EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52017BP1679
Resolution (EU) 2017/1679 of the European Parliament of 27 April 2017 with observations forming an integral part of the decision on discharge in respect of the implementation of the budget of the European Institute of Innovation and Technology for the financial year 2015
Rezolucja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1679 z dnia 27 kwietnia 2017 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2015
Rezolucja Parlamentu Europejskiego (UE) 2017/1679 z dnia 27 kwietnia 2017 r. zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2015
Dz.U. L 252 z 29.9.2017, p. 244–248
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
29.9.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 252/244 |
REZOLUCJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (UE) 2017/1679
z dnia 27 kwietnia 2017 r.
zawierająca uwagi stanowiące integralną część decyzji w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2015
PARLAMENT EUROPEJSKI,
— |
uwzględniając swoją decyzję w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii za rok budżetowy 2015, |
— |
uwzględniając sprawozdanie specjalne Trybunału Obrachunkowego nr 12/2016 pt. „Agencje nie zawsze wykorzystują dotacje we właściwy i jednoznacznie skuteczny sposób”, |
— |
uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu, |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej (A8-0127/2017), |
A. |
mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniem finansowym Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (zwanego dalej „Instytutem”) za rok budżetowy 2015 ostateczny budżet Instytutu wyniósł 266 566 618 EUR, co stanowi wzrost o 14,35 % w porównaniu z rokiem 2014; |
B. |
mając na uwadze, że według sprawozdania finansowego ogólny wkład Unii do budżetu Instytutu na rok 2015 wyniósł 215 030 200 EUR, co stanowi wzrost o 26,63 % w stosunku do roku 2014; |
C. |
mając na uwadze, że Trybunał Obrachunkowy (zwany dalej „Trybunałem”) w swoim sprawozdaniu dotyczącym sprawozdania finansowego Instytutu za rok budżetowy 2015 (zwanym dalej „sprawozdaniem Trybunału”) stwierdził, iż uzyskał wystarczającą pewność, że sprawozdanie finansowe Instytutu jest wiarygodne, lecz nie był w stanie uzyskać wystarczających dowodów kontroli potwierdzających, że transakcje leżące u jego podstaw są legalne i prawidłowe; |
D. |
mając na uwadze, że w ramach procedury udzielania absolutorium organ udzielający absolutorium podkreśla szczególne znaczenie dalszego wzmacniania legitymacji demokratycznej instytucji Unii poprzez zwiększanie przejrzystości i odpowiedzialności, wdrażanie koncepcji budżetowania celowego oraz właściwe zarządzanie zasobami ludzkimi; |
Uzasadnienie wydania opinii z zastrzeżeniem na temat legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń
1. |
przypomina, że wkład Unii do budżetu Instytutu w okresie finansowania 2014–2020 jest przewidziany w kopercie finansowej programu „Horyzont 2020”, a także że Instytut podlega przepisom rozporządzenia (UE) nr 1290/2013 („przepisy dotyczące programu „Horyzont 2020””); przypomina ponadto, że program „Horyzont 2020” jest następcą siódmego programu ramowego obejmującego lata 2007–2013, w którym Instytut nie brał udziału; |
2. |
