EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62012CN0573
Case C-573/12: Reference for a preliminary ruling from the Förvaltningsrätten i Linköping (Sweden) lodged on 6 December 2012 — Ålands Vindkraft AB v Energimyndigheten
Υπόθεση C-573/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Förvaltningsrätten i Linköping (Σουηδία) στις 6 Δεκεμβρίου 2012 — Ålands Vindkraft AB κατά Energimyndigheten
Υπόθεση C-573/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Förvaltningsrätten i Linköping (Σουηδία) στις 6 Δεκεμβρίου 2012 — Ålands Vindkraft AB κατά Energimyndigheten
ΕΕ C 38 της 9.2.2013, p. 16–16
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
9.2.2013 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 38/16 |
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Förvaltningsrätten i Linköping (Σουηδία) στις 6 Δεκεμβρίου 2012 — Ålands Vindkraft AB κατά Energimyndigheten
(Υπόθεση C-573/12)
2013/C 38/23
Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική.
Αιτούν δικαστήριο
Förvaltningsrätten i Linköping
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Προσφεύγουσα: Ålands Vindkraft AB
Καθής: Energimyndigheten
Προδικαστικά ερωτήματα
1) |
Το σουηδικό σύστημα του πιστοποιητικού ηλεκτρικής ενέργειας είναι ένα εθνικό καθεστώς στηρίξεως το οποίο επιβάλλει στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας και σε ορισμένους χρήστες ηλεκτρικής ενέργειας να αγοράζουν πιστοποιητικό ηλεκτρικής ενέργειας το οποίο αντιστοιχεί σε ορισμένο ποσοστό των πωλήσεων ή της καταναλώσεώς τους, χωρίς επιπλέον να επιβάλλει ρητώς την υποχρέωση αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας από τον ίδιο παραγωγό. Το πιστοποιητικό ηλεκτρικής ενέργειας εκδίδεται από το Σουηδικό Δημόσιο και αποτελεί απόδειξη της παραγωγής ορισμένης ποσότητας ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας προερχόμενης από ανανεώσιμες πηγές αποκομίζουν, μέσω της πωλήσεως του πιστοποιητικού ηλεκτρικής ενέργειας, ένα επιπλέον εισόδημα από την εκ μέρους τους παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Έχουν τα άρθρα 2, στοιχείο ια', και 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ (1), την έννοια ότι επιτρέπουν σε κράτος μέλος να χρησιμοποιεί ένα εθνικό καθεστώς στηρίξεως όπως το ανωτέρω, στο οποίο μπορούν να ενταχθούν μόνον παραγωγοί οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι εντός της επικράτειας της χώρας και το οποίο συνεπάγεται ότι οι παραγωγοί αυτοί τυγχάνουν οικονομικού πλεονεκτήματος σε σχέση με τους παραγωγούς στους οποίους δεν μπορεί να χορηγηθεί πιστοποιητικό ηλεκτρικής ενέργειας; |
2) |
Μπορεί ένα σύστημα όπως το περιγραφέν στο πρώτο ερώτημα να θεωρηθεί –υπό το πρίσμα του άρθρου 34 ΣΛΕΕ– ότι αποτελεί ποσοτικό περιορισμό επί των εισαγωγών ή μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος; |
3) |
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, μπορεί έναν τέτοιο σύστημα να θεωρηθεί ότι συνάδει προς το άρθρο 34 ΣΛΕΕ, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού της προωθήσεως της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές; |
4) |
Πώς επηρεάζεται η απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα από το γεγονός ότι ο περιορισμός του εν λόγω καθεστώτος στηρίξεως ώστε να καλύπτει μόνον τους εγχώριους παραγωγούς δεν προβλέπεται ρητώς στην εθνική νομοθεσία; |
(1) ΕΕ L 140, σ. 16.