Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32012R0389

Διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης

Διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης

ΣΥΝΟΨΗ ΤΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:

Κανονισμός (ΕΕ) αριθμ. 389/2012 για την διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ;

Ο κανονισμός ορίζει:

  • προϋποθέσεις συνεργασίας μεταξύ των εθνικών αρχών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ειδικών φόρων κατανάλωσης·
  • τους κανόνες και τις διαδικασίες για τη συνεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών, ηλεκτρονικά ή με άλλο τρόπο, μεταξύ των εθνικών αρχών.

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

Κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες.

  • Διορίζει μια αρχή για την εφαρμογή της νομοθεσίας και ενημερώνει την Επιτροπή, η οποία δημοσιεύει κατάλογο των φορέων στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Ορίζει μια κεντρική υπηρεσία διασύνδεσης ειδικών φόρων κατανάλωσης της οποίας οι κύριες αρμοδιότητες είναι οι εξής:
    • η διατήρηση επαφών με άλλα κράτη μέλη, είτε απευθείας είτε μέσω καθορισμένων υπηρεσιών και υπαλλήλων·
    • η ανταλλαγή πληροφοριών·
    • η προώθηση της κοινοποίησης διοικητικών αποφάσεων και λοιπών μέτρων·
    • η παροχή εκθέσεων επί των ενεργειών παρακολούθησης·
    • η παροχή στατιστικών και άλλων πληροφοριών.
  • Λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών.
  • Διατηρεί για τουλάχιστον 5 χρόνια πληροφορίες σχετικά με τη διακίνηση προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης και αρχεία στα εθνικά μητρώα.
  • Λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για:
    • τη διασφάλιση αποτελεσματικού εσωτερικού συντονισμού και άμεσης συνεργασίας μεταξύ των αρχών·
    • τη διασφάλιση λειτουργίας του συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών.

Μια αρχή σε ένα κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένης ειδικής διοικητικής έρευνας, από αντίστοιχη αρχή σε άλλο κράτος μέλος. Το πράττει αυτό χρησιμοποιώντας, όταν είναι δυνατόν, το αυτοματοποιημένο σύστημα διακίνησης και ελέγχου των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους και το έγγραφο αμοιβαίας διοικητικής συνδρομής.

Η αρχή που λαμβάνει την αίτηση:

  • παρέχει τις πληροφορίες, υπό την προϋπόθεση ότι:
    • η αιτούσα αρχή δεν έχει εξαντλήσει τις συνήθεις πηγές πληροφοριών,
    • ο αριθμός και η φύση των αιτήσεων, οι οποίες υποβάλλονται σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, δεν επιβάλλουν δυσανάλογο διοικητικό φόρτο·
  • οι απαντήσεις πρέπει να παρέχονται το ταχύτερο δυνατόν και το αργότερο εντός 3 μηνών·
  • μπορεί να αρνηθεί την παροχή των πληροφοριών εφόσον:
    • η αιτούσα αρχή δεν είναι σε θέση, για νομικούς λόγους, να παράσχει παρόμοιες πληροφορίες,
    • αυτό θα οδηγούσε στην κοινολόγηση εμπορικού, βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου, ή
    • θα ήταν αντίθετο προς τη δημόσια τάξη.

Η ανταλλαγή πληροφοριών είναι υποχρεωτική όταν:

  • η νομοθεσία παραβιάζεται ή υπάρχει υπόνοια για παραβίαση σε άλλο κράτος μέλος·
  • υφίσταται κίνδυνος απάτης ή απώλεια εσόδων από ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε άλλο κράτος μέλος·
  • όταν έχει επέλθει ολική καταστροφή ή ανεπανόρθωτη απώλεια προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης υπό καθεστώς αναστολής1·
  • υφίσταται ένα εξαιρετικό γεγονός κατά τη διακίνηση εντός της ΕΕ των προϊόντων τα οποία υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Είναι προαιρετική όταν απαιτούνται πληροφορίες για να διασφαλιστεί η σωστή εφαρμογή της νομοθεσίας.

Οι πληροφορίες που γνωστοποιούνται ή συγκεντρώνονται βάσει του κανονισμού:

  • καλύπτονται από την υποχρέωση τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου·
  • μπορούν να χρησιμοποιούνται για:
    • τον καθορισμό της φορολογητέας βάσης για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης,
    • την είσπραξη ή τον διοικητικό έλεγχο των ειδικών φόρων κατανάλωσης,
    • την παρακολούθηση της διακίνησης προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης,
    • τη διενέργεια ανάλυσης κινδύνων,
    • τον καθορισμό άλλων φόρων, δασμών και τελών.

