(1)

Inwestycje w Unii przyczyniają się do jej wzrostu gospodarczego dzięki zwiększeniu konkurencyjności, tworzeniu nowych miejsc pracy i korzyści skali oraz wnoszeniu kapitału, technologii i wiedzy fachowej.

(1)

Unia z zadowoleniem przyjmuje inwestycje zagraniczne, jako że przyczyniają się one do jej wzrostu gospodarczego dzięki zwiększeniu konkurencyjności, tworzeniu nowych miejsc pracy i korzyści skali oraz wnoszeniu kapitału, technologii i wiedzy fachowej.

(3)

Na podstawie międzynarodowych zobowiązań podjętych na forum Światowej Organizacji Handlu (WTO), Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz zobowiązań określonych w umowach handlowych i inwestycyjnych zawartych z państwami trzecimi , Unia i  państwa członkowskie mają jednak możliwość ograniczenia bezpośrednich inwestycji zagranicznych ze względów bezpieczeństwa lub porządku publicznego, z zastrzeżeniem określonych wymogów.

(3)

Artykuł 21 ust. 2 TUE stanowi jednak, że polityki i działania Unii mają na celu ochronę jej wartości, podstawowych interesów, bezpieczeństwa, niezależności i integralności. Te zasady i cele stanowią podstawę wspólnej polityki handlowej Unii, określonej w art. 207 TFUE, w tym w odniesieniu do inwestycji zagranicznych. W tym kontekście międzynarodowe zobowiązania podjęte na forum Światowej Organizacji Handlu (WTO), Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz zobowiązania określone w umowach handlowych i inwestycyjnych zawartych z państwami trzecimi pozwalają Unii i  państwom członkowskim na ograniczenie bezpośrednich inwestycji zagranicznych ze względów bezpieczeństwa lub porządku publicznego, z zastrzeżeniem określonych wymogów.

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/452 (4) ustanowiono ramy monitorowania BIZ w Unii przez państwa członkowskie. W szczególności w rozporządzeniu tym ustanowiono mechanizm współpracy umożliwiający państwom członkowskim i Komisji wymianę informacji na temat BIZ i wyrażanie obaw dotyczących zagrożeń dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Ten mechanizm współpracy zobowiązywał państwo członkowskie, w którym planowana lub realizowana była BIZ, do należytego uwzględnienia uwag przedstawionych przez inne państwa członkowskie oraz opinii wydanej przez Komisję w decyzji dotyczącej monitorowania.

(4)

Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/452 (4) ustanowiono ramy monitorowania BIZ w Unii przez państwa członkowskie. W szczególności w rozporządzeniu tym ustanowiono mechanizm współpracy umożliwiający państwom członkowskim i Komisji wymianę informacji na temat BIZ i wyrażanie obaw dotyczących zagrożeń dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Ten mechanizm współpracy zobowiązywał państwo członkowskie, w którym planowana lub realizowana była BIZ (przyjmujące państwo członkowskie) , do należytego uwzględnienia uwag przedstawionych przez inne państwa członkowskie oraz opinii wydanej przez Komisję w decyzji dotyczącej monitorowania.

(6a)

Co więcej, nowy instrument ustawodawczy jest konieczny ze względu na zmieniający się charakter przepływów inwestycyjnych. Integracja gospodarek światowych, w połączeniu z wojną i napięciami geopolitycznymi, doprowadziła do pojawienia się nowych zagrożeń, którymi Unia i państwa członkowskie muszą się zająć. 20 czerwca 2023 r. Komisja przedstawiła komunikat do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Rady w sprawie „Europejskiej strategii bezpieczeństwa gospodarczego”, w którym określiła monitorowanie BIZ jako narzędzie do ochrony Unii przed zagrożeniami dla bezpieczeństwa gospodarczego. W strategii podkreślono potrzebę zajęcia się zagrożeniami związanymi z odpornością łańcuchów dostaw, bezpieczeństwem fizycznym i cyberbezpieczeństwem infrastruktury krytycznej, bezpieczeństwem technologicznym i wyciekiem technologii, a także instrumentalnym traktowaniem zależności gospodarczych lub wymuszeń gospodarczych. Te zagrożenia dla bezpieczeństwa gospodarczego są również istotne w kontekście monitorowania inwestycji zagranicznych, ponieważ mogą mieć negatywny wpływ na podstawowe interesy społeczne, takie jak dobrobyt, suwerenność, bezpieczeństwo i funkcjonowanie społecznej gospodarki rynkowej, a tym samym na porządek publiczny państw członkowskich i Unii.

(7a)

Z zakresu niniejszego rozporządzenia należy wyłączyć nabycie za pomocą instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na podstawie odpowiednich ram restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (w odniesieniu do banków, kontrahentów centralnych lub zakładów ubezpieczeń lub reasekuracji). Przy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji czas ma zasadnicze znaczenie, a decyzje są często podejmowane dosłownie z dnia na dzień. Przewidziane w rozporządzeniu szczegółowe procedury monitorowania nie są zgodne z potrzebą terminowej reakcji. Dlatego też aby uniknąć ryzyka dla stabilności finansowej, należy wyłączyć transakcje restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny w jak największym stopniu uwzględniać niniejsze rozporządzenie przy przeprowadzaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji z udziałem inwestora zagranicznego, w szczególności w przypadku aktywów strategicznych.

(8)

W znacznej większości państw członkowskich, ale nie we wszystkich, istnieje instrument ustawodawczy, w którym przewidziano mechanizm monitorowania BIZ. W wielu państwach członkowskich przepisy krajowe obejmują również monitorowanie inwestycji wewnątrzunijnych. Między państwami członkowskimi istnieją znaczne różnice pod względem zakresu, progów i kryteriów stosowanych na potrzeby ustalenia, czy dana inwestycja może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny. Istnieją również różnice w procesach monitorowania. W niektórych państwach członkowskich inwestycja może zostać zrealizowana, zanim wydane zostanie zezwolenie z punktu widzenia wpływu na bezpieczeństwo i porządek publiczny. Inne wymagają jednak, aby inwestycja została sfinalizowana dopiero po wydaniu zezwolenia na podstawie mechanizmu monitorowania. Takie rozbieżności stanowią problem dla sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Generują na przykład nierówne warunki działania i wzrost kosztów przestrzegania przepisów w przypadku inwestorów, którzy chcą zgłosić transakcje w  więcej niż jednym państwie członkowskim . Niniejsze rozporządzenie pomaga ograniczyć rozbieżności, jeżeli chodzi o najważniejsze elementy mechanizmów wdrożonych na szczeblu krajowym. Ma to zasadnicze znaczenie dla zapewnienia inwestorom przewidywalności obowiązujących systemów krajowych i ich cech, a tym samym ograniczenia powiązanych kosztów przestrzegania przepisów. Jest to tym bardziej istotne, że – biorąc pod uwagę poziom integracji rynku wewnętrznego – pojedyncza transakcja może wywrzeć wypływ na wiele państw członkowskich w całej Unii. Możliwe jest na przykład, że transakcja mająca na celu nabycie spółki przejmowanej w jednym państwie członkowskim ma również wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny w  innym państwie członkowskim ze względu na strukturę łańcucha dostaw lub inne elementy ekonomiczne łączące spółkę przejmowaną z innymi przedsiębiorstwami mającymi siedzibę w innym państwie członkowskim. W celu rozwiązania takich problemów dotyczących rynku wewnętrznego oraz zapewnienia większej spójności i przewidywalności należy za pośrednictwem działania Unii ustanowić kryteria i elementy, które mają być stosowane do oceny inwestycji zagranicznych.

(8)

W znacznej większości państw członkowskich, ale nie we wszystkich, istnieje instrument ustawodawczy, w którym przewidziano mechanizm monitorowania BIZ. W wielu państwach członkowskich przepisy krajowe obejmują również monitorowanie inwestycji wewnątrzunijnych. Między państwami członkowskimi istnieją znaczne różnice pod względem zakresu, progów i kryteriów stosowanych na potrzeby ustalenia, czy dana inwestycja może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny. Istnieją również różnice w procesach monitorowania. W niektórych państwach członkowskich inwestycja może zostać zrealizowana, zanim wydane zostanie zezwolenie z punktu widzenia wpływu na bezpieczeństwo i porządek publiczny. Inne wymagają jednak, aby inwestycja została sfinalizowana dopiero po wydaniu zezwolenia na podstawie mechanizmu monitorowania. Takie rozbieżności stanowią problem dla sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego. Rozbieżności te generują na przykład nierówne warunki działania i wzrost kosztów przestrzegania przepisów w przypadku inwestorów, którzy muszą zgłosić transakcje w  wielu państwach członkowskich . Niniejsze rozporządzenie pomaga w harmonizacji najważniejszych elementów mechanizmów wdrożonych na szczeblu krajowym. Ma to zasadnicze znaczenie dla zapewnienia inwestorom przewidywalności obowiązujących systemów krajowych i ich cech, a tym samym ograniczenia powiązanych kosztów przestrzegania przepisów. Jest to tym bardziej istotne, że – biorąc pod uwagę wysoki poziom integracji rynku wewnętrznego – pojedyncza transakcja może wywrzeć wypływ na wiele państw członkowskich w całej Unii. Możliwe jest na przykład, że transakcja mająca na celu nabycie spółki przejmowanej w jednym państwie członkowskim ma również wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny w  innych państwach członkowskich ze względu na strukturę łańcucha dostaw lub inne elementy ekonomiczne łączące spółkę przejmowaną z innymi przedsiębiorstwami mającymi siedzibę w innym państwie członkowskim. W celu rozwiązania takich problemów dotyczących rynku wewnętrznego oraz zapewnienia większej spójności i przewidywalności należy za pośrednictwem działania Unii ustanowić kryteria i elementy, które mają być stosowane do oceny inwestycji zagranicznych.

(9)

Aby zapewnić spójne podejście do monitorowania inwestycji zagranicznych w całej Unii, wszystkie państwa członkowskie powinny być zobowiązane do monitorowania inwestycji zagranicznych ze względów bezpieczeństwa lub porządku publicznego. W związku z tym należy zharmonizować podstawowe elementy krajowych mechanizmów monitorowania. Ta minimalna harmonizacja obejmuje zakres inwestycji, które mają być monitorowane, podstawowe właściwości procedury monitorowania oraz interakcję między mechanizmem krajowym a unijnym mechanizmem współpracy. Ponadto państwa członkowskie powinny być również w stanie rozszerzyć zakres swojego krajowego mechanizmu monitorowania w celu uwzględnienia innych rodzajów inwestycji zagranicznych, inwestycji zagranicznych w innych sektorach, dodatkowych docelowych przedsiębiorstw unijnych lub działalności gospodarczych, które dane państwo członkowskie uznaje za kluczowe dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego. W takim przypadku monitorowanie to powinno być zgodne także z przepisami niniejszego rozporządzenia.

(9)

Aby zapewnić spójne podejście do monitorowania inwestycji zagranicznych w całej Unii, wszystkie państwa członkowskie powinny być zobowiązane do monitorowania inwestycji zagranicznych ze względów bezpieczeństwa lub porządku publicznego. W związku z tym należy zharmonizować podstawowe elementy krajowych mechanizmów monitorowania. Ta harmonizacja powinna również obejmować zakres inwestycji, które mają być monitorowane, podstawowe właściwości procedury monitorowania oraz interakcję między mechanizmem krajowym a unijnym mechanizmem współpracy , w tym spójne harmonogramy procedur monitorowania . Ponadto państwa członkowskie powinny być również w stanie rozszerzyć zakres swojego krajowego mechanizmu monitorowania w celu uwzględnienia innych rodzajów inwestycji zagranicznych, inwestycji zagranicznych w innych sektorach, dodatkowych docelowych przedsiębiorstw unijnych lub działalności gospodarczych, które dane państwo członkowskie uznaje za kluczowe dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego. W takim przypadku monitorowanie to powinno być zgodne także z przepisami niniejszego rozporządzenia. Konieczne jest ustanowienie zharmonizowanego i usprawnionego podejścia we wszystkich państwach członkowskich, które zapewni, że inwestycje zagraniczne, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny, będą podlegać spójnej kontroli i skutecznemu podejmowaniu decyzji. W tym celu mechanizmy monitorowania powinny minimalizować złożoność administracyjną, unikać niepotrzebnych opóźnień i uwzględniać ograniczone zasoby małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Ponadto Komisja powinna pełnić rolę koordynatora, aby zapewnić większe bezpieczeństwo Unii, a jednocześnie minimalizować nieefektywność i fragmentaryczne podejścia.

