This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 32007R1234
Council Regulation (EC) No 1234/2007 of 22 October 2007 establishing a common organisation of agricultural markets and on specific provisions for certain agricultural products (Single CMO Regulation)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ( rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku )
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ( rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku )
Dz.U. L 299 z 16.11.2007, p. 1–149
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV) Ten dokument został opublikowany w wydaniu(-iach) specjalnym(-ych)
(HR)
No longer in force, Date of end of validity: 31/12/2013; Uchylony przez 32013R1308
16.11.2007 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 299/1 |
ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 1234/2007
z dnia 22 października 2007 r.
ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Funkcjonowaniu i rozwojowi wspólnego rynku produktów rolnych powinno towarzyszyć ustanowienie wspólnej polityki rolnej (zwanej dalej „WPR”) obejmującej w szczególności wspólną organizację rynków rolnych (zwana dalej „WOR”), która może, zgodnie z art. 34 Traktatu, przybierać różne formy w zależności od produktów. |
(2) |
Od czasu wprowadzenia WPR Rada przyjęła 21 WOR pojedynczego produktu lub grupy produktów, które są regulowane odrębnymi podstawowymi rozporządzeniami Rady:
|
(3) |
Ponadto Rada przyjęła trzy rozporządzenia zawierające szczegółowe przepisy dotyczące niektórych produktów, w odniesieniu do których nie ustanowiono jednak WOR:
|
(4) |
Wyżej wymienionym rozporządzeniom (zwanym dalej „rozporządzeniami podstawowymi”) towarzyszą często zbiory kolejnych rozporządzeń Rady. Większość rozporządzeń podstawowych ma tę samą strukturę i wiele wspólnych przepisów. Odnosi się to w szczególności do przepisów dotyczących handlu z państwami trzecimi oraz ogólnych przepisów, lecz także w pewnym stopniu do przepisów związanych z rynkiem wewnętrznym. Rozporządzenia podstawowe zawierają często różne rozwiązania identycznych lub podobnych problemów. |
(5) |
Od pewnego czasu Wspólnota stawia sobie za cel uproszczenie ram prawnych WPR. Przyjmując rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników (26), utworzono horyzontalne ramy prawne obejmujące wszystkie płatności bezpośrednie i łączące szereg systemów wsparcia w system jednolitej płatności. Podejście to należy również zastosować do rozporządzeń podstawowych. A zatem przepisy zawarte w tych rozporządzeniach należy połączyć w jedne ramy prawne, natomiast podejście opierające się na podziale na poszczególne sektory należy w miarę możliwości zastąpić podejściem horyzontalnym. |
(6) |
W świetle powyższego należy uchylić rozporządzenia podstawowe i zastąpić je jednym rozporządzeniem. |
(7) |
Uproszczenie nie powinno prowadzić do kwestionowania decyzji co do polityki dotyczących WPR, które były podejmowane w przeszłości. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem stanowić przede wszystkim uproszczenie techniczne. W związku z tym nie powinno ono uchylać istniejących instrumentów ani ich zmieniać, chyba że uległy one dezaktualizacji, stały się zbędne lub, z uwagi na swój charakter, nie należą do zakresu decyzyjnego Rady; nie powinno ono również wprowadzać nowych instrumentów lub środków. |
(8) |
W związku z powyższym niniejsze rozporządzenie nie powinno dotyczyć tych elementów wspólnej organizacji rynków rolnych, które są przedmiotem reformy polityki. Dotyczy to niektórych części sektora owoców i warzyw oraz sektora wina. Przepisy zawarte w rozporządzeniach (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1493/1999 należy zatem włączyć do niniejszego rozporządzenia jedynie w zakresie, w jakim nie są one przedmiotem reform politycznych. Podstawowe przepisy regulujące wspólną organizację rynków rolnych powinny jednak zostać włączone dopiero po wdrożeniu stosownych reform. |
(9) |
Wspólna organizacja rynku zbóż, ryżu, cukru, suszu paszowego, nasion, oliwy z oliwek, oliwek stołowych, lnu i konopi, bananów, mleka i przetworów mlecznych oraz jedwabników przewiduje lata gospodarcze dostosowane przede wszystkim do naturalnego cyklu produkcyjnego każdego z tych produktów. Zatem w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić lata gospodarcze ustalone w odniesieniu do wspomnianych sektorów. |
(10) |
Aby zapewnić stabilizację rynków oraz odpowiedni poziom życia ludności wiejskiej, opracowano zróżnicowany system wsparcia cenowego dla poszczególnych sektorów, wprowadzając jednocześnie systemy wsparcia bezpośredniego przy uwzględnieniu, z jednej strony, różnych potrzeb każdego z tych sektorów oraz, z drugiej strony, ich współzależności. Środki te przyjmują formę interwencji publicznej lub dopłat do prywatnego przechowywania produktów sektora zbóż, ryżu, cukru, oliwy z oliwek i oliwek stołowych, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny oraz mięsa baraniego i koziego. Mając na względzie cele niniejszego rozporządzenia, istnieje zatem konieczność utrzymania środków wsparcia cenowego przewidzianych w instrumentach opracowanych w przeszłości, bez dokonywania istotnych zmian w porównaniu z dotychczasową sytuacją prawną. |
(11) |
W celu zapewnienia jasności i przejrzystości przepisy regulujące te środki powinny zostać objęte wspólną strukturą przy jednoczesnym zachowaniu strategii w każdym sektorze. W tym celu należy dokonać rozróżnienia pomiędzy cenami referencyjnymi a cenami interwencyjnymi. |
(12) |
We wspólnej organizacji rynku zbóż, wołowiny i cielęciny oraz mleka i przetworów mlecznych zawarte są przepisy, na podstawie których Rada, działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 37 ust. 2 Traktatu, może zmieniać wysokość cen. Z uwagi na wrażliwość systemów cen należy wyjaśnić, iż możliwość zmiany wysokości cen istnieje w stosunku do wszystkich sektorów objętych niniejszym rozporządzeniem. |
(13) |
Ponadto rozporządzenie (WE) nr 318/2006 przewiduje możliwość dokonywania przeglądu definicji standardowej jakości cukru, określonej w tym rozporządzeniu; przegląd ten ma służyć zwłaszcza uwzględnieniu wymogów handlowych i postępów w analizie technicznej. To rozporządzenie upoważnia zatem Komisję do wprowadzania zmian do odpowiedniego załącznika. Zachowanie tej możliwości jest szczególnie istotne, ponieważ pozwala Komisji na podjęcie w razie konieczności szybkiego działania. |
(14) |
W celu uzyskania wiarygodnych informacji na temat wysokości cen rynkowych cukru we Wspólnocie należy do niniejszego rozporządzenia wprowadzić system sprawozdawczości cenowej, przewidziany w ramach WOR cukru, na podstawie którego należy określać wysokość cen rynkowych cukru białego. |
(15) |
W celu zapobieżenia przekształceniu się systemu interwencji obejmującego zboże, ryż, masło i odtłuszczone mleko w proszku w rynek zbytu należy utrzymać możliwość otwierania interwencji publicznej jedynie podczas pewnych okresów w ciągu roku. W odniesieniu do produktów sektora wołowiny i cielęciny oraz masła możliwość interwencji publicznej powinna być uzależniona od wysokości cen rynkowych w danym okresie. W odniesieniu do sektora zbóż, w szczególności (kukurydzy), ryżu i cukru należy utrzymać ograniczenie dotyczące ilości, która nie może zostać przekroczona podczas zakupu w ramach interwencji publicznej. W odniesieniu do sektora masła oraz odtłuszczonego mleka w proszku należy utrzymać upoważnienie Komisji do wstrzymania normalnego zakupu po osiągnięciu określonej ilości lub do zastąpienia go zakupem w ramach procedury przetargowej. |
(16) |
Wysokość ceny, która powinna obowiązywać przy zakupie w ramach interwencji publicznej została w przeszłości obniżona we wspólnej organizacji rynku zbóż, ryżu oraz wołowiny i cielęciny oraz ustalona wraz z wprowadzeniem w tych sektorach systemów wsparcia bezpośredniego. Zatem dopłaty udzielane w ramach tych systemów oraz ceny interwencyjne są ściśle ze sobą powiązane. Wysokość ceny dla produktów sektora mleka i przetworów mlecznych została ustalona w celu propagowania konsumpcji produktów tego sektora oraz poprawy ich konkurencyjności. W sektorze ryżu i cukru ceny zostały ustalone w celu przyczynienia się do stabilizacji rynku w przypadkach, gdy w danym roku gospodarczym cena rynkowa spada poniżej ceny referencyjnej ustalonej na kolejny rok gospodarczy. Te decyzje dotyczące kierunków polityki podjęte przez Radę mają w dalszym ciągu zastosowanie. |
(17) |
Podobnie jak w przypadku poprzednich wspólnych organizacji rynków rolnych, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć możliwość zbytu produktów zakupionych w ramach interwencji publicznej. Działania takie należy podjąć w taki sposób, aby zapobiec zakłóceniom rynku oraz zapewnić równy dostęp do towarów i równe traktowanie nabywców. |
(18) |
Dzięki zapasom interwencyjnym różnych produktów rolnych Wspólnota może w znaczny sposób przyczynić się do poprawy warunków życia najbardziej potrzebujących obywateli. W interesie Wspólnoty leży wykorzystanie tej możliwości, przy zastosowaniu odpowiednich środków, do momentu, w którym zapasy osiągną normalny poziom. W świetle powyższego należy zauważyć, że dystrybucja żywności przez organizacje charytatywne jest obecnie uregulowana rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiającym ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie (27). Ten ważny środek społeczny, mogący stanowić znaczną wartość dla jego beneficjentów, należy utrzymać i włączyć do niniejszego rozporządzenia. |
(19) |
W celu zapewnienia równowagi na rynku mleka oraz stabilizacji cen rynkowych we wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych przewidziano przyznawanie dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów z masła i produktów serowych. Ponadto Komisja została upoważniona do podejmowania decyzji w sprawie przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych innych produktów serowych, cukru białego, niektórych rodzajów oliwy z oliwek, niektórych produktów z wołowiny i cielęciny, odtłuszczonego mleka w proszku, wieprzowiny oraz mięsa baraniego i koziego. Mając na względzie cel niniejszego rozporządzenia, środki te należy utrzymać i włączyć do niniejszego rozporządzenia. |
(20) |
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. dotyczące wspólnotowej skali klasyfikacji tusz dojrzałego bydła (28), rozporządzenie Rady (EWG) nr 1186/90 z dnia 7 maja 1990 r. rozszerzające zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych (29), rozporządzenie Rady (EWG) nr 3220/84 z dnia 13 listopada 1984 r. ustanawiające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wieprzowych (30) oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 2137/92 z dnia 23 lipca 1992 r. dotyczące wspólnotowej skali stosowanej przy klasyfikacji tusz owczych i określaniu wspólnotowych norm jakości świeżych lub schłodzonych tusz owczych (31) ustanawiają wspólnotowe skale klasyfikacji tusz w sektorach wołowiny i cielęciny, wieprzowiny oraz mięsa baraniego i koziego. Skale te są niezbędne w celu rejestrowania cen oraz stosowania systemu interwencji w tych sektorach. Ponadto służą one realizacji celu, jakim jest poprawa przejrzystości rynku. Należy utrzymać wymienione skale klasyfikacji tusz. Właściwym rozwiązaniem jest zatem włączenie zasadniczych elementów tych skal do niniejszego rozporządzenia przy jednoczesnym upoważnieniu Komisji do uregulowania w drodze przepisów wykonawczych kwestii o charakterze technicznym. |
(21) |
Ograniczenia swobodnego obrotu wynikające z zastosowania środków mających na celu zwalczanie rozprzestrzeniania się chorób zwierząt mogą powodować trudności na rynku niektórych produktów w jednym lub kilku państwach członkowskich. Z doświadczeń wynika, że poważne zakłócenia rynku, takie jak znaczny spadek konsumpcji lub cen można przypisać utracie zaufania konsumentów spowodowanej zagrożeniami zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt. |
(22) |
Nadzwyczajne środki wspierania rynku mające zapobiec takim sytuacjom, określone we wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, mięsa baraniego i mięsa koziego, jaj oraz drobiu, powinny zatem zostać włączone do niniejszego rozporządzenia na takich samych warunkach, jakie stosowane były dotychczas. Tego rodzaju nadzwyczajne środki wspierania rynku powinny być przyjmowane przez Komisję oraz powinny być bezpośrednio związane ze środkami zdrowotnymi i weterynaryjnymi przyjmowanymi w celu zwalczania rozprzestrzeniania się chorób lub wynikać z przyjęcia tych środków. Środki te należy przyjmować na wniosek państw członkowskich w celu zapobieżenia poważnym zakłóceniom danych rynków. |
(23) |
Możliwość przyjęcia przez Komisję, w stosownych przypadkach, specjalnych środków interwencyjnych, określonych we wspólnej organizacji rynku zbóż oraz ryżu, w celu sprawnego i skutecznego reagowania na zagrożenia wynikające z zakłóceń rynku w sektorze zbóż oraz w celu zapobieżenia stosowania na szeroką skalę interwencji publicznej w niektórych regionach Wspólnoty w sektorze ryżu lub zrekompensowania niedoborów ryżu niełuskanego występujących w wyniku klęsk żywiołowych powinna zostać utrzymana w niniejszym rozporządzeniu. |
(24) |
W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu życia wspólnotowych plantatorów buraków cukrowych i trzciny cukrowej należy ustalić cenę minimalną buraków kwotowych o jakości standardowej, którą należy określić. |
(25) |
Do zapewnienia odpowiedniej równowagi praw i obowiązków między przedsiębiorstwami cukrowniczymi a plantatorami buraków cukrowych konieczne są szczególne instrumenty. Do niniejszego rozporządzenia należy zatem przenieść standardowe przepisy dotychczas stosowane we wspólnej organizacji rynku cukru, które regulują stosunki umowne między nabywcami i sprzedawcami buraków cukrowych. Szczegółowe warunki były dotychczas regulowane przepisami wspólnej organizacji rynku cukru zamieszczonymi w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 318/2006. Z uwagi na wysoce techniczny charakter tych przepisów, stosowniejszym jest, by kwestiami tymi zajęła się Komisja. |
(26) |
Różnorodność warunków naturalnych oraz sytuacji ekonomicznej i technicznej utrudnia ujednolicenie warunków zakupu buraków cukrowych na całym obszarze Wspólnoty. Istnieją już porozumienia branżowe między stowarzyszeniami plantatorów buraków cukrowych a przedsiębiorstwami cukrowniczymi. Przepisy ramowe powinny zatem jedynie określać gwarancje minimalne wymagane przez plantatorów buraków cukrowych i przemysł cukrowniczy w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku cukru, z możliwością przyjęcia odstępstwa od niektórych postanowień w ramach porozumienia branżowego. |
(27) |
Należy stosować opłatę produkcyjną przeznaczoną na finansowanie wydatków związanych ze wspólną organizacją rynku w sektorze cukru. |
(28) |
W celu utrzymania równowagi strukturalnej na rynkach cukru na poziomie cenowym bliskim cenie referencyjnej Komisja powinna mieć możliwość podjęcia decyzji o wycofaniu cukru z rynku na okres potrzebny do powrotu tego rynku do równowagi. |
(29) |
We wspólnej organizacji rynku żywych roślin, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego, jaj oraz drobiu przewidziano możliwość przyjęcia szczególnych środków ułatwiających dostosowanie podaży do wymogów rynku. Środki takie mogą przyczynić się do stabilizacji rynków oraz do zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej. Mając na względzie cele niniejszego rozporządzenia, możliwość tę należy utrzymać. Zgodnie z tymi przepisami Rada może przyjąć ogólne zasady dotyczące takich środków, zgodnie z procedurą określoną w art. 37 Traktatu. Cele, jakie mają być osiągnięte przy pomocy takich środków, są jasno określone i ograniczają rodzaj środków, które mogą zostać przyjęte. Przyjęcie przez Radę dodatkowych przepisów ogólnych dotyczących wymienionych sektorów nie jest zatem konieczne i nie należy go przewidywać. |
(30) |
W sektorze cukru oraz sektorze mleka i przetworów mlecznych od wielu lat istotnym instrumentem polityki rynkowej jest ilościowe ograniczanie produkcji określone w rozporządzeniu (WE) nr 318/2006 oraz rozporządzeniu Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (32). Przyczyny przyjęcia przez Wspólnotę w przeszłości systemów kwot produkcyjnych w obydwu sektorach są w dalszym ciągu aktualne. |
(31) |
Podczas gdy system kwot cukru został bezpośrednio włączony do rozporządzenia (WE) nr 318/2006, odpowiadający mu system dotyczący sektora mleczarskiego jest jak dotąd regulowany odrębnym aktem prawnym, jakim jest rozporządzenie (WE) nr 1788/2003. Mając na uwadze zasadnicze znaczenie tych systemów oraz cele niniejszego rozporządzenia, należy włączyć odpowiednie przepisy do niniejszego rozporządzenia bez dokonywania istotnych zmian w systemach i sposobie ich funkcjonowania, w porównaniu z poprzednią sytuacją prawną. |
(32) |
System kwot cukru w niniejszym rozporządzeniu powinien zatem odzwierciedlać ustalenia określone w rozporządzeniu (WE) nr 318/2006 oraz, w szczególności, utrzymywać status prawny kwot w zakresie, w jakim, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, system kwot stanowi mechanizm regulacji rynku w sektorze cukru ukierunkowany na zapewnienie realizacji celów leżących w interesie publicznym. |
(33) |
Niniejsze rozporządzenie powinno zatem również umożliwić Komisji skorygowanie kwot do zrównoważonego poziomu po zamknięciu w 2010 r. funduszu restrukturyzacji utworzonego rozporządzeniem Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającym tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie (33). |
(34) |
Mając na uwadze potrzebę zachowania pewnej krajowej elastyczności w strukturalnym dostosowaniu przemysłu przetwórczego oraz uprawy buraków i trzciny cukrowej w okresie, w którym stosowane będą kwoty, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zmiany, w ramach pewnych limitów, kwot przydzielanych przedsiębiorstwom, bez ograniczania działalności funduszu restrukturyzacji jako instrumentu. |
(35) |
W celu zapobieżenia zakłóceniom rynku cukru wywoływanym przez nadwyżki cukru Komisja powinna mieć możliwość przeniesienia – na podstawie określonych kryteriów – nadwyżek cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego na kolejny rok gospodarczy jako produkcji kwotowej. Ponadto, jeżeli w przypadku pewnych ilości nie zostaną spełnione obowiązujące warunki, należy nałożyć opłatę z tytułu nadwyżki w celu uniknięcia nagromadzenia się tych dodatkowych ilości, zagrażającego sytuacji na rynku. |
(36) |
Nadrzędnym celem wprowadzenia systemu kwot mlecznych nadal pozostaje zmniejszenie zachwiań równowagi między podażą a popytem na rynku mleka i przetworów mlecznych oraz wynikających z niego nadwyżek strukturalnych, a tym samym zapewnianie większej równowagi rynkowej. Należy zatem utrzymać zasadę nakładania opłaty z tytułu nadwyżki na mleko odbierane lub sprzedawane do bezpośredniego spożycia przekraczającej określoną gwarantowaną wielkość progową. Zgodnie z celem niniejszego rozporządzenia konieczne jest zwłaszcza terminologiczne ujednolicenie pojęć stosowanych w odniesieniu do systemu kwot cukru i systemu kwot mlecznych, jednocześnie zachowując obowiązujące uwarunkowania prawne tych systemów. Słuszne wydaje się zatem ujednolicenie terminologii stosowanej w sektorze mleka i terminologii stosowanej w sektorze cukru. Pojęcia „krajowa ilość referencyjna” i „indywidualna ilość referencyjna”, w rozporządzeniu (WE) nr 1788/2003, należy zatem zastąpić terminami „kwota krajowa” i „kwota indywidualna”, nie zmieniając przy tym istoty prawnej definiowanego pojęcia. |
(37) |
Zasadniczo system kwot mlecznych należy opracować zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1788/2003. W szczególności należy utrzymać rozróżnienie pomiędzy dostawami a sprzedażą bezpośrednią, a system powinien być stosowany na podstawie reprezentatywnych zawartości tłuszczu i krajowej referencyjnej zawartości tłuszczu. Należy upoważnić rolników, pod pewnymi warunkami, do tymczasowego przekazywania ich kwoty indywidualnej. Mimo że należy utrzymać zasadę, zgodnie z którą w przypadku sprzedaży lub dzierżawy gospodarstwa lub przekazania go w drodze dziedziczenia, odpowiadająca mu kwota jest przekazywana nabywcy, dzierżawcy lub spadkobiercy wraz z odnośnymi gruntami, należy przewidzieć pewne wyjątki od zasady stanowiącej, iż kwoty są przypisane do gospodarstw, w celu kontynuowania restrukturyzacji produkcji mleka oraz poprawy stanu środowiska naturalnego. Państwa członkowskie powinny być upoważnione do umieszczania części przeniesionych ilości w rezerwie krajowej zgodnie z różnymi rodzajami przekazywania kwot i przy zastosowaniu obiektywnych kryteriów. |
(38) |
Opłata z tytułu nadwyżek powinna zostać ustalona na poziomie odstraszającym i powinna być wnoszona przez państwa członkowskie niezwłocznie po przekroczeniu kwoty krajowej. Państwo członkowskie powinno podzielić ciężar płatności między producentów, którzy przyczynili się do tego przekroczenia. Producenci powinni odpowiadać przed danym państwem członkowskim za zapłacenie swojej części opłaty wyrównawczej, ze względu na sam fakt przekroczenia dostępnej im ilości. Państwa członkowskie powinny wnieść do Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) opłatę wyrównawczą odpowiadającą wysokości przekroczenia ich krajowej kwoty obniżoną o zryczałtowaną sumę w wysokości 1 % w celu uwzględnienia przypadków upadłości lub definitywnej niezdolności niektórych producentów do zapłacenia należnej części opłaty wyrównawczej. |
(39) |
Rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (34) określa dochody uzyskane w wyniku zastosowania dodatkowej opłaty wyrównawczej w sektorze mleczarskim jako „dochody przeznaczone na określony cel”, które muszą zostać przekazane do budżetu Wspólnoty oraz, w przypadku ich ponownego wykorzystania, muszą zostać wykorzystane wyłącznie do finansowania odpowiednio wydatków EFRG lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW). Artykuł 22 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003, zgodnie z którym opłata wyrównawcza jest uznawana za narzędzie interwencyjne do stabilizowania rynków rolnych i jest stosowana do finansowania wydatków w sektorze mleka, uległ zatem dezaktualizacji i nie powinien zostać włączony do niniejszego rozporządzenia. |
(40) |
We wspólnej organizacji rynków poszczególnych sektorów przewidziano różne rodzaje systemów pomocy. |
(41) |
We wspólnej organizacji rynku suszu paszowego oraz lnu i konopi wprowadzono dopłaty do przetwarzania w tych sektorach, jako środek regulujący rynek wewnętrzny w odniesieniu do tych sektorów. |
(42) |
Z uwagi na szczególną sytuację na rynku zbóż i skrobi ziemniaczanej, we wspólnej organizacji rynku zbóż zawarto przepisy pozwalające na zastosowanie, w razie konieczności, refundacji produkcyjnej. Refundacja produkcyjna powinna umożliwiać udostępnienie danemu sektorowi przemysłu produktów podstawowych wykorzystywanych przez ten sektor po cenie niższej od ceny wynikającej ze stosowania wspólnych cen. We wspólnej organizacji rynku cukru przewidziano możliwość przyznawania refundacji produkcyjnej w przypadkach, gdy podczas wytwarzania niektórych produktów przemysłowych, chemicznych lub farmaceutycznych, wyniknie potrzeba przyjęcia środków mających na celu udostępnienie określonych produktów cukrowniczych. |
(43) |
W celu zapewnienia równowagi na rynku mleka oraz stabilizacji cen rynkowych mleka i przetworów mlecznych potrzebne są środki mające na celu zwiększenie możliwości zbytu przetworów mlecznych. We wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych przewidziano zatem przyznanie pomocy na rzecz obrotu niektórymi przetworami mlecznymi z uwagi na ich określone wykorzystanie i przeznaczenie. Ponadto w tej wspólnej organizacji rynku przewidziano, że Wspólnota powinna pokrywać część wydatków związanych z przyznaniem pomocy na dostawy mleka dla uczniów, w celu zachęcenia młodzieży do spożywania mleka. |
(44) |
Finansowanie wspólnotowe, stanowiące udział procentowy pomocy bezpośredniej, którą państwa członkowskie mają prawo wstrzymać zgodnie z art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, musi zachęcać uznane organizacje podmiotów gospodarczych do sporządzania programów prac do celów poprawy jakości produkcji oliwek stołowych i oliwy z oliwek. W tym kontekście we wspólnej organizacji rynku oliwek stołowych i oliwy z oliwek przewidziano, że wspólnotowe wsparcie przydzielane jest zgodnie z priorytetami dla podejmowanych działań ustalonymi w tych programach prac. |
(45) |
Na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 ustanowiono wspólnotowy fundusz tytoniowy finansowany przez określone potrącenia z systemów pomocy w tym sektorze w celu przyjmowania w tym sektorze różnorodnych środków. W 2007 roku wspólnotowemu funduszowi tytoniowemu po raz ostatni zostaną udostępnione potrącenia z systemu pomocy określonego w tytule IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Podczas gdy okres finansowania funduszu zakończy się przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, przepisy art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 należy jednak utrzymać, tak by służyły jako podstawa prawna programów wieloletnich, które mogą być finansowane przez wspólnotowy fundusz tytoniowy. |
(46) |
Sektor pszczelarski, będący jednym z sektorów rolnictwa, charakteryzuje się różnorodnością warunków produkcji i wielkości plonów oraz rozproszeniem i zróżnicowaniem podmiotów gospodarczych, zarówno na etapie produkcji, jak i wprowadzania do obrotu. Ponadto, w związku z rozprzestrzenianiem się warrozy w kilku państwach członkowskich w ostatnich latach oraz w związku z problemami, które choroba ta stwarza dla produkcji miodu, niezbędne jest podjęcie działań na poziomie Wspólnoty, ponieważ choroby tej nie można całkowicie wykorzenić, a do jej zwalczania należy stosować zatwierdzone produkty. Zważywszy na powyższe okoliczności oraz z uwagi na usprawnienie produkcji i wprowadzanie do obrotu produktów pszczelich we Wspólnocie, w celu poprawy ogólnych warunków produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelich co trzy lata należy sporządzać programy krajowe obejmujące kwestie dotyczące wsparcia technicznego, kontroli warrozy, racjonalizacji sezonowego przenoszenia uli, zarządzania zasiedlaniem uli we Wspólnocie oraz współpracy w zakresie programów badawczych dotyczących pszczelarstwa i produktów pszczelich. Te programy krajowe powinny być częściowo finansowane przez Wspólnotę. |
(47) |
Rozporządzenie (WE) nr 1544/2006 zastąpiło wszystkie krajowe formy pomocy udzielanej na hodowlę jedwabników przez wspólnotowy system pomocy udzielanej na hodowlę jedwabników, który polega na ustaleniu jej sumy w przeliczeniu na pojemnik jaj jedwabników. |
(48) |
Zważywszy, że względy polityczne, które doprowadziły do wprowadzenia wyżej wymienionych systemów, obowiązują w dalszym ciągu, wszystkie te systemy pomocy należy włączyć w ramy niniejszego rozporządzenia. |
(49) |
Stosowanie norm handlowych dla produktów rolnych może przyczynić się do poprawy warunków ekonomicznych w zakresie produkcji tych produktów, wprowadzania ich do obrotu oraz do poprawy ich jakości. Stosowanie tego rodzaju norm leży zatem w interesie producentów, przedsiębiorstw handlowych i konsumentów. Zatem w ramach wspólnej organizacji rynków bananów, oliwek stołowych i oliwy z oliwek, żywych roślin, jaj oraz drobiu wprowadzono normy handlowe odnoszące się w szczególności do jakości, podziału na klasy, wagi, rozmiaru, opakowania, sposobu pakowania, przechowywania, transportu, prezentacji, kraju pochodzenia i oznakowania. Podejście to należy zachować w niniejszym rozporządzeniu. |
(50) |
W ramach wspólnej organizacji rynków oliwek stołowych i oliwy z oliwek oraz bananów Komisja była dotychczas upoważniona do przyjmowania przepisów w sprawie norm handlowych. Ze względu na wysoce techniczny charakter tych norm i ciągłą potrzebę poprawy ich skuteczności oraz dostosowywania ich do zmieniających się praktyk handlowych wydaje się właściwe objęcie tym podejściem również sektora żywych roślin, jednocześnie określając kryteria, które Komisja powinna uwzględniać przy ustanawianiu stosownych przepisów. Ponadto w celu zapobieżenia nadużyciom w zakresie jakości i autentyczności produktów oferowanych konsumentom oraz istotnym zakłóceniom odnośnych rynków może zaistnieć potrzeba przyjęcia szczególnych środków, zwłaszcza aktualnych metod analitycznych oraz innych środków służących określaniu przedmiotowych norm. |
(51) |
Kilka instrumentów prawnych wprowadzono do celów regulacji wprowadzania do obrotu i określania nazw mleka, przetworów mlecznych i tłuszczów. Ich celem jest z jednej strony poprawa pozycji mleka i przetworów mlecznych na rynku oraz z drugiej strony zapewnienie uczciwej konkurencji mlecznych i niemlecznych tłuszczów do smarowania, z korzyścią dla producentów i konsumentów. Przepisy zawarte w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1898/87 z dnia 2 lipca 1987 r. w sprawie ochrony oznaczeń stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi (35) mają na celu ochronę konsumenta oraz stworzenie niezakłócających konkurencji warunków dla przetworów mlecznych i produktów konkurujących z nimi w zakresie nazw produktów, etykietowania i reklamy. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 2597/97 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającym dodatkowe zasady w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w odniesieniu do mleka spożywczego (36) ustanowiono przepisy mające na celu zapewnienie wysokiej jakości mleka spożywczego oraz jego przetworów odpowiadających potrzebom i życzeniom konsumentów, tak by przyczynić się do stabilizacji danego rynku i zapewnić konsumentom wysoką jakość mleka spożywczego. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 2991/94 z dnia 5 grudnia 1994 r. określającym normy dla tłuszczów do smarowania (37) ustanowiono normy handlowe dla przetworów mlecznych i niemlecznych, których to dotyczy, z jasną i wyraźną klasyfikacją uzupełnioną przepisami dotyczącymi oznaczenia produktów. Zgodnie z celami niniejszego rozporządzenia zasady te należy utrzymać bez zmian. |
(52) |
W odniesieniu do sektorów jaj i drobiu istniejące przepisy regulują normy handlowe, a w niektórych przypadkach również warunki produkcji. Takie przepisy zawarte są w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1028/2006 z dnia 19 czerwca 2006 r. w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (38), w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1906/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do drobiu (39) oraz w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2782/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie produkcji i obrotu jajami wylęgowymi i pisklętami drobiu hodowlanego (40). Podstawowe przepisy zawarte w wymienionych rozporządzeniach powinny zostać włączone do niniejszego rozporządzenia. |
(53) |
Rozporządzenie (WE) nr 1028/2006 przewiduje, że normy handlowe dotyczące jaj powinny przede wszystkim stosować się do wszystkich jaj kur z gatunku Gallus gallus, wprowadzanych do obrotu we Wspólnocie oraz co do zasady również do jaj przeznaczonych na wywóz do państw trzecich. Ustanawiając dwie klasy jakości jaj rozporządzenie to wprowadza również rozróżnienie między jajami nadającymi się do bezpośredniego spożycia przez ludzi a jajami nienadającymi się do bezpośredniego spożycia przez ludzi; rozporządzenie zawiera także przepisy, które gwarantują stosowne informowanie konsumenta o klasie jakości i klasie wagowej oraz o stosowanym sposobie chowu. Ponadto rozporządzenie wprowadza unormowania szczególne dotyczące jaj przywożonych z państw trzecich: zgodnie z tymi unormowaniami przepisy szczególne obowiązujące w niektórych państwach trzecich mogą uzasadniać odstępstwa od norm handlowych, jeżeli zapewniona jest równorzędność europejskich przepisów prawnych. |
(54) |
W odniesieniu do mięsa drobiowego rozporządzenie (EWG) nr 1906/90 przewiduje, że normy handlowe powinny co do zasady stosować się do niektórych rodzajów mięsa drobiowego nadającego się do spożycia przez ludzi i wprowadzanych do obrotu we Wspólnocie, natomiast nie powinny stosować się do mięsa drobiowego przeznaczonego na wywóz do państw trzecich. Rozporządzenie to wprowadza podział mięsa drobiowego na dwie kategorie w zależności od budowy i wyglądu tego mięsa oraz ustala warunki oferowania mięsa na sprzedaż. |
(55) |
Zgodnie z przywołanymi rozporządzeniami państwa członkowskie powinny mieć możliwość uchylenia stosowania wspomnianych norm handlowych w odniesieniu do jaj i mięsa drobiowego, które są sprzedawane przez producenta konsumentowi końcowemu w ramach niektórych form sprzedaży bezpośredniej, jeżeli sprzedaż dotyczy niewielkiej ilości tych produktów. |
(56) |
Rozporządzenie (WE) nr 2782/75 ustanawia przepisy szczególne dotyczące obrotu jajami wylęgowymi i pisklętami drobiu hodowlanego oraz ich transportu, jak również inkubacji jaj wylęgowych. Rozporządzenie to wprowadza między innymi obowiązek indywidualnego oznaczania jaj wylęgowych przeznaczonych do produkcji piskląt oraz określa sposób ich pakowania oraz rodzaj opakowań stosowanych podczas ich transportu. Z obowiązku stosowania norm ustalonych w rozporządzeniu wyłączone jednak zostały niewielkie zakłady hodowli rodowodowej i inne niewielkie zakłady hodowlane. |
(57) |
Zgodnie z celami niniejszego rozporządzenia powyższe przepisy powinny zostać utrzymane bez ingerowania w ich treść. Niemniej jednak do tych przepisów przywołanych rozporządzeń, które mają charakter techniczny, powinny mieć zastosowanie przepisy wykonawcze przyjmowane przez Komisję. |
(58) |
Tak jak dotychczas działo się to w przypadku wspólnej organizacji rynku chmielu, w całej Wspólnocie należy prowadzić politykę jakości, stosując w tym celu przepisy wykonawcze dotyczące certyfikacji oraz przepisy zakazujące zasadniczo wprowadzania do obrotu produktów, którym nie wydano certyfikatu, lub, w przypadku produktów przywożonych, produktów niespełniających odpowiednich wymagań jakościowych. |
(59) |
Opisy, definicje i nazewnictwo oliwy z oliwek są zasadniczym elementem struktury rynku poprzez ustanowienie norm jakości oraz dostarczenie konsumentom właściwych informacji na temat produktu. |
(60) |
Jeden z wyżej wspomnianych systemów pomocy przyczyniający się do równowagi na rynku mleka i przetworów mlecznych oraz do stabilizacji cen rynkowych w tym sektorze stanowi system pomocy na rzecz przetwarzania odtłuszczonego mleka na kazeinę i kazeiniany, przewidziany dotychczas w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999. W rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2204/90 z dnia 24 lipca 1990 r. ustanawiającym dodatkowe ogólne zasady wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w odniesieniu do sera (41) wprowadzono przepisy dotyczące wykorzystania kazeiny i kazeinianów w wytwarzaniu sera w celu przeciwdziałania potencjalnym negatywnym skutkom wynikającym ze stosowania omawianego systemu pomocy, biorąc pod uwagę wrażliwość sera na działania zastępcze dotyczące kazeiny lub kazeinianów, dążąc tym samym do stabilizacji rynku. Przepisy te należy włączyć do niniejszego rozporządzenia. |
(61) |
Przetwarzanie niektórych surowców rolnych na alkohol etylowy jest ściśle związane z gospodarką tymi surowcami. Może to w znacznym stopniu przyczynić się do podniesienia ich wartości i może mieć szczególne znaczenie ekonomiczne i społeczne dla gospodarki niektórych regionów Wspólnoty bądź też może być znaczącym źródłem dochodów dla producentów odpowiednich surowców. Pozwala to również na zbyt produktów niedostatecznej jakości i krótkookresowych nadwyżek, które mogą powodować przejściowe problemy w niektórych sektorach. |
(62) |
W sektorze chmielu, oliwek stołowych i oliwy z oliwek, tytoniu oraz jedwabników stosowanie niektórych instrumentów polityki polega na koncentracji wysiłków w odniesieniu do różnych organizacji, w szczególności w celu stabilizacji rynków tych produktów oraz poprawy i gwarantowania ich jakości poprzez wspólnie podejmowane działania. Przepisy regulujące system tych organizacji opierają się jak do tej pory na organizacjach uznanych przez państwa członkowskie lub, na określonych warunkach, przez Komisję, zgodnie z zasadami przez nią przyjmowanymi. System ten należy utrzymać oraz dokonać harmonizacji dotychczas obowiązujących przepisów. |
(63) |
W celu wsparcia niektórych działań organizacji międzybranżowych, które są przedmiotem szczególnego zainteresowania w świetle obecnych zasad dotyczących wspólnej organizacji rynku tytoniu, należy przewidzieć możliwość, po spełnieniu określonych warunków, objęcia rozszerzenia zasadami przyjętymi przez organizację międzybranżową w odniesieniu do swoich członków, wszystkich producentów i ich grup, niebędących członkami tych organizacji w jednym lub większej liczbie regionów. To samo podejście należy stosować również w odniesieniu do innych działań uznanych organizacji międzybranżowych, które ze względów ekonomicznych lub technicznych leżą w ogólnym interesie sektora tytoniu i w związku z tym mogą przynosić korzyść wszystkim podmiotom prowadzącym działalność w odnośnych branżach. Należy zapewnić ścisłą współpracę pomiędzy państwami członkowskimi i Komisją. Komisja powinna posiadać stałe uprawnienia kontrolne, w szczególności w odniesieniu do porozumień i uzgodnionych praktyk przyjmowanych przez te organizacje. |
(64) |
W odniesieniu do sektorów, w których obowiązujące przepisy nie przewidują uznawania organizacji producentów lub organizacji międzybranżowych, państwa członkowskie mogą chcieć wprowadzić możliwość uznawania takich organizacji na podstawie prawa krajowego, o ile uznanie takie będzie zgodne z prawem wspólnotowym. Należy zatem dokładniej wyjaśnić tę możliwość. Ponadto należy przyjąć przepisy, w których zostanie stwierdzone, że uznanie organizacji producentów lub organizacji międzybranżowych zgodnie z obecnie obowiązującymi rozporządzeniami pozostaje wiążące po przyjęciu niniejszego rozporządzenia. |
(65) |
Stworzenie jednolitego rynku wspólnotowego wymaga wprowadzenia systemu wymiany handlowej na zewnętrznych granicach Wspólnoty. System wymiany handlowej powinien obejmować należności przywozowe oraz refundacje wywozowe i powinien w zasadzie ustabilizować rynek wspólnotowy. System wymiany handlowej powinien opierać się na zobowiązaniach podejmowanych na mocy wielostronnych negocjacji handlowych w ramach rundy urugwajskiej. |
(66) |
Monitorowanie wielkości obrotu produktami rolnymi z państwami trzecimi w ramach wspólnej organizacji rynku zbóż, ryżu, cukru, nasion, oliwek stołowych i oliwy z oliwek, lnu i konopi, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego, jaj, mięsa drobiowego, żywych roślin oraz alkoholu etylowego rolniczego podlegało dotychczas, zarówno w przypadku przywozu, jak i wywozu, obowiązkowym systemom pozwoleń lub systemom, w przypadku których Komisja posiadała uprawnienia do wprowadzenia wymogów w zakresie pozwoleń. |
(67) |
Monitorowanie obrotu handlowego jest przede wszystkim kwestią zarządzania, w odniesieniu do której należy stosować podejście elastyczne. Wobec tego oraz w świetle doświadczeń zebranych w ramach wspólnych organizacji rynków, w których zarządzanie pozwoleniami zostało już przekazane Komisji, wydaje się właściwe objęcie tym podejściem wszystkich sektorów, w których stosuje się system pozwoleń na przywóz i wywóz. Decyzja w sprawie wprowadzenia wymogów w zakresie pozwoleń powinna być podejmowana przez Komisję przy uwzględnieniu potrzeby pozwoleń na przywóz w celu zarządzania danymi rynkami oraz, w szczególności, potrzeby monitorowania przywozu odnośnych produktów. |
(68) |
W większości cła stosowane do produktów rolnych na mocy porozumień Światowej Organizacji Handlu (WTO) są określone we wspólnej taryfie celnej. Jednakże w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze zbóż i sektorze ryżu wprowadzenie dodatkowych mechanizmów stwarza konieczność zapewnienia możliwości przyjęcia odstępstw. |
(69) |
W celu zapobieżenia lub przeciwdziałania wystąpieniu na rynku Wspólnoty niekorzystnych skutków, które mogłyby wynikać z przywozu niektórych produktów rolnych, przywóz takich produktów powinien w określonych warunkach podlegać dodatkowej należności przywozowej. |
(70) |
Na określonych warunkach należy przyznać Komisji uprawnienia upoważniające ją do otwarcia i zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz wynikającymi z międzynarodowych umów zawartych zgodnie z Traktatem lub wynikających z innych aktów Rady. |
(71) |
Celem rozporządzenia Rady (EWG) nr 2729/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie opłat przywozowych na mieszanki zbóż, ryżu i ryżu łamanego (42) jest zapewnienie właściwego funkcjonowania systemu opłat w przypadku przywozu mieszanek zbóż, ryżu i ryżu łamanego. Przepisy te należy włączyć do niniejszego rozporządzenia. |
(72) |
Wspólnota zawarła kilka umów z państwami trzecimi w sprawie preferencyjnego dostępu do rynku, na mocy których kraje te mogą wywozić do Wspólnoty cukier trzcinowy na korzystnych warunkach. Należy zatem dokonać oceny zapotrzebowania rafinerii na cukier przeznaczony do rafinacji oraz, na określonych warunkach, zachować pozwolenia na przywóz dla wyspecjalizowanych podmiotów zużywających znaczne ilości przywożonego surowego cukru trzcinowego, uznawanych za rafinerie przemysłowe Wspólnoty. |
(73) |
W celu zapobieżenia zakłóceniu przez nielegalne uprawy wspólnej organizacji rynku konopi uprawianych na włókno, należy przewidzieć możliwość kontroli przywozu konopi i nasion konopi w celu zapewnienia, że takie produkty oferują określone gwarancje pod względem zawartości tetrahydrokanabinolu. Ponadto przywóz nasion konopi przeznaczonych do celów innych niż siew należy objąć systemem kontroli przewidującym nadawanie upoważnień zainteresowanym importerom. |
(74) |
W odniesieniu do produktów sektora chmielu w całej Wspólnocie prowadzona jest polityka jakości. W przypadku produktów przywożonych należy ustanowić przepisy gwarantujące, że przywożone są wyłącznie produkty spełniające odpowiednie minimalne wymagania jakościowe. |
(75) |
Dzięki systemowi ceł nie jest konieczne stosowanie pozostałych środków ochronnych na zewnętrznych granicach Wspólnoty. W wyjątkowych okolicznościach jednak funkcjonowanie rynku wewnętrznego i mechanizmu celnego może okazać się niewystarczające. W takich przypadkach, aby nie pozostawić rynku wspólnotowego bez ochrony przed możliwymi zakłóceniami, Wspólnota powinna mieć możliwość bezzwłocznego przedsięwzięcia wszelkich niezbędnych środków. Takie środki powinny być zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty. |
(76) |
W celu zapewnienia właściwego funkcjonowania wspólnych organizacji rynków, a zwłaszcza zapobieżenia zakłóceniom rynków, w ramach wspólnych organizacji rynków wielu produktów tradycyjnie przewidziana została możliwość wprowadzenia zakazu stosowania procedur czynnego i biernego uszlachetniania. Możliwość ta powinna zostać utrzymana. Ponadto z doświadczeń wynika, że w przypadku wystąpienia zakłóceń rynków lub zagrożenia wystąpieniem takich zakłóceń, spowodowanych stosowaniem wspomnianych procedur, konieczne jest jak najszybsze podjęcie działań. W związku z tym należy przyznać stosowne uprawnienia Komisji. W opisanych sytuacjach Komisja powinna mieć zatem możliwość zawieszania stosowania procedur czynnego i biernego uszlachetniania. |
(77) |
Przepisy dotyczące przyznawania refundacji wywozowych z tytułu wywozu do państw trzecich w oparciu o różnicę między cenami we Wspólnocie i na rynku światowym, podlegające ograniczeniom wynikającym ze zobowiązań Wspólnoty w ramach WTO, powinny służyć zabezpieczeniu możliwości udziału Wspólnoty w międzynarodowym handlu niektórymi produktami objętymi zakresem niniejszego rozporządzenia. Wywozy objęte refundacją powinny podlegać ograniczeniom pod względem wartości i ilości. |
(78) |
Zgodność z ograniczeniami pod względem wartości należy zapewnić w momencie ustalania refundacji wywozowych poprzez monitorowanie płatności zgodnie z zasadami związanymi z EFRG. Monitorowanie może być ułatwione przez obowiązek wcześniejszego ustalenia refundacji wywozowych, z dopuszczeniem możliwości, w przypadku zróżnicowania refundacji, zmiany określonego miejsca przeznaczenia w ramach obszaru geograficznego, do którego odnosi się jedna stawka refundacji wywozowej. W przypadku zmiany miejsca przeznaczenia powinna zostać wypłacona refundacja wywozowa mająca zastosowanie do faktycznego miejsca przeznaczenia, przy czym górną granicę stanowi kwota mająca zastosowanie do miejsca przeznaczenia określonego z wyprzedzeniem. |
(79) |
Zgodność z ograniczeniami ilościowymi należy zapewnić poprzez wprowadzenie rzetelnego i skutecznego systemu monitorowania. W tym celu przyznawanie refundacji wywozowych powinno podlegać obowiązkowi posiadania pozwolenia na wywóz. Refundacje wywozowe powinny być przyznawane w ramach dostępnych limitów w zależności od konkretnej sytuacji każdego produktu. Wyjątki od tej zasady można dopuścić tylko w przypadku produktów przetworzonych niewymienionych w załączniku I do Traktatu, w odniesieniu do których nie stosuje się ograniczeń ilościowych. Należy przewidzieć możliwość wprowadzenia odstępstw od ścisłego stosowania reguł zarządzania, w przypadku gdy nie jest prawdopodobne przekroczenie pułapów ilościowych ustanowionych dla wywozu objętego refundacjami. |
(80) |
W przypadku wywozu żywego bydła należy przewidzieć możliwość przyznania refundacji wywozowych oraz ich wypłacenia wyłącznie pod warunkiem przestrzegania przepisów prawa wspólnotowego dotyczących dobrostanu zwierząt, a w szczególności ochrony zwierząt podczas transportu. |
(81) |
Produktów rolnych mogą w określonych przypadkach w państwach trzecich dotyczyć korzystne szczególne regulacje przywozowe, jeżeli produkty te spełniają określone specyfikacje lub warunki cenowe. W celu zapewnienia prawidłowego stosowania takiego systemu konieczna jest współpraca administracyjna organów państwa trzeciego przywozu z organami Wspólnoty. W tym celu odnośnym produktom powinny towarzyszyć certyfikaty wydawane we Wspólnocie. |
(82) |
Wywóz cebulek kwiatowych do państw trzecich ma istotne znaczenie gospodarcze dla Wspólnoty. Utrzymanie i rozwój tego wywozu mogą zostać zapewnione przez stabilizację cen w tym sektorze handlu. W odniesieniu do omawianych produktów należy zatem przewidzieć minimalne ceny wywozowe. |
(83) |
Zgodnie z art. 36 Traktatu postanowienia rozdziału dotyczącego reguł konkurencji mają zastosowanie do produkcji rolnej i handlu produktami rolnymi jedynie w zakresie ustalonym przez Radę w ramach postanowień art. 37 ust. 2 i 3 i zgodnie z procedurą w nich przewidzianą. W poszczególnych wspólnych organizacjach rynków przepisy dotyczące pomocy państwowej uznano w większości za mające zastosowanie. W szczególności stosowanie postanowień Traktatu dotyczących przedsiębiorstw zostało dokładniej określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1184/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. dotyczącym stosowania niektórych reguł konkurencji w odniesieniu do produkcji rolnej i handlu produktami rolnymi (43). Zgodnie z celem, jakim jest opracowanie jednego kompleksowego zbioru przepisów dotyczących polityki rynkowej, omawiane przepisy należy włączyć do niniejszego rozporządzenia. |
(84) |
Reguły konkurencji odnoszące się do porozumień, decyzji i uzgodnionych praktyk, o których mowa w art. 81 Traktatu, oraz przepisy odnoszące się do nadużywania pozycji dominującej powinny mieć zastosowanie do produkcji rolnej i handlu produktami rolnymi w zakresie, w jakim ich stosowanie nie utrudnia funkcjonowania krajowych organizacji rynków rolnych ani nie zagraża realizacji celów WPR. |
(85) |
Szczególną uwagę poświęca się organizacjom rolniczym, które zajmują się w szczególności wspólną produkcją lub wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych, lub korzystaniem ze wspólnych urządzeń, o ile takie wspólne działanie nie wyklucza konkurencji ani nie zagraża realizacji celów art. 33 Traktatu. |
(86) |
W celu uniknięcia niewłaściwego rozwoju WPR, jak również w celu zagwarantowania pewności prawnej oraz niedyskryminacyjnego traktowania odnośnych przedsiębiorstw, Komisja powinna posiadać wyłączne uprawnienia, z zastrzeżeniem kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości, do decydowania, czy porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki, o których mowa w art. 81 Traktatu, są zgodne z celami WPR. |
(87) |
Przyznawanie pomocy krajowej byłoby zagrożeniem dla właściwego funkcjonowania jednolitego rynku opartego na wspólnych cenach. W związku z tym w odniesieniu do produktów objętych niniejszym rozporządzeniem powinny mieć zastosowanie postanowienia Traktatu dotyczące pomocy państwowej. W niektórych okolicznościach należy zezwolić na wyjątki. W przypadkach, w których stosuje się takie wyjątki, Komisja powinna jednak posiadać możliwość sporządzenia wykazu istniejących, nowych lub proponowanych mechanizmów pomocy krajowej, przekazania stosownych spostrzeżeń państwom członkowskim oraz zaproponowania im przedsięwzięcia odpowiednich środków. |
(88) |
Finlandia i Szwecja, ze względu na specyficzne uwarunkowania gospodarcze dotyczące produkcji mięsa z reniferów i przetworów z tego mięsa oraz wprowadzania ich do obrotu, mogą od czasu przystąpienia udzielać pomocy w tym zakresie. Z zastrzeżeniem uzyskania zezwolenia Komisji Finlandia może ponadto, ze względu na panujące w tym państwie specyficzne warunki klimatyczne, przyznawać pomoc odpowiednio w odniesieniu do pewnych ilości nasion oraz pewnych ilości nasion zbóż produkowanych wyłącznie w Finlandii. Wyjątki te należy utrzymać. |
(89) |
W państwach członkowskich, w których nastąpi istotne zmniejszenie kwot cukru, plantatorzy buraków cukrowych napotkają szczególnie poważne problemy związane z dostosowaniem się do tej sytuacji. W takich przypadkach przejściowa pomoc wspólnotowa dla plantatorów buraków cukrowych określona w tytule IV rozdział 10f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie będzie wystarczająca, by w pełni rozwiązać napotkane przez nich problemy. Dlatego państwa członkowskie, które zmniejszyły swoje kwoty o ponad 50 % kwoty cukru określonej w dniu 20 lutego 2006 r. w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 318/2006, powinny zostać uprawnione do przyznania pomocy państwowej plantatorom buraków cukrowych w okresie stosowania przejściowej pomocy wspólnotowej. W celu zapobieżenia przyznawaniu przez państwa członkowskie pomocy państwowej przekraczającej potrzeby plantatorów buraków cukrowych określenie łącznej sumy odnośnej pomocy państwowej powinno podlegać zatwierdzeniu przez Komisję, z wyjątkiem przypadku Włoch, gdzie maksymalny poziom potrzeb najwydajniejszych plantatorów buraków cukrowych związanych z dostosowaniem do warunków rynkowych po reformie oszacowano na 11 EUR na tonę wyprodukowanych buraków cukrowych. Ponadto ze względu na przewidywane wystąpienie szczególnych problemów we Włoszech, należy utrzymać ustalenia pozwalające plantatorom buraków cukrowych na bezpośrednie lub pośrednie korzystanie z przyznawanej pomocy państwowej. |
(90) |
W Finlandii uprawa buraków cukrowych jest prowadzona w szczególnych warunkach geograficznych i klimatycznych, których niekorzystny wpływ na sektor będzie nakładać się na ogólne skutki reformy sektora cukru. Z tego względu należy przewidzieć możliwość stałego upoważniania tego państwa członkowskiego do udzielania plantatorom buraków cukrowych na jego terytorium pomocy państwowej w odpowiedniej wysokości. |
(91) |
Biorąc pod uwagę szczególną sytuację Niemiec, gdzie obecnie wsparcie krajowe przyznaje się dużej liczbie mniejszych producentów alkoholu na warunkach szczególnych dla niemieckiego monopolu alkoholowego, konieczne jest zezwolenie na kontynuację takiego wsparcia przez ograniczony okres. Należy również przewidzieć wymóg złożenia, pod koniec tego okresu, sprawozdania z funkcjonowania tego odstępstwa wraz z wszelkimi stosownymi wnioskami. |
(92) |
Jeśli państwo członkowskie pragnie wspierać na swoim terytorium środki promujące spożycie mleka i przetworów mlecznych we Wspólnocie, należy przewidzieć możliwość finansowania takich środków przez nałożenie na krajowych producentów mleka opłaty na rzecz działań promocyjnych. |
(93) |
W celu uwzględnienia potencjalnych zmian w produkcji suszu paszowego Komisja powinna, do dnia 30 września 2008 r., przedstawić Radzie sprawozdanie dotyczące tego sektora, sporządzone na podstawie oceny wspólnej organizacji rynku suszu paszowego. W razie konieczności sprawozdaniu powinny towarzyszyć odpowiednie wnioski. Ponadto Komisja powinna regularnie przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania dotyczące systemu pomocy stosowanego w odniesieniu do sektora pszczelarskiego. |
(94) |
Istnieje potrzeba posiadania rzetelnych informacji na temat sytuacji na wspólnotowym rynku chmielu oraz na temat perspektyw jego rozwoju. Należy zatem przewidzieć rejestrację wszystkich umów dostaw chmielu wyprodukowanego we Wspólnocie. |
(95) |
Na określonych warunkach i w odniesieniu do niektórych produktów należy przewidzieć przedsięwzięcie środków w przypadku wystąpienia lub potencjalnego wystąpienia zakłóceń związanych ze znacznymi zmianami cen na rynku wewnętrznym lub notowań cen bądź cen na rynku światowym. |
(96) |
Konieczne jest ustanowienie ram szczególnych środków w odniesieniu do alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego umożliwiających gromadzenie danych gospodarczych i analizę informacji statystycznych do celów monitorowania rynku. W związku z tym, że rynek alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego jest związany z ogólnym rynkiem alkoholu etylowego, należy również gromadzić informacje dotyczące rynku alkoholu etylowego pochodzenia pozarolniczego. |
(97) |
Wydatki ponoszone przez państwa członkowskie z tytułu zobowiązań wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia powinny być finansowane przez Wspólnotę zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005. |
(98) |
Należy upoważnić Komisję do przyjmowania środków niezbędnych do rozwiązania konkretnych problemów praktycznych w nagłych przypadkach. |
(99) |
Ponieważ wspólne rynki produktów rolnych stale się rozwijają, państwa członkowskie i Komisja powinny przekazywać sobie nawzajem istotne informacje na temat rozwoju sytuacji na tych rynkach. |
(100) |
W celu zapobieżenia nadużyciom związanym z wszelkimi korzyściami określonymi w niniejszym rozporządzeniu korzyści tych nie należy przyznawać lub, w stosownych przypadkach, należy je cofnąć, jeśli okaże się, że warunki uprawniające do otrzymania jakichkolwiek korzyści zostały stworzone w sposób sztuczny, w sprzeczności z celami niniejszego rozporządzenia. |
(101) |
W celu zapewnienia przestrzegania obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu istnieje potrzeba wprowadzenia kontroli oraz, w przypadku stwierdzenia nieprzestrzegania tych obowiązków, stosowania środków i sankcji administracyjnych. Należy zatem przyznać Komisji uprawnienia do ustanowienia stosownych przepisów, obejmujących przepisy dotyczące zwrotu nienależnych płatności oraz obowiązków sprawozdawczych państw członkowskich, które to zwroty i obowiązki wynikają ze stosowania niniejszego rozporządzenia. |
(102) |
Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia zasadniczo należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (44). Jednak w odniesieniu do niektórych środków wynikających z niniejszego rozporządzenia dotyczących kompetencji Komisji, wymagających bezzwłocznego podjęcia działań lub mających wyłącznie administracyjny charakter, Komisja powinna zostać upoważniona do podjęcia samodzielnych czynności. |
(103) |
Ze względu na włączenie do niniejszego rozporządzenia niektórych elementów wspólnej organizacji rynków świeżych owoców i warzyw, przetworów owocowych i warzywnych oraz wina, do organizacji tej należy wprowadzić pewne zmiany. |
(104) |
Niniejsze rozporządzenie obejmuje przepisy dotyczące zakresu stosowania reguł konkurencji przewidzianych w Traktacie. Przepisy te były dotychczas zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1184/2006. Rozporządzenie to należy zmienić w celu sprecyzowania, że przepisy w nim zawarte mają zastosowanie do produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu, które nie są objęte niniejszym rozporządzeniem. |
(105) |
Niniejsze rozporządzenie obejmuje przepisy zawarte w rozporządzeniach podstawowych wymienionych w motywach 2 i 3, z wyjątkiem przepisów zawartych w rozporządzeniach (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1493/1999. Niniejsze rozporządzenie obejmuje ponadto przepisy zawarte w następujących rozporządzeniach:
|
(106) |
Rozporządzenia te należy zatem uchylić. Dla zachowania pewności prawnej oraz zważywszy na liczbę aktów prawnych uchylanych niniejszym rozporządzeniem i na liczbę aktów prawnych przyjętych lub zmienionych na ich mocy, należy wyjaśnić, że wspomniane uchylenie nie wpływa na ważność aktów prawnych przyjętych na podstawie uchylonego aktu prawnego lub na ważność zmian, jakie wprowadza on do innych aktów prawnych. |
(107) |
Niniejsze rozporządzenie należy zasadniczo stosować od dnia 1 stycznia 2008 r. Jednak w celu zapewnienia, aby nowe przepisy niniejszego rozporządzenia nie spowodowały zakłóceń w trwającym roku gospodarczym 2007/2008 w stosunku do tych sektorów, dla których przewidziano lata gospodarcze, należy przewidzieć późniejszą datę stosowania. Niniejsze rozporządzenie należy zatem stosować w odniesieniu do tych sektorów jedynie od początku roku gospodarczego 2008/2009. W związku z tym odnośne rozporządzenia regulujące te sektory należy w dalszym ciągu stosować do końca odpowiedniego roku gospodarczego 2007/2008. |
(108) |
Ponadto w stosunku do niektórych innych sektorów, dla których nie przewidziano lat gospodarczych, należy również przewidzieć późniejszą datę stosowania w celu zapewnienia sprawnego przejścia od istniejących wspólnych organizacji rynków do stosowania niniejszego rozporządzenia. W związku z tym rozporządzenia regulujące istniejące wspólne organizacje rynków dla tych sektorów powinny być stosowane do późniejszej daty stosowania przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu. |
(109) |
Jeśli chodzi o rozporządzenie (WE) nr 386/90, uprawnienia do regulowania kwestii w nim zawartych przekazane zostają na mocy niniejszego rozporządzenia Komisji. Ponadto do niniejszego rozporządzenia zostają przeniesione tylko niektóre części rozporządzeń (EWG) nr 3220/84, (EWG) nr 1186/90, (EWG) nr 2137/92 i (WE) nr 1183/2006, które rozporządzenie to uchyla. Pozostałe szczegółowe zagadnienia obecnie regulowane tymi rozporządzeniami zostaną zatem uregulowane przepisami wykonawczymi, które przyjmie Komisja. Należy przewidzieć dodatkowy czas na ustanowienie stosownych przepisów przez Komisję. Wymienione rozporządzenia należy zatem stosować do dnia 31 grudnia 2008 r. |
(110) |
Następujące akty prawne Rady stały się zbędne i należy je uchylić:
|
(111) |
Przejście od obecnie ustaleń określonych w przepisach i rozporządzeniach uchylanych niniejszym rozporządzeniem może spowodować wystąpienie trudności, którymi nie zajmuje się niniejsze rozporządzenie. W celu pokonania tych trudności należy umożliwić Komisji przyjęcie środków przejściowych, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SPIS TREŚCI
CZĘŚĆ I |
PRZEPISY WSTĘPNE |
CZĘŚĆ II |
RYNEK WEWNĘTRZNY |
TYTUŁ I |
INTERWENCJA RYNKOWA |
ROZDZIAŁ I |
Interwencja publiczna i prywatne przechowywanie |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ROZDZIAŁ II |
Specjalne środki interwencyjne |
|
|
|
|
ROZDZIAŁ III |
Systemy ograniczania produkcji |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ROZDZIAŁ IV |
System pomocy |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
TYTUŁ II |
PRZEPISY REGULUJĄCE WPROWADZANIE DO OBROTU I PRODUKCJĘ |
ROZDZIAŁ I |
Normy handlowe i warunki produkcji |
|
|
|
ROZDZIAŁ II |
Organizacje producentów, organizacje międzybranżowe, organizacje podmiotów gospodarczych |
|
|
|
CZĘŚĆ III |
HANDEL Z PAŃSTWAMI TRZECIMI |
ROZDZIAŁ I |
Przepisy ogólne |
ROZDZIAŁ II |
Przywóz |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ROZDZIAŁ III |
Wywóz |
|
|
|
|
|
|
CZĘŚĆ IV |
REGUŁY KONKURENCJI |
ROZDZIAŁ I |
Przepisy mające zastosowanie do przedsiębiorstw |
ROZDZIAŁ II |
Przepisy dotyczące pomocy państwa |
CZĘŚĆ V |
SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DOTYCZĄCE POSZCZEGÓLNYCH SEKTORÓW |
CZĘŚĆ VI |
PRZEPISY OGÓLNE |
CZĘŚĆ VII |
PRZEPISY WYKONAWCZE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE |
ROZDZIAŁ I |
Przepisy wykonawcze |
ROZDZIAŁ II |
Przepisy przejściowe i końcowe |
ZAŁĄCZNIK I |
WYKAZ PRODUKTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 1 |
Część I: |
Zboża |
Część II : |
Ryż |
Część III: |
Cukier |
Część IV: |
Susz paszowy |
Część V: |
Nasiona |
Część VI: |
Chmiel |
Część VII: |
Oliwa z oliwek i oliwki stołowe |
Część VIII: |
Len i konopie uprawiane na włókno |
Część IX: |
Owoce i warzywa |
Część X: |
Przetwory owocowe i warzywne |
Część XI: |
Banany |
Część XII: |
Wino |
Część XIII: |
Drzewa i inne rośliny żywe, bulwy, korzenie i tym podobne, kwiaty cięte i liście ozdobne |
Część XIV: |
Surowiec tytoniowy |
Część XV: |
Wołowina i cielęcina |
Część XVI: |
Mleko i przetwory mleczne |
Część XVII: |
Wieprzowina |
Część XVIII: |
Mięso baranie i kozie |
Część XIX: |
Jaja |
Część XX: |
Mięso drobiowe |
Część XXI: |
Inne wyroby |
ZAŁĄCZNIK II |
WYKAZ PRODUKTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 3 |
Część I: |
Alkohol etylowy pochodzenia rolniczego |
Część II: |
Produkty pszczele |
Część III: |
Jedwabniki |
ZAŁĄCZNIK III |
DEFINICJE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1 |
Część I: |
Definicje dotyczące sektora ryżu |
Część II: |
Definicje dotyczące sektora cukru |
Część III: |
Definicje dotyczące sektora chmielu |
Część IV: |
Definicje dotyczące sektora wołowiny i cielęciny |
Część V: |
Definicje dotyczące sektora mleka i przetworów mlecznych |
Część VI: |
Definicje dotyczące sektora jaj |
Część VII: |
Definicje dotyczące sektora drobiu |
Część VIII: |
Definicje dotyczące sektora pszczelarskiego |
ZAŁĄCZNIK IV |
STANDARDOWA JAKOŚĆ RYŻU I CUKRU |
A. |
Standardowa jakość ryżu niełuskanego |
B. |
Standardowa jakość cukru |
ZAŁĄCZNIK V |
WSPÓLNOTOWA SKALA KLASYFIKACJI TUSZ, O KTÓREJ MOWA W ART. 2 |
A. |
Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz bydła dorosłego |
B. |
Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz wieprzowych |
C. |
Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz baranich |
ZAŁĄCZNIK VI |
KWOTY KRAJOWE I REGIONALNE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 53 i 56 |
ZAŁĄCZNIK VII |
UZUPEŁNIAJĄCE KWOTY IZOGLUKOZY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 58 UST. 2 |
ZAŁĄCZNIK VIII |
SZCZEGÓŁOWE ZASADY TRANSFERU KWOT CUKRU LUB IZOGLUKOZY ZGODNIE Z ART. 60 |
ZAŁĄCZNIK IX |
KWOTY KRAJOWE I KWOTY REZERWY RESTRUKTURYZACYJNEJ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 66 |
ZAŁĄCZNIK X |
REFERENCYJNA ZAWARTOŚĆ TŁUSZCZU, O KTÓREJ MOWA W ART. 70 |
ZAŁĄCZNIK XI |
|
A. |
Podział maksymalnej gwarantowanej ilości między państwa członkowskie, o którym mowa w art. 94 ust. 1 |
B. |
Podział maksymalnej gwarantowanej ilości między państwa członkowskie, o którym mowa w art. 89 |
ZAŁĄCZNIK XII |
DEFINICJE I NAZWY, KTÓRE DOTYCZĄ MLEKA I PRZETWORÓW MLECZNYCH I O KTÓRYCH MOWA W ART. 114 UST. 1 |
ZAŁĄCZNIK XIII |
WPROWADZANIE DO OBROTU MLEKA PRZEZNACZONEGO DO SPOŻYCIA PRZEZ LUDZI, O KTÓRYM MOWA W ART. 114 UST. 2 |
ZAŁĄCZNIK XIV |
NORMY HANDLOWE DLA PRODUKTÓW SEKTORÓW JAJ I DROBIU, O KTÓRYCH MOWA W ART. 116a |
A. |
Normy handlowe dla jaj kur z gatunku Gallus gallus |
B. |
Normy handlowe dla mięsa drobiowego |
C. |
Normy dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego |
ZAŁĄCZNIK XV |
NORMY, KTÓRE MAJĄ ZASTOSOWANIE DO TŁUSZCZÓW DO SMAROWANIA I O KTÓRYCH MOWA W ART. 115 |
Dodatek do załącznika XV |
|
ZAŁĄCZNIK XVI |
OPISY I DEFINICJE OLIWY Z OLIWEK I OLIWY Z WYTŁOCZYN Z OLIWEK, O KTÓRYCH MOWA W ART. 118 |
ZAŁĄCZNIK XVII |
NALEŻNOŚCI CELNE PRZYWOZOWE NA RYŻ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 137 I 139 |
ZAŁĄCZNIK XVIII |
ODMIANY RYŻU BASMATI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 138 |
ZAŁĄCZNIK XIX |
PAŃSTWA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 153 UST. 3 I ART. 154 UST. 1 LIT. B) ORAZ W ZAŁĄCZNIK U III CZĘŚĆ II PKT 12 |
ZAŁĄCZNIK XX |
WYKAZ TOWARÓW Z SEKTORA ZBÓŻ, RYŻU, CUKRU, MLEKA I JAJ DO CELÓW ART. 26 LIT. A) PKT (II) I PRZYZNAWANIA REFUNDACJI WYWOZOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W CZĘŚCI III ROZDZIAŁ III SEKCJA II |
Część I : |
Zboża |
Część II: |
Ryż |
Część III : |
Cukier |
Część IV : |
Mleko |
Część V: |
Jaja |
ZAŁĄCZNIK XXI |
WYKAZ NIEKTÓRYCH TOWARÓW ZAWIERAJĄCYCH CUKIER DO CELÓW PRZYZNAWANIA REFUNDACJI WYWOZOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W CZĘŚCI III ROZDZIAŁ III SEKCJA II |
ZAŁĄCZNIK XXII |
TABELA KORELACJI, O KTÓREJ MOWA W ART. 202 |
CZĘŚĆ I
PRZEPISY WSTĘPNE
Artykuł 1
Zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólną organizację rynku produktów następujących sektorów, określonych dokładniej w załączniku I:
a) |
zbóż, załącznik I część I; |
b) |
ryżu, załącznik I część II; |
c) |
cukru, załącznik I część III; |
d) |
suszu paszowego, załącznik I część IV; |
e) |
nasion, załącznik I część V; |
f) |
chmielu, załącznik I część VI; |
g) |
oliwek stołowych i oliwy z oliwek, załącznik I część VII; |
h) |
lnu i konopi, załącznik I część VIII; |
i) |
owoców i warzyw, załącznik I część IX; |
j) |
przetworów owocowych i warzywnych, załącznik I część X; |
k) |
bananów, załącznik I część XI; |
l) |
wina, załącznik I część XII; |
m) |
żywych roślin i produktów kwiaciarstwa, załącznik I część XIII; |
n) |
surowca tytoniowego, załącznik I część XIV; |
o) |
wołowiny i cielęciny, załącznik I część XV; |
p) |
mleka i przetworów mlecznych, załącznik I część XVI; |
q) |
wieprzowiny, załącznik I część XVII; |
r) |
mięsa baraniego i koziego, załącznik I część XVIII; |
s) |
jaj, załącznik I część XIX; |
t) |
mięsa drobiowego, załącznik I część XX; |
u) |
innych produktów, załącznik I część XXI. |
2. W odniesieniu do sektora owoców i warzyw, przetworów owocowych i warzywnych oraz wina stosuje się wyłącznie art. 195 niniejszego rozporządzenia.
3. Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczególne środki w odniesieniu do następujących sektorów, w stosownych przypadkach określonych dokładniej w załączniku II:
a) |
alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, załącznik II część I (zwanego dalej „sektorem alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego”); |
b) |
produktów pszczelich, załącznik II część II (zwanego dalej „sektorem produktów pszczelich”); |
c) |
jedwabników, załącznik II część III. |
Artykuł 2
Definicje
1. Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje dotyczące niektórych sektorów określone w załączniku III.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia:
a) |
„rolnik” oznacza rolnika w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; |
b) |
„agencja płatnicza” oznacza organ lub organy wyznaczone przez państwo członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005; |
c) |
„cena interwencyjna” oznacza cenę zakupu produktów w ramach interwencji publicznej. |
Artykuł 3
Lata gospodarcze
Ustanawia się następujące lata gospodarcze:
a) |
od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku w przypadku sektora bananów; |
b) |
od 1 kwietnia do 31 marca następnego roku w przypadku:
|
c) |
od 1 lipca do 30 czerwca następnego roku w przypadku:
|
d) |
od 1 września do 31 sierpnia następnego roku w przypadku sektora ryżu; |
e) |
od 1 października do 30 września następnego roku w przypadku sektora cukru. |
Artykuł 4
Uprawnienia Komisji
W przypadku przyznania Komisji uprawnień, działa ona zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.
Artykuł 5
Przepisy wykonawcze
Komisja może przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące stosowania art. 2.
Komisja może dokonać zmiany definicji dotyczących ryżu, określonych w załącznika III części I oraz definicji „cukru pochodzącego z AKP/Indii” określonej w części II pkt 12 tego załącznika.
Komisja może przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące stosowania art. 2, w szczególności dotyczące ustalania przelicznika dla ryżu na różnych etapach przetworzenia, kosztów przetwarzania oraz wartości produktów ubocznych.
CZĘŚĆ II
RYNEK WEWNĘTRZNY
TYTUŁ I
INTERWENCJA RYNKOWA
ROZDZIAŁ I
Interwencja publiczna i prywatne przechowywanie
Artykuł 6
Zakres stosowania
1. Niniejszy rozdział ustanawia przepisy dotyczące, w stosownych przypadkach, dokonywania zakupu w ramach interwencji publicznej oraz przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania w odniesieniu do następujących sektorów:
a) |
zbóż; |
b) |
ryżu; |
c) |
cukru; |
d) |
oliwek stołowych i oliwy z oliwek; |
e) |
wołowiny i cielęciny; |
f) |
mleka i przetworów mlecznych; |
g) |
wieprzowiny; |
h) |
mięsa baraniego i koziego. |
2. Do celów niniejszego rozdziału:
a) |
„zboża” oznaczają zboża zebrane we Wspólnocie; |
b) |
„mleko” oznacza mleko krowie wyprodukowane we Wspólnocie; |
c) |
„mleko odtłuszczone” oznacza odtłuszczone mleko uzyskane bezpośrednio i wyłącznie z mleka krowiego wyprodukowanego we Wspólnocie; |
d) |
„śmietanka” oznacza śmietankę uzyskaną bezpośrednio i wyłącznie z mleka. |
Artykuł 7
Pochodzenie ze Wspólnoty
Nie naruszając przepisów art. 5 ust. 2 do zakupu w ramach interwencji publicznej lub do przyznania dopłat do prywatnego przechowywania kwalifikują się wyłącznie produkty pochodzące ze Wspólnoty.
Artykuł 8
Ceny referencyjne
1. Dla produktów, o których mowa w art. 5 ust. 1, podlegających środkom interwencyjnym ustala się następujące ceny referencyjne:
a) |
w odniesieniu do sektora zbóż: 101,31 EUR za tonę, podnoszoną miesięcznie o następujące kwoty:
Cena referencyjna kukurydzy i ziarna sorgo w czerwcu pozostaje ważna w lipcu, sierpniu i wrześniu tego samego roku; |
b) |
w odniesieniu do ryżu niełuskanego, 150 EUR za tonę w przypadku ryżu standardowej jakości określonej w załączniku IV pkt A; |
c) |
w odniesieniu do cukru:
Ceny referencyjne, o których mowa w pkt (i) oraz (ii), stosuje się do cukru luzem, na podstawie ceny ex factory cukru standardowej jakości określonej w załączniku IV pkt B; |
d) |
w odniesieniu do sektora wołowiny i cielęciny, 2 224 EUR za tonę tusz bydła płci męskiej klasy R3 według wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dorosłego określonej w art. 42 ust. 1 lit. a); |
e) |
w odniesieniu do sektora mleka i przetworów mlecznych:
|
f) |
w odniesieniu do sektora wieprzowiny 1 509,39 EUR za tonę tusz wieprzowych standardowej jakości określonych pod względem wagi i zawartości chudego mięsa zgodnie ze wspólnotową skalą klasyfikacji tusz wieprzowych określoną w art. 42 ust. 1 lit. b):
|
2. Ceny referencyjne zbóż i ryżu, określone odpowiednio w ust. 1 lit. a) i b), odnoszą się do etapu sprzedaży hurtowej towarów dostarczonych do magazynu, przed ich wyładowaniem. Zasada ta stosuje się do wszystkich wspólnotowych centrów interwencyjnych wyznaczonych zgodnie z art. 41.
3. W świetle zmian w produkcji i zmian sytuacji rynkowej Rada może zmienić ceny referencyjne ustalone w ust. 1 niniejszego artykułu działając zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 2 Traktatu.
Artykuł 9
Sprawozdawczość cenowa na rynku cukru
Komisja ustanawia system informacji o cenach na rynku cukru, obejmujący system publikacji danych dotyczących wysokości cen na tym rynku.
System ten opiera się na informacjach dostarczonych przez przedsiębiorstwa produkujące biały cukier lub przez inne podmioty gospodarcze zajmujące się handlem cukrem. Informacje te są traktowane jako poufne.
Komisja dba o to, by opublikowane informacje nie pozwalały na określenie cen stosowanych przez poszczególne przedsiębiorstwa lub podmioty gospodarcze.
Artykuł 10
Produkty kwalifikujące się do interwencji publicznej
1. Interwencję publiczną stosuje się w odniesieniu do następujących produktów podlegających warunkom ustanowionym w niniejszej sekcji oraz dodatkowym wymogom i warunkom, które określa Komisja zgodnie z art. 43:
a) |
pszenicy zwyczajnej, pszenicy durum, jęczmienia, kukurydzy i sorgo; |
b) |
ryżu niełuskanego; |
c) |
cukru białego lub cukru surowego, pod warunkiem że został on wyprodukowany w ramach kwot i wytworzony z buraków lub trzciny zebranych we Wspólnocie; |
d) |
świeżej lub schłodzonej wołowiny i cielęciny objętych kodami CN 0201 10 00 oraz od 0201 20 20 do 0201 20 50; |
e) |
masła wyprodukowanego bezpośrednio i wyłącznie z pasteryzowanej śmietanki w zatwierdzonym przedsiębiorstwie we Wspólnocie, o minimalnej zawartości tłuszczu mlecznego 82 % wagowo i maksymalnej zawartości wody 16 % wagowo; |
f) |
odtłuszczonego mleka w proszku najwyższej jakości wytworzonego bezpośrednio i wyłącznie z odtłuszczonego mleka metodą rozpyłową w zatwierdzonym przedsiębiorstwie we Wspólnocie, o minimalnej zawartości białka wynoszącej 35,6 % w odtłuszczonej masie suchej. |
2. O ile zachowane zostaną warunki określone w niniejszej sekcji oraz inne wymogi i warunki określane przez Komisję zgodnie z art. 43, interwencję publiczną można stosować w sektorze wieprzowiny w odniesieniu do tusz lub półtusz, świeżych lub schłodzonych, objętych kodem CN 0203 11 10, boczku (chudego), świeżego lub schłodzonego, objętego podpozycją ex 0203 19 15 oraz niewytapianego tłuszczu ze świń, świeżego lub schłodzonego, objętego podpozycją ex 0209 00 11.
Artykuł 11
Zboża
1. Dla zboża interwencja publiczna jest otwarta:
a) |
od 1 sierpnia do 30 kwietnia w przypadku Grecji, Hiszpanii, Włoch i Portugalii; |
b) |
od 1 grudnia do 30 czerwca w przypadku Szwecji; |
c) |
od 1 listopada do 31 maja w przypadku pozostałych państw członkowskich. |
Jednak zakup kukurydzy w ramach interwencji publicznej dokonywany jest wyłącznie w następujących granicach:
a) |
700 000 ton w roku gospodarczym 2008/2009; |
b) |
0 ton od roku gospodarczego 2009/2010. |
2. Jeżeli w związku z okresem interwencyjnym w Szwecji dojdzie do przesyłania zboża w ramach interwencji z pozostałych państw członkowskich do Szwecji, Komisja przyjmie środki w celu naprawy tej sytuacji.
Artykuł 12
Ryż
Dla ryżu niełuskanego interwencja publiczna jest otwarta w okresie od 1 kwietnia do 31 lipca. Jednakże zakup w ramach interwencji publicznej dokonywany jest wyłącznie w granicach 75 000 ton na dany okres.
Artykuł 13
Cukier
1. Dla cukru interwencja publiczna jest otwarta w latach gospodarczych 2008/2009 i 2009/2010. Jednakże interwencja publiczna przeprowadzana jest wyłącznie w granicach odpowiadających 600 000 ton cukru białego na dany rok gospodarczy.
2. Cukier przechowywany zgodnie z przepisami ust. 1 w danym roku gospodarczym nie może podlegać innym środkom w zakresie przechowywania przewidzianym w art. 32, 52 lub 63.
Artykuł 14
Wołowina i cielęcina
1. Komisja, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, otwiera dla wołowiny i cielęciny interwencję publiczną, jeżeli przez okres dwóch kolejnych tygodni średnia cena rynkowa w danym państwie członkowskim lub w danym regionie państwa członkowskiego notowana na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz określonej w art. 42 ust. 1, jest niższa niż 1 560 EUR za tonę.
2. Komisja, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, zamyka interwencję publiczną, jeżeli przez okres co najmniej jednego tygodnia warunek, o którym mowa w ust. 1, nie jest spełniony.
Artykuł 15
Masło
1. Jeżeli w reprezentatywnym okresie ceny rynkowe masła w co najmniej jednym państwie członkowskim wynoszą mniej niż 92 % ceny referencyjnej, Komisja, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, otwiera dla masła interwencję publiczną w odnośnym państwie członkowskim lub państwach członkowskich na okres od 1 marca do 31 sierpnia danego roku.
2. Komisja, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, wstrzymuje zakup w ramach interwencji publicznej, jeżeli w reprezentatywnym okresie ceny rynkowe masła w odnośnym państwie członkowskim lub państwach członkowskich wynoszą 92 % lub więcej ceny referencyjnej.
Ponadto Komisja może wstrzymać zakup w ramach interwencji publicznej, jeżeli ilości oferowane w ramach interwencji w okresie, o którym mowa w ustępie pierwszym, przekraczają 30 000 ton. W tym przypadku zakup może być dokonywany w ramach procedury przetargowej, zgodnie z wymogami, które określa Komisja.
3. Komisja ustanawia szczegółowe zasady dotyczące ustalania cen rynkowych masła.
Artykuł 16
Odtłuszczone mleko w proszku
Dla odtłuszczonego mleka w proszku interwencja publiczna jest otwarta w okresie od 1 marca do 31 sierpnia.
Jednakże Komisja może wstrzymać interwencję publiczną, jeżeli ilości oferowane w ramach interwencji w tym okresie przekroczą 109 000 ton. W tym przypadku zakup może być dokonywany w ramach procedury przetargowej, zgodnie z wymogami, które określa Komisja.
Artykuł 17
Wieprzowina
Komisja może podjąć decyzję o zastosowaniu interwencji publicznej w sektorze wieprzowiny, w przypadku gdy średnia cena rynkowa tusz wieprzowych we Wspólnocie, ustalona na podstawie cen notowanych w poszczególnych państwach członkowskich na reprezentatywnych rynkach Wspólnoty i ważona przy pomocy współczynników odzwierciedlających stosunkową wielkość stada trzody chlewnej w każdym państwie członkowskim, jest niższa niż 103 % ceny referencyjnej i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie.
Artykuł 18
Zboża
Cena interwencyjna zbóż jest równa cenie referencyjnej, co nie ma wpływu na podwyższenie lub obniżenie ceny w związku z jakością zboża.
Artykuł 19
Ryż
Cena interwencyjna ryżu jest równa cenie referencyjnej.
Jednakże jeśli jakość produktów oferowanych agencji płatniczej różni się od jakości standardowej, o której mowa w załączniku IV pkt A, cena interwencyjna jest korygowana poprzez jej podwyższenie lub obniżenie.
Ponadto Komisja może ustalić podwyższenie i obniżenie ceny interwencyjnej w celu zagwarantowania ukierunkowania produkcji na niektóre odmiany.
Artykuł 20
Cukier
Cena interwencyjna cukru wynosi 80 % ceny referencyjnej ustalonej na rok gospodarczy następujący po roku gospodarczym, w którym złożono ofertę sprzedaży.
Jednakże jeśli jakość cukru oferowanego agencji płatniczej różni się od jakości standardowej, o której mowa w załączniku IV pkt B, i dla której ustalono cenę referencyjną, cena interwencyjna zostaje stosownie podwyższona lub obniżona.
Artykuł 21
Wołowina i cielęcina
1. Ceny interwencyjne wołowiny i cielęciny oraz ilości przyjmowane w ramach interwencji określa Komisja w ramach procedury przetargowej. W szczególnych przypadkach mogą one zostać ustalone dla danego państwa członkowskiego lub danego regionu państwa członkowskiego na podstawie notowanych średnich cen rynkowych.
2. Przyjmowane mogą być jedynie oferty o cenie równej średniej cenie rynkowej lub niższej od tej ceny notowanej w danym państwie członkowskim lub w danym regionie państwa członkowskiego podwyższonej o sumę określaną przez Komisję na podstawie obiektywnych kryteriów.
Artykuł 22
Masło
Bez uszczerbku dla ustalenia ceny interwencyjnej w ramach procedury przetargowej w przypadku, o którym mowa w art. 15 ust. 2 akapit drugi, cena interwencyjna masła wynosi 90 % ceny referencyjnej.
Artykuł 23
Odtłuszczone mleko w proszku
Bez uszczerbku dla ustalenia ceny interwencyjnej w ramach procedury przetargowej w przypadku, o którym mowa w art. 16 akapit drugi, cena interwencyjna odtłuszczonego mleka w proszku jest równa cenie referencyjnej.
Jednakże jeśli rzeczywista zawartość białka jest mniejsza od ustalonej w art. 10 lit. f) minimalnej zawartości białka w odtłuszczonej masie suchej wynoszącej 35,6 %, lecz nie mniejsza niż 31,4 %, cena interwencyjna jest równa cenie referencyjnej pomniejszonej o 1,75 % na każdy punkt procentowy poniżej 35,6 %.
Artykuł 24
Wieprzowina
1. Cena interwencyjna w sektorze wieprzowiny ustalana jest przez Komisję w odniesieniu do tusz wieprzowych standardowej jakości. Cena interwencyjna nie może być wyższa niż 92 % lub niższa niż 78 % ceny referencyjnej.
2. W odniesieniu do produktów standardowej jakości innych niż tusze wieprzowe ceny interwencyjne ustalane są przez odniesienie do ceny interwencyjnej tusz wieprzowych na podstawie stosunku wartości handlowej tych produktów do wartości handlowej tusz wieprzowych.
3. W odniesieniu do produktów innych niż produkty standardowej jakości ceny interwencyjne ustalane są na podstawie cen obowiązujących dla odpowiednich produktów standardowej jakości przez odniesienie różnicy jakości do jakości standardowej. Ceny te mają zastosowanie do produktów określonej jakości.
Artykuł 25
Zasady ogólne
Zbyt produktów zakupionych w ramach interwencji publicznej odbywa się w sposób zapobiegający zakłóceniom rynku oraz zapewniający równy dostęp do towarów i równe traktowanie nabywców, a także zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
Artykuł 26
Zbyt cukru
W odniesieniu do cukru zakupionego w ramach interwencji publicznej agencje płatnicze mogą sprzedawać cukier jedynie po cenie wyższej od ceny referencyjnej ustalonej dla roku gospodarczego, w którym sprzedaż ma miejsce.
Jednakże Komisja może zadecydować, że agencje płatnicze:
a) |
mogą sprzedawać cukier za cenę równą cenie referencyjnej, o której mowa w akapicie pierwszym, lub niższą od tej ceny, jeżeli cukier jest przeznaczony do:
|
b) |
mają udostępnić utrzymywany zapas nieprzetworzonego cukru, przeznaczonego do spożycia przez ludzi na rynku wewnętrznym Wspólnoty, organizacjom charytatywnym uznanym przez dane państwo członkowskie lub, w przypadkach, gdy państwo członkowskie nie dokonuje uznania takich organizacji, przez Komisję, za cenę niższą od aktualnej ceny referencyjnej lub bezpłatnie do celów dystrybucji w ramach jednostkowych akcji pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych. |
Artykuł 27
Dystrybucja wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie
1. Produkty stanowiące zapasy interwencyjne udostępniane są niektórym wyznaczonym organizacjom w celu umożliwienia ich dystrybucji, zgodnie z planem rocznym, między osoby najbardziej potrzebujące we Wspólnocie.
Dystrybucja ta jest:
a) |
bezpłatna; lub |
b) |
odpłatna, ale cena w żadnym przypadku nie jest wyższa od ceny uzasadnionej kosztami poniesionymi przez wyznaczoną organizację w ramach prowadzenia akcji. |
2. Dany produkt może zostać pozyskany na rynku wspólnotowym, w przypadku gdy:
a) |
jest on tymczasowo niedostępny we wspólnotowych zapasach interwencyjnych w okresie wykonywania rocznego planu, o którym mowa w ust. 1, w zakresie niezbędnym do umożliwienia realizacji tego planu w jednym lub więcej państwach członkowskich oraz pod warunkiem, że ponoszone koszty mieszczą się w granicach środków przeznaczonych na ten cel z budżetu wspólnotowego; lub |
b) |
realizacja planu pociągałaby za sobą transfer między państwami członkowskimi niewielkich ilości produktów z zapasów interwencyjnych danego państwa członkowskiego, innego niż państwo lub państwa, w których istnieje zapotrzebowanie na ten produkt. |
3. Odnośne państwa członkowskie wyznaczają organizacje, o których mowa w ust. 1, i corocznie w stosownym czasie powiadamiają Komisję o zamiarze stosowania tego mechanizmu.
4. Produkty, o których mowa w ust. 1 i 2, są bezpłatnie przekazywane wyznaczonym organizacjom. Wartość księgowa takich produktów odpowiada cenie interwencyjnej, w razie konieczności skorygowanej przy pomocy współczynników, tak aby uwzględnić różnice jakościowe.
5. Nie naruszając przepisów art. 190, produkty udostępnione na mocy przepisów ust. 1 i 2 niniejszego artykułu są finansowane ze środków przyznanych w ramach odpowiedniego tytułu budżetowego EFRG z budżetu Wspólnot Europejskich. Można również postanowić, aby finansowanie to przyczyniało się do pokrycia kosztów transportu produktów z centrów interwencyjnych oraz kosztów administracyjnych ponoszonych przez wyznaczone organizacje w związku z realizacją mechanizmu przewidzianego w niniejszym artykule, z wyłączeniem wszelkich kosztów, które mogą być ponoszone przez beneficjentów w ramach stosowania przepisów ust. 1 i 2.
Artykuł 28
Kwalifikujące się produkty
Dopłaty do prywatnego przechowywania przyznaje się w odniesieniu do następujących produktów podlegających warunkom ustanowionym w niniejszej sekcji oraz dodatkowym wymogom i warunkom, które określa Komisja zgodnie z art. 40:
a) |
w przypadku śmietanki i masła:
|
b) |
w przypadku sera:
|
Artykuł 29
Warunki i wysokość dopłat do śmietanki i masła
Komisja określa klasy jakości masła, które kwalifikują się do dopłat. Na tej podstawie masło zostaje odpowiednio oznaczone.
Wysokość dopłat do śmietanki i masła ustala Komisja na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnych tendencji cenowych na rynku masła świeżego i masła z zapasów.
Jeśli w chwili wycofania ze składu następuje niekorzystna zmiana na rynku, której nie można było przewidzieć w chwili wprowadzania do składu, dopłata może zostać zwiększona.
Artykuł 30
Warunki i wysokość dopłat do sera
Warunki oraz wysokość dopłat do sera ustanawia Komisja. Wysokość dopłaty ustalana jest na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnych tendencji cen rynkowych.
Agencja płatnicza wyznaczona przez państwo członkowskie, w którym odnośne sery są produkowane i w którym są kwalifikowane do przyznania nazwy pochodzenia, stosuje środki przyjęte przez Komisję na mocy akapitu pierwszego.
Artykuł 31
Kwalifikujące się produkty
1. Dopłaty do prywatnego przechowywania mogą być przyznawane w odniesieniu do następujących produktów podlegających warunkom ustanowionym w niniejszej sekcji oraz dodatkowym wymogom i warunkom, które przyjmuje Komisja zgodnie z art. 43:
a) |
cukru białego; |
b) |
oliwy z oliwek; |
c) |
świeżego lub schłodzonego mięsa z bydła dorosłego w postaci tusz, półtusz, ćwierci kompensowanych, ćwierci przednich lub ćwierci tylnych, sklasyfikowanych na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dorosłego określonej w art. 42 ust. 1; |
d) |
odtłuszczonego mleka w proszku najwyższej jakości, wyprodukowanego w zatwierdzonym przedsiębiorstwie Wspólnoty, bezpośrednio i wyłącznie z mleka odtłuszczonego; |
e) |
serów nadających się do długiego składowania oraz serów, które są produkowane z mleka owczego lub koziego i wymagają przynajmniej sześciomiesięcznego okresu dojrzewania; |
f) |
wieprzowiny; |
g) |
mięsa baraniego i koziego. |
Komisja może dokonać zmiany w wykazie produktów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), jeśli wymaga tego sytuacja na rynku.
2. Komisja ustala wysokość dopłat do prywatnego przechowywania, o których mowa w ust. 1, z wyprzedzeniem lub w ramach procedur przetargowych;
W odniesieniu do produktów, o których mowa w ust. 1 lit. d) i e), wysokość dopłat ustalana jest przy uwzględnieniu kosztów przechowywania oraz, odpowiednio:
(i) |
prawdopodobnych tendencji cenowych na rynku odtłuszczonego mleka w proszku; |
(ii) |
konieczności utrzymania równowagi między serami objętymi dopłatami a pozostałymi serami wprowadzanymi na rynek. |
Artykuł 32
Warunki przyznawania dopłat w przypadku cukru białego
1. Jeżeli średnia notowana wspólnotowa cena cukru białego jest niższa w reprezentatywnym okresie od ceny referencyjnej i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie, to Komisja może, biorąc pod uwagę sytuację na rynku, podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania cukru białego przedsiębiorstwom, którym przydzielono kwoty cukru.
2. Cukier przechowywany zgodnie z przepisami ust. 1 w danym roku gospodarczym nie może podlegać innym środkom w zakresie przechowywania zgodnie z art. 13, 52 lub 63.
Artykuł 33
Warunki przyznawania dopłat w przypadku oliwy z oliwek
Komisja może podjąć decyzję o upoważnieniu instytucji, które dają odpowiednie gwarancje i zostały zatwierdzone przez państwa członkowskie, do zawierania umów przechowywania sprzedawanej przez nie oliwy z oliwek, w przypadku poważnych zakłóceń rynku w niektórych regionach Wspólnoty, między innymi w przypadku, gdy średnia cena notowana na rynku w reprezentatywnym okresie jest niższa od:
a) |
1 779 EUR za tonę oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia; lub |
b) |
1 710 EUR za tonę oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia; lub |
c) |
1 524 EUR za tonę oliwy z oliwek typu lampante o kwasowości wynoszącej 2o, która to suma podlega obniżeniu o 36,70 EUR za tonę za każdy dodatkowy stopień kwasowości. |
Artykuł 34
Warunki przyznawania dopłat w przypadku produktów sektora wołowiny i cielęciny
Jeżeli średnia wspólnotowa cena rynkowa notowana na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz bydła dorosłego określonej w art. 42 ust. 1, nie przekracza 103 % ceny referencyjnej i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie, Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania.
Artykuł 35
Warunki przyznawania dopłat w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku
Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania odtłuszczonego mleka w proszku, w szczególności jeśli tendencje cenowe i zapasy produktów wskazują na poważne zakłócenie równowagi na rynku, którego można uniknąć lub które można zredukować dzięki przechowywaniu sezonowemu.
Artykuł 36
Warunki przyznawania dopłat w przypadku sera
1. Jeżeli rozwój tendencji cenowych i stan zapasów produktów serowych, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. e), wskazują na poważne zakłócenie równowagi na rynku, którego można uniknąć lub które można zredukować dzięki przechowywaniu sezonowemu, Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania.
2. Jeżeli w momencie wygaśnięcia umowy przechowywania poziom cen rynkowych przechowywanych serów jest wyższy od poziomu cen w momencie podpisywania umowy, Komisja może podjąć decyzję o skorygowaniu wysokości przyznanej dopłaty.
Artykuł 37
Warunki przyznawania dopłat w przypadku wieprzowiny
W przypadku gdy średnia cena rynkowa tusz wieprzowych we Wspólnocie, ustalona na podstawie cen notowanych w poszczególnych państwach członkowskich na reprezentatywnych rynkach Wspólnoty i ważona przy pomocy współczynników odzwierciedlających stosunkową wielkość stada trzody chlewnej w każdym państwie członkowskim, jest niższa od 103 % ceny referencyjnej i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie, Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania.
Artykuł 38
Warunki przyznawania dopłat w przypadku mięsa baraniego i koziego
Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania w przypadku istnienia szczególnie trudnej sytuacji na rynku mięsa baraniego i koziego w jednym lub więcej z następujących obszarów notowań:
a) |
Wielka Brytania; |
b) |
Irlandia Północna; |
c) |
każde inne pojedyncze państwo członkowskie poza Zjednoczonym Królestwem. |
Artykuł 39
Przepisy dotyczące przechowywania
1. Agencje płatnicze nie mogą przechowywać produktów przez nie zakupionych poza terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji podlegają, chyba że otrzymały uprzednio zezwolenie wydane przez Komisję.
Do celów niniejszego artykułu terytorium Belgii i terytorium Luksemburga są uznawane za jedno państwo członkowskie.
2. Zezwolenie jest udzielane, w przypadku gdy przechowywanie jest nieodzowne, przy uwzględnieniu następujących kwestii:
a) |
możliwości i wymogów związanych z przechowywaniem na terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji dana agencja płatnicza podlega, oraz na terytorium pozostałych państw członkowskich; |
b) |
wszelkich dodatkowych kosztów związanych z przechowywaniem na terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji podlega dana agencja płatnicza, a także z transportem. |
3. Zezwolenie na przechowywanie na terytorium państwa trzeciego jest udzielane wyłącznie w przypadku gdy na podstawie kryteriów określonych w ust. 2, przechowywanie na terytorium innego państwa członkowskiego stwarza poważne trudności.
4. Informacje, o których mowa w ust. 2 lit. a), sporządzane są po konsultacji ze wszystkimi państwami członkowskimi.
5. Wszelkie należności celne i inne kwoty przyznawane lub pobierane w ramach wspólnej polityki rolnej nie mają zastosowania w odniesieniu do produktów:
a) |
transportowanych po uzyskaniu zezwolenia udzielonego na mocy ust. 1, 2 i 3; lub |
b) |
przekazywanych z jednej agencji płatniczej do innej. |
6. Każda agencja płatnicza działająca zgodnie z ust. 1, 2 i 3 jest odpowiedzialna za produkty przechowywane poza terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji podlega.
7. Jeśli produkty przechowywane przez agencję płatniczą poza terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji agencja ta podlega, nie zostaną przywiezione z powrotem na terytorium tego państwa, są one sprzedawane po cenach i zgodnie z warunkami ustalonymi lub które zostaną ustalone w odniesieniu do miejsca przechowywania tych produktów.
Artykuł 40
Przepisy dotyczące procedur przetargowych
Procedury przetargowe zapewniają równe szanse uczestnictwa w przetargu wszystkim zainteresowanym osobom.
Przy wyborze ofert pierwszeństwo mają te, które są najbardziej korzystne dla Wspólnoty. Udzielenie zamówienia nie jest jednak konieczne.
Artykuł 41
Centra interwencyjne
1. Komisja wyznacza centra interwencyjne dla sektora zbóż i sektora ryżu oraz określa warunki mające zastosowanie w tym zakresie.
W odniesieniu do produktów sektora zbóż Komisja może wyznaczyć centra interwencyjne dla poszczególnych rodzajów zbóż.
2. Przy sporządzaniu wykazu centrów interwencyjnych Komisja uwzględnia w szczególności następujące czynniki:
a) |
usytuowanie centrów na obszarach z nadwyżką odnośnych produktów; |
b) |
dostępność odpowiednich pomieszczeń i wyposażenia technicznego; |
c) |
korzystne usytuowanie ze względu na transport. |
Artykuł 42
Klasyfikacja tusz
1. Wspólnotowe skale klasyfikacji tusz stosowane są zgodnie z przepisami załącznika V w odniesieniu do następujących sektorów:
a) |
wołowiny i cielęciny w odniesieniu do tusz bydła dorosłego; |
b) |
wieprzowiny w odniesieniu do tusz świń niebędących świniami hodowlanymi; |
W odniesieniu do sektora mięsa baraniego i koziego państwa członkowskie mogą stosować wspólnotową klasyfikację tusz w przypadku tusz baranich zgodnie z przepisami załącznika V pkt C.
2. Kontrole na miejscu dotyczące klasyfikacji tusz bydła dorosłego i tusz baranich przeprowadzane są w imieniu Wspólnoty przez wspólnotową komisję kontrolną złożoną z ekspertów wyznaczonych przez Komisję i z ekspertów wyznaczonych przez państwa członkowskie. Komisja kontrolna składa sprawozdania z przeprowadzonych kontroli Komisji i państwom członkowskim.
Koszty przeprowadzanych kontroli ponosi Wspólnota.
Artykuł 43
Przepisy wykonawcze
Nie naruszając poszczególnych uprawnień przyznanych Komisji na mocy przepisów niniejszego rozdziału, Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące jego stosowania, które mogą dotyczyć w szczególności:
a) |
wymogów i warunków, które mają spełniać produkty – a w przypadku wieprzowiny również wykazu produktów – przeznaczone do zakupu w ramach interwencji publicznej, o której mowa w art. 10, lub w odniesieniu do których przyznano dopłaty do prywatnego przechowywania, o których mowa w art. 28 i 31, w szczególności dotyczące jakości, grup jakości, klas jakości, kategorii, ilości, opakowania, w tym oznakowania, maksymalnego wieku, konserwowania, stanu produktów, do których odnosi się cena interwencyjna, długości okresu prywatnego przechowywania; |
b) |
wprowadzenia zmian do załącznika IV części B; |
c) |
w stosownych przypadkach, stopnia stosownego podwyższania i obniżania cen; |
d) |
procedur i warunków przejmowania zakupów interwencyjnych przez agencje płatnicze i przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania, w szczególności w odniesieniu do:
|
e) |
przyjęcia wykazu reprezentatywnych rynków, o których mowa w art. 17 i 37; |
f) |
przepisów dotyczących warunków zbytu produktów zakupionych w ramach interwencji publicznej, w szczególności w odniesieniu do cen sprzedaży, warunków zwolnienia z przechowywania oraz, w stosownych przypadkach, dalszego wykorzystania lub przeznaczenia produktów zwolnionych w ten sposób, kontroli, które należy przeprowadzić oraz, w razie konieczności, systemu wymaganych zabezpieczeń; |
g) |
ustanowienia planu rocznego, o którym mowa w art. 27 ust. 1; |
h) |
warunku pozyskiwania produktów na rynku wspólnotowym, o których mowa w art. 27 ust. 2; |
i) |
przepisów dotyczących zezwoleń, o których mowa w art. 39, w tym, wyłącznie w przypadku wyraźnej potrzeby, odstępstw od przepisów dotyczących handlu; |
j) |
przepisów związanych z procedurami, których należy przestrzegać w przypadku stosowania procedur przetargowych; |
k) |
przepisów dotyczących wyznaczania centrów interwencyjnych, o których mowa w art. 41; |
l) |
warunków, jakie powinny spełniać składy, w których mogą być przechowywane produkty; |
m) |
wspólnotowych skali klasyfikacji tusz określonych w art. 42 ust. 1 zwłaszcza w odniesieniu do:
|
ROZDZIAŁ II
Specjalne środki interwencyjne
Artykuł 44
Choroby zwierząt
1. Komisja może przyjąć nadzwyczajne środki wspierania rynku dotkniętego trudnościami w celu uwzględnienia ograniczeń w handlu wewnątrzwspólnotowym i w handlu z państwami trzecimi, które to ograniczenia mogą wynikać ze stosowania środków zwalczania rozprzestrzeniania się chorób zwierząt.
Środki określone w akapicie pierwszym mają zastosowanie do następujących sektorów:
a) |
wołowiny i cielęciny; |
b) |
mleka i przetworów mlecznych; |
c) |
wieprzowiny; |
d) |
mięsa baraniego i koziego; |
e) |
jaj; |
f) |
drobiu. |
2. Środki określone w ust. 1 akapit pierwszy stosowane są na wniosek zainteresowanego państwa lub państw członkowskich.
Środki te mogą być stosowane wyłącznie, jeżeli zainteresowane państwo lub państwa członkowskie szybko zastosowały środki zdrowotne i weterynaryjne w celu wyeliminowania choroby, oraz wyłącznie w zakresie i przedziale czasowym niezbędnym do wsparcia odnośnego rynku.
Artykuł 45
Utrata zaufania konsumentów
W odniesieniu do sektora mięsa drobiowego i sektora jaj Komisja może przyjąć nadzwyczajne środki wspierania rynku, aby uwzględnić poważne zakłócenia na rynku bezpośrednio związane z utratą zaufania konsumentów, wynikającą z zagrożeń dla zdrowia publicznego bądź dla zdrowia zwierząt.
Środki te są przyjmowane na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego (państw członkowskich).
Artykuł 46
Finansowanie
1. W przypadku nadzwyczajnych środków, o których mowa w art. 44 i 45, Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 50 % wydatków poniesionych przez państwa członkowskie.
Jednakże w odniesieniu do sektorów wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny oraz mięsa baraniego i koziego Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 60 % takich wydatków, jeżeli wydatki te poniesiono w związku ze zwalczaniem pryszczycy.
2. Państwa członkowskie gwarantują, że jeżeli producenci mają swój udział w wydatkach ponoszonych przez państwa członkowskie, nie powoduje to zakłócenia konkurencji między producentami w różnych państwach członkowskich.
3. Do wkładów finansowych wnoszonych przez państwa członkowskie i przeznaczonych na nadzwyczajne środki, o których mowa w art. 44 i 45, nie stosuje się art. 87, 88 i 89 Traktatu.
Artykuł 47
Specjalne środki rynkowe w sektorze zbóż
1. Jeżeli wymaga tego sytuacja rynkowa, Komisja może przedsięwziąć specjalne środki interwencyjne w odniesieniu do sektora zbóż. Takie środki interwencyjne mogą zostać w szczególności przedsięwzięte, jeżeli w jednym lub więcej regionach Wspólnoty nastąpił lub może nastąpić spadek cen w odniesieniu do ceny interwencyjnej.
2. Komisja określa charakter i zastosowanie specjalnych środków interwencyjnych oraz warunki i procedury sprzedaży lub inne formy zbytu produktów objętych tymi środkami.
Artykuł 48
Specjalne środki rynkowe w sektorze ryżu
1. Komisja może podjąć specjalne działania w celu:
a) |
zapobieżenia stosowaniu na dużą skalę interwencji publicznej określonej w rozdziale I sekcja II niniejszej części w odniesieniu do sektora ryżu w niektórych regionach Wspólnoty; |
b) |
zrekompensowania niedoborów ryżu niełuskanego występujących na skutek klęsk żywiołowych. |
2. Komisja przyjmuje przepisy szczegółowe dotyczące wprowadzenia niniejszego artykułu w życie.
Artykuł 49
Cena minimalna buraków
1. Cena minimalna buraków kwotowych wynosi:
a) |
27,83 EUR za tonę w roku gospodarczym 2008/2009; |
b) |
26,29 EUR za tonę od roku gospodarczego 2009/2010. |
2. Cena minimalna, o której mowa w ust. 1, dotyczy buraków cukrowych standardowej jakości określonej w załączniku IV pkt B.
3. Przedsiębiorstwa cukrownicze skupujące buraki kwotowe nadające się do przetworzenia na cukier i przeznaczone do przetworzenia na cukier kwotowy są zobowiązane do zapłaty co najmniej ceny minimalnej skorygowanej przez podwyższenie lub obniżenie ceny w celu uwzględnienia odchyleń od jakości standardowej.
Podwyższenie i obniżenie ceny, o których mowa w akapicie pierwszym, stosuje się zgodnie z przepisami wykonawczymi ustanawianymi przez Komisję.
4. W odniesieniu do ilości buraków cukrowych odpowiadającej ilościom cukru przemysłowego lub nadwyżek cukru, które podlegają opłacie z tytułu nadwyżek określonej w art. 61, zainteresowane przedsiębiorstwo cukrownicze koryguje cenę zakupu, tak by była ona co najmniej równa cenie minimalnej buraków kwotowych.
Artykuł 50
Porozumienia międzybranżowe
1. Porozumienia branżowe oraz umowy dostawy są zgodne z przepisami ust. 3 oraz z warunkami zakupu określanymi przez Komisję, w szczególności w odniesieniu do warunków regulujących zakup, dostawę i odbiór buraków oraz zapłatę za nie.
2. Warunki zakupu buraków cukrowych i trzciny cukrowej są regulowane przez porozumienia branżowe zawierane pomiędzy wspólnotowymi plantatorami tych surowców a wspólnotowymi przedsiębiorstwami cukrowniczymi.
3. W umowach dostawy wprowadza się rozróżnienie w zależności od tego, czy cukier, który ma zostać wyprodukowany z buraków cukrowych, będzie:
a) |
cukrem kwotowym; czy |
b) |
cukrem pozakwotowym. |
4. Każde przedsiębiorstwo cukrownicze przekazuje państwu członkowskiemu, w którym produkuje cukier, informacje dotyczące:
a) |
ilości buraków, o których mowa w ust. 3 lit. a), na którą przedsiębiorstwo zawarło przedsiewne umowy dostawy, oraz zawartości cukru, jakiej dotyczą te umowy; |
b) |
odpowiadającemu im szacunkowemu uzyskowi. |
Państwa członkowskie mogą zwrócić się o udzielenie dodatkowych informacji.
