Wymiana informacji i współpraca dotycząca przestępstw terrorystycznych

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• W walce z terroryzmem kluczowe znaczenie ma posiadanie przez odpowiednie służby możliwie najbardziej kompletnych i najbardziej aktualnych informacji. Informacje dotyczące dochodzeń w sprawach karnych, postępowań sądowych i skazań za przestępstwa terrorystyczne, które mają wpływ na dwa lub kilka państw członkowskich UE, powinny być gromadzone przez państwa członkowskie UE i przekazywane do Europolu.
• Wyspecjalizowana służba wyznaczona spośród służb policyjnych lub innych organów ścigania państwa członkowskiego jest odpowiedzialna za przesyłanie Europolowi wszystkich istotnych informacji wynikających z dochodzeń w sprawach karnych odnoszących się do przestępstw terrorystycznych, które obejmują:
  • tożsamość osoby, grupy lub podmiotu;
  • przestępstwa objęte dochodzeniem i ich okoliczności;
  • rodzaj przestępstwa;
  • powiązania z innymi sprawami;
  • wykorzystanie technologii komunikacyjnych;
  • zagrożenie związane z posiadaniem broni masowego rażenia.
• Państwa członkowskie muszą zapewnić, aby informacje te były przekazywane do Europolu zgodnie z prawem krajowym i rozporządzeniem (UE) 2016/794 ustanawiającym Europol (zob. streszczenie) oraz aby wszystkie dane osobowe były przetwarzane wyłącznie w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym przestępstwom, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, wykrywania ich oraz prowadzenia postępowań karnych w przypadkach, w których Europol jest właściwym organem. Kategorie przekazywanych danych osobowych są ograniczone do kategorii wymienionych w części B punkt 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) 2016/794.
• Każde państwo członkowskie musi zapewnić, by istotne informacje pochodzące z dokumentów lub innych dowodów uzyskanych podczas dochodzeń lub postępowań karnych związanych z przestępstwami terrorystycznymi były jak najszybciej udostępniane innym państwom członkowskim, w których takie informacje mogłyby zostać wykorzystane do zapobiegania przestępstwom terrorystycznym, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie lub ich ścigania.
• W odpowiednich przypadkach państwa członkowskie powinny ustanowić wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze, które będą prowadzić dochodzenia. Wnioski ze strony innych państw członkowskich UE w sprawie pomocy prawnej oraz wykonywania orzeczeń sądowych winne być traktowane priorytetowo.
• Decyzja ta nie powinna zagrażać bezpieczeństwu osób ani skuteczności trwającego dochodzenia lub konkretnej operacji wywiadowczej.
• Podjęte działania nie mogą wykraczać poza zakres niezbędny do osiągnięcia założonych celów.

Zalecenie Rady 2007/562/WE dotyczy wymiany informacji na temat porwań terrorystycznych między państwami członkowskimi (zob. streszczenie).