(12)

Monitorowanie inwestycji zagranicznych powinno odbywać się zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem wszystkich dostępnych informacji faktycznych i z poszanowaniem zasady proporcjonalności i innych zasad zapisanych w Traktatach. Ponadto monitorowanie inwestycji zagranicznych, które są realizowane za pośrednictwem jednostek zależnych inwestora zagranicznego mającego siedzibę w Unii, powinno we wszystkich przypadkach być zgodne z wymogami wynikającymi z prawa Unii, a w szczególności z postanowieniami Traktatu dotyczącymi swobody przedsiębiorczości i swobodnego przepływu kapitału, zgodnie z wykładnią dokonaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz celem, jakim jest zachowanie otwartego rynku wewnętrznego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Jakiekolwiek ograniczenia swobody przedsiębiorczości i swobodnego przepływu kapitału w Unii, w tym monitorowanie i środki wynikające z monitorowania, takie jak środki łagodzące i zakazy, powinny być uzasadnione rzeczywistym i wystarczająco poważnym zagrożeniem dla podstawowego interesu społeczeństwa oraz być odpowiednie i konieczne, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości. Jednocześnie, oceniając zasadność i proporcjonalność danego ograniczenia, przy dokonywaniu oceny wszelkich ograniczeń swobody przedsiębiorczości lub swobodnego przepływu kapitału można uwzględnić specyfikę inwestycji realizowanych w Unii za pośrednictwem jednostki zależnej inwestora zagranicznego, w tym, w stosownych przypadkach, we wszelkich opiniach Komisji przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Należy to uczynić z uwzględnieniem włączenia systemów państw członkowskich do ogólnounijnego mechanizmu współpracy.

(12)

Monitorowanie inwestycji zagranicznych powinno odbywać się zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem wszystkich dostępnych informacji faktycznych i z poszanowaniem zasady proporcjonalności i innych zasad zapisanych w Traktatach. Ponadto monitorowanie inwestycji zagranicznych, które są realizowane za pośrednictwem jednostek zależnych inwestora zagranicznego mającego siedzibę w Unii, powinno we wszystkich przypadkach być zgodne z wymogami wynikającymi z prawa Unii, a w szczególności z postanowieniami Traktatu dotyczącymi swobody przedsiębiorczości i swobodnego przepływu kapitału, zgodnie z wykładnią dokonaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz celem, jakim jest zachowanie funkcjonującego, otwartego i odpornego rynku wewnętrznego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Jakiekolwiek ograniczenia swobody przedsiębiorczości i swobodnego przepływu kapitału w Unii, w tym monitorowanie i środki wynikające z monitorowania, takie jak środki łagodzące i zakazy, powinny być uzasadnione rzeczywistym i wystarczająco poważnym zagrożeniem dla podstawowego interesu społeczeństwa oraz być odpowiednie i konieczne, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości. Jednocześnie, przy dokonywaniu oceny zasadności i proporcjonalności wszelkich ograniczeń swobody przedsiębiorczości lub swobodnego przepływu kapitału należy uwzględnić specyfikę inwestycji realizowanych w Unii za pośrednictwem jednostki zależnej inwestora zagranicznego, w tym, w stosownych przypadkach, we wszelkich opiniach lub decyzjach Komisji przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Należy to uczynić z uwzględnieniem włączenia systemów państw członkowskich do ogólnounijnego mechanizmu współpracy.

(14)

Konieczne jest również zwiększenie odpowiedzialności państwa członkowskiego , w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana, wobec Komisji i tych państw członkowskich, które wyrażają należycie uzasadnione obawy dotyczące porządku publicznego lub bezpieczeństwa swojego lub Unii.

(14)

Konieczne jest również zwiększenie odpowiedzialności przyjmującego państwa członkowskiego wobec Komisji i tych państw członkowskich, które wyrażają należycie uzasadnione obawy dotyczące porządku publicznego lub bezpieczeństwa swojego lub Unii.

(15)

Wspólne ramy określone w niniejszym rozporządzeniu powinny pozostawać bez uszczerbku dla wyłącznej odpowiedzialności państw członkowskich w zakresie ochrony ich bezpieczeństwa narodowego zgodnie z art. 4 ust. 2 TUE. Powinny one również pozostawać bez uszczerbku dla ochrony podstawowych interesów bezpieczeństwa państw członkowskich zgodnie z art. 346 TFUE.

(15)

Wspólne ramy określone w niniejszym rozporządzeniu powinny pozostawać bez uszczerbku dla wyłącznej odpowiedzialności każdego państwa członkowskiego w zakresie ochrony jego bezpieczeństwa narodowego zgodnie z art. 4 ust. 2 TUE. Powinny one również pozostawać bez uszczerbku dla ochrony podstawowych interesów bezpieczeństwa państw członkowskich zgodnie z art. 346 TFUE.

(17)

Inwestycje zagraniczne od podstaw występują w przypadku, gdy inwestor zagraniczny lub jednostka zależna inwestora zagranicznego w Unii uruchamia w niej nowe zakłady lub przedsiębiorstwo . Inwestycje zagraniczne od podstaw powinny zostać objęte niniejszym rozporządzeniem w  zakresie, w jakim dane państwo członkowskie uznaje je za istotne do celów monitorowania inwestycji zagranicznych, ponieważ tworzą trwałe i bezpośrednie powiązania między inwestorem zagranicznym a takimi zakładami lub przedsiębiorstwami . Dzięki tworzeniu nowych zakładów inwestor zagraniczny może mieć ponadto wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny, w tym w przypadku gdy ryzyko to dotyczy istotnych nakładów ekonomicznych. Zachęca się zatem państwa członkowskie , aby włączyły inwestycje zagraniczne od podstaw do zakresu transakcji objętych ich mechanizmami monitorowania , w szczególności gdy inwestycje takie mają miejsce w sektorach istotnych dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego lub gdy cechy inwestycji, takie jak rozmiar lub zasadniczy charakter, mają znaczenie dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego tych państw .

(17)

Inwestycje zagraniczne od podstaw występują w przypadku, gdy inwestor zagraniczny lub jednostka zależna inwestora zagranicznego w Unii uruchamia w niej nowe zakłady lub przedsiębiorstwo w  celu prowadzenia nowej działalności gospodarczej . Dzięki tworzeniu nowych zakładów inwestor zagraniczny może mieć wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny, w tym w przypadku gdy ryzyko to dotyczy istotnych nakładów ekonomicznych. Państwa członkowskie powinny zatem włączyć inwestycje zagraniczne od podstaw do zakresu transakcji objętych ich mechanizmami monitorowania.

(18)

Aby zapewnić spójne i przewidywalne procesy monitorowania, należy określić podstawowe cechy mechanizmów monitorowania, które mają zostać wdrożone przez państwa członkowskie. Cechy te powinny uwzględniać co najmniej zakres transakcji, które mają podlegać wymogowi uzyskania zezwolenia, terminy na przeprowadzenie monitorowania oraz możliwość złożenia odwołania przez przedsiębiorstwa w następstwie decyzji dotyczącej monitorowania. Przepisy i procedury dotyczące mechanizmów monitorowania powinny być przejrzyste i nie powinny wprowadzać różnic w traktowaniu poszczególnych państw trzecich.

(18)

Aby zapewnić spójne i przewidywalne procesy monitorowania, należy określić podstawowe cechy mechanizmów monitorowania, które mają zostać wdrożone przez państwa członkowskie. Cechy te powinny uwzględniać co najmniej zakres transakcji, które mają podlegać wymogowi uzyskania zezwolenia, terminy na przeprowadzenie monitorowania , możliwość złożenia odwołania przez przedsiębiorstwa w następstwie decyzji dotyczącej monitorowania od takich decyzji oraz zdolność organów monitorujących do skutecznego reagowania na przypadki niezgodności lub obchodzenia przepisów . Przepisy i procedury dotyczące mechanizmów monitorowania powinny być przejrzyste i nie powinny wprowadzać różnic w traktowaniu poszczególnych państw trzecich. Procedura składania wniosku o zezwolenie powinna zapewniać, że wymogi zgodności są ograniczone do minimum.

(19)

Mechanizm współpracy ustanowiony w rozporządzeniu (UE) 2019/452 umożliwia państwom członkowskim współpracę oraz wzajemną pomoc w przypadku, gdy bezpośrednia inwestycja zagraniczna w jednym państwie członkowskim mogłaby mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny innych państw członkowskich bądź stwarzać ryzyko dla projektów lub programów leżących w interesie Unii. Mechanizm ten okazał się jak dotąd bardzo przydatny, w związku z czym należy go utrzymać i  wzmocnić na podstawie niniejszego rozporządzenia.

(19)

Mechanizm współpracy ustanowiony w rozporządzeniu (UE) 2019/452 umożliwia państwom członkowskim współpracę oraz wzajemną pomoc w przypadku, gdy bezpośrednia inwestycja zagraniczna w jednym państwie członkowskim mogłaby mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny innych państw członkowskich lub Unii bądź stwarzać ryzyko dla projektów lub programów leżących w interesie Unii. Mechanizm ten okazał się jak dotąd bardzo przydatny, w związku z czym należy go utrzymać , wzmocnić i rozszerzyć na mocy niniejszego rozporządzenia , aby zapewnić bardziej ujednolicone podejście do inwestycji zagranicznych w całej Unii .

(20)

Aby zapewnić odpowiednią identyfikację inwestycji zagranicznych, które mogą mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w Unii, państwa członkowskie powinny monitorować inwestycje zagraniczne, w przypadku gdy docelowe przedsiębiorstwo unijne jest częścią projektu lub programu leżącego w interesie Unii lub uczestniczy w takim projekcie lub programie lub gdy działalność gospodarcza docelowego przedsiębiorstwa unijnego dotyczy technologii, aktywów, zakładu, urządzeń, sieci, systemu lub usługi o szczególnym znaczeniu dla interesów Unii związanych z bezpieczeństwem lub porządkiem publicznym. Oprócz tych kryteriów mechanizmy monitorowania mogą mieć zastosowanie do innych sektorów, docelowych przedsiębiorstw unijnych lub działalności gospodarczej, które dane państwo członkowskie uzna za kluczowe dla swojego bezpieczeństwa lub porządku publicznego.

(20)

Aby zapewnić odpowiednią identyfikację inwestycji zagranicznych, które mogą mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w Unii, państwa członkowskie powinny monitorować inwestycje zagraniczne, w przypadku gdy docelowe przedsiębiorstwo unijne jest częścią projektu lub programu leżącego w interesie Unii lub uczestniczy w takim projekcie lub programie lub gdy działalność gospodarcza docelowego przedsiębiorstwa unijnego dotyczy technologii, materiałów, aktywów, zakładu, urządzeń, sieci, systemu lub usługi o szczególnym znaczeniu dla interesów Unii związanych z bezpieczeństwem lub porządkiem publicznym . Państwa członkowskie powinny również monitorować inwestycje zagraniczne od podstaw w takich wrażliwych programach lub sektorach, gdy szczególne ryzyko wynika z charakterystyki inwestora i wielkości transakcji . Oprócz tych kryteriów mechanizmy monitorowania mogą mieć zastosowanie do innych sektorów, docelowych przedsiębiorstw unijnych lub działalności gospodarczej, które dane państwo członkowskie uzna za kluczowe dla swojego bezpieczeństwa lub porządku publicznego.

(21)

W celu zapewnienia, aby mechanizm współpracy koncentrował się wyłącznie na inwestycjach zagranicznych, w przypadku których cechy inwestora zagranicznego lub docelowego przedsiębiorstwa unijnego mogą wpływać na bezpieczeństwo lub porządek publiczny, należy ustanowić oparte na analizie ryzyka warunki zgłaszania pozostałym państwom członkowskim lub Komisji inwestycji zagranicznych podlegających monitorowaniu w danym państwie członkowskim. Jeżeli inwestycja zagraniczna nie spełnia żadnego z warunków, państwo członkowskie, w którym dana inwestycja zagraniczna podlega monitorowaniu, może zgłosić tę inwestycję zagraniczną pozostałym państwom członkowskim i Komisji, w tym w przypadku gdy docelowe przedsiębiorstwo unijne prowadzi znaczącą działalność w innych państwach członkowskich lub należy do grupy przedsiębiorstw posiadającej szereg spółek w różnych państwach członkowskich.

