Bezpieczne przetwarzanie żywności: wspólne normy dla rozpuszczalników do ekstrakcji

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Dozwolone rozpuszczalniki do ekstrakcji, które mogą być wykorzystywane zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną we wszystkich zastosowaniach, to:

• woda, do której mogą zostać dodane substancje regulujące kwasowość lub zasadowość oraz inne substancje spożywcze posiadające właściwości rozpuszczające
• propan
• butan
• octan etylu
• etanol
• dwutlenek węgla
• aceton oraz
• podtlenek azotu.

Rozpuszczalniki do ekstrakcji, dla których szczegółowe warunki stosowania określono w załączniku I do dyrektywy 2009/32/WE:

• heksan
• 2-metylotetrahydrofuran
• octan metylu
• etylmetylketon
• dchlorometan
• metanol
• propan-2-ol
• eter dimetylowy
• eter dietylowy
• cykloheksan
• butan-1-ol
• butan-2-ol
• propan-1-ol
• 1,1,1,2-tetrafluoroetan.

Państwa członkowskie Unii Europejskiej (UE) mogą zakazać, ograniczać ani utrudniać sprzedaży żywności lub składników żywności, jeśli wymienione rozpuszczalniki są stosowane zgodnie z przepisami.

Państwa członkowskie nie mogą zezwalać na stosowanie w charakterze rozpuszczalników innych substancji lub materiałów.

Władze krajowe mogą tymczasowo zawiesić lub ograniczyć stosowanie dopuszczonego rozpuszczalnika do ekstrakcji, jeśli będą miały uzasadnione powody do stwierdzenia, że stosowanie takiego rozpuszczalnika w żywności mogłoby zagrażać zdrowiu ludzkiemu.

W takim przypadku władze krajowe informują pozostałe państwa członkowskie UE oraz Komisję Europejską, które następnie badają dowody dostarczone na poparcie takiej decyzji.

Substancje stosowane jako rozpuszczalniki do ekstrakcji muszą posiadać na opakowaniu, pojemnikach lub etykietach określone widoczne, czytelne i nieusuwalne szczegółowe informacje. Obejmują one:

• nazwę komercyjną;
• wyraźne wskazanie, że dany materiał jest odpowiedni do ekstrakcji żywności lub składników żywności;
• specjalne warunki składowania.