—

Uchylenie zaskarżonego wyroku w całości;

—

stwierdzenie nieważności spornej decyzji w zakresie, w jakim dotyczy ona Niche; oraz

—

obciążenie Komisji jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Niche w związku z niniejszym postępowaniem i w związku z postępowaniem przed Sądem.

—

Po pierwsze, Sąd naruszył prawo nie zastosowawszy kryterium obiektywnej konieczności wypracowanego w wyroku BAT.

—

Po drugie, w przypadku gdy ugody objęte są art. 101 TFUE, Sąd naruszył prawo, błędnie uznając zawartą przez Niche ugodę za naruszenie ze względu na cel.

—

Po trzecie, Sąd uchybił wynikającemu z art. 36 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej obowiązkowi uzasadnienia, gdy odrzucił dokonaną przez Niche interpretację ugody bez ustosunkowania się do podniesionych przez Niche argumentów prawnych.

—

Po czwarte, Sąd naruszył prawo, uznając, że Niche był potencjalnym konkurentem spółki Servier.

—

Po piąte, Sąd naruszył podstawową zasadę równego traktowania, traktując Niche odmiennie od innych działających w sektorze generycznych produktów leczniczych spółek znajdujących się w porównywalnych sytuacjach i błędnie kwalifikując zawartą przez Niche ugodę jako naruszenie ze względu na cel art. 101 ust. 1 TFUE.

—

Po szóste, Sąd naruszył prawo nie uznając, iż zawarta ugoda spełnia kryteria zastosowania odstępstwa zgodnie z art. 101 ust. 3 TFUE.

—

Po siódme, Sąd naruszył prawo błędnie stosując kryteria prawne stwierdzenia naruszenia prawa do obrony Niche lub zasady dobrej administracji.

—

Po ósme, Sąd naruszył należącą do zasad ogólnych prawa Unii zasadę proporcjonalności, potwierdzając kwotę grzywny nieproporcjonalną w porównaniu do środków finansowych Niche.