(1)

W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (4) ustanowiono ramy prawne dla dostawców usług w zakresie udostępniania informacji oraz zawarto wymóg posiadania przez dostawców usług w zakresie udostępniania informacji posttransakcyjnych zezwolenia jako zatwierdzony podmiot publikujący (zwany dalej „APA”). Ponadto dostawca informacji skonsolidowanych (zwany dalej „CTP”) jest zobowiązany do oferowania skonsolidowanych danych transakcyjnych dotyczących wszystkich transakcji zarówno na instrumentach kapitałowych, jak i na instrumentach innych niż kapitałowe w całej Unii, zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE. Ponadto dyrektywą 2014/65/UE sformalizowano kanały zgłaszania transakcji właściwym organom poprzez zobowiązanie osoby trzeciej, która zgłasza transakcje w imieniu firm inwestycyjnych, do posiadania zezwolenia jako zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy (zwany dalej „ARM”).

(2)

Jakość danych transakcyjnych oraz przetwarzania i dostarczania takich danych, w tym transgranicznego przetwarzania i dostarczania danych, ma ogromne znaczenie dla osiągnięcia głównego celu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (5), jakim jest zwiększenie przejrzystości rynków finansowych. Dzięki dokładnym danym transakcyjnym użytkownicy uzyskują ogólny obraz działalności handlowej na wszystkich unijnych rynkach finansowych, a właściwe organy – dokładne i wszechstronne informacje dotyczące interesujących je transakcji. Z uwagi na transgraniczny wymiar przetwarzania danych, korzyści płynące ze skupienia w jednym ręku uprawnień dotyczących danych, w tym potencjalne korzyści skali, a także na negatywny wpływ ewentualnych rozbieżności w praktykach nadzorczych zarówno na jakość danych transakcyjnych, jak i na zadania dostawców usług w zakresie udostępniania informacji, należy przenieść z właściwych organów na Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (6) (ESMA), uprawnienia do udzielania zezwoleń dostawcom usług w zakresie udostępniania informacji oraz do nadzoru nad nimi, a także uprawnienia związane z gromadzeniem danych inne niż odnoszące się do ARM lub APA, którzy korzystają z odstępstwa na mocy rozporządzenia (UE) nr 600/2014.

(3)

Aby dokonać spójnego przeniesienia takich uprawnień, należy uchylić przepisy dotyczące wymogów operacyjnych dla dostawców usług w zakresie udostępniania informacji oraz uprawnień właściwych organów w odniesieniu do dostawców takich usług określonych w dyrektywie 2014/65/UE, oraz wprowadzić te przepisy do rozporządzenia (UE) nr 600/2014.

(4)

Przeniesienie na ESMA uprawnień do udzielania zezwoleń dostawcom usług w zakresie udostępniania informacji oraz do nadzoru nad nimi, innych niż odnoszących się do APA lub ARM, którzy korzystają z odstępstwa na mocy rozporządzenia (UE) nr 600/2014, jest spójne z zadaniami ESMA. Dokładniej rzecz ujmując, przeniesienie uprawnień związanych z gromadzeniem danych, udzielaniem zezwoleń i nadzorem z właściwych organów na ESMA ma zasadnicze znaczenie dla innych zadań wykonywanych przez ESMA na podstawie rozporządzenia (UE) nr 600/2014, takich jak monitorowanie rynku, uprawnienia do tymczasowej interwencji i do zarządzania pozycjami, oraz zapewnia spójne przestrzeganie wymogów przejrzystości przed- i posttransakcyjnej.

(5)

W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (7) przewidziano, że zgodnie z opartą na ocenie ryzyka koncepcją kapitałowego wymogu wypłacalności, w szczególnych okolicznościach możliwe jest, aby zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oraz grupy ubezpieczeniowe i reasekuracyjne do obliczania tego wymogu stosowały modele wewnętrzne, a nie standardową formułę.

(6)

W dyrektywie 2009/138/WE przewidziano, że korekta z tytułu zmienności obejmuje komponent dotyczący danego państwa. W celu zapewnienia, by komponent ten skutecznie łagodził skutki nadmiernych spreadów obligacji w danym państwie, w celu jego uruchomienia należy ustanowić odpowiedni próg spreadu dla tego państwa skorygowanego o ryzyko.

(7)

Z uwagi na wzmożoną transgraniczną działalność ubezpieczeniową konieczne jest wzmocnienie jednolitego stosowania prawa Unii w przypadkach transgranicznej działalności ubezpieczeniowej, zwłaszcza na wczesnym etapie. W tym celu należy usprawnić wymianę informacji i współpracę między organami nadzoru a Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (8) (EIOPA). W szczególności należy wprowadzić wymogi dotyczące powiadamiania w przypadku znaczącego zakresu transgranicznej działalności ubezpieczeniowej lub sytuacji kryzysowej, jak również warunki ustanawiania platform do współpracy, gdy planowana transgraniczna działalność ubezpieczeniowa jest znacząca. Znaczenie transgranicznej działalności ubezpieczeniowej należy oceniać w oparciu o wielkość rocznej składki przypisanej brutto pobieranej w przyjmującym państwie członkowskim w porównaniu z łączną kwotą rocznych składek przypisanych brutto danego zakładu ubezpieczeń, w oparciu o wpływ na ochronę ubezpieczających w przyjmującym państwie członkowskim i – w oparciu o wpływ danego oddziału lub działalności odnośnego zakładu ubezpieczeń na rynek przyjmującego państwa członkowskiego – pod kątem swobody świadczenia usług. Platformy do współpracy są skutecznym narzędziem zapewniania silniejszej i terminowej współpracy między organami nadzoru, a co za tym idzie – zwiększenia ochrony konsumentów. Podejmowanie decyzji w zakresie udzielania zezwoleń, nadzoru i egzekwowania należy jednak do kompetencji organu nadzoru państwa członkowskiego siedziby i w nich pozostanie.

