Groene economie

In 2011 werd in het Milieuprogramma van de Verenigde Naties de groene economie gedefinieerd als “een economie die leidt tot een verbetering van het welzijn van de mens en de sociale gelijkheid, terwijl de milieurisico’s en ecologische schaarste aanzienlijk afnemen. De groene economie is koolstofarm, hulpbronnenefficiënt en omvat alle maatschappelijke geledingen”. Het is een economie waarin de echte waarde van milieuhulpbronnen en ecosystemen wordt erkend en die nauw samenhangt met het begrip “duurzame ontwikkeling”, aangezien beide betrekking hebben op het doel om de milieuhulpbronnen te behouden voor de toekomstige generaties.

In december 2019 heeft de Europese Commissie haar mededeling over de Europese Green Deal gepubliceerd. Hierin wordt de groeistrategie voor de Europese Unie (EU) uiteengezet, rekening houdend met haar vaste voornemen om de problemen in verband met klimaat en milieu op te lossen, die de EU moet omvormen tot een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie. De Europese Green Deal heeft als doel om de EU tegen 2050 klimaatneutraal te maken, de economie door groene technologie te stimuleren, duurzame industrie en duurzaam vervoer tot stand te brengen en verontreiniging tegen te gaan. Het is de bedoeling om van uitdagingen op het gebied van klimaat en milieu mogelijkheden te maken, waardoor de transitie naar de groene economie van de EU voor iedereen rechtvaardig en inclusief zal zijn.

De uitdagingen waarmee de EU-lidstaten worden geconfronteerd bij hun transitie naar een groene en klimaatneutrale economie zijn enorm, vooral voor de lidstaten die afhankelijk zijn van fossiele brandstoffen en koolstofintensieve industrieën. De EU heeft het mechanisme voor een rechtvaardige transitie ingevoerd om hen bij hun transitie te ondersteunen.