(21)

W celu zapewnienia, aby mechanizm współpracy koncentrował się wyłącznie na inwestycjach zagranicznych, w przypadku których cechy inwestora zagranicznego lub docelowego przedsiębiorstwa unijnego mogą wpływać na bezpieczeństwo lub porządek publiczny, należy ustanowić oparte na analizie ryzyka warunki zgłaszania pozostałym państwom członkowskim lub Komisji inwestycji zagranicznych podlegających monitorowaniu w danym państwie członkowskim. W szczególności państwo członkowskie powinno ocenić, czy inwestor zagraniczny jest kontrolowany przez rząd państwa trzeciego lub znajduje się pod jego wpływem. Kontrolę lub wpływ można określić na podstawie takich kryteriów, jak bezpośrednie lub pośrednie progi własności, charakter i zakres finansowania przez rząd państwa trzeciego oraz szczególne ustalenia dotyczące zarządzania, takie jak złote akcje. Warunek ten powinien obejmować także przypadki nieprzejrzystej lub niejasnej struktury własności, lub sytuacje, kiedy to beneficjent rzeczywisty nie jest znany. Jeżeli inwestycja zagraniczna nie spełnia żadnego z warunków, państwo członkowskie, w którym dana inwestycja zagraniczna podlega monitorowaniu, może zgłosić tę inwestycję zagraniczną pozostałym państwom członkowskim i Komisji, w tym w przypadku gdy docelowe przedsiębiorstwo unijne prowadzi znaczącą działalność w innych państwach członkowskich lub należy do grupy przedsiębiorstw posiadającej szereg spółek w różnych państwach członkowskich.

(22)

Aby zapewnić odpowiednią identyfikację prawdopodobnego wpływu inwestycji zagranicznych na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w co najmniej jednym państwie członkowskim, państwa członkowskie powinny mieć możliwość przedstawienia uwag państwu członkowskiemu, w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana, nawet jeżeli to państwo członkowskie nie monitoruje tej inwestycji zagranicznej lub jeżeli inwestycja zagraniczna jest monitorowana, ale nie została zgłoszona do mechanizmu współpracy. Wnioski o przekazanie informacji, odpowiedzi i uwagi przedłożone przez państwa członkowskie powinny być jednocześnie zgłaszane Komisji.

(22)

Aby zapewnić odpowiednią identyfikację prawdopodobnego wpływu inwestycji zagranicznych na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w co najmniej jednym państwie członkowskim, państwa członkowskie powinny mieć możliwość przedstawienia uwag państwu członkowskiemu, w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana, nawet jeżeli to państwo członkowskie nie monitoruje tej inwestycji zagranicznej lub jeżeli inwestycja zagraniczna jest monitorowana, ale nie została zgłoszona do mechanizmu współpracy. Wnioski o przekazanie informacji, odpowiedzi i uwagi przedłożone przez państwa członkowskie powinny być jednocześnie zgłaszane Komisji , aby zapewnić przejrzystość całego procesu .

(23)

Aby zapewnić odpowiednią identyfikację prawdopodobnego wpływu inwestycji zagranicznej na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w co najmniej jednym państwie członkowskim lub w Unii jako całości, Komisja powinna mieć możliwość wydania opinii – w rozumieniu art. 288 TFUE – skierowanej do państwa członkowskiego , w którym inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana , nawet jeżeli ta inwestycja zagraniczna nie podlega monitorowaniu w tym państwie członkowskim lub jeżeli ta inwestycja zagraniczna jest monitorowana, ale nie została zgłoszona do mechanizmu współpracy.

(23)

Aby zapewnić odpowiednią identyfikację prawdopodobnego wpływu inwestycji zagranicznej na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w co najmniej jednym państwie członkowskim lub w Unii jako całości, Komisja powinna mieć możliwość wydania opinii – w rozumieniu art. 288 TFUE – skierowanej do przyjmującego państwa członkowskiego, nawet jeżeli ta inwestycja zagraniczna nie podlega monitorowaniu w tym państwie członkowskim lub jeżeli ta inwestycja zagraniczna jest monitorowana, ale nie została zgłoszona do mechanizmu współpracy. Aby zapewnić przejrzystość i przewidywalność, podstawą opinii Komisji powinno być konkretne i udokumentowane ryzyko i powinny one być zgodne z ustalonymi kryteriami wydawania, w tym udokumentowanymi zagrożeniami dla bezpieczeństwa lub problemami transgranicznymi.

(24)

Co więcej, aby umożliwić ochronę bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w przypadku gdy prawdopodobny wpływ inwestycji zagranicznej w docelowe przedsiębiorstwo unijne zapewnia rozwój, utrzymanie lub nabycie infrastruktury, technologii lub nakładów o kluczowym znaczeniu dla Unii jako całości, Komisja powinna mieć możliwość wydania opinii. Dałoby to Komisji narzędzie pozwalające na ochronę projektów i programów, które służą Unii jako całości i stanowią istotny wkład na rzecz bezpieczeństwa lub porządku publicznego Unii. Opinię Komisji identyfikującą prawdopodobny wpływ na projekty lub programy leżące w interesie Unii ze względów bezpieczeństwa lub porządku publicznego należy przekazać wszystkim państwom członkowskim.

(24)

Co więcej, aby zapewnić ochronę bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w przypadku gdy prawdopodobny wpływ inwestycji zagranicznej w docelowe przedsiębiorstwo unijne zapewnia rozwój, utrzymanie lub nabycie infrastruktury, technologii lub nakładów o kluczowym znaczeniu dla Unii jako całości, Komisja powinna mieć możliwość wydania opinii. Dałoby to Komisji narzędzie pozwalające na ochronę projektów i programów, które służą Unii jako całości i stanowią istotny wkład na rzecz bezpieczeństwa lub porządku publicznego Unii. Opinię Komisji identyfikującą prawdopodobny wpływ na projekty lub programy leżące w interesie Unii ze względów bezpieczeństwa lub porządku publicznego należy przekazać wszystkim państwom członkowskim.

(25)

Komisja powinna ponadto mieć możliwość przyjęcia opinii skierowanej do wszystkich państw członkowskich, jeżeli zidentyfikuje szereg inwestycji zagranicznych, które – w łącznym ujęciu – mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny Unii. Sytuacja taka może mieć miejsce w szczególności, gdy kilka inwestycji zagranicznych wykazuje porównywalne cechy. Dotyczy to przypadków, w których inwestycji zagranicznych dokonuje ten sam inwestor zagraniczny lub inwestorzy zagraniczni stwarzający podobne zagrożenia lub w których kilka inwestycji zagranicznych wiąże się z tym samym docelowym przedsiębiorstwem lub tą samą infrastrukturą, w tym transeuropejską infrastrukturą transportu, energii i komunikacji. Państwa członkowskie i Komisja powinny omówić analizę ryzyka i możliwe sposoby przeciwdziałania zagrożeniom zidentyfikowanym w opinii.

(25)

Komisja powinna ponadto mieć możliwość przyjęcia opinii skierowanej do wszystkich państw członkowskich, jeżeli zidentyfikuje szereg inwestycji zagranicznych, które – w łącznym ujęciu – mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny Unii. Sytuacja taka może mieć miejsce w szczególności, gdy kilka inwestycji zagranicznych wykazuje porównywalne cechy. Dotyczy to przypadków, w których inwestycji zagranicznych dokonuje ten sam inwestor zagraniczny lub inwestorzy zagraniczni stwarzający podobne zagrożenia lub w których kilka inwestycji zagranicznych wiąże się z tym samym docelowym przedsiębiorstwem unijnym lub tą samą infrastrukturą unijną , w tym transeuropejską infrastrukturą transportu, energii i komunikacji. Państwa członkowskie i Komisja powinny omówić analizę ryzyka i możliwe sposoby przeciwdziałania zagrożeniom zidentyfikowanym w opinii , aby zapewnić skoordynowane podejście .

(26)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przedstawienia uwag, a Komisja powinna mieć możliwość wydania opinii w przypadku inwestycji zagranicznych, które zostały zrealizowane, ale nie zostały zgłoszone w  ciągu 15 miesięcy po zrealizowaniu danej inwestycji zagranicznej; pozwoli to na ochronę bezpieczeństwa i porządku publicznego, jednocześnie zapewniając inwestorom większą pewność.

(26)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość przedstawienia uwag, a Komisja powinna mieć możliwość wydania opinii w przypadku inwestycji zagranicznych, które zostały zrealizowane, ale nie zostały zgłoszone w  terminie 15 miesięcy od realizacji danej inwestycji zagranicznej; pozwoli to na ochronę bezpieczeństwa i porządku publicznego, jednocześnie zapewniając inwestorom większą pewność.

(27)

Dla większej jasności wykaz projektów lub programów leżących w interesie Unii należy wymienić w załączniku I. Powinny one obejmować wszelkie inwestycje zagraniczne podejmowane w ramach transeuropejskich sieci na rzecz transportu, energii i komunikacji, a także programy zapewniające finansowanie badań i rozwoju działań istotnych dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego Unii. Ze względu na znaczenie tych projektów i programów dla bezpieczeństwa i porządku publicznego Unii państwa członkowskie powinny monitorować inwestycje zagraniczne w przedsiębiorstwa unijne, które są częścią tych projektów lub programów, w tym otrzymujących finansowanie z Unii, lub które w nich uczestniczą.

(27)

Dla większej jasności wykaz projektów lub programów leżących w interesie Unii należy wymienić w załączniku I. Powinny one obejmować wszelkie inwestycje zagraniczne podejmowane w ramach transeuropejskich sieci na rzecz transportu, energii i komunikacji, a także programy zapewniające finansowanie badań i rozwoju działań istotnych dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego Unii. Ze względu na znaczenie tych projektów i programów dla bezpieczeństwa i porządku publicznego Unii oraz ich nieodłączny transgraniczny charakter i sieciowy charakter państwa członkowskie powinny monitorować inwestycje zagraniczne w przedsiębiorstwa unijne, które są częścią tych projektów lub programów, w tym otrzymujących finansowanie z Unii, lub które w nich uczestniczą.

(28)

Aby zapewnić odpowiednie przeciwdziałanie prawdopodobnemu wpływowi inwestycji zagranicznej na bezpieczeństwo lub porządek publiczny co najmniej jednego państwa członkowskiego, państwo członkowskie otrzymujące należycie uzasadnione uwagi od innych państw członkowskich lub opinię Komisji powinno w jak największym stopniu uwzględnić takie uwagi lub opinię, w tym w przypadku gdy uzna, że wpływ nie dotyczy jego własnego bezpieczeństwa ani porządku publicznego. Państwo członkowskie powinno w razie potrzeby skoordynować swoje działania z Komisją i zainteresowanymi państwami członkowskimi oraz przekazać im pisemną informację zwrotną na temat podjętej decyzji oraz sposobu, w jaki – w jak największym stopniu – uwzględniono uwagi i opinię. Ostateczna decyzja dotycząca inwestycji zagranicznych powinna pozostawać w  wyłącznej gestii państwa członkowskiego, w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana .

(28)

Aby zapewnić odpowiednie przeciwdziałanie prawdopodobnemu wpływowi inwestycji zagranicznej na bezpieczeństwo lub porządek publiczny co najmniej jednego państwa członkowskiego, państwo członkowskie otrzymujące należycie uzasadnione uwagi od innych państw członkowskich lub opinię Komisji powinno w jak największym stopniu uwzględnić takie uwagi lub opinię, w tym w przypadku gdy uzna, że wpływ nie dotyczy jego własnego bezpieczeństwa ani porządku publicznego. Państwo członkowskie powinno w razie potrzeby skoordynować swoje działania z Komisją i zainteresowanymi państwami członkowskimi oraz przekazać im swój projekt decyzji wraz z pisemną informacją zwrotną na temat sposobu, w jaki – w jak największym stopniu – uwzględniono uwagi i opinię. Projekt decyzji powinien pozostać otwarty na zmiany w  celu uwzględnienia opinii wyrażonych przez zainteresowane państwa członkowskie i Komisję .

