Instrumenty prawne UE

Termin ten odnosi się do instrumentów, które są dostępne dla instytucji europejskich i umożliwiają im realizowanie zadań. W art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) wymieniono następujące instrumenty:

• rozporządzenia - wiążące w całości i bezpośrednio obowiązujące we wszystkich krajach UE,
• dyrektywy - wiążące dla państw EU pod względem wyników do osiągnięcia; muszą zostać uwzględnione w krajowych ramach prawnych i pozostawiają margines swobody co do formy i sposobów implementacji,
• decyzje - w pełni wiążące dla tych podmiotów, do których są skierowane,
• zalecenia i opinie - niewiążące instrumenty deklaratywne.

Ponadto art. 290 TFUE wprowadza możliwość delegowania przez europejski organ ustawodawczy na Komisję uprawnień do przyjmowania aktów prawnych o zakresie ogólnym, które uzupełniają lub modyfikują mniej istotne elementy aktów ustawodawczych.

Poza instrumentami wymienionymi w art. 288 TFUE praktyka doprowadziła do powstania wielu innych unikatowych dokumentów: porozumień międzyinstytucjonalnych, rezolucji, konkluzji, komunikatów oraz zielonych i białych ksiąg.

W ramach wspólnej polityki spraw zagranicznych i bezpieczeństwa stosowane są określone instrumenty prawne, takie jak skargi i stanowiska.