Opodatkowanie odsetek i należności licencyjnych między spółkami powiązanymi

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Celem dyrektywy jest zniesienie podatków nakładanych w państwie UE źródła, jeśli ta sama płatność podlega opodatkowaniu w państwie UE, w którym jest ona otrzymywana.

W związku z tym dąży się w niej przede wszystkim do zapewnienia, że płatności nie są opodatkowane w więcej niż jednym państwie (podwójne opodatkowanie).

Odsetki i należności licencyjne powstające w państwie UE są zwolnione z wszelkich podatków nałożonych na te płatności w tym państwie, pod warunkiem, że właściciel⁴ odsetek lub należności licencyjnych jest:

• spółką innego państwa UE⁵,
• lub zakładem stałym⁶ znajdującym się w innym państwie UE.

W załączniku do dyrektywy znajduje się wykaz rodzajów spółek, do których ma ona zastosowanie. Dyrektywa była zmieniana w celu uwzględnienia rodzajów spółek działających w państwach, które dołączyły do UE w roku 2004, 2007 i 2013.

W sytuacji, w której spółka powiązana lub zakład stały uiściły nadpłacony podatek od odsetek lub należności licencyjnych w państwie UE innym niż ich państwo, występują one o zwrot. Państwo dokonuje zwrotu nadpłaconego potrąconego podatku w terminie jednego roku po otrzymaniu wniosku oraz informacji dodatkowych, jakich może w sposób uzasadniony wymagać od spółki lub zakładu stałego. W przypadku gdy potrącony podatek nie został zwrócony w tym okresie, spółka lub zakład stały są uprawnione (po upływie danego roku) do odsetek z tytułu tego podatku, który ma być zwrócony. Stopa odsetek odpowiada krajowej stopie procentowej, która ma być stosowana w porównywalnych przypadkach na podstawie prawa krajowego danego państwa.

Dyrektywa nie wyklucza stosowania przepisów, krajowych lub opartych na umowach, niezbędnych do zapobiegania nadużyciom finansowym. Państwa UE mogą cofnąć korzyści wynikające z dyrektywy lub odmówić jej zastosowania w przypadku transakcji, których zasadniczą przyczyną lub jedną z zasadniczych przyczyn jest uchylenie się od podatków, unikanie płacenia podatków lub nadużycie.

Niektóre państwa skorzystały z regulacji przejściowych, na mocy których termin rozpoczęcia stosowania dyrektywy został przesunięty w czasie.

Międzynarodowe Biuro Dokumentacji Skarbowej przeprowadziło analizę dotyczącą wdrożenia dyrektywy. Została ona zlecona przez Komisję Europejską w 2006 r. Z kolei w 2009 r. Komisja opublikowała własne sprawozdanie na temat działania dyrektywy. W 2011 r. Komisja przyjęła wniosek w sprawie przekształcenia dyrektywy w celu poszerzenia jej zakresu i dopilnowania, aby nie występowały sytuacje, w których ulga podatkowa przysługuje, ale stosowny dochód nie podlega opodatkowaniu (podwójne nieopodatkowanie).