EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52012DC0072
REPORT FROM THE COMMISSION TO THE EUROPEAN PARLIAMENT, THE COUNCIL, THE EUROPEAN ECONOMIC AND SOCIAL COMMITTEE AND THE COMMITTEE OF THE REGIONS The application of Council Regulation (EC) No 1435/2003 of 22 July 2003 on the Statute for a European Cooperative Society (SCE)
ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1435/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, περί του καταστατικού της ευρωπαϊκής συνεταιριστικής εταιρείας (SCE)
ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1435/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, περί του καταστατικού της ευρωπαϊκής συνεταιριστικής εταιρείας (SCE)
/* COM/2012/072 final */
ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1435/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2003, περί του καταστατικού της ευρωπαϊκής συνεταιριστικής εταιρείας (SCE) /* COM/2012/072 final */
ΕΚΘΕΣΗ
ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ΠΡΟΣ ΤΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ,
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ,
ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Εφαρμογή
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1435/2003 του
Συμβουλίου,
της 22ας Ιουλίου
2003, περί του
καταστατικού της
ευρωπαϊκής
συνεταιριστικής
εταιρείας (SCE) (Κείμενο
που
παρουσιάζει
ενδιαφέρον για
τον ΕΟΧ) ΠΙΝΑΚΑΣ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 1........... Εισαγωγή...................................................................................................................... 4 2........... Στόχος
του
καταστατικού.............................................................................................. 4 3........... Εφαρμογή
του
καταστατικού
της SCE: καταγραφή
των SCE....................................... 6 4........... Θετικοί
και αρνητικοί παράγοντες
που επηρεάζουν
τη δημιουργία μιας
SCE, σύμφωνα με τη
δημόσια
διαβούλευση................................................................................................................. 6 4.1........ Γενική
τάση................................................................................................................... 6 4.2........ Θετικοί
και
«συνεταιριστικού
χαρακτήρα»
παράγοντες που
συμβάλλουν στη
σύσταση SCE 7 4.3........ Αξιολόγηση
άλλων
εικαζόμενων
πλεονεκτημάτων..................................................... 7 4.4........ Αρνητικοί
παράγοντες................................................................................................... 8 5........... Λόγοι
για τη σχετική
έλλειψη
επιτυχίας του
καταστατικού
της SCE........................... 8 6........... Το
ζήτημα της
απλούστευσης....................................................................................... 8 7........... Τάσεις
όσον αφορά την
κατανομή των SCE................................................................. 9 8........... Εξέταση
ειδικών ζητημάτων
και πιθανές
τροποποιήσεις
του κανονισμού................. 10 8.1........ Εξέταση
ειδικών
ζητημάτων σύμφωνα
με το άρθρο 79 του
κανονισμού................... 10 8.2........ Απλούστευση
των παραπομπών
στις εθνικές
νομοθεσίες......................................... 11 9........... ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ......................................................................................................... 12
1.
Εισαγωγή
Ο
κανονισμός για
την ευρωπαϊκή
συνεταιριστική
εταιρεία («SCE» από
τη λατινική
ονομασία «Societas Cooperativa
Europaea») εκδόθηκε στις
22 Ιουλίου 2003[1], δύο
χρόνια μετά
την έγκριση
του
καταστατικού
της ευρωπαϊκής
εταιρείας («SE» από
τη λατινική
ονομασία «Societas Europaea»)[2]. Ο
κανονισμός SCE
συμπληρώνεται
από την οδηγία
2003/72/ΕΚ του
Συμβουλίου για
τη συμμετοχή
των
εργαζομένων στην
SCE («οδηγία SCE»)[3].
Η προθεσμία
για την
προσαρμογή της
εθνικής νομοθεσίας
στον κανονισμό
και την οδηγία
σχετικά με την SCE
έληγε στις 18
Αυγούστου 2006.
2.
Στόχος
του
καταστατικου
Κύριος
στόχος του
καταστατικού
είναι η
διευκόλυνση
των
διασυνοριακών
και διακρατικών
δραστηριοτήτων
των
συνεταιρισμών[4]. Όπως
το καταστατικό
της SE, το
καταστατικό
της ευρωπαϊκής
συνεταιριστικής
εταιρείας (SCE)
είναι προαιρετική
νομική πράξη.
Για τις
διασυνοριακές
τους δραστηριότητες/ενέργειες,
οι
επιχειρήσεις
μπορούν να
αποφασίσουν να
λάβουν νομική
μορφή SCE ή
εθνικού
συνεταιρισμού. Η SCE
μπορεί να
συσταθεί με
έναν από τους
ακόλουθους τρόπους: ·
με τη
μετατροπή
εθνικού
συνεταιρισμού
που έχει εγκαταστάσεις
σε άλλο κράτος
μέλος· ·
με τη
συγχώνευση δύο
ή περισσότερων
συνεταιρισμών
από διάφορα
κράτη μέλη· ·
από πέντε
ή περισσότερα
φυσικά πρόσωπα
και εταιρείες
κάθε νομικής
μορφής που
δραστηριοποιούνται
σε διάφορες
χώρες· ·
από δύο
εταιρείες ή
πέντε φυσικά
πρόσωπα που
έχουν την
κατοικία τους
σε δύο
τουλάχιστον
κράτη μέλη. Σε όλες
αυτές τις
περιπτώσεις
υπάρχει
οπωσδήποτε ένα
διακρατικό
στοιχείο,
δεδομένου ότι
οι ιδρυτές
πρέπει να
προέρχονται
από δύο
τουλάχιστον
χώρες. Σκοπός
του
καταστατικού
της SCE είναι η
άρση των νομικών
εμποδίων που
δυσχεραίνουν
τη δημιουργία
και τη
διαχείριση
συνεταιριστικών
ομίλων από
διάφορα κράτη
μέλη. Οι
διασυνοριακές
επιχειρηματικές
τους
δραστηριότητες
παρακωλύονται
από τις
διαφορές
μεταξύ των
νομοθεσιών που
ισχύουν στις
διάφορες
επιμέρους
χώρες για τους
συνεταιρισμούς.
Ο κανονισμός SCE
επιδιώκει να
περιορίσει τα
προβλήματα
αυτά,
καθιστώντας
δυνατή την
αναδιάρθρωση
των συνεταιρισμών
μέσω
διασυνοριακών
συγχωνεύσεων.
Επιτρέπει στις
SCE να μεταφέρουν
την
καταστατική τους
έδρα σε κράτος
μέλος
διαφορετικό
από το κράτος
της αρχικής
τους
εγκατάστασης.
Ο κανονισμός
επιτρέπει στις
SCE να επιλέξουν
το σύστημα
εταιρικής
διακυβέρνησης
που τους
ταιριάζει
καλύτερα. Το
σύστημα αυτό
μπορεί να
είναι
«μονιστικό» ή
δυαδικό· το
διοικητικό συμβούλιο
μπορεί να έχει
ή να μην έχει
εποπτική επιτροπή.
Το
άρθρο 79 του
κανονισμού SCE
επιβάλλει στην
Επιτροπή την
υποχρέωση να
υποβάλει
έκθεση σχετικά
με την
εφαρμογή του
πέντε έτη μετά
την έναρξη
ισχύος του. Η εν
λόγω έκθεση
πρέπει να
περιλαμβάνει,
ενδεχομένως,
και προτάσεις
για την
τροποποίηση
του κανονισμού.
Η εφαρμογή της
οδηγίας, η
οποία προβλέπει
ρυθμίσεις για
τη συμμετοχή
των
εργαζομένων
στην SCE, επανεξετάστηκε
το 2010[5].