5. Przedsiębiorstwa cukrownicze, które nie podpisały przedsiewnych umów dostawy buraków kwotowych po cenach minimalnych na ilość buraków odpowiadającą ich cukrowi kwotowemu, są zobowiązane do zapłacenia co najmniej ceny minimalnej buraków kwotowych za wszystkie buraki cukrowe, które przetwarzają na cukier.
6. Porozumienia branżowe mogą przewidywać odstępstwa od ust. 3 i 4, pod warunkiem że odstępstwa te zostaną zatwierdzone przez dane państwo członkowskie.
7. W przypadku braku porozumień branżowych dane państwo członkowskie podejmuje niezbędne kroki zgodne z niniejszym rozporządzeniem w celu ochrony interesów zainteresowanych stron.
Artykuł 51
Opłata produkcyjna
1. Kwoty cukru, izoglukozy i syropu inulinowego posiadane zgodnie z art. 56 ust. 2 przez przedsiębiorstwa produkujące cukier, izoglukozę lub syrop inulinowy podlegają opłacie produkcyjnej.
2. Ustala się opłatę produkcyjną w wysokości 12,00 EUR za tonę cukru kwotowego i kwotowego syropu inulinowego. Opłata produkcyjna za izoglukozę wynosi 50 % opłaty za cukier.
3. Państwa członkowskie pobierają od przedsiębiorstw mających siedzibę na ich terytorium opłatę produkcyjną wnoszoną zgodnie z ust. 1, której wysokość jest uzależniona od wysokości kwoty przyznanej w danym roku gospodarczym.
Przedsiębiorstwa uiszczają opłatę produkcyjną najpóźniej do końca lutego danego roku gospodarczego.
4. Wspólnotowe przedsiębiorstwa produkujące cukier i syrop inulinowy mogą zażądać od plantatorów buraków cukrowych lub trzciny cukrowej lub od dostawców cykorii poniesienia do 50 % kosztów opłaty produkcyjnej.
Artykuł 52
Wycofanie cukru z rynku
1. W celu zachowania równowagi strukturalnej rynku na poziomie cenowym bliskim cenie referencyjnej, z uwzględnieniem zobowiązań Wspólnoty wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, do dnia rozpoczęcia kolejnego roku gospodarczego można wycofać z rynku jednakowy dla wszystkich państw członkowskich odsetek cukru kwotowego, izoglukozy kwotowej i kwotowego syropu inulinowego.
W takim przypadku tradycyjne zapotrzebowanie rynku na importowany cukier surowy przeznaczony do rafinacji, o którym mowa w art. 153, zostaje zmniejszone o tę samą wartość odsetka dla danego roku gospodarczego.
2. Odsetek wycofania, o którym mowa w ust. 1, ustala się najpóźniej do dnia 31 października danego roku gospodarczego na podstawie spodziewanych tendencji rynkowych w tym roku gospodarczym.
3. W okresie wycofania każde przedsiębiorstwo, któremu przyznano kwotę, przechowuje na własny koszt ilość cukru wynikającą z zastosowania do jego produkcji w ramach kwoty na dany rok gospodarczy odsetka wycofania, o którym mowa w ust. 1.
Ilości cukru wycofane w roku gospodarczym uznaje się za pierwsze ilości wyprodukowane w ramach kwoty dla kolejnego roku gospodarczego. Jednakże uwzględniając spodziewane tendencje na rynku cukru, Komisja może podjąć decyzję o uznaniu, na bieżący lub kolejny rok gospodarczy, całości lub części wycofanego cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego za:
a) |
nadwyżkę cukru, nadwyżkę izoglukozy lub nadwyżkę syropu inulinowego, które można przeznaczyć do zaklasyfikowania jako cukier przemysłowy, izoglukozę przemysłową lub przemysłowy syrop inulinowy; lub |
b) |
produkcję w ramach kwoty tymczasowej, z której część może zostać zarezerwowana na wywóz, z poszanowaniem zobowiązań Wspólnoty wynikających z umów zawartych na mocy art. 300 Traktatu. |
4. Jeżeli podaż cukru we Wspólnocie jest niewystarczająca, Komisja może podjąć decyzję o sprzedaży pewnej ilości wycofanego cukru, izoglukozy i syropu inulinowego na rynku wspólnotowym przed końcem okresu wycofania.
5. Cukier przechowywany zgodnie z przepisami niniejszego artykułu w danym roku gospodarczym nie może podlegać innym środkom w zakresie przechowywania zgodnie z art. 12, 29 lub 60.
Artykuł 53
Przepisy wykonawcze
Komisja może przyjąć szczegółowe przepisy wprowadzania niniejszej sekcji w życie, a w szczególności:
a) |
kryteria, jakie mają być stosowane przez przedsiębiorstwa cukrownicze przy podziale między sprzedawców buraków ilości buraków objętych przedsiewnymi umowami dostawy, o których mowa w art. 50 ust. 4; |
b) |
odsetek wycofanego cukru kwotowego, o którym mowa w art. 52 ust. 1; |
c) |
warunki płatności ceny minimalnej w przypadku sprzedaży wycofanego cukru na rynku wspólnotowym na mocy art. 52 ust. 4. |
Artykuł 54
Środki ułatwiające dostosowanie podaży do wymogów rynku
W celu zachęcenia organizacji branżowych i organizacji międzybranżowych do podjęcia działań na rzecz łatwiejszego dostosowania podaży do wymogów rynku, z wyjątkiem działań związanych z wycofaniem z rynku, Komisja może przyjąć następujące środki w odniesieniu do sektorów żywych roślin, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego, jaj oraz drobiu:
a) |
środki mające na celu poprawę jakości; |
b) |
środki mające na celu wsparcie lepszej organizacji produkcji, przetwarzania i wprowadzania do obrotu; |
c) |
środki ułatwiające odnotowywanie tendencji w zakresie cen rynkowych; |
d) |
środki umożliwiające opracowywanie prognoz krótko- i długoterminowych na podstawie wykorzystywanych środków produkcji. |
ROZDZIAŁ III
Systemy ograniczania produkcji
Artykuł 55
Systemy kwot
1. System kwot ma zastosowanie do następujących produktów:
a) |
mleko i inne przetwory mleczne zdefiniowane w art. 65 lit. a) i b); |
b) |
cukier, izoglukoza i syrop inulinowy. |
2. Jeżeli producent przekroczy odpowiednią kwotę oraz, w przypadku cukru, nie wykorzysta ilości nadwyżek w dozwolony sposób, wnosi opłatę z tytułu nadwyżek w odniesieniu do tych ilości, zgodnie z warunkami określonymi w sekcji II i III.
3. Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1868/94 ustanawiającego system kwot na produkcję skrobi ziemniaczanej (59).
Artykuł 56
Przydział kwot
1. Kwoty produkcyjne cukru, izoglukozy i syropu inulinowego na poziomie krajowym lub regionalnym określono w załączniku VI.
2. Państwa członkowskie przydzielają kwotę każdemu przedsiębiorstwu produkującemu cukier, izoglukozę lub syrop inulinowy mającemu siedzibę na ich terytorium oraz zatwierdzonemu zgodnie z art. 57.
W przypadku każdego przedsiębiorstwa przydzielona kwota jest równa kwocie przewidzianej na mocy rozporządzenia (WE) nr 318/2006, którą przydzielono danemu przedsiębiorstwu na rok gospodarczy 2007/2008.
3. W przypadku przydziału kwoty przedsiębiorstwu cukrowniczemu posiadającemu więcej niż jeden zakład produkcyjny, państwa członkowskie przyjmują środki, które uważają za konieczne dla właściwego uwzględnienia interesów plantatorów buraków cukrowych i trzciny cukrowej.
Artykuł 57
Zatwierdzone przedsiębiorstwa
1. Państwa członkowskie na wniosek przedsiębiorstwa produkującego cukier, izoglukozę lub syrop inulinowy lub przedsiębiorstwa przetwarzającego te produkty na jeden z produktów zawartych w wykazie, o którym mowa w art. 62 ust. 2, dokonują zatwierdzenia takiego przedsiębiorstwa, pod warunkiem że:
a) |
przedsiębiorstwo wykaże zdolność prowadzenia produkcji na skalę przemysłową; |
b) |
przedsiębiorstwo wyraża zgodę na przedstawienie wszelkich wymaganych informacji i poddanie się kontrolom związanym z niniejszym rozporządzeniem; |
c) |
nie zawieszono lub nie wycofano zatwierdzenia danego przedsiębiorstwa. |
2. Zatwierdzone przedsiębiorstwa przedstawiają państwu członkowskiemu, na którego terytorium ma miejsce zbiór buraków bądź trzciny cukrowej lub rafinacja, następujące informacje:
a) |
ilość buraków lub trzciny cukrowej, na którą zawarto umowę dostawy, oraz odpowiadający im szacunkowy plon buraków lub trzciny cukrowej oraz uzysk cukru z hektara; |
b) |
dane dotyczące tymczasowych i rzeczywistych dostaw buraków cukrowych, trzciny cukrowej i cukru surowego oraz produkcji cukru, a także bilansu zapasów cukru; |
c) |
ilość sprzedanego cukru białego oraz jego ceny i warunki sprzedaży. |
Artykuł 58
Dodatkowa i uzupełniająca kwota izoglukozy
1. W roku gospodarczym 2008/2009 do kwoty przyznanej w poprzednim roku gospodarczym dodaje się dodatkową kwotę izoglukozy wynoszącą 100 000 ton. Dodanie dodatkowej kwoty nie dotyczy Bułgarii i Rumunii.
W roku gospodarczym 2008/2009 do kwoty przyznanej w poprzednim roku gospodarczym dodaje się dodatkową kwotę izoglukozy wynoszącą 11 045 ton w przypadku Bułgarii i 1 966 ton w przypadku Rumunii.
Państwa członkowskie przydzielają przedsiębiorstwom dodatkowe kwoty proporcjonalnie do kwot izoglukozy przydzielonych zgodnie z art. 56 ust. 2.
2. Włochy, Litwa i Szwecja mogą przydzielić uzupełniającą kwotę izoglukozy w latach gospodarczych 2008/2009 i 2009/2010 na wniosek przedsiębiorstwa mającego siedzibę na ich terytorium. Maksymalne kwoty uzupełniające określone są w podziale na poszczególne państwa członkowskie w załączniku VII.
3. Na kwoty, które przydzielono przedsiębiorstwom zgodnie z ust. 2, nakłada się jednorazową opłatę w wysokości 730 EUR. Opłatę pobiera się od tony przydzielonej kwoty uzupełniającej.
Artykuł 59
Zarządzanie kwotami
1. Komisja koryguje kwoty określone w załączniku VI najpóźniej do końca lutego poprzedniego roku gospodarczego dla każdego z lat gospodarczych 2008/2009, 2009/2010 oraz 2010/2011. Korekta wynika z zastosowania ust. 2 niniejszego artykułu i art. 58 niniejszego rozporządzenia oraz art. 3 rozporządzenia (WE) nr 320/2006.
2. Uwzględniając skutki systemu restrukturyzacji określonego w rozporządzeniu (WE) nr 320/2006, Komisja ustala, najpóźniej do dnia 28 lutego 2010 r., wspólną wartość odsetka konieczną do zmniejszenia istniejących kwot cukru, izoglukozy i syropu inulinowego dla każdego państwa członkowskiego lub regionu w celu uniknięcia zachwiań równowagi rynku począwszy od roku gospodarczego 2010/2011.
3. Państwa członkowskie odpowiednio korygują kwotę w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa.
Artykuł 60
Ponowny przydział kwoty krajowej
1. Państwo członkowskie może zmniejszyć kwotę cukru lub izoglukozy przydzieloną przedsiębiorstwu mającemu siedzibę na jego terytorium o najwyżej 10 % na każdy rok gospodarczy.
2. Państwa członkowskie mogą dokonywać transferu kwot między przedsiębiorstwami zgodnie z przepisami określonymi w załączniku VIII oraz po uwzględnieniu interesów każdej z zainteresowanych stron, a w szczególności plantatorów buraków cukrowych i trzciny cukrowej.
3. Dane państwo członkowskie przydziela część kwoty uwolnioną na mocy ust. 1 i 2 jednemu lub więcej przedsiębiorstwom mającym siedzibę na jego terytorium, bez względu na to, czy wcześniej została im przydzielona kwota.
Artykuł 61
Zakres stosowania
Cukier, izoglukoza lub syrop inulinowy wyprodukowane w roku gospodarczym w ilościach przekraczających kwotę, o której mowa w art. 53, mogą być:
a) |
wykorzystane do przetworzenia pewnych produktów, o których mowa w art. 62; |
b) |
przeniesione do kwoty produkcyjnej kolejnego roku gospodarczego, zgodnie z art. 63; |
c) |
wykorzystane w ramach szczególnego systemu dostaw dla regionów najbardziej oddalonych zgodnie z tytułem II rozporządzenia Rady (WE) nr 247/2006 (60); lub |
d) |
wywiezione w ramach limitu ilościowego ustalonego przez Komisję przy poszanowaniu zobowiązań wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu. |
Pozostałe ilości podlegają opłacie z tytułu nadwyżek, o której mowa w art. 64.
Artykuł 62
Cukier przemysłowy
1. Cukier przemysłowy, izoglukoza przemysłowa lub przemysłowy syrop inulinowy są zastrzeżone do produkcji jednego z produktów, o których mowa w ust. 2, w przypadku gdy:
a) |
są objęte umową dostawy zawartą przed końcem roku gospodarczego między producentem i użytkownikiem, zatwierdzonymi zgodnie z art. 57; oraz |
b) |
zostały dostarczone użytkownikowi najpóźniej do dnia 30 listopada kolejnego roku gospodarczego. |
2. Komisja sporządza wykaz produktów, w których produkcji wykorzystuje się cukier przemysłowy, izoglukozę przemysłową lub przemysłowy syrop inulinowy.
Wykaz ten obejmuje w szczególności:
a) |
bioetanol, alkohol, rum, żywe kultury drożdży i określone ilości syropów do rozprowadzania i syropów przetwarzanych na „Rinse appelstroop”; |
b) |
niektóre produkty przemysłowe niezawierające cukru, do przetworzenia których używa się cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego; |
c) |
niektóre produkty chemiczne lub farmaceutyczne zawierające cukier, izoglukozę lub syrop inulinowy. |
Artykuł 63
Przeniesienie nadwyżki cukru
1. Każde przedsiębiorstwo może podjąć decyzję o przeniesieniu całości lub części nadwyżki produkcji wykraczającej poza przyznaną mu kwotę cukru, kwotę izoglukozy lub kwotę syropu inulinowego, tak aby nadwyżka ta była traktowana jako część produkcji z następnego roku gospodarczego. Nie naruszając ust. 3, decyzja taka jest nieodwołalna.
2. W przypadku podjęcia decyzji, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo:
a) |
powiadamia dane państwo członkowskie przed terminem, który ustala to państwo członkowskie:
|
b) |
zobowiązuje się do przechowywania tych ilości na własny koszt do końca bieżącego roku gospodarczego. |
3. Jeżeli ostateczna produkcja przedsiębiorstwa w danym roku gospodarczym była niższa niż produkcja szacowana w momencie podejmowania decyzji zgodnie z ust. 1, przeniesioną ilość można skorygować z mocą wsteczną najpóźniej do dnia 31 października kolejnego roku gospodarczego.
4. Przeniesione ilości uznaje się za pierwsze ilości wyprodukowane w ramach kwoty w kolejnym roku gospodarczym.
5. Cukier przechowywany zgodnie z przepisami niniejszego artykułu w danym roku gospodarczym nie może podlegać innym środkom w zakresie przechowywania zgodnie z art. 12, 29 lub 49.
Artykuł 64
Opłata z tytułu nadwyżek
1. Opłatę z tytułu nadwyżek nalicza się w stosunku do ilości:
a) |
nadwyżek cukru, nadwyżek izoglukozy i nadwyżek syropu inulinowego wyprodukowanych w dowolnym roku gospodarczym, z wyjątkiem ilości przeniesionych do produkcji kwotowej w kolejnym roku gospodarczym i przechowywanych zgodnie z art. 60 lub ilości, o których mowa w art. 61 lit. c) i d); |
b) |
cukru przemysłowego, izoglukozy przemysłowej oraz przemysłowego syropu inulinowego, w odniesieniu do których w terminie ustalonym przez Komisję nie dostarczono dowodu, że zostały przetworzone na jeden z produktów, o których mowa w art. 62 ust. 2; |
c) |
cukru, izoglukozy i syropu inulinowego wycofanych z rynku zgodnie z art. 52, w odniesieniu do których nie wypełniono zobowiązań określonych w art. 52 ust. 3. |
2. Komisja ustala wysokość opłaty z tytułu nadwyżek na dostatecznie wysokim poziomie, tak aby uniknąć gromadzenia ilości, o których mowa w ust. 1.
3. Państwa członkowskie pobierają opłatę z tytułu nadwyżek, o której mowa w ust. 1 od przedsiębiorstw na ich terytorium w wysokości zależnej od ilości produkcji, o której mowa w ust. 1, stwierdzonej w tych przedsiębiorstwach w danym roku gospodarczym.
Artykuł 65
Definicje
Do celów niniejszej sekcji:
a) |
„mleko” oznacza produkt pochodzący z doju co najmniej jednej krowy; |
b) |
„przetwory mleczne” oznaczają wszelkie przetwory mleczne inne niż mleko, w szczególności mleko odtłuszczone, śmietankę, masło, jogurt i ser; w odpowiednich przypadkach produkty te przelicza się na „ekwiwalenty mleka” poprzez zastosowanie współczynników określonych przez Komisję; |
c) |
„producent” oznacza rolnika, którego gospodarstwo jest położone na terytorium geograficznym państwa członkowskiego i który produkuje i wprowadza do obrotu mleko lub który przygotowuje się do prowadzenia takiej działalności w najbliższej przyszłości; |
d) |
„gospodarstwo” oznacza gospodarstwo zgodnie z definicją w art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; |
e) |
„podmiot skupujący” oznacza przedsiębiorstwa lub grupy, które kupują mleko od producentów:
Jednakże jakąkolwiek grupę nabywców z tego samego obszaru geograficznego, która prowadzi działania administracyjne i rachunkowe niezbędne do uiszczenia opłaty z tytułu nadwyżek w imieniu swoich członków, uznaje się za podmiot skupujący. Do celów pierwszego zdania niniejszego akapitu Grecja jest uznawana za jeden obszar geograficzny i może ona uznać oficjalny organ za grupę nabywców; |
f) |
„dostawa” oznacza wszelkie dostawy mleka, z wyłączeniem przetworów mlecznych, od producenta do podmiotu skupującego, niezależnie od tego, czy transportu dokonuje producent, podmiot skupujący, przedsiębiorstwo poddające takie produkty przetwarzaniu lub obróbce, czy też inny podmiot; |
g) |
„sprzedaż bezpośrednia” oznacza wszelką sprzedaż lub wszelkie przekazanie mleka przez producenta bezpośrednio konsumentom, a także wszelką sprzedaż lub wszelkie przekazanie przez producenta przetworów mlecznych. Komisja może dostosować definicję „sprzedaży bezpośredniej” – przy uwzględnieniu definicji „dostawy” podanej w lit. f) – zwłaszcza po to, by zagwarantować, że z ustaleń dotyczących kwot nie zostaną wyłączone żadne wprowadzone do obrotu ilości przetworzonego mleka lub innych przetworów mlecznych; |
h) |
„wprowadzenie do obrotu” oznacza dostawy mleka lub sprzedaż bezpośrednią mleka lub przetworów mlecznych; |
i) |
„kwota indywidualna” oznacza kwotę producenta obowiązującą w dniu 1 kwietnia dowolnego dwunastomiesięcznego okresu; |
j) |
„kwota krajowa” oznacza kwotę, o której mowa w art. 63 i która jest ustalana dla każdego państwa członkowskiego; |
k) |
„dostępna kwota” oznacza kwotę dostępną dla producentów w dniu 31 marca dwunastomiesięcznego okresu, dla którego oblicza się opłatę z tytułu nadwyżek, i uwzględniającą wszystkie transfery, sprzedaż, konwersje i tymczasowe ponowne przydziały określone w niniejszym rozporządzeniu, które nastąpiły w trakcie tego dwunastomiesięcznego okresu. |
Artykuł 66
Kwoty krajowe
1. Kwoty krajowe przewidziane na produkcję mleka i przetworów mlecznych wprowadzanych do obrotu w trakcie siedmiu kolejnych dwunastomiesięcznych okresów, począwszy od dnia 1 kwietnia 2008 r. (zwanych dalej „dwunastomiesięcznymi okresami”), zostały określone w załączniku X pkt 1.
2. Kwoty, o których mowa w ust. 1, są rozdzielane między producentów zgodnie z art. 64 – z rozróżnieniem na dostawy i sprzedaż bezpośrednią. Fakt, że przekroczone zostały kwoty krajowe, stwierdza się na szczeblu krajowym w każdym państwie członkowskim zgodnie z niniejszą sekcją i z rozróżnieniem na dostawy i sprzedaż bezpośrednią.
3. Kwoty krajowe określone w załączniku X pkt 1 są ustalane bez uszczerbku dla ewentualnych weryfikacji w świetle ogólnej sytuacji rynkowej i szczególnych warunków panujących w danych państwach członkowskich.
4. W przypadku Bułgarii i Rumunii ustanawia się specjalną rezerwę restrukturyzacyjną zgodnie z załącznikiem X pkt 2. Rezerwa ta zostanie uwolniona 1 kwietnia 2009 r. w takim zakresie, w jakim od 2002 r. zmniejszy się wykorzystanie mleka i przetworów mlecznych na potrzeby gospodarstwa w każdym z tych państw.
Komisja podejmie decyzję dotyczącą uwolnienia rezerwy i jej podziału na kwotę dostaw i sprzedaży bezpośredniej na podstawie sprawozdania przedstawionego Komisji przez Bułgarię i Rumunię przed dniem 31 grudnia 2008 r. W sprawozdaniu tym szczegółowo omówione zostaną wyniki i tendencje trwającego obecnie procesu restrukturyzacji w sektorze mleczarskim obu państw, a w szczególności przejście od produkcji na potrzeby gospodarstwa do produkcji rynkowej.
5. W przypadku Bułgarii, Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Rumunii, Słowenii i Słowacji kwoty krajowe obejmują całe mleko lub ekwiwalent mleka dostarczone podmiotowi skupującemu lub sprzedawane bezpośrednio, niezależnie od tego, czy zostały wyprodukowane lub wprowadzone do obrotu w ramach środka przejściowego mającego zastosowanie w tych państwach.
Artykuł 67
Kwoty indywidualne
1. Indywidualna kwota lub indywidualne kwoty producentów w dniu 1 kwietnia 2008 r. są równe ich indywidualnej ilości referencyjnej lub indywidualnym ilościom referencyjnym z dnia 31 marca 2008 r. bez uszczerbku dla transferów, sprzedaży i konwersji kwoty nabierających mocy w dniu 1 kwietnia 2008 r.
2. Producenci mogą otrzymać jedną lub dwie kwoty indywidualne: jedną przeznaczoną na dostawy, a drugą – na sprzedaż bezpośrednią. Konwersji z jednej kwoty do drugiej może dokonać wyłącznie właściwy organ państwa członkowskiego, na odpowiednio uzasadniony wniosek producenta.
3. Jeżeli producent posiada dwie kwoty, jego wkład we wszelkie należne opłaty z tytułu nadwyżek oblicza się osobno dla każdej kwoty.
4. Komisja może zwiększyć część fińskiej kwoty krajowej przyznaną na dostawy, o których mowa w art. 63, po to by zapewnić fińskim producentom „SLOM” wyrównanie ilości maksymalnie do 200 000 ton. Rezerwa ta zostaje przydzielona zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym i może zostać wykorzystana wyłącznie w imieniu producentów, których prawo do ponownego podjęcia produkcji zostało naruszone w wyniku przystąpienia tego kraju do UE.
5. Kwoty indywidualne są w odpowiednich przypadkach modyfikowane dla każdego dwunastomiesięcznego okresu, tak aby dla każdego państwa członkowskiego suma kwot indywidualnych przewidzianych na dostawy i suma kwot indywidualnych przewidzianych na sprzedaż bezpośrednią nie przekraczały odpowiadających im części kwoty krajowej dostosowanej zgodnie z art. 69, przy uwzględnieniu wszelkich redukcji związanych z uzupełnianiem rezerwy krajowej określonej w art. 71.
Artykuł 68
Przydział kwot z rezerwy krajowej
Państwa członkowskie przyjmują przepisy umożliwiające przydzielanie producentom całości lub części kwot z rezerwy krajowej określonej w art. 71 na podstawie obiektywnych kryteriów, które należy zgłosić Komisji.
Artykuł 69
Administrowanie kwotami
1. Dla każdego państwa członkowskiego i dla każdego okresu Komisja dostosowuje przed upływem tego okresu podział kwot krajowych na „dostawy” i „sprzedaż bezpośrednią” w świetle konwersji, o które zwracają się producenci, pomiędzy kwotami indywidualnymi przewidzianymi na dostawy a kwotami indywidualnymi przewidzianymi na sprzedaż.
2. Co roku państwa członkowskie przekazują Komisji, według dat i stosownie do przepisów ustalonych przez Komisję zgodnie z art. 192 ust. 2, informacje niezbędne, by:
a) |
dokonać dostosowania, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu; |
b) |
obliczyć opłatę z tytułu nadwyżek, którą powinny wnieść. |
Artykuł 70
Zawartość tłuszczu
1. Każdemu producentowi przypisuje się referencyjną zawartość tłuszczu, która ma zastosowanie do indywidualnej kwoty dostaw przydzielonej temu producentowi.
2. W przypadku kwot przydzielonych producentom dnia 31 marca 2008 r. zgodnie z art. 67 ust. 1 referencyjna zawartość tłuszczu, o której mowa w ust. 1, jest taka sama jak referencyjna zawartość tłuszczu mająca zastosowanie do tej kwoty w tym terminie.
3. Referencyjna zawartość tłuszczu zostaje zmieniona w trakcie konwersji, o której mowa w art. 67 ust. 2, oraz w przypadku nabycia, transferu lub tymczasowego transferu kwot – zgodnie z przepisami ustanawianymi przez Komisję.
4. W przypadku nowych producentów, których cała kwota indywidualna przewidziana na dostawy pochodzi z rezerwy krajowej, zawartość tłuszczu zostaje określona zgodnie z przepisami ustanawianymi przez Komisję.
5. W odpowiednich przypadkach indywidualna referencyjna zawartość tłuszczu, o której mowa w ust. 1, jest dostosowywana zaraz po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie w razie potrzeby na początku każdego dwunastomiesięcznego okresu, tak aby średnia ważona indywidualnych reprezentatywnych zawartości tłuszczu dla każdego państwa członkowskiego nie przekraczała referencyjnej zawartości tłuszczu ustanowionej w załączniku X o więcej niż 0,1 grama na kilogram.
W przypadku Rumunii referencyjna zawartość tłuszczu ustanowiona w załączniku X zostanie zweryfikowana na podstawie danych liczbowych za cały rok 2004 oraz, jeżeli to konieczne, dostosowana przez Komisję.
Artykuł 71
Rezerwa krajowa
1. Każde państwo członkowskie ustanawia rezerwę krajową jako część kwot krajowych ustalonych w załączniku IX, mając na uwadze w szczególności dokonywanie przydziałów określonych w art. 68. Rezerwa krajowa jest w odpowiednich przypadkach uzupełniana przez odbieranie pewnych ilości określonych w art. 72, zatrzymywanie części ilości objętych transferem określonych w art. 76 lub przez liniową redukcję wszystkich kwot indywidualnych. Początkowe przeznaczenie odnośnych kwot, tzn. dostawy lub sprzedaż bezpośrednia, zostaje zachowane.
2. Wszelkie dodatkowe kwoty przyznane państwu członkowskiemu są automatycznie wliczane do rezerwy krajowej i dzielone na dostawy i sprzedaż bezpośrednią zgodnie z przewidywanymi potrzebami.
3. Kwoty wliczone do rezerwy krajowej nie posiadają referencyjnej zawartości tłuszczu.
Artykuł 72
Przypadki unieruchomienia produkcji
1. Jeżeli osoba fizyczna lub prawna posiadająca kwoty indywidualne przestaje spełniać w dwunastomiesięcznym okresie warunki, o których mowa w art. 65 lit. c), odpowiednie ilości zostają przekazane do rezerwy krajowej nie później niż dnia 1 kwietnia kolejnego roku kalendarzowego, z wyjątkiem sytuacji, kiedy osoba ta przed tą datą ponownie staje się producentem w rozumieniu art. 62 lit. c).
Jeżeli przed upływem drugiego dwunastomiesięcznego okresu, po tym jak kwota została odebrana, dana osoba ponownie staje się producentem, całość lub część kwoty indywidualnej, którą odebrano tej osobie lub podmiotowi, zostaje im zwrócona nie później niż dnia 1 kwietnia po dacie zgłoszenia wniosku.
2. Jeśli producenci nie wprowadzą do obrotu ilości równej przynajmniej 70 % ich kwoty indywidualnej podczas co najmniej jednego dwunastomiesięcznego okresu, państwa członkowskie mogą zdecydować, czy i na jakich warunkach całość lub część niewykorzystanej kwoty zostanie przekazana do rezerwy krajowej.
Państwa członkowskie mogą określać, na jakich warunkach kwota zostaje ponownie przydzielona danemu producentowi, jeżeli wznowił on wprowadzanie do obrotu.
3. Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania w przypadkach działania siły wyższej ani w należycie uzasadnionych i uznanych przez właściwy organ przypadkach tymczasowo wpływających na zdolność produkcyjną danych producentów.
Artykuł 73
Transfery tymczasowe
1. Do końca każdego dwunastomiesięcznego okresu państwa członkowskie zezwalają w odniesieniu do tego okresu na wszelkie tymczasowe transfery części kwot indywidualnych, których nie zamierzają wykorzystać uprawnieni do nich producenci.
Państwa członkowskie mogą regulować transfery kwot zgodnie z kategoriami producentów lub danych struktur produkcji mlecznej, mogą ograniczać je do poziomu podmiotu skupującego lub do regionów, zezwalać na transfery całkowite w przypadkach, o których mowa w art. 72 ust. 3, oraz ustalać, do jakiego stopnia przekazujący może powtarzać transfer kwot.
2. Każde państwo członkowskie może zdecydować o niewykonaniu przepisów ust. 1 z uwagi na co najmniej jedno z następujących kryteriów:
a) |
konieczność ułatwienia zmian i dostosowań strukturalnych; |
b) |
nadrzędne potrzeby administracyjne. |
Artykuł 74
Transfer kwot wraz z gruntem
1. Kwoty indywidualne są wraz z gospodarstwem przekazywane producentom, którzy przejmują je w drodze sprzedaży, dzierżawy, rzeczywistego lub przewidywanego dziedziczenia lub w jakikolwiek inny sposób mający dla producentów porównywalne skutki prawne, zgodnie ze szczegółowymi przepisami ustanawianymi przez państwa członkowskie, przy uwzględnieniu obszarów wykorzystywanych do produkcji mlecznej oraz innych obiektywnych kryteriów i w odpowiednich przypadkach wszelkich porozumień między stronami. Ta część kwoty, która nie została objęta transferem wraz z gospodarstwem, dodawana jest do rezerwy krajowej.
2. Jeżeli kwoty zostały przekazane lub są przekazywane zgodnie z ust. 1 w drodze dzierżaw rolnych lub innych środków mających porównywalne skutki prawne, państwa członkowskie mogą zdecydować – na podstawie obiektywnych kryteriów i z zamiarem dopilnowania, by kwoty były przypisane wyłącznie producentom – że kwota nie zostanie przekazana wraz z gospodarstwem.
3. W przypadku transferu gruntu na rzecz organów publicznych lub na rzecz użytkowania publicznego bądź w przypadku gdy transfer jest przeprowadzany do celów nierolniczych, państwa członkowskie dopilnowują, by przedsięwzięte zostały niezbędne środki w celu ochrony prawnych interesów stron, a w szczególności by producenci odstępujący takie grunty mieli możliwość kontynuowania produkcji mlecznej, jeśli sobie tego życzą.
4. Jeżeli strony nie osiągnęły porozumienia, w przypadku dzierżaw mających wygasnąć bez możliwości ich odnowienia na podobnych warunkach lub w sytuacjach mających porównywalne skutki prawne, odnośne kwoty indywidualne są przekazywane w całości lub w części przejmującym je producentom, zgodnie z przepisami przyjętymi przez państwa członkowskie, z uwzględnieniem prawnych interesów stron.
Artykuł 75
Środki dotyczące transferów specjalnych
1. W celu pomyślnego zrestrukturyzowania produkcji mleka lub poprawy stanu środowiska naturalnego państwa członkowskie mogą, zgodnie z ustanowionymi uprzednio szczegółowymi przepisami i z uwzględnieniem prawnych interesów zainteresowanych stron:
a) |
przyznać rekompensatę w co najmniej jednej rocznej racie producentom, którzy zobowiązują się całkiem lub częściowo zaniechać produkcji mleka, i wliczyć tak uwolnione kwoty indywidualne do rezerwy krajowej; |
b) |
na podstawie obiektywnych kryteriów określić warunki, na których właściwy organ lub podmiot wyznaczony przez ten organ może na początku dwunastomiesięcznego okresu ponownie przydzielić producentom – w zamian za opłatę – kwoty indywidualne ostatecznie uwolnione pod koniec poprzedniego dwunastomiesięcznego okresu przez innych producentów w zamian za rekompensatę w co najmniej jednej rocznej racie, równą wyżej wymienionej opłacie; |
c) |
centralizować i nadzorować transfery kwot bez gruntu; |
d) |
w przypadku transferu gruntów w celu poprawy stanu środowiska naturalnego zagwarantować, że odnośna kwota indywidualna zostanie przydzielona producentowi odstępującemu grunty, ale chcącemu kontynuować produkcję mleka; |
e) |
określić na podstawie obiektywnych kryteriów regiony lub obszary odbioru mleka, w obrębie których dozwolony jest stały transfer kwot bez transferu odpowiadających im gruntów, w celu poprawy struktury produkcji mleka; |
f) |
zezwolić, na wniosek producenta skierowany do właściwego organu lub podmiotu wyznaczonego przez ten organ, na ostateczny transfer kwot bez transferu odpowiadających im gruntów lub odwrotnie, w celu poprawy struktury produkcji mleka na szczeblu gospodarstwa bądź umożliwienia ekstensyfikacji produkcji. |
2. Przepisy ust. 1 mogą być wprowadzane w życie na poziomie krajowym, na właściwym poziomie terytorialnym lub na określonych obszarach odbioru mleka.
Artykuł 76
Zatrzymywanie kwot
1. W przypadku transferów, o których mowa w art. 74 i 75, państwa członkowskie mogą, kierując się obiektywnymi kryteriami, zatrzymać część kwot indywidualnych jako rezerwę krajową.
2. Jeśli kwoty zostały przekazane lub są przekazywane zgodnie z art. 74 i 75 wraz z odpowiadającymi im gruntami lub bez nich w drodze dzierżaw rolnych lub innych środków mających porównywalne skutki prawne, państwa członkowskie mogą zdecydować, kierując się obiektywnymi kryteriami i chcąc dopilnować, by kwoty były przypisane wyłącznie producentom, czy i na jakich warunkach całość lub część kwoty objętej transferem zostaje przekazana do rezerwy krajowej.
Artykuł 77
Pomoc na nabycie kwot
Żaden organ publiczny nie może przyznać pomocy finansowej bezpośrednio związanej z nabywaniem kwot w przypadku sprzedaży, transferu lub przydziału kwot dokonywanych na mocy niniejszej sekcji.
Artykuł 78
Opłata z tytułu nadwyżek
1. Jeżeli mleko i przetwory mleczne zostaną wprowadzone do obrotu w ilości przewyższającej kwotę krajową ustaloną zgodnie z podsekcją II, wnosi się opłatę z tytułu nadwyżek.
Opłata wynosi 27,83 EUR za 100 kilogramów mleka.
2. Za opłatę z tytułu nadwyżek wynikającą z przekroczenia kwoty krajowej, co stwierdzono na szczeblu krajowym, oddzielnie dla dostaw i dla sprzedaży bezpośredniej, państwa członkowskie odpowiadają przed Wspólnotą, i w okresie między dniem 16 października a dniem 30 listopada po upływie danego dwunastomiesięcznego okresu wpłacają ją, w 99 % należnej sumy, do Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG).
3. Jeżeli opłaty z tytułu nadwyżek określonej w ust. 1 nie wniesiono w odpowiednim terminie, Komisja po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych odlicza sumę równą nieuiszczonej opłacie z tytułu nadwyżek od płatności miesięcznych w rozumieniu art. 14 i 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. Przed podjęciem decyzji Komisja kieruje ostrzeżenie do danego państwa członkowskiego, które w ciągu tygodnia informuje o swoim stanowisku. Przepisy art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2040/2000 (61) nie mają zastosowania.
4. Komisja dokonuje ustaleń dotyczących wprowadzania w życie niniejszego artykułu.
Artykuł 79
Wkład producentów w należną opłatę z tytułu nadwyżek
Opłata z tytułu nadwyżek zostaje w całości rozdzielona, zgodnie z przepisami art. 80 i 83, pomiędzy producentów, którzy przyczynili się do przekroczenia kwot krajowych, o których mowa w art. 66 ust. 2.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 80 ust. 3 i art. 83 ust. 1 producenci odpowiadają przed państwem członkowskim za wpłacenie swojej części należnej opłaty z tytułu nadwyżek; część tę wylicza się zgodnie z art. 69, 70 i 80 ze względu na sam fakt przekroczenia dostępnych kwot.
Artykuł 80
Opłata z tytułu nadwyżek w dostawach
1. Na użytek ostatecznego zestawienia opłaty z tytułu nadwyżek, ilości dostarczone przez każdego producenta zostają zwiększone lub obniżone – przy zastosowaniu współczynników i na warunkach ustalonych przez Komisję – tak aby odzwierciedlały wszelkie różnice między rzeczywistą zawartością tłuszczu a referencyjną zawartością tłuszczu.
2. Jeżeli na szczeblu krajowym suma dostaw dostosowanych zgodnie z ust. 1 jest mniejsza niż dostawy faktycznie zrealizowane, opłata z tytułu nadwyżek jest wyliczana na podstawie tych ostatnich. W takich przypadkach każde dostosowanie w dół zostaje proporcjonalnie obniżone, tak aby suma dostosowanych dostaw odpowiadała dostawom faktycznie zrealizowanym.
Jeżeli suma dostaw dostosowanych zgodnie z ust. 1 jest większa niż wielkość dostaw faktycznie zrealizowanych, opłata z tytułu nadwyżek jest obliczana na podstawie tej pierwszej.
3. Wkład każdego producenta w opłatę z tytułu nadwyżek zostaje ustalony w drodze decyzji danego państwa członkowskiego – po tym jak wszelkie niewykorzystane części kwoty krajowej przydzielonej na dostawy zostaną lub nie zostaną ponownie przydzielone – proporcjonalnie do kwot indywidualnych każdego producenta lub zgodnie z obiektywnymi kryteriami uzgodnionymi przez państwa członkowskie:
a) |
na szczeblu krajowym na podstawie sumy, o którą została przekroczona kwota producenta; lub |
b) |
najpierw na poziomie podmiotu skupującego, a później w odpowiednich przypadkach na szczeblu krajowym. |
Artykuł 81
Rola podmiotów skupujących
1. Podmioty skupujące są odpowiedzialne za to, by pobierać od producentów należne wkłady na rzecz opłaty z tytułu nadwyżek; wypłacają one właściwemu organowi państwa członkowskiego – przed określoną datą i zgodnie z procedurą ustanowioną przez Komisję – sumę tych wkładów odliczoną od ceny mleka wypłaconej producentom odpowiedzialnym za przekroczenie kwoty, a jeżeli nie jest to możliwe, pobraną jakimkolwiek innym właściwym sposobem.
2. W przypadku gdy podmiot skupujący w całości lub w części zastępuje co najmniej jeden inny podmiot skupujący, kwoty indywidualne, którymi dysponują producenci, są uwzględniane dla reszty trwającego dwunastomiesięcznego okresu – po odliczeniu ilości już dostarczonych oraz po uwzględnieniu ich zawartości tłuszczu. Ma to również zastosowanie, w przypadku gdy producent zmienia jeden podmiot skupujący na inny.
3. Jeżeli podczas okresu odniesienia ilości dostarczone przez producenta przekroczą kwotę dostępną temu producentowi, odpowiednie państwo członkowskie może zdecydować, że podmiot skupujący odliczy część ceny mleka za którąkolwiek dostawę pochodzącą od odnośnego producenta i przekraczającą wspomnianą kwotę i że będzie to zaliczka na poczet wkładu producenta – zgodnie ze szczegółowymi przepisami ustanowionymi przez to państwo członkowskie. Państwo członkowskie może dokonać konkretnych ustaleń w celu umożliwienia podmiotom skupującym odliczenia tej zaliczki, w przypadku gdy producenci kierują dostawy do kilku podmiotów skupujących.
Artykuł 82
Zatwierdzenie
Status podmiotu skupującego podlega uprzedniemu zatwierdzeniu przez państwo członkowskie zgodnie z kryteriami ustanowionymi przez Komisję.
Komisja określa warunki, które muszą spełnić producenci prowadzący sprzedaż bezpośrednią, oraz informacje, które muszą oni przedstawić.
Artykuł 83
Opłata z tytułu nadwyżek w sprzedaży bezpośredniej
1. W przypadku sprzedaży bezpośredniej wkład każdego producenta w opłatę z tytułu nadwyżek zostaje ustalony w drodze decyzji danego państwa członkowskiego – na właściwym szczeblu terytorialnym lub na szczeblu krajowym – po tym jak wszelkie niewykorzystane części kwoty krajowej przydzielonej na sprzedaż bezpośrednią zostaną lub nie zostaną ponownie przydzielone.
2. Jako podstawę do obliczenia wkładu producenta w należną opłatę z tytułu nadwyżek państwa członkowskie ustanawiają całkowitą ilość mleka sprzedanego, przekazanego lub wykorzystanego do produkcji przetworów mlecznych sprzedawanych lub przekazywanych, przy zastosowaniu kryteriów ustalonych przez Komisję.
3. Na użytek ostatecznego zestawienia opłat z tytułu nadwyżek nie uwzględnia się żadnych korekt związanych z zawartością tłuszczu.
4. Komisja decyduje, jak i kiedy należy wnieść opłatę z tytułu nadwyżek do właściwego organu państwa członkowskiego.
Artykuł 84
Nadpłaty lub kwoty niewpłacone
1. Jeżeli w przypadku dostaw lub sprzedaży bezpośredniej opłata z tytułu nadwyżek okaże się wymagana, a wkład pobrany od producentów – większy niż ta opłata, państwo członkowskie może:
a) |
częściowo lub całkowicie wykorzystać nadwyżkę do finansowania środków, o których mowa w art. 75 ust. 1 lit. a); lub |
b) |
częściowo lub całkowicie rozdzielić ją między producentów:
|
2. Jeżeli stwierdza się, że opłata z tytułu nadwyżek nie jest wymagana, wszelkie zaliczki pobrane przez podmioty skupujące lub przez państwo członkowskie zostają zwrócone nie później niż z końcem kolejnego dwunastomiesięcznego okresu.
3. W przypadku gdy podmiot skupujący nie wywiązuje się z obowiązku pobierania od producentów wkładu w opłatę z tytułu nadwyżek zgodnie z art. 81, państwo członkowskie może pobrać niewpłacone kwoty bezpośrednio od producenta, bez uszczerbku dla wszelkich kar, które może ono nałożyć na podmiot skupujący niewywiązujący się ze wspomnianego obowiązku.
4. Jeżeli producent lub podmiot skupujący nie dotrzyma terminu zapłaty, musi uiścić na rzecz państwa członkowskiego odsetki za zwłokę ustalone przez Komisję.
Artykuł 85
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego rozdziału, które mogą odnosić się w szczególności do:
a) |
dodatkowych informacji, które mają być przekazywane przez zatwierdzone przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 57, a także kryteriów nakładania kar, zawieszenia lub wycofywania zatwierdzenia przedsiębiorstw; |
b) |
ustalania wysokości kwot, o których mowa w art. 58, i opłat z tytułu nadwyżek, o których mowa w art. 64, oraz przekazywania informacji dotyczących tych kwot i opłat; |
c) |
odstępstw od terminów ustanowionych w art. 63. |
ROZDZIAŁ IV
Systemy pomocy
Artykuł 86
Kwalifikujące się przedsiębiorstwa
1. Pomoc z tytułu przetwórstwa produktów sektora suszu paszowego przyznaje się przedsiębiorstwom zajmującym się przetwórstwem produktów tego sektora należącym do co najmniej jednej z następujących kategorii:
a) |
przetwórcy, którzy zawarli umowy z producentami zielonki do suszenia. W przypadku gdy umowa jest specjalną umową o przetwórstwo zielonki dostarczonej przez producenta, zawiera ona klauzulę zawierającą zobowiązanie przedsiębiorstw przetwórczych do wypłaty producentowi pomocy otrzymanej w odniesieniu do ilości przetworzonej na podstawie umowy; |
b) |
przedsiębiorstwa, które przetworzyły swoje zbiory, lub w przypadku grupy przedsiębiorstw, zbiory członków tej grupy; |
c) |
przedsiębiorstwa, które otrzymały dostawy od osób fizycznych lub prawnych, które to osoby zawarły umowy z producentami paszy przeznaczonej do suszenia. |
2. Pomoc określoną w ust. 1 wypłaca się w odniesieniu do suszu paszowego, który opuścił zakład przetwórczy i który spełnia następujące wymogi:
a) |
maksymalna wilgotność wynosi od 11 % do 14 % i może różnić się w zależności od prezentacji produktu; |
b) |
minimalna zawartość surowego białka w suchej masie jest nie mniejsza niż:
|
c) |
solidna i właściwa jakość handlowa. |
Artykuł 87
Zaliczka
1. Przedsiębiorstwa przetwórcze są uprawnione do zaliczki w wysokości 19,80 EUR za tonę lub 26,40 EUR za tonę, jeśli wniosły zabezpieczenie w wysokości 6,60 EUR za tonę.
Państwa członkowskie przeprowadzają niezbędne kontrole w celu sprawdzenia uprawnienia do uzyskania pomocy. Zaliczka jest wypłacana po stwierdzeniu istnienia uprawnienia.
Jednakże zaliczka może zostać wypłacona przed stwierdzeniem istnienia uprawnienia, pod warunkiem że przetwórca złoży zabezpieczenie równe wysokości zaliczki powiększonej o 10 %. Zabezpieczenie to służy również jako zabezpieczenie do celów akapitu pierwszego. Zabezpieczenie to ulega zmniejszeniu do poziomu określonego w akapicie pierwszym w momencie stwierdzenia istnienia uprawnienia do uzyskania pomocy oraz zostaje zwolnione w całości po wypłaceniu wyrównania.
2. Zanim zaliczka zostanie wypłacona, susz paszowy musi opuścić przedsiębiorstwo przetwórcze.
3. W przypadku gdy została wypłacona zaliczka, wyrównanie, stanowiące różnicę między wysokością zaliczki a całkowitą sumą dopłaty należącą się przedsiębiorstwu przetwórczemu, jest wypłacane z zastrzeżeniem stosowania art. 88 ust. 2.
4. W przypadku gdy zaliczka przekracza całą kwotę, do której przedsiębiorstwo przetwórcze jest uprawnione w wyniku stosowania art. 88 ust. 2, przetwórca zwraca nadwyżkę właściwemu organowi państwa członkowskiego na jego żądanie.
Artykuł 88
Stawka dopłat
1. Pomoc określona w art. 86 wynosi 33 EUR za tonę.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy w trakcie danego roku gospodarczego ilość suszu paszowego, w odniesieniu do którego złożono wniosek o przyznanie pomocy, przekracza maksymalną ilość gwarantowaną określoną w art. 89, pomoc jest zmniejszana dla każdego państwa członkowskiego, w którym produkcja przekracza gwarantowaną ilość krajową, przez zmniejszenie wydatków w zależności od udziału procentowego w sumie przekroczeń reprezentowanego przez przekroczenie w danym państwie członkowskim.
Komisja ustala wysokość zmniejszenia na poziomie zapewniającym, że wydatki budżetowe nie przekraczają tego, co zostałoby osiągnięte, jeśli maksymalna ilość gwarantowana nie zostałaby przekroczona.
Artykuł 89
Ilość gwarantowana
Niniejszym ustanawia się maksymalną ilość gwarantowaną na rok gospodarczy w wysokości 4 960 723 ton suszu paszowego lub suszu suszonego na słońcu, w odniesieniu do której może zostać przyznana pomoc określona w art. 86. Ilość ta jest rozdzielana między zainteresowane państwa członkowskie jako krajowe ilości gwarantowane zgodnie z załącznika XI pkt B.
Artykuł 90
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące wprowadzenia niniejszej podsekcji w życie, które mogą w szczególności obejmować przepisy dotyczące:
a) |
deklaracji przedkładanych przez przedsiębiorstwa przy składaniu wniosku o pomoc; |
b) |
warunków, które należy spełnić przy określaniu kwalifikowalności do uzyskania pomocy, w szczególności w odniesieniu do prowadzenia ewidencji towarowej i innej dokumentacji uzupełniającej; |
c) |
przyznawania pomocy określonej w niniejszej podsekcji oraz zaliczki, jak również zwrotu zabezpieczeń, określonych w art. 87 ust. 1; |
d) |
warunków i kryteriów, które mają spełnić przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 86, oraz, w przypadku gdy przedsiębiorstwa uzyskują dostawy od osób fizycznych lub prawnych, przepisów dotyczących gwarancji zapewnianych przez te osoby; |
e) |
warunków zatwierdzania nabywców zielonki przeznaczonej do suszenia, stosowanych przez państwa członkowskie; |
f) |
kryteriów określania norm jakości, o których mowa w art. 86 ust. 2; |
g) |
kryteriów, które należy spełnić przy zawieraniu umów, oraz informacji, które zawierają te umowy; |
h) |
stosowania maksymalnej ilości gwarantowanej, o której mowa w art. 89; |
i) |
innych wymogów poza wymogami, o których mowa w art. 86, w szczególności dotyczących zawartości karotenu i włókna. |
Artykuł 91
Kwalifikowalność
1. Pomoc z tytułu przetwórstwa słomy lnu uprawianego na włókno przyznaje się upoważnionym głównym przetwórcom na podstawie ilości włókna faktycznie uzyskanego ze słomy, w odniesieniu do której została zawarta z rolnikiem umowa kupna/sprzedaży.
Jednakże w przypadkach, gdy rolnicy zachowują własność słomy, której przetwarzanie zostało zlecone upoważnionemu głównemu przetwórcy i gdy udowodnią, że wprowadzili uzyskane włókno do obrotu, pomoc przyznawana jest tym rolnikom.
W przypadkach, w których upoważniony główny przetwórca i rolnik są jedną i tą samą osobą, umowę kupna/sprzedaży zastępuje się zobowiązaniem zainteresowanej strony do przetworzenia we własnym zakresie.
2. Do celów niniejszej podsekcji „upoważniony główny przetwórca” oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny tej osoby lub grupy osób w świetle prawa krajowego, która została upoważniona przez właściwy organ państwa członkowskiego, na którego terytorium znajdują się jej zakłady produkcji włókna lnianego.
Artykuł 92
Stawka dopłat
1. Pomoc z tytułu przetwórstwa określona w art. 91 wynosi 200 EUR za tonę długiego włókna lnianego.
2. Ilości włókna kwalifikujące się do przyznania pomocy są ograniczane w zależności od wielkości obszarów, których dotyczyła jedna z umów lub jedno ze zobowiązań, o których mowa w art. 91.
Ograniczenia, o których mowa w akapicie pierwszym, są ustalane przez państwa członkowskie w taki sposób, aby były zgodne z krajowymi ilościami gwarantowanymi, o których mowa w art. 94.
Artykuł 93
Zaliczka
Na wniosek upoważnionych głównych przetwórców wypłaca się zaliczkę na poczet pomocy, o której mowa w art. 91, na podstawie ilości uzyskanego włókna.
Artykuł 94
Ilość gwarantowana
1. Ustanawia się maksymalną gwarantowaną ilość długiego włókna lnianego wynoszącą 80 878 ton na rok gospodarczy, która może być objęta pomocą. Ilość ta jest rozdzielana między niektóre państwa członkowskie jako gwarantowane krajowe ilości zgodnie z załącznika XI pkt A.
2. W przypadkach, w których włókno otrzymane w jednym państwie członkowskim pochodzi ze słomy wyprodukowanej w innym państwie członkowskim, ilości tego włókna są potrącane z gwarantowanej krajowej ilości państwa członkowskiego, w którym słoma została zebrana. Pomoc jest wypłacana przez to państwo członkowskie, z którego gwarantowanej krajowej ilości dokonano potrącenia.
Artykuł 95
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące wprowadzenia niniejszej podsekcji w życie, które mogą w szczególności obejmować przepisy dotyczące:
a) |
warunków przyznawania upoważnień głównym przetwórcom, o których mowa w art. 91; |
b) |
warunków, które muszą być spełnione przez upoważnionych głównych przetwórców odnośnie do umów kupna/sprzedaży i do zobowiązań, o których mowa w art. 91 ust. 1; |
c) |
wymogów, które muszą spełnić rolnicy w przypadku, o którym mowa w art. 91 ust. 1 akapit drugi; |
d) |
kryteriów, które musi spełniać długie włókno lniane; |
e) |
warunków przyznawania dopłaty i wypłacania zaliczki, a zwłaszcza dowodu przetworzenia słomy; |
f) |
warunków, które muszą być spełnione dla określenia ograniczeń, o których mowa w art. 92 ust. 2. |
Artykuł 96
Refundacja produkcyjna dla skrobi
1. Refundacja produkcyjna może zostać przyznana:
a) |
dla skrobi uzyskanej z kukurydzy, pszenicy lub ziemniaków oraz dla pewnych produktów pochodnych używanych do wyrobu niektórych produktów, których wykaz sporządza Komisja; |
b) |
w przypadku braku znaczącej produkcji krajowej innych zbóż do produkcji skrobi, dla następujących ilości skrobi uzyskanej w każdym roku gospodarczym w Finlandii i Szwecji z jęczmienia i owsa, o ile nie wiąże się to ze zwiększeniem poziomu produkcji skrobi z tych dwóch zbóż:
|
2. Komisja okresowo ustala kwotę refundacji, o której mowa w ust. 1.
Artykuł 97
Refundacja produkcyjna w sektorze cukru
1. Dla produktów sektora cukru wymienionych w załączniku I część III lit. b)–e) może zostać przyznana refundacja produkcyjna, jeżeli nadwyżka cukru, cukier importowany, nadwyżka izoglukozy lub nadwyżka syropu inulinowego, potrzebne do wytworzenia produktów, o których mowa w art. 62 ust. 2 lit. b) i c), nie są dostępne w cenie odpowiadającej cenom światowym.