(28a)

Przyjmujące państwo członkowskie i inne państwo członkowskie lub Komisja mogą w pewnych przypadkach nie zgadzać się co do potencjalnego wpływu inwestycji na bezpieczeństwo i porządek publiczny danego państwa członkowskiego lub Unii. Pozostawienie kwestii rozstrzygania takich sporów wyłącznie przyjmującemu państwu członkowskiemu niesie za sobą ryzyko wystąpienia wpływu na bezpieczeństwo i porządek publiczny Unii jako całości oraz ryzyko podważenia funkcjonowania mechanizmu współpracy. W związku z tym w takich przypadkach Komisja powinna być uprawniona do wydawania decyzji oceniającej prawdopodobny wpływ inwestycji na bezpieczeństwo i porządek publiczny na podstawie informacji przekazanych przez przyjmujące państwo członkowskie oraz własnych ustaleń, w przypadku gdy przeprowadziła dochodzenie. We wszystkich pozostałych przypadkach ostateczna decyzja powinna pozostać w gestii przyjmującego państwa członkowskiego.

(28b)

W ramach podziału obowiązków na podstawie niniejszego rozporządzenia między państwami członkowskimi a Komisją krajowe organy monitorujące napotykają ograniczenia przy prowadzeniu dochodzeń w sprawie transakcji w ramach inwestycji zagranicznej poza ich granicami geograficznymi, co może mieć wpływ na skuteczność ich analizy. Może tak być na przykład w przypadku, gdy klienci spółki przejmowanej mają siedzibę w innym państwie członkowskim, a ich opinie mogą mieć kluczowe znaczenie dla oceny podatności spółki przejmowanej na zagrożenia dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego, np. w kwestii dostępności alternatywnych dostawców w odniesieniu do towarów lub usług spółki przejmowanej. Komisja, z uwagi na swoją transgraniczną perspektywę, może zaradzić tym ograniczeniom i wnieść wkład w ocenę wpływu transakcji dotyczących inwestycji zagranicznych na bezpieczeństwo i porządek publiczny. W tym celu należy przyznać Komisji odpowiednie uprawnienia dochodzeniowe do gromadzenia niezbędnych informacji. Komisja powinna mieć możliwość zwracania się o informacje do podmiotów z innego państwa członkowskiego, w przypadku gdy takich informacji nie można skutecznie uzyskać za pośrednictwem mechanizmu współpracy. Uprawnienie Komisji do zwracania się o informacje powinno opierać się na uzasadnionym wniosku państwa członkowskiego. Jeżeli jednak organy krajowe napotykają ograniczenia prawne lub proceduralne, takie jak krótkie terminy proceduralne, Komisja powinna móc działać niezależnie, o ile zostało powiadomione przyjmujące państwo członkowskie. Uprawnienie to powinno być ograniczone do informacji, które są niezbędne do oceny wpływu transakcji na więcej niż jedno państwo członkowskie, w tym jej niekorzystnych skutków dla programów i projektów unijnych.

(29)

W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania mechanizmu współpracy ważne jest, aby państwo członkowskie zgłaszające inwestycję zagraniczną do mechanizmu współpracy miało obowiązek zagwarantowania minimalnego poziomu informacji w znormalizowanym formacie. Jeżeli współpraca dotyczy inwestycji zagranicznej niezgłoszonej do mechanizmu współpracy, państwo członkowskie , w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana, powinno być w stanie zapewnić co najmniej taki sam minimalny poziom informacji. Komisja i państwa członkowskie mogą zwrócić się do państwa członkowskiego, w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana, o przekazanie dodatkowych informacji. Taki wniosek o udzielenie dodatkowych informacji powinien być należycie uzasadniony, ograniczony do informacji, które są niezbędne do przedstawienia przez państwa członkowskie uwag lub do wydania przez Komisję opinii, proporcjonalnie do celów wniosku i bez nadmiernego obciążania zgłaszającego państwa członkowskiego.

(29)

W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania mechanizmu współpracy ważne jest, aby państwo członkowskie zgłaszające inwestycję zagraniczną do mechanizmu współpracy miało obowiązek zagwarantowania minimalnego zestawu informacji w znormalizowanym formacie. Jeżeli współpraca dotyczy inwestycji zagranicznej niezgłoszonej do mechanizmu współpracy, przyjmujące państwo członkowskie powinno być w stanie zapewnić co najmniej taki sam minimalny zestaw informacji. Komisja i państwa członkowskie mogą zwrócić się do państwa członkowskiego, w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana, o przekazanie dodatkowych informacji. Taki wniosek o udzielenie dodatkowych informacji powinien być należycie uzasadniony, ograniczony do informacji, które są niezbędne do przedstawienia przez państwa członkowskie uwag lub do wydania przez Komisję opinii, proporcjonalnie do celów wniosku i bez nadmiernego obciążania zgłaszającego państwa członkowskiego i zainteresowanych przedsiębiorstw. W stosownych przypadkach Komisja może zwrócić się o informacje do innych organów unijnych, takich jak Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych, Jednolity Mechanizm Nadzorczy lub Europejski Bank Centralny.

(30)

W celu zapewnienia, aby współpraca opierała się na pełnych i dokładnych informacjach, inwestor zagraniczny lub przedsiębiorstwo powinni przekazać wszelkie istotne informacje wymagane przez państwo członkowskie, w którym mają siedzibę, lub państwo członkowskie , w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana . W wyjątkowych okolicznościach, gdy – mimo najlepszych starań – dane państwo członkowskie nie jest w stanie uzyskać informacji wymaganych przez inne państwo członkowskie lub Komisję, powinno je niezwłocznie o tym fakcie powiadomić. W takim przypadku każda uwaga przedstawiona przez inne państwo członkowskie lub każda opinia wydana przez Komisję w ramach mechanizmu współpracy powinna opierać się na dostępnych im informacjach.

(30)

W celu zapewnienia, aby współpraca opierała się na pełnych i dokładnych informacjach, inwestor zagraniczny lub przedsiębiorstwo powinni przekazać wszelkie istotne informacje wymagane przez państwo członkowskie, w którym mają siedzibę, lub przyjmujące państwo członkowskie. W wyjątkowych okolicznościach, gdy – mimo najlepszych starań – dane państwo członkowskie nie jest w stanie uzyskać informacji wymaganych przez inne państwo członkowskie lub Komisję, powinno je niezwłocznie o tym fakcie powiadomić. W takim przypadku każda uwaga przedstawiona przez inne państwo członkowskie lub każda opinia wydana przez Komisję w ramach mechanizmu współpracy powinna opierać się na dostępnych im informacjach.

(31)

W celu zapewnienia, aby mechanizm współpracy był wykorzystywany wyłącznie w celu ochrony bezpieczeństwa lub porządku publicznego, państwa członkowskie powinny należycie uzasadnić każdy wniosek o udzielenie informacji dotyczących konkretnej inwestycji zagranicznej w innym państwie członkowskim oraz każdą uwagę kierowaną przez nie do tego państwa członkowskiego. Takie same wymogi mają zastosowanie w sytuacji, gdy Komisja zwraca się o informacje na temat konkretnej inwestycji zagranicznej lub wydaje opinię skierowaną do danego państwa członkowskiego.

(31)

W celu zapewnienia, aby mechanizm współpracy był wykorzystywany wyłącznie w celu ochrony bezpieczeństwa lub porządku publicznego, państwa członkowskie powinny należycie uzasadnić każdy wniosek o udzielenie informacji dotyczących konkretnej inwestycji zagranicznej w innym państwie członkowskim oraz każdą uwagę kierowaną przez nie do tego państwa członkowskiego. Ma to zasadnicze znaczenie dla zapobiegania niewłaściwemu wykorzystywaniu mechanizmu i zapewnienia, aby koncentrował się on wyłącznie na kwestiach bezpieczeństwa i porządku publicznego. Takie same wymogi mają zastosowanie w sytuacji, gdy Komisja zwraca się o informacje na temat konkretnej inwestycji zagranicznej lub wydaje opinię skierowaną do danego państwa członkowskiego.

(31a)

Bez uszczerbku dla mechanizmu współpracy trzeba informować o udziale przedsiębiorstw z państw trzecich w projektach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub w infrastrukturze krytycznej, która ma strategiczne znaczenie dla Unii, lub o wkładzie w takie projekty lub infrastrukturę, aby umożliwić interwencję organów publicznych w sytuacji, gdy taki udział lub wkład może mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w Unii, a nie wchodzi w zakres niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie mogą zgłaszać uwagi innym państwom członkowskim oraz Komisji. W stosownych przypadkach Komisja może zwrócić się o dodatkowe informacje i monitorować sytuację.

(32)

Państwa członkowskie lub Komisja mogą, stosownie do przypadku, brać pod uwagę istotne informacje otrzymane od podmiotów gospodarczych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz innych partnerów społecznych (takich jak związki zawodowe) dotyczące inwestycji zagranicznych, które mogą mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny.

(32)

Państwa członkowskie lub Komisja mogą, stosownie do przypadku, brać pod uwagę istotne informacje otrzymane od podmiotów gospodarczych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz innych partnerów społecznych (takich jak związki zawodowe) dotyczące inwestycji zagranicznych, które mogą mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny. Informacje te powinny zostać dokładnie ocenione i mogą prowadzić do wszczęcia procedury monitorowania przez przyjmujące państwo członkowskie.

(33)

Państwo członkowskie , w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana, może poinformować inne państwa członkowskie lub Komisję, jeżeli chce, aby dokonały one pogłębionej analizy co najmniej jednego z aspektów inwestycji zagranicznej ocenianej w ramach mechanizmu współpracy, lub jeżeli dowiaduje się o nowych okolicznościach lub uzyskuje nowe informacje, które mogą mieć wpływ na ocenę inwestycji zagranicznej. Pozostałe państwa członkowskie i Komisja mogą wówczas otrzymać dodatkowy czas na uzupełnienie oceny inwestycji zagranicznej.

(33)

Przyjmujące państwo członkowskie może poinformować inne państwa członkowskie lub Komisję, jeżeli dowiaduje się o nowych okolicznościach lub uzyskuje nowe informacje, które mogą mieć wpływ na ocenę zgłoszonej inwestycji zagranicznej. Pozostałe państwa członkowskie i Komisja mogą wówczas otrzymać dodatkowy czas na uzupełnienie oceny inwestycji zagranicznej. W takich przypadkach każde przedłużenie okresu oceny powinno być ograniczone do minimum i nie powinno nadmiernie opóźniać ogólnej procedury monitorowania.

(34)

Aby zapewnić skuteczność i sprawne funkcjonowanie mechanizmu współpracy, konieczne jest dostosowanie terminów i procedur w przypadku, gdy w kilku państwach członkowskich monitoruje się szereg inwestycji zagranicznych powiązanych z tą samą transakcją o szerszym zakresie. W przypadku takich transakcji obejmujących wiele państw wnioskodawca powinien jednocześnie złożyć poszczególne wnioski o udzielenie zezwolenia w zainteresowanych państwach członkowskich. Te państwa członkowskie powinny ponadto jednocześnie zgłosić wnioski do mechanizmu współpracy. W celu zapewnienia skutecznego rozpatrywania tych transakcji obejmujących wiele państw zainteresowane państwa członkowskie powinny skoordynować działania i uzgodnić, czy inwestycje zagraniczne podlegają obowiązkowi zgłoszenia i kiedy należy je zgłosić . Zainteresowane państwa członkowskie powinny również skoordynować działania w celu podjęcia ostatecznej decyzji. Jeżeli zainteresowane państwa członkowskie zamierzają udzielić zezwolenia na daną inwestycję zagraniczną na określonych warunkach, powinny zapewnić, aby warunki te były ze sobą zgodne i odpowiednio uwzględniały ryzyko transgraniczne. Przed wprowadzeniem zakazu dotyczącego danej inwestycji zagranicznej zainteresowane państwa członkowskie powinny rozważyć, czy dla zaradzenia prawdopodobnemu wpływowi na bezpieczeństwo lub porządek publiczny wystarczające nie okazałoby się warunkowe zezwolenie obejmujące skoordynowane środki i ich skoordynowane egzekwowanie. Komisja powinna mieć możliwość uczestniczenia w takiej koordynacji.