Για
να
συγκεντρωθούν
τα αναγκαία
στοιχεία για
την παρούσα
έκθεση, η
Γενική
Διεύθυνση
Επιχειρήσεων
και
Βιομηχανίας
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής (ΓΔ ENTR)
παρήγγειλε την
εκπόνηση
εξωτερικής
μελέτης[6],
η οποία
παραδόθηκε τον
Σεπτέμβριο του
2010. Τον Απρίλιο
του 2011 η ΓΔ ENTR
ξεκίνησε
δημόσια
διαβούλευση
σχετικά με τα
πορίσματα και
τις συστάσεις
της μελέτης
αυτής.
Συγχρόνως,
στην πράξη για
την ενιαία
αγορά[7],
η Επιτροπή
ανακοίνωσε την
πρόθεσή της να
εξετάσει αν ο
κανονισμός SCE
χρειάζεται
αναθεώρηση ή
απλούστευση,
προκειμένου να
εξυπηρετούνται
καλύτερα τα
συμφέροντα των
συνεταιρισμών. Η
Επιτροπή, στην
ανακοίνωσή της
σχετικά με την
πρωτοβουλία
για την
κοινωνική
επιχειρηματικότητα
—η οποία εγκρίθηκε
στις 25
Οκτωβρίου 2011[8]—,
ανέφερε ότι,
ανάλογα με τα
αποτελέσματα
της δημόσιας
διαβούλευσης,
ενδέχεται να
προτείνει
απλούστευση
του κανονισμού
SCE, ούτως ώστε ο
εν λόγω κανονισμός
να γίνει πιο
ανεξάρτητος
από τις
εθνικές νομοθεσίες
και να
διευκολυνθεί η
δημιουργία
κοινωνικών
συνεταιρισμών. Λίγο
αργότερα, και
συγκεκριμένα
τον Νοέμβριο
του 2011,
δημοσιεύθηκαν
τα πορίσματα
της δημόσιας
διαβούλευσης[9]. Η
παρούσα έκθεση
βασίζεται στα
πορίσματα
αυτά.
3.
Εφαρμογή
του
καταστατικού
της SCE: καταγραφή
των SCE
Το
Νοέμβριο του 2011
είχαν
καταχωριστεί
στα 30 κράτη μέλη
της/του ΕΕ/ΕΟΧ 24 SCE,
ως εξής: πέντε
στην Ιταλία·
επτά στη Σλοβακία·
από μία στη
Γαλλία, το
Λιχτενστάιν,
τις Κάτω Χώρες,
την Ισπανία
και τη Σουηδία·
τρεις στην
Ουγγαρία, δύο
στη Γερμανία
και δύο στο
Βέλγιο. Ο
κανονισμός SCE
επρόκειτο να
τεθεί σε ισχύ
το 2006. Ωστόσο, τα
περισσότερα
κράτη μέλη δεν
τήρησαν την προθεσμία
αυτή. Τον
Δεκέμβριο του 2011,
τρία κράτη
μέλη δεν είχαν
λάβει ακόμη τα
αναγκαία μέτρα
για να εξασφαλίσουν
την
αποτελεσματική
εφαρμογή του
κανονισμού. Στο
παράρτημα της
παρούσας
έκθεσης
δίνονται λεπτομερέστερες
πληροφορίες
σχετικά με την
καταγραφή των SCE
και τα
χαρακτηριστικά
τους.
4.
Θετικοι
και αρνητικοι
παραγοντες που
επηρεάζουν τη
δημιουργία
μιασ SCE,
σύμφωνα με τη
δημόσια
διαβούλευση
4.1.
Γενική τάση
Σύμφωνα
με τις
επαγγελματικές
οργανώσεις,
δεν υπάρχει
γενική τάση
που να ισχύει
για όλους τους
συνεταιρισμούς.
Όταν μελετά
κανείς το
ενδεχόμενο να
δημιουργήσει
έναν εθνικό
συνεταιρισμό ή
μια SCE ή όταν
προσπαθεί να
προσδιορίσει
την
προσφορότερη
για την
καταχώριση της
SCE χώρα, ένα από
τα
σημαντικότερα
ζητήματα που
λαμβάνει υπόψη
του είναι η
φορολογία.
Ωστόσο, το
καταστατικό
της SCE δεν
ρυθμίζει
θέματα φορολογίας,
διότι τα
θέματα αυτά
διέπονται από
το δίκαιο της
χώρας στην
οποία εδρεύει
η SCE. Έτσι, η φορολόγηση
των
εισοδημάτων
των
συνεταιρισμών,
όπως επίσης η
φορολογία
νομικών
προσώπων, η
φορολόγηση των
κερδών ή των
πλεονασμάτων
που αποκομίζουν
οι συνιδρυτές
και η
φορολόγηση των
αδιαίρετων αποθεματικών
εξακολουθούν
να διαφέρουν
από χώρα σε
χώρα. Μετά τη
φορολογία, τα
άλλα θέματα
που πρέπει να
λαμβάνονται
υπόψη —με
φθίνουσα σειρά
σημασίας—
είναι οι απαιτήσεις
της εθνικής
εργατικής
νομοθεσίας,
καθώς επίσης η
περιπλοκότητα
και η σχετική
αυστηρότητα
της εθνικής
νομοθεσίας
σχετικά με
τους συνεταιρισμούς.
Οι επιχειρηματίες,
όταν επιλέγουν
τον τόπο
καταχώρισης
του
συνεταιρισμού,
προτιμούν
συνήθως τις χώρες
που διαθέτουν
καλά
επικοινωνιακά
δίκτυα και φιλικό
για τις
επιχειρήσεις
διοικητικό
περιβάλλον.
4.2.
Θετικοί
και
«συνεταιριστικού
χαρακτήρα»
παράγοντες που
συμβάλλουν στη
σύσταση SCE
Οι
συνεταιρισμοί
και οι
επαγγελματικές
οργανώσεις
επισημαίνουν
ότι το
σημαντικότερο
κέρδος από την
ίδρυση μιας SCE
είναι η ευρωπαϊκή
εικόνα. Η
εικόνα αυτή
μπορεί να
βοηθήσει τους
ιδρυτές του
συνεταιρισμού
να διεισδύσουν
σε αγορές στις
οποίες ένα
ευρωπαϊκό σήμα
έχει
μεγαλύτερη
εμπορική
απήχηση από
ένα εθνικό.
Αυτό ισχύει
κυρίως σε τομείς
όπως η παροχή
κοινωνικών
υπηρεσιών. Ορισμένες
οργανώσεις
επισημαίνουν
επίσης ότι το
δικαίωμα
σύστασης SCE
αποτελεί
πλεονέκτημα
για τις
συνεταιριστικές
επιχειρήσεις,
διότι τους
δίνει τη
δυνατότητα να
τονίσουν την ένταξή
τους στο
συνεταιριστικό
κίνημα γενικά,
όταν επιθυμούν
να ιδρύσουν
θυγατρική σε άλλη
χώρα ή
διασυνοριακή
κοινή
επιχείρηση.
Ορισμένοι
παράγοντες του
τομέα θεωρούν
ότι το καταστατικό
της SCE έχει
συμβολικό
χαρακτήρα,
διότι ενισχύει
την εικόνα των
επιχειρήσεων
της κοινωνικής
οικονομίας. Οι συνεταιρισμοί
επισημαίνουν
ότι το
επιχειρηματικό
τους μοντέλο
διαφέρει από
τις
παραδοσιακές κεφαλαιουχικές
εταιρείες. Βασίζεται
στην
αλληλεγγύη, τη
δημοκρατική
διακυβέρνηση,
τη συμμετοχή
των μελών και
την εγγύτητα
προς τα μέλη
και τους
πελάτες
—επιδιώκοντας
την
ικανοποίηση
των δικών τους
συμφερόντων
και όχι την
ικανοποίηση
των
συμφερόντων
των διαχειριστών.