2. Refundację produkcyjną, o której mowa w ust. 1, ustala się biorąc pod uwagę w szczególności koszty wynikające z wykorzystywania cukru importowanego, które przemysł musiałby ponieść w przypadku zaopatrywania się na rynku światowym, oraz cenę nadwyżki cukru dostępnej na rynku wspólnotowym lub cenę referencyjną, w przypadku gdy nie ma nadwyżki cukru.
Artykuł 98
Warunki przyznawania
Komisja przyjmuje warunki przyznawania refundacji produkcyjnych, o których mowa w niniejszej sekcji, jak również stawki takich refundacji oraz w odniesieniu do refundacji produkcyjnej dla cukru określonej w art. 97 – kwalifikujące się ilości.
Artykuł 99
Dopłaty do mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku przeznaczonego na paszę
1. Dopłaty do mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku przeznaczonego na paszę przyznawane są zgodnie z warunkami i normami dla produktów określanymi przez Komisję.
Do celów niniejszego artykułu maślanka i maślanka w proszku uważane są za mleko odtłuszczone i mleko odtłuszczone w proszku.
2. Komisja ustala wysokość dopłat, uwzględniając następujące czynniki:
a) |
cenę referencyjną określoną w art. 8 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku; |
b) |
rozwój sytuacji w zakresie podaży mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku, i rozwoju ich zastosowania jako pasz; |
c) |
tendencje w zakresie cen cieląt; |
d) |
tendencje w zakresie cen rynkowych białek, które to ceny są konkurencyjne w porównaniu z cenami białek odtłuszczonego mleka w proszku. |
Artykuł 100
Dopłaty do mleka odtłuszczonego przetwarzanego na kazeinę i kazeiniany
1. Dopłaty przyznawane są do produkowanego we Wspólnocie mleka odtłuszczonego, przetwarzanego na kazeinę i kazeiniany, zgodnie z określanymi przez Komisję warunkami i normami produktów mającymi zastosowanie do takiego mleka i kazeiny lub kazeinianów z niego wyprodukowanych.
2. Komisja ustala wysokość dopłat, uwzględniając następujące czynniki:
a) |
cenę referencyjną odtłuszczonego mleka w proszku lub cenę rynkową odtłuszczonego mleka w proszku najwyższej jakości otrzymanego metodą rozpyłową, jeśli ta cena przewyższa cenę referencyjną; |
b) |
cenę rynkową kazeiny i kazeinianów na rynku Wspólnoty i na rynku światowym. |
Wysokość dopłat może być różna, zależnie od tego, czy odtłuszczone mleko jest przetwarzane na kazeinę lub kazeiniany i zależnie od jakości tych produktów.
Artykuł 101
Dopłaty do zakupu śmietanki, masła i masła skoncentrowanego po obniżonych cenach
Jeśli powstaną nadwyżki przetworów mlecznych lub jeśli zaistnieje możliwość powstania takich nadwyżek, Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu – na warunkach, które sama określi – dopłat umożliwiających zakup śmietanki, masła i masła skoncentrowanego po obniżonych cenach:
a) |
przez organizacje i instytucje niekomercyjne; |
b) |
przez siły zbrojne i jednostki o porównywalnym statusie w państwach członkowskich; |
c) |
przez wytwórców produktów cukierniczych i lodów; |
d) |
przez wytwórców innych środków spożywczych, które określa Komisja; |
e) |
w celu bezpośredniego spożycia masła skoncentrowanego. |
Artykuł 102
Dopłaty do przetworów mlecznych dostarczanych uczniom
1. Na warunkach określanych przez Komisję przyznawane są dopłaty wspólnotowe do niektórych określanych przez Komisję produktów przetworów mlecznych oznaczonych kodami CN 0401, 0403, 0404 90 i 0406 lub kodem CN 2202 90, dostarczanych uczniom uczęszczającym do placówek oświatowych.
2. W drodze odstępstwa od art. 180 państwa członkowskie mogą, w ramach uzupełniania dopłat wspólnotowych, przyznać dopłaty krajowe do produktów, o których mowa w ust. 1, dostarczanych uczniom uczęszczającym do placówek oświatowych. Państwa członkowskie mogą finansować swoje dopłaty krajowe z opłaty nakładanej na sektor mleczarski lub z innego wkładu ze strony sektora mleczarskiego.
3. W przypadku mleka pełnego dopłata wspólnotowa wynosi 18,15 EUR za 100 kg.
W przypadku innych przetworów mlecznych wysokość dopłat określa Komisja, biorąc pod uwagę składniki mleka w tych przetworach.
4. Dopłaty, o których mowa w ust. 1, przyznawane są na maksymalnie 0,25 l ekwiwalentu mleka na ucznia na dzień.
Artykuł 103
Dopłaty dla organizacji podmiotów gospodarczych
1. Wspólnota finansuje, z kwot zatrzymanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, trzyletnie programy prac sporządzane przez organizacje podmiotów gospodarczych, o których mowa w art. 125, w jednej lub więcej z poniższych dziedzin:
a) |
badania rynkowe oraz zarządzanie administracyjne w sektorze oliwek stołowych i oliwy z oliwek; |
b) |
poprawa sytuacji w zakresie oddziaływania uprawy oliwek na środowisko; |
c) |
poprawa jakości produkcji oliwek stołowych i oliwy z oliwek; |
d) |
system identyfikacji, certyfikacja i ochrona jakości oliwek stołowych i oliwy z oliwek, w szczególności monitorowanie jakości oliwy z oliwek sprzedawanej konsumentom końcowym, pod kontrolą administracji krajowej; |
e) |
rozpowszechnianie informacji na temat działalności prowadzonej przez organizacje podmiotów gospodarczych w celu poprawy jakości oliwy z oliwek. |
2. Maksymalne finansowanie przez Wspólnotę programów prac, o których mowa w ust. 1, jest równe części kwot zatrzymanych przez państwa członkowskie. Finansowanie obejmuje kwalifikujące się koszty w maksymalnej wysokości:
a) |
100 % z tytułu działalności w dziedzinach, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b); |
b) |
100 % z tytułu inwestycji w aktywa trwałe oraz 75 % z tytułu innej działalności w dziedzinie, o której mowa w ust. 1 lit. c); |
c) |
75 % z tytułu programów prac przeprowadzonych w co najmniej trzech państwach trzecich lub państwach członkowskich niebędących producentami przez zatwierdzone organizacje podmiotów gospodarczych z co najmniej dwóch państw członkowskich będących producentami w dziedzinach, o których mowa w ust. 1 lit. d) i e), oraz 50 % z tytułu innej działalności w tych dziedzinach. |
Państwo członkowskie zapewnia finansowanie uzupełniające do wysokości 50 % kosztów niepokrytych w drodze finansowania wspólnotowego.
Komisja określa szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu, w szczególności procedury zatwierdzania programów przyjmowanych przez państwa członkowskie i rodzaje działalności kwalifikujące się do finansowania w ramach tych programów.
3. Nie naruszając przepisów szczegółowych, które Komisja może przyjąć zgodnie z art. 194, państwa członkowskie sprawdzają, czy spełnione są warunki przyznania finansowania wspólnotowego. W tym celu przeprowadzają audyt programów prac oraz realizują plan kontroli obejmujący próbę określoną na podstawie analizy ryzyka oraz co najmniej 30 % organizacji producentów i wszelkich innych organizacji podmiotów gospodarczych rocznie, otrzymujących finansowanie wspólnotowe na mocy niniejszego artykułu.
Artykuł 104
Fundusz tytoniowy
1. Ustanawia się Wspólnotowy Fundusz Tytoniowy (dalej zwany „Funduszem”) w celu finansowania środków w następujących dziedzinach:
a) |
podniesienie społecznej świadomości na temat szkodliwych skutków wszystkich form konsumpcji tytoniu, w szczególności przez informowanie i edukację, pomoc w zakresie gromadzenia danych mających na celu określenie zarówno wzorów konsumpcji tytoniu, jak i przeprowadzenie badań epidemiologicznych dotyczących nikotynizmu we Wspólnocie oraz badań nad zapobieganiem temu zjawisku; |
b) |
szczególne środki mające pomóc plantatorom tytoniu przejść na inne uprawy lub podjąć innego rodzaju działalność gospodarczą tworzącą nowe miejsca pracy, jak również przeprowadzenie badań dotyczących możliwości, jakimi w tym zakresie dysponują plantatorzy tytoniu. |
2. Fundusz jest finansowany:
a) |
w odniesieniu do zbiorów z 2002 r. przez potrącenie 2 %, a w przypadku zbiorów z lat 2003, 2004 i 2005 3 % premii określonej w tytule I rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 stosowanej do zbiorów z 2005 r., włącznie z tymi zbiorami, w zakresie finansowania wszelkich rodzajów środków określonych w ust. 1; |
b) |
w odniesieniu do lat kalendarzowych 2006 i 2007, zgodnie z art. 110m rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. |
3. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu.
Artykuł 105
Zakres stosowania
1. W celu poprawy ogólnych warunków produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelich państwa członkowskie mogą opracować trzyletni program krajowy zwany dalej „programem pszczelarskim”.
2. W drodze odstępstwa od art. 180 art. 87, 88 i 89 Traktatu nie mają zastosowania do:
a) |
wkładu finansowego państw członkowskich w środki objęte wsparciem wspólnotowym zgodnie z niniejszą sekcją; |
b) |
szczególnych rodzajów pomocy krajowej w zakresie ochrony pasiek o niekorzystnych warunkach strukturalnych lub naturalnych, lub w ramach programów rozwoju gospodarczego, z wyjątkiem pomocy na cele związane z produkcją lub handlem. |
Państwa członkowskie zgłaszają Komisji pomoc, o której mowa w lit. b), wraz z przedstawieniem programu pszczelarskiego zgodnie z art. 106.
Artykuł 106
Środki kwalifikujące się do uzyskania pomocy
Środki, które mogą zostać włączone do programów pszczelarskich, są następujące:
a) |
pomoc techniczna skierowana do pszczelarzy i grup pszczelarzy; |
b) |
zwalczanie warrozy; |
c) |
racjonalizacja sezonowego przenoszenia uli; |
d) |
środki wspierające laboratoria przeprowadzające analizy dotyczące fizyko-chemicznych właściwości miodu; |
e) |
środki mające na celu wsparcie zasiedlania uli we Wspólnocie; |
f) |
współpraca z wyspecjalizowanymi organami w zakresie wdrażania stosowanych programów naukowo-badawczych w dziedzinie pszczelarstwa i produktów pszczelich. |
Z programu pszczelarskiego wyłącza się środki finansowane z EFRROW zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005 (62).
Artykuł 107
Analiza struktur produkcji i wprowadzania do obrotu w sektorze pszczelarskim
Aby kwalifikować się do częściowego finansowania określonego w art. 108 ust. 1, państwa członkowskie przeprowadzają analizę struktur produkcji i wprowadzania do obrotu w sektorze pszczelarskim na swoim terytorium.
Artykuł 108
Finansowanie
1. Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie programów pszczelarskich w wysokości 50 % wydatków poniesionych przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie ponoszą wydatki związane ze środkami przyjętymi w ramach programów pszczelarskich do 15 października każdego roku.
Artykuł 109
Konsultacje
Program pszczelarski jest sporządzany w ścisłej współpracy z przedstawicielami organizacji i spółdzielni pszczelarskich. Program zostaje przedstawiony Komisji w celu zatwierdzenia.
Artykuł 110
Przepisy wykonawcze
Komisja określa szczegółowe zasady stosowania niniejszej sekcji.
Artykuł 111
Pomoc przyznawana hodowcom jedwabników
1. Przyznaje się pomoc w odniesieniu do jedwabników oznaczonych kodem CN ex 0106 90 00 i w odniesieniu do jaj jedwabników oznaczonych kodem CN ex 0511 99 85 hodowanych we Wspólnocie.
2. Pomoc przyznaje się hodowcom jedwabników w odniesieniu do każdego zapełnionego pojemnika jaj jedwabników, pod warunkiem że pojemniki te zawierają minimalną liczbę jaj, którą należy określić, oraz że udało się wyhodować jedwabniki.
3. Pomoc w odniesieniu do zapełnionego pojemnika jaj jedwabników wynosi 133,26 EUR.
Artykuł 112
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania niniejszej sekcji, które obejmują w szczególności minimalną liczbę, o której mowa w art. 111 ust. 2.
TYTUŁ II
PRZEPISY REGULUJĄCE WPROWADZANIE DO OBROTU I PRODUKCJĘ
ROZDZIAŁ I
Normy handlowe i warunki produkcji
Artykuł 113
Normy handlowe
1. Komisja może wprowadzić przepisy dotyczące norm handlowych dla jednego z produktów lub większej ich liczby w ramach następujących sektorów:
a) |
oliwki stołowe i oliwa z oliwek, w odniesieniu do produktów, o których mowa w załączniku I część VII lit. a); |
b) |
banany; |
c) |
żywe rośliny. |
2. Normy, o których mowa w ust. 1:
a) |
ustanawiane są z uwzględnieniem w szczególności:
|
b) |
mogą odnosić się w szczególności do jakości, podziału na klasy, wagi, rozmiaru, pakowania, opakowywania, przechowywania, transportu, prezentacji, pochodzenia i oznakowania. |
3. O ile Komisja nie postanowi inaczej zgodnie z kryteriami, o których mowa w ust. 2 lit. a), produkty, dla których ustanowiono normy handlowe, można wprowadzać do obrotu we Wspólnocie wyłącznie zgodnie z takimi normami.
Nie naruszając jakichkolwiek szczegółowych przepisów, które Komisja może przyjąć zgodnie z art. 194, państwa członkowskie kontrolują, czy produkty te są zgodne z tymi normami, oraz we właściwych przypadkach stosują sankcje.
Artykuł 114
Normy handlowe dla mleka i przetworów mlecznych
1. Produkty żywnościowe przeznaczone do spożycia przez ludzi można wprowadzać do obrotu jako mleko i przetwory mleczne, tylko jeśli są one zgodne z definicjami i nazwami ustanowionymi w załączniku XII.
2. Nie naruszając wyjątków określonych prawem wspólnotowym i środków ochrony zdrowia publicznego, mleko oznaczone kodem CN 0401 przeznaczone do spożycia przez ludzi można wprowadzać do obrotu wyłącznie we Wspólnocie zgodnie z przepisami załącznika XI, w tym zwłaszcza z definicjami zawartymi w pkt I tego załącznika.
Artykuł 115
Normy handlowe dla tłuszczów
Nie naruszając art. 114 ust. 1 ani żadnych przepisów przyjętych w sektorze weterynarii i sektorze środków spożywczych, w celu zagwarantowania, że produkty te spełniają normy higieny i zdrowia oraz ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, normy ustanowione w załączniku XV mają zastosowanie do następujących produktów o zawartości tłuszczu wynoszącej co najmniej 10 %, ale mniejszej niż 90 % wagowo, przeznaczonych do spożycia przez ludzi:
a) |
tłuszczów mlecznych oznaczonych kodem CN 0405 i ex 2106; |
b) |
tłuszczów oznaczonych kodem CN ex 1517; |
c) |
tłuszczów złożonych z produktów roślinnych lub zwierzęcych oznaczonych kodem CN ex 1517 i ex 2106. |
Zawartość tłuszczu po wyłączeniu soli wynosi przynajmniej dwie trzecie suchej masy.
Jednak normy te obowiązują wyłącznie w stosunku do produktów, które pozostają w stanie stałym w temperaturze 20 oC i które nadają się do smarowania.
Artykuł 116
Normy handlowe dla produktów sektorów jaj i drobiu
Produkty sektorów jaj i drobiu są wprowadzane do obrotu zgodnie z przepisami zamieszczonymi w załączniku XIV.
Artykuł 117
Certyfikacja chmielu
1. Produkty sektora chmielu, pochodzące ze zbiorów lub wytworzone we Wspólnocie, podlegają procedurze certyfikacji.
2. Certyfikaty można wydawać wyłącznie dla produktów spełniających minimalne wymagania jakościowe obowiązujące na danym etapie wprowadzania do obrotu. W przypadku mączki chmielowej, mączki chmielowej z podwyższoną zawartością lupuliny, wyciągu z szyszek chmielu oraz mieszanych produktów chmielowych certyfikat może zostać wydany wyłącznie pod warunkiem, że zawartość alfa-kwasów w tych produktach nie jest mniejsza od zawartości w chmielu, z którego zostały one wytworzone.
3. Certyfikaty zawierają co najmniej następujące informacje:
a) |
miejsce produkcji chmielu; |
b) |
rok zbioru, |
c) |
odmiany. |
4. Produkty sektora chmielu można wprowadzać do obrotu bądź wywozić wyłącznie jeżeli wydano certyfikat, o którym mowa w ust. 1, 2 i 3.
W przypadku przywożonych produktów sektora chmielu świadectwo określone w art. 158 ust. 2 uważa się za równoważne certyfikatowi.
5. Komisja może przyjąć środki stanowiące odstępstwo od ust. 4:
a) |
w celu spełnienia wymagań handlowych niektórych państw trzecich; lub |
b) |
w odniesieniu do produktów przeznaczonych do zastosowań specjalnych. |
Środki, o których mowa w akapicie pierwszym:
a) |
nie zagrażają normalnemu obrotowi produktami, dla których został wydany certyfikat; |
b) |
zawierają gwarancje mające na celu uniknięcie wszelkich pomyłek ze wspomnianymi produktami. |
Artykuł 118
Normy handlowe dla oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek
1. Stosowanie opisów i definicji oliwy z oliwek oraz oliwy z wytłoczyn z oliwek określonych w załączniku XV jest obowiązkowe w odniesieniu do wprowadzenia do obrotu danych produktów we Wspólnocie oraz, o ile to zgodne z obowiązkowymi międzynarodowymi przepisami, handlu z państwami trzecimi.
2. Wyłącznie oliwy, o których mowa w załączniku XV pkt 1 lit. a) i b), pkt 3 i pkt 6 mogą zostać wprowadzone do obrotu w sprzedaży detalicznej.
Artykuł 119
Stosowanie kazeiny i kazeinianów w wyrobie sera
Stosowanie kazeiny i kazeinianów w wyrobie sera jest przedmiotem uprzedniego zezwolenia, które jest udzielane jedynie wtedy, gdy takie stosowanie jest warunkiem koniecznym do wytwarzania tych produktów.
Artykuł 120
Metoda produkcji alkoholu etylowego rolniczego
Komisja może określić metodę produkcji oraz cechy alkoholu etylowego rolniczego uzyskanego z określonego produktu rolnego wymienionego w załączniku I do Traktatu.
Artykuł 121
Przyjmowanie norm, przepisów wykonawczych i odstępstw
Komisja ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego rozdziału, które mogą w szczególności odnosić się do:
a) |
norm handlowych, o których mowa w art. 113, w tym przepisów dotyczących odstępstw od norm, przedstawiania szczegółowych informacji wymaganych przez normy oraz stosowania norm do produktów przywożonych do Wspólnoty oraz produktów wywożonych ze Wspólnoty; |
b) |
w przypadku definicji i nazw, które można stosować przy wprowadzaniu do obrotu mleka i przetworów mlecznych zgodnie z art. 114 ust. 1:
|
c) |
w przypadku norm dla tłuszczów do smarowania, o których mowa w art. 115:
|
d) |
w przypadku przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu jaj, o których mowa w załączniku XIV część A:
|
e) |
w przypadku przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu mięsa drobiowego, o których mowa w załączniku XIV część B:
|
f) |
w przypadku przepisów dotyczących norm produkcji i wprowadzania do obrotu jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego, o których mowa w załączniku XIa część C:
|
g) |
minimalnych wymagań jakościowych dla produktów sektora chmielu, o których mowa w art. 117; |
h) |
stosowanych metod analizy, w odpowiednich przypadkach; |
i) |
w odniesieniu do stosowania kazeiny i kazeinianów, o którym mowa w art. 119:
|
ROZDZIAŁ II
Organizacje producentów, organizacje międzybranżowe, organizacje podmiotów gospodarczych
Artykuł 122
Organizacje producentów
Państwa członkowskie uznają organizacje producentów, które:
a) |
skupiają producentów jednego z następujących sektorów:
|
b) |
powstały z inicjatywy producentów; |
c) |
dążą do określonego celu, który może w szczególności odnosić się do:
|
Artykuł 123
Organizacje międzybranżowe
Państwa członkowskie uznają organizacje międzybranżowe, które:
a) |
skupiają przedstawicieli działalności gospodarczej związanej z produkcją lub przetwórstwem produktów następujących sektorów lub związanej z handlem nimi:
|
b) |
powstały z inicjatywy wszystkich lub niektórych organizacji lub związków, które je tworzą; |
c) |
dążą do określonego celu, który może w szczególności odnosić się do:
|
Jeżeli jednak organizacje międzybranżowe prowadzą działalność na terytoriach kilku państw członkowskich, są one uznawane przez Komisję bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1.
Artykuł 124
Wspólne przepisy dotyczące organizacji producentów i organizacji międzybranżowych
1. Artykuł 122 i art. 123 akapit pierwszy stosuje się bez uszczerbku do uznawania przez państwa członkowskie na podstawie prawa krajowego i zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego, odpowiednio, organizacji producentów lub organizacji międzybranżowych w każdym z sektorów, o których mowa w art. 1, z wyjątkiem sektorów, o których mowa w art. 122 i w art. 123 akapit pierwszy.
2. Organizacje producentów uznane lub zatwierdzone zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 865/2004, (WE) nr 1952/2005 i (WE) nr 1544/2006 są uważane za uznane organizacje producentów zgodnie z art. 122 niniejszego rozporządzenia.
Organizacje międzybranżowe uznane lub zatwierdzone zgodnie z rozporządzeniami (EWG) nr 2077/92 i (WE) nr 865/2004 są uważane za uznane organizacje międzybranżowe zgodnie z art. 123 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 125
Organizacje podmiotów gospodarczych
Do celów niniejszego rozporządzenia w skład organizacji podmiotów gospodarczych wchodzą uznane organizacje producentów, uznane organizacje międzybranżowe lub uznane organizacje innych podmiotów gospodarczych w sektorze oliwek stołowych i oliwy z oliwek lub ich stowarzyszenia.
Artykuł 126
Płatność składek przez podmioty niebędące członkami
1. Jeżeli uznana organizacja międzybranżowa w sektorze tytoniu prowadzi co najmniej jedno z działań, o których mowa w ust. 2, leżących w ogólnym interesie gospodarczym osób, których działania dotyczą co najmniej jednego z odnośnych produktów, państwo członkowskie, które uznało organizację, lub Komisja, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, w przypadku gdy to ona uznała organizację, może podjąć decyzję, że osoby fizyczne lub grupy, które nie są członkami organizacji, lecz odnoszą korzyści z tych działań, wpłacają na rzecz organizacji całość lub część składek płaconych przez jej członków w zakresie, w którym składki te mają pokrywać koszty, inne niż wszelkie rodzaje kosztów administracyjnych, poniesione bezpośrednio w związku z prowadzeniem tych działań.
2. Działania, o których mowa w ust. 1, odnoszą się do jednego z następujących celów:
a) |
badania w celu dodania wartości do produktów, w szczególności poprzez nowe zastosowania, które nie stanowią zagrożenia dla zdrowia publicznego; |
b) |
badania nad ulepszeniem jakości liści tytoniu lub tytoniu w belach; |
c) |
badania nad metodami uprawy pozwalającymi na zmniejszenie stosowania środków ochrony roślin i zagwarantowanie zachowania stanu gleby oraz środowiska. |
3. Dane państwa członkowskie powiadamiają Komisję o decyzjach, które zamierzają podjąć na mocy ust. 1. Decyzje takie nie mogą być stosowane przed upływem trzech miesięcy od dnia powiadomienia Komisji. Komisja może w okresie 3 miesięcy wezwać do odrzucenia całości lub części projektu decyzji, jeżeli przedstawiony ogólny interes gospodarczy nie wydaje się odpowiednio uzasadniony.
4. W przypadku gdy działania organizacji międzybranżowej uznanej przez Komisję zgodnie z niniejszym rozdziałem są zgodne z ogólnym interesem gospodarczym, Komisja przekazuje projekt decyzji zainteresowanym państwom członkowskim, które mają wówczas dwa miesiące na zgłoszenie swoich uwag.
Artykuł 127
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego rozdziału, w szczególności warunki i procedury zatwierdzania organizacji producentów, organizacji międzybranżowych i organizacji podmiotów gospodarczych w poszczególnych sektorach, w tym:
a) |
szczegółowe cele realizowane przez takie organizacje; |
b) |
zasady zrzeszania się takich organizacji; |
c) |
działania takich organizacji; |
d) |
odstępstwa od wymogów ustanowionych w art. 122, 123 i 125; |
e) |
w zależności od przypadku, wszelkie skutki spowodowane uznaniem za organizację międzybranżową. |
CZĘŚĆ III
HANDEL Z PAŃSTWAMI TRZECIMI
ROZDZIAŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 128
Zasady ogólne
Jeśli niniejsze rozporządzenie lub przepisy przyjęte zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie stanowią inaczej, w handlu z państwami trzecimi zakazuje się:
a) |
nakładania jakiejkolwiek opłaty o skutku równoważnym do ceł; |
b) |
stosowania jakichkolwiek ograniczeń ilościowych lub środków o skutku równoważnym. |
Artykuł 129
Nomenklatura scalona
Ogólne zasady interpretowania nomenklatury scalonej przewidzianej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (63) (zwanej dalej „nomenklaturą scaloną”) oraz specjalne zasady dotyczące jej stosowania stosuje się do klasyfikacji taryfowej produktów objętych niniejszym rozporządzeniem. Nomenklatura taryfowa wynikająca ze stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym, w zależności od przypadku, definicje w załączniku III, zawarta jest we wspólnej taryfie celnej.
ROZDZIAŁ II
Przywóz
Artykuł 130
Pozwolenia na przywóz
1. Nie naruszając przypadków, w których pozwolenia na przywóz są wymagane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, Komisja może nałożyć obowiązek przedłożenia pozwolenia na przywóz do Wspólnoty jednego z produktów lub większej ich liczby w ramach następujących sektorów:
a) |
zbóż; |
b) |
ryżu; |
c) |
cukru; |
d) |
nasion; |
e) |
oliwek stołowych i oliwy z oliwek, w przypadku produktów oznaczonych kodami CN 1509, 1510 00, 0709 90 39, 0711 20 90, 2306 90 19, 1522 00 31 oraz 1522 00 39; |
f) |
lnu i konopi, w odniesieniu do konopi; |
g) |
bananów; |
h) |
żywych roślin; |
i) |
wołowiny i cielęciny; |
j) |
mleka i przetworów mlecznych; |
k) |
wieprzowiny; |
l) |
mięsa baraniego i koziego; |
m) |
jaj; |
n) |
drobiu; |
o) |
alkoholu etylowego rolniczego. |
2. Stosując ust. 1, Komisja uwzględnia konieczność stosowania pozwoleń na przywóz w celu zarządzania odnośnymi rynkami, a w szczególności w celu monitorowania przywozu odnośnych produktów.
Artykuł 131
Wydawanie pozwoleń
Państwa członkowskie wydają pozwolenia na przywóz każdemu wnioskodawcy, niezależnie od tego, gdzie znajduje się jego siedziba we Wspólnocie, o ile rozporządzenie Rady lub inny akt Rady nie stanowi inaczej, oraz nie naruszając środków przyjętych w celu zastosowania niniejszego rozdziału.
Artykuł 132
Ważność pozwoleń
Pozwolenia na przywóz obowiązują na terenie całej Wspólnoty.
Artykuł 133
Zabezpieczenie
1. O ile Komisja nie postanowi inaczej, pozwolenia wydawane są pod warunkiem złożenia zabezpieczenia gwarantującego, że produkty zostaną przywiezione w okresie ważności pozwolenia.
2. Z wyjątkiem przypadków wystąpienia siły wyższej zabezpieczenie ulega przepadkowi w całości lub w części, jeżeli przywóz nie został zrealizowany, lub jeżeli został zrealizowany jedynie częściowo, w okresie ważności pozwolenia.
Artykuł 134
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy stosowania niniejszej sekcji, w tym dotyczące okresów ważności pozwoleń i stawki zabezpieczenia.
Artykuł 135
Należności celne przywozowe
O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 1, mają zastosowanie stawki należności przywozowych wspólnej taryfy celnej.
Artykuł 136
Obliczanie należności celnych przywozowych na zboża
1. Niezależnie od przepisów art. 135, należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00 00, 1005 10 90, 1005 90 00 oraz 1007 00 90 inne niż hybrydy do siewu, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa cif stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć komercyjnej stawki celnej określonej na podstawie nomenklatury scalonej.
2. Do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1, reprezentatywne ceny przywozowe cif ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.
Artykuł 137
Obliczanie należności celnych przywozowych na ryż łuskany
1. Niezależnie od przepisów art. 135, Komisja ustala bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1 należność celną przywozową na ryż łuskany oznaczony kodem CN 1006 20 w terminie dziesięciu dni od zakończenia odpowiedniego okresu odniesienia zgodnie z załącznikiem XVII pkt 1.
Komisja ustala bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, nową obowiązującą należność, jeżeli obliczenia dokonane na mocy tego załącznika wskazują na konieczność zmiany należności. Do czasu ustalenia nowej należności przywozowych stosuje się stawkę ustaloną wcześniej.
2. W celu obliczenia przywozu, o którym mowa w załączniku XVII pkt 1, uwzględnia się ilości, na które wydano pozwolenia na przywóz w odniesieniu do ryżu łuskanego oznaczonego kodem CN 1006 20 w odpowiednim okresie odniesienia, z wyłączeniem pozwoleń na przywóz ryżu łuskanego Basmati, o którym mowa w art. 138.
3. Roczna ilość referencyjna wynosi 449 678 ton. Częściowa ilość referencyjna dla każdego roku gospodarczego odpowiada połowie rocznej ilości referencyjnej.
Artykuł 138
Obliczanie należności celnych przywozowych na ryż łuskany Basmati
Niezależnie od przepisów art. 135 odmiany ryżu łuskanego Basmati oznaczone kodami CN 1006 20 17 oraz 1006 20 98 wymienione w załączniku XVIII kwalifikują się do zerowej stawki należności przywozowej na warunkach określonych przez Komisję.
Artykuł 139
Obliczanie należności celnych przywozowych na ryż bielony
1. Niezależnie od przepisów art. 135 Komisja ustala bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1 należność przywozową za ryż częściowo bielony lub całkowicie bielony oznaczony kodem CN 1006 30 w terminie dziesięciu dni od zakończenia odpowiedniego okresu odniesienia zgodnie z załącznikiem XVII pkt 2.
Komisja ustala bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1 nową obowiązującą należność, jeżeli obliczenia dokonane na mocy tego załącznika wskazują na konieczność jej zmiany. Do czasu ustalenia nowej stawki należności przywozowych stosuje się stawkę ustaloną wcześniej.
2. W celu obliczenia przywozu, o którym mowa w załączniku XVII pkt 2, uwzględnia się ilości, na które wydano pozwolenia na przywóz w odniesieniu do ryżu częściowo bielonego lub całkowicie bielonego oznaczonego kodem CN 1006 30 w odpowiednim okresie odniesienia.
Artykuł 140
Obliczanie należności celnych przywozowych na ryż łamany
Niezależnie od przepisów art. 135, należność celna przywozowa na ryż łamany oznaczony kodem CN 1006 40 00 wynosi 65 EUR za tonę.
Artykuł 141
Dodatkowe należności celne przywozowe
1. Do przywozu jednego z produktów sektora zbóż, ryżu, cukru, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego, jaj, drobiu i bananów lub większej ich liczby stosuje się dodatkową należność celną przywozową o stawce należności określonej w art. 135–140 w celu zapobieżenia lub przeciwdziałania niekorzystnemu wpływowi na rynek wspólnotowy, który może być spowodowany tym przywozem, jeżeli:
a) |
przywóz realizowany jest po cenie niższej od poziomu zgłoszonego Światowej Organizacji Handlu przez Wspólnotę („cena progowa”); lub |
b) |
wielkość przywozu w dowolnym roku przekracza pewien poziom („wielkość progowa”). |
Wielkość progowa jest oparta na równych szansach dostępu do rynku, zdefiniowanych, w odpowiednich przypadkach, jako procentowy udział w spożyciu danego kraju w trzech poprzednich latach.
2. Nie nakłada się dodatkowych należności celnych przywozowych, jeżeli przywóz prawdopodobnie nie zakłóci funkcjonowania rynku wspólnotowego lub jeżeli skutki takiego nałożenia byłyby nieproporcjonalne do zakładanego celu.
3. Dla celów ust. 1 lit. a) ceny przywozowe określa się na podstawie cen przywozowych cif danej przesyłki.
Ceny przywozowe cif są porównywane z cenami reprezentatywnymi dla danego produktu na rynku światowym lub na wspólnotowym rynku przywozowym tego produktu.
Artykuł 142
Zawieszenie należności celnych przywozowych w sektorze cukru
Komisja może zawiesić należności celne przywozowe w całości lub części w przypadku pewnych ilości następujących produktów w celu zagwarantowania podaży niezbędnej do wyrobu produktów, o których mowa w art. 62 ust. 2:
a) |
cukru oznaczonego kodem CN 1701; |
b) |
izoglukozy oznaczonej kodami CN 1702 30 10, 1702 40 10, 1702 60 10 oraz 1702 90 30. |
Artykuł 143
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszej sekcji, w szczególności:
a) |
w odniesieniu do art. 136:
|
b) |
w odniesieniu do art. 141, produkty, do których mają zastosowanie dodatkowe należności celne przywozowe oraz inne kryteria konieczne do zapewnienia stosowania ust. 1 tego artykułu. |
Artykuł 144
Kontyngenty taryfowe
1. Kontyngenty taryfowe na przywóz produktów, o których mowa w art. 1, wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu lub z innego aktu prawnego przyjętego przez Radę, są otwierane i administrowane przez Komisję zgodnie ze szczegółowymi przepisami przyjętymi przez Komisję.
2. Zarządzanie kontyngentami taryfowymi odbywa się w sposób pozwalający uniknąć dyskryminowania któregokolwiek z zainteresowanych podmiotów gospodarczych, przy użyciu jednej z poniższych metod, ich połączenia lub innej stosownej metody:
a) |
metoda oparta na kolejności chronologicznej składania wniosków (według zasady „kto pierwszy ten lepszy”); |
b) |
metoda proporcjonalnego podziału wnioskowanych ilości po złożeniu wniosków (za pomocą „metody równoczesnego badania”); |
c) |
metoda oparta na uwzględnianiu tradycyjnego modelu handlu (metoda „przywozów tradycyjnych lub nowych”). |
3. Przyjęta metoda zarządzania, w stosownych przypadkach, uwzględnia należycie wymagania w zakresie zaopatrzenia rynku Wspólnoty oraz konieczność utrzymania równowagi rynku.
Artykuł 145
Otwieranie kontyngentów taryfowych
Komisja określa roczne kontyngenty taryfowe, w razie konieczności stosownie rozłożone w ciągu roku, oraz stosowaną metodę administracyjną.
Artykuł 146
Przepisy szczegółowe
1. W przypadku kontyngentów przywozowych w wysokości 54 703 ton mrożonej wołowiny i cielęciny oznaczonych kodami CN 0202 20 30, 0202 30 oraz 0206 29 91 i przeznaczonych do przetworzenia, Rada, zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 2 Traktatu, może postanowić, by całość lub część kontyngentu stanowiły równorzędne ilości mięsa wysokiej jakości, przy zastosowaniu przelicznika wynoszącego 4,375.
2. W przypadku kontyngentu taryfowego na przywóz do Hiszpanii w wysokości 2 000 000 ton kukurydzy i 300 000 ton sorgo oraz kontyngentu taryfowego na przywóz do Portugalii w wysokości 500 000 ton kukurydzy, szczegółowe przepisy, o których mowa w art. 148, obejmują również przepisy niezbędne do realizacji kontyngentów taryfowych na przywóz i, w odpowiednich przypadkach, do przechowywania przywożonych ilości w magazynach publicznych przez agencje płatnicze zainteresowanych państw członkowskich oraz ich zbywania na rynkach tych państw członkowskich.
Artykuł 147
Stawki celne w odniesieniu do bananów
Niniejszy rozdział ma zastosowanie bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (EWG) nr 1964/2005 (64).
Artykuł 148
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące wprowadzania niniejszej sekcji w życie, w szczególności dotyczące:
a) |
gwarancji obejmujących rodzaj, kraj wywozu i kraj pochodzenia produktu; |
b) |
uznawania dokumentu stosowanego przy sprawdzaniu gwarancji, o których mowa w lit. a); |
c) |
warunków wydawania pozwoleń na przywóz oraz terminu ich ważności. |
Artykuł 149
Przywóz mieszanek różnych zbóż
Należność celną przywozową obowiązującą w odniesieniu do mieszanek złożonych ze zbóż objętych załącznikiem I część I lit. a) i b) ustala się, jak następuje:
a) |
w przypadku gdy mieszanka składa się z dwóch takich zbóż, zastosowanie ma należność celna przywozowa obowiązująca:
|
b) |
w przypadku gdy mieszanka składa się z więcej niż dwóch takich zbóż oraz jeśli spośród kilku tych zbóż każde stanowi więcej niż 10 % masy mieszanki, do mieszanki ma zastosowanie najwyższa należność celna przywozowa stosowana dla takich zbóż, nawet jeśli wysokość należności celnej przywozowej jest taka sama dla dwóch lub więcej zbóż. W przypadku gdy tylko jedno zboże stanowi ponad 10 % masy mieszanki, zastosowanie ma należność celna przywozowa stosowana dla tego zboża; |
c) |
we wszystkich przypadkach nieobjętych lit. a) i b) zastosowanie ma najwyższa należność celna przywozowa stosowana dla zbóż wchodzących w skład odnośnej mieszanki, nawet jeśli wysokość należności celnej przywozowej jest taka sama dla dwóch lub więcej zbóż. |
Artykuł 150
Przywóz mieszanek zbóż i ryżu
Do mieszanek złożonych, z jednej strony, z co najmniej jednego ze zbóż objętych załącznikiem I część I lit. a) i b) oraz, z drugiej strony, z co najmniej jednego z produktów objętych załącznikiem I część II lit. a) i b) zastosowanie ma należność celna przywozowa stosowana do tego zboża lub produktu wchodzącego w skład mieszanki, który podlega najwyższej stawce należności przywozowej.
Artykuł 151
Przywóz mieszanek ryżu
Należność celna przywozowa obowiązująca w odniesieniu do mieszanek złożonych z ryżu podlegającego klasyfikacji w ramach kilku różnych grup lub etapów przetwórczych lub z ryżu podlegającego klasyfikacji w ramach co najmniej jednej z grup lub etapów przetwórczych z jednej strony oraz z ryżu łamanego z drugiej strony to należność obowiązująca:
a) |
do głównego pod względem wagowym składnika, jeśli składnik ten stanowi co najmniej 90 % masy mieszanki; |
b) |
do składnika podlegającego najwyższej należności celnej przywozowej, jeśli żaden ze składników nie stanowi co najmniej 90 % masy mieszanki. |
Artykuł 152
Zakres stosowania klasyfikacji taryfowej
Jeżeli nie można zastosować metody obliczania należności celnej przywozowej określonej w art. 149–151, należność obowiązującą w odniesieniu do mieszanek, o których mowa w tych artykułach, ustala się na podstawie klasyfikacji taryfowej mieszanek.
Artykuł 153
Tradycyjne zapotrzebowanie na cukier do rafinacji
1. Niezależnie od przepisów art. 52 ust. 1, tradycyjne zapotrzebowanie na cukier do rafinacji ustala się dla Wspólnoty na 2 424 735 ton na rok gospodarczy, wyrażone w cukrze białym.
W roku gospodarczym 2008/2009 tradycyjne zapotrzebowanie rozdziela się w następujący sposób:
a) |
198 748 ton dla Bułgarii; |
b) |
296 627 ton dla Francji; |
c) |
100 000 ton dla Włoch; |
d) |
291 633 tony dla Portugalii; |
e) |
329 636 ton dla Rumunii; |
f) |
19 585 ton dla Słowenii; |
g) |
59 925 ton dla Finlandii; |
h) |
1 128 581 ton dla Zjednoczonego Królestwa. |
2. Tradycyjne zapotrzebowanie, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy, zwiększa się o 65 000 ton. Ilość ta odnosi się do surowego cukru trzcinowego i jest zarezerwowana na rok gospodarczy 2008/2009 dla jedynego zakładu przetwórstwa buraków cukrowych czynnego w Portugalii w 2005 roku. Zakład ten uznaje się za rafinerię przemysłową.
3. Pozwolenia na przywóz cukru przeznaczonego do rafinacji są wydawane jedynie rafineriom przemysłowym, pod warunkiem że ilości, których dotyczy pozwolenie, nie przekraczają ilości, które można przywieźć w ramach tradycyjnego zapotrzebowania, o którym mowa w ust. 1. Pozwolenia można przenosić tylko między rafineriami przemysłowymi, a ich ważność wygasa z końcem roku gospodarczego, którego dotyczą.
Niniejszy ustęp stosuje się do roku gospodarczego 2008/2009 oraz do pierwszych trzech miesięcy każdego kolejnego roku gospodarczego.
4. Stosowanie należności celnych przywozowych nakładanych na cukier trzcinowy do rafinacji oznaczony kodem CN 1701 11 10 i pochodzący z państw, o których mowa w załączniku XIX, zawiesza się w odniesieniu do ilości uzupełniającej, koniecznej dla zapewnienia odpowiednich dostaw do rafinerii przemysłowych w roku gospodarczym 2008/2009.
Komisja ustala ilość uzupełniającą na podstawie różnicy między tradycyjnym zapotrzebowaniem, o którym mowa w ust. 1, a przewidywanym zapotrzebowaniem na cukier do rafinacji w odnośnym roku gospodarczym. Komisja może zweryfikować tę różnicę w trakcie roku gospodarczego i obliczyć ją na podstawie historycznych zryczałtowanych danych szacunkowych dotyczących cukru surowego przeznaczonego do spożycia.
Artykuł 154
Cena gwarantowana
1. Ceny gwarantowane ustalone dla cukru pochodzącego z AKP/Indii stosuje się do przywozu cukru surowego i białego jakości standardowej z:
a) |
najmniej rozwiniętych państw na mocy porozumień, o których mowa w art. 12 i 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005 (65); |
b) |
państw wymienionych w załączniku XIX dla ilości uzupełniającej, o której mowa w art. 153 ust. 3. |
2. Wnioski dotyczące pozwolenia na przywóz cukru po cenie gwarantowanej są stosowane łącznie z pozwoleniami na wywóz, wydawanymi przez organy kraju wywozu, poświadczającymi, że cukier spełnia zasady określone w odpowiednich porozumieniach.
Artykuł 155
Zobowiązania wynikające z protokołu w sprawie cukru
Komisja może przyjąć środki zapewniające przywóz cukru pochodzącego z AKP/Indii do Wspólnoty na warunkach określonych w protokole 3 do załącznika V do Umowy o partnerstwie między AKP a WE oraz w Porozumieniu w sprawie cukru trzcinowego między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii. Środki te mogą, w razie konieczności, stanowić odstępstwo od przepisów art. 153 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 156
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszej podsekcji, w szczególności w celu przestrzegania umów międzynarodowych. Przepisy te mogą obejmować zmiany w załączniku XIX.
Artykuł 157
Przywóz konopi
1. Następujące produkty można przywozić do Wspólnoty wyłącznie po spełnieniu następujących warunków:
a) |
surowe właściwe konopie oznaczone kodem CN 5302 10 00 spełniają warunki określone w art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; |
b) |
nasiona odmian konopi oznaczone kodem CN 1207 99 15 przeznaczone do siewu muszą być zaopatrzone w dowód, że poziom tetrahydrokanabinolu nie przekracza poziomu ustalonego zgodnie z art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; |
c) |
nasiona konopi inne niż do siewu, oznaczone kodem CN 1207 99 91, mogą być przywożone wyłącznie przez importerów upoważnionych przez państwo członkowskie, aby zagwarantować, że nasiona te nie są przeznaczone do siewu. |
2. Nie naruszając żadnych przepisów szczegółowych, które Komisja może przyjąć zgodnie z art. 194, przywóz do Wspólnoty produktów określonych w ust. 1 lit. a) i b) niniejszego artykułu podlega kontrolom w celu stwierdzenia, czy warunki określone w ust. 1 niniejszego artykułu zostały spełnione.
3. Niniejszy artykuł stosuje się, nie naruszając bardziej restrykcyjnych przepisów przyjętych przez państwa członkowskie zgodnie z Traktatem i zobowiązaniami wynikającymi z porozumienia Światowej Organizacji Handlu w sprawie rolnictwa.
Artykuł 158
Przywóz chmielu
1. Produkty sektora chmielu można przywozić z państw trzecich tylko wtedy, gdy ich normy jakościowe są przynajmniej równoważne normom przyjętym w odniesieniu do podobnych produktów zebranych we Wspólnocie lub uzyskanych z takich produktów.
2. Produkty uważa się za spełniające normy, o których mowa w ust. 1, jeżeli dołączone jest do nich świadectwo wydane przez organy kraju pochodzenia i jest ono uznane za równoważne certyfikatowi, o którym mowa w art. 117.
W przypadku mączki chmielowej, mączki chmielowej z podwyższoną zawartością lupuliny, wyciągu z szyszek chmielowych oraz mieszanych produktów chmielowych świadectwo może być uznane za równoważne certyfikatowi, jeżeli zawartość alfa-kwasów w tych produktach nie jest mniejsza od zawartości w chmielu, z którego zostały one wytworzone.
Równoważność tych świadectw jest weryfikowana zgodnie ze szczegółowymi przepisami przyjętymi przez Komisję.
Artykuł 159
Środki ochronne
1. Komisja przyjmuje środki ochronne przeciwko przywozowi do Wspólnoty, z zastrzeżeniem ust. 3 niniejszego artykułu, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 519/94 (66) oraz (WE) nr 3285/94 (67).
2. O ile nie postanowiono inaczej na mocy innego aktu Rady, środki ochronne przeciwko przywozowi do Wspólnoty określone w umowach międzynarodowych zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, są przyjmowane przez Komisję zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.
3. Komisja bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, może przyjąć środki, o których mowa w ust. 1 i 2, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy. Jeżeli Komisja otrzymuje wniosek od państwa członkowskiego, podejmuje stosowną decyzję w jego sprawie w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.
Środki takie zostają zgłoszone państwom członkowskim i podlegają zastosowaniu w trybie natychmiastowym.
O decyzjach podjętych przez Komisję zgodnie z ust. 1 i 2 każde państwo członkowskie może poinformować Radę w terminie pięciu dni roboczych od dnia, w którym o nich powiadomiono. Rada zbiera się niezwłocznie. Stanowiąc większością kwalifikowaną, może ona zmienić lub uchylić daną decyzję w terminie miesiąca od dnia, w którym została o niej poinformowana.
4. Jeżeli Komisja uzna, że dowolny środek ochronny przyjęty zgodnie z ust. 1 lub 2 należy uchylić lub zmienić, podejmuje następujące działania:
a) |
w przypadku gdy środek został ustanowiony przez Radę, Komisja występuje z wnioskiem do Rady o jego uchylenie lub zmianę. Rada stanowi większością kwalifikowaną; |
b) |
we wszystkich innych przypadkach wspólnotowe środki ochronne uchyla lub zmienia Komisja bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 188 ust. 1. |
Artykuł 160
Zawieszenie procedury uszlachetniania czynnego
1. Jeżeli występują lub mogą wystąpić zakłócenia na rynku wspólnotowym spowodowane procedurą uszlachetniania czynnego, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy zawiesić w całości lub w części stosowanie procedury uszlachetniania czynnego w odniesieniu do produktów sektorów zbóż, ryżu, cukru, oliwek stołowych i oliwy z oliwek, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego, jaj, drobiu i alkoholu etylowego rolniczego. Jeżeli Komisja otrzymuje wniosek od państwa członkowskiego, podejmuje stosowną decyzję w jego sprawie w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.
Środki takie zostają zgłoszone państwom członkowskim i podlegają zastosowaniu w trybie natychmiastowym.
Środki, co do których Komisja podjęła decyzję zgodnie z akapitem pierwszym mogą zostać skierowane do Rady przez każde państwo członkowskie w terminie pięciu dni roboczych od dnia, w którym o nich powiadomiono. Rada zbiera się niezwłocznie. Stanowiąc większością kwalifikowaną, może ona zmienić lub uchylić dane środki w terminie miesiąca od dnia, w którym wpłynął do niej wniosek o ich rozpatrzenie.
2. W zakresie niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania WOR rolnych Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 2 Traktatu, może całkowicie lub częściowo zabronić stosowania procedury uszlachetniania czynnego w odniesieniu do produktów, o których mowa w ust. 1.
ROZDZIAŁ III
Wywóz
Artykuł 161
Pozwolenia na wywóz
1. Nie naruszając przypadków, w których pozwolenia na wywóz są wymagane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, Komisja może nałożyć obowiązek przedłożenia pozwolenia na wywóz ze Wspólnoty jednego z produktów lub większej ich liczby w ramach następujących sektorów:
a) |
zbóż; |
b) |
ryżu; |
c) |
cukru; |
d) |
oliwek stołowych i oliwy z oliwek, w odniesieniu do oliwy z oliwek, o której mowa w załączniku I część VII lit. a); |
e) |
wołowiny i cielęciny; |
f) |
mleka i przetworów mlecznych; |
g) |
wieprzowiny; |
h) |
mięsa baraniego i koziego; |
i) |
jaj; |
j) |
drobiu; |
k) |
alkoholu etylowego rolniczego. |
Stosując akapit pierwszy, Komisja uwzględnia konieczność stosowania pozwoleń na wywóz w celu zarządzania odnośnymi rynkami, a w szczególności w celu monitorowania wywozu odnośnych produktów.
2. Artykuły 131–133 stosuje się mutatis mutandis.
3. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania ust. 1 i 2, w tym dotyczące okresów ważności pozwoleń i stopnia zabezpieczenia.
Artykuł 162
Zakres refundacji wywozowych
1. W zakresie niezbędnym do umożliwienia wywozu w oparciu o notowania cenowe lub ceny osiągane przez dane produkty na rynkach światowych i w ramach limitów wynikających z umów zawartych zgodnie z postanowieniami art. 300 Traktatu, różnica między tymi notowaniami lub cenami i cenami we Wspólnocie może zostać pokryta refundacjami wywozowymi na:
a) |
produkty następujących sektorów wywożone bez dalszego przetworzenia:
|
b) |
produkty wymienione w lit. a) ppkt (i), (ii), (iii), (v) i (vii) wywożone w postaci towarów wymienionych w załącznikach XX i XXI. |
W przypadku mleka i przetworów mlecznych wywożonych w postaci produktów wymienionych w załączniku XX część IV, refundacje wywozowe mogą zostać przyznane na produkty wymienione w załączniku I część XVI lit. a)–e) oraz g).
2. Refundacje wywozowe dotyczące produktów wywożonych w postaci produktów przetworzonych wymienionych w załącznikach XX i XXI nie mogą być wyższe niż refundacje stosowane do tych samych produktów wywożonych bez dalszego przetworzenia.
3. Na tyle, na ile konieczne jest uwzględnienie szczególnych cech procesu produkcji niektórych napojów alkoholowych otrzymywanych ze zbóż, kryteria przyznawania refundacji wywozowych, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz procedura weryfikacji mogą być dostosowywane przez Komisję do tej szczególnej sytuacji.
Artykuł 163
Rozdział refundacji wywozowych
Rozdziału ilości, które mogą zostać wywiezione przy zastosowaniu refundacji wywozowej, dokonuje się metodą, która:
a) |
najlepiej odpowiada danemu typowi produktu i sytuacji na danym rynku oraz pozwala na możliwie najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów, mając na względzie wydajność i strukturę wywozu wspólnotowego, nie doprowadzając jednak do dyskryminacji między zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi, a w szczególności między dużymi i małymi podmiotami gospodarczymi; |
b) |
jest najmniej niewygodna z administracyjnego punktu widzenia podmiotów gospodarczych, przy uwzględnieniu wymogów administracyjnych; |
c) |
pozwala uniknąć wszelkiej dyskryminacji między danymi podmiotami gospodarczymi. |
Artykuł 164
Ustalanie refundacji wywozowych
1. Refundacje wywozowe są takie same dla całej Wspólnoty. Mogą się one różnić w zależności od miejsca przeznaczenia, zwłaszcza jeżeli jest to konieczne ze względu na sytuację na rynku światowym, szczególne wymogi niektórych rynków lub zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.
2. Refundacje są ustalane przez Komisję.
Refundacje mogą być ustalane:
a) |
w regularnych odstępach czasu; |
b) |
w drodze zaproszenia do składania ofert przetargowych dla produktów, w odniesieniu do których przewidziano taką procedurę przed rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 204 ust. 2. |
Z wyjątkiem sytuacji określonej w warunkach przetargu, wykaz produktów, w odniesieniu do których przyznawana jest refundacja wywozowa, oraz wysokość refundacji wywozowej ustala się przynajmniej raz na trzy miesiące. Wysokość refundacji może jednak utrzymywać się na tym samym poziomie przez okres dłuższy niż trzy miesiące i może, w razie konieczności, zostać skorygowana w okresie interwencyjnym przez Komisję bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, albo na wniosek państwa członkowskiego albo z własnej inicjatywy Komisji.