zaznacza, że od dnia 1 stycznia 2014 r. podstawą prawną zwrotu kwalifikowalnych kosztów pośrednich związanych z dotacjami jest art. 29 ust. 1 przepisów dotyczących programu „Horyzont 2020” wraz z art. 90 ust. 1 regulaminu finansowego Instytutu (1), który przewiduje jednolitą stawkę ryczałtową zwrotu w wysokości 25 % kwalifikowalnych kosztów pośrednich związanych z dotacjami; zauważa jednak, że zgodnie z art. 75 ust. 8 poprzedniego regulaminu finansowego Instytutu (2) – uchylonego ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. – próg stawki zryczałtowanej zwrotu kosztów pośrednich w odniesieniu do organizacji publicznych nienastawionych na zysk, instytucji szkolnictwa wyższego, instytucji badawczych oraz małych i średnich przedsiębiorstw mógł być zwiększony do 40 %; |
3. |
zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem Trybunału umowy Instytutu o udzielenie dotacji na 2014 r. zawarte w lutym 2014 r. przewidywały czterdziestoprocentową stawkę zryczałtowaną zwrotu kwalifikowalnych kosztów pośrednich, wbrew przepisom dotyczącym programu „Horyzont 2020”, które już wtedy obowiązywały; odnotowuje ponadto opinię Trybunału, z której wynika, że w związku z tym, iż Instytut nie uczestniczył w siódmym programie ramowym, art. 57 przepisów dotyczących programu „Horyzont 2020”, który dotyczył przejścia z siódmego programu ramowego do programu „Horyzont 2020”, nie ma do niego zastosowania, przez co Trybunał uznał te zwroty za nienależne; |
4. |
zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem Trybunału błędy wykryte w wyniku weryfikacji ex post próby transakcji związanych z dotacjami za 2015 r., po dokonaniu korekty z tytułu tej nadpłaty ryczałtowej, spowodowały wystąpienie błędu resztowego na poziomie 2 % w transakcjach związanych z dotacjami za 2014 r.; zauważa, że, zdaniem Trybunału, łączny poziom błędu dla błędów stwierdzonych w wyniku weryfikacji ex post i zwrotów zryczałtowanych wyniósł 4,9 % łącznych wydatków Instytutu w roku 2015 r., w z związku z czym Trybunał wydał opinię z zastrzeżeniem na temat legalności i prawidłowości transakcji leżących u podstaw rozliczeń Instytutu; |
5. |
zauważa jednak, że umowy o udzielenie dotacji, jakie zawarł Instytut, opierały się na corocznym zaproszeniu do opracowania biznesplanów wspólnoty wiedzy i innowacji (WWiI) na 2014 r., które Instytut ogłosił w kwietniu 2013 r.; zauważa ponadto, że zgodnie z regulaminem finansowym Instytutu, a także zgodnie z art. 189 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 (3), dzięki zaproszeniu Instytutu beneficjenci dotacji objęci kategoriami opisanymi w art. 75 ust. 8 regulaminu finansowego Instytut mogli sporządzić projekty budżetu działalności na 2014 r. na podstawie czterdziestoprocentowej stawki ryczałtowej zwrotu kwalifikowalnych kosztów pośrednich; zauważa, że WWiI uczestniczące w zaproszeniu z kwietnia 2013 r. oparły się na tych postanowieniach przy sporządzaniu i składaniu wniosków; |
6. |
zauważa ponadto, że po ocenie biznesplanów WWiI na 2014 r. przez ekspertów zewnętrznych Rada Zarządzająca Instytutu podjęła decyzję o przydziale środków WWiI na 2014 r. w dniu 5 grudnia 2013 r., przed przyjęciem przepisów dotyczących programu „Horyzont 2020”; stwierdza na podstawie informacji uzyskanych od Instytutu, że umowy o udzielenie dotacji na 2014 r. zawarte zostały zgodnie z pierwotnymi warunkami corocznego zaproszenia; |
7. |