(34)

Aby zapewnić skuteczność i sprawne funkcjonowanie mechanizmu współpracy, konieczne jest dostosowanie terminów i procedur w przypadku, gdy w kilku państwach członkowskich monitoruje się szereg inwestycji zagranicznych powiązanych z tą samą transakcją o szerszym zakresie. W przypadku takich transakcji obejmujących wiele państw wnioskodawca powinien złożyć poszczególne wnioski o udzielenie zezwolenia w zainteresowanych państwach członkowskich w ograniczonym terminie . Te państwa członkowskie powinny ponadto jednocześnie dążyć do zgłaszania wniosków do mechanizmu współpracy w ograniczonych ramach czasowych . W celu zapewnienia skutecznego rozpatrywania tych transakcji obejmujących wiele państw zainteresowane państwa członkowskie powinny skoordynować działania i uzgodnić, czy inwestycje zagraniczne podlegają obowiązkowi zgłoszenia oraz w jaki sposób zostaną zharmonizowane ich terminy proceduralne . Zainteresowane państwa członkowskie powinny również skoordynować treść swojej ostatecznej decyzji. Jeżeli zainteresowane państwa członkowskie zamierzają udzielić zezwolenia na daną inwestycję zagraniczną na określonych warunkach, powinny zapewnić, aby warunki te były ze sobą zgodne i odpowiednio uwzględniały ryzyko transgraniczne. Przed wprowadzeniem zakazu dotyczącego danej inwestycji zagranicznej zainteresowane państwa członkowskie powinny rozważyć, czy dla zaradzenia prawdopodobnemu wpływowi na bezpieczeństwo lub porządek publiczny wystarczające nie okazałoby się warunkowe zezwolenie obejmujące skoordynowane środki i ich skoordynowane egzekwowanie. Komisja powinna mieć możliwość pełnego uczestniczenia w takiej koordynacji.

(34a)

Aby zapewnić skuteczną i bezpieczną wymianę informacji dokonywaną między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a Komisją na podstawie niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna stworzyć i utrzymywać bezpieczny, zaszyfrowany system cyfrowy spełniający najwyższe standardy ochrony i bezpieczeństwa danych. Aby zagwarantować poufność i integralność komunikacji, wszelka wymiana informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia powinna odbywać się wyłącznie za pośrednictwem tego systemu, a system powinien obejmować możliwości monitorowania i audytu w celu zapewnienia zgodności z normami bezpieczeństwa.

(34b)

Aby zapewnić bezpieczne i wydajne przesyłanie i przetwarzanie wniosków składanych w związku z monitorowaniem inwestycji zagranicznych oraz aby złagodzić obciążenie administracyjne zarówno dla wnioskodawców, jak i organów administracyjnych, należy stworzyć jeden portal elektroniczny na szczeblu Unii. Portal ten powinien zapewnić istnienie jednolitego mechanizmu dla wnioskodawców i ich przedstawicieli, który umożliwi zgłaszanie transakcji krajowym organom monitorującym drogą elektroniczną. Komisja powinna zaprojektować system tak, aby był przyjazny dla użytkownika i zapewniał zgodność z obowiązującymi przepisami o ochronie danych i normami bezpieczeństwa.

(35)

W celu zapewnienia spójnego podejścia do monitorowania inwestycji w całej Unii istotne jest, aby normy i kryteria stosowane do oceny prawdopodobnego ryzyka dla bezpieczeństwa i porządku publicznego były normami i kryteriami określonymi na szczeblu Unii – w niniejszym rozporządzeniu. Powinny one obejmować wpływ na bezpieczeństwo, integralność i  funkcjonowanie infrastruktury krytycznej, dostępność technologii krytycznych (w tym kluczowych technologii prorozwojowych) oraz ciągłość dostaw nakładów krytycznych na rzecz bezpieczeństwa lub porządku publicznego, których zakłócenie, awaria, utrata lub zniszczenie miałyby istotny wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny w co najmniej jednym państwie członkowskim lub w Unii jako całości. Z tego względu państwa członkowskie i Komisja powinny również wziąć pod uwagę kontekst i okoliczności danej inwestycji zagranicznej. W szczególności powinny one uwzględnić, czy inwestor jest bezpośrednio lub pośrednio , na przykład poprzez istotny poziom finansowania, kontrolowany przez rząd państwa trzeciego lub czy uczestniczy w realizacji celów politycznych państw trzecich polegających na zwiększaniu ich zdolności wojskowych. W tym kontekście państwa członkowskie i Komisja powinny również w stosownych przypadkach rozważyć, dlaczego inwestor zagraniczny, jego beneficjent rzeczywisty, którakolwiek z jego jednostek zależnych lub osoba działająca w imieniu takiego inwestora zagranicznego lub pod jego kierunkiem podlega jakimkolwiek unijnym środkom ograniczającym na podstawie art. 215 TFUE.

(35)

W celu zapewnienia spójnego podejścia do monitorowania inwestycji w całej Unii istotne jest, aby normy i kryteria stosowane do oceny prawdopodobnego ryzyka dla bezpieczeństwa i porządku publicznego były normami i kryteriami określonymi na szczeblu Unii – w niniejszym rozporządzeniu. Powinny one obejmować wpływ na bezpieczeństwo, integralność , funkcjonowanie i  odporność infrastruktury krytycznej i rynku wewnętrznego , dostępność i absorpcję technologii krytycznych i wiedzy krytycznej (w tym kluczowych technologii prorozwojowych) , ciągłość dostaw nakładów krytycznych na rzecz bezpieczeństwa lub porządku publicznego, których zakłócenie, awaria, utrata lub zniszczenie miałyby istotny wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny w co najmniej jednym państwie członkowskim lub w Unii jako całości , bezpieczeństwo obiektów wojskowych i innych newralgicznych obiektów publicznych oraz zdolność do zaradzenia strategicznym zależnościom . Z tego względu państwa członkowskie i Komisja powinny również wziąć pod uwagę kontekst i okoliczności danej inwestycji zagranicznej. W szczególności powinny one uwzględnić, czy inwestor zaangażował się w nielegalne działania , w tym powtarzające się nieprzestrzeganie norm prawnych Unii, czy uczestniczy w realizacji celów politycznych państw trzecich lub czy ma na celu zwiększanie ich zdolności wojskowych lub ułatwianie naruszeń prawa międzynarodowego. Dążenie do osiągnięcia celów politycznych państwa trzeciego może wiązać się z wywieraniem przez jego rząd wpływu na przedsiębiorstwa, co prowadzi do znaczących zakłóceń na rynku . W tym kontekście państwa członkowskie i Komisja powinny również w stosownych przypadkach rozważyć, dlaczego inwestor zagraniczny, jego beneficjent rzeczywisty, którakolwiek z jego jednostek zależnych lub osoba działająca w imieniu takiego inwestora zagranicznego lub pod jego kierunkiem podlega jakimkolwiek unijnym środkom ograniczającym na podstawie art. 215 TFUE.

(36)

Jeżeli państwo członkowskie , w którym dana inwestycja zagraniczna jest planowana lub została zrealizowana, stwierdzi, że inwestycja zagraniczna może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w Unii, wskazane jest zobowiązanie tego państwa członkowskiego do wdrożenia odpowiednich środków w celu ograniczenia ryzyka, o ile takie środki są dostępne, i państwo to uzna je za odpowiednie, z uwzględnieniem w jak największym stopniu uwag innych państw członkowskich oraz opinii wydanej przez Komisję, w stosownych przypadkach. Inwestycje zagraniczne powinny być zakazane jedynie w wyjątkowych sytuacjach i w przypadkach, gdy środki łagodzące lub środki dostępne na podstawie prawa Unii lub prawa krajowego inne niż mechanizm monitorowania nie wystarczają, aby ograniczyć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny.

(36)

Jeżeli przyjmujące państwo członkowskie stwierdzi, że inwestycja zagraniczna może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w Unii, wskazane jest zobowiązanie tego państwa członkowskiego do wdrożenia odpowiednich środków w celu ograniczenia ryzyka, o ile takie środki są dostępne, i państwo to uzna je za odpowiednie, z uwzględnieniem w jak największym stopniu uwag innych państw członkowskich oraz opinii wydanej przez Komisję, w stosownych przypadkach. Inwestycje zagraniczne powinny być zakazane jedynie w wyjątkowych sytuacjach i w przypadkach, gdy środki łagodzące lub środki dostępne na podstawie prawa Unii lub prawa krajowego inne niż mechanizm monitorowania nie wystarczają, aby ograniczyć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny.

(37)

W celu wsparcia wdrażania mechanizmu współpracy i wymiany dobrych praktyk między państwami członkowskimi należy utrzymać funkcjonowanie grupy ekspertów ds. monitorowania inwestycji zagranicznych ustanowionej na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/452.

(37)

W celu wsparcia wdrażania mechanizmu współpracy i wymiany dobrych praktyk między państwami członkowskimi należy utrzymać funkcjonowanie grupy ekspertów ds. monitorowania inwestycji zagranicznych ustanowionej na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/452 , a jej zadania należy zaktualizować zgodnie z treścią niniejszego rozporządzenia .

(37a)

W celu zwiększenia przejrzystości i ułatwienia procesu inwestorom państwa członkowskie powinny publikować i regularnie aktualizować wytyczne dotyczące procedur monitorowania, harmonogramów i kryteriów oceny ryzyka. Aby zapewnić przejrzystość i spójne stosowanie niniejszego rozporządzenia we wszystkich państwach członkowskich, Komisja powinna publikować i regularnie aktualizować wytyczne dotyczące wymogów na poziomie Unii oraz kluczowych pojęć i kryteriów oceny ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. Komisja powinna również prowadzić publicznie dostępny wykaz wszystkich mechanizmów monitorowania ustanowionych przez państwa członkowskie.

(39)

Aby zapewnić skuteczność mechanizmu koordynacji, w odpowiednich jednostkach administracyjnych należy właściwie umiejscowić punkty kontaktowe utworzone przez państwa członkowskie i Komisję. Punkty kontaktowe powinny dysponować wykwalifikowanym personelem i uprawnieniami niezbędnymi do pełnienia funkcji w ramach mechanizmu koordynacji oraz do zapewnienia właściwego przetwarzania informacji poufnych.

(39)

Aby zapewnić skuteczność mechanizmu koordynacji, w odpowiednich jednostkach administracyjnych należy odpowiednio strategicznie umiejscowić punkty kontaktowe utworzone przez państwa członkowskie i Komisję. Punkty kontaktowe powinny dysponować wykwalifikowanym personelem i uprawnieniami niezbędnymi do pełnienia funkcji w ramach mechanizmu koordynacji oraz do zapewnienia właściwego przetwarzania informacji poufnych zgodnie z obowiązującymi ramami prawnymi .

(40)

Należy zachęcać państwa członkowskie i Komisję do współpracy z właściwymi organami państw trzecich o podobnych zapatrywaniach w kwestiach dotyczących monitorowania inwestycji zagranicznych, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny. Taka współpraca administracyjna powinna mieć na celu zwiększenie skuteczności ram monitorowania inwestycji zagranicznych przez państwa członkowskie oraz ram współpracy między państwami członkowskimi a Komisją, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Komisję należy informować o takich dwustronnych kontaktach w zakresie, w jakim dotyczą one kwestii systemowych związanych z monitorowaniem inwestycji. Komisja powinna także mieć możliwość śledzenia rozwoju sytuacji dotyczącej mechanizmów monitorowania w państwach trzecich.

(40)

Należy zachęcać państwa członkowskie i Komisję do aktywnej współpracy z właściwymi organami państw trzecich o podobnych zapatrywaniach w kwestiach dotyczących monitorowania inwestycji zagranicznych, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny. Taka współpraca administracyjna powinna mieć na celu zwiększenie skuteczności ram monitorowania inwestycji zagranicznych przez państwa członkowskie oraz ram współpracy między państwami członkowskimi a Komisją, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Komisję należy informować o takich dwustronnych kontaktach w zakresie, w jakim dotyczą one kwestii systemowych , tendencji lub najlepszych praktyk związanych z monitorowaniem inwestycji. Komisja powinna także mieć możliwość śledzenia rozwoju sytuacji dotyczącej mechanizmów monitorowania w państwach trzecich.

(40a)

Niniejsze rozporządzenie należy rozpatrywać w ramach szerszego pakietu unijnych instrumentów ochronnych mających na celu przeciwdziałanie zagrożeniom dla bezpieczeństwa, łącznie z rozporządzeniem w sprawie subsydiów zagranicznych i Instrumentem Zamówień Międzynarodowych, i należy zapewnić, aby jego zakres był zgodny z tymi środkami w celu uniknięcia powieleń i zapewnienia ukierunkowanego i proporcjonalnego podejścia.