4.3.
Αξιολόγηση
άλλων
εικαζόμενων
πλεονεκτημάτων
Οι
περισσότεροι
παράγοντες του
τομέα δεν
θεωρούν τον υπερεθνικό
χαρακτήρα της
SCE ως δυνητικό
πλεονέκτημα
κατά την
πραγματοποίηση
διασυνοριακών
διαρθρωτικών
αλλαγών σε έναν
όμιλο. Μόνο τα
μεγάλα
συνεταιριστικά
χρηματοπιστωτικά
ιδρύματα και
οι μεγάλες
εταιρείες αλληλασφάλισης
φαίνεται να
ενδιαφέρονται
για το εν λόγω χαρακτηριστικό
της SCE, θεωρώντας
το χρήσιμο για
την αναδιοργάνωση
και την
απλούστευση
της δομής του ομίλου
τους. Ωστόσο,
έως τον
Δεκέμβριο του 2011
δεν είχε
συσταθεί καμία
τέτοια SCE. Η δυνατότητα
μεταφοράς της
καταστατικής
έδρας σε άλλο
κράτος μέλος
δεν θεωρείται
ούτε βασικό κίνητρο
ούτε
πραγματικό
συγκριτικό
πλεονέκτημα της
SCE σε σύγκριση με
τις εθνικές
εταιρείες. Το
ζήτημα αυτό
τέθηκε κατά τη
δημόσια
διαβούλευση,
αλλά δεν
υπήρξαν
απαντήσεις.
Στην πράξη, καμία
SCE δεν είχε
μεταφέρει την
καταστατική
της έδρα έως
τον Δεκέμβριο
του 2011. Κατά τη
δημόσια
διαβούλευση οι
ενδιαφερόμενοι
παράγοντες
ρωτήθηκαν
επίσης αν
θεωρούν
χρήσιμη τη
δυνατότητα
σύστασης SCE
προκειμένου να
προβούν σε διασυνοριακή
συγχώνευση.
Κανείς τους
δεν απέδιδε
ιδιαίτερη
σημασία στο
στοιχείο αυτό.
Έως τον
Δεκέμβριο του 2011,
η Επιτροπή δεν
διέθετε
πληροφορίες
για κάποια
πράξη αυτού
του είδους. Ούτε οι
επιχειρήσεις
φαίνεται να
ενδιαφέρονται για
τη μετατροπή
εθνικού
συνεταιρισμού
σε SCE: τα ενδιαφερόμενα
μέρη δεν
διατύπωσαν
σχόλια σχετικά
με τη
δυνατότητα
αυτή.
4.4.
Αρνητικοί
παράγοντες
Οι
διαβουλεύσεις
με τα
ενδιαφερόμενα
μέρη αποκάλυψαν
αρκετά
προβλήματα
κατά την
εφαρμογή του
κανονισμού SCE. Τα
προβλήματα
αυτά αφορούν
τόσο τη σύσταση
όσο και τη λειτουργία
της SCE. Το πλέον
σημαντικό
πρόβλημα για
τη σύσταση SCE
είναι η έλλειψη
ενημέρωσης
της
επιχειρηματικής
κοινότητας για
την SCE. Οι
σημαντικότεροι
αρνητικοί
παράγοντες
είναι το κόστος
σύστασης, οι πολύπλοκες
διαδικασίες
που πρέπει να
ακολουθηθούν
(λόγω των
πολυάριθμων
παραπομπών
στην εθνική
νομοθεσία) και
η ανασφάλεια
δικαίου όσον
αφορά τη
νομοθεσία που
ισχύει σε κάθε
περίπτωση. Ορισμένα
ενδιαφερόμενα
μέρη θεωρούν
επίσης ως εμπόδιο
το ελάχιστο
απαιτούμενο
κεφάλαιο των 30.000
ευρώ,
τουλάχιστον
για τα φυσικά
πρόσωπα που
επιθυμούν να
δημιουργήσουν
μικρές SCE με
σκοπό την
ανάπτυξη
διασυνοριακής
συνεργασίας.
Ωστόσο, η
εναλλακτική
άποψη είναι
ότι η κατοχή
επαρκούς
κεφαλαίου
δείχνει ότι η
επιχείρηση
είναι σοβαρή. Ορισμένοι
απ’ αυτούς που
απάντησαν
θεωρούν ως
αρνητικό
παράγοντα τους
κανόνες τους
σχετικούς με
τη συμμετοχή
των
εργαζομένων,
διότι, κατά την
άποψή τους, οι
κανόνες αυτοί
είναι επαχθείς
και
περίπλοκοι. Οι
εν λόγω
κανόνες θεωρούνται
επίσης
δυσανάλογοι
όταν οι
σχετικοί εργαζόμενοι
είναι λίγοι.
Ωστόσο, οι
οργανώσεις
εργαζομένων
και άλλοι
απαντήσαντες
δεν επισήμαναν
προβλήματα
στον τομέα
αυτόν.
5.
Λόγοι για
τη σχετική
έλλειψη
επιτυχίας του
καταστατικού
της SCE
Τα άτομα
που απάντησαν
στη
διαβούλευση
υποστηρίζουν
ότι η σχετική
έλλειψη
επιτυχίας του
καταστατικού
της SCE δεν
οφείλεται μόνο
στην
πολυπλοκότητά
του αλλά
επίσης —και
κυρίως— στο
γεγονός ότι οι
επιχειρήσεις
που επιλέγουν
να
λειτουργήσουν
με τη μορφή
συνεταιρισμού
είναι συνήθως
καλά
εδραιωμένες στην
τοπική
κοινωνία. Σε
τελική
ανάλυση, ο
σκοπός ενός
συνεταιρισμού
είναι να
εξυπηρετεί τα
μέλη τα οποία
συμμετέχουν
άμεσα στη
δημοκρατική
διαχείριση της
επιχείρησης. Η
συντριπτική
πλειονότητα
των
συνεταιρισμών
είναι μικρές
επιχειρήσεις
που
δραστηριοποιούνται
εντός των
εθνικών
συνόρων. Ως εκ
τούτου,
ορισμένες οργανώσεις
ενδιαφερόμενων
φορέων
εκφράζουν
αμφιβολίες για
το αν το
καταστατικό
της SCE προσφέρει
οποιοδήποτε
πλεονέκτημα.
Επιπλέον, οι
πολίτες που ιδρύουν
συνεταιρισμούς
έχουν την τάση
να βασίζονται
στις εθνικές
τους
νομοθεσίες,
τις οποίες
γνωρίζουν
καλύτερα. Ορισμένοι
τονίζουν
επίσης ότι ο
κανονισμός SCE
μεταφέρθηκε με
μεγάλη
καθυστέρηση
(καθυστέρηση
αρκετών ετών)
σε πολλά κράτη
μέλη, ακόμη και
σε χώρες όπου
το
συνεταιριστικό
κίνημα είναι
πολύ ισχυρό, όπως
η Γαλλία, η
Ιταλία και η
Ισπανία.
6.
