(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 314/2002 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος των ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (2), οι εισφορές στην παραγωγή καθορίστηκαν ως εξής:

(2)

Στις 8 Μαΐου 2008 το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέδωσε την απόφασή του στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, στην οποία αναφέρεται ότι το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι όλες οι ποσότητες των εξαγόμενων προϊόντων που εμπίπτουν στο άρθρο αυτό, είτε καταβλήθηκαν πράγματι επιστροφές είτε όχι, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό του προβλεπόμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος. Κατά συνέπεια, το δικαστήριο κήρυξε ανίσχυρους τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1762/2003 της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τον καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2002/2003, των ποσών των εισφορών επί της παραγωγής όσον αφορά τον τομέα της ζάχαρης και (ΕΚ) αριθ. 1775/2004 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2004, για καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2003/04, των ποσών των εισφορών επί της παραγωγής όσον αφορά τον τομέα της ζάχαρης.

(3)

Ακολουθώντας το ίδιο σκεπτικό για τον υπολογισμό του προβλεπόμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, με τις διατάξεις της 6ης Οκτωβρίου 2008 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-175/07 έως C-184/07, καθώς και στις υποθέσεις C-466/06 και C-200/06, το Δικαστήριο κήρυξε ανίσχυρο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1686/2005 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2005, για τον καθορισμό, όσον αφορά την περίοδο εμπορίας 2004/05, των ποσών των εισφορών στην παραγωγή, καθώς και του συντελεστή της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα της ζάχαρης.

(4)

Η μέθοδος που ακυρώθηκε από το Δικαστήριο για τις περιόδους εμπορίας 2002/03, 2003/04 και 2004/05 εφαρμόστηκε και για την περίοδο εμπορίας 2005/06. Ως εκ τούτου, πρέπει να καθοριστούν νέες εισφορές στην παραγωγή ζάχαρης για την εν λόγω περίοδο εμπορίας σύμφωνα με τη νέα μέθοδο υπολογισμού.

(5)

Στην απόφαση που εξέδωσε στις 8 Μαΐου 2008 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, το Δικαστήριο έκρινε ότι η εξέταση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1837/2002 της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 2002, για τον καθορισμό, όσον αφορά την περίοδο εμπορίας 2001/2002, των ποσών των εισφορών επί της παραγωγής καθώς και του συντελεστή της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα της ζάχαρης (7), δεν κατέληξε στον εντοπισμό στοιχείων δυνάμενων να επηρεάσουν το κύρος του. Για τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή όσον αφορά εκείνη την περίοδο εμπορίας, η Επιτροπή υπολόγισε τον μέσο όρο ζημιών βασιζόμενη στο σύνολο της εξαγόμενης ζάχαρης υπό μορφή μεταποιημένων προϊόντων, είτε οι εξαγωγές αυτές ήσαν επιλέξιμες για επιστροφές είτε όχι.

(6)

Ενδείκνυται επομένως να καθορίσει η Επιτροπή τις εισφορές στην παραγωγή, συμπεριλαμβανομένου, όταν χρειάζεται, συντελεστή συμπληρωματικής εισφοράς, χρησιμοποιώντας την ίδια μέθοδο υπολογισμού με εκείνη που χρησιμοποιήθηκε κατά την περίοδο εμπορίας 2001/02.

(7)

Η προηγούμενη εκτίμηση της συνολικής ζημίας που διαπιστώθηκε για την περίοδο εμπορίας 2002/03 σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, επέβαλλε τον υπολογισμό της βασικής εισφοράς και της εισφοράς Β, όπως προβλεπόταν στις παραγράφους 3 και 4 του εν λόγω άρθρου. Η βασική εισφορά καθορίστηκε σε 2 % και η εισφορά Β σε 19,962 %. Ταυτόχρονα, η συνολική ζημία που διαπιστώθηκε βάσει των δεδομένων και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από τα έσοδα της βασικής εισφοράς στην παραγωγή και της εισφοράς Β. Ως εκ τούτου, δεν χρειάσθηκε να καθοριστεί, για την περίοδο 2002/03, ο συντελεστής που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού. Η εφαρμογή της μεθόδου υπολογισμού που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 5 οδηγεί στον καθορισμό της βασικής εισφοράς σε 2 % και της εισφοράς Β σε 19,958 %. Η συνολική ζημία που διαπιστώθηκε βάσει των δεδομένων και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα της βασικής εισφοράς στην παραγωγή και της εισφοράς Β. Ως εκ τούτου, δεν απαιτείται να καθοριστεί, για την περίοδο εμπορίας 2002/03, ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού.