uważa, że środki przejściowe przewidziane na mocy art. 57 ust. 2 przepisów dotyczących programu „Horyzont 2020” nie miały ograniczać się wyłącznie do wsparcia udzielanego na podstawie siódmego programu ramowego, lecz miały mieć zastosowanie także do innych trwających działań w dziedzinie badań i innowacji, które podlegały tym przepisom od ich wejścia w życie, takich jak umowy Instytutu o udzielenie dotacji na 2014 r.; podkreśla, że celem środków przejściowych przewidzianych w art. 57 przepisów dotyczących programu „Horyzont 2020” było zapewnienie pewności prawnej i ciągłości ram prawnych obowiązujących w czasie rozpoczęcia takich działań; przyjmuje do wiadomości, że późniejsze umowy Instytutu o udzielenie dotacji są zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi programu „Horyzont 2020”, zwłaszcza w odniesieniu do stosowania stawki zryczałtowanej zwrotu w wysokości 25 % kwalifikowalnych kosztów pośrednich związanych z dotacjami, oraz że Instytut nie przyjmie w tym zakresie żadnego dalszego środka naprawczego; zauważa, że jakakolwiek próba odzyskania środków uznanych przez Trybunał za nienależne może być przedmiotem sprawy sądowej z powództwa wielu beneficjentów Instytutu, co z kolei grozi poważną utratą renomy Instytutu, a także odbije się negatywnie na reputacji programu „Horyzont 2020” i Komisji w ogóle; |
Uwagi dotyczące legalności i prawidłowości transakcji
8. |
zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem Trybunału w 2015 r. Instytut poinformował poszczególne WWiI o tym, że jego wkład finansowy w ciągu pierwszych pięciu lat (2010–2014) nie przekroczył pułapu 25 % ogólnych wydatków każdej z nich; zaznacza ponadto, że nieprecyzyjna definicja działań uzupełniających WWiI stanęła na przeszkodzie jasnej ocenie tego, czy koszty powiązane z tymi działaniami powinny zostać wliczone do maksymalnego wkładu Instytutu; zauważa, że Instytut i Komisja przyjęły zalecenie Trybunału, by znieść warunek finansowania w wysokości 25 % w celu zmniejszenia obciążenia w sprawozdawczości operacyjnej i finansowej partnerów WWiI; przyjmuje do wiadomości, że do czasu przyjęcia wspomnianej zmiany Instytut będzie stosował obecnie obowiązującą podstawę prawną; |
Zarządzanie budżetem i finansami
9. |
zauważa na podstawie końcowego sprawozdania finansowego Instytutu, że wysiłki związane z monitorowaniem budżetu w ciągu roku budżetowego 2015 doprowadziły do osiągnięcia wskaźnika wykonania budżetu w wysokości 90,58 %, co oznacza spadek o 3,55 % w stosunku do 2014 r.; zauważa, że wskaźnik wykonania w odniesieniu do środków na płatności wyniósł 96,49 %, co oznacza wzrost o 4,02 % w porównaniu z rokiem 2014; |
10. |
stwierdza, że zgodnie ze sprawozdaniem Trybunału Instytut ma wprawdzie prawo do tego, by przenieść do budżetów na trzy kolejne lata niewykorzystane środki, jednak nie dostosował swoich procedur w porę, by przenieść 26 600 000 EUR z umów o udzielenie dotacji z 2014 r. do budżetów na lata 2015–2017; zauważa ponadto, że te kwoty wynikają z mniejszego niż zakładano wykorzystania środków przez WWiI; zauważa, że w 2015 r. Instytut dokonał przeglądu budżetu, a także zwrócił się o przegląd biznesplanów WWiI na 2015 r. i budżetów, które zostały ponownie przedłożone w wersji zmienionej; zauważa, że w wyniku zmniejszenia budżetów WWiI Instytut mógł umorzyć niewydane kwoty, które potem zostały anulowane i ponownie ujęte w preliminarzu dochodów i wydatków na 2016 r.; zauważa, że umożliwiło to poprawę zarządzania budżetem Instytutu w ścisłej współpracy z WWiI; |
Zobowiązania i przeniesienia
11. |
na podstawie sprawozdania Trybunału odnotowuje, że kwota przeniesień środków, na które zaciągnięto zobowiązania, wyniosła 400 000 EUR (44 %) w tytule II, podczas gdy w 2014 r. wyniosła 500 000 EUR (36 %); przyjmuje do wiadomości, że przeniesienia te były spowodowane głównie umowami o usługi informatyczne wykraczającymi poza rok budżetowy i spotkaniami, za które nie otrzymano jeszcze faktur; |
12. |