3. Przy ustalaniu refundacji na dany produkt uwzględnia się co najmniej jeden z następujących aspektów:
a) |
sytuacja bieżąca i prognozy na przyszłość w odniesieniu do:
|
b) |
cele wspólnej organizacji rynku, które mają zapewnić równowagę i naturalny rozwój cen i handlu na tym rynku; |
c) |
potrzebę unikania zakłóceń mogących powodować przedłużającą się nierównowagę między podażą i popytem na rynku wspólnotowym; |
d) |
gospodarcze aspekty proponowanego wywozu; |
e) |
limity wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu; |
f) |
konieczność ustanowienia równowagi między stosowaniem podstawowych produktów wspólnotowych w wytwarzaniu towarów przetworzonych przeznaczonych na wywóz do państw trzecich, a wykorzystaniem produktów pochodzących z państw trzecich sprowadzonych w ramach procedury uszlachetniania; |
g) |
najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów Wspólnoty lub innych miejsc wywozu wraz z kosztami wysyłki do państw przeznaczenia; |
h) |
popyt istniejący na rynku wspólnotowym; |
i) |
w odniesieniu do sektorów wieprzowiny, jaj i drobiu różnicę między cenami we Wspólnocie a cenami na rynku światowym odnośnie do ilości zboża paszowego potrzebnego do wyprodukowania produktów tych sektorów we Wspólnocie. |
4. Komisja może ustalić sumę korygującą mającą zastosowanie do refundacji wywozowych w odniesieniu do sektorów zbóż i ryżu. W razie konieczności jednak Komisja, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, może zmienić kwoty korygujące.
Akapit pierwszy można również stosować do produktów wywożonych w postaci towarów wymienionych w załączniku XX.
Artykuł 165
Refundacja wywozowa dla składowanego słodu
W okresie pierwszych trzech miesięcy roku gospodarczego refundacja obowiązująca w odniesieniu do wywozu słodu składowanego w końcu poprzedniego roku gospodarczego lub wytworzonego z jęczmienia składowanego w tym okresie jest równa tej, jaką zastosowano by w odniesieniu do przedmiotowych pozwoleń wywozowych w okresie ostatniego miesiąca poprzedniego roku gospodarczego.
Artykuł 166
Dostosowanie refundacji wywozowych dla zbóż
O ile Komisja nie postanowi inaczej, refundacja dla produktów wymienionych w załączniku I część I lit. a) i b), ustanowiona zgodnie z art. 167 ust. 2, jest dostosowywana przez Komisję zgodnie z poziomem comiesięcznych podwyżek mających zastosowanie do ceny interwencyjnej oraz, w odpowiednich przypadkach, ze zmianami tej ceny.
Akapit pierwszy może być stosowany, w całości lub częściowo, do produktów wymienionych w załączniku I część I lit. c) i d), jak również do produktów, o których mowa w załączniku I część I, i wywożonych w postaci towarów, o których mowa w załączniku XX część I. W tym przypadku dostosowanie określone w akapicie pierwszym jest korygowane przez zastosowanie do comiesięcznej podwyżki współczynnika wyrażającego stosunek między ilością produktu podstawowego a jego ilością zawartą w produkcie przetworzonym, wywiezionym lub wykorzystanym w produktach wywiezionych.
Artykuł 167
Przyznawanie refundacji wywozowej
1. Refundacje na produkty wymienione w art. 162 ust. 1 lit. a) wywożone bez dalszego przetworzenia są przyznawane wyłącznie na wniosek i po przedłożeniu pozwolenia na wywóz.
2. Refundacja stosowana do produktów, o których mowa w ust. 1, jest refundacją obowiązującą w dniu złożenia wniosku o pozwolenie lub, w zależności od przypadku, wynikającą z odnośnej procedury przetargowej oraz, w przypadku refundacji zróżnicowanej, obowiązującą w tym samym dniu:
a) |
w odniesieniu do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu; lub |
b) |
w stosownych przypadkach, w odniesieniu do faktycznego miejsca przeznaczenia, jeżeli różni się ono od miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu, przy czym obowiązująca w takim przypadku suma nie przekracza sumy obowiązującej w odniesieniu do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu. |
Komisja może przedsięwziąć właściwe środki w celu zapobieżenia nadużywaniu elastyczności określonej w niniejszym ustępie.
3. W drodze odstępstwa od ust. 1 Komisja może zdecydować, że w przypadku jaj wylęgowych oraz jednodniowych piskląt pozwolenia na wywóz można przyznać ex-post.
4. Może zostać podjęta decyzja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 (68), o zastosowaniu ust. 1 i 2 do towarów, o których mowa w art. 162 ust. 1 lit. b).
5. Komisja może przyznać odstępstwa od ust. 1 i 2 w przypadku produktów, w odniesieniu do których wypłacane są refundacje wywozowe w ramach działań w zakresie pomocy żywnościowej.
6. Refundacja jest wypłacana po przedłożeniu dowodu na to, że:
a) |
produkty zostały wywiezione ze Wspólnoty; |
b) |
w przypadku refundacji zróżnicowanej, produkty dotarły do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu lub innego miejsca przeznaczenia, dla którego ustalono refundację, nie naruszając ust. 2 lit. b). |
Komisja może jednak zezwolić na wyjątki pod warunkiem ustanowienia warunków zapewniających równoważne gwarancje.
7. Komisja może ustanowić dalsze warunki przyznawania refundacji wywozowych w odniesieniu do jednego produktu lub większej liczby produktów. Warunki te mogą stanowić:
a) |
że refundacje wypłaca się wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzących ze Wspólnoty; |
b) |
że wysokość refundacji na produkty przywożone jest ograniczona do należności pobranych przy przywozie, w przypadku gdy należności te są niższe niż obowiązująca refundacja. |
Artykuł 168
Refundacje wywozowe do żywych zwierząt w sektorze wołowiny i cielęciny
W odniesieniu do produktów sektora wołowiny i cielęciny przyznawanie i wypłata refundacji w odniesieniu do wywozu żywych zwierząt jest uzależniona od przestrzegania przepisów prawodawstwa wspólnotowego dotyczących dobrostanu zwierząt oraz, w szczególności, właściwego zabezpieczenia zwierząt podczas transportu.
Artykuł 169
Limity wywozowe
Pozwolenia na wywóz wydawane na okresy odniesienia obowiązujące w odniesieniu do danych produktów stanowią gwarancję przestrzegania zobowiązań ilościowych wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu. Odnośnie do przestrzegania zobowiązań wynikających z porozumienia w sprawie rolnictwa WTO koniec okresu odniesienia nie ma wpływu na ważność pozwoleń na wywóz.
Artykuł 170
Przepisy wykonawcze
Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszej sekcji, w szczególności:
a) |
przepisy dotyczące redystrybucji ilości przeznaczonych na wywóz, które nie zostały przydzielone lub wykorzystane; |
b) |
przepisy regulujące jakość i inne szczegółowe wymogi i warunki dotyczące produktów kwalifikujących się do objęcia refundacją wywozową; |
c) |
przepisy dotyczące monitorowania, czy faktycznie i poprawnie zrealizowano operacje przekazywania uprawnień do wypłaty refundacji i wszelkich innych kwot związanych z transakcjami wywozowymi; przepisy te obejmują kontrole na miejscu i kontrole dokumentów. |
Komisja wprowadza wszelkie niezbędne zmiany w załączniku XX, uwzględniając kryteria, o których mowa w art. 8 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 3448/93.
Jednak szczegółowe przepisy dotyczące stosowania art. 160 w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 162 ust. 1 lit. b), przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 3448/93.
Artykuł 171
Zarządzanie kontyngentami taryfowymi otwartymi przez państwa trzecie
1. W odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych, jeżeli umowa zawarta zgodnie z art. 300 Traktatu ustanawia całkowite lub częściowe administrowanie kontyngentem taryfowym otwartym przez państwo trzecie, Komisja przyjmuje metodę administrowania, która ma być stosowana i szczegółowe przepisy związane z tą metodą.
2. Zarządzanie kontyngentami taryfowymi, o których mowa w ust. 1, odbywa się w sposób pozwalający uniknąć dyskryminowania któregokolwiek z zainteresowanych podmiotów gospodarczych i gwarantujący całkowite wykorzystanie możliwości dostępnych w ramach odnośnej kwoty, przy użyciu jednej z poniższych metod, ich połączenia lub innej stosownej metody:
a) |
metoda oparta na kolejności chronologicznej składania wniosków (według zasady „kto pierwszy ten lepszy”); |
b) |
metoda proporcjonalnego podziału wnioskowanych ilości po złożeniu wniosków (za pomocą „metody równoczesnego badania”); |
c) |
metoda oparta na uwzględnianiu tradycyjnego modelu handlu (metoda „przywozów tradycyjnych lub nowych”). |
Artykuł 172
Certyfikaty dla produktów korzystających ze szczególnych regulacji przywozowych w państwie trzecim
1. W przypadku wywozu produktów, które na mocy umów zawartych przez Wspólnotę zgodnie z art. 300 Traktatu mogą korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich pod warunkiem przestrzegania określonych warunków, właściwe organy państw członkowskich mogą, na wniosek i po dokonaniu odpowiedniej kontroli, wystawić dokument potwierdzający, iż warunki zostały spełnione.
2. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu.
Artykuł 173
Minimalne ceny wywozowe
1. Dla każdego z produktów sektora żywych roślin oznaczonego kodem CN 0601 10 Komisja może co roku, odpowiednio wcześnie przed sezonem handlowym, ustalić jedną minimalną cenę wywozową przy wywozie do państw trzecich lub więcej takich cen.
Wywóz tych produktów jest dozwolony tylko po cenie równej cenie minimalnej zatwierdzonej dla danego produktu lub wyższej od tej ceny.
2. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania ust. 1, uwzględniając zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu.
Artykuł 174
Zawieszenie procedury uszlachetniania biernego
1. Jeżeli występują lub mogą wystąpić zakłócenia na rynku wspólnotowym spowodowane procedurą uszlachetniania biernego, Komisja może na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy zawiesić w całości lub w części stosowanie tej procedury uszlachetniania biernego w odniesieniu do produktów sektorów zbóż, ryżu, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego oraz drobiu. Jeżeli Komisja otrzymuje wniosek od państwa członkowskiego, podejmuje stosowną decyzję w jego sprawie w terminie pięciu dni roboczych od daty jego otrzymania.
Środki takie zostają zgłoszone państwom członkowskim i podlegają natychmiastowemu zastosowaniu.
Środki, co do których Komisja podjęła decyzję zgodnie z akapitem pierwszym, mogą zostać skierowane do Rady przez każde państwo członkowskie w terminie pięciu dni roboczych od dnia, w którym o nich powiadomiono. Rada zbiera się niezwłocznie. Stanowiąc większością kwalifikowaną, może ona zmienić lub uchylić dane środki w terminie miesiąca od dnia, w którym wpłynął do niej wniosek o ich rozpatrzenie.
2. W zakresie niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania WOR rolnych Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 2 Traktatu, może całkowicie lub częściowo zabronić stosowania procedury uszlachetniania biernego w odniesieniu do produktów, o których mowa w ust. 1.
CZĘŚĆ IV
REGUŁY KONKURENCJI
ROZDZIAŁ I
Przepisy mające zastosowanie do przedsiębiorstw
Artykuł 175
Stosowanie art. 81–86 Traktatu
O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, art. 81–86 Traktatu oraz przepisy wykonawcze do nich, z zastrzeżeniem przepisów art. 176 niniejszego rozporządzenia, mają zastosowanie do wszystkich porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych, o których mowa w art. 81 ust. 1 i art. 82 Traktatu, które odnoszą się do produkcji produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a)–h), lit. k) i lit. m)–u) oraz w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, lub do handlu nimi.
Artykuł 176
Wyjątki
1. Artykułu 81 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do tych porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych, o których mowa w art. 175 niniejszego rozporządzenia, które stanowią integralną część krajowej organizacji rynku lub są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w art. 33 Traktatu.
W szczególności, art. 81 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych rolników, zrzeszeń rolników, czy też związków takich zrzeszeń należących do jednego państwa członkowskiego, które dotyczą produkcji lub sprzedaży produktów rolnych lub korzystania ze wspólnych urządzeń do przechowywania, obróbki lub przetwarzania produktów rolnych, oraz na podstawie których nie istnieje obowiązek stosowania jednolitych cen, o ile Komisja nie stwierdzi, że skutkiem tego jest wykluczenie konkurencji lub że zagrożona jest realizacja celów określonych w art. 33 Traktatu.
2. Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich i wysłuchaniu zainteresowanych przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw i wszelkich innych osób fizycznych lub prawnych, które uważa za właściwe, Komisja ma wyłączne uprawnienia, z zastrzeżeniem kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości, do określania w drodze decyzji podlegającej opublikowaniu, które porozumienia, decyzje i praktyki uzgodnionych spełniają warunki określone w ust. 1.
Komisja dokona takiego określenia z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego, albo na wniosek zainteresowanego przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw.
3. Publikacja decyzji, o której mowa w ust. 2 akapit pierwszy, zawiera nazwy zainteresowanych stron i zasadniczą treść decyzji. Treść publikacji uwzględnia uzasadniony interes przedsiębiorstw w zakresie ochrony tajemnicy handlowej.
Artykuł 177
Porozumienia i uzgodnione praktyki w sektorze tytoniu
1. Artykuł 81 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania się do porozumień i uzgodnionych praktyk uznanych organizacji międzybranżowych w sektorze tytoniu, mających na celu realizację celów, o których mowa w art. 123 lit. c) niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że:
a) |
porozumienia i uzgodnione praktyki zostały zgłoszone Komisji; |
b) |
w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wszystkich wymaganych szczegółowych informacji Komisja nie stwierdziła, że porozumienia lub uzgodnione praktyki są niezgodne ze wspólnotowymi regułami konkurencji. |
Porozumienia i uzgodnione praktyki nie mogą zostać wprowadzone przed upływem tego trzymiesięcznego okresu.
2. Porozumienia i uzgodnione praktyki uznaje się za sprzeczne ze wspólnotowymi regułami konkurencji w następujących przypadkach:
a) |
mogą one prowadzić do podziału rynków w jakiejkolwiek formie wewnątrz Wspólnoty; |
b) |
mogą one wpływać na prawidłowe funkcjonowanie organizacji rynku; |
c) |
mogą one powodować zakłócenia konkurencji, które nie są niezbędne do osiągnięcia celów wspólnej polityki rolnej realizowanych za pomocą środka organizacji międzybranżowej; |
d) |
wiążą się one z ustalaniem cen lub kwot, nie naruszając środków przedsięwziętych przez organizacje międzybranżowe w zakresie stosowania szczegółowych przepisów wspólnotowych; |
e) |
mogą one prowadzić do dyskryminacji lub wyeliminowania konkurencji w odniesieniu do znacznej części danych produktów. |
3. Jeżeli po upływie trzymiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 1 lit. b), Komisja stwierdzi, że warunki stosowania niniejszego rozdziału nie zostały spełnione, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, podejmuje ona decyzję o stosowaniu art. 81 ust. 1 Traktatu do odnośnego porozumienia lub uzgodnionej praktyki.
Decyzji tej nie stosuje się przed datą powiadomienia zainteresowanej organizacji międzybranżowej, chyba że organizacja ta podała nieprawidłowe informacje lub nadużyła zwolnienia określonego w ust. 1.
Artykuł 178
Wiążący charakter porozumień i uzgodnionych praktyk dla podmiotów niebędących członkami organizacji międzybranżowych w sektorze tytoniu
1. Organizacje międzybranżowe w sektorze tytoniu mogą zwrócić się, aby niektóre z ich porozumień lub uzgodnionych praktyk były wiążące przez ograniczony okres w stosunku do osób fizycznych lub grup w odnośnym sektorze gospodarki, niebędących członkami branż handlowych, które reprezentują, na obszarach, na których działają te branże.
Aby rozszerzyć zakres zastosowania swoich przepisów, organizacje międzybranżowe reprezentują co najmniej dwie trzecie odnośnej produkcji lub handlu. W przypadku gdy proponowane rozszerzenie przepisów ma zakres międzyregionalny, organizacje międzybranżowe udowadniają, że posiadają minimalny stopień reprezentatywności w odniesieniu do każdej zorganizowanej branży w każdym regionie, w którym prowadzą działalność.
2. Przepisy, o których rozszerzenie zakresu zastosowania występuje się, obowiązują co najmniej od roku i dotyczą jednego z następujących celów:
a) |
znajomości produkcji i rynku; |
b) |
definicji minimalnych cech; |
c) |
wykorzystywania metod uprawy zgodnych z ochroną środowiska; |
d) |
definicji minimalnych norm w zakresie pakowania oraz prezentacji; |
e) |
stosowania kwalifikowanego materiału siewnego i monitorowania jakości produktu. |
3. Rozszerzenie zakresu zastosowania przepisów jest uzależnione od zatwierdzenia przez Komisję.
Artykuł 179
Przepisy wykonawcze odnoszące się do porozumień i uzgodnionych praktyk w sektorze tytoniu
Komisja ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące stosowania art. 177 i 178, w tym przepisy odnoszące się do powiadamiania i publikowania.
ROZDZIAŁ II
Przepisy dotyczące pomocy państwa
Artykuł 180
Stosowanie art. 87, 88 i 89 Traktatu
O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, w szczególności z wyjątkiem pomocy państwa, o której mowa w art. 182, do produkcji produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a)–h), lit. k) i lit. m)–u) oraz w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i do handlu nimi stosuje się art. 87, 88 i 89 Traktatu.
Artykuł 181
Szczegółowe przepisy dotyczące sektora mleka i przetworów mlecznych
Z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 Traktatu pomoc, której wysokość jest ustalona na podstawie ceny lub ilości przetworów mlecznych, jest zabroniona.
Krajowe środki pozwalające na wyrównanie cen przetworów mlecznych są także zabronione.
Artykuł 182
Szczegółowe przepisy krajowe
1. Z zastrzeżeniem uzyskania zezwolenia od Komisji Finlandia i Szwecja mogą przyznawać pomoc dla produkcji i wprowadzania do obrotu mięsa z reniferów i przetworów z tego mięsa (kod CN ex 0208 oraz ex 0210), o ile nie wiąże się to z jakimkolwiek wzrostem tradycyjnych poziomów produkcji.
2. Z zastrzeżeniem uzyskania zezwolenia od Komisji Finlandia może przyznawać pomoc odpowiednio w odniesieniu do pewnych ilości nasion oraz pewnych ilości nasion zbóż produkowanych wyłącznie w Finlandii ze względu na panujące w tym państwie specyficzne warunki klimatyczne.
3. Państwa członkowskie, które zmniejszają kwotę cukru o ponad 50 % kwoty cukru określonej na dzień 20 lutego 2006 r. w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 318/2006, mogą przyznać tymczasową pomoc państwa w okresie, za który wypłacana jest przejściowa pomoc dla plantatorów buraków zgodnie z tytułem IV rozdział 10f rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Na podstawie wniosku zainteresowanego państwa członkowskiego Komisja decyduje o dostępnej łącznej wielkości pomocy państwa, jaką można przeznaczyć na ten cel.
W przypadku Włoch, o których mowa w pierwszym akapicie, tymczasowa pomoc państwa nie przekracza łącznej kwoty 11 EUR na rok gospodarczy za tonę buraków cukrowych przyznawanej plantatorom buraków cukrowych oraz na transport buraków cukrowych.
Finlandia może przyznać plantatorom buraków cukrowych maksymalną pomoc w wysokości do 350 EUR na hektar na rok gospodarczy.
Zainteresowane państwa członkowskie informują Komisję w terminie 30 dni od zakończenia każdego roku gospodarczego o wysokość pomocy państwa faktycznie przyznanej w danym roku gospodarczym.
4. Nie naruszając stosowania art. 88 ust. 1 i art. 88 ust. 3 zdanie pierwsze Traktatu, do dnia 31 grudnia 2010 r. Niemcy mogą przyznawać pomoc w ramach niemieckiego monopolu alkoholowego w odniesieniu do produktów wprowadzonych przez monopol do obrotu, po dalszym przetworzeniu, jako alkohol etylowy pochodzenia rolniczego wymieniony w załączniku I do Traktatu. Całkowita wysokość tej pomocy nie przekracza 110 mln EUR rocznie.
Każdego roku do dnia 30 czerwca Niemcy składają Komisji sprawozdanie na temat funkcjonowania systemu.
CZĘŚĆ V
SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DOTYCZĄCE POSZCZEGÓLNYCH SEKTORÓW
Artykuł 183
Opłata na rzecz działań promocyjnych w sektorze mleka i przetworów mlecznych
Bez uszczerbku dla stosowania art. 87, 88 i 89 Traktatu określonego w art. 180 niniejszego rozporządzenia państwo członkowskie może nałożyć na swoich producentów mleka opłatę na rzecz działań promocyjnych w odniesieniu do wprowadzanych na rynek ilości mleka lub jego ekwiwalentu, aby sfinansować działania promujące spożycie mleka we Wspólnocie, rozwijanie rynków mleka i przetworów mlecznych oraz podnoszenie jakości.
Artykuł 184
Sprawozdawczość dotycząca niektórych sektorów
Komisja przedstawia sprawozdanie:
1) |
Radzie do dnia 30 września 2008 r. – dotyczące sektora suszu paszowego, na podstawie oceny przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu, omawiające w szczególności rozwój obszarów produkcji roślin strączkowych oraz innych pasz zielonych, produkcję suszu paszowego oraz osiągniętych oszczędności w wykorzystaniu paliw kopalnych. W razie potrzeby sprawozdaniu towarzyszą odpowiednie wnioski; |
2) |
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, co trzy lata i po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2010 r., dotyczące wprowadzenia w życie środków dotyczących sektora pszczelarskiego określonych w części II tytuł I rozdział IV sekcja IV; |
3) |
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 31 grudnia 2009 r. – dotyczące zastosowania odstępstw określonych w art. 182 ust. 4 w odniesieniu do niemieckiego monopolu alkoholowego wraz z oceną pomocy przyznanej w ramach tego monopolu oraz z właściwymi wnioskami. |
Artykuł 185
Rejestracja umów w sektorze chmielu
1. Wszystkie umowy dostawy chmielu wyprodukowanego we Wspólnocie zawarte między producentem lub organizacją producentów z jednej strony a kupującym z drugiej strony są rejestrowane przez organy wyznaczone do tego celu przez każde zainteresowane państwo członkowskie będące producentem.
2. Umowy dotyczące dostawy określonych ilości po umówionych cenach, odnoszące się do okresu obejmującego jeden lub więcej zbiorów i zawarte przed dniem 1 sierpnia w roku pierwszych zbiorów, uważa się za „umowy zawarte z wyprzedzeniem”. Umowy te podlegają osobnej rejestracji.
3. Dane, na których podstawie dokonuje się rejestracji, mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów niniejszego rozporządzenia.
4. Komisja ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące rejestracji umów dostaw chmielu.
Artykuł 186
Zakłócenia dotyczące cen na rynku wewnętrznym
W następujących sytuacjach Komisja może przedsięwziąć konieczne środki, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że sytuacje te utrzymają się, prowadząc do zakłócenia rynków lub grożąc ich zakłóceniem:
a) |
w odniesieniu do produktów sektora cukru, chmielu, wołowiny i cielęciny oraz mięsa baraniego i koziego, jeżeli ceny dowolnego z produktów tych sektorów znacząco wzrosną lub spadną na rynku wspólnotowym; |
b) |
w odniesieniu do produktów sektora wieprzowiny, jaj i drobiu oraz w odniesieniu do oliwy z oliwek, jeżeli ceny dowolnego z tych produktów na rynku wspólnotowym znacząco wzrosną. |
Artykuł 187
Zakłócenia spowodowane notowaniami lub cenami na rynku światowym
Jeżeli w odniesieniu do produktów sektora zbóż, ryżu, cukru oraz mleka i przetworów mlecznych notowania lub ceny na rynku światowym co najmniej jednego z tych produktów osiągną poziom, który zakłóca lub grozi zakłóceniem podaży na rynku wspólnotowym i sytuacja ta prawdopodobnie utrzyma się lub będzie się pogarszać, Komisja może przedsięwziąć konieczne środki w odniesieniu do danego sektora. Komisja może w szczególności w całości lub części zawiesić należności celne przywozowe w odniesieniu do pewnych ilości.
Artykuł 188
Warunki dotyczące środków stosowanych w przypadkach zakłóceń i przepisy wykonawcze
1. Środki określone w art. 186 i 187 mogą zostać przyjęte:
a) |
pod warunkiem że inne środki dostępne na mocy niniejszego rozporządzenia wydają się niewystarczające; |
b) |
uwzględniając zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu. |
2. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania art. 186 i 187.
Artykuł 189
Przekazywanie informacji w sektorze alkoholu etylowego
1. W odniesieniu do produktów sektora alkoholu etylowego państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
a) |
produkcja alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego wyrażona w hektolitrach czystego alkoholu, w podziale według produktu wykorzystanego do produkcji alkoholu; |
b) |
ilość zbytego alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, podana w hektolitrach czystego alkoholu, w podziale według sektora docelowego; |
c) |
zapasy alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego dostępne w państwie członkowskim na koniec poprzedniego roku; |
d) |
przewidywana produkcja w roku bieżącym. |
Komisja przyjmuje przepisy dotyczące przekazywania tych informacji, a w szczególności częstotliwości przekazywania informacji i określa sektory docelowe.
2. Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, i wszelkich innych dostępnych informacji Komisja bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 188 ust. 1, opracowuje wspólnotowy bilans obrotu alkoholem etylowym pochodzenia rolniczego za rok poprzedni i szacunkowy bilans za rok bieżący.
Bilans wspólnotowy zawiera również informacje na temat alkoholu etylowego pochodzenia pozarolniczego. Komisja ustanawia dokładną zawartość i metody zbierania takich informacji.
Do celów niniejszego ustępu „alkohol etylowy pochodzenia pozarolniczego” oznacza produkty oznaczone kodami CN 2207, 2208 90 91 i 2208 90 99, które nie są otrzymywane z określonego produktu rolnego wymienionego w załączniku I do Traktatu.
3. Komisja zgłasza państwom członkowskim bilanse, o których mowa w ust. 2.
CZĘŚĆ VI
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 190
Przepisy finansowe
Do wydatków poniesionych przez państwa członkowskie w związku z realizacją zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 oraz przepisy przyjęte w celu jego wykonania.
Artykuł 191
Sytuacje nadzwyczajne
Komisja przyjmuje środki, które są konieczne i uzasadnione w sytuacji nadzwyczajnej w celu rozwiązania szczególnych problemów praktycznych.
Środki te mogą stanowić odstępstwo od przepisów niniejszego rozporządzenia, ale jedynie w takim zakresie i przez taki okres, jakie są niezbędne.
Artykuł 192
Wymiana informacji między państwami członkowskimi i Komisją
1. Państwa członkowskie i Komisja przekazują sobie wzajemnie informacje niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia lub monitorowania rynku i analizy rynkowej oraz do wypełnienia międzynarodowych zobowiązań dotyczących produktów, o których mowa w art. 1.
2. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy w celu określenia, jakie informacje są niezbędne do stosowania ust. 1, jak również w celu określenia ich formy, treści, terminów oraz uzgodnień w zakresie przekazywania lub udostępniania informacji i dokumentów.
Artykuł 193
Klauzula dotycząca przypadków obchodzenia prawa
Nie naruszając żadnych szczegółowych przepisów, osobom fizycznym ani prawnym nie przyznaje się żadnych korzyści wynikających z niniejszego rozporządzenia, jeżeli stwierdzono, że osoby te sztucznie stworzyły warunki wymagane do uzyskania takich korzyści, co stoi w sprzeczności z celami niniejszego rozporządzenia .
Artykuł 194
Kontrole oraz środki i sankcje administracyjne oraz sprawozdania z nimi związane
Komisja określa:
a) |
przepisy dotyczące kontroli administracyjnych i na miejscu prowadzonych przez państwa członkowskie w odniesieniu do przestrzegania obowiązków wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia; |
b) |
system stosowania środków i sankcji administracyjnych w przypadku stwierdzenia nieprzestrzegania jakichkolwiek obowiązków wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia; |
c) |
przepisy dotyczące odzyskiwania nienależnych płatności przyznanych w wyniku stosowania niniejszego rozporządzenia; |
d) |
przepisy dotyczące składania sprawozdań z przeprowadzonych kontroli i ich wyników. |
Sankcje administracyjne, o których mowa w lit. b), są zróżnicowane zgodnie z powagą, zakresem, czasem trwania i powtarzalnością stwierdzonych przypadków nieprzestrzegania zobowiązań.
CZĘŚĆ VII
PRZEPISY WYKONAWCZE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
ROZDZIAŁ I
Przepisy wykonawcze
Artykuł 195
Komitet
1. Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych (zwany dalej „komitetem”).
2. W razie odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres wskazany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.
Artykuł 196
Organizacja komitetu
Przygotowując posiedzenia komitetu, o którym mowa w art. 195, należy uwzględnić w szczególności zakres odpowiedzialności tego organu, charakter rozpatrywanych zagadnień i potrzebę wykorzystania stosownej wiedzy fachowej.
ROZDZIAŁ II
Przepisy przejściowe i końcowe
Artykuł 197
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1493/1999
Skreśla się art. 74–76 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.
Artykuł 198
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 2200/96
Skreśla się art. 46 i 47 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.
Artykuł 199
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 2201/96
Skreśla się art. 29 i 30 rozporządzenia (WE) nr 2201/96.
Artykuł 200
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1184/2006
W rozporządzeniu (WE) nr 1184/2006 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
tytuł otrzymuje brzmienie: „Rozporządzenie Rady (WE) nr 1184/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. dotyczące stosowania niektórych reguł konkurencji w odniesieniu do produkcji rolnej i handlu niektórymi produktami rolnymi”; |
2) |
artykuł 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady dotyczące stosowania artykułów 81–86 oraz niektórych postanowień art. 88 Traktatu, które odnoszą się do produkcji produktów wyszczególnionych w załączniku I do Traktatu lub handlu nimi z wyjątkiem produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a)–h), lit. k) i lit. m)–u) i w art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (69). Artykuł 1a Artykuły 81–86 Traktatu, jak również przepisy ustanowione w celu ich wykonania, z zastrzeżeniem przepisów art. 2 niniejszego rozporządzenia, mają zastosowanie do wszystkich porozumień, decyzji i praktyk uzgodnioncyh, o których mowa w art. 81 ust. 1 i art. 82 Traktatu, jakie odnoszą się do produkcji produktów, o których mowa w art. 1, lub handlu nimi. |
3) |
artykuł 2 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie „1. Artykuł. 81 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania do tych porozumień, decyzji i praktyk uzgodnioncyh, o których mowa w art. 1a niniejszego rozporządzenia, które stanowią integralną część krajowej organizacji rynku lub są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w art. 33 Traktatu.”; |
4) |
artykuł 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Przepisy art. 88 ust. 1 i art. 88 ust. 3 zdanie pierwsze Traktatu mają zastosowanie do pomocy przyznanej na produkcję produktów, o których mowa w art. 1, i handel tymi produktami.”. |
Artykuł 201
Uchylenie
1. Z zastrzeżeniem ust. 3 uchyla się następujące rozporządzenia:
a) |
rozporządzenia (EWG) nr 234/68, (EWG) nr 827/68, (EWG) nr 2517/69, (EWG) nr 2728/75, (EWG) nr 1055/77, (EWG) nr 2931/79, (EWG) nr 1358/80, (EWG) nr 3730/87, (EWG) nr 4088/87, (EWG) nr 404/93, (WE) nr 670/2003 i (WE) nr 797/2004 – z dniem 1 stycznia 2008 r.; |
b) |
rozporządzenia (EWG) nr 707/76, (WE) nr 1786/2003, (WE) nr 1788/2003 oraz (WE) nr 1544/2006 – z dniem 1 kwietnia 2008 r.; |
c) |
rozporządzenia (EWG) nr 315/68, (EWG) nr 316/68, (EWG) nr 2729/75, (EWG) nr 2759/75, (EWG) nr 2763/75, (EWG) nr 2771/75, (EWG) nr 2777/75, (EWG) nr 2782/75, (EWG) nr 1898/87, (EWG) nr 1906/90, (EWG) nr 2204/90, (EWG) nr 2075/92, (EWG) nr 2077/92, (EWG) nr 2991/94, (WE) nr 2597/97, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1255/1999, (WE) nr 2250/1999, (WE) nr 1673/2000, (WE) nr 2529/2001, (WE) nr 1784/2003, (WE) nr 865/2004 oraz (WE) nr 1947/2005, (WE) nr 1952/2005 i (WE) nr 1028/2006 – z dniem 1 lipca 2008 r.; |
d) |
rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 z dniem 1 września 2008 r.; |
e) |
rozporządzenie (WE) nr 318/2006 z dniem 1 października 2008 r.; |
f) |
rozporządzenia (EWG) nr 3220/84, (EWG) nr 386/90, (EWG) nr 1186/90, (EWG) nr 2137/92 i (WE) 1183/2006 – z dniem 1 stycznia 2009 r. |
2. Decyzję 74/583/EWG uchyla się z dniem 1 stycznia 2008 r.
3. Uchylenie rozporządzeń, o których mowa w ust. 1, pozostaje bez uszczerbku dla:
a) |
obowiązywania aktów wspólnotowych przyjętych na podstawie tych rozporządzeń; oraz |
b) |
ważności zmian wprowadzonych na mocy tych rozporządzeń do innych aktów prawa wspólnotowego, które nie zostały uchylone niniejszym rozporządzeniem. |
Artykuł 202
Interpretacja odesłań
Odesłania do przepisów i rozporządzeń, które zmieniono lub uchylono na mocy art. 197–201, traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i interpretuje zgodnie z tabelami korelacji zamieszczonymi w załączniku XXII.
Artykuł 203
Przepisy przejściowe
Komisja może przyjąć środki konieczne do ułatwienia przejścia od przepisów określonych w rozporządzeniach, które zmieniono lub uchylono na mocy art. 197–201, do przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 204
Wejście w życie
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.
Niniejsze rozporządzenie jednak stosuje się:
a) |
od dnia 1 lipca 2008 r. w odniesieniu do sektorów zbóż, nasion, chmielu, oliwek stołowych i oliwy z oliwek, lnu i konopi, surowca tytoniowego, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, mięsa baraniego i koziego, jaj i drobiu; |
b) |
od dnia 1 września 2008 r. w odniesieniu do sektora ryżu; |
c) |
od dnia 1 października 2008 r. w odniesieniu do sektora cukru, z wyjątkiem art. 59, który stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.; |
d) |
od dnia 1 kwietnia 2008 r. w odniesieniu do sektorów suszu paszowego i jedwabników; |
e) |
od dnia 1 sierpnia 2008 r. w odniesieniu do sektora wina, jak również art. 197; |
f) |
od dnia 1 lipca 2008 r. w odniesieniu do sektora mleka i przetworów mlecznych, z wyjątkiem przepisów zawartych w części II tytuł I rozdział III; |
g) |
od dnia 1 kwietnia 2008 r. w odniesieniu do systemu ograniczania produkcji mleka ustanowionego w części II tytuł I rozdział III; |
h) |
od dnia 1 stycznia 2009 r. w odniesieniu do wspólnotowej skali klasyfikacji tusz, o której mowa w art. 42 ust. 1; |
Artykuły 27, 39 i 172 mają zastosowanie się od dnia 1 stycznia 2008 r., a art. 149–152 od dnia 1 lipca 2008 r. w odniesieniu do wszystkich stosownych produktów.
3. W odniesieniu do sektora cukru stosuje się przepisy części II tytuł I do końca roku gospodarczego 2014/2015 dla cukru.
4. Przepisy dotyczące systemu ograniczania produkcji mleka ustanowionego w części II tytuł I rozdział III stosuje się, zgodnie z art. 66, do dnia 31 marca 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 października 2007 r.
W imieniu Rady
J. SILVA
Przewodniczący
(1) Opinia z dnia 24 maja 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(2) Dz.U. L 55 z 2.3.1968, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).
(3) Dz.U. L 151 z 30.6.1968, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 865/2004 (Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 97).
(4) Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).
(5) Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 679/2006 (Dz.U. L 119 z 4.5.2006, str. 1).
(6) Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 77. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 679/2006.
(7) Dz.U. L 215 z 30.7.1992, str. 70. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1679/2005 (Dz.U. L 271 z 15.10.2005, str. 1).
(8) Dz.U. L 47 z 25.2.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2013/2006 (Dz.U. L 384 z 29.12.2006, str. 13).
(9) Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1182/2007 (Dz.U. L 273 z 17.10.2007, str. 1).
(10) Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1182/2007.
(11) Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005.
(12) Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1152/2007 (Dz.U. L 258 z 4.10.2007, str. 3).
(13) Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).
(14) Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 953/2006 (Dz.U. L 175 z 29.6.2006, str. 1).
(15) Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005.
(16) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 735/2007 (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, str. 6).
(17) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 797/2006 (Dz.U. L 144 z 31.5.2006, str. 1).
(18) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 114. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 456/2006 (Dz.U. L 82 z 21.3.2006, str. 1).
(19) Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 97.
(20) Dz.U. L 312 z 29.11.2005, str. 3. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1247/2007 (Dz.U. L 282 z 26.10.2007, str. 1).
(21) Dz.U. L 314 z 30.11.2005, str. 1.
(22) Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1260/2007 (Dz.U. L 283 z 27.10.2007, str. 1).
(23) Dz.U. L 97 z 15.4.2003, str. 6.
(24) Dz.U. L 125 z 28.4.2004, str. 1.
(25) Dz.U. L 286 z 17.10.2006, str. 1.
(26) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 552/2007 (Dz.U. L 131 23.5.2007, str. 10).
(27) Dz.U. L 352 z 15.12.1987, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2535/95 (Dz.U. L 260 z 31.10.1995, str. 3).
(28) Dz.U. L 214 z 4.8.2006, str. 1.
(29) Dz.U. L 119 z 11.5.1990, str. 32. Rozporządzenie zmienione aktem przystąpienia z 1994 r.
(30) Dz.U. L 301 z 20.11.1984, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3513/93 (Dz.U. L 320 z 22.12.1993, str. 5).
(31) Dz.U. L 214 z 30.7.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006.
(32) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 123. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1186/2007 (Dz.U. L 265 z 11.10.2007, str. 22).
(33) Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 42. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1261/2007 (Dz.U. L 283 z 27.10.2007, str. 8).
(34) Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 378/2007 (Dz.U. L 95 z 5.4.2007, str. 1).
(35) Dz.U. L 182 z 3.7.1987, str. 36. Rozporządzenie ostatnio zmienione aktem przystąpienia z 1994 r.
(36) Dz.U. L 351 z 23.12.1997, str. 13. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1153/2007 (Dz.U. L 258 z 4.10.2007, str. 6).
(37) Dz.U. L 316 z 9.12.1994, str. 2.
(38) Dz.U. L 186 z 7.7.2006, str. 1.
(39) Dz.U. L 173 z 6.7.1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1029/2006 (Dz.U. L 186 z 7.7. 2006, str. 6).
(40) Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 100. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006.
(41) Dz.U. L 201 z 31.7.1990, str. 7. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2583/2001 (Dz.U. L 345 z 29.12.2001, str. 6).
(42) Dz.U. L 281 z 1.11.1975, str. 18. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3290/94 (Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 105).
(43) Dz.U. L 214 z 4.8.2006, str. 7.
(44) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).
(45) Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 19.
(46) Dz.U. L 84 z 31.3.1976, str. 1.
(47) Dz.U. L 128 z 24.5.1977, str. 1.
(48) Dz.U. L 334 z 28.12.1979, str. 8.
(49) Dz.U. L 42 z 16.2.1990, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 163/94 (Dz.U. L 24 z 29.1.1994, str. 2).
(50) Dz.U. L 215 z 30.7.1992, str. 80.
(51) Dz.U. L 275 z 26.10.1999, str. 4.
(52) Dz.U. L 71 z 21.3.1968, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 4112/88 (Dz.U. L 361 z 29.12.1988, str. 7).
(53) Dz.U. L 71 z 21.3.1968, str. 8. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 309/79 (Dz.U. L 42 z 17.2.1979, str. 21).
(54) Dz.U. L 318 z 18.12.1969, str. 15. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1153/78 (Dz.U. L 144 z 31.5.1978, str. 4).
(55) Dz.U. L 281 z 1.11.1975, str. 17.
(56) Dz.U. L 140 z 5.6.1980, str. 4.
(57) Dz.U. L 382 z 31.12.1987, str. 22. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1300/97 (Dz.U. L 177 z 5.7.1997, str. 1).
(58) Dz.U. L 317 z 27.11.1974, str. 21.
(59) Dz.U. L 197 z 30.7.1994 r., str. 4. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 617/2007 (Dz.U. L 156 z 16.6.2007, str. 1).
(60) Dz.U. L 42 z 14.2.2006, str. 1.
(61) Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 27.
(62) Dz.U. L 277 z 21.10.2005, str. 1.
(63) Dz.U. L 256 z 7.9.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 733/2007 (Dz.U. L 169 z 29.6.2007, str. 1).
(64) Dz.U. L 316 z 2.12.2005, str. 1.
(65) Dz.U. L 169 z 30.6.2005, str. 1.
(66) Dz.U. L 67 z 10.3.1994, str. 89.
(67) Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 53.
(68) Dz.U. L 318 z 20.12.1993, str. 18.
(69) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, str. 1.”;
ZAŁĄCZNIK I
WYKAZ PRODUKTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 1
Część I: Zboża
W odniesieniu do zbóż niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|||
a) |
0709 90 60 |
Kukurydza cukrowa, świeża lub schłodzona |
||
0712 90 19 |
Kukurydza cukrowa suszona, cała, cięta w kawałki, w plasterkach, łamana lub w proszku, ale dalej nieprzetworzona, inna niż hybrydy do siewu |
|||
1001 90 91 |
Nasiona pszenicy zwyczajnej i meslin |
|||
1001 90 99 |
Orkisz, pszenica zwyczajna i meslin, inne niż do siewu |
|||
1002 00 00 |
Żyto |
|||
1003 00 |
Jęczmień |
|||
1004 00 |
Owies zwyczajny |
|||
1005 10 90 |
Kukurydza (nasiona), inna niż hybrydy |
|||
1005 90 00 |
Kukurydza, inna niż nasiona |
|||
1007 00 90 |
Ziarno sorgo, inne niż hybrydy do siewu |
|||
1008 |
Nasiona gryki, prosa i mozgi kanaryjskiej; pozostałe zboża |
|||
b) |
1001 10 |
Pszenica durum |
||
c) |
1101 00 00 |
Mąka pszenna lub z meslin |
||
1102 10 00 |
Mąka żytnia |
|||
1103 11 |
Kasze i mączki z pszenicy |
|||
1107 |
Słód, nawet palony |
|||
d) |
0714 |
Maniok, maranta, salep, topinambur, słodkie ziemniaki i podobne korzenie i bulwy o dużej zawartości skrobi lub inuliny, świeże, schłodzone, zamrożone lub suszone, nawet w plastrach lub w postaci granulek; rdzeń sagowca |
||
|
ex 1102 |
Mąki ze zbóż, innych niż pszenica lub meslin: |
||
|
1102 20 |
|
||
|
1102 90 |
|
||
|
1102 90 10 |
|
||
|
1102 90 30 |
|
||
|
1102 90 90 |
|
||
|
ex 1103 |
Kasze, mączki i granulki, zbożowe, z wyjątkiem kasz i mączek z pszenicy (podpozycja 1103 11), kasz i mączek z ryżu (podpozycja 1103 19 50) oraz granulek z ryżu (podpozycja 1103 20 50) |
||
|
ex 1104 |
Ziarna zbóż obrobione w inny sposób (na przykład łuszczone, miażdżone, płatkowane, perełkowane, krojone lub śrutowane), z wyjątkiem ryżu objętego pozycją 1006 i ryżu płatkowanego objętego pozycją 1104 19 91; zarodki zbóż całe, miażdżone, płatkowane lub mielone |
||
|
1106 20 |
Mąka, mączka i proszek z sago lub z korzeni lub bulw objętych pozycją 0714 |
||
|
ex 1108 |
Skrobie; inulina: |
||
|
||||
|
1108 11 00 |
|
||
|
1108 12 00 |
|
||
|
1108 13 00 |
|
||
|
1108 14 00 |
|
||
|
ex 1108 19 |
|
||
|
1108 19 90 |
|
||
|
1109 00 00 |
Gluten pszenny, nawet suszony |
||
|
1702 |
Pozostałe cukry, włącznie z chemicznie czystymi: laktozą, maltozą, glukozą i fruktozą, w postaci stałej; syropy cukrowe nie zawierające dodatku środków aromatyzujących lub barwiących; miód sztuczny, nawet zmieszany z miodem naturalnym; karmel: |
||
|
ex 1702 30 |
|
||
|
||||
|
||||
|
1702 30 91 |
|
||
|
1702 30 99 |
|
||
|
ex 1702 40 |
|
||
|
1702 40 90 |
|
||
|
ex 1702 90 |
|
||
|
1702 90 50 |
|
||
|
||||
|
||||
|
1702 90 75 |
|
||
|
1702 90 79 |
|
||
|
2106 |
Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
|
ex 2106 90 |
|
||
|
||||
|
||||
|
2106 90 55 |
|
||
|
ex 2302 |
Otręby, śruta i inne pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż, nawet granulowane |
||
|
ex 2303 |
Pozostałości z produkcji skrobi i podobne pozostałości, wysłodki buraczane, wytłoczyny z trzciny cukrowej i pozostałe odpady z produkcji cukru, pozostałości i odpady browarnicze i gorzelniane, nawet w postaci granulek: |
||
|
2303 10 |
|
||
|
2303 30 00 |
|
||
|
ex 2306 |
Makuchy i inne pozostałości stałe, nawet mielone lub w postaci granulek, pozostałe z ekstrakcji tłuszczów lub olejów roślinnych, inne niż te objęte pozycją 2304 lub 2305: |
||
|
||||
|
2306 90 05 |
|
||
|
ex 2308 |
Materiały roślinne i odpady roślinne, pozostałości roślinne i produkty uboczne, nawet w postaci granulek, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
|
2308 00 40 |
|
||
|
2309 |
Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt: |
||
|
ex 2309 10 |
|
||
|
2309 10 11 2309 10 13 2309 10 31 2309 10 33 2309 10 51 2309 10 53 |
|
||
|
ex 2309 90 |
Pozostałe: |
||
|
2309 90 20 |
|
||
|
||||
|
2309 90 31 2309 90 33 2309 90 41 2309 90 43 2309 90 51 2309 90 53 |
|
Część II: Ryż
W odniesieniu do ryżu niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
1006 10 21 do 1006 10 98 |
Ryż niełuskany, inny niż do siewu |
1006 20 |
Ryż łuskany (brązowy) |
|
1006 30 |
Ryż częściowo lub całkowicie bielony, nawet polerowany lub glazurowany |
|
b) |
1006 40 00 |
Ryż łamany |
c) |
1102 90 50 |
Mąka ryżowa |
1103 19 50 |
Kasze i mączka z ryżu |
|
1103 20 50 |
Granulki z ryżu |
|
1104 19 91 |
Ryż płatkowany |
|
ex 1104 19 99 |
Pozostałe |
|
1108 19 10 |
Skrobia z ryżu |
Część III: Cukier
W odniesieniu do cukru niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
1212 91 |
Burak cukrowy |
1212 99 20 |
Trzcina cukrowa |
|
(b) |
1701 |
Cukier trzcinowy lub buraczany i chemicznie czysta sacharoza, w postaci stałej |
(c) |
1702 20 |
Cukier klonowy i syrop klonowy |
1702 60 95 i 1702 90 99 |
Pozostałe cukry w postaci stałej i syropy cukrowe niezawierające dodatku środków aromatyzujących lub barwiących, z wyłączeniem laktozy, glukozy, maltodekstryny i izoglukozy |
|
1702 90 60 |
Miód sztuczny, nawet zmieszany z miodem naturalnym |
|
1702 90 71 |
Karmel zawierający w substancji suchej 50 % masy sacharozy lub więcej |
|
2106 90 59 |
Aromatyzowane lub barwione syropy cukrowe, inne niż syropy izoglukozowe, laktozowe, glukozowe lub z maltodekstryny |
|
d) |
1702 30 10 1702 40 10 1702 60 10 1702 90 30 |
Izoglukoza |
e) |
1702 60 80 1702 90 80 |
Syrop inulinowy |
f) |
1703 |
Melasy powstałe z ekstrakcji lub rafinacji cukru |
g) |
2106 90 30 |
Aromatyzowane lub barwione syropy izoglukozowe |
h) |
2303 20 |
Wysłodki buraczane, wytłoczyny z trzciny cukrowej i pozostałe odpady z produkcji cukru |
Część IV: Susz paszowy
W odniesieniu do suszu paszowego niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|||
a) |
ex 1214 10 00 |
|
||
|
||||
ex 1214 90 90 |
|
|||
|
||||
b) |
ex 2309 90 99 |
|
||
|
Część V: Nasiona
W odniesieniu do nasion niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
0712 90 11 |
Hybrydy kukurydzy cukrowej: |
|
|
||
0713 10 10 |
Groch (Pisum sativum): |
|
|
||
ex 0713 20 00 |
Ciecierzyca (cieciorka): |
|
|
||
ex 0713 31 00 |
Fasola z gatunku Vigna mungo (L.) Hepper lub Vigna radiata (L.) Wilczek: |
|
|
||
ex 0713 32 00 |
Fasolka czerwona mała (Adzuki) (Phaseolus lub Vigna angularis): |
|
|
||
0713 33 10 |
Fasola, włącznie z białą groszkową (Phaseolus vulgaris): |
|
|
||
ex 0713 39 00 |
Pozostałe fasole |
|
|
||
ex 0713 40 00 |
Soczewica: |
|
|
||
ex 0713 50 00 |
Bób (Vicia faba var. major) i bobik (Vicia faba var. equina, Vicia faba var. minor): |
|
|
||
ex 0713 90 00 |
Pozostałe suszone warzywa strączkowe: |
|
|
||
1001 90 10 |
Orkisz: |
|
|
||
ex 1005 10 |
Kukurydza, nasiona, hybrydy |
|
1006 10 10 |
Ryż niełuskany |
|
|
||
1007 00 10 |
Hybrydy ziarna sorgo: |
|
|
||
1201 00 10 |
Nasiona soi, nawet łamane: |
|
|
||
1202 10 10 |
Orzeszki ziemne nieprażone ani niepoddane w inny sposób obróbce cieplnej, w łupinkach: |
|
|
||
1204 00 10 |
Nasiona lnu, nawet łamane: |
|
|
||
1205 10 10 i ex 1205 90 00 |
Nasiona rzepaku lub rzepiku, nawet łamane, do siewu |
|
|
||
1206 00 10 |
Nasiona słonecznika, nawet łamane: |
|
|
||
ex 1207 |
Pozostałe nasiona i owoce oleiste, nawet łamane: |
|
|
||
1209 |
Nasiona, owoce i zarodniki, w rodzaju stosowanych: |
|
|
Część VI: Chmiel
1. |
W odniesieniu do chmielu niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
|
2. |
Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące wprowadzania do obrotu i wymiany handlowej z państwami trzecimi stosuje się także do następujących produktów:
|
Część VII: Oliwa z oliwek i oliwki stołowe
W odniesieniu do oliwy z oliwek i oliwek stołowych niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
1509 |
Oliwa i jej frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
1510 00 |
Pozostałe oleje i ich frakcje, otrzymywane wyłącznie z oliwek, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie, włącznie z mieszaninami tych olejów lub ich frakcji z olejami lub frakcjami objętymi pozycją 1509 |
|
b) |
0709 90 31 |
Oliwki świeże lub schłodzone do celów innych niż produkcja oliwy |
0709 90 39 |
Pozostałe oliwki świeże lub schłodzone |
|
0710 80 10 |
Oliwki (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone |
|
0711 20 |
Oliwki zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia |
|
ex 0712 90 90 |
Oliwki suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone |
|
2001 90 65 |
Oliwki, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym |
|
ex 2004 90 30 |
Oliwki, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone |
|
2005 70 |
Oliwki, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone |
|
c) |
1522 00 31 1522 00 39 |
Pozostałości powstałe przy obróbce substancji tłuszczowych lub wosków zwierzęcych lub roślinnych, zawierające olej o właściwościach oliwy |
2306 90 11 2306 90 19 |
Makuchy i inne pozostałości stałe z ekstrakcji oliwy |
Część VIII: Len i konopie uprawiane na włókno
W odniesieniu do lnu i konopi uprawianych na włókno niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
5301 |
Len, surowy lub przerobione, ale nieprzędziony; odpady i pakuły lnu (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną) |
5302 |
Konopie siewne (Cannabis sativa L.), surowe lub przerobione, ale nieprzędzione; odpady i pakuły konopi siewnych (włącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną) |
Część IX: Owoce i warzywa
W odniesieniu do owoców i warzyw niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
0702 00 00 |
Pomidory, świeże lub schłodzone |
0703 |
Cebula, szalotka, czosnek, pory oraz pozostałe warzywa cebulowe, świeże lub schłodzone |
0704 |
Kapusty, kalafiory, kalarepa, jarmuż i podobne jadalne warzywa kapustne, świeże lub schłodzone |
0705 |
Sałata (Lactuca sativa) i cykoria (Cichorium spp.), świeże lub schłodzone |
0706 |
Marchew, rzepa, buraki sałatkowe, salsefia, selery, rzodkiewki i podobne korzenie jadalne, świeże lub schłodzone |
0707 00 |
Ogórki i korniszony, świeże lub schłodzone |
0708 |
Warzywa strączkowe, łuskane lub niełuskane, świeże lub schłodzone |
ex 0709 |
Pozostałe warzywa, świeże lub schłodzone, z wyłączeniem warzyw objętych podpozycjami 0709 60 91, 0709 60 95, 0709 60 99, 0709 90 31, 0709 90 39 i 0709 90 60 |
ex 0802 |
Pozostałe orzechy, świeże lub suszone, nawet łuskane lub obrane, z wyłączeniem orzechów areca (lub betel) i cola objętych podpozycją 0802 90 20 |
0803 00 11 |
Plantany świeże |
ex 0803 00 90 |
Plantany suszone |
0804 20 10 |
Figi, świeże |
0804 30 00 |
Ananasy |
0804 40 00 |
Awokado |
0804 50 00 |
Guawa, mango i smaczelina |
0805 |
Owoce cytrusowe, świeże lub suszone |
0806 10 10 |
Winogrona stołowe, świeże |
0807 |
Melony (włącznie z arbuzami) i papaje, świeże |
0808 |
Jabłka, gruszki i pigwy, świeże |
0809 |
Morele, wiśnie i czereśnie, brzoskwinie (włącznie z nektarynami), śliwki i owoce tarniny, świeże |
0810 |
Pozostałe owoce, świeże |
0813 50 31 0813 50 39 |
Mieszanki wyłącznie orzechów suszonych objętych pozycjami 0801 i 0802 |
0910 20 |
Szafran |
ex 0910 99 |
Tymianek, świeży lub schłodzony |
ex 1211 90 85 |
Bazylia, melisa, mięta, origanum vulgare (lebiodka pospolita/dziki majeranek), rozmaryn, szałwia, świeże lub schłodzone |
1212 99 30 |
Chleb świętojański |
Część X: Przetwory owocowe i warzywne
W odniesieniu do przetworów owocowych i warzywnych niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|||||||||||||||
a) |
ex 0710 |
Warzywa (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone, z wyłączeniem kukurydzy cukrowej objętej podpozycją 0710 40 00, oliwek objętych podpozycją 0710 80 10 i owoców z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta objętych podpozycją 0710 80 59 |
||||||||||||||
|
ex 0711 |
Warzywa zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia, z wyłączeniem oliwek objętych podpozycją 0711 20, owoców z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta objętych podpozycją 0711 90 10 i kukurydzy cukrowej objętej podpozycją 0711 90 30 |
||||||||||||||
|
ex 0712 |
Warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone, z wyłączeniem ziemniaków sztucznie suszonych i nienadających się do spożycia przez ludzi, objętych podpozycją ex 0712 90 05, kukurydzy cukrowej objętej podpozycjami ex 0712 90 11 i 0712 90 19 oraz oliwek objętych podpozycją ex 0712 90 90 |
||||||||||||||
|
0804 20 90 |
Figi suszone |
||||||||||||||
|
0806 20 |
Winogrona suszone |
||||||||||||||
|
ex 0811 |
Owoce i orzechy, niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie, zamrożone, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, z wyłączeniem bananów mrożonych objętych podpozycją ex 0811 90 95 |
||||||||||||||
|
ex 0812 |
Owoce i orzechy zakonserwowane tymczasowo (na przykład gazowym ditlenkiem siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia, z wyłączeniem bananów objętych podpozycją ex 0812 90 98 |
||||||||||||||
|
ex 0813 |
Owoce suszone, inne niż te objęte pozycjami 0801 do 0806; mieszanki orzechów lub owoców suszonych objętych niniejszym działem, z wyłączeniem mieszanek wyłącznie orzechów objętych podpozycjami 0813 50 31 i 0813 50 39 |
||||||||||||||
|
0814 00 00 |
Skórki owoców cytrusowych lub melonów (włącznie z arbuzami), świeże, zamrożone, suszone lub zakonserwowane tymczasowo w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących |
||||||||||||||
|
0904 20 10 |
Słodka papryka, nierozgniatana ani niemielona |
||||||||||||||
b) |
ex 0811 |
Owoce i orzechy, niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie, zamrożone, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego |
||||||||||||||
|
ex 1302 20 |
Substancje pektynowe, pektyniany i pektany |
||||||||||||||
|
ex 2001 |
Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym, z wyłączeniem:
|
||||||||||||||
|
2002 |
Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym |
||||||||||||||
|
2003 |
Grzyby i trufle, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym |
||||||||||||||
|
ex 2004 |
Pozostałe warzywa, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006, z wyłączeniem kukurydzy cukrowej (Zea mays var. saccharata) objętej podpozycją ex 2004 90 10, oliwek objętych podpozycją ex 2004 90 30 i ziemniaków przetworzonych lub zakonserwowanych w postaci mąki, mączki lub płatków objętych podpozycją 2004 10 91 |
||||||||||||||
|
ex 2005 |
Pozostałe warzywa, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006, z wyłączeniem oliwek objętych podpozycją 2005 70, kukurydzy cukrowej (Zea mays var. saccharata) objętej podpozycją 2005 80 00 i owoców z rodzaju Capsicum, innych niż słodka papryka i pieprz angielski objętych podpozycją 2005 99 10 i ziemniaków przetworzonych lub zakonserwowanych w postaci mąki, mączki lub płatków objętych podpozycją 2005 20 10 |
||||||||||||||
|
ex 2006 00 |
Warzywa, orzechy, skórki z owoców i pozostałe części roślin, zakonserwowane cukrem (odsączone, lukrowane lub kandyzowane), z wyłączeniem bananów zakonserwowanych cukrem objętych pozycjami ex 2006 00 38 i ex 2006 00 99 |
||||||||||||||
|
ex 2007 |
Dżemy, galaretki owocowe, marmolady, przeciery i pasty owocowe lub orzechowe, otrzymane przez gotowanie, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, z wyłączeniem:
|
||||||||||||||
|
ex 2008 |
Owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, z wyłączeniem:
|
||||||||||||||
|
ex 2009 |
Soki owocowe (z wyłączeniem soku winogronowego i moszczu gronowego objętych podpozycjami 2009 61 i 2009 69 oraz soku bananowego objętego podpozycją ex 2009 80) i soki warzywne niesfermentowane i niezawierające dodatku alkoholu, nawet z dodatkiem cukru lub innej substancji słodzącej |
Część XI: Banany
W odniesieniu do bananów niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
0803 00 19 |
Banany świeże (z wyłączeniem plantanów) |
ex 0803 00 90 |
Banany suszone, z wyłączeniem plantanów |
ex 0812 90 98 |
Banany zakonserwowane tymczasowo |
ex 0813 50 99 |
Mieszanki zawierające banany suszone |
1106 30 10 |
Mąka, mączka i proszek z bananów |
ex 2006 00 99 |
Banany zakonserwowane cukrem |
ex 2007 10 99 |
Homogenizowane przetwory z bananów |
ex 2007 99 39 ex 2007 99 39 ex 2007 99 98 |
Dżemy, galaretki, marmolady, przeciery i pasty bananowe |
ex 2008 92 59 ex 2008 92 59 ex 2008 92 59 ex 2008 92 98 |
Mieszanki zawierające banany, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, niezawierające dodatku alkoholu |
ex 2008 99 39 ex 2008 99 39 ex 2008 99 99 |
Banany inaczej przetworzone lub zakonserwowane |
ex 2009 80 35 ex 2009 80 38 ex 2009 80 79 ex 2009 80 86 ex 2009 80 89 ex 2009 80 99 |
Sok bananowy |
Część XII: Wino
W odniesieniu do wina niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
2009 61 2009 69 |
Sok winogronowy (włączając moszcz gronowy) |
2204 30 92 2204 30 94 2204 30 96 2204 30 98 |
Pozostały moszcz gronowy, inny niż w trakcie fermentacji lub z fermentacją zatrzymaną inaczej niż przez dodanie alkoholu |
|
b) |
ex 2204 |
Wino ze świeżych winogron, włącznie z winami wzmocnionymi; moszcz gronowy inny niż ten objęty podpozycjami 2204 30 92, 2204 30 94, 2204 30 96 i 2204 30 98 |
c) |
0806 10 90 |
Winogrona świeże inne niż winogrona stołowe |
2209 00 11 2209 00 19 |
Ocet winny |
|
d) |
2206 00 10 |
Napoje fermentowane wzbudzone |
2307 00 11 2307 00 19 |
Osad winny z drożdży |
|
2308 00 11 2308 00 19 |
Wytłoki winogron |
Część XIII: Drzewa i inne rośliny żywe, bulwy, korzenie i tym podobne, kwiaty cięte i liście ozdobne
W odniesieniu do drzew i innych roślin żywych, bulw, korzeni i tym podobnych, kwiatów ciętych i liści ozdobnych, niniejsze rozporządzenie obejmuje wszystkie produkty wchodzące w zakres rozdziału 6 nomenklatury scalonej.