Το ζήτημα
της απλούστευσης
Όλοι οι
ενδιαφερόμενοι
παράγοντες
φαίνεται να πιστεύουν
ότι η
πολυπλοκότητα
του κανονισμού
αποτελεί
μεγάλο εμπόδιο
για την
επιτυχία της SCE. Ο
ευρωπαϊκός
φορέας που
εκπροσωπεί
όλες τις
εθνικές και
κλαδικές
ομοσπονδίες
των
συνεταιρισμών
στην ΕΕ επισημαίνει
ότι η εθνική
νομοθεσία περί
συνεταιρισμών
φαίνεται
απλούστερη και
πιο ευέλικτη.
Σύμφωνα με
αρκετούς
ενδιαφερόμενους
παράγοντες, η
πολυπλοκότητα
του κανονισμού
(με τις πολλές
παραπομπές του
στην εθνική
νομοθεσία)
αποθαρρύνει
όχι μόνο τους
συνεταιρισμούς
αλλά και
άλλους τύπους
επιχειρήσεων
που θα μπορούσαν
διαφορετικά να
εκδηλώσουν
ενδιαφέρον για
την οργάνωση
των
δραστηριοτήτων
τους μέσω μιας SCE. Οι
παράγοντες του
τομέα
συμφωνούν ότι
ο κανονισμός SCE,
για να αρχίσει
να
χρησιμοποιείται
ευρέως από τις
επιχειρήσεις,
μεγάλες και
μικρές,
χρειάζεται οπωσδήποτε
απλούστευση.
Λόγω των
πολυάριθμων
παραπομπών του
στην εθνική
νομοθεσία,
αυτό το είδος
κανονισμού δεν
παρέχει κανένα
ουσιαστικό
όφελος στους
συνεταιρισμούς.
Πράγματι,
από τον
Δεκέμβριο του 2011,
κανένας από
τους μεγάλους
συνεταιριστικούς
ομίλους που
λειτουργούν ή
σκοπεύουν να
λειτουργήσουν
σε ευρωπαϊκό
επίπεδο δεν
έχει
χρησιμοποιήσει
τον κανονισμό SCE. Ένας πολύ
μεγάλος όμιλος
του τομέα της
λιανικής διανομής,
στον οποίο
συμμετέχουν
εθνικοί συνεταιρισμοί
που κατέχουν
ηγετική θέση
στις εγχώριες
αγορές τους,
επέλεξε να
δημιουργήσει
συνεταιρισμό
με βάση το
βελγικό δίκαιο
και όχι να
συστήσει SCE.
Ομοίως, μια
σημαντική
συγχώνευση
συνεταιρισμών
του γεωργικού
και του
γαλακτοκομικού
τομέα στο
Βέλγιο, τη
Γερμανία και
τις Κάτω Χώρες
δεν
πραγματοποιήθηκε
μέσω της
σύστασης SCE[10].
7.
Τάσεις
όσον αφορά την
κατανομή των SCE
Δεν
υπάρχει θετική
συσχέτιση
μεταξύ της
ισχύος και της
σημασίας του
συνεταιριστικού
κινήματος σε
μια χώρα και
του αριθμού
των SCE στη χώρα
αυτή. Η Γαλλία, η
Γερμανία, η
Ιταλία και η
Ισπανία είναι
παραδείγματα
χωρών στις
οποίες οι
επιχειρήσεις
έδειξαν μικρό
ενδιαφέρον για
τη σύσταση SCE,
παρά το γεγονός
ότι οι εθνικές
αρχές προωθούν
ενεργά το
συνεταιριστικό
κίνημα και οι
εθνικές
οργανώσεις
παρέχουν στους
συνεταιρισμούς
ισχυρή τεχνική
και νομική
στήριξη. Επιπλέον,
λίγα κράτη
μέλη φαίνεται
να φιλοξενούν ορισμένες
εικονικές ή
αδρανείς SCE, όπως
ακριβώς έγινε
και με τις
εικονικές SE.
Πρόκειται για
εταιρείες
χωρίς καμία
δραστηριότητα,
που ιδρύονται
από παρόχους
επαγγελματικών
υπηρεσιών στις
εν λόγω χώρες
και διατίθενται
προς πώληση.
Φαίνεται ότι
οι αλλοδαποί
επιχειρηματίες
αγοράζουν
έτοιμες
εικονικές SCE,
κυρίως για να
εξοικονομήσουν
χρόνο και
χρήμα και για
να αποφύγουν
την πολύπλοκη
διαδικασία
σύστασης και
τις διαπραγματεύσεις
για τη
συμμετοχή των
εργαζομένων. Η
Επιτροπή δεν
έχει
πληροφορίες
σχετικά με την
τύχη των
εικονικών SCE
μετά την
ενεργοποίησή
τους.
8.
Εξεταση
ειδικων
ζητήματων και
πιθανές
τροποποιήσεις
του κανονισμού
8.1.
Εξέταση
ειδικών
ζητημάτων
σύμφωνα με το άρθρο
79 του
κανονισμού
Σύμφωνα
με το άρθρο 79 του
κανονισμού SCE, η
παρούσα έκθεση
πρέπει να
εξετάσει αν
είναι σκόπιμο
να επιτραπεί η
εγκατάσταση
της κεντρικής
διοίκησης και
της
καταστατικής
έδρας της SCE σε
διαφορετικά
κράτη μέλη.
Πρέπει επίσης
να εξεταστεί
αν οι
διατάξεις που
περιέχονται
στο καταστατικό
μιας SCE θα
μπορούσαν να
αποκλίνουν από
τις εθνικές
νομοθεσίες
περί
συνεταιρισμών
ή να τις συμπληρώνουν,
ακόμη και όταν
εξαιρέσεις
αυτού του είδους
είναι
ανεπίτρεπτες
για τους
τοπικούς
συνεταιρισμούς.
Τα δύο
αυτά θέματα
τίθενται με
τον ίδιο
ακριβώς τρόπο
και για τον
κανονισμό SE,
διότι
σχετίζονται με
τη λειτουργία
τόσο των
ευρωπαϊκών
εταιρειών όσο
και των
ευρωπαϊκών
συνεταιρισμών. Σύμφωνα
με το άρθρο 79, η
παρούσα έκθεση
πρέπει επίσης
να εξετάσει αν
είναι σκόπιμο
να επιτραπούν
διατάξεις που
θα καθιστούν
δυνατή τη
διαίρεση της SCE
σε δύο ή
περισσότερους
εθνικούς
συνεταιρισμούς
και αν είναι
σκόπιμο να επιτραπούν
ειδικά ένδικα
μέσα για την
περίπτωση απάτης
ή λάθους κατά
την καταχώριση
SCE που έχει συσταθεί
διά
συγχωνεύσεως.
Αυτά τα δύο
θέματα αφορούν
αποκλειστικά
την SCE, διότι δεν
υπάρχει στον
εν λόγω τομέα νομοθεσία
παρόμοια με
την 3η, την 6η και
τη 10η οδηγία εταιρικού
δικαίου[11]
που
εφαρμόζονται
στις ανώνυμες
εταιρείες. Για
κανένα από τα
θέματα αυτά
δεν διαθέτει η
Επιτροπή
επαρκή
στοιχεία από
τα οποία να μπορεί
να συναγάγει
σαφή
συμπεράσματα.
Αυτό οφείλεται
στον μικρό
αριθμό των SCE που
συστάθηκαν και
στο ότι ο
κανονισμός
τέθηκε σε ισχύ
με μεγάλη καθυστέρηση
στα κράτη μέλη.