(41)

Państwa członkowskie i Komisja zapewniają poufność informacji dostarczanych lub uzyskiwanych w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia, zgodnie z prawem krajowym i prawem Unii. W przypadku, gdy nieuprawnione ujawnienie informacji mogłoby spowodować szkody różnego stopnia dla interesów Unii Europejskiej lub interesów co najmniej jednego państwa członkowskiego, wytwórca informacji powinien je utajnić, zgodnie z prawem krajowym i prawem Unii. Odpowiadając na wnioski o udzielenie dostępu do dokumentów przetwarzanych w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie i Komisja koordynują działania i  zapewniają co najmniej poziom ochrony interesów chronionych dostępny na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (5), mając na uwadze ochronę celu dochodzeń. Komisja powinna wdrożyć wszelkie środki konieczne do zapewnienia ochrony informacji poufnych, w szczególności zgodnie z decyzją Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (6) i decyzją Komisji (UE, Euratom) 2015/444 (7). Podobnie państwa członkowskie i Komisja powinny wdrożyć wszelkie środki konieczne do zapewnienia zgodności z umową między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie ochrony informacji niejawnych wymienianych w interesie Unii Europejskiej (8). Obejmuje to w szczególności obowiązek nieobniżania ani nieznoszenia klauzuli tajności bez uprzedniej pisemnej zgody wytwórcy. Wszelkie szczególnie chronione informacje jawne lub informacje przekazywane na zasadzie poufności powinny być traktowane przez organy jako informacje szczególnie chronione.

(41)

Państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić najwyższy poziom poufności informacji dostarczanych lub uzyskiwanych w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia, zgodnie z prawem krajowym i prawem Unii. W przypadku, gdy nieuprawnione ujawnienie informacji mogłoby spowodować szkody różnego stopnia dla interesów Unii Europejskiej lub interesów co najmniej jednego państwa członkowskiego, wytwórca informacji powinien je utajnić, zgodnie z prawem krajowym i prawem Unii. Odpowiadając na wnioski o udzielenie dostępu do dokumentów przetwarzanych w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie i Komisja powinny koordynować działania i  zapewniać co najmniej poziom ochrony interesów chronionych dostępny na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (5), mając na uwadze zabezpieczenie integralności dochodzeń. Komisja powinna wdrożyć wszelkie środki konieczne do zapewnienia ochrony informacji poufnych, w szczególności zgodnie z decyzją Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (6) i decyzją Komisji (UE, Euratom) 2015/444 (7). Podobnie państwa członkowskie i Komisja powinny wdrożyć wszelkie środki konieczne do zapewnienia zgodności z umową między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, zebranymi w Radzie, w sprawie ochrony informacji niejawnych wymienianych w interesie Unii Europejskiej (8). Obejmuje to w szczególności obowiązek zachowania poufności informacji niejawnych oraz nieobniżania ani nieznoszenia klauzuli tajności bez uprzedniej pisemnej zgody wytwórcy. Wszelkie szczególnie chronione informacje jawne lub informacje przekazywane na zasadzie poufności powinny być traktowane przez organy jako informacje szczególnie chronione.

(43)

Komisja powinna sporządzać sprawozdanie roczne z wdrażania niniejszego rozporządzenia i przekazywać je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W celu zwiększenia przejrzystości sprawozdanie należy podać do wiadomości publicznej. Sprawozdanie powinno opierać się między innymi na sprawozdaniach przedkładanych Komisji przez wszystkie państwa członkowskie na zasadzie poufności, z należytym uwzględnieniem potrzeby zapewnienia ochrony poufności określonych informacji, w szczególności w przypadkach, gdy publikacja danych mogłaby wpłynąć na bezpieczeństwo lub porządek publiczny Unii lub zagrozić tajemnicy handlowej.

(43)

Komisja powinna sporządzać sprawozdanie roczne z wdrażania niniejszego rozporządzenia i przekazywać je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W celu zwiększenia przejrzystości sprawozdanie należy podać do wiadomości publicznej. Sprawozdanie powinno opierać się między innymi na sprawozdaniach przedkładanych Komisji przez wszystkie państwa członkowskie na zasadzie poufności, z należytym uwzględnieniem potrzeby zapewnienia ochrony poufności określonych informacji, w szczególności w przypadkach, gdy publikacja danych mogłaby wpłynąć na bezpieczeństwo lub porządek publiczny Unii lub zagrozić tajemnicy handlowej. Sprawozdanie powinno zawierać informacje na temat pojawiających się trendów i czynników ryzyka, a także aktualizacje dotyczące istotnych zmian legislacyjnych w państwach członkowskich.

(44)

Komisja powinna dokonać oceny funkcjonowania i skuteczności niniejszego rozporządzenia po upływie pięciu lat od daty rozpoczęcia jego stosowania, a następnie przeprowadzać taką ocenę co pięć lat, oraz przedstawiać sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W  sprawozdaniu należy ocenić, czy niniejsze rozporządzenie powinno zostać zmienione. Jeżeli w sprawozdaniu zaproponuje się zmianę niniejszego rozporządzenia, może mu towarzyszyć wniosek ustawodawczy.

(44)

Komisja powinna dokonać oceny funkcjonowania i skuteczności niniejszego rozporządzenia po upływie trzech lat od daty rozpoczęcia jego stosowania, a następnie co pięć lat, oraz przedstawiać sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to powinno zawierać w  szczególności ocenę wkładu niniejszego rozporządzenia w bezpieczeństwo gospodarcze Unii. Należy w nim ocenić, czy niniejsze rozporządzenie powinno zostać zmienione. Jeżeli w sprawozdaniu zaproponuje się zmianę niniejszego rozporządzenia, może mu towarzyszyć wniosek ustawodawczy.

(46)

Jeżeli inwestycja zagraniczna stanowi koncentrację objętą zakresem stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (12), stosowanie niniejszego rozporządzenia powinno pozostawać bez uszczerbku dla stosowania art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 139/2004. Niniejsze rozporządzenie oraz art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 powinny być stosowane w sposób spójny. W stopniu, w jakim odpowiednie zakresy stosowania tych dwóch rozporządzeń pokrywają się, podstawy monitorowania określone w art.  12 niniejszego rozporządzenia i pojęcie uzasadnionych interesów w rozumieniu art. 21 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 139/2004 należy interpretować w sposób spójny oraz bez uszczerbku dla oceny zgodności środków krajowych mających na celu ochronę tych interesów z zasadami ogólnymi i innymi przepisami prawa Unii.

(46)

Jeżeli inwestycja zagraniczna stanowi koncentrację objętą zakresem stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (12), stosowanie niniejszego rozporządzenia powinno pozostawać bez uszczerbku dla stosowania art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 139/2004. Niniejsze rozporządzenie oraz art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 139/2004 powinny być stosowane w sposób spójny. W stopniu, w jakim odpowiednie zakresy stosowania tych dwóch rozporządzeń pokrywają się, podstawy monitorowania określone w art.  1 niniejszego rozporządzenia i pojęcie uzasadnionych interesów w rozumieniu art. 21 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 139/2004 należy interpretować w sposób spójny oraz bez uszczerbku dla oceny zgodności środków krajowych mających na celu ochronę tych interesów z zasadami ogólnymi i innymi przepisami prawa Unii.

(49)

W celu uwzględnienia zmian odnoszących się do projektów lub programów leżących w interesie Unii oraz dostosowania wykazu technologii, aktywów, zakładów, urządzeń, sieci, systemów, usług i rodzajów działalności gospodarczej o szczególnym znaczeniu dla interesów Unii związanych z bezpieczeństwem lub porządkiem publicznym należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmian w załącznikach do niniejszego rozporządzenia. Wykaz projektów i programów leżących w interesie Unii zawarty w załączniku I powinien obejmować projekty lub programy ustanowione na podstawie prawa Unii, które przewidują rozwój, utrzymanie lub nabycie infrastruktury krytycznej, technologii krytycznych lub nakładów krytycznych niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Wykaz technologii, aktywów, zakładów, urządzeń, sieci, systemów, usług i rodzajów działalności gospodarczej o szczególnym znaczeniu dla interesów Unii związanych z bezpieczeństwem lub porządkiem publicznym, zawarty w załączniku II, powinien uwzględniać obszary, w których inwestycja zagraniczna może mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w więcej niż jednym państwie członkowskim lub w Unii jako całości za pośrednictwem docelowego przedsiębiorstwa unijnego, które nie uczestniczy w projekcie ani programie leżącym w interesie Unii ani nie otrzymuje z nich środków finansowych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (16). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(49)

W celu uwzględnienia zmian odnoszących się do projektów lub programów leżących w interesie Unii oraz dostosowania wykazu technologii, materiałów, aktywów, zakładów, urządzeń, sieci, systemów, usług i rodzajów działalności gospodarczej o szczególnym znaczeniu dla interesów Unii związanych z bezpieczeństwem lub porządkiem publicznym , w szczególności w świetle ocen ryzyka, które mają zostać przeprowadzone w ramach unijnej strategii bezpieczeństwa gospodarczego, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmian w załącznikach do niniejszego rozporządzenia. Wykaz projektów i programów leżących w interesie Unii zawarty w załączniku I powinien obejmować projekty lub programy ustanowione na podstawie prawa Unii, które przewidują rozwój, utrzymanie lub nabycie infrastruktury krytycznej, technologii krytycznych lub nakładów krytycznych niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Wykaz technologii , materiałów , aktywów, zakładów, urządzeń, sieci, systemów, usług i rodzajów działalności gospodarczej o szczególnym znaczeniu dla interesów Unii związanych z bezpieczeństwem lub porządkiem publicznym, zawarty w załączniku II, powinien uwzględniać obszary, w których inwestycja zagraniczna może mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny w więcej niż jednym państwie członkowskim lub w Unii jako całości za pośrednictwem docelowego przedsiębiorstwa unijnego, które nie uczestniczy w projekcie ani programie leżącym w interesie Unii ani nie otrzymuje z nich środków finansowych. Komisja powinna w szczególności zaktualizować załącznik I w przypadku ustanowienia nowych projektów lub programów leżących w interesie Unii w kontekście przyszłych wieloletnich ram finansowych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (16). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(50)

Mając na uwadze zapewnienie jednolitych warunków wdrażania niniejszego rozporządzenia, w szczególności w odniesieniu do formy , którą należy stosować celem zagwarantowania minimalnego poziomu informacji dotyczących inwestycji zagranicznych, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (17).

(50)

Mając na uwadze zapewnienie jednolitych warunków wdrażania niniejszego rozporządzenia, w szczególności w odniesieniu do formularzy , które należy stosować celem zagwarantowania minimalnego poziomu informacji dotyczących inwestycji zagranicznych oraz składania wniosków o udzielenie zezwolenia , należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (17).