Część XIV: Surowiec tytoniowy
W odniesieniu do surowca tytoniowego niniejsze rozporządzenie obejmuje surowiec tytoniowy lub tytoń nieprzetworzony oraz odpady tytoniowe objęte pozycją 2401.
Część XV: Wołowina i cielęcina
W odniesieniu do wołowiny i cielęciny niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
0102 90 05 do 0102 90 79 |
Zwierzęta żywe z gatunku bydła domowego, z wyjątkiem zwierząt hodowlanych czystej krwi |
0201 |
Mięso z bydła, świeże lub schłodzone |
|
0202 |
Mięso z bydła, zamrożone |
|
0206 10 95 |
Przepona gruba i przepona cienka, świeża lub schłodzona |
|
0206 29 91 |
Przepona gruba i przepona cienka, zamrożona |
|
0210 20 |
Mięso z bydła, solone, w solance, suszone lub wędzone |
|
0210 99 51 |
Przepona gruba i przepona cienka, solona, w solance, suszona lub wędzona |
|
0210 99 90 |
Mąki i mączki, jadalne, z mięsa lub podrobów |
|
1602 50 10 |
Pozostałe mięso, przetworzone lub zakonserwowane lub podroby z bydła, niepoddane obróbce cieplnej; mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami |
|
1602 90 61 |
Pozostałe mięso, przetworzone lub zakonserwowane, zawierające mięso lub podroby z bydła, niepoddane obróbce cieplnej; mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami |
|
b) |
0102 10 |
Bydło żywe – zwierzęta hodowlane czystej krwi |
0206 10 91 0206 10 99 |
Jadalne podroby z bydła, z wyłączeniem przepony grubej i przepony cienkiej, świeże lub schłodzone, inne niż te przeznaczone do produkcji wyrobów farmaceutycznych |
|
0206 21 00 0206 22 00 0206 29 99 |
Jadalne podroby z bydła, z wyłączeniem przepony grubej i przepony cienkiej, zamrożone, inne niż te przeznaczone do produkcji wyrobów farmaceutycznych |
|
0210 99 59 |
Jadalne podroby z bydła, solone, w solance, suszone lub wędzone, inne niż przepona gruba i przepona cienka |
|
ex 1502 00 90 |
Tłuszcze z bydła inne niż te objęte pozycją 1503 |
|
1602 50 31 do 1602 50 80 |
Pozostałe mięso lub podroby z bydła, przetworzone lub zakonserwowane, inne niż niepoddane obróbce cieplnej mięso lub podroby oraz mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami |
|
1602 90 69 |
Pozostałe mięso, przetworzone lub zakonserwowane, zawierające mięso lub podroby z bydła inne niż niepoddane obróbce cieplnej oraz mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami. |
Część XVI: Mleko i przetwory mleczne
W odniesieniu do mleka i przetworów ech niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
0401 |
Mleko i śmietanka, niezagęszczone ani niezawierające dodatku cukru lub innego środka słodzącego |
b) |
0402 |
Mleko i śmietanka, zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego |
c) |
0403 10 11 do 0403 10 39 0403 90 11 do 0403 90 69 |
Maślanka, mleko ukwaszone i śmietanka ukwaszona, jogurt, kefir i inne fermentowane lub zakwaszone mleko i śmietanka, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, niearomatyzowane i niezawierające dodatku owoców, orzechów lub kakao |
d) |
0404 |
Serwatka, nawet zagęszczona lub zawierająca dodatek cukru lub innego środka słodzącego; produkty składające się ze składników naturalnego mleka, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
e) |
ex 0405 |
Masło i pozostałe tłuszcze oraz oleje otrzymane z mleka; tłuszcze mleczne do smarowania o zawartości tłuszczu większej niż 75 % masy, ale mniejszej niż 80 % masy |
f) |
0406 |
Ser i twaróg |
g) |
1702 19 00 |
Laktoza i syrop laktozowy niezawierające dodatku środków aromatyzujących lub barwiących, zawierające mniej niż 99 % masy laktozy wyrażonej jako laktoza bezwodna, w przeliczeniu na suchą masę |
h) |
2106 90 51 |
Syrop laktozowy aromatyzowany lub barwiony |
i) |
ex 2309 |
Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt: |
|
Część XVII: Wieprzowina
W odniesieniu do wieprzowiny niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
ex 0103 |
Świnie żywe, gatunki domowe inne niż zwierzęta hodowlane czystej krwi |
b) |
ex 0203 |
Mięso ze świń domowych, świeże, schłodzone lub zamrożone |
ex 0206 |
Jadalne podroby ze świń domowych, inne niż do produkcji wyrobów farmaceutycznych, świeże, schłodzone lub zamrożone |
|
ex 0209 00 |
Tłuszcz ze świń, bez chudego mięsa, niewytapiany lub inaczej wyekstrahowany, świeży, schłodzony, zamrożony, solony, w solance, suszony lub wędzony |
|
ex 0210 |
Mięso i podroby jadalne ze świń domowych, solone, w solance, suszone lub wędzone |
|
1501 00 11 1501 00 19 |
Tłuszcz ze świń (włącznie ze smalcem) |
|
c) |
1601 00 |
Kiełbasy i podobne wyroby z mięsa, podrobów lub krwi; przetwory żywnościowe na bazie tych wyrobów |
1602 10 00 |
Przetwory homogenizowane z mięsa, podrobów lub krwi |
|
1602 20 90 |
Przetwory lub konserwy z wątroby dowolnych zwierząt innych niż gęś lub kaczka |
|
1602 41 10 1602 42 10 1602 49 11 do 1602 49 50 |
Pozostałe przetwory i konserwy zawierające mięso lub podroby ze świń domowych |
|
1602 90 10 |
Przetwory z krwi dowolnych zwierząt |
|
1602 90 51 |
Pozostałe przetwory lub konserwy zawierające mięso lub podroby ze świń domowych |
|
1902 20 30 |
Makarony nadziewane, nawet poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane, zawierające więcej niż 20 % masy kiełbasy i tym podobnych, mięsa i podrobów, dowolnego rodzaju, włącznie z tłuszczami dowolnego rodzaju lub pochodzenia |
Część XVIII: Mięso baranie i kozie
W odniesieniu do mięsa baraniego i koziego niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
0104 10 30 |
Jagnięta (do jednego roku życia) |
|
0104 10 80 |
Owce żywe inne niż zwierzęta hodowlane czystej krwi i jagnięta |
|
0104 20 90 |
Kozy żywe inne niż zwierzęta hodowlane czystej krwi |
|
0204 |
Mięso z owiec lub kóz, świeże, schłodzone lub zamrożone |
|
0210 99 21 |
Mięso z owiec i kóz: z kośćmi, solone, w solance, suszone lub wędzone |
|
0210 99 29 |
Mięso z owiec i kóz: bez kości, solone, w solance, suszone lub wędzone |
b) |
0104 10 10 |
Owce żywe – zwierzęta hodowlane czystej krwi |
|
0104 20 10 |
Kozy żywe – zwierzęta hodowlane czystej krwi |
|
0206 80 99 |
Jadalne podroby z owiec i kóz, świeże lub schłodzone, inne niż do produkcji wyrobów farmaceutycznych |
|
0206 90 99 |
Jadalne podroby z owiec i kóz, zamrożone, inne niż do produkcji wyrobów farmaceutycznych |
|
0210 99 60 |
Jadalne podroby z owiec i kóz, solone, w solance, suszone lub wędzone |
|
ex 1502 00 90 |
Tłuszcze z owiec lub kóz, inne niż te objęte pozycją 1503 |
c) |
1602 90 72 |
Pozostałe przetworzone lub zakonserwowane mięso lub podroby z owiec lub kóz niepoddane obróbce cieplnej; |
|
1602 90 74 |
mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami |
d) |
1602 90 76 1602 90 78 |
Pozostałe przetworzone lub zakonserwowane mięso lub podroby z owiec lub kóz, inne niż niepoddane obróbce cieplnej lub mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów lub niepoddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów |
Część XIX: Jaja
W odniesieniu do jaj niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
0407 00 11 0407 00 19 0407 00 30 |
Jaja drobiu w skorupkach, świeże, zakonserwowane albo gotowane |
b) |
0408 11 80 0408 19 81 0408 19 89 0408 91 80 0408 99 80 |
Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, zamrożone lub inaczej zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, inne niż nienadające się do spożycia przez ludzi |
Część XX: Mięso drobiowe
W odniesieniu do mięsa drobiowego niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
|
a) |
0105 |
Drób domowy żywy, to znaczy ptactwo z gatunku Gallus domesticus, kaczki, gęsi, indyki i perliczki |
b) |
ex 0207 |
Mięso i podroby jadalne, z drobiu objętego pozycją 0105, świeże, schłodzone lub zamrożone, z wyłączeniem wątrób wchodzących w zakres lit. c) |
c) |
0207 13 91 |
Wątróbki drobiowe, świeże, schłodzone lub zamrożone |
0207 14 91 |
|
|
0207 26 91 |
|
|
0207 27 91 |
|
|
0207 34 |
|
|
0207 35 91 |
|
|
0207 36 81 |
|
|
0207 36 85 |
|
|
0207 36 89 |
|
|
0210 99 71 |
Wątróbki drobiowe solone, w solance, suszone lub wędzone |
|
0210 99 79 |
|
|
d) |
0209 00 90 |
Tłuszcz drobiowy niewytapiany lub inaczej wyekstrahowany, świeży, schłodzony, zamrożony, solony, w solance, suszony lub wędzony |
e) |
1501 00 90 |
Tłuszcz z drobiu |
f) |
1602 20 11 |
Wątróbki gęsie lub kacze, inaczej przetworzone lub zakonserwowane |
1602 20 19 |
|
|
1602 31 |
Mięso lub podroby z drobiu objętego pozycją 0105, inaczej przetworzone lub zakonserwowane |
|
1602 32 |
|
|
1602 39 |
|
Część XXI: Inne wyroby
Kod CN |
Opis |
||
ex 0101 |
Konie, osły, muły i osłomuły, żywe: |
||
0101 10 |
|
||
0101 10 10 |
|
||
0101 10 90 |
|
||
0101 90 |
|
||
|
|||
0101 90 19 |
|
||
0101 90 30 |
|
||
0101 90 90 |
|
||
ex 0102 |
Bydło żywe: |
||
ex 0102 90 |
|
||
0102 90 90 |
|
||
ex 0103 |
Świnie żywe: |
||
0103 10 00 |
|
||
|
|||
ex 0103 91 |
|
||
0103 91 90 |
|
||
ex 0103 92 |
|
||
0103 92 90 |
|
||
0106 00 |
Pozostałe zwierzęta żywe |
||
ex 0203 |
Mięso ze świń, świeże, schłodzone lub zamrożone: |
||
|
|||
ex 0203 11 |
|
||
0203 11 90 |
|
||
ex 0203 12 |
|
||
0203 12 90 |
|
||
ex 0203 19 |
|
||
0203 19 90 |
|
||
|
|||
ex 0203 21 |
|
||
0203 21 90 |
|
||
ex 0203 22 |
|
||
0203 22 90 |
|
||
ex 0203 29 |
|
||
0203 29 90 |
|
||
ex 0205 00 |
Mięso z osłów, mułów i osłomułów, świeże, schłodzone lub zamrożone: |
||
ex 0206 |
Jadalne podroby z bydła, świń, owiec, kóz, koni, osłów, mułów lub osłomułów, świeże, schłodzone lub zamrożone: |
||
ex 0206 10 |
|
||
0206 10 10 |
|
||
|
|||
ex 0206 22 00 |
|
||
|
|||
ex 0206 29 |
|
||
0206 29 10 |
|
||
ex 0206 30 00 |
|
||
|
|||
|
|||
|
|||
|
|||
ex 0206 41 00 |
|
||
|
|||
|
|||
|
|||
ex 0206 49 |
|
||
ex 0206 49 20 |
|
||
|
|||
0206 49 80 |
|
||
ex 0206 80 |
|
||
0206 80 10 |
|
||
|
|||
0206 80 91 |
|
||
ex 0206 90 |
|
||
0206 90 10 |
|
||
|
|||
0206 90 91 |
|
||
0208 |
Pozostałe mięso i podroby jadalne, świeże, schłodzone lub zamrożone |
||
ex 0210 |
Mięso i podroby jadalne, solone, w solance, suszone lub wędzone; jadalne mąki i mączki, z mięsa lub podrobów: |
||
|
|||
ex 0210 11 |
|
||
0210 11 90 |
|
||
ex 0210 12 |
|
||
0210 12 90 |
|
||
ex 0210 19 |
|
||
0210 19 90 |
|
||
|
|||
0210 91 00 |
|
||
0210 92 00 |
|
||
0210 93 00 |
|
||
ex 0210 99 |
|
||
|
|||
0210 99 31 |
|
||
0210 99 39 |
|
||
|
|||
|
|||
0210 99 80 |
|
||
ex 0407 00 |
Jaja ptasie w skorupkach, świeże, zakonserwowane lub gotowane: |
||
0407 00 90 |
|
||
ex 0408 |
Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, zamrożone lub inaczej zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru albo innego środka słodzącego: |
||
|
|||
ex 0408 11 |
|
||
0408 11 20 |
|
||
ex 0408 19 |
|
||
0408 19 20 |
|
||
|
|||
ex 0408 91 |
|
||
0408 91 20 |
|
||
ex 0408 99 |
|
||
0408 99 20 |
|
||
0410 00 00 |
Jadalne produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
||
0504 00 00 |
Jelita, pęcherze i żołądki zwierząt (z wyjątkiem rybich), całe i w kawałkach, świeże, schłodzone, zamrożone, solone, w solance, suszone lub wędzone |
||
ex 0511 |
Produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; martwe zwierzęta objęte działem 1 lub 3, nienadające się do spożycia przez ludzi: |
||
0511 10 00 |
|
||
|
|||
0511 91 |
|
||
ex 0511 99 |
|
||
0511 99 31 i 0511 99 39 0511 99 85 |
|
||
|
|||
ex 0709 |
Pozostałe warzywa, świeże lub schłodzone: |
||
ex 0709 60 |
|
||
|
|||
0709 60 91 |
|
||
0709 60 95 |
|
||
0709 60 99 |
|
||
ex 0710 |
Warzywa (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone: |
||
ex 0710 80 |
|
||
|
|||
0710 80 59 |
|
||
ex 0711 |
Warzywa zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia: |
||
ex 0711 90 |
|
||
|
|||
0711 90 10 |
|
||
ex 0713 |
Warzywa strączkowe, suszone, łuskane, nawet bez skórki lub dzielone: |
||
ex 0713 10 |
|
||
0713 10 90 |
|
||
ex 0713 20 00 |
|
||
|
|||
|
|||
ex 0713 31 00 |
|
||
|
|||
ex 0713 32 00 |
|
||
|
|||
ex 0713 33 |
|
||
0713 33 90 |
|
||
ex 0713 39 00 |
|
||
|
|||
ex 0713 40 00 |
|
||
|
|||
ex 0713 50 00 |
|
||
|
|||
ex 0713 90 00 |
|
||
|
|||
0801 |
Orzechy kokosowe, orzechy brazylijskie i orzechy nerkowca, świeże lub suszone, nawet łuskane lub obrane |
||
ex 0802 |
Pozostałe orzechy, świeże lub suszone, nawet łuskane lub obrane: |
||
ex 0802 90 |
|
||
ex 0802 90 20 |
|
||
ex 0804 |
Daktyle, figi, ananasy, awokado, guawa, mango i smaczelina, świeże lub suszone: |
||
0804 10 00 |
|
||
0902 |
Herbata, nawet aromatyzowana |
||
ex 0904 |
Pieprz z rodzaju Piper; owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta, suszone lub rozgniatane lub mielone, z wyłączeniem słodkiej papryki objętej pozycją 0904 20 10 |
||
0905 00 00 |
Wanilia |
||
0906 |
Cynamon i kwiaty cynamonowca |
||
0907 00 00 |
Goździki (całe owoce, kwiaty i szypułki) |
||
0908 |
Gałka muszkatołowa, kwiat muszkatołowy i kardamony |
||
0909 |
Nasiona anyżku, badianu, kopru, kolendry, kminu lub kminku; jagody jałowca |
||
ex 0910 |
Imbir, kurkuma, liście laurowe, curry i pozostałe przyprawy korzenne z wyłączeniem tymianku i szafranu |
||
ex 1106 |
Mąka, mączka i proszek z suszonych warzyw strączkowych objętych pozycją 0713, z sago lub z korzeni lub bulw, objętych pozycją 0714, lub z produktów objętych działem 8: |
||
1106 10 00 |
|
||
ex 1106 30 |
|
||
1106 30 90 |
|
||
ex 1108 |
Skrobie; inulina: |
||
1108 20 00 |
|
||
1201 00 90 |
Nasiona soi, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
1202 10 90 |
Orzeszki ziemne, nieprażone ani niepoddane w inny sposób obróbce cieplnej, w łupinkach, inne niż do siewu |
||
1202 20 00 |
Orzeszki ziemne, nieprażone ani niepoddane w inny sposób obróbce cieplnej, łuskane, nawet łamane |
||
1203 00 00 |
Kopra |
||
1204 00 90 |
Nasiona lnu, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
1205 10 90 i ex 1205 90 00 |
Nasiona rzepaku lub rzepiku, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
1206 00 91 |
Nasiona słonecznika, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
1206 00 99 |
|
||
1207 20 90 |
Nasiona bawełny, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
1207 40 90 |
Nasiona sezamu, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
1207 50 90 |
Nasiona gorczycy, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
1207 91 90 |
Nasiona maku, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
1207 99 91 |
Nasiona konopi, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
ex 1207 99 97 |
Pozostałe nasiona i owoce oleiste, nawet łamane, inne niż do siewu |
||
1208 |
Mąka i mączka, z nasion lub owoców oleistych, innych niż gorczyca |
||
1211 |
Rośliny i części roślin (włącznie z nasionami i owocami) w rodzaju stosowanych głównie w perfumerii, farmacji lub stosowane do celów owadobójczych, grzybobójczych lub podobnych, świeże lub suszone, nawet krojone, kruszone lub proszkowane |
||
ex 1212 |
Chleb świętojański, wodorosty morskie i pozostałe algi, burak cukrowy i trzcina cukrowa, świeże, schłodzone, zamrożone lub suszone, nawet mielone; pestki i jądra owoców oraz pozostałe produkty roślinne (włącznie z niepalonymi korzeniami cykorii odmiany Cichorium intybus sativum) w rodzaju stosowanych głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
ex 1212 20 00 |
|
||
|
|||
ex 1212 99 |
|
||
1212 99 41 i 1212 99 49 |
|
||
ex 1212 99 70 |
|
||
1213 00 00 |
Słoma i plewy zbóż, niepreparowane, nawet siekane, mielone, prasowane lub w formie granulek |
||
ex 1214 |
Brukiew, buraki pastewne, korzenie pastewne, siano, lucerna (alfalfa), koniczyna, esparceta, kapusta pastewna, łubin, wyka i podobne produkty pastewne, nawet granulowane: |
||
ex 1214 10 00 |
|
||
|
|
||
|
|
||
ex 1214 90 |
|
||
1214 90 10 |
|
||
ex 1214 90 90 |
|
||
|
|||
|
|||
ex 1502 00 |
Tłuszcze z bydła, owiec lub kóz, inne niż te objęte pozycją 1503: |
||
ex 1502 00 10 |
|
||
1503 00 |
Stearyna smalcowa, olej smalcowy, oleostearyna, oleina i olej łojowy, nieemulgowane lub niezmieszane, lub nieprzygotowane inaczej |
||
1504 |
Tłuszcze i oleje i ich frakcje, z ryb lub ssaków morskich, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
||
1507 |
Olej sojowy i jego frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
||
1508 |
Olej z orzeszków ziemnych i jego frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
||
1511 |
Olej palmowy i jego frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
||
1512 |
Olej z nasion słonecznika, z krokosza balwierskiego lub z nasion bawełny i ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
||
1513 |
Olej kokosowy (z kopry), olej z ziaren palmowych lub olej babassu oraz ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
||
1514 |
Olej rzepakowy, rzepikowy lub gorczycowy i ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
||
ex 1515 |
Pozostałe ciekłe tłuszcze i oleje roślinne (z wyłączeniem oleju jojoba objętego podpozycją ex 1515 90 11) i ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |
||
ex 1516 |
Tłuszcze i oleje, zwierzęce lub roślinne, i ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane, nawet rafinowane, ale dalej nieprzetworzone (z wyłączeniem uwodornionego oleju rycynowego, tzw. „wosku opalowego” objętego podpozycją 1516 20 10) |
||
ex 1517 |
Margaryna; jadalne mieszaniny lub produkty z tłuszczów lub olejów, zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów, z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje, objęte pozycją 1516, z wyłączeniem podpozycji 1517 10 10, 1517 90 10 oraz 1517 90 93 |
||
1518 00 31 1518 00 39 |
Oleje roślinne, ciekłe, zmieszane, do zastosowań technicznych lub przemysłowych, innych niż produkcja artykułów spożywanych przez ludzi (4) |
||
1522 00 91 |
Osady i szlamy olejowe; sopstoki, powstałe przy obróbce substancji tłuszczowych oraz wosków zwierzęcych lub roślinnych, z wyłączeniem zawierających olej o właściwościach oliwy |
||
1522 00 99 |
Inne pozostałości powstałe przy obróbce substancji tłuszczowych oraz wosków zwierzęcych lub roślinnych, z wyłączeniem zawierających olej o właściwościach oliwy |
||
ex 1602 |
Pozostałe mięso, podroby lub krew, przetworzone lub zakonserwowane: |
||
|
|||
ex 1602 41 |
|
||
1602 41 90 |
|
||
ex 1602 42 |
|
||
1602 42 90 |
|
||
ex 1602 49 |
|
||
1602 49 90 |
|
||
ex 1602 90 |
|
||
|
|||
1602 90 31 |
|
||
1602 90 41 |
|
||
|
|||
|
|||
|
|||
1602 90 98 |
|
||
1603 00 |
Ekstrakty i soki, z mięsa, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych |
||
1801 00 00 |
Ziarno kakao, całe lub łamane, surowe lub palone |
||
1802 00 00 |
Łuski kakao, łupiny, osłonki i pozostałe odpady z kakao |
||
ex 2001 |
Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym: |
||
ex 2001 90 |
|
||
2001 90 20 |
|
||
ex 2005 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |
||
ex 2005 99 |
|
||
2005 99 10 |
|
||
ex 2206 |
Pozostałe napoje fermentowane (na przykład cydr (cidr), perry i miód pitny); mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
2206 00 31 do 2206 00 89 |
|
||
ex 2301 |
Mąki, mączki i granulki, z mięsa i podrobów, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, nienadające się do spożycia przez ludzi; skwarki: |
||
2301 10 00 |
|
||
ex 2302 |
Otręby, śruta i inne pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż i roślin strączkowych, nawet granulowane: |
||
2302 50 00 |
|
||
2304 00 00 |
Makuchy i inne pozostałości stałe, nawet mielone lub w postaci granulek, pozostałe z ekstrakcji oleju sojowego |
||
2305 00 00 |
Makuchy i inne pozostałości stałe, nawet mielone lub w postaci granulek, pozostałe z ekstrakcji oleju z orzeszków ziemnych |
||
ex 2306 |
Makuchy i inne pozostałości stałe, nawet mielone lub w postaci granulek, pozostałe z ekstrakcji tłuszczów lub olejów roślinnych, inne niż te objęte pozycją 2304 lub 2305 z wyłączeniem kodów CN 2306 90 05 (makuchy i inne pozostałości stałe pozostałe z ekstrakcji zarodków kukurydzy) oraz 2306 90 11 i 2306 90 19 (makuchy i inne pozostałości stałe pozostałe z ekstrakcji oliwy) |
||
ex 2307 00 |
Osad winny z drożdży; kamień winny: |
||
2307 00 90 |
|
||
ex 2308 00 |
Materiały roślinne i odpady roślinne, pozostałości roślinne i produkty uboczne, nawet w postaci granulek, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone: |
||
2308 00 90 |
|
||
ex 2309 |
Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt: |
||
ex 2309 10 |
|
||
2309 10 90 |
|
||
ex 2309 90 |
|
||
2309 90 10 |
|
||
|
|||
ex 2309 90 91 do 2309 90 99 |
|
||
|
|||
|
(1) Do celów tej podpozycji „przetwory mleczne” oznaczają produkty objęte pozycjami 0401 do 0406, jak również podpozycjami 1702 11, 1702 19 i 2106 90 51.
(2) Zaklasyfikowanie do tej podpozycji podlega warunkom ustanowionym w odpowiednich przepisach wspólnotowych (patrz: dyrektywa Rady 94/28/WE (Dz.U. L 178 z 12.7.1994, str. 66); decyzja Komisji 93/623/EWG (Dz.U. L 298 z 3.12.1993, str. 45)).
(3) Zaklasyfikowanie do tej podpozycji podlega warunkom ustanowionym w odpowiednich przepisach wspólnotowych (patrz: dyrektywa Rady 88/661/EWG (Dz.U. L 382 z 31.12.1988, str. 36); dyrektywa Rady 94/28/WE (Dz.U. L 178 z 12.7.1994, str. 66); decyzja Komisji 96/510/WE (Dz.U. L 210 z 20.8.1996 str. 53)).
(4) Zaklasyfikowanie do tej podpozycji podlega warunkom ustanowionym w odpowiednich przepisach wspólnotowych (patrz: art. 291–300 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1) wraz ze zmianami).
(5) Zaklasyfikowanie do tej podpozycji podlega warunkom ustanowionym w ust. F sekcji II przepisów wstępnych nomenklatury.
ZAŁĄCZNIK II
WYKAZ PRODUKTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1 UST. 3
Część I: Alkohol etylowy pochodzenia rolniczego
1. |
W odniesieniu do alkoholu etylowego niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
|
2. |
Część III rozdział II sekcja I w sprawie pozwoleń na przywóz oraz rozdział III sekcja I tej części ma zastosowanie również do produktów na bazie alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego oznaczonych kodem 2208 CN, w pojemnikach o objętości większej niż dwa litry i posiadających wszelkie właściwości alkoholu etylowego opisanego w pkt 1. |
Część II: Produkty pszczele
W odniesieniu do produktów pszczelich niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:
Kod CN |
Opis |
0409 |
Miód naturalny |
ex 0410 00 00 |
Mleczko pszczele i propolis, jadalne |
ex 0511 99 85 |
Mleczko pszczele i propolis, niejadalne |
ex 1212 99 70 |
Pyłek |
ex 1521 90 |
Wosk pszczeli |
Część III: Jedwabniki
W odniesieniu do jedwabników niniejsze rozporządzenie obejmuje jedwabniki objęte podpozycją CN ex 0106 90 00 oraz jaja jedwabników objęte podpozycją ex 0511 99 85.
ZAŁĄCZNIK III
DEFINICJE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 1
Część I: Definicje dotyczące sektora ryżu
I. |
Pojęcia „ryż niełuskany”, „ryż łuskany”, „ryż częściowo bielony”, „ryż całkowicie bielony”, „ryż okrągłoziarnisty”, „ryż średnioziarnisty”, „ryż długoziarnisty A lub B” i „ryż łamany” mają następujące definicje:
|
II. |
W odniesieniu do ziaren i ziaren łamanych niebędących niepogorszonej jakości stosuje się następujące definicje:
|
Część II: Definicje dotyczące sektora cukru
1. |
„Cukry białe” oznaczają cukry bez dodatku środków aromatyzujących, barwiących lub też innych substancji, zawierające, w stanie suchym, wagowo 99,5 % lub więcej sacharozy określonej metodą polarymetryczną. |
2. |
„Cukry surowe” oznaczają cukry bez dodatku środków aromatyzujących, barwiących lub innych substancji, o zawartości wagowej sacharozy mniejszej niż 99,5 % w stanie suchym, określonej metodą polarymetryczną. |
3. |
„Izoglukoza” oznacza produkt otrzymany z glukozy lub jej polimerów o zawartości wagowej w stanie suchym co najmniej 10 % fruktozy. |
4. |
„Syrop inulinowy” oznacza bezpośredni produkt otrzymany w wyniku hydrolizy inuliny lub oligofruktoz, zawierający w stanie suchym co najmniej 10 % fruktozy w postaci wolnej lub w postaci sacharozy, wyrażony w ekwiwalencie cukru/izoglukozy. W celu uniknięcia ograniczeń na rynku produktów o słabych właściwościach słodzących, wytwarzanych przez przetwórców włókna inulinowego poza kwotą syropu inulinowego, ta definicja może zostać zmieniona przez Komisję. |
5. |
„Cukier kwotowy”, „izoglukoza kwotowa” i „kwotowy syrop inulinowy” oznaczają każdą wielkość produkcji cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego przypisaną do danego roku gospodarczego w ramach kwoty danego przedsiębiorstwa. |
6. |
„Cukier przemysłowy” oznacza każdą wielkość produkcji cukru przypisaną do danego roku gospodarczego przekraczającą ilość cukru, o której mowa w pkt 5, przeznaczoną do produkcji przemysłowej jednego z produktów, o których mowa w art. 59 ust. 2. |
7. |
„Izoglukoza przemysłowa” i „przemysłowy syrop inulinowy” oznaczają każdą wielkość produkcji izoglukozy lub syropu inulinowego przypisaną do danego roku gospodarczego, przeznaczoną do produkcji przemysłowej jednego z produktów, o których mowa w art. 62 ust. 2. |
8. |
„Nadwyżka cukru”, „nadwyżka izoglukozy” i „nadwyżka syropu inulinowego” oznaczają każdą wielkość produkcji cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego przypisaną do danego roku gospodarczego, przekraczającą stosowne ilości, o których mowa w pkt 5, 6 i 7. |
9. |
„Buraki kwotowe” oznaczają wszystkie buraki cukrowe przetwarzane na cukier kwotowy. |
10. |
„Umowa dostawy” oznacza umowę dostawy buraków do produkcji cukru zawartą pomiędzy sprzedawcą a przedsiębiorstwem. |
11. |
„Porozumienie branżowe” oznacza jedno z poniższych:
|
12. |
„Cukier pochodzący z AKP/Indii” oznacza cukier oznaczony kodem CN 1701 pochodzący z państw wymienionych w załączniku XIX i przywożony do Wspólnoty na mocy:
|
13. |
„Rafineria przemysłowa” oznacza zakład produkcyjny:
|
Część III: Definicje dotyczące sektora chmielu
1. |
„Chmiel” oznacza wysuszone kwiatostany, znane także jako szyszki, (żeńskiego) pnącego chmielu (Humulus lupulus); kwiatostany te są zielonkawo-żółte i o owalnym kształcie, mają ogonki, a ich długość wynosi zasadniczo 2–5 cm. |
2. |
„Mączka chmielowa” oznacza produkt otrzymany przez mielenie szyszek chmielu, zawierający wszystkie jego naturalne elementy. |
3. |
„Mączka chmielowa z podwyższoną zawartością lupuliny” oznacza produkt otrzymany przez mielenie szyszek chmielu po mechanicznym usunięciu części listków, ogonków, przylistków i osadek. |
4. |
„Ekstrakt z szyszek chmielowych” oznacza skoncentrowane produkty otrzymane poprzez działanie rozpuszczalników na szyszki chmielu lub na mączkę chmielową. |
5. |
„Mieszane produkty chmielowe” oznaczają mieszaninę dwóch lub więcej produktów, o których mowa w pkt 1–4. |
Część IV: Definicje dotyczące sektora wołowiny i cielęciny
1. |
„Bydło” oznacza żywe zwierzęta z gatunku bydła domowego oznaczone kodem CN ex 0102 10, 0102 90 05 do 0102 90 79. |
2. |
„Bydło dorosłe” oznacza bydło żywe o masie powyżej 300 kg. |
Część V: Definicje dotyczące sektora mleka i przetworów mlecznych
1. |
Do celów stosowania kwot taryfowych na masło pochodzące z Nowej Zelandii termin „wyprodukowane bezpośrednio z mleka lub śmietanki” nie wyłącza masła wyprodukowanego z mleka lub śmietanki, bez użycia materiałów przechowywanych, w jednorazowym, autonomicznym i nieprzerwanym procesie, który obejmuje przechodzenie śmietanki przez stan koncentracji tłuszczu lub frakcjonowanie tego tłuszczu. |
2. |
Do celów stosowania art. 119 w odniesieniu do stosowania kazeiny i kazeinianów w produkcji sera:
|
Część VI: Definicje dotyczące sektora jaj
1. |
„Jaja w skorupkach” oznaczają jaja drobiu w skorupkach, świeże, zakonserwowane lub gotowane, inne niż jaja wylęgowe, o których mowa w pkt 2. |
2. |
„Jaja wylęgowe” oznaczają jaja drobiu wylęgowe. |
3. |
„Produkty całe” oznaczają jaja ptasie pozbawione skorupek, zawierające dodatek cukru albo innego środka słodzącego lub go nie zawierające, nadające się do spożycia przez ludzi. |
4. |
„Produkty oddzielone” oznaczają żółtka jaj ptasich, zawierające dodatek cukru albo innego środka słodzącego lub go nie zawierające, nadające się do spożycia przez ludzi. |
Część VII: Definicje dotyczące sektora drobiu
1. |
„Drób domowy żywy” oznacza żywe kury, kaczki, gęsi, indyki i perliczki o masie ponad 185 gramów. |
2. |
„Pisklęta” oznaczają żywe kury, kaczki, gęsi, indyki i perliczki o masie nieprzekraczającej 185 gramów. |
3. |
„Drób bity” oznacza martwe kury, kaczki, gęsi, indyki i perliczki, całe, z podrobami lub bez. |
4. |
„Produkty pochodne” oznaczają:
|
Część VIII: Definicje dotyczące sektora pszczelarskiego
1. |
„Miód” oznacza naturalnie słodką substancję produkowaną przez pszczoły Apis mellifera z nektaru roślin lub wydzielin żywych części roślin lub wydzielin owadów wysysających żywe części roślin, zbieranych przez pszczoły, przerabianych przez łączenie specyficznych substancji z pszczół, składanych, odwodnionych, gromadzonych i pozostawionych w plastrach miodu do dojrzewania. Główne rodzaje miodu to:
„Miód piekarski” oznacza miód:
|
2. |
„Produkty pszczele” oznaczają miód, wosk pszczeli, mleczko pszczele, propolis lub pyłek. |
ZAŁĄCZNIK IV
STANDARDOWA JAKOŚĆ RYŻU I CUKRU
A. Standardowa jakość ryżu niełuskanego
Ryż niełuskany standardowej jakości:
a) |
to ryż o dobrej jakości handlowej zgodnej z obowiązującymi przepisami, bez zapachu; |
b) |
wilgotność takiego ryżu wynosi maksymalnie 13 %; |
c) |
ryż ten daje uzysk ryżu całkowicie bielonego wynoszący 63 % całych ziaren wagowo (z tolerancją 3 % dla ziaren obciętych), który to procent odnosi się do wagi ziaren całkowicie bielonego ryżu niepogorszonej jakości:
|
B. Standardowa jakość cukru:
I. Standardowa jakość buraków cukrowych
Burak standardowej jakości:
a) |
to burak o dobrej jakości handlowej zgodnej z obowiązującymi przepisami; |
b) |
cechuje się zawartością cukru 16 % w punkcie przyjęcia. |
II. Standardowa jakość cukru białego
1. |
Cukier biały standardowej jakości ma następujące właściwości:
|
2. |
Jeden punkt odpowiada:
|
3. |
Metodami oznaczania czynników, o których mowa w pkt 1, są metody stosowane do oznaczania takich czynników w ramach środków interwencyjnych. |
III. Standardowa jakość cukru surowego
1. |
Za cukier surowy jakości standardowej uważa się cukier, z którego uzysk cukru białego wynosi 92 %. |
2. |
Uzysk cukru surowego buraczanego oblicza się poprzez odjęcie od stopnia polaryzacji takiego cukru:
|
3. |
Uzysk cukru surowego trzcinowego jest obliczany poprzez odjęcie liczby 100 od stopnia polaryzacji takiego cukru pomnożonego przez dwa. |
ZAŁĄCZNIK V
WSPÓLNOTOWA SKALA KLASYFIKACJI TUSZ, O KTÓREJ MOWA W ART. 42
A. Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz bydła dorosłego:
I. Definicje
Stosuje się następujące definicje:
1) |
„tusza” oznacza ciało ubitego zwierzęcia po wykrwawieniu, wytrzewieniu i oskórowaniu; |
2) |
„półtusza” oznacza produkt otrzymany poprzez podzielenie tuszy, o której mowa w pkt 1, symetrycznie przez środek każdego kręgu szyjnego, piersiowego, lędźwiowego i krzyżowego oraz przez środek mostka i spojenia miednicznego. |
II. Kategorie:
Tusze dzieli się na następujące kategorie:
A. |
: |
tusze niekastrowanych młodych samców w wieku poniżej 2 lat; |
B. |
: |
tusze innych niekastrowanych samców; |
C. |
: |
tusze kastrowanych samców; |
D. |
: |
tusze samic, które się cieliły; |
E. |
: |
tusze innych samic. |
III. Klasyfikacja
Tusze klasyfikuje się oceniając kolejno:
1. |
Uformowanie, zgodnie z następującymi definicjami: Klasy uformowania tuszy, w szczególności jej istotne części (udziec, grzbiet, łopatka)
|
2. |
Okrywę tłuszczową, zgodnie z następującymi definicjami: Ilość tłuszczu na tuszy oraz w jamie piersiowej
Państwa członkowskie są uprawnione do dokonania dalszego podziału każdej z klas przedstawionych w pkt 1 i 2 na maksymalnie trzy podklasy. |
IV. Prezentacja
Tusze i półtusze prezentowane są w następujący sposób:
1) |
bez głowy i racic, głowa jest oddzielona od tuszy w stawie szczytowo-potylicznym, a racice oddzielone w stawie nadgarstkowo-śródręcznym lub stępowo-śródstopowym; |
2) |
bez narządów wewnętrznych jamy klatki piersiowej i jamy brzusznej, z nerkami, tłuszczem okołonerkowym i tłuszczem miednicznym lub bez; |
3) |
bez narządów rozrodczych i przylegających mięśni, a w przypadku samic – bez wymienia i tłuszczu gruczołu mlecznego. |
Do celów ustalenia cen rynkowych, możliwe jest określenie innego sposobu prezentacji zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
V. Klasyfikacja i identyfikacja
Rzeźnie zatwierdzone na mocy art. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (1) przyjmują środki gwarantujące, że wszystkie tusze i półtusze bydła dorosłego ubitego w takich rzeźniach i opatrzone znakiem jakości zdrowotnej, o którym mowa w art. 5 ust. 2 w związku z rozdziałem III sekcja I załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2) są klasyfikowane i identyfikowane zgodnie ze skalą wspólnotową.
Przed identyfikacją poprzez znakowanie państwa członkowskie mogą przyznać upoważnienie do usuwania tłuszczu zewnętrznego z tusz lub półtusz, jeżeli jest to uzasadnione okrywą tłuszczową.
B. Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz wieprzowych:
I. Definicja
„Tusza” oznacza ciało ubitej świni po wykrwawieniu i wytrzewieniu, całe lub podzielone wzdłuż linii środkowej.
II. Klasyfikacja
Tusze są dzielone na klasy w zależności od szacowanej zawartości chudego mięsa i odpowiednio klasyfikowane:
Klasy |
Chude mięso jako % wagi tuszy |
S |
60 lub więcej (3) |
E |
55 lub więcej |
U |
50 lub więcej, ale mniej niż 55 |
R |
45 lub więcej, ale mniej niż 50 |
O |
40 lub więcej, ale mniej niż 45 |
P |
mniej niż 40 |
III. Prezentacja
Tusze prezentowane są bez języka, szczeciny, racic, narządów płciowych, tłuszczu okołonerkowego, nerek oraz przepony.
W odniesieniu do świń ubitych na swoim terytorium, państwa członkowskie mogą zostać upoważnione do określenia innego sposobu prezentacji tusz wieprzowych, jeżeli spełniony zostanie jeden z poniższych warunków:
1) |
zwykła praktyka handlowa stosowana na ich terytorium różni się od standardowej prezentacji zdefiniowanej w akapicie pierwszym; |
2) |
wymagają tego względy techniczne; |
3) |
tusze są skórowane w jednolity sposób. |
IV. Zawartość chudego mięsa
1. |
Zawartość chudego mięsa ocenia się za pomocą metod klasyfikowania zatwierdzonych przez Komisję. Można zatwierdzić jedynie statystycznie udowodnione metody szacowania, oparte na pomiarach fizycznych jednej lub kilku części anatomicznych tuszy wieprzowej. Zatwierdzenie metod klasyfikacji zależy od zgodności z maksymalną tolerancją błędu statystycznego przy dokonywaniu oceny. |
2. |
Wartość handlowa tusz nie jest jednak ustalana wyłącznie na podstawie oszacowanej zawartości chudego mięsa. |
V. Identyfikacja tusz
O ile Komisja nie postanowi inaczej, sklasyfikowane tusze są identyfikowane przez oznakowanie zgodnie ze skalą wspólnotową.
C. Wspólnotowa skala klasyfikacji tusz baranich
I. Definicja
W odniesieniu do terminów „tusza” i „półtusza” stosuje się definicje zamieszczone w pkt A.I.
II. Kategorie
Tusze dzieli się na następujące kategorie:
A |
tusze owiec poniżej dwunastu miesięcy; |
B |
tusze pozostałych owiec. |
III. Klasyfikacja:
1. |
Tusze klasyfikuje się stosując przepisy pkt A.III mutatis mutandis. Termin „udziec” w pkt A.III.1 i w rzędzie 3 i 4 tabeli zamieszczonej w pkt A.III.2 zastępuje się terminem „ćwierć”. |
2. |
W drodze odstępstwa od pkt 1 w przypadku jagniąt o wadze tuszy poniżej 13 kg państwa członkowskie mogą zostać upoważnione przez Komisję działającą bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 2, do zastosowania następujących kryteriów klasyfikacji:
|
IV. Prezentacja
Tusze i półtusze prezentowane są bez głowy (oddzielona w stawie szczytowo-potylicznym), racic (oddzielone w stawie nadgarstkowo-śródręcznym lub stępowo-śródstopowym), ogona (odciętego pomiędzy szóstym a siódmym kręgiem ogonowym), wymion, organów płciowych, wątroby i wnętrzności. Nerki i tłuszcz okołonerkowy zaliczane są do tuszy.
Państwa członkowskie mogą jednak zezwolić na stosowanie innych rodzajów prezentacji, jeżeli opisana prezentacja nie jest stosowana. W takich przypadkach należy określić dostosowania konieczne do przejścia od takich prezentacji do prezentacji referencyjnej zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 195 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
V. Identyfikacja tusz:
Sklasyfikowane tusze i półtusze są identyfikowane przez oznakowanie zgodne z klasyfikacją wspólnotową.
(1) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 55. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).
(2) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 206. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006.
(3) Dla świń ubijanych na swoim terytorium państwa członkowskie mogą wprowadzić osobną klasę „60 % lub więcej chudego mięsa” oznaczoną literą S.
ZAŁĄCZNIK VI
KWOTY KRAJOWE I REGIONALNE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 53 I 56
Państwa członkowskie lub regiony (1) |
Cukier (w tonach) (2) |
Izoglukoza (3) |
Syrop inulinowy (4) |
Belgia |
862 077 |
99 796 |
0 |
Bułgaria |
4 752 |
78 153 |
— |
Republika Czeska |
367 937,8 |
— |
— |
Dania |
420 746 |
— |
— |
Niemcy |
3 655 455,5 |
49 330,2 |
— |
Grecja |
158 702 |
17 973 |
— |
Hiszpania |
887 163,7 |
110 111 |
— |
Francja (kontynentalna) |
3 640 441,9 |
— |
0 |
Francuskie departamenty zamorskie |
480 244,5 |
— |
— |
Irlandia |
0 |
— |
— |
Włochy |
753 845,5 |
28 300 |
— |
Łotwa |
0 |
— |
— |
Litwa |
103 010 |
— |
|
Węgry |
298 591 |
191 845 |
— |
Niderlandy |
876 560 |
12 683,6 |
0 |
Austria |
405 812,4 |
— |
— |
Polska |
1 772 477 |
37 331 |
— |
Portugalia (kontynentalna) |
15 000 |
13 823 |
— |
Region Autonomiczny Azorów |
9 953 |
— |
— |
Rumunia |
109 164 |
13 913 |
— |
Słowacja |
140 031 |
59 308,3 |
— |
Słowenia |
0 |
— |
— |
Finlandia |
90 000 |
16 548 |
— |
Szwecja |
325 700 |
— |
— |
Zjednoczone Królestwo |
1 221 474 |
37 967 |
— |
RAZEM |
16 599 138,3 |
767 082,1 |
0 |
ZAŁĄCZNIK VII
UZUPEŁNIAJĄCE KWOTY IZOGLUKOZY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 58 UST. 2
Państwa członkowskie |
Kwota dodatkowa (w tonach) |
Włochy |
60 000 |
Litwa |
8 000 |
Szwecja |
35 000 |
ZAŁĄCZNIK VIII
SZCZEGÓŁOWE ZASADY TRANSFERU KWOT CUKRU LUB IZOGLUKOZY ZGODNIE Z ART. 60
I
Do celów niniejszego załącznika:
a) |
„połączenie przedsiębiorstw” oznacza scalenie dwóch lub większej liczby przedsiębiorstw w jedno przedsiębiorstwo; |
b) |
„przeniesienie własności przedsiębiorstwa” oznacza przeniesienie lub przejęcie majątku przedsiębiorstwa posiadającego kwoty przez jedno przedsiębiorstwo lub większą liczbę przedsiębiorstw; |
c) |
„przeniesienie własności fabryki” oznacza przeniesienie własności jednostki produkcyjnej, włączając w to całą instalację niezbędną do produkcji danego produktu, na jedno przedsiębiorstwo lub większą liczbę przedsiębiorstw, powodujące częściowe lub całkowite przejęcie produkcji przedsiębiorstwa dokonującego przeniesienia własności; |
d) |
„dzierżawa fabryki” oznacza umowę dzierżawy jednostki produkcyjnej, włączając w to całą instalację niezbędną do produkcji cukru, mającą na celu jej funkcjonowanie, zawartą na okres co najmniej trzech kolejnych lat gospodarczych, której strony zobowiązują się nie rozwiązywać przed końcem trzeciego roku gospodarczego, z przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w tym samym państwie członkowskim co dana fabryka, jeżeli przedsiębiorstwo, które dzierżawi fabrykę, po wejściu w życie umowy dzierżawy może być uważane w odniesieniu do całej swojej produkcji za przedsiębiorstwo produkujące wyłącznie cukier. |
II
1. |
Bez uszczerbku dla pkt 2, w przypadku połączenia lub przeniesienia własności przedsiębiorstw produkujących cukier lub przeniesienia własności fabryk cukru, kwoty są korygowane w następujący sposób:
|
2. |
W przypadku gdy kilku producentów buraków cukrowych lub trzciny cukrowej, których bezpośrednio dotyczy jedno z działań, o których mowa w pkt 1, wyraźnie wykazuje wolę dostarczania swoich buraków lub trzciny cukrowej przedsiębiorstwu produkującemu cukier, które nie jest stroną takich operacji, państwo członkowskie może dokonać przydziału na podstawie produkcji przejętej przez przedsiębiorstwo, któremu producenci zamierzają dostarczać swoje buraki lub trzcinę. |
3. |
W przypadku zamknięcia, w okolicznościach innych niż te, o których mowa w pkt 1:
państwo członkowskie może przydzielić część kwot związanych z takim zamknięciem jednemu przedsiębiorstwu lub większej liczbie przedsiębiorstw produkujących cukier. Również w przypadku, o którym mowa w lit. b) poprzedniego akapitu, gdy część zainteresowanych producentów wykaże wyraźną wolę dostarczania swoich buraków lub trzciny cukrowej danemu przedsiębiorstwu produkującemu cukier, państwo członkowskie może przydzielić część kwot odpowiadającą danym burakom lub trzcinie przedsiębiorstwu, któremu ci producenci zamierzają dostarczać te produkty. |
4. |
W przypadku powołania się na odstępstwo, o którym mowa w art. 50 ust. 6, zainteresowane państwo członkowskie może żądać od producentów buraków i przedsiębiorstw cukrowniczych, których dotyczy to odstępstwo, aby zawarli oni w swoich porozumieniach branżowych specjalne klauzule umożliwiające temu państwu członkowskiemu stosowanie pkt 2 i 3 niniejszego punktu. |
5. |
W przypadku dzierżawy fabryki należącej do przedsiębiorstwa produkującego cukier, państwo członkowskie może obniżyć kwotę przedsiębiorstwa oddającego fabrykę w dzierżawę oraz przydzielić część, o którą została zmniejszona kwota, przedsiębiorstwu, które dzierżawi fabrykę w celu produkowania w niej cukru. W przypadku zakończenia dzierżawy w okresie trzech lat gospodarczych, o których mowa w pkt, I lit. d), korekta kwot na mocy akapitu pierwszego niniejszego punktu zostaje unieważniona przez państwo członkowskie z mocą wsteczną od dnia, w którym dzierżawa stała się skuteczna. Jeżeli jednak zakończenie dzierżawy następuje na skutek działania siły wyższej, państwo członkowskie nie musi unieważniać korekty. |
6. |
W przypadku gdy przedsiębiorstwo produkujące cukier nie jest w stanie nadal gwarantować, że wypełni swoje zobowiązania wynikające z przepisów wspólnotowych wobec danych producentów buraków cukrowych lub trzciny cukrowej, lub gdy sytuacja taka została stwierdzona przez właściwe organy danego państwa członkowskiego, państwo to może przydzielić, na jeden rok gospodarczy lub więcej lat gospodarczych, część danych kwot jednemu przedsiębiorstwu lub większej liczbie przedsiębiorstw produkujących cukier proporcjonalnie do przejętej produkcji. |
7. |
W przypadku gdy państwo członkowskie przyznaje przedsiębiorstwu produkującemu cukier gwarancje cenowe i gwarancję zbytu w odniesieniu do przetwarzania buraków cukrowych na alkohol etylowy, to państwo członkowskie może, w porozumieniu z tym przedsiębiorstwem i zainteresowanymi producentami buraków, dokonać rozdziału całości lub części kwot na produkcję cukru między jedno przedsiębiorstwo lub większą liczbę przedsiębiorstw w odniesieniu do jednego roku gospodarczego lub większej liczby lat gospodarczych. |
III
W przypadku połączenia lub przeniesienia własności przedsiębiorstw produkujących izoglukozę lub przeniesienia własności fabryki produkującej izoglukozę państwo członkowskie może przydzielić dane kwoty na produkcję izoglukozy jednemu przedsiębiorstwu lub większej liczbie przedsiębiorstw, bez względu na to czy posiadają jakąkolwiek kwotę produkcyjną.