Ωστόσο,
μπορούν να
επισημανθούν
τα ακόλουθα
σημεία: ·
Το αν
μπορεί να
επιτραπεί σε
μια SCE να έχει την
κεντρική της
έδρα ή την
κύρια
διοικητική της
εγκατάσταση σε
χώρα
διαφορετική
από τη χώρα της
καταστατικής
έδρας της
είναι ζήτημα
που δεν
φαίνεται να
απασχολεί το
συνεταιριστικό
κίνημα. Οι παράγοντες
του τομέα που
απάντησαν στο
πλαίσιο της
διαβούλευσης
δεν διατύπωσαν
σχόλια για το
θέμα αυτό. Οι
συνεταιρισμοί
είναι
επιχειρήσεις
που διατηρούν
ισχυρούς
δεσμούς με τις
τοπικές
κοινότητες και
πρέπει να
διατηρούν
στενή σχέση με
τον εδαφικό
χώρο στον
οποίο
δραστηριοποιούνται,
όπως και οι
παραδοσιακές
κεφαλαιουχικές
εταιρείες. ·
Το αν
μπορεί να
επιτραπεί
παρέκκλιση του
καταστατικού
της SCE από την
τοπική
νομοθεσία περί
συνεταιρισμών
είναι ζήτημα
που απασχολεί
ιδιαίτερα όλους
τους
παράγοντες του
τομέα. Ως προς
το αν πρέπει να
δοθεί στις SCE
μεγαλύτερη
αυτονομία από
την εθνική
νομοθεσία, οι
γνώμες
διίστανται. Οι
περισσότεροι
απ’ όσους
απάντησαν
πιστεύουν ότι
ο κανονισμός SCE
πρέπει να
παρέχει στα
μέλη του συνεταιρισμού
την ευελιξία
να επιλέγουν
το μοντέλο διοίκησης
και τη δομή που
εξυπηρετούν
καλύτερα τους
στόχους τους
και τις
ανάγκες τους.
Ωστόσο, ορισμένοι
από τους
φορείς που
απάντησαν
εξέφρασαν σοβαρές
επιφυλάξεις,
επισημαίνοντας
ότι αυτή η αυτονομία
μπορεί να
επιτρέψει σε
μια SCE να
παρεκκλίνει
από τις αρχές
και τις αξίες
του
συνεταιριστικού
επιχειρηματικού
μοντέλου.
Κάποιοι
τόνισαν επίσης
ότι οι SCE δεν
πρέπει να
εξαιρούνται
από τους
υποχρεωτικούς
κανόνες για
την προστασία
των
δικαιωμάτων
των μειοψηφούντων
μελών ή των
εργαζομένων. ·
Το ζήτημα
της διαίρεσης
της SCE σε δύο ή
περισσότερους
εθνικούς
συνεταιρισμούς
και το ζήτημα
των ένδικων
μέσων σε
περίπτωση
ακύρωσης μιας
συγχώνευσης
δεν φαίνεται
να απασχολούν
τους
συνεταιρισμούς,
τουλάχιστον
μέχρι σήμερα.
Έως τον
Δεκέμβριο του 2011,
δεν φαίνεται
να συστάθηκε με
συγχώνευση
καμία SCE.
8.2.
Απλούστευση
των παραπομπών
στις εθνικές
νομοθεσίες
Ο
κανονισμός SCE
βασίστηκε εν
μέρει στο
καταστατικό
της SE, που
εκδόθηκε δύο
έτη νωρίτερα.
Μεγάλος
αριθμός των
κανόνων SCE που
είναι γενικής
εφαρμογής και
δεν αφορούν
ειδικά τους
συνεταιρισμούς
επαναλαμβάνουν
τις παρόμοιες
διατάξεις που
συμφωνήθηκαν
στο Συμβούλιο
και το
Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο
κατά την
έκδοση του κανονισμού
SE. Μεταξύ των
κανόνων αυτών
περιλαμβάνονται
οι κανόνες για
τις
συγχωνεύσεις,
για την ιεράρχηση
των
εφαρμοστέων
νομοθεσιών και
για τη μεταφορά
της έδρας μιας
εταιρείας,
καθώς και η
απαίτηση για
ένα
διασυνοριακό
στοιχείο. Το
κείμενο του
κανονισμού SCE
περιέχει
επίσης πολλές
παραπομπές
στην εθνική νομοθεσία
περί
συνεταιρισμών
ή περί
ανωνύμων εταιρειών
που έχουν
μετοχικό
κεφάλαιο. Για
παράδειγμα, η SCE
πρέπει να
συγκαλεί
γενική
συνέλευση των
μετόχων
τουλάχιστον
μία φορά τον
χρόνο, εκτός αν
η εθνική νομοθεσία
για τους
εθνικούς
συνεταιρισμούς
προβλέπει
συχνότερες
συνεδριάσεις,
ή, σε περίπτωση
συγχώνευσης,
για την
προστασία των
πιστωτών, αυτή
πρέπει να
διέπεται από
το εθνικό
δίκαιο περί
συγχωνεύσεων
ανωνύμων
εταιρειών. Επιπλέον,
ο κανονισμός SCE
περιλαμβάνει
μια σειρά
επιλογών ή
αναφορών που
επιτρέπουν στα
κράτη μέλη να
επιβάλλουν μια
συγκεκριμένη συμπεριφορά
στην SCE. Αυτές
αρχίζουν συχνά
με τις λέξεις «ένα
κράτος μέλος
μπορεί να
προβλέπει». Για
παράδειγμα, σε
περίπτωση
συγχώνευσης,
τα κράτη μέλη
μπορούν να
θεσπίζουν
διατάξεις για
να
διασφαλιστεί η
κατάλληλη
προστασία των
μελών που
τάχθηκαν κατά
της συγχώνευσης.
Άλλες
χρησιμοποιούν
διατύπωση όπως
«Εάν η
νομοθεσία του
κράτους μέλους
της καταστατικής
έδρας της SCE το
επιτρέπει». Για να
απλουστευθεί ο
κανονισμός, τα 30
και πλέον
άρθρα που
περιέχουν
επιλογές και
αναφορές αυτού
του είδους
μπορούν να
ομαδοποιηθούν
σε τρεις
κύριες
κατηγορίες.
Πρώτον, υπάρχουν
άρθρα που
ρυθμίζουν
θέματα τα
οποία αφορούν
τόσο τον
κανονισμό SCE όσο
και τον
κανονισμό SE.
Δεύτερον, υπάρχουν
διατάξεις που
παραπέμπουν
ευθέως στο δίκαιο
των ανώνυμων
εταιρειών.
Τρίτον,
υπάρχουν κανόνες
που περιέχουν
αναφορές και
επιλογές οι
οποίες
ρυθμίζουν
δραστηριότητες
και θέματα που
αφορούν ειδικά
τους
συνεταιρισμούς. ·
Για τα
άρθρα της
πρώτης
κατηγορίας, η
Επιτροπή
προτίθεται να
προτείνει
τροποποιήσεις
των σχετικών
διατάξεων,
όπου το κρίνει
σκόπιμο,
σύμφωνα με τον
εν εξελίξει
προβληματισμό
σχετικά με τις
πιθανές
τροποποιήσεις
των
αντίστοιχων άρθρων
του κανονισμού
SE. Τα ζητήματα
είναι πανομοιότυπα
και οι λύσεις
πρέπει να
είναι οι ίδιες
και για τους
δύο κανονισμούς. ·
Για τα
άρθρα της
δεύτερης
κατηγορίας, η
Επιτροπή πιστεύει
ότι πρέπει να
προβεί σε
ευρείες
διαβουλεύσεις
με τους
ενδιαφερόμενους
παράγοντες
σχετικά με το
αν οι αναφορές
στις ανώνυμες
εταιρείες εξακολουθούν
να είναι
απαραίτητες.
