This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62009CA0274
Case C-274/09: Judgment of the Court (Third Chamber) of 10 March 2011 (reference for a preliminary ruling from the Oberlandesgericht München (Germany)) — Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler v Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau (Public procurement — Directive 2004/18/EC — Public service concession — Rescue service — Distinction between ‘public service contract’ and ‘service concession’ )
Υπόθεση C-274/09: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Oberlandesgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler κατά Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau (Δημόσιες συμβάσεις — Οδηγία 2004/18/ΕΚ — Παραχώρηση δημόσιας υπηρεσίας — Υπηρεσίες διάσωσης — Διάκριση μεταξύ «δημόσιας σύμβασης υπηρεσιών» και «σύμβασης παραχώρησης υπηρεσιών» )
Υπόθεση C-274/09: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Oberlandesgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler κατά Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau (Δημόσιες συμβάσεις — Οδηγία 2004/18/ΕΚ — Παραχώρηση δημόσιας υπηρεσίας — Υπηρεσίες διάσωσης — Διάκριση μεταξύ «δημόσιας σύμβασης υπηρεσιών» και «σύμβασης παραχώρησης υπηρεσιών» )
ΕΕ C 139 της 7.5.2011, p. 3–3
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
|
7.5.2011 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 139/3 |
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Μαρτίου 2011 [αίτηση του Oberlandesgericht München (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler κατά Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau
(Υπόθεση C-274/09) (1)
(Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2004/18/ΕΚ - Παραχώρηση δημόσιας υπηρεσίας - Υπηρεσίες διάσωσης - Διάκριση μεταξύ «δημόσιας σύμβασης υπηρεσιών» και «σύμβασης παραχώρησης υπηρεσιών»)
2011/C 139/04
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Oberlandesgericht München
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Privater Rettungsdienst und Krankentransport Stadler
κατά
Zweckverband für Rettungsdienst und Feuerwehralarmierung Passau
Παρεμβαίνοντες: Malteser Hilfsdienst eV, Bayerisches Rotes Kreuz
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberlandesgericht München — Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχεία α' και δ', και παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L 134, σ. 114) — Έννοια των όρων «δημόσια σύμβαση υπηρεσιών» και «σύμβαση παραχώρησης υπηρεσιών» — Σύμβαση παροχής υπηρεσιών διάσωσης που συνάπτεται μεταξύ της αναθέτουσας αρχής και των φορέων παροχής υπηρεσιών διάσωσης και προβλέπει ότι η αμοιβή για τις παρεχόμενες υπηρεσίες καθορίζεται κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ των φορέων αυτών και τρίτων, π.χ. οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης
Διατακτικό
Το άρθρο 1, παράγραφοι 2, στοιχείο δ', και 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι, όταν αφενός η αμοιβή του επιλεγέντος επιχειρηματία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από άλλα πρόσωπα και όχι από την αναθέτουσα αρχή με την οποία έχει συνάψει ο εν λόγω επιχειρηματίας τη σύμβαση παροχής υπηρεσιών διάσωσης και αφετέρου ο επιχειρηματίας αυτός φέρει έναν, πολύ περιορισμένο έστω, επιχειρηματικό κίνδυνο, λόγω κυρίως του ότι το ύψος των τελών χρήσης που καταβάλλονται για τις εν λόγω υπηρεσίες εξαρτάται από την έκβαση ετήσιων διαπραγματεύσεων που διεξάγονται με τρίτους και λόγω του ότι δεν του παρέχεται καμία εγγύηση για κάλυψη εξ ολοκλήρου των εξόδων που πραγματοποιεί κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων του σύμφωνα με τις αρχές που έχουν κατοχυρωθεί στο εθνικό δίκαιο, η εν λόγω σύμβαση πρέπει να χαρακτηριστεί ως σύμβαση «παραχώρησης υπηρεσιών», κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 4, της οδηγίας αυτής.