IV
Działania podjęte zgodnie z pkt II i III stają się skuteczne, wyłącznie gdy spełnione są następujące warunki:
a) |
uwzględniono interesy każdej z zainteresowanych stron; |
b) |
zainteresowane państwo członkowskie uważa, że środki takie poprawią strukturę sektora buraczanego, trzcinowego oraz produkcji cukru; |
c) |
dotyczą one przedsiębiorstw mających siedzibę na terytorium, w odniesieniu do którego w załączniku VI określono kwotę. |
V
W przypadku gdy połączenie lub przeniesienie własności następuje pomiędzy dniem 1 października a 30 kwietnia następnego roku, środki, o których mowa w pkt II i III, stają się skuteczne w bieżącym roku gospodarczym.
W przypadku gdy połączenie lub przeniesienie własności przedsiębiorstw następuje pomiędzy dniem 1 maja a 30 września tego samego roku, środki, o których mowa w pkt II i III, stają się skuteczne w następnym roku gospodarczym.
VI
W przypadku zastosowania art. 59 ust. 3, państwa członkowskie przydzielają skorygowane kwoty najpóźniej do końca lutego w celu zastosowania ich w kolejnym roku gospodarczym.
VII
W przypadku zastosowania pkt II i III, państwa członkowskie informują Komisję o skorygowanych kwotach nie później niż 15 dni po upływie terminów, o których mowa w pkt V.
ZAŁĄCZNIK IX
KWOTY KRAJOWE I KWOTY REZERWY RESTRUKTURYZACYJNEJ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 66
1. Kwoty krajowe
Państwo członkowskie |
w tonach |
Belgia |
3 360 087,000 |
Bułgaria |
979 000,000 |
Republika Czeska |
2 737 931,000 |
Dania |
4 522 176,000 |
Niemcy |
28 281 784,697 |
Estonia |
646 368,000 |
Grecja |
820 513,000 |
Hiszpania |
6 116 950,000 |
Francja |
24 599 335,000 |
Irlandia |
5 395 764,000 |
Włochy |
10 530 060,000 |
Cypr |
145 200,000 |
Łotwa |
728 648,000 |
Litwa |
1 704 839,000 |
Luksemburg |
273 084,000 |
Węgry |
1 990 060,000 |
Malta |
48 698,000 |
Niderlandy |
11 240 814,000 |
Austria |
2 791 645,558 |
Polska |
9 380 143,000 |
Portugalia |
1 948 550,000 |
Rumunia |
3 057 000,000 |
Słowenia |
576 638,000 |
Słowacja |
1 040 788,000 |
Finlandia |
2 443 069,324 |
Szwecja |
3 352 545,000 |
Zjednoczone Królestwo |
14 828 597,000 |
2. Wielkości specjalnej rezerwy restrukturyzacyjnej
Państwo członkowskie |
Wielkości specjalnej rezerwy restrukturyzacyjnej w tonach |
Bułgaria |
39 180 |
Rumunia |
188 400 |
ZAŁĄCZNIK X
REFERENCYJNA ZAWARTOŚĆ TŁUSZCZU, O KTÓREJ MOWA W ART. 70
Państwo członkowskie |
Referencyjna zawartość tłuszczu (g/kg) |
Belgia |
36,91 |
Bułgaria |
39,10 |
Republika Czeska |
42,10 |
Dania |
43,68 |
Niemcy |
40,11 |
Estonia |
43,10 |
Grecja |
36,10 |
Hiszpania |
36,37 |
Francja |
39,48 |
Irlandia |
35,81 |
Włochy |
36,88 |
Cypr |
34,60 |
Łotwa |
40,70 |
Litwa |
39,90 |
Luksemburg |
39,17 |
Węgry |
38,50 |
Niderlandy |
42,36 |
Austria |
40,30 |
Polska |
39,00 |
Portugalia |
37,30 |
Rumunia |
38,50 |
Słowenia |
41,30 |
Słowacja |
37,10 |
Finlandia |
43,40 |
Szwecja |
43,40 |
Zjednoczone Królestwo |
39,70 |
ZAŁĄCZNIK XI
A. |
Podział maksymalnej gwarantowanej ilości między państwa członkowskie, o którym mowa w art. 94 ust. 1:
|
B. |
Podział maksymalnej gwarantowanej ilości między państwa członkowskie, o którym mowa w art. 89
|
ZAŁĄCZNIK XII
DEFINICJE I NAZWY, KTÓRE DOTYCZĄ MLEKA I PRZETWORÓW MLECZNYCH I O KTÓRYCH MOWA W ART. 114 UST. 1
I. Definicje:
Do celów niniejszego załącznika:
a) |
„wprowadzanie do obrotu” oznacza posiadanie lub wystawienie w celu sprzedaży, oferowanie na sprzedaż, sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania na rynek; |
b) |
„nazwa” oznacza nazwę stosowaną na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu. |
II. Użycie pojęcia „mleko”
1. |
Pojęcie „mleko” oznacza wyłącznie zwykłą wydzielinę z wymion – bez żadnych dodatków ani nie poddaną ekstrakcji – otrzymywaną z co najmniej jednego doju. Pojęcie „mleko” może jednak być stosowane:
|
2. |
Do celów niniejszego załącznika pojęcie „przetwory mleczne” oznacza produkty uzyskiwane wyłącznie z mleka, przy założeniu że można dodać substancje konieczne do ich wytworzenia, o ile nie stosuje się ich do zastąpienia – w całości lub w części – jakichkolwiek naturalnych składników mleka. Wyłącznie dla przetworów mlecznych zarezerwowane są:
|
3. |
Termin „mleko” oraz nazwy stosowane do przetworów mlecznych mogą być stosowane również w połączeniu ze słowem lub słowami oznaczającymi przetwory złożone, których żadna część nie zastępuje ani nie ma w zamierzeniu zastępować żadnego składnika mleka i w których mleko lub produkt mleczny są częścią zasadniczą – zarówno w kategoriach ilości, jak i charakterystyki produktu. |
4. |
Pochodzenie mleka i przetworów mlecznych określonych przez Komisję jest podane, jeżeli nie jest to mleko krowie. |
III. Stosowanie nazw w odniesieniu do produktów konkurencyjnych
1. |
Nazwy, o których mowa w pkt II niniejszego załącznika, nie mogą być stosowane do produktów innych niż wymienione w tym punkcie. Przepis ten nie ma jednak zastosowania do nazw produktów, których dokładny charakter jest oczywisty ze względu na tradycyjne stosowanie, lub kiedy nazwy te są wyraźnie stosowane w celu opisania charakterystycznej cechy produktu. |
2. |
W odniesieniu do produktów innych niż opisane w pkt II niniejszego załącznika obowiązuje zakaz używania jakiejkolwiek etykiety, jakiegokolwiek dokumentu handlowego, materiału reklamowego, jakiejkolwiek formy reklamy w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. w sprawie reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (2) lub jakiejkolwiek formy prezentacji, które wskazywałyby, implikowały lub sugerowały, że produkt ten jest przetworem mleczarskim. Jednak w odniesieniu do produktu, który zawiera mleko lub przetwory mleczne, nazwa „mleko” lub nazwy wymienione w pkt II.2 akapit drugi niniejszego załącznika mogą być stosowane tylko do opisania jego podstawowych surowców i wymienienia jego składników, zgodnie z dyrektywą 2000/13/WE. |
IV. Wykazy produktów; powiadomienia
1. |
Państwa członkowskie udostępniają Komisji orientacyjny wykaz produktów, które uznają za odpowiadające na ich terytoriach produktom, o których mowa w pkt III.1 akapit drugi niniejszego załącznika. W razie potrzeby państwa członkowskie uzupełniają później tę listę i informują o tym Komisję. |
2. |
Każdego roku do dnia 1 października państwa członkowskie przedstawiają Komisji sprawozdanie dotyczące zmian na rynku przetworów mlecznych i produktów konkurencyjnych w ramach wykonywania przepisów niniejszego załącznika, tak aby Komisja mogła do dnia 1 marca następnego roku przedstawić sprawozdanie Radzie. |
(1) Dz.U. L 109 z 6.5.2000, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/89/WE (Dz.U. L 308 z 25.11.2003, str. 15).
(2) Dz.U. L 250 z 19.9.1984, str. 17. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/29/WE (Dz.U. L 149 z 11.6.2005, str. 22).
ZAŁĄCZNIK XIII
WPROWADZANIE DO OBROTU MLEKA PRZEZNACZONEGO DO SPOŻYCIA PRZEZ LUDZI, O KTÓRYM MOWA W ART. 114 UST. 2
I. Definicje
Do celów niniejszego załącznika:
a) |
„mleko” oznacza produkt pochodzący z doju co najmniej jednej krowy; |
b) |
„mleko spożywcze” oznacza produkty, o których mowa w pkt III niniejszego załącznika, przeznaczone do dostarczenia konsumentowi bez dalszego przetwarzania; |
c) |
„zawartość tłuszczu” oznacza stosunek masy cząstek tłuszczu mleka do masy stu cząstek mleka w danym mleku; |
d) |
„zawartość białka” oznacza stosunek masy cząstek białka do masy stu cząstek mleka w danym mleku (uzyskany przez pomnożenie przez 6,38 całkowitej zawartości azotu w mleku wyrażonej jako procent masy). |
II. Dostawa do końcowego konsumenta lub sprzedaż temu konsumentowi
1. |
Jedynie mleko spełniające wymogi określone dla mleka spożywczego może być dostarczane lub sprzedawane bez przetwarzania końcowemu konsumentowi, zarówno bezpośrednio, jak i poprzez pośredników, takich jak restauracje, szpitale, stołówki lub inne podobne placówki zbiorowego żywienia. |
2. |
Nazwy handlowe stosowane do tych produktów są nazwami podanymi w pkt III niniejszego załącznika. Nazwy te stosuje się jedynie do produktów, o których mowa w tym punkcie, bez uszczerbku dla ich stosowania w opisach dotyczących składu. |
3. |
Państwa członkowskie przyjmują środki mające na celu informowanie konsumentów o charakterze i składzie omawianych produktów, w przypadku gdy brak takich informacji może powodować dezorientację. |
III. Mleko spożywcze
1. |
Następujące produkty są uznawane za mleko spożywcze:
|
2. |
Bez uszczerbku dla pkt 1 lit. b) ppkt (ii) dozwolone są jedynie następujące zmiany:
|
3. |
Mleko spożywcze
|
IV. Produkty przywożone
Produkty przywożone do Wspólnoty na sprzedaż jako mleko spożywcze spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia.
V. |
Zastosowanie ma dyrektywa 2000/13/WE, zwłaszcza jeżeli chodzi o przepisy krajowe dotyczące etykietowania mleka spożywczego. |
VI. Kontrole i kary oraz sprawozdania z nimi związane
Bez uszczerbku dla wszelkich przepisów szczegółowych, które Komisja może przyjąć zgodnie z art. 194 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie przyjmują wszystkie właściwe środki, by monitorować stosowanie niniejszego rozporządzenia, karać za jego naruszanie oraz zapobiegać i przeciwdziałać nadużyciom.
O środkach tych oraz o wszelkich zmianach należy poinformować Komisję w ciągu miesiąca po ich przyjęciu.
(1) Dz.U. L 276 z 6.10.1990, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).
ZAŁĄCZNIK XIV
NORMY HANDLOWE DLA PRODUKTÓW SEKTORÓW JAJ I DROBIU, O KTÓRYCH MOWA W ART. 116A
A. Normy handlowe dla jaj kur z gatunku Gallus gallus
I. Zakres stosowania
1. |
Bez uszczerbku dla przepisów części C niniejszego załącznika dotyczącej przepisów regulujących produkcję i wprowadzanie do obrotu jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego przepisy niniejszej części stosuje się w przypadku wprowadzania do obrotu we Wspólnocie jaj produkowanych we Wspólnocie, przywożonych z państw trzecich lub przeznaczonych do wywozu poza Wspólnotę. |
2. |
Państwa członkowskie mogą zwalniać ze spełnienia wymogów przewidzianych w tej części niniejszego załącznika, z wyjątkiem pkt III.3, w przypadku jaj sprzedawanych bezpośrednio konsumentowi końcowemu przez producenta:
W przypadku przyznania takiego zwolnienia, każdy producent ma możliwość zdecydowania o jego stosowaniu. W przypadku stosowania takiego zwolnienia nie można dokonywać żadnej klasyfikacji według jakości i wagi. Państwa członkowskie mogą określić, zgodnie z prawem krajowym, definicje terminów: „lokalny rynek publiczny”, „handel obwoźny” oraz „region produkcji”. |
II. Klasyfikacja według jakości i wagi
1. |
Jaja są klasyfikowane według jakości w następujący sposób:
|
2. |
Jaja klasy A klasyfikuje się także według wagi. Klasyfikacja według wagi nie jest jednak wymagana w przypadku jaj dostarczanych przemysłowi spożywczemu i niespożywczemu. |
3. |
Jaja klasy B są dostarczane wyłącznie przemysłowi spożywczemu i niespożywczemu. |
III. Znakowanie jaj
1. |
Jaja klasy A są znakowane kodem producenta. Jaja klasy B są znakowane kodem producenta lub innym oznaczeniem. Państwa członkowskie mogą jednak odstąpić od tego wymogu w odniesieniu do jaj klasy B w przypadku gdy jaja te są wprowadzane do obrotu wyłącznie na ich terytorium. |
2. |
Znakowanie jaj zgodnie z pkt 1 odbywa się w miejscu produkcji lub w pierwszym zakładzie pakowania, do którego dostarcza się jaja. |
3. |
Jaja sprzedawane przez producenta konsumentowi końcowemu na lokalnym rynku publicznym w regionie produkcji danego państwa członkowskiego są znakowane zgodnie z pkt 1. Państwa członkowskie mogą jednak odstąpić od tego wymogu w przypadku producentów posiadających nie więcej niż 50 kur niosek, pod warunkiem że nazwa i adres producenta są podane w punkcie sprzedaży. |
IV. Przywóz jaj
1. |
Komisja, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, ocenia normy handlowe dla jaj obowiązujące w wywożących państwach trzecich na wniosek zainteresowanego państwa. Ocena ta obejmuje zasady znakowania i etykietowania, sposoby chowu i kontroli oraz stosowanie tych zasad. Jeżeli okaże się, że stosowane zasady dają wystarczające gwarancje w odniesieniu do równoważności z prawodawstwem wspólnotowym, jaja przywożone z zainteresowanych państw są znakowane numerem odróżniającym odpowiadającym kodowi producenta. |
2. |
W razie potrzeby Komisja, bez pomocy komitetu, o którym mowa w art. 195 ust. 1, prowadzi negocjacje z państwami trzecimi w celu znalezienia właściwych sposobów udzielania gwarancji, o których mowa w pkt 1, oraz w celu zawarcia porozumień odnoszących się do takich gwarancji. |
3. |
Jeżeli nie zostaną udzielone wystarczające gwarancje w odniesieniu do równoważności przepisów, jaja przywożone z danego państwa trzeciego zostają oznaczone kodem pozwalającym zidentyfikować kraj pochodzenia oraz oznaczenie, że sposób chowu jest „nieokreślony”. |
B. Normy handlowe dla mięsa drobiowego
I. Zakres stosowania
1. |
Bez uszczerbku dla przepisów części C niniejszego załącznika dotyczącej przepisów regulujących produkcję i wprowadzanie do obrotu jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego, przepisy niniejszej części stosuje się w przypadku wprowadzania do obrotu we Wspólnocie – w ramach działalności gospodarczej lub handlowej – niektórych rodzajów i prezentacji mięsa drobiowego następujących gatunków, określonych w części XX załącznika I:
|
2. |
Niniejszej części nie stosuje się do:
|
3. |
Państwa członkowskie mogą odstąpić od stosowania wymogów niniejszego rozporządzenia w przypadkach bezpośredniej dostawy małych ilości mięsa drobiowego, o której mowa w art. 1 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 853/2004, przez producenta, którego roczna produkcja nie przekracza 10 000 ptaków. |
II. Definicje
Bez uszczerbku dla definicji, które ustali Komisja, do celów stosowania niniejszej części:
1) |
„mięso drobiowe”: oznacza mięso drobiowe nadające się do spożycia przez ludzi, które nie zostało poddane żadnej obróbce, z wyjątkiem schłodzenia; |
2) |
„świeże mięso drobiowe”: oznacza mięso drobiowe nieusztywnione wskutek procesu wychładzania, które ma być utrzymywane przez cały czas w temperaturze nie niższej niż - 2 oC i nie wyższej niż 4 oC; państwa członkowskie mogą jednak ustalić inne wymogi odnośnie do temperatury rozbioru i przechowywania świeżego mięsa drobiowego w sklepach sprzedaży detalicznej lub na terenie przyległym do punktów sprzedaży, o ile rozbiór i przechowywanie służą wyłącznie bezpośredniej obsłudze konsumenta na miejscu; |
3) |
„mrożone mięso drobiowe”: oznacza mięso drobiowe, które musi być zamrożone możliwie jak najszybciej w związku z wymogami normalnych procedur ubojowych i które ma być utrzymywane przez cały czas w temperaturze nie wyższej niż - 12 oC. Komisja może jednak ustalić określony przedział tolerancji. |
4) |
„głęboko mrożone mięso drobiowe”: oznacza mięso drobiowe, które ma być utrzymywane przez cały czas w temperaturze nie wyższej niż - 18 oC, z zachowaniem tolerancji przewidzianej w dyrektywie Rady 89/108/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do głęboko mrożonych środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2). |
III. Klasyfikacja według jakości i wagi
1. |
Mięso drobiowe jest klasyfikowane według jakości jako klasa A lub B, w zależności od budowy i wyglądu tusz lub ich części. Klasę A dzieli się na klasę A1 i A2 zgodnie z kryteriami określanymi przez Komisję. Klasyfikacja ta uwzględnia w szczególności umięśnienie, występowanie tkanki tłuszczowej oraz ilość uszkodzeń i urazów. |
2. |
Mięso drobiowe jest wprowadzane do obrotu, gdy spełnia jeden z następujących warunków:
|
3. |
Paczkowane mięso drobiowe mrożone lub głęboko mrożone może być sklasyfikowane według kategorii wagowej. |
C. Normy dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego
I. Zakres stosowania
1. |
Przepisy niniejszej części mają zastosowanie do wprowadzania do obrotu i transportu jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego, jak również do inkubacji jaj wylęgowych w odniesieniu do handlu w obrębie Wspólnoty lub do celów handlowych. |
2. |
Jednakże zakłady hodowli rodowodowej i inne zakłady hodowlane mające mniej niż 100 ptaków i wylęgarnie o zdolności produkcyjnej mniejszej niż 1000 jaj wylęgowych nie są związane przepisami niniejszej części. |
II. Znakowanie i pakowanie jaj wylęgowych
1. |
Jaja wylęgowe, wykorzystywane do produkcji piskląt, są znakowane indywidualnie. |
2. |
Jaja wylęgowe transportuje się w idealnie czystych opakowaniach, zawierających tylko jaja wylęgowe drobiu tego samego gatunku, kategorii i rodzaju, pochodzące z jednego przedsiębiorstwa. |
3. |
Opakowanie jaj wylęgowych przywożonych z państw trzecich zawiera wyłącznie jaja wylęgowe drobiu tego samego gatunku, kategorii i rodzaju z tego samego kraju pochodzenia i od tego samego nadawcy. |
III. Pakowanie piskląt
1. |
Pisklęta są pakowane według gatunku, rodzaju i kategorii drobiu. |
2. |
W skrzynkach znajdują się jedynie pisklęta pochodzące z tej samej wylęgarni; na skrzynkach umieszczony jest co najmniej odróżniający numer wylęgarni. |
3. |
Pisklęta pochodzące z państw trzecich mogą być przywożone jedynie pod warunkiem, że są pogrupowane zgodnie z pkt 1. W skrzynkach mogą znajdować się jedynie pisklęta z tego samego kraju pochodzenia i od tego samego nadawcy. |
(1) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 55. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1791/2006 (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 1).
(2) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 51. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/107/WE (Dz.U. 363 z 20.12.2006, str. 411).
ZAŁĄCZNIK XV
NORMY, KTÓRE MAJĄ ZASTOSOWANIE DO TŁUSZCZÓW DO SMAROWANIA I O KTÓRYCH MOWA W ART. 115
I. Nazwy handlowe
1. |
Produkty, o których mowa w art. 115, nie mogą być dostarczane ani przekazywane bez przetworzenia konsumentowi końcowemu ani bezpośrednio, ani przez restauracje, szpitale, stołówki lub podobne zakłady, jeżeli nie spełniają wymogów określonych w dodatku. |
2. |
Nazwy handlowe tych produktów to nazwy umieszczone w dodatku, bez uszczerbku dla zastosowania pkt II. 2 lub pkt III. 2 i 3 niniejszego załącznika. Nazwy handlowe zawarte w dodatku są zastrzeżone dla produktów w nim opisanych. Niniejszy punkt nie ma jednak zastosowania do:
|
II. Etykietowanie i prezentacja
1. |
Przy etykietowaniu i prezentacji produktów, o których mowa w pkt I.1 niniejszego załącznika, należy zastosować reguły określone w dyrektywie 2000/13/WE, a ponadto wskazać następujące informacje:
|
2. |
Niezależnie od pkt 1 lit. a) nazwy handlowe „minarine” lub „halvarine” mogą być stosowane do produktów, o których mowa w pkt 3 części B dodatku. |
3. |
Nazwy handlowe, o których mowa w pkt 1 lit. a), mogą być stosowane wraz z co najmniej jednym terminem określającym gatunki roślin lub zwierząt, od których pochodzą te produkty, lub określającym przeznaczenie tych produktów oraz z innymi terminami dotyczącymi metod produkcji, o ile takie terminy nie stoją w sprzeczności z innymi przepisami wspólnotowymi, a zwłaszcza z rozporządzeniem Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (1). Można również stosować informacje o pochodzeniu geograficznym z zastrzeżeniem przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2). |
4. |
Termin „roślinny” może być używany wraz z nazwami handlowymi zawartymi w części B dodatku, pod warunkiem że produkt zawiera jedynie tłuszcz pochodzenia roślinnego, z tolerancją 2 % zawartości tłuszczów zwierzęcych. Tolerancja ta obowiązuje również w przypadku odwołania do gatunku roślinnego. |
5. |
Informacja, o której mowa w pkt 1, 2 i 3, powinna być zrozumiała i powinna zostać przedstawiona w widocznym miejscu, tak by była łatwo dostrzegalna, czytelna i nieusuwalna. |
6. |
Dla pewnych form reklamy Komisja może wprowadzić specjalne środki dotyczące informacji, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b). |
III. Terminologia
1. |
Termin „tradycyjny” może być używany wraz z nazwą „masło” przewidzianą w pkt 1 części A dodatku, jeżeli produkt otrzymywany jest bezpośrednio z mleka lub śmietanki. Do celów niniejszego punktu „śmietanka” oznacza produkt otrzymywany z mleka, mający formę emulsji typu olej w wodzie i zawierający co najmniej 10 % tłuszczu mlecznego. |
2. |
Zabronione jest stosowanie do produktów, o których mowa w dodatku, takich terminów, które oznaczają, implikują lub sugerują zawartość tłuszczu inną niż ta, o której mowa w tym dodatku. |
3. |
W drodze odstępstwa od przepisów pkt 2 i dodatkowo:
Terminem „o zmniejszonej zawartości tłuszczu” oraz terminami „niskotłuszczowy” lub „lekki” można jednak zastąpić odpowiednio terminy: „o zawartości trzech czwartych tłuszczu” lub „półtłuste” używane w dodatku. |
IV. Przepisy krajowe
1. |
Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego załącznika państwa członkowskie mogą przyjąć lub zachować przepisy krajowe określające odmienne poziomy jakości. Takie przepisy powinny umożliwiać przeprowadzenie oceny poziomów jakości na podstawie kryteriów odnoszących się przede wszystkim do zastosowanych surowców, organoleptycznych cech tych produktów oraz ich stabilności fizycznej i mikrobiologicznej. Państwa członkowskie, które korzystają z tej możliwości, dopilnowują, by produkty innych państw członkowskich spełniające kryteria określone w tych przepisach mogły na niedyskryminujących warunkach używać terminów oznaczających na mocy tych przepisów, że kryteria te są spełnione. |
2. |
Nazwy handlowe, o których mowa w pkt II.1 lit a), mogą zostać uzupełnione odniesieniem do poziomu jakości właściwego dla danego produktu. |
3. |
Państwa członkowskie podejmują niezbędne działania, aby zagwarantować, że przeprowadzane będą kontrole stosowania wszystkich kryteriów, o których mowa w pkt 1 akapit drugi i które służą określeniu poziomów jakości. Regularne i częste kontrole muszą być rozszerzone na produkt końcowy i muszą być przeprowadzane przez co najmniej jeden organ prawa publicznego, który zostaje wyznaczony przez państwo członkowskie, lub przez zatwierdzony organ nadzorowany przez to państwo. Państwa członkowskie przekazują Komisji wykaz wyznaczonych przez nie organów. |
V. Produkty przywożone
Produkty przywożone do Wspólnoty muszą spełniać wymogi określone w niniejszym załączniku w przypadkach, o których mowa w pkt I.1 niniejszego załącznika.
VI. Kary
Bez uszczerbku dla wszelkich przepisów szczegółowych, które Komisja może przyjąć zgodnie z art. 194 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie określają skuteczne kary, które będą nakładane w przypadku naruszenia przepisów art. 111 i niniejszego załącznika, a także w odpowiednim przypadku środków krajowych istotnych dla jego stosowania; informują one o nich Komisję.
(1) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 1.
(2) Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12.
Dodatek do załącznika XV
Grupa tłuszczów |
Nazwy handlowe |
Kategorie produktu |
|||||||
Definicje |
Uzupełniający opis kategorii ze wskazaniem procentowej zawartości tłuszczu według masy |
||||||||
|
|
Produkt zawierający nie mniej niż 80 % i nie więcej niż 90 % tłuszczu mlecznego, nie więcej niż 16 % wody i nie więcej niż 2 % suchej masy beztłuszczowej mleka. |
|||||||
|
Produkt zawierający nie mniej niż 60 % i nie więcej niż 62 % tłuszczu mlecznego. |
||||||||
|
Produkt zawierający nie mniej niż 39 % i nie więcej niż 41 % tłuszczu mlecznego. |
||||||||
|
Produkt zawierający następujące ilości tłuszczu mlecznego:
|
||||||||
|
|
Produkt otrzymywany z tłuszczów roślinnych lub zwierzęcych i zawierający nie mniej niż 80 % i nie więcej niż 90 % tłuszczu. |
|||||||
|
Produkt otrzymywany z tłuszczów roślinnych lub zwierzęcych i zawierający nie mniej niż 60 % i nie więcej niż 62 % tłuszczu. |
||||||||
|
Produkt otrzymywany z tłuszczów roślinnych lub zwierzęcych i zawierający nie mniej niż 39 % i nie więcej niż 41 % tłuszczu. |
||||||||
|
Produkt otrzymywany z tłuszczów roślinnych lub zwierzęcych i zawierający następujące ilości tłuszczu:
|
||||||||
|
|
Produkt otrzymywany z mieszaniny tłuszczów roślinnych lub zwierzęcych i zawierający nie mniej niż 80 % i nie więcej niż 90 % tłuszczu. |
|||||||
|
Produkt otrzymywany z mieszaniny tłuszczów roślinnych lub zwierzęcych i zawierający nie mniej niż 60 % i nie więcej niż 62 % tłuszczu. |
||||||||
|
Produkt otrzymywany z mieszaniny tłuszczów roślinnych lub zwierzęcych i zawierający nie mniej niż 39 % i nie więcej niż 41 % tłuszczu. |
||||||||
|
Produkt otrzymywany z mieszaniny tłuszczów roślinnych lub zwierzęcych i zawierający następujące ilości tłuszczu:
|
Uwaga |
: |
Tłuszcz mleczny jako składnik produktów wymienionych w dodatku może zostać zmieniony tylko w wyniku procesów fizycznych. |
(1) Odpowiadające „smør 60” w języku duńskim.
(2) Odpowiadające „smør 40” w języku duńskim.
(3) Odpowiadające „margarine 60” w języku duńskim.
(4) Odpowiadające „margarine 40” w języku duńskim.
(5) Odpowiadające „blandingsprodukt 60” w języku duńskim.
(6) Odpowiadające „blandingsprodukt 40” w języku duńskim.
ZAŁĄCZNIK XVI
OPISY I DEFINICJE OLIWY Z OLIWEK I OLIWY Z WYTŁOCZYN Z OLIWEK, O KTÓRYCH MOWA W ART. 118
1. OLIWY Z OLIWEK Z PIERWSZEGO TŁOCZENIA
Oleje uzyskane z owoców drzewa oliwnego wyłącznie przy pomocy mechanicznych lub innych fizycznych środków, w warunkach nieprowadzących do zmian w oleju, które nie zostały poddane innej obróbce niż płukanie, dekantacja, odwirowanie lub filtrowanie, z wyłączeniem olejów uzyskanych przy użyciu rozpuszczalników lub środków wspomagających o działaniu chemicznym lub biochemicznym, lub w drodze procesu ponownej estryfikacji oraz jakichkolwiek mieszanek z olejami innego rodzaju.
Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia jest klasyfikowana i opisywana wyłącznie w następujący sposób:
a) |
Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 0,8 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z cechami ustalonymi dla tej kategorii. |
b) |
Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 2 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z cechami ustalonymi dla tej kategorii. |
c) |
Oliwa z oliwek typu lampante Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia, o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, większej niż 2 g na 100 g, lub o innych cechach charakterystycznych zgodnych z cechami ustalonymi dla tej kategorii. |
2. RAFINOWANA OLIWA Z OLIWEK
Oliwa z oliwek uzyskana w drodze rafinacji oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 0,3 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z cechami ustalonymi dla tej kategorii.
3. OLIWA Z OLIWEK – SKŁADAJĄCA SIĘ Z RAFINOWANEJ OLIWY Z OLIWEK ORAZ OLIWY Z OLIWEK Z PIERWSZEGO TŁOCZENIA
Oliwa z oliwek uzyskana w drodze mieszania rafinowanej oliwy z oliwek oraz oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia innej niż oliwa z oliwek typu lampante, o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 1 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z cechami ustalonymi dla tej kategorii.
4. SUROWA OLIWA Z WYTŁOCZYN Z OLIWEK
Olej uzyskany z wytłoczyn z oliwek w drodze obróbki przy pomocy rozpuszczalników lub środków fizycznych lub olej odpowiadający oliwie z oliwek typu lampante, z wyjątkiem pewnych szczególnych cech, z wyłączeniem oleju uzyskanego w drodze powtórnej estryfikacji oraz mieszanek z olejami innego rodzaju, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z cechami ustalonymi dla tej kategorii.
5. RAFINOWANA OLIWA Z WYTŁOCZYN Z OLIWEK
Olej uzyskany w drodze rafinacji surowej oliwy z wytłoczyn z oliwek o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 0,3 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z cechami ustalonymi dla tej kategorii.
6. OLIWA Z WYTŁOCZYN Z OLIWEK
Olej uzyskany w drodze mieszania rafinowanej oliwy z oliwek oraz oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia innej niż oliwa z oliwek typu lampante, o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 1 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z cechami ustalonymi dla tej kategorii.
ZAŁĄCZNIK XVII
NALEŻNOŚCI CELNE PRZYWOZOWE NA RYŻ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 137 I 139
1. Należności celne przywozowe na ryż łuskany
a) |
30 EUR za tonę w następujących przypadkach:
|
b) |
42,5 EUR za tonę w następujących przypadkach:
|
c) |
65 EUR za tonę w następujących przypadkach:
|
2. Należności celne przywozowe za ryż bielony
a) |
175 EUR za tonę w następujących przypadkach:
|
b) |
145 EUR za tonę w następujących przypadkach:
|
ZAŁĄCZNIK XVIII
ODMIANY RYŻU BASMATI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 138
Basmati 217
Basmati 370
Basmati 386
Kernel (Basmati)
Pusa Basmati
Ranbir Basmati
Super Basmati
Taraori Basmati (HBC-19)
Type-3 (Dehradun)
ZAŁĄCZNIK XIX
PAŃSTWA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 153 UST. 3 I ART. 154 UST. 1 LIT. B) ORAZ W ZAŁĄCZNIKU III CZĘŚĆ II PKT 12
Barbados
Belize
Wybrzeże Kości Słoniowej
Republika Konga
Fidżi
Gujana
Indie
Jamajka
Kenia
Madagaskar
Malawi
Mauritius
Mozambik
Saint Kitts i Nevis – Anguilla
Surinam
Suazi
Tanzania
Trynidad i Tobago
Uganda
Zambia
Zimbabwe
ZAŁĄCZNIK XX
WYKAZ TOWARÓW Z SEKTORA ZBÓŻ, RYŻU, CUKRU, MLEKA I JAJ DO CELÓW ART. 26 LIT. a) PKT (ii) I PRZYZNAWANIA REFUNDACJI WYWOZOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W CZĘŚCI III ROZDZIAŁ III SEKCJA II
Część I: Zboża
Kod CN |
Opis |
||
ex 0403 |
Maślanka, mleko ukwaszone i śmietanka ukwaszona, jogurt, kefir i inne fermentowane lub zakwaszone mleko i śmietanka, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub aromatycznego lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao: |
||
0403 10 |
|
||
0403 10 51 do 0403 10 99 |
|
||
0403 90 |
|
||
0403 90 71 do 0403 90 99 |
|
||
ex 0710 |
Warzywa (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone: |
||
0710 40 00 |
|
||
ex 0711 |
Warzywa zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia: |
||
0711 90 30 |
|
||
ex 1704 |
Wyroby cukiernicze (włącznie z białą czekoladą) niezawierające kakao, z wyjątkiem wyciągu (ekstraktu) z lukrecji objętego podpozycją 1704 90 10 |
||
1806 |
Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao |
||
ex 1901 |
Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
1901 10 00 |
|
||
1901 20 00 |
|
||
1901 90 |
|
||
1901 90 11 do 1901 90 19 |
|
||
|
|
||
1901 90 99 |
|
||
ex 1902 |
Makarony, nawet poddane obróbce cieplnej lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami), lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: |
||
|
|
||
1902 11 00 |
|
||
1902 19 |
|
||
ex 1902 20 |
|
||
|
|
||
1902 20 91 |
|
||
1902 20 99 |
|
||
1902 30 |
|
||
1902 40 |
|
||
1903 00 00 |
Tapioka i jej namiastki, przygotowane ze skrobi, w postaci płatków, ziaren, perełek, odsiewu lub w podobnych postaciach |
||
1904 |
Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
1905 |
Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby |
||
ex 2001 |
Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym: |
||
|
|
||
2001 90 30 |
|
||
2001 90 40 |
|
||
ex 2004 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |
||
2004 10 |
|
||
|
|
||
2004 10 91 |
|
||
2004 90 |
|
||
2004 90 10 |
|
||
ex 2005 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |
||
2005 20 |
|
||
2005 20 10 |
|
||
2005 80 00 |
|
||
ex 2008 |
Owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
|
|
||
2008 99 |
|
||
|
|
||
|
|
||
2008 99 85 |
|
||
2008 99 91 |
|
||
ex 2101 |
Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) oraz przetwory na bazie tych produktów lub na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej); cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty: |
||
2101 12 |
|
||
2101 12 98 |
|
||
2101 20 |
|
||
2101 20 98 |
|
||
2101 30 |
Cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty: |
||
|
|
||
2101 30 19 |
|
||
|
|
||
2101 30 99 |
|
||
ex 2102 |
Drożdże (aktywne lub nieaktywne); pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek objętych pozycją 3002); gotowe proszki do pieczenia: |
||
2102 10 |
|
||
2102 10 31 i 2102 10 39 |
|
||
2105 00 |
Lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne, nawet zawierające kakao |
||
ex 2106 |
Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
2106 90 |
|
||
|
|
||
2106 90 92 |
|
||
2106 90 98 |
|
||
2202 |
Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych, objętych pozycją 2009 |
||
2205 |
Wermut i pozostałe wina ze świeżych winogron aromatyzowane roślinami lub substancjami aromatycznymi |
||
ex 2208 |
Alkohol etylowy nieskażony o zawartości alkoholu mniejszej niż 80 % obj.; okowity, likiery i pozostałe napoje spirytusowe: |
||
2208 30 |
|
||
2208 30 32 do 2208 30 88 |
|
||
2208 50 |
|
||
2208 60 |
|
||
2208 70 |
|
||
2208 90 |
|
||
|
|
||
|
|
||
2208 90 41 |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
2208 90 52 |
|
||
2208 90 54 |
|
||
2208 90 56 |
|
||
2208 90 69 |
|
||
|
|
||
|
|
||
2208 90 75 |
|
||
2208 90 77 |
|
||
2208 90 78 |
|
||
2905 43 00 |
|
||
2905 44 |
|
||
ex 3302 |
Mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (włącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych jako surowce w przemyśle; pozostałe preparaty oparte na substancjach zapachowych, w rodzaju stosowanych do produkcji napojów: |
||
3302 10 |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
3302 10 29 |
|
||
3505 |
Dekstryny i pozostałe skrobie modyfikowane (na przykład skrobie wstępnie żelatynizowane lub estryfikowane); kleje oparte na skrobiach, na dekstrynach lub pozostałych skrobiach modyfikowanych |
||
ex 3809 |
Środki wykańczalnicze, nośniki barwników przyśpieszające barwienie, utrwalacze barwników i pozostałe preparaty (na przykład klejonki i zaprawy), w rodzaju stosowanych w przemysłach włókienniczym, papierniczym, skórzanym i podobnych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
3809 10 |
|
||
3824 60 |
|
Część II: Ryż
Kod CN |
Opis |
||
ex 0403 |
Maślanka, mleko ukwaszone i śmietanka ukwaszona, jogurt, kefir i inne fermentowane lub zakwaszone mleko i śmietanka, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub aromatycznego lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao: |
||
0403 10 |
|
||
0403 10 51 do 0403 10 99 |
|
||
0403 90 |
|
||
0403 90 71 do 0403 90 99 |
|
||
ex 1704 |
Wyroby cukiernicze (włącznie z białą czekoladą), niezawierające kakao: |
||
1704 90 51 do 1704 90 99 |
|
||
ex 1806 |
Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao z wyjątkiem towarów objętych podpozycjami 1806 10, 1806 20 70, 1806 90 60, 1806 90 70 i 1806 90 90 |
||
ex 1901 |
Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
1901 10 00 |
|
||
1901 20 00 |
|
||
1901 90 |
|
||
1901 90 11 do 1901 90 19 |
|
||
|
|
||
1901 90 99 |
|
||
ex 1902 |
Makarony, nawet poddane obróbce cieplnej lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami) lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: |
||
1902 20 |
|
||
|
|
||
1902 20 91 |
|
||
1902 20 99 |
|
||
1902 30 |
|
||
1902 40 |
|
||
1902 40 90 |
|
||
1904 |
Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
||
ex 1905 |
Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby: |
||
1905 90 20 |
|
||
ex 2004 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |
||
2004 10 |
|
||
|
|
||
2004 10 91 |
|
||
ex 2005 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |
||
2005 20 |
|
||
2005 20 10 |
|
||
ex 2101 |
Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) oraz przetwory na bazie tych produktów lub na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej); cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty: |
||
2101 12 |
|
||
2101 12 98 |
|
||
2101 20 |
|
||
2101 20 98 |
|
||
2105 00 |
Lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne, nawet zawierające kakao |
||
ex 2106 |
Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
2106 90 |
|
||
|
|
||
2106 90 92 |
|
||
2106 90 98 |
|
||
ex 3505 |
Dekstryny i pozostałe skrobie modyfikowane (na przykład skrobie wstępnie żelatynizowane lub estryfikowane); kleje oparte na skrobiach, na dekstrynach lub pozostałych skrobiach modyfikowanych, z wyjątkiem skrobi objętych pozycją 3505 10 50 |
||
ex 3809 |
Środki wykańczalnicze, nośniki barwników przyśpieszające barwienie, utrwalacze barwników i pozostałe preparaty (na przykład klejonki i zaprawy), w rodzaju stosowanych w przemysłach włókienniczym, papierniczym, skórzanym i podobnych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
3809 10 |
|
Część III: Cukier
Kod CN |
Opis |
||
ex 0403 |
Maślanka, mleko ukwaszone i śmietanka ukwaszona, jogurt, kefir i inne fermentowane lub zakwaszone mleko i śmietanka, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub aromatycznego lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao: |
||
0403 10 |
|
||
0403 10 51 do 0403 10 99 |
|
||
0403 90 |
|
||
0403 90 71 do 0403 90 99 |
|
||
ex 0710 |
Warzywa (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone: |
||
0710 40 00 |
|
||
ex 0711 |
Warzywa zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia: |
||
0711 90 |
|
||
|
|
||
0711 90 30 |
|
||
1702 50 00 |
|
||
ex 1704 |
Wyroby cukiernicze (włącznie z białą czekoladą) niezawierające kakao, z wyjątkiem wyciągu (ekstraktu) z lukrecji objętego podpozycją 1704 90 10 |
||
1806 |
Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao |
||
ex 1901 |
Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
1901 10 00 |
|
||
1901 20 00 |
|
||
1901 90 |
|
||
|
|
||
1901 90 99 |
|
||
ex 1902 |
Makarony, nawet poddane obróbce cieplnej lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami), lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: |
||
1902 20 |
|
||
|
|
||
1902 20 91 |
|
||
1902 20 99 |
|
||
1902 30 |
|
||
1902 40 |
|
||
1902 40 90 |
|
||
1904 |
Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziaren lub w postaci płatków lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
||
ex 1905 |
Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby: |
||
1905 10 00 |
|
||
1905 20 |
|
||
1905 31 |
|
||
1905 32 |
|
||
1905 40 |
|
||
1905 90 |
|
||
|
|
||
1905 90 45 |
|
||
1905 90 55 |
|
||
|
|
||
1905 90 60 |
|
||
1905 90 90 |
|
||
ex 2001 |
Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym: |
||
2001 90 |
|
||
2001 90 30 |
|
||
2001 90 40 |
|
||
ex 2004 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |
||
2004 10 |
|
||
|
|
||
2004 10 91 |
|
||
2004 90 |
|
||
2004 90 10 |
|
||
ex 2005 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |
||
2005 20 |
|
||
2005 20 10 |
|
||
2005 80 00 |
|
||
ex 2101 |
Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) oraz przetwory na bazie tych produktów lub na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej); cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty: |
||
|
|
||
2101 12 |
|
||
2101 12 98 |
|
||
2101 20 |
|
||
|
|
||
2101 20 98 |
|
||
2101 30 |
|
||
|
|
||
2101 30 19 |
|
||
|
|
||
2101 30 99 |
|
||
2105 00 |
Lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne, nawet zawierające kakao |
||
ex 2106 |
Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
ex 2106 90 |
|
||
|
|
||
2106 90 92 |
|
||
2106 90 98 |
|
||
2202 |
Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych, objętych pozycją 2009 |
||
2205 |
Wermut i pozostałe wina ze świeżych winogron aromatyzowane roślinami lub substancjami aromatycznymi |
||
ex 2208 |
Alkohol etylowy nieskażony o zawartości alkoholu mniejszej niż 80 % obj.; okowity, likiery i pozostałe napoje spirytusowe: |
||
2208 20 |
|
||
ex 2208 50 |
|
||
2208 70 |
|
||
ex 2208 90 |
|
||
2208 90 41 do 2208 90 78 |
|
||
2905 43 00 |
|
||
2905 44 |
|
||
ex 3302 |
Mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (włącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych jako surowce w przemyśle; pozostałe preparaty oparte na substancjach zapachowych, w rodzaju stosowanych do produkcji napojów: |
||
3302 10 |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
3302 10 29 |
|
||
ex Dział 38 |
Produkty chemiczne różne: |
||
3824 60 |
|
Część IV: Mleko
Kod CN |
Opis |
||
ex 0405 |
Masło i inne tłuszcze oraz oleje otrzymane z mleka; tłuszcze mleczne do smarowania: |
||
0405 20 |
|
||
0405 20 10 |
|
||
0405 20 30 |
|
||
ex 1517 |
Margaryna; jadalne mieszaniny lub produkty z tłuszczów lub olejów, zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów, z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje, objęte pozycją 1516: |
||
1517 10 |
|
||
1517 10 10 |
|
||
1517 90 |
|
||
1517 90 10 |
|
||
ex 1704 |
Wyroby cukiernicze (włącznie z białą czekoladą), niezawierające kakao: |
||
ex 1704 90 |
|
||
ex 1806 |
Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao, z wyłączeniem proszku kakaowego słodzonego wyłącznie dodatkiem sacharozy z podpozycji ex 1806 10 |
||
ex 1901 |
Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
1901 10 00 |
|
||
1901 20 00 |
|
||
1901 90 |
|
||
|
|
||
1901 90 99 |
|
||
ex 1902 |
Makarony, nawet poddane obróbce cieplnej lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami) lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: |
||
|
|
||
1902 19 |
|
||
1902 20 |
|
||
|
|
||
1902 20 91 |
|
||
1902 20 99 |
|
||
1902 30 |
|
||
1902 40 |
|
||
1902 40 90 |
|
||
1904 |
Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
||
ex 1905 |
Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby: |
||
1905 10 00 |
Chleb chrupki |
||
1905 20 |
|
||
|
|
||
1905 31 |
|
||
1905 32 |
|
||
1905 40 |
|
||
1905 90 |
|
||
|
|
||
1905 90 45 |
|
||
1905 90 55 |
|
||
|
|
||
1905 90 60 |
|
||
1905 90 90 |
|
||
ex 2004 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |
||
2004 10 |
|
||
|
|
||
2004 10 91 |
|
||
ex 2005 |
Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |
||
2005 20 |
|
||
2005 20 10 |
|
||
2105 00 |
Lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne, nawet zawierające kakao |
||
ex 2106 |
Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |
||
2106 90 |
|
||
|
|
||
2106 90 92 |
|
||
2106 90 98 |
|
||
ex 2202 |
Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych, objętych pozycją 2009: |
||
2202 90 |
|
||
|
|
||
2202 90 91 |
|
||
2202 90 95 |
|
||
2202 90 99 |
|
||
ex 2208 |
Alkohol etylowy nieskażony o zawartości alkoholu mniejszej niż 80 % obj.; okowity, likiery i pozostałe napoje spirytusowe: |
||
2208 70 |
|
||
2208 90 |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
2208 90 69 |
|
||
|
|
||
2208 90 78 |
|
||
ex 3302 |
Mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (włącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych jako surowce w przemyśle; pozostałe preparaty oparte na substancjach zapachowych, w rodzaju stosowanych do produkcji napojów: |
||
3302 10 |
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
3302 10 29 |
|
||
3501 |
Kazeina, kazeiniany i pozostałe pochodne kazeiny; kleje kazeinowe |
||
ex 3502 |
Albuminy (włączając koncentraty dwu lub więcej białek serwatki, zawierające w przeliczeniu na suchą substancję więcej niż 80 % masy białka serwatki), albuminiany i pozostałe pochodne albumin: |
||
3502 20 |
|
||
|
|
||
3502 20 91 |
|
||
3502 20 99 |
|
Część V: Jaja
Kod CN |
Opis |
||
ex 0403 10 51 do ex 0403 10 99 i ex 0403 90 71 do ex 0403 90 99 |
Maślanka, mleko ukwaszone i śmietanka ukwaszona, jogurt, kefir i inne fermentowane lub zakwaszone mleko i śmietanka, aromatyzowane lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub aromatycznego lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao: |
||
1806 |
Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao |
||
ex 1901 |
Przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, zawierające mniej niż 5 % masy kakao obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
||
1902 11 00 |
|
||
ex 1904 |
Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza), w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki) wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |
||
ex 1905 |
Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby: |
||
1905 20 |
|
||
1905 31 |
|
||
1905 32 |
|
||
1905 40 |
|
||
ex 1905 90 |
|
||
ex 2105 00 |
Lody śmietankowe i pozostałe lody jadalne, zawierające kakao |
||
2208 |
Alkohol etylowy nieskażony o zawartości alkoholu mniejszej niż 80 % obj.; okowity, likiery i pozostałe napoje spirytusowe: |
||
ex 2208 70 |
|
||
3502 |
Albuminy (włączając koncentraty dwu lub więcej białek serwatki, zawierające w przeliczeniu na suchą substancję więcej niż 80 % masy białka serwatki), albuminiany i pozostałe pochodne albumin: |
||
3502 11 90 |
|
||
3502 19 90 |
|
ZAŁĄCZNIK XXI
WYKAZ NIEKTÓRYCH TOWARÓW ZAWIERAJĄCYCH CUKIER DO CELÓW PRZYZNAWANIA REFUNDACJI WYWOZOWYCH, O KTÓRYCH MOWA W CZĘŚĆI III ROZDZIAŁ III SEKCJA II
Produkty wymienione w załączniku I część X pkt b).
