Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Bezpieczeństwo produktów: przepisy ogólne

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Dyrektywa 2001/95/WE w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów

JAKI JEST CEL DYREKTYWY?

Niniejsza dyrektywa, znana również jako dyrektywa w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (GPSD), zobowiązuje przedsiębiorstwa do zapewnienia bezpieczeństwa artykułów wprowadzanych do obrotu oraz do podjęcia działań naprawczych w przypadku stwierdzenia jego braku.

Wprowadza ona wspólnotowy system szybkiej informacji o niebezpiecznych nieżywnościowych produktach1 konsumpcyjnych. Umożliwia on organom krajowym szybką wymianę informacji na temat wszelkich środków podjętych w celu wycofania takich produktów z rynku.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

  • Produkty wprowadzane na unijny rynek muszą być bezpieczne.
  • Powinny zawierać informacje, które umożliwiają ich identyfikację, np. nazwę producenta i odniesienie do produktu. Tam, gdzie jest to konieczne, aby produkty były używane w sposób bezpieczny, powinny one zawierać ostrzeżenia i informacje o wszelkich zagrożeniach, które ze sobą niosą.
  • Produkt uważany jest za bezpieczny, jeżeli spełnia szczególne wymogi krajowe lub normy UE. Jeżeli takie wymogi lub normy nie istnieją, ocena bezpieczeństwa powinna opierać się na:
    • wytycznych Komisji;
    • najlepszych praktykach w danym sektorze;
    • poziomie wykonania i zastosowanej technologii;
    • możliwych oczekiwaniach konsumentów.
  • Krajowe organy egzekwowania prawa mają prawo monitorować bezpieczeństwo produktów i podejmować odpowiednie działania przeciwko artykułom niebezpiecznym.
  • Zarządzany przez Komisję system szybkiej wymiany informacji daje organom krajowym możliwość szybkiego ostrzegania swoich odpowiedników o produktach stanowiących poważne zagrożenie dla zdrowia i bezpieczeństwa. Decyzja wykonawcza (UE) 2019/417 ustanawia wytyczne dotyczące zarządzania unijnym systemem szybkiej informacji (RAPEX) w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów oraz funkcjonującym w jego ramach systemem zgłoszeń, ustanowiona dyrektywą 2001/95/WE. Istnieją też oddzielne ustalenia dotyczące żywności, produktów leczniczych oraz wyrobów medycznych.
  • Korzystając z systemu szybkiego ostrzegania, organy krajowe powinny przedstawić informacje identyfikujące dany artykuł i jego dostępność w innych częściach Europy, szczegóły dotyczące zagrożeń, jakie ze sobą niesie, oraz wszelkie działania podjęte w celu ochrony społeczeństwa.
  • Komisja może podjąć pilne działania na skalę ogólnoeuropejską trwające do jednego roku (z możliwym przedłużeniem), jeżeli konkretny produkt stanowi poważne zagrożenie.
  • Przepisy te nie dotyczą antyków ani artykułów wymagających naprawy lub renowacji.

OD KIEDY DYREKTYWA MA ZASTOSOWANIE?

Dyrektywa ma zastosowanie od dnia , przy czym do porządku krajowego państw UE miała zostać włączona do dnia

KONTEKST

Więcej informacji:

KLUCZOWE POJĘCIA

  1. Produkt: dowolny nowy, używany lub odnowiony artykuł przeznaczony do wprowadzenia do obrotu lub wobec którego istnieje prawdopodobieństwo, że będzie używany przez konsumentów.

GŁÓWNY DOKUMENT

Dyrektywa 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (Dz.U. L 11 z , s. 4-17)

Kolejne zmiany do dyrektywy 2001/95/WE zostały włączone do tekstu pierwotnego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.

ostatnia aktualizacja

Top