(51)

Należy uchylić rozporządzenie (UE) 2019/452. Aby zapewnić państwom członkowskim i podmiotom wystarczającą ilość czasu na przygotowanie się do wdrażania niniejszego rozporządzenia, powinno ono mieć zastosowanie od dnia [proszę wstawić datę: 15 miesięcy od wejścia w życie]. W okresie przejściowym trwającym od wejścia w życie do rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zastosowanie powinno nadal mieć rozporządzenie (UE) 2019/452,

(51)

Należy uchylić rozporządzenie (UE) 2019/452. Aby zapewnić państwom członkowskim i podmiotom wystarczającą ilość czasu na przygotowanie się do wdrażania niniejszego rozporządzenia, powinno ono mieć zastosowanie od dnia [proszę wstawić datę: 12 miesięcy od wejścia w życie] . Powinno ono mieć zastosowanie niezależnie od utworzenia wspólnego portalu służącego do składania wniosków o udzielenie zezwolenia . W okresie przejściowym trwającym od wejścia w życie do rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zastosowanie powinno nadal mieć rozporządzenie (UE) 2019/452,

1)

„inwestycja zagraniczna” oznacza bezpośrednią inwestycję zagraniczną lub inwestycję w Unii podlegającą kontroli zagranicznej , która umożliwia skuteczny udział w zarządzaniu docelowym przedsiębiorstwem unijnym lub w kontroli nad nim;

1)

„inwestycja zagraniczna” oznacza wszelkiego rodzaju inwestycje realizowane przez samego inwestora zagranicznego lub za pośrednictwem jego jednostki zależnej w Unii , ukierunkowane na ustanowienie lub utrzymanie trwałych i bezpośrednich powiązań między tym inwestorem zagranicznym a docelowym przedsiębiorstwem unijnym ,  któremu inwestor zagraniczny udostępnia kapitał w celu prowadzenia działalności gospodarczej w danym państwie członkowskim, co umożliwia skuteczny udział w zarządzaniu docelowym przedsiębiorstwem unijnym lub w kontroli nad nim;

1a)

„inwestycja od podstaw” oznacza inwestycję zagraniczną realizowaną poprzez utworzenie nowych instalacji lub nowego przedsiębiorstwa w celu prowadzenia nowej działalności gospodarczej w Unii;

1b)

„instrument restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza dowolny instrument restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z dyrektywą 2014/59/UE, rozporządzeniem (UE) nr 806/2014, rozporządzeniem (UE) 2021/23, rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010 lub rozporządzeniem (UE) nr 648/2012;

1c)

„restrukturyzacja wewnętrzna” oznacza zmiany w faktycznym udziale w zarządzaniu docelowym przedsiębiorstwem unijnym lub w sprawowaniu nad nim kontroli, które mają miejsce w ramach łańcucha własności i które nie doprowadzają do zmiany własności lub kontroli nad przedsiębiorstwem docelowym;

2)

„bezpośrednia inwestycja zagraniczna” oznacza wszelkiego rodzaju inwestycje inwestora zagranicznego dokonane w celu ustanowienia lub utrzymania trwałych i bezpośrednich powiązań między tym inwestorem zagranicznym a istniejącym lub mającym powstać docelowym przedsiębiorstwem unijnym, któremu inwestor zagraniczny udostępnia kapitał w celu prowadzenia działalności gospodarczej w danym państwie członkowskim;

3)

„inwestycja w Unii podlegająca kontroli zagranicznej” oznacza wszelkiego rodzaju inwestycje realizowane przez inwestora zagranicznego za pośrednictwem jego jednostki zależnej w Unii, ukierunkowane na ustanowienie lub utrzymanie trwałych i bezpośrednich powiązań między tym inwestorem zagranicznym a docelowym przedsiębiorstwem unijnym, które istnieje lub ma powstać i któremu inwestor zagraniczny udostępnia kapitał w celu prowadzenia działalności gospodarczej w danym państwie członkowskim;

7)

„jednostka zależna inwestora zagranicznego w Unii” oznacza prowadzące działalność gospodarczą przedsiębiorstwo ustanowione na podstawie prawa danego państwa członkowskiego, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. (18) oraz kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez inwestora zagranicznego;

7)

„jednostka zależna inwestora zagranicznego w Unii” oznacza przedsiębiorstwo ustanowione na podstawie prawa danego państwa członkowskiego, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. (18) oraz kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez inwestora zagranicznego;

7a)

„beneficjent rzeczywisty” oznacza dowolną osobę fizyczną będącą ostatecznym właścicielem podmiotu prawnego lub podobnego porozumienia prawnego lub sprawującą kontrolę nad nimi;

7b)

„nieprzejrzysta struktura własnościowa” oznacza strukturę, w której własność lub kontrola nad podmiotem jest niejasna, ukryta lub trudna do ustalenia, między innymi ze względu na wykorzystanie złożonych struktur prawnych, wielu warstw własności, powiernictwa udziałów, trustów lub innych mechanizmów, które maskują tożsamość beneficjenta rzeczywistego;

8)

„docelowe przedsiębiorstwo unijne” oznacza przedsiębiorstwo ustanowione na podstawie prawa danego państwa członkowskiego;

8)

„docelowe przedsiębiorstwo unijne” oznacza przedsiębiorstwo , które jest lub ma zostać ustanowione na podstawie prawa danego państwa członkowskiego;

9)

„docelowe przedsiębiorstwo unijne, które prowadzi działalność gospodarczą w jednym z obszarów wymienionych w załączniku II” oznacza docelowe przedsiębiorstwo unijne, które prowadzi lub zamierza prowadzić działalność w zakresie technologii , aktywów , zakładów , urządzeń , sieci , systemów, usług i działalność gospodarczą o szczególnym znaczeniu dla interesów Unii związanych z bezpieczeństwem lub porządkiem publicznym , zgodnie z wykazem w załączniku II, w  tym w formie posiadania tych elementów, ich stosowania, produkcji lub dostarczania ;

9)

„docelowe przedsiębiorstwo unijne, które prowadzi działalność gospodarczą w jednym z obszarów wymienionych w załączniku II” oznacza docelowe przedsiębiorstwo unijne, które prowadzi lub zamierza prowadzić działalność w zakresie projektowania , opracowywania , wydobywania , przetwarzania , produkcji , recyklingu lub dostarczania technologii, materiałów, aktywów, zakładów, urządzeń, sieci, systemów , usług i działalności gospodarczej wymienionych w  załączniku II ;

18)

„projekty lub programy leżące w interesie Unii” oznaczają projekty lub programy ustanowione na podstawie prawa Unii, które przewidują rozwój, utrzymanie lub nabycie infrastruktury krytycznej, technologii krytycznych lub nakładów krytycznych niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa lub porządku publicznego i wymienionych w załączniku I;

18)

„projekty lub programy leżące w interesie Unii” oznaczają projekty lub programy ustanowione na podstawie prawa Unii, które przewidują rozwój, utrzymanie lub nabycie infrastruktury krytycznej, technologii krytycznych , krytycznych i kluczowych usług lub nakładów krytycznych niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa lub porządku publicznego i wymienionych w załączniku I;

18a)

„przyjmujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, w którym inwestycja jest planowana lub została zrealizowana;

23a)

„infrastruktura krytyczna” oznacza składnik aktywów, obiekt, sprzęt, sieć lub system albo część składnika aktywów, obiektu, sprzętu, sieci lub systemu, które są niezbędne do świadczenia istotnej usługi;

a)

organowi monitorującemu zapewnia się odpowiednie procedury na potrzeby ustalenia, czy posiada on jurysdykcję w odniesieniu do inwestycji zagranicznej zgłoszonej w celu uzyskania zezwolenia , oraz przeprowadzenia wstępnego przeglądu , a następnie, w razie potrzeby, szczegółowego dochodzenia w celu ustalenia, czy ta inwestycja zagraniczna może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny. Celem szczegółowego dochodzenia jest w szczególności ustalenie, czy decyzja dotycząca monitorowania, o której mowa w art. 14 ust. 1, jest właściwa, oraz określenie jej treści;

a)

organowi monitorującemu zapewnia się odpowiednie procedury i zasoby na potrzeby ustalenia, czy posiada on jurysdykcję w odniesieniu do inwestycji zagranicznej zgłoszonej w celu uzyskania zezwolenia . Monitorowanie powinno obejmować wstępny przegląd trwający nie dłużej niż 35 dni kalendarzowych od otrzymania kompletnego wniosku o udzielenie zezwolenia , a następnie, w razie potrzeby, szczegółowe dochodzenie w celu ustalenia, czy ta inwestycja zagraniczna może mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny , z uwzględnieniem co najmniej kryteriów określonych w art. 13 . Celem szczegółowego dochodzenia jest w szczególności ustalenie, czy decyzja dotycząca monitorowania, o której mowa w art. 14 ust. 1, jest właściwa, oraz określenie jej treści;

aa)

organ monitorujący jest uprawniony do monitorowania inwestycji od podstaw;

b)

organ monitorujący monitoruje i zapewnia zgodność z mechanizmem monitorowania oraz decyzjami dotyczącymi monitorowania. W szczególności wprowadza on odpowiednie procedury w celu rozpoznania zjawiska obchodzenia mechanizmu monitorowania i decyzji dotyczących monitorowania oraz zapobiegania temu zjawisku;

b)

organ monitorujący monitoruje i zapewnia zgodność z mechanizmem monitorowania oraz decyzjami dotyczącymi monitorowania. W szczególności wprowadza on odpowiednie procedury i zasoby w celu rozpoznania zjawiska obchodzenia mechanizmu monitorowania i decyzji dotyczących monitorowania oraz zaradzenia i zapobiegania temu zjawisku;

c)

organ monitorujący jest uprawniony do rozpoczęcia monitorowania inwestycji zagranicznych z własnej inicjatywy przez co najmniej 15 miesięcy po zrealizowaniu inwestycji zagranicznej, która nie podlega wymogowi uzyskania zezwolenia, jeżeli istnieją podstawy, aby organ monitorujący uznał, że dana inwestycja zagraniczna może mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny;

c)

organ monitorujący jest uprawniony do rozpoczęcia monitorowania inwestycji zagranicznych z własnej inicjatywy w ciągu 15 miesięcy po zrealizowaniu inwestycji zagranicznej, która nie podlega wymogowi uzyskania zezwolenia, jeżeli istnieją podstawy, aby organ monitorujący uznał, że dana inwestycja zagraniczna może mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny;

d)

informacje poufne, w tym szczególnie chronione informacje handlowe , udostępnione państwu członkowskiemu prowadzącemu monitorowanie , są chronione;

d)

informacje poufne udostępnione państwu członkowskiemu prowadzącemu monitorowanie , w tym szczególnie chronione informacje handlowe i informacje oznaczone jako poufne przez zainteresowane przedsiębiorstwa , są chronione;

e)

inwestorzy zagraniczni, jednostki zależne inwestorów zagranicznych w Unii, za pośrednictwem których realizowane są inwestycje zagraniczne, oraz przedsiębiorstwa, których dotyczy decyzja dotycząca monitorowania, mają możliwość odwołania się do sądu od tej decyzji;

e)

inwestorzy zagraniczni, jednostki zależne inwestorów zagranicznych w Unii, za pośrednictwem których realizowane są inwestycje zagraniczne, oraz przedsiębiorstwa, których dotyczy decyzja dotycząca monitorowania, mają możliwość odwołania się do sądu od tej decyzji w sposób terminowy i skuteczny ;

f)

sprawozdanie roczne jest podawane do wiadomości publicznej i zawiera informacje na temat istotnych zmian legislacyjnych w państwie członkowskim oraz zagregowane i zanonimizowane dane dotyczące monitorowanych inwestycji, w tym wyniki decyzji dotyczących monitorowania, obywatelstwa lub państwa siedziby, w zależności od przypadku, stron inwestycji zgłoszonych organowi monitorującemu oraz sektorów gospodarki, w których miały miejsce przedmiotowe transakcje;

f)

sprawozdanie roczne jest podawane do wiadomości publicznej i zawiera informacje na temat istotnych zmian legislacyjnych w państwie członkowskim oraz zagregowane i zanonimizowane dane dotyczące monitorowanych inwestycji, w tym wyniki decyzji dotyczących monitorowania, obywatelstwa lub państwa siedziby, w zależności od przypadku, stron inwestycji zgłoszonych organowi monitorującemu oraz sektorów gospodarki, w których miały miejsce przedmiotowe transakcje , a także – w stosownych przypadkach – odpowiednich projektów lub programów leżących w interesie Unii ;

g)

inwestycje zagraniczne podlegające wymogowi uzyskania zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, są zgłaszane przez wnioskodawcę ubiegającego się o zezwolenie od organu monitorującego i poddawane są monitorowaniu przed zakończeniem danej inwestycji zagranicznej;

g)

inwestycje zagraniczne podlegające wymogowi uzyskania zezwolenia, o którym mowa w ust. 4 i 4a , są zgłaszane przez wnioskodawcę ubiegającego się o zezwolenie od organu monitorującego i poddawane są monitorowaniu przed zakończeniem danej inwestycji zagranicznej;

ga)

państwa członkowskie wdrażają ustandaryzowane etapy procedury i ustrukturyzowane punkty komunikacji z wnioskodawcami w trakcie całego procesu, w tym formalne potwierdzenie kompletnego zgłoszenia w ciągu 5 dni roboczych oraz poinformowanie zainteresowanych przedsiębiorstw w przypadku, gdy organ monitorujący podejmie decyzję o wszczęciu szczegółowego dochodzenia;

h)

organ monitorujący jest uprawniony do zastosowania środków łagodzących, zakazania lub wycofania inwestycji zagranicznych podlegających wymogowi uzyskania zezwolenia z ust. 4, które nie zostały zgłoszone lub które zgłoszono po ich zrealizowaniu, oraz, w stosownych przypadkach, do skutecznego zaradzenia skutkom nieprzestrzegania środków łagodzących;

h)

organ monitorujący jest uprawniony do zastosowania środków łagodzących, zakazania lub wycofania inwestycji zagranicznych podlegających wymogowi uzyskania zezwolenia z ust. 4 lub 4a , które nie zostały zgłoszone lub które zgłoszono po ich zrealizowaniu, oraz, w stosownych przypadkach, do skutecznego zaradzenia skutkom nieprzestrzegania środków łagodzących;

ha)

organy monitorujące są upoważnione do nakładania skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar na inwestorów zagranicznych, którzy nie wystąpią o zezwolenie, gdy mają taki obowiązek, nie zastosują się do środków łagodzących lub będą w inny sposób próbowali obejść mechanizm monitorowania lub decyzje dotyczące monitorowania; kary muszą odzwierciedlać skalę i charakter naruszenia;

hb)

organ monitorujący wprowadza odpowiednie procedury i bezpieczne kanały otrzymywania informacji na temat inwestycji zagranicznych od organizacji społeczeństwa obywatelskiego, podmiotów gospodarczych i partnerów społecznych;

a)

jest częścią jednego z projektów lub programów leżących w interesie Unii wymienionych w załączniku I lub uczestniczy w takich projektach lub programach, w tym jako odbiorca środków finansowych w rozumieniu art. 2 pkt  53 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE , Euratom ) 2018 / 104619 , lub  (19)

a)

jest częścią jednego z projektów lub programów leżących w interesie Unii wymienionych w załączniku I lub uczestniczy w takich projektach lub programach, w tym jako odbiorca środków finansowych w rozumieniu art. 2 pkt  59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024 / 250919a , lub  (19a)

a)

spełnione są warunki określone w ust. 4 lit. a) lub b) niniejszego artykułu;

b)

inwestor spełnia co najmniej jeden z warunków określonych w art. 5 ust. 1 lit. b) ppkt (i)–(iii); oraz

c)

wartość transakcji wynosi co najmniej 250 mln EUR.