ZAŁĄCZNIK XXII
TABELA KORELACJI, O KTÓREJ MOWA W ART. 202
1. Rozporządzenie (EWG) nr 234/68
Rozporządzenie (EWG) nr 234/68 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. m) |
Artykuł 2 |
Artykuł 54 |
Artykuły 3–5 |
Artykuł 113 |
Artykuł 6 |
— |
Artykuł 7 |
Artykuł 173 |
Artykuł 8 |
Część III rozdział II sekcja I |
Artykuł 9 |
Artykuł 135 |
Artykuł 10 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 10 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 10a |
Artykuł 159 |
Artykuł 11 |
Artykuł 180 |
Artykuł 12 |
— |
Artykuł 13 |
Artykuł 195 |
Artykuł 14 |
Artykuł 195 |
Artykuł 15 |
— |
Artykuł 16 |
— |
Artykuł 17 |
— |
Artykuł 18 |
— |
2. Rozporządzenie (EWG) nr 827/68
Rozporządzenie (EWG) nr 827/68 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. u) |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 135 |
Artykuł 2 ust. 2 |
Artykuł 129 |
Artykuł 2 ust. 3 |
Artykuł 128 |
Artykuł 3 |
Artykuł 159 |
Artykuł 4 |
— |
Artykuł 5 akapit pierwszy |
Artykuł 180 |
Artykuł 5 akapit drugi |
Artykuł 182 ust. 1 |
Artykuł 6 |
Artykuł 195 |
Artykuł 7 |
— |
Artykuł 8 |
— |
Artykuł 9 |
— |
3. Rozporządzenie (EWG) nr 2729/75
Rozporządzenie (EWG) nr 2729/75 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 149 |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 150 |
Artykuł 2 ust. 2 |
Artykuł 151 |
Artykuł 3 |
Artykuł 152 |
4. Rozporządzenie (EWG) nr 2759/75
Rozporządzenie (EWG) nr 2759/75 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. q) |
Artykuł 2 |
Artykuł 54 |
Artykuł 3 ust. pierwszy tiret pierwsze |
Artykuł 31 ust. 1 lit. f) |
Artykuł 3 ust. pierwszy tiret drugie |
Artykuł 10 ust. 2 |
Artykuł 3 ust. drugi |
— |
Artykuł 3 ust. trzeci |
Artykuł 10 ust. 2 |
Artykuł 4 ust. 1 |
Artykuł 8 ust. 1 lit. f) |
Artykuł 4 ust. 2 |
Artykuł 17 i art. 37 |
Artykuł 4 ust. 3 |
|
Artykuł 4 ust. 5 |
Artykuł 42 |
Artykuł 4 ust. 6 tiret pierwsze |
Artykuł 17 i art. 37 ust. 1 |
Artykuł 4 ust. 6 tiret drugie |
Artykuł 43 lit. d) |
Artykuł 4 ust. 6 tiret trzecie |
Artykuł 43 |
Artykuł 5 ust. 1–3 |
Artykuł 24 |
Artykuł 5 ust. 4. lit. a) |
Artykuł 43 lit. a) |
Artykuł 5 ust. 4 lit. b) |
Artykuł 24 ust. 1 i art. 31 ust. 2. |
Artykuł 5 ust. 4 lit. c) |
Artykuł 43 |
Artykuł 6 |
Artykuł 25 |
Artykuł 7 ust. 1 |
— |
Artykuł 7 ust. 2 |
Artykuł 40 |
Artykuł 8 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuł 130 i art. 161 ust. 1 |
Artykuł 8 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 131 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 8 ust. 1 akapit trzeci |
Artykuły 132, 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 8 ust. 2 |
Artykuł 134 i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 9 |
Artykuł 135 |
Artykuł 10 ust. 1–3 |
Artykuł 141 |
Artykuł 10 ust. 4 |
Artykuł 143 |
Artykuł 11 ust. 1–3 |
Artykuł 144 |
Artykuł 11 ust. 4 |
Artykuł 148 |
Artykuł 12 |
Artykuł 186 lit. b) |
Artykuł 13 ust. 1 |
Artykuł 162 ust. 1 |
Artykuł 13 ust. 2 |
Artykuł 163 |
Artykuł 13 ust. 3 i 4 |
Artykuł 164 |
Artykuł 13 ust. 5 |
Artykuł 170 |
Artykuł 13 ust. 6–10 |
Artykuł 167 |
Artykuł 13 ust. 11 |
Artykuł 169 |
Artykuł 13 ust. 12 |
Artykuł 170 |
Artykuł 14 |
Artykuły 160 i 174 |
Artykuł 15 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 15 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 16 |
Artykuł 159 |
Artykuł 19 |
— |
Artykuł 20 ust. 1 |
Artykuł 44 |
Artykuł 20 ust. 2–4 |
Artykuł 46 |
Artykuł 21 |
Artykuł 180 |
Artykuł 22 |
Artykuł 192 |
Artykuł 24 |
Artykuł 195 |
Artykuł 25 |
— |
Artykuł 26 |
— |
Artykuł 27 |
— |
5. Rozporządzenie (EWG) nr 2771/75
Rozporządzenie (EWG) nr 2771/75 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. s) |
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 54 |
Artykuł 2 ust. 2 |
Artykuł 116 |
Artykuł 3 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 131 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci |
Artykuły 132, 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 3 ust. 2 |
Artykuł 134 i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 4 |
Artykuł 135 |
Artykuł 5 ust. 1–3 |
Artykuł 141 |
Artykuł 5 ust. 4 |
Artykuł 143 |
Artykuł 6 ust. 1–3 |
Artykuł 144 |
Artykuł 6 ust. 4 |
Artykuły 145 i 148 |
Artykuł 7 |
Artykuł 186 lit. b) |
Artykuł 8 ust. 1 |
Artykuł 162 ust. 1 |
Artykuł 8 ust. 2 |
Artykuł 163 |
Artykuł 8 ust. 3 i 4 |
Artykuł 164 |
Artykuł 8 ust. 5 |
Artykuł 170 |
Artykuł 8 ust. 6–11 |
Artykuł 167 |
Artykuł 8 ust. 12 |
Artykuł 169 |
Artykuł 8 ust. 13 |
Artykuł 170 |
Artykuł 9 |
Artykuł 160 |
Artykuł 10 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 10 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 11 |
Artykuł 159 |
Artykuł 13 |
— |
Artykuł 14 ust. 1 lit. a) |
Artykuł 44 |
Artykuł 14 ust. 1 lit. b) |
Artykuł 45 |
Artykuł 14 ust. 2 i 3 |
Artykuł 46 |
Artykuł 15 |
Artykuł 192 |
Artykuły 16 i 17 |
Artykuł 195 |
Artykuł 18 |
— |
Artykuł 19 |
Artykuł 180 |
Artykuł 20 |
— |
Artykuł 21 |
— |
6. Rozporządzenie (EWG) nr 2777/75
Rozporządzenie (EWG) nr 2777/75 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. t) |
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 54 |
Artykuł 2 ust. 2 |
Artykuł 116 |
Artykuł 3 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 131 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci |
Artykuły 132, 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 3 ust. 2 |
Artykuł 134 i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 4 |
Artykuł 135 |
Artykuł 5 ust. 1–3 |
Artykuł 141 |
Artykuł 5 ust. 4 |
Artykuł 143 |
Artykuł 6 ust. 1–3 |
Artykuł 144 |
Artykuł 6 ust. 4 |
Artykuły 145 i 148 |
Artykuł 7 |
Artykuł 186 lit. b) |
Artykuł 8 ust. 1 |
Artykuł 162 ust. 1 |
Artykuł 8 ust. 2 |
Artykuł 163 |
Artykuł 8 ust. 3 i 4 |
Artykuł 164 |
Artykuł 8 ust. 5 |
Artykuł 170 |
Artykuł 8 ust. 6–10 |
Artykuł 167 |
Artykuł 8 ust. 11 |
Artykuł 169 |
Artykuł 8 ust. 12 |
Artykuł 170 |
Artykuł 9 |
Artykuły 160 i 174 |
Artykuł 10 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 10 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 11 |
Artykuł 159 |
Artykuł 13 |
— |
Artykuł 14 ust. 1 lit. a) |
Artykuł 44 |
Artykuł 14 ust. 1 lit. b) |
Artykuł 45 |
Artykuł 14 ust. 2 i 3 |
Artykuł 46 |
Artykuł 15 |
Artykuł 192 |
Artykuły 16 i 17 |
Artykuł 195 |
Artykuł 18 |
— |
Artykuł 19 |
Artykuł 180 |
Artykuł 20 |
— |
Artykuł 21 |
— |
7. Rozporządzenie (EWG) nr 2782/75
Rozporządzenie (EWG) nr 2782/75 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 121 lit. f) ppkt (i) |
Artykuł 2 |
Punkt C.I załącznika XIV |
Artykuł 3 |
Artykuł 121 lit. f) ppkt (ii) |
Artykuł 4 |
Artykuł 192 |
Artykuł 5 |
Punkt C.II załącznika XIV oraz art. 121 lit. f) ppkt (iii) |
Artykuł 6 |
Punkt C.II pkt 3) załącznika XIV oraz art. 121 lit. f) ppkt (iii) |
Artykuł 7 |
Artykuł 121 lit. f) ppkt (iv) |
Artykuł 8 |
Artykuł 121 lit. f) ppkt (v) |
Artykuł 9 |
Artykuł 121 lit. f) ppkt (vi) |
Artykuł 10 |
Artykuł 192 |
Artykuł 11 |
Punkt C.III pkt 1) i 2) załącznika XIV |
Artykuł 12 |
Punkt C.III pkt 3) załącznika XIV oraz art. 121 lit. f) ppkt (iii) |
Artykuł 13 |
Artykuł 121 lit. f) ppkt (vii) |
Artykuł 14 |
Artykuł 121 lit. f) |
Artykuł 15 |
Artykuł 121 lit. f) |
Artykuł 16 |
Artykuł 192 i 194 |
Artykuł 17 |
Artykuł 121 lit. f) |
8. Rozporządzenie (EWG) nr 707/76
Rozporządzenie (EWG) nr 707/76 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 122 |
Artykuły 2 i 3 |
Artykuł 127 |
9. Rozporządzenie (EWG) nr 1055/77
Rozporządzenie (EWG) nr 1055/77 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 39 ust. 1–4 |
Artykuł 2 |
Artykuł 39 ust. 5 |
Artykuł 3 |
Artykuł 39 ust. 6 i 7 |
Artykuł 4 |
Artykuł 43 |
Artykuł 5 |
Artykuł 39 ust. 1 akapit drugi |
10. Rozporządzenie (EWG) nr 2931/79
Rozporządzenie (EWG) nr 2931/79 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 172 |
11. Rozporządzenie (EWG) nr 3220/84
Rozporządzenie (WE) nr 3220/84 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Artykuł 42 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) |
Artykuł 1 ust. 2 akapit pierwszy |
— |
Artykuł 1 ust. 2 akapit drugi |
Artykuł 43 lit. m) ppkt (iv) |
Artykuł 2 ust. 1 akapit pierwszy |
Punkt B. I oraz III załącznika V |
Artykuł 2 ust. 1 akapit drugi |
Punkt B. III załącznika V |
Artykuł 2 ust. 2 i 3 akapit pierwszy |
Artykuł 43 lit. m) |
Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi |
Artykuł 43 |
Artykuł 2 ust. 3 akapit trzeci |
Punkt B. IV pkt 1) załącznika V |
Artykuł 3 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuł 43 oraz punkt B. II załącznika V |
Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 43 |
Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci |
Punkt B. IV pkt 2) załącznika V |
Artykuł 3 ust. 2 i 3 |
Punkt B. II załącznika V |
Artykuł 3 ust. 4 |
Artykuł 43 lit. m) ppkt (iv) |
Artykuł 4 i 5 |
Artykuł 43 lit. m) |
12. Rozporządzenie (EWG) nr 1898/87
Rozporządzenie (EWG) nr 1898/87 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 114 ust. 1 w powiązaniu z pkt I załącznika XII |
Artykuł 2 |
Artykuł 114 ust. 1 w powiązaniu z pkt II załącznika XII |
Artykuł 3 |
Artykuł 114 ust. 1 w powiązaniu z pkt III załącznika XII |
Artykuł 4 ust. 1 i 3 |
Artykuł 114 ust. 1 w powiązaniu z pkt IV załącznika XII |
Artykuł 4 ust. 2 |
Artykuł 121 |
13. Rozporządzenie (EWG) nr 3730/87
Rozporządzenie (EWG) nr 3730/87 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 27 ust. 1 i. 2 |
Artykuł 2 |
Artykuł 27 ust. 3 |
Artykuł 3 |
Artykuł 27 ust. 4 |
Artykuł 4 |
Artykuł 27 ust. 5 |
Artykuł 5 |
— |
Artykuł 6 |
Artykuł 43 |
14. Rozporządzenie (EWG) nr 1186/90
Rozporządzenie (WE) nr 1186/90 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 akapit pierwszy |
Punkt A. V ustęp pierwszy załącznika V |
Artykuł 1 ust. 1 akapit drugi |
— |
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 43 lit. m) |
Artykuł 2 lit. a) |
Artykuł 43 lit. m) |
Artykuł 2 lit. b) |
Artykuł 43 lit. m) ppkt (iii) |
Artykuł 3 |
Artykuł 194 |
15. Rozporządzenie (EWG) nr 1906/90
Rozporządzenie (EWG) nr 1906/90 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Punkt B.I pkt 1) załącznika XIV |
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 121 lit. e) ppkt (ii) |
Artykuł 1 ust. 3 |
Punkt B.I pkt 2) załącznika XIV |
Artykuł 1 ust. 3a |
Punkt B.I pkt 3) załącznika XIV |
Artykuł 2 ust. 1 |
Punkt B.II pkt 1) załącznika XIV |
Artykuł 2 ust. 2– 4 |
Artykuł 121 lit. e) ppkt (i) |
Artykuł 2 ust. 5–7 |
Punkt B.II pkt 2)–4) załącznika XIV |
Artykuł 2 ust. 8 |
Artykuł 121 lit. e) ppkt (i) |
Artykuł 3 ust. 1 oraz 2 |
Punkt B.III pkt 1) oraz 2) załącznika XIV |
Artykuł 3 ust. 3 |
Punkt B.III pkt 3) załącznika XIV oraz art. 121 lit. e) |
Artykuł 4 |
Artykuł 121 lit. e) ppkt (iv) |
Artykuł 5 ust. 1–5 |
Artykuł 121 lit. e) ppkt (iv) |
Artykuł 5 ust. 6 |
Artykuł 121 lit. e) ppkt (v) oraz art. 194 |
Artykuł 6 |
Artykuł 121 lit. e) ppkt (vi) |
Artykuł 7 |
Artykuł 121 lit. e) ppkt (vii) oraz art. 194 |
Artykuł 8 |
Artykuł 192 oraz 194 |
Artykuł 9 |
Artykuł 121 lit. e) |
Artykuł 10 |
Artykuł 194 |
Artykuł 11 |
Artykuł 192 |
16. Rozporządzenie (EWG) nr 2204/90
Rozporządzenie (EWG) nr 2204/90 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Artykuł 119 |
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 121 lit. i) |
Artykuł 2 |
Artykuł 119 w powiązaniu z pkt 2 części V załącznika III |
Artykuł 3 ust. 1 |
Artykuł 121 lit. i) i art. 194 |
Artykuł 3 ust. 2 |
Artykuły 192 i 194 |
Artykuł 4 |
— |
Artykuł 5 |
Artykuł 121 |
17. Rozporządzenie (EWG) nr 2075/92
Rozporządzenie (EWG) nr 2075/92 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. n) |
Artykuł 13 |
Artykuł 104 ust. 1 i 2 |
Artykuł 14a |
Artykuł 104 ust. 3 |
Artykuł 15 |
Artykuł 135 |
Artykuł 16 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 16 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 16a |
Artykuł 159 |
Artykuł 17 |
Artykuł 194 |
Artykuł 18 |
Artykuł 180 |
Artykuł 20 |
— |
Artykuł 21 |
Artykuł 192 |
Artykuły 22 i 23 |
Artykuł 195 |
Artykuł 24 |
— |
18. Rozporządzenie (EWG) nr 2077/92
Rozporządzenie (EWG) nr 2077/92 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuły 1, 2 i art. 4 ust. 1 |
Artykuł 123 |
Artykuł 3, art. 4 ust. 2 i 3, art. 5 i 6 |
Artykuł 127 |
Artykuł 7 |
Artykuł 177 |
Artykuł 8 |
Artykuł 178 |
Artykuł 9 |
Artykuł 127 |
Artykuł 10 |
Artykuł 126 |
Artykuły 11 i 12 |
Artykuł 127 |
19. Rozporządzenie (EWG) nr 2137/92
Rozporządzenie (EWG) nr 2137/92 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 42 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 2 ust. pierwszy lit. a) |
Point C. I i IV załącznika V |
Artykuł 2 ust. pierwszy lit. b) |
Punkt C. I załącznika V |
Artykuł 2 ust. drugi |
Punkt C. IV ust. drugi załącznika V |
Artykuł 3 ust. 1 |
Punkt C. II załącznika V |
Artykuł 3 ust. 2 akapit pierwszy i drugi |
Punkt C. III ust. 1 załącznika V |
Artykuł 3 ust. 2 akapit trzeci |
Punkt C. III ust. 2 załącznika V i art. 43 lit. m) |
Artykuł 3 ust. 3 |
Artykuł 43 lit. m) |
Artykuł 4 ust. 1 |
Artykuł 43 lit. m) |
Artykuł 4 ust. 2 |
Punkt C. V załącznika V |
Artykuł 4 ust. 3 |
Artykuł 43 lit. m) |
Artykuł 5 |
Artykuł 42 ust. 2 |
Artykuł 6 |
Artykuł 43 lit. m) |
Artykuł 7 ust. 1 |
— |
Artykuł 7 ust. 2 |
Artykuł 43 lit. m) |
Artykuł 7 ust. 3 |
— |
Artykuł 9 |
— |
20. Rozporządzenie (EWG) nr 404/93
Rozporządzenie (EWG) nr 404/93 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 i 2 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. k) |
Artykuł 1 ust. 3 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. a) |
Artykuł 2 |
Artykuł 113 ust. 1 i 2 |
Artykuł 3 |
Artykuł 113 ust. 3 |
Artykuł 4 |
Artykuły 121 i 194 |
Artykuł 15 ust. 1 |
Artykuł 135 |
Artykuł 15 ust. 2–4 |
Artykuł 141 |
Artykuł 15 ust. 5 |
Artykuł 143 |
Artykuł 21 |
Artykuł 128 |
Artykuł 22 |
Artykuł 129 |
Artykuł 23 |
Artykuł 159 |
Artykuł 24 |
Artykuł 180 |
Artykuł 27 |
Artykuł 195 |
Artykuł 28 |
— |
Artykuł 29 |
Artykuł 192 |
21. Rozporządzenie (WE) nr 2991/94
Rozporządzenie (WE) nr 2991/94 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 115 |
Artykuł 2 |
Artykuł 115 w powiązaniu z pkt I załącznika XV |
Artykuł 3 |
Artykuł 115 w powiązaniu z pkt II załącznika XV |
Artykuł 4 |
Artykuł 115 w powiązaniu z pkt III.1 załącznika XV |
Artykuł 5 |
Artykuł 115 w powiązaniu z pkt III.2 załącznika XV |
Artykuł 6 |
Artykuł 115 w powiązaniu z pkt IV załącznika XV |
Artykuł 7 |
Artykuł 111 w powiązaniu z pkt V załącznika XII |
Artykuł 8 |
Artykuł 121 |
Artykuł 9 |
— |
Artykuł 10 |
Artykuł 115 w powiązaniu z pkt VI załącznika XV |
22. Rozporządzenie (WE) nr 2200/96
Rozporządzenie (WE) nr 2200/96 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 i 2 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. i) |
Artykuł 1 ust. 3 |
Artykuł 3 ust. 2 |
Artykuł 46 |
Artykuł 195 |
Artykuł 47 |
— |
23. Rozporządzenie (WE) nr 2201/96
Rozporządzenie (WE) nr 2201/96 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 i 2 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. j) |
Artykuł 1 ust. 3 |
Artykuł 3 ust. 2 |
Artykuł 29 |
Artykuł 195 |
Artykuł 30 |
— |
24. Rozporządzenie (WE) nr 2597/97
Rozporządzenie (WE) nr 2597/97 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Artykuł 114 ust. 2 |
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 114 ust. 2 w powiązaniu z pkt I załącznika XIII |
Artykuł 2 |
Artykuł 114 ust. 2 w powiązaniu z pkt II załącznika XIII |
Artykuł 3 |
Artykuł 114 ust. 2 w powiązaniu z pkt III.1 i 2 załącznika XIII |
Artykuł 4 |
Artykuł 114 ust. 2 w powiązaniu z pkt III.3 załącznika XIII |
Artykuł 5 |
Artykuł 114 ust. 2 w powiązaniu z pkt IV załącznika XIII |
Artykuł 6 |
Artykuł 114 ust. 2 w powiązaniu z pkt V załącznika XIII |
Artykuł 7 ust. 1 |
Artykuł 114 ust. 2 w powiązaniu z pkt VI załącznika XIII |
Artykuł 7 ust. 2 |
Artykuł 121 |
25. Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999
Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. o) |
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 2 |
Artykuł 54 |
Artykuł 26 ust. 1 |
Artykuł 34 |
Artykuł 26 ust. 2 |
Artykuł 8 ust. 1 lit. d) |
Artykuł 26 ust. 3 |
Artykuł 31 ust. 1 lit. c) |
Artykuł 26 ust. 4 |
Artykuły 8 ust. 3 i art. 31 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 26 ust. 5 |
Artykuł 31 ust. 2 i art. 43 |
Artykuł 27 ust. 1 |
Artykuł 7, art. 10 lit. d), art. 14 i art. 43 lit. a) |
Artykuł 27 ust. 2 |
Artykuł 21 ust. 2 |
Artykuł 27 ust. 3 |
Artykuł 21 ust. 1, art. 40 i art. 43 lit. e) |
Artykuł 27 ust. 4 akapit pierwszy |
Artykuł 43 |
Artykuł 27 ust. 4 akapit drugi |
Artykuł 14 |
Artykuł 28 |
Artykuł 25 i art. 43 lit. e) |
Artykuł 29 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuł 130 |
Artykuł 29 ust. 1 akapit drugi |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 29 ust. 1 akapit trzeci |
Artykuł 131 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 29 ust. 1 akapit czwarty |
Artykuły 132, 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 29 ust. 2 |
Artykuł 135 i art. 155 ust. 3 |
Artykuł 30 |
Artykuł 135 |
Artykuł 31 |
Artykuł 141 |
Artykuł 32 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2 i 3 |
Artykuł 144 |
Artykuł 32 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 146 ust. 1 |
Artykuł 32 ust. 4 |
Artykuł 148 |
Artykuł 33 ust. 1 |
Artykuł 162 ust. 1 |
Artykuł 33 ust. 2 |
Artykuł 163 |
Artykuł 33 ust. 3 i 4 |
Artykuł 164 |
Artykuł 33 ust. 5 |
Artykuł 170 |
Artykuł 33 ust. 6–9 akapit pierwszy |
Artykuł 167 |
Artykuł 33 ust. 9 akapit drugi |
Artykuł 168 |
Artykuł 33 ust. 10 |
Artykuł 167 ust. 7 |
Artykuł 33 ust. 11 |
Artykuł 169 |
Artykuł 33 ust. 12 |
Artykuł 170 |
Artykuł 34 |
Artykuły 160 i 174 |
Artykuł 35 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 35 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 36 |
Artykuł 159 |
Artykuł 37 |
Artykuł 42 i 43 |
Artykuł 38 |
Artykuł 186 lit. a) |
Artykuł 39 ust. 1 |
Artykuł 44 |
Artykuł 39 ust. 2–4 |
Artykuł 46 |
Artykuł 40 |
Artykuł 180 |
Artykuł 41 |
Artykuł 192 |
Artykuły 42 i 43 |
Artykuł 195 |
Artykuł 44 |
— |
Artykuł 45 |
Artykuł 190 |
Artykuły 46–49 |
— |
Artykuł 50 tiret pierwsze |
— |
Artykuł 50 tiret drugie |
Artykuł 191 |
26. Rozporządzenie (WE) nr 1255/1999
Rozporządzenie (WE) nr 1255/1999 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. p) |
Artykuł 2 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. c) pkt (v) |
Artykuł 4 ust. 1 |
Artykuł 8 ust. 1 lit. e) |
Artykuł 4 ust. 2 |
Artykuł 8 ust. 3 |
Artykuł 5 |
— |
Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuł 15 ust. 1 i art. 22 |
Artykuł 6 ust. 1 akapit drugi i trzeci |
Artykuł 15 ust. 2 akapit drugi |
Artykuł 6 ust. 1 akapit czwarty |
Artykuł 15 ust. 2 akapit pierwszy |
Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) tiret pierwsze |
Artykuł 10 lit. e) |
Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) tiret drugie i trzecie oraz lit. b) |
Artykuł 10 w powiązaniu z art. 43 lit. a) |
Artykuł 6 ust. 2 akapit drugi i trzeci |
Artykuł 10 w powiązaniu z art. 43 lit. a) |
Artykuł 6 ust. 3 akapit pierwszy |
Artykuł 28 lit. a) |
Artykuł 6 ust. 3 akapit drugi i trzeci |
Artykuł 29 |
Artykuł 6 ust. 3 akapit czwarty |
Artykuł 43 lit. d) pkt (i) |
Artykuł 6 ust. 3 akapit piąty |
Artykuł 43 lit. d) pkt (iii) |
Artykuł 6 ust. 4 akapit pierwszy i akapit drugi zdanie pierwsze |
Artykuł 25 i art. 43 lit. f) |
Artykuł 6 ust. 4 akapit drugi zdanie drugie |
Artykuł 43 lit. d) pkt (iii) |
Artykuł 6 ust. 5 |
— |
Artykuł 6 ust. 6 |
Artykuł 6 ust. 2 lit. b) i d) |
Artykuł 7 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuł 10 lit. f), art. 16 akapit pierwszy i art. 43 lit. a) |
Artykuł 7 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 23 akapit drugi |
Artykuł 7 ust. 1 akapit trzeci |
Artykuł 23 akapit pierwszy i art. 43 lit. a) |
Artykuł 7 ust. 1 akapit czwarty |
Artykuł 43 lit. k) |
Artykuł 7 ust. 2 |
Artykuł 15 akapit drugi |
Artykuł 7 ust. 3 akapit pierwszy |
Artykuł 31 ust. 1 lit. d), art. 35 i art. 43 lit. a) |
Artykuł 7 ust. 3 akapit drugi |
Artykuł 31 ust. 2 |
Artykuł 7 ust. 3 akapit trzeci |
Artykuł 43 lit. d) pkt (i) i (iii) |
Artykuł 7 ust. 4 |
Artykuł 25 i art. 43 lit. e) |
Artykuł 7 ust. 5 |
Artykuł 6 ust. 2 lit. c) |
Artykuł 8 ust. 1 |
Artykuł 28 lit. b) |
Artykuł 8 ust. 2 i 3 |
Artykuł 30 i art. 43 lit. d) pkt (i) i (iii) |
Artykuł 9 ust. 1 |
Artykuł 31 ust. 1 lit. e) i art. 36 ust. 1 |
Artykuł 9 ust. 2 |
Artykuł 31 ust. 2 |
Artykuł 9 ust. 3 |
Artykuł 43 lit. d) pkt (iii) |
Artykuł 9 ust. 4 |
Artykuł 36 ust. 2 |
Artykuł 10 lit. a) |
Artykuł 15 ust. 3 i art. 43 |
Artykuł 10 lit b) |
Artykuł 29 akapit drugi, art. 30 akapit pierwszy i art. 31 ust. 2 |
Artykuł 10 lit. c) |
Artykuł 43 |
Artykuł 11 |
Artykuł 99 |
Artykuł 12 |
Artykuł 100 |
Artykuł 13 |
Artykuł 101 |
Artykuł 14 |
Artykuł 102 |
Artykuł 15 |
Artykuły 99–102 |
Artykuł 26 ust. 1 |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 26 ust. 2 akapit pierwszy |
Artykuł 131 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 26 ust. 2 akapit drugi |
Artykuły 132, 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 26 ust. 3 |
Artykuł 134 i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 27 |
Artykuł 135 |
Artykuł 28 |
Artykuł 141 |
Artykuł 29 ust. 1–3 |
Artykuł 144 |
Artykuł 29 ust. 4 |
Artykuły 145 i 148 |
Artykuł 30 |
Artykuł 171 |
Artykuł 31 ust. 1 |
Artykuł 162 ust. 1 i 2 |
Artykuł 31 ust. 2 |
Artykuł 163 |
Artykuł 31 ust. 3 i 4 |
Artykuł 164 |
Artykuł 31 ust. 5 |
Artykuł 170 |
Artykuł 31 ust. 6–12 |
Artykuł 167 |
Artykuł 31 ust. 13 |
Artykuł 169 |
Artykuł 31 ust. 14 |
Artykuł 170 |
Artykuł 32 |
Artykuł 160 |
Artykuł 33 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 33 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 34 |
Artykuł 187 |
Artykuł 35 |
Artykuł 159 |
Artykuł 36 ust. 1 |
Artykuł 44 |
Artykuł 36 ust. 2–4 |
Artykuł 46 |
Artykuł 37 |
Artykuł 180 |
Artykuł 38 |
Artykuł 181 |
Artykuł 39 |
Artykuł 183 |
Artykuł 40 |
Artykuł 192 |
Artykuły 41 i 42 |
Artykuł 195 |
Artykuł 43 |
— |
Artykuł 44 |
— |
Artykuł 45 |
Artykuł 190 |
Artykuł 46 |
— |
Artykuł 47 tiret pierwsze |
— |
Artykuł 47 tiret drugie |
Artykuł 191 |
27. Rozporządzenie (WE) nr 2250/1999
Rozporządzenie (WE) nr 2250/1999 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 2 ust. 2 w powiązaniu z pkt 1 części V załącznika III |
28. Rozporządzenie (WE) nr 1493/1999
Rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 i 2 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. l) |
Artykuł 1 ust. 4 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. d) |
Artykuły 74 i 75 |
Artykuł 195 |
Artykuł 76 |
— |
29. Rozporządzenie (WE) nr 1673/2000
Rozporządzenie (WE) nr 1673/2000 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. h) |
Artykuł 1 ust. 2 lit. a) |
Artykuł 2 ust. 2 lit. a) |
Artykuł 1 ust. 2 lit. b) |
Artykuł 91 ust. 2 |
Artykuł 1 ust. 3 |
— |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 91 ust. 1 |
Artykuł 2 ust. 2 |
Artykuł 193 |
Artykuł 2 ust. 3 i 4 |
Artykuł 92 |
Artykuł 2 ust. 5 |
Artykuł 93 |
Artykuł 3 ust. 1 i 3 |
Artykuł 94 |
Artykuł 3 ust. 2, 4 i 5 |
— |
Artykuł 4 |
— |
Artykuł 5 |
Artykuł 130 i 157 |
Artykuł 6 |
Artykuł 128 |
Artykuł 7 |
Artykuł 159 |
Artykuł 8 |
Artykuł 180 |
Artykuł 9 akapit pierwszy |
Artykuł 95 |
Artykuł 9 akapit drugi |
Artykuł 194 |
Artykuł 10 |
Artykuł 195 |
Artykuł 11 |
Artykuł 190 |
Artykuł 12 |
— |
Artykuł 13 |
— |
Artykuł 14 tiret pierwsze |
— |
Artykuł 14 tiret drugie |
Artykuł 191 |
Artykuł 15 |
— |
30. Rozporządzenie (WE) nr 2529/2001
Rozporządzenie (WE) nr 2529/2001 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. r) |
Artykuł 2 |
Artykuł 54 |
Artykuł 12 |
Artykuł 31 ust. 1 lit. g) i art. 38 |
Artykuł 13 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 13 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 132 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 13 ust. 1 akapit trzeci |
Artykuł 131 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 13 ust. 1 akapit czwarty |
Artykuł 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 13 ust. 2 |
Artykuł 134i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 14 |
Artykuł 135 |
Artykuł 15 |
Artykuł 141 |
Artykuł 16 ust. 1 od 3 |
Artykuł 144 |
Artykuł 16 ust. 4 lit. a) i b) |
Artykuł 145 |
Artykuł 16 ust. 4 lit. c) do e) |
Artykuł 148 |
Artykuł 17 |
Artykuły 160 i 174 |
Artykuł 18 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 18 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 19 |
Artykuł 159 |
Artykuł 20 |
Artykuł 42 i 43 |
Artykuł 21 |
Artykuł 186 lit. a) |
Artykuł 22 ust. 1 |
Artykuł 44 |
Artykuł 22 ust. 2–4 |
Artykuł 46 |
Artykuł 23 |
Artykuł 180 |
Artykuł 24 |
Artykuł 192 |
Artykuł 25 |
Artykuł 195 |
Artykuł 26 |
Artykuł 191 |
Artykuł 27 |
Artykuł 190 |
Artykuł 28 |
— |
Artykuł 29 |
— |
Artykuł 30 |
— |
31. Rozporządzenie (WE) nr 670/2003
Rozporządzenie (WE) nr 670/2003 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 3 lit. a) |
Artykuł 2 |
Artykuł 120 |
Artykuł 3 |
Artykuł 189 |
Artykuł 4 ust. 1 |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 4 ust. 2 |
Artykuły 131, 132 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 4 ust. 3 |
Artykuł 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 4 ust. 4 |
Artykuł 134 i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 5 |
Artykuł 135 |
Artykuł 6 ust. 1–3 |
Artykuł 144 |
Artykuł 6 ust. 4 |
Artykuły 145 i 148 |
Artykuł 7 |
Artykuł 160 |
Artykuł 8 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 8 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 9 |
Artykuł 159 |
Artykuł 10 ust. 1 |
Artykuł 180 |
Artykuł 10 ust. 2 i 3 |
Artykuł 182 ust. 4 |
Artykuł 11 |
Artykuł 192 |
Artykuł 12 |
Artykuł 195 |
Artykuł 13 |
— |
Artykuł 14 |
— |
Artykuł 15 lit. a) |
— |
Artykuł 15 lit. b) |
Artykuł 191 |
32. Rozporządzenie (WE) nr 1784/2003
Rozporządzenie (WE) nr 1784/2003 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. a) |
Artykuł 2 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. c) pkt (i) |
Artykuł 3 |
— |
Artykuł 4 ust. 1 |
Artykuł 8 ust. 1 lit. a) |
Artykuł 4 ust. 2 |
Artykuł 8 ust. 2 |
Artykuł 4 ust. 3 |
Artykuł 8 ust. 1 lit. a) |
Artykuł 4 ust. 4 |
Artykuł 8 ust. 3 |
Artykuł 5 ust. 1 |
Artykuł 6 ust. 2 lit. a), art. 10 lit. a) i art. 43 lit. a) |
Artykuł 5 ust. 2 |
Artykuł 11 |
Artykuł 5 ust. 3 |
Artykuł 18 |
Artykuł 6 lit. a) |
Artykuły 41 i art. 43 lit. j) |
Artykuł 6 lit. b) |
Artykuł 43 lit. a) |
Artykuł 6 lit. c) |
Artykuł 43 lit. c) |
Artykuł 6 lit. d) |
Artykuł 43 lit. d) |
Artykuł 6 lit. e) |
Artykuł 43 lit. f) |
Artykuł 7 |
Artykuł 47 |
Artykuł 8 ust. 1 i 2 |
Artykuł 96 |
Artykuł 8 ust. 3 |
Artykuł 98 |
Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 131 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 9 ust. 1 akapit trzeci |
Artykuły 132, 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 9 ust. 2 |
Artykuł 134 i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 10 ust. 1 |
Artykuł 135 |
Artykuł 10 ust. 2 i 3 |
Artykuł 136 |
Artykuł 10 ust. 4 |
Artykuł 143 |
Artykuł 11 |
Artykuł 141 |
Artykuł 12 ust. 1do 3 |
Artykuł 144 |
Artykuł 12 ust. 4 akapit pierwszy |
Artykuły 145 i 148 |
Artykuł 12 ust. 4 akapit drugi |
Artykuł 146 ust. 2 |
Artykuł 13 ust. 1 |
Artykuł 162 ust. 1 i 2 |
Artykuł 13 ust. 2 |
Artykuł 163 |
Artykuł 13 ust. 3 |
Artykuł 164 |
Artykuł 14 |
Artykuł 167 |
Artykuł 15 ust. 1 i 3 |
Artykuł 166 |
Artykuł 15 ust. 2 |
Artykuł 164 ust. 4 |
Artykuł 15 ust. 4 |
Artykuł 166 i art. 170 |
Artykuł 16 |
Artykuł 162 ust. 3 |
Artykuł 17 |
Artykuł 169 |
Artykuł 18 |
Artykuł 170 |
Artykuł 19 |
Artykuły 160 i 174 |
Artykuł 20 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 20 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 21 |
Artykuł 187 |
Artykuł 22 |
Artykuł 159 |
Artykuł 23 |
Artykuł 180 |
Artykuł 24 |
Artykuł 192 |
Artykuł 25 |
Artykuł 195 |
Artykuł 26 |
— |
Artykuł 27 |
Artykuł 191 |
Artykuł 28 |
Artykuł 190 |
Artykuł 29 |
— |
Artykuł 30 |
— |
33. Rozporządzenie (WE) nr 1785/2003
Rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. b) |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 2 ust. 2 |
Artykuł 5 |
Artykuł 3 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. d) |
Artykuł 4 |
— |
Artykuł 6 ust. 1 |
Artykuł 8 ust. 1 lit. b) |
Artykuł 6 ust. 2 zdanie pierwsze |
Artykuł 8 ust. 2 |
Artykuł 6 ust. 2 zdanie drugie i trzecie |
Artykuły 41 i art. 43 lit. j) |
Artykuł 6 ust. 3 |
Artykuł 43 lit. a) i k) |
Artykuł 7 ust. 1 |
Artykuł 10 lit. b) i art. 12 |
Artykuł 7 ust. 2 |
Artykuł 19 i art. 43 lit. b) |
Artykuł 7 ust. 3 |
Artykuł 25 i art. 43 lit. e) |
Artykuł 7 ust. 4 i 5 |
Artykuł 43 |
Artykuł 8 |
Artykuł 48 |
Artykuł 9 |
Artykuł 192 |
Artykuł 10 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 10 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 131 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 10 ust. 1 akapit trzeci |
Artykuły 132, 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 10 ust. 1a |
Artykuł 130 |
Artykuł 10 ust. 2 |
Artykuł 134 i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 11 ust. 1 |
Artykuł 135 |
Artykuł 11 ust. 4 |
Artykuł 143 |
Artykuł 11a |
Artykuł 137 |
Artykuł 11b |
Artykuł 138 |
Artykuł 11c |
Artykuł 139 |
Artykuł 11d |
Artykuł 140 |
Artykuł 12 |
Artykuł 141 |
Artykuł 13 ust. 1–3 |
Artykuł 144 |
Artykuł 13 ust. 4 |
Artykuł 148 |
Artykuł 14 ust. 1 |
Artykuł 162 ust. 1 i 2 |
Artykuł 14 ust. 2 |
Artykuł 163 |
Artykuł 14 ust. 3 i 4 |
Artykuł 164 |
Artykuł 15 |
Artykuł 167 |
Artykuł 16 |
Artykuł 164 ust. 4 |
Artykuł 17 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) |
Artykuł 167 ust. 7 |
Artykuł 17 ust. 1 lit. akapit pierwszy lit. b) i c) |
Artykuł 167 ust. 6 |
Artykuł 17 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 170 |
Artykuł 17 ust. 2 |
Artykuł 167 ust. 7 |
Artykuł 18 |
Artykuł 169 |
Artykuł 19 |
Artykuł 170 |
Artykuł 20 |
Artykuły 160 i 174 |
Artykuł 21 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 21 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 22 |
Artykuł 187 |
Artykuł 23 |
Artykuł 159 |
Artykuł 24 |
Artykuł 180 |
Artykuł 25 |
Artykuł 192 |
Artykuł 26 |
Artykuł 195 |
Artykuł 27 |
— |
Artykuł 28 |
Artykuł 191 |
Artykuł 29 |
Artykuł 190 |
Artykuł 30 |
— |
Artykuł 31 |
— |
Artykuł 32 |
— |
34. Rozporządzenie (WE) nr 1786/2003
Rozporządzenie (WE) nr 1786/2003 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. d) |
Artykuł 2 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. b) pkt (i) |
Artykuł 3 |
— |
Artykuł 4 ust. 1 |
Artykuł 86 ust. 1 |
Artykuł 4 ust. 2 |
Artykuł 88 ust. 1 |
Artykuł 5 |
Artykuł 89 |
Artykuł 6 |
Artykuł 88 ust. 2 |
Artykuł 7 |
Artykuł 87 |
Artykuł 8 |
Artykuł 192 |
Artykuł 9 akapit pierwszy |
Artykuł 86 ust. 2 |
Artykuł 9 akapit drugi |
Artykuł 90 lit. i) |
Artykuł 10 lit. a) i b) |
Artykuł 90 lit. b) |
Artykuł 10 lit. c) |
Artykuł 86 ust. 1 lit. a) i art. 90 lit. e) |
Artykuł 11 |
Artykuł 90 lit. a) |
Artykuł 12 |
Artykuł 90 lit. g) |
Artykuł 13 |
Artykuł 194 |
Artykuł 14 |
Artykuł 135 |
Artykuł 15 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 15 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 16 |
Artykuł 159 |
Artykuł 17 |
Artykuł 180 |
Artykuł 18 |
Artykuł 195 |
Artykuł 19 |
— |
Artykuł 20 lit. a) |
Artykuł 90 |
Artykuł 20 lit. b) |
Artykuł 194 |
Artykuł 20 lit. c) |
Artykuł 90 lit. c) |
Artykuł 20 lit. d) |
Artykuł 90 lit. f) |
Artykuł 20 lit. e) |
Artykuł 90 lit. d) |
Artykuł 20 lit. f) |
Artykuł 194 |
Artykuł 20 lit. g) |
Artykuł 90 lit. g) |
Artykuł 20 lit. h) |
Artykuł 90 lit. h) |
Artykuł 21 |
— |
Artykuł 22 |
Artykuł 192 |
Artykuł 23 |
Artykuł 184 ust. 1 |
Artykuł 24 |
Artykuł 190 |
Artykuł 25 |
— |
35. Rozporządzenie (WE) nr 1788/2003
Rozporządzenie (WE) nr 1788/2003 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 66 i art. 78 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuł 2 |
Artykuł 78 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 3 |
Artykuł 78 ust. 2–4 |
Artykuł 4 |
Artykuł 79 |
Artykuł 5 |
Artykuł 65 |
Artykuł 6 |
Artykuł 67 |
Artykuł 7 |
Artykuł 68 |
Artykuł 8 |
Artykuł 69 |
Artykuł 9 |
Artykuł 70 |
Artykuł 10 |
Artykuł 80 |
Artykuł 11 |
Artykuł 81 |
Artykuł 12 |
Artykuł 83 |
Artykuł 13 |
Artykuł 84 |
Artykuł 14 |
Artykuł 71 |
Artykuł 15 |
Artykuł 72 |
Artykuł 16 |
Artykuł 73 |
Artykuł 17 |
Artykuł 74 |
Artykuł 18 |
Artykuł 75 |
Artykuł 19 |
Artykuł 76 |
Artykuł 20 |
Artykuł 77 |
Artykuł 21 |
Artykuł 82 |
Artykuł 22 |
— |
Artykuł 23 |
Artykuł 195 |
Artykuł 24 |
Artykuł 85 |
Artykuł 25 |
— |
Artykuł 26 |
— |
36. Rozporządzenie (WE) nr 797/2004
Rozporządzenie (WE) nr 797/2004 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Artykuł 105 ust. 1 |
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 1 ust. 3 lit. b) |
Artykuł 1 ust. 3 akapit pierwszy zdanie pierwsze |
Artykuł 180 |
Artykuł 1 ust. 3 akapit pierwszy zdanie drugie i akapit drugi |
Artykuł 105 ust. 2 |
Artykuł 2 |
Artykuł 106 |
Artykuł 3 |
Artykuł 107 |
Artykuł 4 ust. 1 |
Artykuł 190 |
Artykuł 4 ust. 2 i 3 |
Artykuł 108 |
Artykuł 5 |
Artykuł 109 |
Artykuł 6 |
Artykuł 195 |
Artykuł 7 |
Artykuł 182 ust. 2 |
Artykuł 8 |
— |
37. Rozporządzenie (WE) nr 865/2004
Rozporządzenie (WE) nr 865/2004 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. g) |
Artykuł 2 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. c) |
Artykuł 3 |
— |
Artykuł 4 |
Artykuł 118 |
Artykuł 5 ust. 1 |
Artykuł 113 |
Artykuł 5 ust. 2 |
Artykuł 194 |
Artykuł 5 ust. 3 |
Artykuł 126 lit. h) |
Artykuł 6 |
Artykuły 31 i 33 |
Artykuł 7 ust. 1 |
Artykuł 125 |
Artykuł 7 ust. 2 |
Artykuł 123 |
Artykuł 8 |
Artykuł 103 |
Artykuł 9 lit. a) |
Artykuł 127 |
Artykuł 9 lit. b) i c) |
Artykuł 103 ust. 2 akapit trzeci |
Artykuł 9 lit. d) |
Artykuł 194 |
Artykuł 9 lit. e) |
Artykuł 127 |
Artykuł 10 ust. 1 akapit pierwszy |
Artykuł 130 |
Artykuł 10 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 131 |
Artykuł 10 ust. 2 |
Artykuły 132 i 133 |
Artykuł 10 ust. 3 |
Artykuł 161 |
Artykuł 10 ust. 4 |
Artykuł 134 i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 11 ust. 1 |
Artykuł 135 |
Artykuł 11 ust. 2 |
Artykuł 186 lit. b) |
Artykuł 12 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 12 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 13 |
Artykuł 160 |
Artykuł 14 |
Artykuł 159 |
Artykuł 15 |
Artykuł 180 |
Artykuł 16 |
— |
Artykuł 17 |
Artykuł 192 |
Artykuł 18 |
Artykuł 195 |
Artykuł 19 |
Artykuł 191 |
Artykuł 20 |
Artykuł 190 |
Artykuł 24 |
— |
Artykuł 25 |
— |
38. Rozporządzenie (WE) nr 1947/2005
Rozporządzenie (WE) nr 1947/2005 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. e) |
Artykuł 2 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. c) |
Artykuł 3 |
— |
Artykuł 4 ust. 1 |
Artykuł 130 |
Artykuł 4 ust. 2 |
Artykuł 131 |
Artykuł 4 ust. 3 |
Artykuły 132 i 133 |
Artykuł 5 |
Artykuł 135 |
Artykuł 6 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 6 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 7 |
Artykuł 159 |
Artykuł 8 ust. 1 |
Artykuł 180 |
Artykuł 8 ust. 2 |
Artykuł 182 ust. 2 |
Artykuł 9 |
Artykuł 192 |
Artykuł 10 |
Artykuł 195 |
Artykuł 11 |
Artykuł 134 |
Artykuł 12 |
— |
39. Rozporządzenie (WE) nr 1952/2005
Rozporządzenie (WE) nr 1952/2005 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. f) |
Artykuł 2 |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 3 |
— |
Artykuł 4 |
Artykuł 117 ust. 1–3 |
Artykuł 5 |
Artykuł 117 ust. 4 i 5 |
Artykuł 6 |
Artykuł 122 |
Artykuł 7 |
Artykuł 127 |
Artykuł 8 |
Artykuł 135 |
Artykuł 9 |
Artykuł 158 |
Artykuł 10 ust. 1 |
Artykuł 129 |
Artykuł 10 ust. 2 |
Artykuł 128 |
Artykuł 11 |
Artykuł 159 |
Artykuł 12 |
Artykuł 180 |
Artykuł 13 |
— |
Artykuł 14 |
Artykuł 185 ust. 1–3 |
Artykuł 15 |
Artykuł 192 |
Artykuł 16 |
Artykuł 195 |
Artykuł 17 tiret pierwsze |
Artykuł 121 lit. g) |
Artykuł 17 tiret drugie |
Artykuł 127 |
Artykuł 17 tiret trzecie |
Artykuł 127 |
Artykuł 17 tiret czwarte |
Artykuł 185 ust. 4 |
Artykuł 17 tiret piąte |
Artykuł 192 |
Artykuł 18 |
— |
Artykuł 19 |
— |
40. Rozporządzenie (WE) nr 318/2006
Rozporządzenie (WE) nr 318/2006 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 ust. 1 |
Artykuł 1 ust. 1 lit. c) |
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. e) |
Artykuł 2 |
Artykuł 2 ust. 1 |
Artykuł 3 |
Artykuł 8 ust. 1 lit. c) |
Artykuł 4 |
Artykuł 9 |
Artykuł 5 |
Artykuł 49 |
Artykuł 6 |
Artykuł 50 |
Artykuł 7 |
Artykuł 56 |
Artykuł 8 |
— |
Artykuł 9 |
Artykuł 58 |
Artykuł 10 |
Artykuł 59 |
Artykuł 11 |
Artykuł 60 |
Artykuł 12 |
Artykuł 61 |
Artykuł 13 ust. 1 i 2 |
Artykuł 62 |
Artykuł 13 ust. 3 |
Artykuł 97 |
Artykuł 14 |
Artykuł 63 |
Artykuł 15 |
Artykuł 64 |
Artykuł 16 |
Artykuł 51 |
Artykuł 17 |
Artykuł 57 |
Artykuł 18 ust. 1 |
Artykuł 31 ust. 1 lit. a) i art. 32 ust. 1 |
Artykuł 18 ust. 2 akapit pierwszy tiret pierwsze |
Artykuł 10 lit. c) i art. 13 lit. l) |
Artykuł 18 ust. 2 akapit pierwszy tiret drugie |
Artykuł 43 lit. d) pkt (i) |
Artykuł 18 ust. 2 akapit drugi |
Artykuł 20 |
Artykuł 18 ust. 3 |
Artykuł 26 |
Artykuł 19 |
Artykuł 52 |
Artykuł 20 |
Artykuł 13 ust. 2, art. 32 ust. 2, art. 52 ust. 5 i art. 63 ust. 5 |
Artykuł 21 |
Artykuł 129 |
Artykuł 22 |
Artykuł 128 |
Artykuł 23 ust. 1 |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 23 ust. 2 |
Artykuł 131 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 23 ust. 3 |
Artykuły 132, 133 i art. 161 ust. 2 |
Artykuł 23 ust. 4 |
Artykuł 134 i art. 161 ust. 3 |
Artykuł 24 |
Artykuł 160 |
Artykuł 25 |
Artykuł 159 |
Artykuł 26 ust. 1 |
Artykuł 135 |
Artykuł 26 ust. 2 |
Artykuł 186 lit. a) i art. 187 |
Artykuł 26 ust. 3 |
Artykuł 142 |
Artykuł 27 |
Artykuł 141 |
Artykuł 28 |
Artykuł 144 |
Artykuł 29 |
Artykuł 157 |
Artykuł 30 |
Artykuł 154 |
Artykuł 31 |
Artykuł 155 |
Artykuł 32 ust. 1 i 2 |
Artykuł 162 ust. 1 i 2 |
Artykuł 32 ust. 3 |
Artykuł 170 |
Artykuł 33 ust. 1 |
Artykuł 163 |
Artykuł 33 ust. 2 |
Artykuł 164 |
Artykuł 33 ust. 3 i 4 |
Artykuł 167 |
Artykuł 34 |
Artykuł 169 |
Artykuł 35 |
Artykuły 187 i 188 |
Artykuł 36 ust. 1 |
Artykuł 180 |
Artykuł 36 ust. 2–4 |
Artykuł 182 ust. 3 |
Artykuł 37 |
Artykuł 186 lit. a) i art. 188 |
Artykuł 38 |
Artykuł 192 |
Artykuł 39 |
Artykuł 195 |
Artykuł 40 ust. 1 lit. a) |
Artykuł 43 lit. b) i art. 49 ust. 3 akapit drugi |
Artykuł 40 ust. 1 lit. b) i c) |
Artykuł 85 |
Artykuł 40 ust. 1 lit. d) |
Artykuły 53, 85 i 192 |
Artykuł 40 ust. 1 lit. e) |
Artykuł 143, art. 144 ust. 1, art. 145 i 148 |
Artykuł 40 ust. 1 lit. f) |
Artykuł 192 ust. 2 |
Artykuł 40 ust. 1 lit. g) |
Artykuły 170 i 187 |
Artykuł 40 ust. 2 lit. a) |
Artykuł 53 lit. a) |
Artykuł 40 ust. 2 lit. b) |
Artykuł 43 ust. 3 i art. 50 ust. 1 |
Artykuł 40 ust. 2 lit. c) |
Artykuł 85 lit. d) |
Artykuł 40 ust. 2 lit. d) |
Artykuł 43, art. 53 lit b) i c) i art. 85 lit. b) |
Artykuł 40 ust. 2 lit. e) |
Artykuły 130 i 161 |
Artykuł 40 ust. 2 lit. f) |
Artykuł 5 akapit drugi i art. 156 |
Artykuł 40 ust. 2 lit. g) |
Artykuł 186 lit. a) i art. 188 |
Artykuł 41 |
— |
Artykuł 42 |
Artykuł 191 |
Artykuł 43 |
Artykuł 190 |
Artykuł 44 |
— |
Artykuł 45 |
— |
41. Rozporządzenie (WE) nr 1028/2006
Rozporządzenie (WE) nr 1028/2006 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Punkt A.I załącznika XIV |
Artykuł 2 |
Artykuł 121 lit. d) pkt (i) |
Artykuł 3 |
Punkt A.II załącznika XIV |
Artykuł 4 |
Punkt A.III załącznika XIV |
Artykuł 5 |
Artykuł 121 lit. d) pkt (v) |
Artykuł 6 |
Punkt A.IV załącznika XIV |
Artykuł 7 |
Artykuł 194 |
Artykuł 8 |
Artykuł 194 |
Artykuł 9 |
Artykuł 192 |
Artykuł 10 |
Artykuł 195 |
Artykuł 11 ust. 1 |
Artykuł 121 lit. d) pkt (ii) |
Artykuł 11 ust. 2 |
Artykuł 121 lit. d) pkt (iii) |
Artykuł 11 ust. 3 |
Artykuł 121 lit. d) pkt (iv) |
Artykuł 11 ust. 4 |
Artykuł 121 lit. d) pkt (v) |
Artykuł 11 ust. 5 |
Artykuł 194 |
Artykuł 11 ust. 6 |
Artykuł 121 lit. d) pkt (vi) |
Artykuł 11 ust. 7 |
Artykuł 192 |
Artykuł 11 ust. 8 |
Artykuł 121 lit. d) pkt (vii) |
Artykuł 11 ust. 9 |
Artykuły 121 i 194 |
42. Rozporządzenie (WE) nr 1183/2006
Rozporządzenie (WE) nr 1183/2006 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 42 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) |
Artykuł 2 lit. a) wprowadzenie |
Punkt A. I ust. 1 załącznika V |
Artykuł 2 lit. a) tiret pierwsze, drugie i trzecie |
Punkt A. IV ust. 1 załącznika V |
Artykuł 2 lit. b) |
Punkt A. I ust. 2 załącznika V |
Artykuł 3 |
Punkt A. IV ust. 2 załącznika V i art. 43 lit. m) pkt (ii) |
Artykuł 4 ust. 1 akapit pierwszy |
Punkt A. II załącznika V |
Artykuł 4 ust. 1 akapit drugi |
Artykuł 43 lit. m) |
Artykuł 4 ust. 2 i 3 |
Punkt A. III załącznika V |
Artykuł 4 ust. 4 |
Punkt A. III ust. 2 akapit drugi załącznika V |
Artykuł 5 ust. 1 |
Artykuł 43 |
Artykuł 5 ust. 2 |
Punkt A. V ust. 1 załącznika V |
Artykuł 5 ust. 3 |
Punkt A. V ust. 2 załącznika V |
Artykuł 6 |
Artykuł 42 ust. 2 |
Artykuł 7 |
Artykuł 43 |
43. Rozporządzenie (WE) nr 1184/2006
Rozporządzenie (WE) nr 1184/2006 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 175 |
Artykuł 2 |
Artykuł 176 |
Artykuł 3 |
— |
44. Rozporządzenie (WE) nr 1544/2006
Rozporządzenie (WE) nr 1544/2006 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 111 |
Artykuł 2 |
Artykuły 112, 192 i 194 |
Artykuł 3 |
Artykuł 3 ust. 1 lit. b) pkt (ii) |
Artykuł 4 |
Artykuł 195 |
Artykuł 5 |
Artykuł 190 |
Artykuł 6 |
— |