20.10.2007   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 247/2

1)

Dient de nationale regelgevende instantie, wanneer zij gebruik maakt van de mogelijkheden die in artikel 5, lid 3, van richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/4[3]/EG van de Raad van 26 juni 1996, en in bijlage A, hoofdstuk I, punt 4, sub a en b, erbij, zijn neergelegd om de forfaitaire bedragen voor bepaalde inrichtingen te verhogen (sub a) en om een retributie te heffen die de werkelijk gemaakte kosten dekt (sub b), zich daarbij strikt te houden aan de in bijlage A, hoofdstuk I, punten 1 en 2, sub a, vastgestelde retributiestructuur (naar gelang van de diersoort, jonge of volwassen dieren, geslacht gewicht, etc.), of kan zij bij de vaststelling van het bedrag van de retributies een onderscheid maken tussen keuringen van partijen slachtdieren in grote inrichtingen en andere keuringen, en bovendien ook binnen deze twee groepen het bedrag van de retributies trapsgewijs verminderen naar gelang van het aantal te slachten dieren van een bepaalde soort, op de enkele voorwaarde dat bedoeld bedrag de werkelijk gemaakte kosten dekt?

2)

Kan de nationale regelgevende instantie op basis van de hierboven bedoelde regelingen de retributies voor keuringen bij het slachten binnen de normale slachturen met een procentuele toeslag verhogen voor het slachten op verzoek van de eigenaar buiten de normale slachturen, wanneer deze toeslag overeenstemt met de werkelijk gemaakte extra kosten, of moeten deze kosten begrepen zijn in de forfaitaire (verhoogde) retributie die geldt voor alle retributieplichtigen?