Plan zarządzania kryzysem żywnościowym/paszowym

 

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Decyzja 2004/478/WE – przyjęcie planu ogólnego zarządzania kryzysami żywnościowymi/paszowymi

Sprostowanie

JAKIE SĄ CELE DECYZJI?

Przepisy unijne ustanawiające ogólne zasady i wymogi prawa żywnościowego i powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stanowią podstawę prawną planu zarządzania kryzysami żywnościowymi/paszowymi.

Unijny plan zarządzania kryzysami żywnościowymi/paszowymi ma na celu uniknięcie lub ograniczenie do minimum oddziaływania ewentualnego kryzysu na zdrowie i gospodarkę.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Decyzja zawiera plan dotyczący praktycznych procedur niezbędnych do zarządzania kryzysem żywnościowym lub paszowym – w tym zasady przejrzystości oraz strategii komunikacyjnej, których należy przestrzegać. Ustanowiono nią również sieć koordynatorów ds. sytuacji kryzysowych.

W sytuacji wystąpienia kryzysu decyzja umożliwia ponadto Komisji Europejskiej utworzenie jednostki kryzysowej. Komisja niezwłocznie zawiadamia zainteresowane państwa UE. Jednostka gromadzi dane i dokonuje ich oceny oraz identyfikuje opcje zarządzania kryzysem, jak również najlepsze sposoby informowania opinii publicznej.

Komisja przygotowuje środki, które zostaną zastosowane w razie potrzeby. Może również zażądać od Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności dostarczenia pilnej opinii naukowej.

Przez cały czas trwania kryzysu Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz odbywa regularne posiedzenia w celu zapewnienia udostępniania informacji oraz wdrażania niezbędnych środków. Za kontrole urzędowe odpowiedzialne są państwa UE.

Gdy ryzyko zostanie opanowane, jednostka kryzysowa zostaje rozwiązana.

W przypadkach, gdy ryzyko jest „potencjalne” i może ewoluować, decyzja zawiera skuteczny plan zarządzania. Jednostka kryzysowa nie zostanie powołana, dopóki poziom ryzyka nie wzrośnie.

OD KIEDY DECYZJA MA ZASTOSOWANIE?

Decyzja ma zastosowanie od dnia 1 maja 2004 r.

KONTEKST

Chociaż przepisy unijne mają na celu zapobieganie ogniskom chorób przenoszonych przez żywność poprzez normy w zakresie dobrej higieny, ograniczenia pozostałości środków farmaceutycznych lub pestycydów wykorzystywanych w łańcuchu żywności, jak również kontrole urzędowe itp., sporadycznie zdarzają się kryzysy. Poprzednie kryzysy żywnościowe i paszowe, takie jak kryzys gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) z lat dziewięćdziesiątych, spowodowały cierpienie ludzi i miały poważny wpływ na gospodarkę.

Informacje o kryzysie mogą pochodzić z systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach; od organów krajowych, Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, Biura ds. Żywności i Weterynarii, innych państw, mediów, grup konsumentów itp.

Więcej informacji:

• Gotowość i zarządzanie kryzysowe (Komisja Europejska).

GŁÓWNY DOKUMENT

Decyzja Komisji 2004/478/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotycząca przyjęcia planu ogólnego zarządzania kryzysami żywnościowymi/paszowymi (Dz.U. L 160 z 30.4.2004, s. 98–110)

DOKUMENTY POWIĄZANE

Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1–24)

Kolejne zmiany do rozporządzenia (WE) nr 178/2002 zostały włączone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 16/2011 z dnia 10 stycznia 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze dla systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt (Dz.U. L 6 z 11.1.2011, s. 7–10)

Zob. tekst skonsolidowany.

Ostatnia aktualizacja: 23.04.2018