Ορισμένοι παράγοντες
του τομέα
επισήμαναν ότι
οι αναφορές αυτές
τείνουν να
παραβλέπουν
την υπάρχουσα
εθνική νομοθεσία
για τους
συνεταιρισμούς.
Επιπλέον, δεν έχουν
όλα τα κράτη
μέλη ειδική
νομοθεσία για
τους
συνεταιρισμούς. ·
Για τα
άρθρα της
τρίτης
κατηγορίας,
όταν ο κανονισμός
αναφέρει ότι
ένας
συγκεκριμένος
κανόνας θα εφαρμόζεται
στις SCE μόνο αν
αυτό
επιτρέπεται
από το εθνικό
δίκαιο, η
Επιτροπή θα
ζητήσει τη
γνώμη των
ενδιαφερόμενων
μερών σχετικά
με τους
τρόπους με
τους οποίους ο
κανονισμός SCE θα
μπορούσε να
γίνει πιο ανεξάρτητος
από τις
εθνικές
νομοθεσίες.
9.
Σύμπερασμα
Μετά την
υποβολή της
παρούσας
έκθεσης, η
Επιτροπή
σκοπεύει να
πραγματοποιήσει
διαβουλεύσεις
με τα
ενδιαφερόμενα
μέρη σχετικά
με τη
σκοπιμότητα και
τον τρόπο απλούστευσης
του κανονισμού
SCE. Για τον
σκοπό αυτόν, η
Επιτροπή
συνδιοργανώνει
δύο μεγάλα
συνέδρια για
να τιμήσει το
Διεθνές Έτος
Συνεταιρισμών,
όπως ανακήρυξε
ο ΟΗΕ το έτος 2012.
Το πρώτο, τον
Απρίλιο 2012, θα
πραγματοποιηθεί
στις Βρυξέλλες
με τη συμμετοχή
οργανώσεων των
σχετικών
φορέων. Το
δεύτερο θα
πραγματοποιηθεί
τον Σεπτέμβριο
2012, κατά τη
διάρκεια της
κυπριακής
προεδρίας, με
τη συμμετοχή
εκπροσώπων των
κρατών μελών. Στα εν
λόγω συνέδρια
η Επιτροπή θα
ρωτήσει τα ενδιαφερόμενα
μέρη αν τα
επιμέρους άρθρα
του κανονισμού
πρέπει να
απλοποιηθούν,
με διαγραφή
και
αντικατάσταση
των παραπομπών
στο δίκαιο των
ανώνυμων
εταιρειών, και
αν ο
κανονισμός SCE μπορεί
να γίνει πιο
ανεξάρτητος
από τις
εθνικές νομοθεσίες. Σε
ευρύτερο
πλαίσιο, το
ζήτημα των
ευρωπαϊκών νομικών
μορφών, όπως η SE ή
η SCE, και της
ανάγκης
επανεξέτασής
τους αποτελεί
επίσης μέρος
του εν
εξελίξει προβληματισμού
σχετικά με το
μέλλον του
εταιρικού
δικαίου της ΕΕ.
Τα
αποτελέσματα
αυτού του
προβληματισμού
θα βοηθήσουν
την ανάλυση
της Επιτροπής
σχετικά με την
ανάγκη και,
ενδεχομένως,
τα μέσα που
πρέπει να
χρησιμοποιηθούν,
προκειμένου να
ικανοποιηθεί
το αίτημα των
ευρωπαϊκών
επιχειρήσεων
για πιο
ισότιμους
όρους
ανταγωνισμού
και για
βελτίωση και
απλούστευση
της
νομοθεσίας. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η εφαρμογή
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1435/2003, της
22ας Ιουλίου 2003,
περί του καταστατικού
της ευρωπαϊκής
συνεταιριστικής
εταιρείας (SCE) 1. Εισαγωγη Το παρόν
παράρτημα
συνοδεύει την
έκθεση της
Επιτροπής για
την εφαρμογή
του κανονισμού
SCE. Παρέχει καταγραφή
και περιγραφή
των
υφιστάμενων SCE. 2. Καταγραφη
των SCE Σύμφωνα
με τις
πληροφορίες
που ελήφθησαν
από τη μελέτη[12] και
τα στοιχεία
που
περιλαμβάνονται
στον κατάλογο
υφιστάμενων SCE
του γερμανικού
ινστιτούτου Libertas,
έως τις 22
Νοεμβρίου 2011
είχαν
καταχωριστεί
στην/-ον ΕΕ/ΕΟΧ 24 SCE[13]. Οι
πληροφορίες
σχετικά με τον
αριθμό των
υφιστάμενων SCE
προήλθαν
κυρίως από
εθνικούς
εμπειρογνώμονες
που
συμμετέσχαν
στη μελέτη SCE. Ο
εν λόγω αριθμός
αντιπαραβλήθηκε
με τις
πληροφορίες
που ελήφθησαν
από την
Επίσημη
Εφημερίδα της
ΕΕ (ΕΕΕΕ, βλέπε
κατωτέρω) και
από τη βάση TED (Tender Electronic
Daily). Στην ΕΕΕΕ ορισμένες
SCE (δύο από τις 24)
δεν
εμφανίζονται
καθόλου· 13 εμφανίζονται
ως «SE»· άλλες 3 ως
«ΕΟΟΣ»· και μόνο
επτά εμφανίζονται
ως «SCE». Το γεγονός
ότι πολλές
ευρωπαϊκές μορφές
νομικών φορέων
δεν
εμφανίζονται
στην ΕΕΕΕ
είναι ένα σημείο
που το έχουν
ήδη θίξει
άλλοι
ερευνητές κατά
την εξέταση
της εφαρμογής
του κανονισμού
SCE[14]. Ο
αριθμός των SCE
αυξήθηκε κατά
την περίοδο 2006-2009.
Το 2010 και το 2011
συστάθηκαν
λιγότερες νέες
SCE απ’ ό,τι το 2009. Ο
ετήσιος
αριθμός των
νέων SCE που
συστάθηκαν από
το 2006 έως τον
Νοέμβριο του 2011,
ήταν 1 το 2006, 5 το 2008, 8
το 2009, 7 το 2010 και 3 το 2011. 3. Οι SCE και
τα
χαρακτηριστικα
τουσ 3.1. Ιθαγένεια
των ιδρυτών Υπάρχουν
πολύ λίγες
πληροφορίες
σχετικά με την
ιθαγένεια των
ιδρυτών των
υφιστάμενων SCE. Ο
κανονισμός δεν
απαιτεί τη
δημοσίευση
σχετικών
στοιχείων κατά
την καταχώριση
της SCE. Σύμφωνα με
το άρθρο 13, η
καταχώριση
μιας SCE στα
οικεία μητρώα
δημοσιεύεται
στην Επίσημη
Εφημερίδα της
ΕΕ
αποκλειστικά
προς ενημέρωση
των
ενδιαφερομένων
και πρέπει να
περιλαμβάνει
την επωνυμία,
τον αριθμό, την
ημερομηνία και
τον τόπο
καταχώρισης
της SCE, την
ημερομηνία και
τον τόπο
δημοσίευσης
στην οικεία
χώρα, την
καταστατική
έδρα και τον
τομέα δραστηριότητας
της SCE. Τα
στοιχεία αυτά
ανακοινώνονται
κατά κανόνα
στην Υπηρεσία
Επίσημων
Εκδόσεων της
ΕΕ από το εθνικό
μητρώο εντός
ενός μηνός από
την καταχώριση
της SCE στη χώρα
της. Σύμφωνα με τη
μελέτη, μία από
τις πέντε
ιταλικές SCE συστάθηκε
από κοινού με
έναν φινλανδό
και έναν
ισπανό εταίρο,
μια άλλη με μια
γαλλική ένωση
κοινωνικής
αλληλεγγύης
και μια τρίτη
με έναν
μαλτέζο
συνιδρυτή. Δεν
υπάρχουν
αναλυτικές
πληροφορίες,
πέραν εκείνων
που
απαιτούνται από
τον κανονισμό,
για 9 SCE (έξι
σλοβακικές,
μία γαλλική,
μία γερμανική
και μία
ουγγρική). Η
απουσία
πληροφοριών
οφείλεται στο
γεγονός ότι
ορισμένες από
τις σχετικές SCE
είναι
νεοσύστατες ή
ότι οι SCE
αρνήθηκαν να δώσουν
τις ζητηθείσες
πληροφορίες
στους εθνικούς
εμπειρογνώμονες
όταν
πραγματοποιήθηκε
η μελέτη. 3.2. Γεωγραφική
κατανομή Η
Σλοβακία είναι
η χώρα με τις
περισσότερες
καταχωρισμένες
SCE (7), αλλά 6 απ’
αυτές θα
μπορούσαν να
θεωρηθούν
εικονικές SCE,
διότι
καταχωρίστηκαν
στην ίδια διεύθυνση
και έχουν την
ίδια
δραστηριότητα.