(8)

Η προηγούμενη εκτίμηση της συνολικής ζημίας που είχε διαπιστωθεί αρχικά για την περίοδο εμπορίας 2003/04 σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, επέβαλλε τον υπολογισμό της βασικής εισφοράς και της εισφοράς Β, όπως προβλεπόταν στις παραγράφους 3 και 4 του εν λόγω άρθρου. Η βασική εισφορά καθορίστηκε σε 2 % και η εισφορά Β σε 27,050 %. Ταυτόχρονα, η συνολική ζημία που διαπιστώθηκε βάσει των δεδομένων και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από τα έσοδα της βασικής εισφοράς στην παραγωγή και της εισφοράς Β. Ως εκ τούτου, δεν χρειάσθηκε να καθοριστεί, για την περίοδο 2003/04, ο συντελεστής που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού. Η εφαρμογή της μεθόδου υπολογισμού που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 5 οδηγεί στον καθορισμό της βασικής εισφοράς σε 2 % και της εισφοράς Β σε 27,169 %. Η συνολική ζημία που διαπιστώθηκε βάσει των δεδομένων και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα της βασικής εισφοράς στην παραγωγή και της εισφοράς Β. Ως εκ τούτου, δεν απαιτείται να καθοριστεί, για την περίοδο εμπορίας 2003/04, ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού.

(9)

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1462/2004 της Επιτροπής, της 17ης Αυγούστου 2004, για αναθεώρηση, για την περίοδο εμπορίας 2004/2005 στον τομέα της ζάχαρης, του ανωτάτου ποσού της συνεισφοράς Β και για τροποποίηση της ελαχίστης τιμής των ζαχαρότευτλων Β (8), αύξησε, για την περίοδο εμπορίας 2004/05, το μέγιστο ποσό της εισφοράς Β, που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, σε 37,5 % της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Κατά την εν λόγω περίοδο εμπορίας, η εκτίμηση της συνολικής ζημίας που διαπιστώθηκε σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 επέβαλλε ως ανώτατα ποσοστά το 2 % για τη βασική εισφορά και το 37,5 % για την εισφορά B. Η εφαρμογή της μεθόδου υπολογισμού που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 5 δεν μεταβάλλει τη βασική εισφορά και την εισφορά Β για εκείνη την περίοδο εμπορίας. Το άρθρο 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 προβλέπει ότι εισπράττεται από τους παραγωγούς ζάχαρης συμπληρωματική εισφορά, εφόσον η συνολική ζημία που διαπιστώθηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφοι 1 και 2 του εν λόγω κανονισμού δεν καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα της βασικής εισφοράς στην παραγωγή και της εισφοράς Β. Για την περίοδο εμπορίας 2004/05, βάσει της νέας μεθόδου υπολογισμού, η συνολική ζημία που δεν καλύφθηκε ανέρχεται σε 125 129 948 ευρώ. Πρέπει συνεπώς να καθοριστεί ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001. Για να καθοριστεί ο εν λόγω συντελεστής, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ποσά των εισφορών τα οποία είχαν καθοριστεί καθ’ υπέρβαση για την περίοδο εμπορίας 2003/04 και αφορούσαν τα κράτη μέλη της Κοινότητας στη σύνθεση που αυτή είχε στις 30 Απριλίου 2004.

(10)

Η προηγούμενη εκτίμηση της συνολικής ζημίας που διαπιστώθηκε για την περίοδο εμπορίας 2005/06 σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, επέβαλλε την έγκριση ποσοστού 1,0022 % για τη βασική εισφορά, όπως προβλεπόταν στην παράγραφο 3 του εν λόγω άρθρου. Ταυτόχρονα, η συνολική ζημία που διαπιστώθηκε βάσει των δεδομένων και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από τα έσοδα της βασικής εισφοράς. Ως εκ τούτου, δεν χρειαζόταν να καθοριστεί, για την περίοδο εμπορίας 2005/06, εισφορά Β ή συντελεστής για την επιβολή συμπληρωματικής εισφοράς. Η εφαρμογή της μεθόδου υπολογισμού που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 5 οδηγεί στον καθορισμό της βασικής εισφοράς σε 0,9706 %, χωρίς να χρειάζεται να επιβληθεί εισφορά Β. Η συνολική ζημία που διαπιστώθηκε βάσει των δεδομένων και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα της βασικής εισφοράς στην παραγωγή και δεν χρειάζεται να καθοριστεί ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού.

(11)

Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1762/2003, (ΕΚ) αριθ. 1775/2004, (ΕΚ) αριθ. 1686/2005 και (ΕΚ) αριθ. 164/2007 πρέπει συνεπώς να διορθωθούν αναλόγως.

(12)

Για λόγους ασφάλειας δικαίου, οι προτεινόμενες διορθώσεις πρέπει να εφαρμοστούν από τις ημερομηνίες κατά τις οποίες άρχισαν να ισχύουν οι διορθωτέες διατάξεις.

(13)

Για λόγους ασφάλειας δικαίου και ίσης μεταχείρισης μεταξύ των κρατών μελών, είναι αναγκαίο να οριστεί κοινή ημερομηνία, κατά την οποία οι εισφορές που διορθώνονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό πρέπει να βεβαιωθούν κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφαση 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (9).

(14)

Η διαχειριστική επιτροπή για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών εξέδωσε αρνητική γνώμη σχετικά με τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό,