Roaming

Z roamingiem mamy do czynienia wówczas, gdy ludzie podróżują do państw członkowskich Unii Europejskiej (UE) innych niż państwo członkowskie, w którym wydano ich moduł identyfikacji abonenta (kartę SIM), i mogą wykonywać połączenia telefoniczne, wysyłać wiadomości oraz używać danych komórkowych bez dodatkowych opłat. Inaczej mówiąc, mogą oni „korzystać z telefonu za granicą tak jak w kraju”.

Początkowo przepisy UE dotyczące roamingu były zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 531/2012. Na mocy tego rozporządzenia wyeliminowano opłaty roamingowe naliczane w przypadku podróży wewnątrz UE oraz ustanowiono zabezpieczenia pozwalające zapewnić operatorom telefonii komórkowej ochronę przed nadużyciami oraz umożliwiające im dostosowanie się do nowych zasad roamingu bez podnoszenia cen krajowych. W akcie zmieniającym, którym było rozporządzenie (UE) 2017/920, wprowadzono przepisy, na podstawie których ograniczono wysokość kwot pobieranych z tytułu roamingu w stosunkach między operatorami telefonii komórkowej (tak zwanego roamingu hurtowego) w UE.

Rozporządzenie z 2012 r. wygasło w czerwcu 2022 r. i zostało zastąpione nowym aktem prawnym, mianowicie rozporządzeniem (UE) 2022/612, które obowiązuje do 2032 r.

Rozporządzenie (UE) 2022/612 przedłuża obowiązywanie dotychczasowych zasad i czyni korzystanie z usług roamingowych jeszcze atrakcyjniejszym. Konsumentom będą przekazywane szersze informacje na temat ewentualnych opłat za usługi o wartości dodanej (świadczone na przykład przez infolinie, towarzystwa ubezpieczeniowe lub linie lotnicze). Zapewniona zostanie im także lepsza ochrona przed niezamierzonym korzystaniem z roamingu i jego wygórowanymi cenami.

Ponadto ten akt prawny:

• reguluje warunki świadczenia usługi roamingowej i hurtowy dostęp do publicznych sieci łączności ruchomej;
• zwiększa przejrzystość i zapewnia lepszy dostęp do informacji o opłatach;
• zwiększa przejrzystość dla użytkowników usług roamingu nieregulowanego, świadczonych na przykład na pokładach statków lub samolotów;
• poprawia jakość mobilnego internetu w drodze zapewnienia konsumentom dostępu do szybszych sieci za granicą, w taki sam sposób jak w kraju.

Operatorzy sieci ruchomej muszą uwzględnić wszystkie uzasadnione wnioski o hurtowy dostęp do usług roamingu, w szczególności w sposób umożliwiający dostawcy usług roamingu odtworzenie detalicznych usług łączności ruchomej oferowanych na rynku krajowym, o ile jest to technicznie wykonalne w sieci odwiedzanej.

Operatorzy sieci ruchomej mogą odrzucić wnioski o hurtowy dostęp do usług roamingu jedynie na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak wykonalność techniczna i integralność sieci. Względy handlowe nie stanowią podstawy do odrzucenia wniosków o hurtowy dostęp do usług roamingu w celu ograniczenia świadczenia konkurencyjnych usług roamingu.