This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62019CN0505
Case C-505/19: Request for a preliminary ruling from the Verwaltungsgericht Wiesbaden (Germany) lodged on 3 July 2019 — WS v Federal Republic of Germany
Υπόθεση C-505/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Wiesbaden (Γερμανία) στις 3 Ιουλίου 2019 – WS κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Υπόθεση C-505/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Wiesbaden (Γερμανία) στις 3 Ιουλίου 2019 – WS κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
ΕΕ C 357 της 21.10.2019, p. 12–13
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
21.10.2019 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 357/12 |
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Wiesbaden (Γερμανία) στις 3 Ιουλίου 2019 – WS κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
(Υπόθεση C-505/19)
(2019/C 357/18)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Verwaltungsgericht Wiesbaden
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Προσφεύγων: WS
Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Προδικαστικά ερωτήματα
1) |
Έχει το άρθρο 54 της Συμβάσεως Εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν (ΣΕΣΣ) (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 50 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Χάρτης) την έννοια ότι δεν επιτρέπεται ακόμη και η κίνηση ποινικής διαδικασίας για το ίδιο αδίκημα σε όλα τα συμβαλλόμενα κράτη της Συμφωνίας [του Σένγκεν] εάν μια γερμανική εισαγγελία περατώσει ποινική διαδικασία την οποία έχει κινήσει όταν ο κατηγορούμενος εκπληρώσει συγκεκριμένες υποχρεώσεις και, ειδικότερα, έχει καταβάλει το ορισθέν από την εισαγγελία χρηματικό ποσό; |
2) |
Προκύπτει από το άρθρο 21, παράγραφος 1, της Συμβάσεως για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης [ΣΛΕΕ] μια απαγόρευση προς τα κράτη μέλη να εκτελούν ένταλμα συλλήψεως από τρίτα κράτη στο πλαίσιο διεθνούς οργανισμού όπως ο Διεθνής Οργανισμός Εγκληματολογικής Αστυνομίας –Ιντερπόλ– εάν ο ενδιαφερόμενος τον οποίο αφορά το ένταλμα συλλήψεως είναι πολίτης της Ένωσης και το κράτος μέλος του οποίου έχει την ιθαγένεια έχει γνωστοποιήσει στον διεθνή οργανισμό και στα λοιπά κράτη μέλη αμφιβολίες ως προς τη συμφωνία του εντάλματος συλλήψεως με την εφαρμογή της αρχής ne bis in idem; |
3) |
Αντίκειται το άρθρο 21, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ ακόμη και στην κίνηση ποινικής διαδικασίας και σε μια προσωρινή σύλληψη στα κράτη μέλη των οποίων την ιθαγένεια δεν έχει ο ενδιαφερόμενος όταν η σύλληψη αυτή είναι αντίθετη προς την αρχή ne bis in idem; |
4) |
Έχουν το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', και το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 (2), σε συνδυασμό με το άρθρο 54 της ΣΕΣΣ και το άρθρο 50 του Χάρτη την έννοια ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να θεσπίσουν διατάξεις που διασφαλίζουν ότι, σε περίπτωση διαδικασίας που εμποδίζει την άσκηση ποινικής διώξεως, πρέπει να απαγορεύεται σε όλα τα συμβαλλόμενα κράτη της Συμφωνίας [του Σένγκεν] η περαιτέρω επεξεργασία των «Red Notices» [ανακοινώσεων αναζήτησης καταζητούμενων] του Διεθνούς Οργανισμού Εγκληματολογικής Αστυνομίας –Ιντερπόλ– που οδηγούν σε περαιτέρω ποινική διαδικασία; |
5) |
Διασφαλίζει ένας διεθνής οργανισμός όπως ο Διεθνής Οργανισμός Εγκληματολογικής Αστυνομίας –Ιντερπόλ– ένα επαρκές επίπεδο προστασίας όταν δεν υπάρχει απόφαση περί επάρκειας κατά το άρθρο 36 της οδηγίας (ΕΕ) 2016/680 και/ή κατάλληλες εγγυήσεις κατά το άρθρο 37 της οδηγίας (ΕΕ) 2016/680; |
6) |
Επιτρέπεται στα κράτη μέλη να προβαίνουν σε περαιτέρω επεξεργασία δεδομένων τα οποία έχουν καταχωρισθεί σε ανακοίνωση αναζήτησης καταζητούμενων («Red Notice») του Διεθνούς Οργανισμού Εγκληματολογικής Αστυνομίας –Ιντερπόλ– από τρίτα κράτη μόνον όταν τρίτο κράτος εκδίδει ένα ένταλμα συλλήψεως και εκδόσεως και έχει ζητήσει τη σύλληψη ατόμου η οποία δεν αντιβαίνει στο ευρωπαϊκό δίκαιο και, ειδικά, στην αρχή ne bis in idem; |
(1) Σύμβαση Εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, της 14ης Ιουνίου 1985, μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα της 19ης Ιουνίου 1990 (ΕΕ L 239, σ. 19).
(2) Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της απόφασης-πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ του Συμβουλίου (ΕΕ 2016, L 119, σ. 89).