zauważa, że przeniesienia mogą często być w części lub całkowicie uzasadnione wieloletnim charakterem programów operacyjnych agencji, niekoniecznie oznaczają niedociągnięcia w planowaniu i wykonaniu budżetu oraz nie zawsze są sprzeczne z zasadą jednoroczności budżetu, zwłaszcza jeśli są planowane z wyprzedzeniem i przedstawiane Trybunałowi; |
Kontrola wewnętrzna
13. |
przypomina, że zgodnie z art. 34 przepisów dotyczących programu „Horyzont 2020” świadectwo kontroli sprawozdań finansowych wymagane od partnerów WWiI występujących o zwrot kosztów przekraczających 325 000 EUR ma stanowić wsparcie przeprowadzanych przez Instytut weryfikacji ex ante zestawień poniesionych wydatków; na podstawie sprawozdania Trybunału stwierdza, że jakość tych świadectw znacznie się jednak różni, co ogranicza stopień pewności, jaki można dzięki nim uzyskać, i powoduje, że Instytut jest zmuszony do przeprowadzania dodatkowych kontroli; na podstawie informacji przekazanych przez Instytut uznaje, że stosuje on metodologię poświadczeń z kontroli opracowaną przez Dyrekcję Generalną ds. Badań Naukowych i Innowacji Komisji Europejskiej dla programu „Horyzont 2020”, której stosowanie rozpoczęto w przypadku umów o udzielenie dotacji na 2014 r.; zauważa ponadto, że uaktualniona metodologia zawiera bardziej szczegółowe instrukcje i przyjęte procedury oraz 63 standardowe ustalenia faktyczne obejmujące wszystkie kategorie kosztów; uznaje, że Instytut opracował całościową strategię w zakresie poświadczania wiarygodności dotacji, opartą zarówno na weryfikacji ex ante, jak i ex post, włącznie ze świadectwem kontroli sprawozdań finansowych, w celu zagwarantowania legalności i prawidłowości transakcji; |
Zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie nimi oraz przejrzystość
14. |
zwraca uwagę na to, że roczne deklaracje interesów członków Rady Zarządzającej, dyrektora tymczasowego i kadry zarządzającej wyższego szczebla są publikowane na stronie internetowej Instytutu; zauważa również, że dokonuje się weryfikacji złożonych deklaracji w celu sprawdzenia ich poprawności merytorycznej; stwierdza, że w przypadku ekspertów Instytut stosuje się do przepisów dotyczących programu „Horyzont 2020” odnoszących się do konfliktów interesów; |
15. |
zauważa, że Instytut zamierza w pierwszej połowie 2017 r. zakończyć opracowywanie wewnętrznych przepisów dotyczących sygnalizowania nieprawidłowości; wzywa Instytut do przyjęcia wewnętrznej polityki dotyczącej sygnalizowania nieprawidłowości, która umożliwi sprzyjanie kulturze przejrzystości i odpowiedzialności w miejscu pracy, regularne informowanie i szkolenie pracowników na temat ich praw i obowiązków związanych z tą polityką, zapewnianie ochrony demaskatorom przed represjami, podejmowanie odpowiednio wcześnie działań w reakcji na sygnały demaskatorów i stworzenie wewnętrznego systemu anonimowych zgłoszeń; wzywa Instytut do publikowania sprawozdań rocznych dotyczących liczby przypadków informowania o nieprawidłowościach i działań podjętych w ich następstwie oraz do przedstawiania tych sprawozdań rocznych organowi udzielającemu absolutorium; zwraca się do Instytutu o informowanie organu udzielającego absolutorium o postępach w tej kwestii; |
16. |
na podstawie informacji podanych przez Trybunał zauważa, że podczas wyboru zewnętrznych ekspertów dokonujących oceny wniosków i biznesplanów dotyczących WWiI Instytut powołuje się na art. 89 rozporządzenia finansowego Instytutu, aby odstąpić od obowiązku ogłaszania zaproszenia do wyrażenia zainteresowania; zauważa jednak, że Instytut nie ustanowił w pełni procedur wewnętrznych służących uregulowaniu stosowania tego odstępstwa; zwraca uwagę, że w praktyce Instytut ustanowił zespół ekspertów z wykorzystaniem istniejących list ekspertów i baz