Η Ιταλία
κατέχει τη
δεύτερη θέση με
5 SCE, πράγμα που
συνάδει με το
γεγονός ότι η
Ιταλία είναι
χώρα στην
οποία οι
συνεταιρισμοί
είναι ανεπτυγμένοι
και
προωθούνται
από το κράτος
σύμφωνα με τη
συνταγματική
διάταξη του
άρθρου 45. Η
απουσία εθνικής
εκτελεστικής
νομοθεσίας δεν
αποθάρρυνε τους
ενδιαφερόμενους
να συστήσουν SCE
στην Ιταλία.
Ακολουθούν το
Βέλγιο και η
Ουγγαρία. Σε 20
χώρες (18 κράτη μέλη
και 2 χώρες του
ΕΟΧ) δεν έχει
καταχωριστεί
καμία SCE. 3.3.
Μέθοδοι
σύστασης Όσον αφορά
τις 14 SCE για τις
οποίες
υπάρχουν
διαθέσιμα
στοιχεία σχετικά
με το θέμα αυτό,
όλες τους
έχουν συσταθεί
ex novo (ή ex nihilo) σύμφωνα
με την πρώτη, τη
δεύτερη και
την τρίτη περίπτωση
του άρθρου 2
παράγραφος 1
του κανονισμού
SCE, δηλαδή α) «από
πέντε
τουλάχιστον
φυσικά
πρόσωπα, τα
οποία διαμένουν
σε δύο
τουλάχιστον
κράτη μέλη»· β) «από
πέντε
τουλάχιστον
φυσικά πρόσωπα
και εταιρίες …
[που] διαμένουν
σε δύο
τουλάχιστον
διαφορετικά
κράτη μέλη ή
διέπονται από
το δίκαιο δύο
τουλάχιστον
διαφορετικών
κρατών μελών»· γ) «από
εταιρείες …που
διέπονται από
το δίκαιο τουλάχιστον
δύο
διαφορετικών
κρατών μελών.» Συγκεκριμένα,
έξι SCE έχουν
συσταθεί
σύμφωνα με το στοιχείο
α) ανωτέρω·
άλλες έξι
σύμφωνα με το
στοιχείο β)
ανωτέρω· και
δύο σύμφωνα με
το στοιχείο γ)
ανωτέρω. Η
μέθοδος
σύστασης των
άλλων SCE δεν
είναι ακόμη γνωστή.
Καμία σύσταση
δεν έγινε με
συγχώνευση ή
με μετατροπή. Δεν υπάρχουν
πληροφορίες
σχετικά με τη
μεταφορά της
καταστατικής
έδρας. Δεν
υπάρχουν
πληροφορίες
για SCE που έχουν
εκκαθαριστεί ή
για SCE που έχουν
προσλάβει
εθνική νομική
μορφή. Το άρθρο 1
παράγραφος 2 του
κανονισμού
ορίζει ότι
«Εκτός
αντίθετης
διάταξης του
καταστατικού
της SCE κατά τη
σύστασή της,
κάθε μέλος
ευθύνεται
μέχρι του
ποσού του
κεφαλαίου το οποίο
έχει καλύψει.
Όταν τα μέλη
της SCE έχουν
περιορισμένη
ευθύνη η
επωνυμία της SCE
φέρει τις
λέξεις: "περιορισμένης
ευθύνης"». Όσον
αφορά τη
νομική μορφή, 13
από τις 24 SCE έχουν
καταχωριστεί
ως
«περιορισμένης
ευθύνης»: 7 στη
Σλοβακία, 3 στην
Ιταλία και 3
στην Ουγγαρία.
Ωστόσο, δεν
είναι σαφές
ποιος είναι ο
βαθμός ευθύνης
των άλλων SCE. 3.4. Τομείς
δραστηριοτήτων,
δομή
διοικητικού
συμβουλίου,
εγγεγραμμένο
κεφάλαιο,
αριθμός
εργαζομένων Σύμφωνα με τα
διαθέσιμα
στοιχεία, οι
περισσότερες
από τις
υφιστάμενες SCE
παρέχουν
υπηρεσίες.
Επτά SCE θα
μπορούσαν να
θεωρηθούν
«κοινωνικοί
συνεταιρισμοί»
ή κοινωνικές
επιχειρήσεις,
κατά την
έννοια της
πρωτοβουλίας
για την κοινωνική
επιχειρηματικότητα[15], και
επιδιώκουν
στόχους όπως
την απασχόληση
των μειονεκτούντων
ατόμων, την
παροχή
ιατρικών συμβουλών
και την παροχή
υπηρεσιών στον
τομέα της υγείας.
Άλλες επτά
ασκούν
κτηματομεσιτικές
δραστηριότητες,
δύο ανήκουν
στον κατασκευαστικό
τομέα και
τρεις παρέχουν
συμβουλευτικές
υπηρεσίες σε
επιχειρήσεις. Σχετικά με τη δομή
του συμβουλίου,
5 SCE επέλεξαν τη
δομή του ενός[16]
συμβουλίου
(«μονιστικό»
σύστημα) και 10 τη
δομή του διπλού[17]
συμβουλίου
(δυαδικό
σύστημα). Όλες
οι ιταλικές SCE
επέλεξαν το
δυαδικό
σύστημα. 15 SCE
συστάθηκαν με εγγεγραμμένο
κεφάλαιο ίσο η
παραπλήσιο με
το ελάχιστο
απαιτούμενο
κεφάλαιο των 30.000
ευρώ. Μία SCE
συστάθηκε με
εγγεγραμμένο
κεφάλαιο 110.000
ευρώ. Δεν
μπορεί να
προσδιοριστεί
ο μέσος ισολογισμός
για τις
υπάρχουσες SCE
λόγω έλλειψης
πληροφοριών. Ο καθαρός
κύκλος
εργασιών
είναι γνωστός
για δύο SCE: για το 2009
μία απ’ αυτές
είχε καθαρό
κύκλο εργασιών
1.000 ευρώ και μία
άλλη λιγότερο από
15.000 ευρώ. Ο
αριθμός των εργαζομένων
στις 12 SCE για τις
οποίες
υπάρχουν
διαθέσιμα
στοιχεία
σχετικά με το
θέμα αυτό
είναι συνολικά
32 άτομα. Τα άτομα
αυτά
απασχολούνται
κυρίως από δύο SCE
(μία έχει 13
εργαζομένους
και η άλλη 10). Έξι SCE
έχουν μόνο
έναν ή δύο
υπαλλήλους.
Τέσσερις SCE
δήλωσαν ότι
δεν έχουν
υπαλλήλους. Πίνακας. Υπάρχουσες
SCE (στις 22.11.2011) Χώρα || Αριθμός SCE ΑΥΣΤΡΙΑ || 0 ΒΕΛΓΙΟ || 2 ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ || 0 ΚΥΠΡΟΣ || 0 ΤΣΕΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ || 0 ΔΑΝΙΑ || 0 ΕΣΘΟΝΙΑ || 0 ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ || 0 ΓΑΛΛΙΑ || 1 ΓΕΡΜΑΝΙΑ || 2 ΕΛΛΑΔΑ || 0 ΟΥΓΓΑΡΙΑ || 3 ΙΣΛΑΝΔΙΑ || 0 ΙΡΛΑΝΔΙΑ || 0 ΙΤΑΛΙΑ || 5 ΛΕΤΟΝΙΑ || 0 ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ || 1 ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ || 0 ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ || 0 ΜΑΛΤΑ || 0 ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ || 1 ΝΟΡΒΗΓΙΑ || 0 ΠΟΛΩΝΙΑ || 0 ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ || 0 ΡΟΥΜΑΝΙΑ || 0 ΣΛΟΒΑΚΙΑ || 7 ΣΛΟΒΕΝΙΑ || 0 ΙΣΠΑΝΙΑ || 1 ΣΟΥΗΔΙΑ || 1 ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ || 0 ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ SCE || 24 [1] ΕΕ
της 18ης
Αυγούστου 2003 (L 207):
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2003:207:0001:0024:EN:PDF
[2] Κανονισμός
(ΕΚ) αριθ. 2157/2001 του
Συμβουλίου,
της 8ης Οκτωβρίου
2001, περί του
καταστατικού
της ευρωπαϊκής
εταιρίας (SE), ΕΕ L 294
της 10.11.2001, σ. 1–21, http://eur-lex.europa.eu/smartapi/cgi/sga_doc?smartapi!celexplus!prod!DocNumber&lg=en&type_doc=Regulation&an_doc=2001&nu_doc=2157
[3] Οδηγία
2003/72/ΕΚ του
Συμβουλίου,
της 22ας Ιουλίου
2003, για τη
συμπλήρωση του
καταστατικού
του ευρωπαϊκού
συνεταιρισμού
όσον αφορά το
ρόλο των
εργαζομένων, ΕΕ
L 207 της 18.8.2003, σ. 25 http://eur-lex.europa.eu/smartapi/cgi/sga_doc?smartapi!celexapi!prod!CELEXnumdoc&numdoc=32003L0072&model=guichett&lg=en [4] Το
κείμενο του εν
λόγω
κανονισμού προτάθηκε
από την
Επιτροπή το 1992,
μαζί με δύο
άλλα σχέδια,
ένα για το
ευρωπαϊκό
σωματείο και
ένα άλλο για την
ευρωπαϊκή
ένωση
κοινωνικής
αλληλεγγύης,
που αποσύρθηκαν
από την
Επιτροπή το 2006,
λόγω έλλειψης
προόδου στις
διαπραγματεύσεις
στο Συμβούλιο.
Και οι τρεις
προτάσεις ήταν
μέρος ενός
πακέτου για
την προώθηση
των
επιχειρήσεων
της
«κοινωνικής
οικονομίας»· τα
σχέδια
αποτελούσαν
την απάντηση
στο αίτημα των
επιχειρήσεων
της
«κοινωνικής
οικονομίας» να
τους δοθεί η
δυνατότητα να
δημιουργήσουν
τις δικές τους
ευρωπαϊκές
νομικές
μορφές, και,
συνεπώς, να
εξασφαλίσουν
ίσους όρους
ανταγωνισμού
με τις
παραδοσιακές
κεφαλαιουχικές
εταιρείες. [5] Έκθεση
της Επιτροπής
προς το
Συμβούλιο, το
Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο,
την Ευρωπαϊκή
Οικονομική και
Κοινωνική
Επιτροπή και
την Επιτροπή
των
Περιφερειών
σχετικά με την
επανεξέταση της
οδηγίας του
Συμβουλίου
2003/72/ΕΚ του
Συμβουλίου, της
22ας Ιουλίου 2003,
για τη
συμπλήρωση του
καταστατικού
του ευρωπαϊκού
συνεταιρισμού
όσον αφορά το
ρόλο των
εργαζομένων [COM(2010)
481 της 16.9.2010]. [6] Μελέτη
σχετικά με την
εφαρμογή του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1435/2003 περί του
καταστατικού
της ευρωπαϊκής
συνεταιριστικής
εταιρείας (SCE):
Περίληψη και
μέρος Ι: Σύνοψη
και συγκριτική
έκθεση: http://ec.europa.eu/enterprise/policies/sme/files/sce_final_study_part_i.pdf και
μέρος II: Εθνικές
εκθέσεις: http://ec.europa.eu/enterprise/policies/sme/files/sce_final_study_part_ii_national_reports.pdf [7] COM(2011) 206: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:52011DC0206:EN:NOT
. [8] COM(2011) 682 : http://ec.europa.eu/internal_market/social_business/index_en.htm. [9] Περίληψη
των
απαντήσεων: http://ec.europa.eu/enterprise/policies/sme/files/public-consultation-files/summary_replies_en.pdf. [10] Ο Coopernic (COOPérative Européenne de Référencement
et de Négoce des Indépendants Commerçants) scrl είναι
ένας
ευρωπαϊκός
αγοραστικός
συνεταιρισμός
ανεξάρτητων
λιανεμπόρων
και
χονδρεμπόρων (κέντρα E.
Leclerc, Colruyt, Conad, Coop και Rewe). Στόχος
του
συνεταιρισμού
είναι να
παρέχει στους ανεξάρτητους
λιανεμπόρους
τη δυνατότητα
να ανταλλάσσουν
τεχνογνωσία
και να
μειώσουν το
κόστος της
αλυσίδας
εφοδιασμού.
Τον Δεκέμβριο
του 2007 η Friesland Foods και η Campina
ανακοίνωσαν
την πρόθεσή
τους να
συγχωνευθούν.
Ένα έτος
αργότερα, τον
Δεκέμβριο του 2008,
έλαβαν την έγκριση
των ευρωπαϊκών
αρχών
ανταγωνισμού
προκειμένου να
δημιουργήσουν
την Friesland Campina. [11] http://ec.europa.eu/internal_market/company/official/index_en.htm#directives
[12] Ο
πίνακας του
προσαρτήματος
4 του μέρους Ι
της μελέτης
παρουσιάζει τα
πιο σημαντικά
στοιχεία σχετικά
με τις
υφιστάμενες SCE: http://ec.europa.eu/enterprise/policies/sme/files/sce_final_study_part_i.pdf [13] Libertas – Europäisches Institut GmbH: http://www.libertas-institut.com/de/EWIV/List_SCE.pdf [14] Eidenmüller, Engert, Hornuf, Incorporating
under European Law: The Societas Europaea as a Vehicle for Legal Arbitrage, 10th
European Business Organisation Law Review (2009). [15] COM(2011) 682 : http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2011:0682:FIN:EN:PDF [16] Συμβούλιο
με ένα μόνο
διοικητικό
συμβούλιο. [17] Συμβούλιο
με ένα
διαχειριστικό
συμβούλιο και
ένα εποπτικό
συμβούλιο.