Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62016CA0425

Sprawa C-425/16: Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Hansruedi Raimund / Michaela Aigner [Odesłanie prejudycjalne — Własność intelektualna i przemysłowa — Znak towarowy Unii Europejskiej — Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 — Artykuł 96 lit. a) — Powództwo w sprawie naruszenia praw do znaku — Artykuł 99 ust. 1 — Domniemanie ważności — Artykuł 100 — Roszczenie wzajemne o unieważnienie — Relacja między postępowaniem w sprawie naruszenia a roszczeniem wzajemnym o unieważnienie — Autonomia proceduralna]

Dz.U. C 424 z 11.12.2017, pp. 10–11 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

11.12.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 424/10


Wyrok Trybunału (dziewiąta izba) z dnia 19 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof – Austria) – Hansruedi Raimund / Michaela Aigner

(Sprawa C-425/16) (1)

([Odesłanie prejudycjalne - Własność intelektualna i przemysłowa - Znak towarowy Unii Europejskiej - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 96 lit. a) - Powództwo w sprawie naruszenia praw do znaku - Artykuł 99 ust. 1 - Domniemanie ważności - Artykuł 100 - Roszczenie wzajemne o unieważnienie - Relacja między postępowaniem w sprawie naruszenia a roszczeniem wzajemnym o unieważnienie - Autonomia proceduralna])

(2017/C 424/14)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Oberster Gerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Strona powodowa: Hansruedi Raimund

Strona pozwana: Michaela Aigner

Sentencja

1)

Artykuł 99 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że wniesione przed sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych zgodnie z art. 96 lit. a) tego rozporządzenia powództwo w sprawie naruszenia nie może zostać oddalone z powodu istnienia bezwzględnej podstawy unieważnienia takiej jak ta przewidziana w art. 52 ust. 1 lit. b) wspomnianego rozporządzenia, jeżeli wcześniej nie zostanie uwzględnione przez ten sąd powództwo wzajemne o unieważnienie, wniesione przez pozwanego w postępowaniu z powództwa w sprawie naruszenia na podstawie art. 100 ust. 1 rzeczonego rozporządzenia i oparte na tej samej podstawie unieważnienia.

2)

Przepisy rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie temu, by sąd orzekający w sprawach unijnych znaków towarowych mógł oddalić powództwo w sprawie naruszenia w rozumieniu art. 96 lit. a) tego rozporządzenia z powodu istnienia bezwzględnej podstawy unieważnienia, takiej jak ta przewidziana w art. 52 ust. 1 lit. b) wspomnianego rozporządzenia, mimo że orzeczenie w przedmiocie powództwa wzajemnego o unieważnienie, wniesionego zgodnie z art. 100 ust. 1 rzeczonego rozporządzenia i opartego na tej samej podstawie unieważnienia, nie stało się prawomocne.


(1)  Dz.U. C 402 z 31.10.2016.


Top