danych innych instytucji i organów Unii oraz z uwzględnieniem osób niefigurujących na tych listach, na podstawie zaleceń Rady Zarządzającej i członków personelu Instytutu; niemniej jednak z zadowoleniem przyjmuje ulepszenia w procesie wyboru ekspertów dla wniosków dotyczących WWiI i zachęca Instytut do zaangażowania na rzecz poprawy skuteczności i efektywności tego procesu oraz zapewnienia jego maksymalnej przejrzystości i integralności poprzez ustanowienie odnośnych środków wewnętrznych i jednoczesne zapobieganie występowaniu konfliktu interesów; |
17. |
z zaniepokojeniem zauważa, że Instytut nie podjął konkretnych inicjatyw mających na celu zwiększenie przejrzystości w zakresie jego kontaktów z zainteresowanymi stronami i lobbystami; wzywa Instytut do prowadzenia proaktywnej polityki przejrzystości w odniesieniu do lobbystów; |
Procedury rekrutacyjne
18. |
zauważa z zadowoleniem, że Instytut osiągnął pełen poziom zatrudnienia dzięki środkom wdrożonym w latach 2015–2016 w celu poprawy zarządzania personelem, procedury naboru pracowników oraz środowiska pracy; zauważa, że od grudnia 2016 r. Instytut zatrudnia 59 pracowników na 63 zatwierdzonych stanowiskach pracy, co stanowi najwyższą w historii liczbę pracowników Instytutu, a także, iż trwa nabór na pozostałe stanowiska; niemniej jednak uznaje, że działania podjęte przez Instytut nie mogą w pełni zrekompensować negatywnych skutków niskiego i stale obniżającego się współczynnika korygującego wpływającego na poziom wynagrodzenia na Węgrzech; |
Inne uwagi
19. |
na podstawie informacji podanych przez Trybunał zauważa, że pierwotnie ustalonym przez Komisję docelowym terminem uzyskania niezależności finansowej przez Instytutu był rok 2010; zauważa ponadto, że w czerwcu 2011 r. Instytut uzyskał częściową niezależność finansową pod warunkiem kontynuacji zatwierdzania ex ante transakcji związanych z dotacjami i postępowań o udzielenie zamówienia o wartości powyżej 60 000 EUR przez Dyrekcję Generalną ds. Edukacji i Kultury Komisji Europejskiej; na podstawie informacji przekazanych przez Instytut zauważa, że wystąpił on do Komisji o ponowne uruchomienie procesu prowadzącego do pełnej autonomii finansowej; przyjmuje ponadto do wiadomości, że Komisja opracowała program i harmonogram tego procesu w maju 2016 r., oraz oczekuje na sprawozdanie Komisji dotyczące oceny autonomii finansowej spodziewane w pierwszej połowie 2017 r.; odnotowuje, że Instytut liczy na to, że autonomia finansowa zostanie przyznana przed końcem 2016 r. i zwraca się do Instytutu o zdawanie organowi udzielającemu absolutorium sprawy z postępów w tej sprawie; |
20. |
na podstawie informacji podanych przez Trybunał zauważa, że pomimo zasadności ustanowienia Instytutu, złożone ramy jego działania oraz problemy z zarządzaniem ograniczyły jego ogólną skuteczność; zwraca uwagę, że Instytut ma zdolność do wspierania całego systemu innowacji, od przedsiębiorstw typu start-up po projekty innowacyjne prowadzone przez wielu partnerów WWiI, ale brakuje koordynacji na szczeblu Unii z odnośnymi dyrekcjami generalnymi Komisji, a interakcja między WWiI i innymi inicjatywami Unii jest niewystarczająca; |
21. |