(8)

W przypadku gdy transgraniczna działalność ubezpieczeniowa jest znacząca w odniesieniu do rynku przyjmującego państwa członkowskiego i wymaga ścisłej współpracy między organami nadzoru państwa członkowskiego siedziby i przyjmującego państwa członkowskiego, zwłaszcza gdy istnieje ryzyko, że ubezpieczyciel może się znaleźć w trudnej sytuacji finansowej ze szkodą dla ubezpieczających i osób trzecich, EIOPA powinna ustanowić platformy współpracy i je koordynować.

(9)

Aby uwzględnić zastąpienie Komitetu Europejskich Organów Nadzoru ds. Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (CEIOPS) przez EIOPA, w dyrektywie 2009/138/WE należy skreślić odniesienia do CEIOPS.

(10)

W związku ze zmianami w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (9) Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego), ustanowiony tym rozporządzeniem (EUNB), będzie odgrywał nową rolę w zakresie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, a tym samym trzeba będzie wprowadzić stosowne zmiany w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (10).

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 2009/138/WE, 2014/65/UE i (UE) 2015/849,

1)

w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

2)

w art. 4 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

3)

w art. 22 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy – gdy są one odpowiedzialne za udzielanie zezwoleń na działalność jako zatwierdzony podmiot publikujący (APA), zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 34 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 wraz z odstępstwem, zgodnie z art. 2 ust. 3 tego rozporządzenia, lub jako zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy (ARM), zdefiniowany w art. 2 ust. 1 pkt 36 tego rozporządzenia, wraz z odstępstwem zgodnie z art. 2 ust. 3 tego rozporządzenia, i za jej nadzorowanie – monitorowały działalność APA lub ARM w celu dokonania oceny jej zgodności z warunkami prowadzenia działalności określonymi w tym rozporządzeniu. Państwa członkowskie zapewniają, by wprowadzono odpowiednie środki umożliwiające właściwym organom uzyskanie informacji niezbędnych do dokonania oceny wypełniania przez APA i ARM tych obowiązków.”;

4)

uchyla się tytuł V;

5)

w art. 70 wprowadza się następujące zmiany:

6)

art. 71 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

7)

art. 77 ust. 1 akapit pierwszy zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie zapewniają co najmniej, aby każda osoba uprawniona w rozumieniu dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*1), wykonująca w firmie inwestycyjnej, na rynku regulowanym, lub w APA lub ARM upoważnionym zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 600/2014, który jest objęty odstępstwem zgodnie z art. 2 ust. 3 tego rozporządzenia, zadanie opisane w art. 34 dyrektywy 2013/34/UE lub art. 73 dyrektywy 2009/65/WE, lub jakiekolwiek inne zadanie przewidziane prawem, miała obowiązek niezwłocznego zgłaszania właściwym organom wszelkich faktów lub decyzji dotyczących tego przedsiębiorstwa, o których dowiedziała się w trakcie wykonywania swoich zadań i które mogą:

(*1)  Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).”;"

8)

w art. 89 wprowadza się następujące zmiany:

9)

w art. 90 uchyla się ust. 2 i 3;

10)

art. 93 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 3 stycznia 2018 r.”;

11)

w załączniku I uchyla się sekcję D.

1)

art. 77d ust. 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Dla każdego odpowiedniego państwa korektę z tytułu zmienności do stóp procentowych wolnych od ryzyka, o której mowa w ust. 3, odnoszącą się do waluty tego państwa zwiększa się przed zastosowaniem współczynnika 65 % o różnicę między spreadem dla tego państwa skorygowanym o ryzyko a podwójną wartością spreadu dla tej waluty skorygowanego o ryzyko, ilekroć różnica ta jest wartością dodatnią, a spread dla tego państwa skorygowany o ryzyko jest wyższy niż 85 punktów bazowych.”;

2)

w art. 112 dodaje się ustęp w brzmieniu:

3)

w tytule I rozdział VIII dodaje się sekcję w brzmieniu:

4)

w art. 231 wprowadza się następujące zmiany:

5)

art. 237 ust. 3 akapit trzeci zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy EIOPA nie wyda decyzji, o której mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, ostateczną decyzję wydaje organ sprawujący nadzór nad grupą.”;

6)

w art. 248 ust. 4 uchyla się akapit trzeci.

1)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

2)

w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

3)

art. 17 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Do dnia 26 czerwca 2017 r. europejskie urzędy nadzoru wydają wytyczne, skierowane do właściwych organów i instytucji kredytowych i finansowych, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, dotyczące czynników ryzyka, które należy uwzględnić, oraz środków, które należy podjąć, w sytuacjach, w których właściwe są uproszczone środki należytej staranności wobec klienta. Od dnia 1 stycznia 2020 r. EUNB wydaje, w stosownych przypadkach, takie wytyczne ”;

4)

art. 18 ust. 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

5)

art. 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

(*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1)."

(*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).”;"

6)

w art. 45 wprowadza się następujące zmiany:

7)

w art. 48 wprowadza się następujące zmiany:

8)

w rozdziale VI sekcja 3 podsekcja II tytuł otrzymuje brzmienie:

„Współpraca z EUNB”;

9)

art. 50 otrzymuje brzmienie:

10)

w art. 62 wprowadza się następujące zmiany: