This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 32001D0887
2001/887/JHA: Council Decision of 6 December 2001 on the protection of the euro against counterfeiting
Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2001 r w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem
Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2001 r w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem
Dz.U. L 329 z 14.12.2001, p. 1–2
(ES, DA, DE, EL, EN, FR, IT, NL, PT, FI, SV) Ten dokument został opublikowany w wydaniu(-iach) specjalnym(-ych)
(CS, ET, LV, LT, HU, MT, PL, SK, SL, BG, RO, HR)
In force
Dziennik Urzędowy L 329 , 14/12/2001 P. 0001 - 0002
Decyzja Rady z dnia 6 grudnia 2001 r w sprawie ochrony euro przed fałszowaniem (2001/887/WSiSW) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 i art. 34 ust. 2 lit. c), uwzględniając inicjatywę Republiki Francuskiej [1], uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2], a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. dotyczące wprowadzenia EUR [3] ustanawia zasadę, że waluty denominowane w EUR zostaną wprowadzone do obiegu z dniem 1 stycznia 2002 r. oraz zobowiązuje uczestniczące Państwa Członkowskie do zapewnienia odpowiednich sankcji za fałszowanie i podrabianie banknotów oraz monet EUR. (2) Środki ochrony EUR wprowadzone w poprzednich regulacjach prawnych powinny zostać uzupełnione oraz wzmocnione przepisami zapewniającymi ścisłą współpracę między właściwymi władzami Państw Członkowskich, Europejskim Bankiem Centralnym, krajowymi bankami centralnymi, Europolem oraz Eurojust w celu powstrzymywania przestępczości dotyczącej fałszowania EUR. (3) W dniu 29 maja 2000 r. Rada przyjęła decyzję ramową 2000/383/WSiSW w sprawie zwiększenia ochrony poprzez sankcje karne i inne sankcje za fałszowanie w związku z wprowadzeniem EUR [4]. (4) W dniu 28 czerwca 2001 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony EUR przed fałszowaniem [5] oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1339/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. rozszerzające działanie rozporządzenia (WE) nr 1338/2001 ustanawiającego środki niezbędne dla ochrony EUR przed fałszowaniem na Państwa Członkowskie, które nie przyjęły EUR jako swojej jedynej waluty [6], PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Definicje Dla celów niniejszej decyzji: a) "fałszowane banknoty" oraz "fałszowane monety" oznaczają banknoty oraz monety określone w ten sposób przez art. 2 rozporządzenia (WE) Nr 1338/2001; b) "fałszowanie EUR oraz przestępstwa związane z fałszowaniem EUR" oznaczają działanie w odniesieniu do EUR, opisane w art. 3 — 5 decyzji ramowej Rady 2000/383/WSiSW; c) "właściwe władze" oznaczają władze wyznaczone przez Państwa Członkowskie do centralnego gromadzenia informacji, w szczególności krajowe urzędy centralne, oraz do wykrywania, ścigania lub karania za fałszerstwo oraz przestępstwa związane z fałszowaniem EUR; d) "Konwencja Genewska" oznacza Międzynarodową Konwencję o Zwalczaniu Fałszowania Pieniędzy, podpisaną 20 kwietnia 1929 r. w Genewie i jej Protokół; e) "Konwencja w sprawie ustanowienia Europolu" oznacza Konwencję z 26 lipca 1995 r. w sprawie utworzenia Biura Policji Europejskiej [7]. Artykuł 2 Fachowe analizy banknotów i monet Państwa Członkowskie zapewnią, aby w kontekście prowadzonych dochodzeń w sprawie fałszowania EUR i przestępstw odnoszących się do fałszowania EUR: a) przeprowadzane były niezbędne fachowe analizy podejrzanych sfałszowanych banknotów przez Krajowe Centrum Analiz (KCA) wyznaczone lub utworzone na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 1338/2001; oraz b) przeprowadzane były niezbędne fachowe analizy podejrzanych sfałszowanych monet przez Krajowe Centrum Analiz Monet (KCAM) wyznaczone lub utworzone na mocy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 1338/2001. Artykuł 3 Przekazywanie wyników fachowych analiz Państwa Członkowskie zapewniąją, aby wyniki analiz prowadzonych przez KCA oraz KCAM na mocy art. 2 były przekazywane do Europolu, zgodnie z Konwencją w sprawie ustanowienia Europolu. Artykuł 4 Zobowiązanie do przekazywania informacji 1. Państwa Członkowskie zapewniąją, aby krajowe urzędy centralne, o których mowa w art. 12 Konwencji Genewskiej, przekazywały Europolowi, zgodnie z Konwencją w sprawie ustanowienia Europolu, scentralizowane informacje o dochodzeniach w sprawie fałszowania EUR i przestępstw odnoszących się do fałszerstwa EUR, w tym informacje uzyskane od państw trzecich. Państwa Członkowskie oraz Europol podejmują współpracę w celu określenia, jakie informacje muszą być przekazywane. Informacje powinny zawierać co najmniej dane szczegółowe zaangażowanych osób, dane szczegółowe o przestępstwach, warunki w jakich odkryto popełnienie tych przestępstw, kontekst schwytania oraz powiązania z innymi sprawami. 2. Właściwe władze Państw Członkowskich korzystają w odpowiednim przypadku w trakcie dochodzeń w sprawie fałszowania EUR i przestępstw odnoszących się do fałszowania EUR z możliwości oferowanych przez Tymczasową Jednostkę Współpracy Sądowniczej, a następnie z ułatwień współpracy oferowanych przez Eurojust po jego założeniu, stosownie do postanowień instrumentów ustanawiających Tymczasową Jednostkę Współpracy Sądowniczej oraz Eurojust. Artykuł 5 Wejście w życie Decyzja wchodzi w życie z dniem jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 6 grudnia 2001 r. W imieniu Rady M. Verwilghen Przewodniczący [1] Dz.U. C 75 z 7.3.2001, str. 1. [2] Opinia dostarczona w dniu 23 października 2001 r. (dotychczas niepublikowana Dzienniku Urzędowym). [3] Dz.U. L 139 z 11.5.1998, str. 1. [4] Dz.U. L 140 z 14.6.2000, str. 1. [5] Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 6. [6] Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 11. [7] Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 2. Konwencja zmieniona ostatnio Protokołem z dnia 30 listopada 2000 r. (Dz.U. C 358 z 13.12.2000, str. 2). --------------------------------------------------