Geoblocking: de aanpak van de discriminerende behandeling van klanten

KERNPUNTEN

Toepassingsgebied

De verordening geldt niet voor:

• zuiver interne situaties in EU-landen;
• andere diensten zoals financiële, audiovisuele en sociale diensten, diensten op het gebied van vervoer en diensten van de gezondheidszorg, overeenkomstig het toepassingsgebied van de dienstenrichtlijn van de EU.

De verordening is niet van toepassing op diensten met betrekking tot auteursrechtelijk beschermde inhoud, zoals muziekstreamingdiensten, e-boeken, software en videogames, maar dit wordt getoetst wanneer de verordening wordt geëvalueerd.

Toegang tot online-interfaces

Krachtens de verordening is het blokkeren van de toegang tot websites en doorgeleiding zonder voorafgaande toestemming van de klant verboden.

Zelfs als de klant toestemming voor de doorgeleiding geeft, moet de oorspronkelijk bezochte versie toegankelijk blijven.

Indien de blokkering, beperking van toegang of doorgeleiding is gerechtvaardigd op grond van de EU-wetgeving, of in de nationale wetgeving overeenkomstig de EU-wetgeving, moeten handelaren dit duidelijk aan klanten uitleggen.

Voorwaarden voor toegang tot goederen en diensten

Er zijn drie specifieke situaties waarin handelaren geen verschillende algemene toegangsvoorwaarden tot hun goederen of diensten mogen toepassen om redenen die verband houden met de nationaliteit, de verblijfplaats of de locatie van een klant, tenzij dit is om te voldoen aan de EU-wetgeving, of nationale wetgeving overeenkomstig EU-wetgeving:

• de verkoop van goederen die worden geleverd in een gebied dat door de handelaar wordt bediend (of opgehaald door de klant);
• de verkoop van langs elektronische weg verrichte diensten;
• de verkoop van diensten die worden verricht op een specifieke fysieke locatie.

Betaalmiddelen

Het staat handelaren vrij om alle betaalmiddelen en kaartmerken te aanvaarden die ze willen. Ze mogen evenwel niet discrimineren tussen dezelfde betaalmiddelen of merken om redenen in verband met:

• de nationaliteit, verblijfplaats of plaats van vestiging van de klant;
• de plaats van de betaalrekening;
• de plaats van vestiging van de betalingsdienstaanbieder;
• de plaats van afgifte van het betaalmiddel.

Als een handelaar een betaling weigert, wordt dit als discriminerend beschouwd wanneer:

• de betaling plaatsvond door middel van een elektronische transactie door overmaking, automatische afschrijving of een op kaarten gebaseerde betaling binnen hetzelfde merk en dezelfde categorie;
• het een betaling betreft in een valuta die de handelaar aanvaardt, en
• is voldaan aan de authenticatievoorschriften.

Handelaren mogen echter een vergoeding vragen voor het gebruik van een op kaarten gebaseerde betaling waarvan de afwikkelingsvergoedingen² niet onder de EU-regels betreffende vergoedingen van op kaarten gebaseerde betalingen vallen.

Verband met het mededingingsrecht en passieve verkoop

In het algemeen is de verordening niet van invloed op de mededingingsregels, met name de artikelen 101 en 102 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

Voor overeenkomsten inzake actieve verkoop³ blijven de EU-regels betreffende vrijstellingen voor verticale leverings- en distributieovereenkomsten gelden. De verordening inzake geoblocking is echter van toepassing op passieve verkoop⁴: een beperkende overeenkomst met een leverancier die vereist dat een handelaar klanten uit andere EU-landen anders behandelt voor dergelijke verkoop, op een manier die bij de verordening is verboden, is niet toegestaan en mag niet in aanmerking worden genomen.

Herziening

De Europese Commissie presenteert uiterlijk in maart 2020 en vervolgens om de vijf jaar een verslag waarin de toepassing van de verordening wordt geëvalueerd. In het eerste verslag wordt onderzocht of het toepassingsgebied zou kunnen worden uitgebreid.