Η ηλεκτρονική βάση δεδομένων σε κάθε κράτος μέλος:

  • περιλαμβάνει μητρώα με λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με:
    • οικονομικούς φορείς (εγκεκριμένους αποθηκευτές ή εγγεγραμμένους παραλήπτες ή αποστολείς),
    • χώρους που είναι εγκεκριμένοι ως φορολογικές αποθήκες·
  • παραμένει ενημερωμένη με πλήρεις και ακριβείς πληροφορίες από τις κεντρικές υπηρεσίες διασύνδεσης για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Η Επιτροπή:

  • λειτουργεί κεντρικό μητρώο, στο πλαίσιο του αυτοματοποιημένου συστήματος, των οικονομικών φορέων που διακινούν προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης υπό καθεστώς αναστολής ή όταν διακινούν προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης που τίθενται σε ανάλωση2 μεταξύ των κρατών μελών·
  • διασφαλίζει ότι τα άτομα που διακινούν τα εν λόγω προϊόντα μπορούν να λάβουν ηλεκτρονική επιβεβαίωση της εγκυρότητας των αριθμών ειδικού φόρου κατανάλωσης που τηρούνται στο κεντρικό μητρώο·
  • εξετάζει και αξιολογεί την εφαρμογή της νομοθεσίας από κοινού με τα κράτη μέλη·
  • συνοψίζει τακτικά τις εμπειρίες σε εθνικό επίπεδο για τη βελτίωση του συστήματος·
  • κάθε 5 χρόνια υποβάλλει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τη χρήση της νομοθεσίας·
  • επικουρείται από την επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης·
  • έχει εκδώσει δύο εκτελεστικές πράξεις βάσει του κανονισμού:
    • εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 2016/323 για τη λειτουργία του μητρώου οικονομικών φορέων και φορολογικών αποθηκών,
    • εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2016/323 για τη συνεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών.

Ο κανονισμός:

Τροποποιήσεις

Ο κανονισμός (ΕE) αριθ. 389/2012 έχει τροποποιηθεί από τους κανονισμούς 2020/261, 2021/774 και 2023/246, και αφορά την καταγραφή των οικονομικών φορέων που συμμετέχουν στη διακίνηση εμπορευμάτων που έχουν τεθεί προς ανάλωση. Αυτές οι τροποποιητικές πράξεις έχουν ήδη συμπεριληφθεί στην ενοποιημένη απόδοση του κανονισμού (ΕE) αριθ. 389/2012.

ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ;

Ο κανονισμός εφαρμόζεται από την .

ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

  • Ο κανονισμός προβλέπει ένα κοινό σύστημα, με βάση το οποίο τα κράτη μέλη παρέχουν αμοιβαία συνδρομή αναμεταξύ τους, αλλά και συνεργάζονται με την Επιτροπή, με σκοπό να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, να καταπολεμάται η φοροδιαφυγή και να ελαχιστοποιούνται οι στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά.
  • Το γενικό καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης θεσπίζεται με την οδηγία (EE) 2020/262 (βλ. σύνοψη)) και εφαρμόζεται από τις . Η παρούσα οδηγία καταργεί και αντικαθιστά την προηγούμενη οδηγία 2008/118/EC (βλ. σύνοψη).
  • Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε:

ΒΑΣΙΚΟΙ ΟΡΟΙ

  1. Καθεστώς αναστολής. Φορολογικό καθεστώς που εφαρμόζεται στην παραγωγή, τη μεταποίηση, την κατοχή ή τη διακίνηση προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης προϊόντων βάσει του οποίου αναστέλλεται ο ειδικός φόρος κατανάλωσης.
  2. Θέση σε ανάλωση. Η έξοδος προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, συμπεριλαμβανομένης της παράτυπης εξόδου, από καθεστώς αναστολής. Τα προϊόντα τίθενται προς ανάλωση στο έδαφος ενός κράτους μέλους και διακινούνται στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους ώστε να παραδοθούν εκεί για εμπορικούς σκοπούς ή για να χρησιμοποιηθούν εκεί. Τα προϊόντα υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης στο κράτος μέλος προορισμού.

ΒΑΣΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 389/2012 του Συμβουλίου, της , για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2073/2004 (ΕΕ L 121 της , σ. 1-15).

Οι διαδοχικές τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 389/2012 έχουν ενσωματωθεί στο αρχικό κείμενο. Αυτή η ενοποιημένη απόδοση αποτελεί απλώς εργαλείο τεκμηρίωσης.

τελευταία ενημέρωση

Επάνω