Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32019L0771

Przepisy dotyczące umów sprzedaży towarów zawieranych między sprzedawcami a konsumentami

Przepisy dotyczące umów sprzedaży towarów zawieranych między sprzedawcami a konsumentami

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Dyrektywa (UE) 2019/771 w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów

JAKIE SĄ CELE DYREKTYWY?

Celem dyrektywy (UE) 2019/771 jest zagwarantowanie właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego w Unii Europejskiej (UE) i zapewnienie przy tym konsumentom wysokiego poziomu ochrony. Jest on osiągany w drodze ustanowienia pewnych wspólnych przepisów dotyczących umów sprzedaży zawieranych między sprzedawcami a konsumentami.

Obejmują one:

  • zgodność towarów z umową;
  • dostępne środki zaradcze w przypadku braku zgodności;
  • sposoby korzystania z tych środków;
  • gwarancje handlowe.

Dyrektywa (UE) 2024/1799, która określa wspólne zasady sprzyjające naprawie towarów, zmienia dyrektywę (UE) 2019/771. Jej celem jest ułatwienie konsumentom korzystania z usług naprawy zamiast wymiany oraz uczynienie usług naprawy bardziej dostępnymi, przejrzystymi i atrakcyjnymi.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Przepisy te mają zastosowanie do umów sprzedaży1 zawieranych między sprzedawcami a konsumentami, które dotyczą dostarczania towarów2.

Dyrektywa nie ma zastosowania do:

  • dostarczania treści cyfrowych3 lub usług cyfrowych4, chyba że są one zawarte w towarach lub wzajemnie z nimi połączone, niezbędne do pełnienia przez te towary ich funkcji oraz dostarczane na podstawie umowy sprzedaży (towary z elementami cyfrowymi);
  • nośników materialnych służących wyłącznie jako nośniki treści cyfrowych (np. płyt CD, DVD).

Sprzedawcy zapewniają, aby towary dostarczane konsumentom były zgodne z umową sprzedaży. Oznacza to, że te towary:

  • odpowiadają uzgodnieniom umownym, na przykład nadają się do uzgodnionego celu, a ich opis, rodzaj, ilość, jakość i funkcjonalność są takie, jak określono w umowie, a także
  • spełniają obiektywne wymogi zgodności z umową, czyli
    • nadają się do celów, do których zazwyczaj używa się podobnych towarów,
    • odpowiadają próbce lub wzorowi, które zostały pokazane konsumentowi,
    • są dostarczane wraz z takimi akcesoriami, instrukcjami i opakowaniem, których konsument może zasadnie oczekiwać, oraz
    • posiadają cechy i właściwości, których konsument może racjonalnie oczekiwać, w tym właściwości zgodne z dyrektywą zmieniającą (UE) 2024/1799 w zakresie trwałości, możliwości naprawy, funkcjonalności, kompatybilności i bezpieczeństwa normalnego dla towarów tego samego rodzaju.

Sprzedawcy odpowiadają za brak zgodności z umową, który ujawnił się w ciągu dwóch lat od momentu dostawy. W ciągu pierwszego roku konsument nie musi udowadniać, że wada istniała w momencie dostawy.

Co się tyczy towarów z elementami cyfrowymi:

  • sprzedawcy informują konsumentów o wszystkich aktualizacjach niezbędnych do zachowania zgodności towarów i zapewniają im wszystkie takie aktualizacje przez okres, którego konsument może zasadnie oczekiwać. Jeżeli jednak element cyfrowy jest dostarczany w sposób ciągły, aktualizacje są udostępniane przez cały okres dostawy;
  • sprzedawcy odpowiadają za brak zgodności z umową, który ujawnił się w ciągu dwóch lat od momentu dostawy. Jeżeli jednak element cyfrowy jest dostarczany w sposób ciągły przez dłuższy okres, sprzedawca ponosi odpowiedzialność przez cały okres dostawy;
  • Zgodnie z dyrektywą zmieniającą (UE) 2024/1799, w przypadku gdy sprzedawca daje konsumentowi wybór między naprawą a wymianą jako sposobem doprowadzenia towaru do zgodności z umową, a konsument wybiera naprawę, okres odpowiedzialności zostaje jednorazowo przedłużony o 12 miesięcy.

Jeżeli towary są wadliwe (brak zgodności z umową), konsumenci mogą skorzystać z następujących środków ochrony prawnej:

  • wybór między naprawą a wymianą towarów: muszą zostać zrealizowane bezpłatnie, w rozsądnym terminie od momentu, w którym sprzedawca został poinformowany przez konsumenta o braku zgodności i bez większych niedogodności dla konsumenta, biorąc pod uwagę charakter i przeznaczenie towarów;
  • podczas naprawy, w zależności od specyfiki danego towaru, w szczególności jeżeli konsument potrzebuje mieć dany produkt stale do dyspozycji, sprzedawca może nieodpłatnie dostarczyć konsumentowi towar zastępczy, w tym towar odnowiony, na zasadzie użyczenia;
  • sprzedawca może dostarczyć, na wyraźne żądanie konsumenta, odnowiony towar w celu wypełnienia obowiązku wymiany towaru.

Sprzedawca może wybrać alternatywny środek ochrony prawnej, jeżeli środek wybrany przez konsumenta jest niemożliwy lub wiąże się z niewspółmiernymi kosztami dla sprzedawcy. Mogą one obejmować:

  • proporcjonalne obniżenie ceny;
  • rozwiązanie umowy sprzedaży, chyba że brak zgodności jest jedynie nieistotny.

Gwarancje handlowe:

  • są wiążące dla gwaranta na warunkach określonych w oświadczeniu o gwarancji i związanej z nią reklamie, w zależności od tego, które z nich są korzystniejsze dla konsumenta;
  • są sporządzane w jasnym i zrozumiałym języku oraz w sposób umożliwiający dostęp do nich w przyszłości;
  • zawierają:
    • oświadczenie, że w przypadku wystąpienia wad konsumentom na mocy prawa przysługują nieodpłatnie środki ochrony prawnej ze strony sprzedawcy;
    • nazwę i adres gwaranta;
    • procedurę korzystania z gwarancji i jej warunki.

Państwa członkowskie UE mogą:

  • wyłączyć z zakresu stosowania dyrektywy towary używane sprzedawane na aukcjach publicznych i żywe zwierzęta;
  • regulować aspekty ogólnego prawa umów, jak również prawa do odszkodowania, jeśli dane kwestie nie są objęte dyrektywą;
  • zezwolić konsumentom na wybór konkretnego środka ochrony prawnej, jeżeli brak zgodności towaru z umową ujawnia się w ciągu 30 dni po jego dostarczeniu, lub utrzymać przepisy szczegółowe dotyczące odpowiedzialności za wady ukryte.

Państwa członkowskie:

  • nie mogą stosować środków, w tym surowszych lub łagodniejszych przepisów zapewniających ochronę konsumentów, odbiegających od tych, które ustanowiono w dyrektywie;
  • mogą ustalić dłuższe okresy odpowiedzialności sprzedawcy niż te, które przewidziano w dyrektywie;
  • mogą zastrzec, że w celu skorzystania z praw przysługujących konsumentowi konsument musi poinformować sprzedawcę w terminie dwóch miesięcy od dnia stwierdzenia wady;
  • dopilnowują, aby przyjęte zostały odpowiednie i skuteczne środki zapewniające przestrzeganie dyrektywy;
  • informują konsumentów o prawach przysługujących im na mocy dyrektywy oraz o środkach egzekwowania tych praw;
  • przyjęły i opublikowały przepisy niezbędne do wykonania dyrektywy do dnia .

Uchylenie

Dyrektywa 1999/44/WE została uchylona i zastąpiona dyrektywą (UE) 2019/771 od dnia .

OD KIEDY PRZEPISY TE MAJĄ ZASTOSOWANIE?

Dyrektywa (UE) 2019/771 miała zostać transponowana do krajowych porządków prawnych do . Przepisy zawarte w dyrektywie stosuje się od dnia .

Dyrektywa zmieniająca (UE) 2024/1799 musi zostać transponowana do prawa krajowego do dnia i będzie stosowana od tego dnia.

KONTEKST

  • Dyrektywa ma na celu zapewnienie równowagi między wysokim poziomem ochrony konsumentów a zwiększoną konkurencyjnością przedsiębiorstw, przy jednoczesnym zapewnieniu poszanowania zasady pomocniczości.
  • Dyrektywa uzupełnia dyrektywę (UE) 2019/770, która zawiera przepisy dotyczące dostarczania treści cyfrowych i usług cyfrowych, w tym treści cyfrowych dostarczanych na nośnikach materialnych (takich jak płyty DVD, CD, pamięć podręczna USB i karty pamięci).
  • Więcej informacji:

KLUCZOWE POJĘCIA

  1. Umowa sprzedaży. Umowa, na podstawie której sprzedawca przenosi na konsumenta własność towarów, a konsument płaci w zamian ich cenę.
  2. Towary. Wszelkie fizyczne rzeczy ruchome, w tym woda, gaz i energia elektryczna, sprzedawane w ograniczonej objętości lub w ustalonej ilości, a także materialne rzeczy ruchome, które zawierają w sobie treści cyfrowe lub usługę cyfrową lub są z takimi treściami lub usługą wzajemnie połączone w taki sposób, że brak tych treści cyfrowych lub usługi cyfrowej uniemożliwiłby tym towarom pełnienie ich funkcji (towary z elementami cyfrowymi).
  3. Treści cyfrowe. Dane tworzone i dostarczane w postaci cyfrowej.
  4. Usługa cyfrowa. Usługa umożliwiająca konsumentowi tworzenie, przetwarzanie, przechowywanie lub uzyskiwanie dostępu do danych w formie cyfrowej, bądź pozwalająca na wspólne korzystanie z danych w postaci cyfrowej, które zostały przesłane lub wytworzone przez konsumenta lub innych użytkowników tej usługi, lub inne formy interakcji przy pomocy takich danych.

GŁÓWNY DOKUMENT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z dnia w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniająca rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylająca dyrektywę 1999/44/WE (Dz.U. L 136 z , s. 28–50).

Ostatnia aktualizacja

Góra