zauważa, że Instytut finansuje program „Digital Master”, w ramach którego kwota ryczałtowa w wysokości maksymalnie 8 000 EUR na studenta łączona jest z rzeczywiście poniesionymi kosztami, w tym kosztami pośrednimi opartymi na stawce ryczałtowej; na podstawie informacji podanych przez Trybunał zauważa, że ten model finansowania nie został jednak jeszcze formalnie zdefiniowany i nie pozwala na odróżnienie działań finansowanych z kwoty ryczałtowej od działań objętych rzeczywiście poniesionymi kosztami; zgodnie informacjami przekazanymi przez Instytut zauważa, że Instytut powinien przejść do modelu jednej kwoty ryczałtowej na finansowanie takich programów w celu uproszczenia sposobu przedstawiania kosztów, z chwilą gdy dostępne będą wystarczające dane, umożliwiające przyjęcie takiej jednej kwoty ryczałtowej; wzywa Instytut do poinformowania organu udzielającego absolutorium o wdrożeniu tego modelu finansowania; |
22. |
w oparciu o sprawozdanie Trybunału zauważa, że na podstawie decyzji Rady Nadzorczej WWiI jeden podmiot prawny WWiI wypłacił 55 pracownikom dodatkowe wynagrodzenie w wysokości 646 000 EUR opierające się na osiągniętych przez nich wynikach, a kwotę tę Instytut zwrócił w całości; w oparciu o informacje podane przez Trybunał odnotowuje, że wypłata takich premii z wykorzystaniem środków publicznych to nietypowa praktyka; przyjmuje jednak, że WWiI są organizacjami działającymi na prawach biznesu, które dążą do osiągnięcia stabilności finansowej i w których zastosowanie elementów zmiennych jako części podstawowego wynagrodzenia może stanowić skuteczny bodziec dla osiągania coraz lepszych wyników oraz zagwarantować uzyskanie jak najlepszej jakości za poniesione koszty; zauważa ponadto, że w programie „Horyzont 2020” wyraźnie określono, że zmienne elementy podstawowego wynagrodzenia są kosztami kwalifikowalnymi; podkreśla, że wkład Instytutu w wynagrodzenia wypłacane kadrze kierowniczej WWiI, w tym premie oparte na wynikach, utrzymywany powinien być poniżej pułapu ustalonego przez Instytut w umowach o udzielenie dotacji na 2016 r. i na okres późniejszy; zauważa, że zgodnie ze zmienionymi zasadami, które obowiązują od 2016 r. i przewidują podwójne pułapy, wysokie poziomy wypłaconego w 2015 r. dodatkowego wynagrodzenia w oparciu o osiągnięte wyniki nie są już możliwe; |
23. |
zauważa, że zasadę należytego zarządzania finansami naruszył także partner WWiI, który udzielił zamówienia na usługi public relations za stawkę dzienną w wysokości od 800 EUR do 3 250 EUR na osobę, które to koszty Instytut także w całości zwrócił; |
24. |
zauważa, że w 2015 r. 45 pracowników Instytutu uczestniczyło w „Innych wydarzeniach”, których koszt wyniósł 10 730,21 EUR (238,45 EUR na osobę); |
25. |
zauważa z zaniepokojeniem, że ogólna widoczność Instytutu jest niska, a niektórzy partnerzy WWiI nie zdają sobie sprawy z przynależności do Instytutu; apeluje o większą widoczność i intensywniejsze promowanie Instytutu jako jedynej w swoim rodzaju wspólnoty innowacji; z zadowoleniem przyjmuje niedawny sukces, jakim jest wpisanie 18 członków wspólnoty Instytutu na listę Forbes 30 under 30, na której figurują najlepsi w Europie młodzi innowatorzy i przedsiębiorcy; |
26. |
w odniesieniu do innych uwag towarzyszących decyzji w sprawie absolutorium, które mają charakter przekrojowy, odsyła do swojej rezolucji z dnia 27 kwietnia 2017 r. (4) w sprawie wyników, zarządzania finansami i kontroli agencji. |
(1) Decyzja Rady Zarządzającej Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT) z dnia 27 grudnia 2013 r. w sprawie przyjęcia regulaminu finansowego Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii.
(2) Decyzja Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii z dnia 20 kwietnia 2009 r. w sprawie przyjęcia regulaminu finansowego Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii.
(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1).
(4) Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(2017)0155 (zob. s. 372 niniejszego Dziennika Urzędowego).