a)

spełniają warunki określone w art. 4 ust. 4 lit. a); lub

a)

spełniają warunki określone w art. 4 ust. 4 lit. a) lub art. 4 ust. 4a ; lub

(i)

dany inwestor zagraniczny lub jego jednostka zależna w Unii są bezpośrednio lub pośrednio kontrolowani przez rząd, w tym organy państwowe, władze regionalne lub lokalne lub siły zbrojne państwa trzeciego, również poprzez strukturę własnościową, istotny poziom finansowania, szczególne prawa, czy też dyrektorów lub kierowników mianowanych przez państwo;

(i)

dany inwestor zagraniczny lub jego jednostka zależna w Unii są bezpośrednio lub pośrednio kontrolowani przez rząd, w tym organy państwowe, władze regionalne lub lokalne lub siły zbrojne państwa trzeciego, również poprzez strukturę własnościową, istotny poziom finansowania, szczególne prawa, czy też dyrektorów lub kierowników mianowanych przez państwo bądź inne elementy mające na celu wywieranie wpływu na decyzje zarządcze ;

(ii)

inwestor zagraniczny, osoba fizyczna lub podmiot kontrolujący inwestora zagranicznego, beneficjent rzeczywisty inwestora zagranicznego, którakolwiek z jednostek zależnych inwestora zagranicznego lub jakakolwiek inna strona należąca do takiego inwestora zagranicznego lub przez niego kontrolowana, bądź działająca w imieniu lub pod kierunkiem takiego inwestora zagranicznego, podlega unijnym środkom ograniczającym na podstawie art. 215 TFUE; lub

(ii)

inwestor zagraniczny, osoba fizyczna lub podmiot kontrolujący inwestora zagranicznego, beneficjent rzeczywisty inwestora zagranicznego, którakolwiek z jednostek zależnych inwestora zagranicznego lub jakakolwiek inna strona należąca do takiego inwestora zagranicznego lub przez niego kontrolowana, bądź działająca w imieniu lub pod kierunkiem takiego inwestora zagranicznego, podlega unijnym środkom ograniczającym na podstawie art. 215 TFUE;

(iii)

inwestor zagraniczny lub którakolwiek z jego jednostek zależnych byli zaangażowani w inwestycję zagraniczną uprzednio monitorowaną przez państwo członkowskie i  nie uzyskali zezwolenia lub uzyskali zezwolenie jedynie na określonych warunkach; aby to ustalić, zgłaszające państwo członkowskie opiera się na dostępnych mu informacjach, w tym na informacjach zawartych w bezpiecznej bazie danych utworzonej na podstawie art. 7 ust. 10 oraz informacjach przekazanych w tej sprawie przez inwestora zagranicznego .

(iii)

inwestor zagraniczny lub którakolwiek z jego jednostek zależnych byli zaangażowani w inwestycję zagraniczną uprzednio monitorowaną przez państwo członkowskie , na którą  nie uzyskali zezwolenia lub uzyskali zezwolenie jedynie na określonych warunkach; aby to ustalić, zgłaszające państwo członkowskie opiera się na dostępnych mu informacjach, w tym na informacjach zawartych w bezpiecznej bazie danych utworzonej na podstawie art. 7 ust. 10 oraz informacjach przekazanych w tej sprawie przez inwestora zagranicznego ; lub

(iiia)

struktura własnościowa inwestora jest nieprzejrzysta.

a)

w terminie 15 dni kalendarzowych od otrzymania odpowiedniego wniosku o udzielenie zezwolenia na inwestycje zagraniczne spełniające którykolwiek z warunków określonych w art. 5 ust. 1 lub 3;

a)

w terminie 15 dni kalendarzowych od otrzymania kompletnego wniosku o udzielenie zezwolenia na inwestycje zagraniczne spełniające którykolwiek z warunków określonych w art. 5 ust. 1 , 2a lub 3;

b)

w terminie 60 dni kalendarzowych od otrzymania wniosku o udzielenie zezwolenia na inwestycje zagraniczne spełniające warunki określone w art. 5 ust. 2.

b)

w terminie 5  dni kalendarzowych od wszczęcia szczegółowego dochodzenia dotyczącego inwestycji zagranicznych spełniających warunki określone w art. 5 ust. 2.

a)

wnioskodawcy ubiegający się o zezwolenie składają wnioski o udzielenie zezwolenia tego samego dnia we wszystkich odpowiednich państwach członkowskich, a w każdym takim wniosku odnoszą się do pozostałych wniosków;

b)

jeżeli państwo członkowskie otrzyma wniosek o udzielenie zezwolenia, który spełnia warunki określone w lit. a), państwo to koordynuje działania z pozostałymi zainteresowanymi państwami członkowskimi, między innymi w celu ustalenia, czy zastosowanie ma lit. c) lub d) niniejszego ustępu; Komisja może uczestniczyć w takiej koordynacji na wniosek co najmniej jednego państwa członkowskiego;

c)

jeżeli wniosek o udzielenie zezwolenia dotyczy inwestycji zagranicznej spełniającej którykolwiek z warunków określonych w art. 5 ust. 1, odpowiednie państwa członkowskie przesyłają zgłoszenia do mechanizmu współpracy tego samego dnia i w terminie określonym w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu;

d)

jeżeli wnioski o udzielenie zezwolenia dotyczą inwestycji zagranicznej spełniającej warunki określone w art. 5 ust. 2, odpowiednie państwa członkowskie starają się przesyłać zgłoszenia do mechanizmu współpracy tego samego dnia.

a)

wysyła opinie spełniające warunki określone w ust. 2 lit. a) i c) do wszystkich państw członkowskich, które przedstawiły uwagi, i powiadamia pozostałe państwa członkowskie o wydaniu opinii za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4 ;

a)

wysyła opinie spełniające warunki określone w ust. 2 lit. a) i c) do wszystkich państw członkowskich, które przedstawiły uwagi, i powiadamia pozostałe państwa członkowskie o wydaniu opinii;

b)

wysyła opinie spełniające warunki określone w ust. 2 lit. b) oraz opinie spełniające warunki określone w ust. 3 do wszystkich państw członkowskich za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4 .

b)

wysyła opinie spełniające warunki określone w ust. 2 lit. b) oraz opinie spełniające warunki określone w ust. 3 do wszystkich państw członkowskich.

a)

powiadamia o swojej decyzji dotyczącej monitorowania odpowiednie państwa członkowskie i Komisję za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4, nie później niż 3 dni kalendarzowe po przesłaniu tej decyzji odpowiednim stronom inwestycji zagranicznej;

aa)

zakresu, w jakim w jak największym stopniu uwzględniło ono uwagi państw członkowskich lub opinię Komisji; oraz

ab)

w stosownych przypadkach – powodu, dla którego nie zgadza się ono z uwagami państw członkowskich lub opinią Komisji.

b)

przedstawia odpowiednim państwom członkowskim i Komisji pisemne wyjaśnienie za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4, nie później niż 7 dni kalendarzowych po zgłoszeniu decyzji dotyczącej monitorowania zgodnie z lit. a) w sprawie:

(i)

zakresu, w jakim w jak największym stopniu uwzględniło ono uwagi państw członkowskich lub opinię Komisji; lub

(ii)

powodu, dla którego nie zgadza się ono z uwagami państw członkowskich lub opinią Komisji.

a)

zezwoleniu na daną inwestycję zagraniczną z zastrzeżeniem środków łagodzących; lub

b)

zakazaniu danej inwestycji zagranicznej, jeżeli stwierdzi, że nie można odpowiednio przeciwdziałać zagrożeniom dla bezpieczeństwa i porządku publicznego Unii za pomocą środków łagodzących.

a)

państwa członkowskie informują zgłaszające państwo członkowskie za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4 , że zastrzegają sobie prawo do zgłaszania uwag nie później niż 15 dni kalendarzowych od otrzymania zgłoszenia zgodnie z art. 5;

a)

państwa członkowskie informują zgłaszające państwo członkowskie, że zastrzegają sobie prawo do zgłaszania uwag nie później niż 15 dni kalendarzowych od otrzymania zgłoszenia zgodnie z art. 5;

b)

Komisja informuje zgłaszające państwo członkowskie za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4 , że zastrzega sobie prawo do wydania opinii nie później niż 20 dni kalendarzowych od otrzymania zgłoszenia zgodnie z art. 5.

b)

Komisja informuje zgłaszające państwo członkowskie, że zastrzega sobie prawo do wydania opinii nie później niż 20 dni kalendarzowych od otrzymania zgłoszenia zgodnie z art. 5.

a)

jeżeli państwo członkowskie zastrzega sobie prawo do przedstawienia uwag w sprawie zgłoszonej inwestycji zagranicznej bez zwracania się do zgłaszającego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje, odpowiednie uwagi kieruje się do zgłaszającego państwa członkowskiego za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4, nie później niż 35 dni kalendarzowych po otrzymaniu kompletnego zgłoszenia inwestycji zagranicznej;

a)

jeżeli państwo członkowskie zastrzega sobie prawo do przedstawienia uwag w sprawie zgłoszonej inwestycji zagranicznej bez zwracania się do zgłaszającego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje, odpowiednie uwagi kieruje się do zgłaszającego państwa członkowskiego nie później niż 35 dni kalendarzowych po otrzymaniu kompletnego zgłoszenia inwestycji zagranicznej;

b)

jeżeli Komisja zastrzega sobie prawo do przedstawienia opinii w sprawie zgłoszonej inwestycji zagranicznej bez zwracania się do zgłaszającego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje, odpowiednią opinię kieruje się do zgłaszającego państwa członkowskiego za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4, nie później niż 45 dni kalendarzowych po otrzymaniu kompletnego zgłoszenia inwestycji zagranicznej;

b)

jeżeli Komisja zastrzega sobie prawo do przedstawienia opinii w sprawie zgłoszonej inwestycji zagranicznej bez zwracania się do zgłaszającego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje, odpowiednią opinię kieruje się do zgłaszającego państwa członkowskiego nie później niż 45 dni kalendarzowych po otrzymaniu kompletnego zgłoszenia inwestycji zagranicznej;

c)

jeżeli państwo członkowskie zastrzega sobie prawo do przedstawienia uwag w sprawie zgłoszonej inwestycji zagranicznej i zwraca się do zgłaszającego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje, odpowiednie uwagi kieruje się do zgłaszającego państwa członkowskiego za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4, nie później niż 20 dni kalendarzowych po otrzymaniu dodatkowych informacji;

c)

jeżeli państwo członkowskie zastrzega sobie prawo do przedstawienia uwag w sprawie zgłoszonej inwestycji zagranicznej i zwraca się do zgłaszającego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje, odpowiednie uwagi kieruje się do zgłaszającego państwa członkowskiego nie później niż 20 dni kalendarzowych po otrzymaniu dodatkowych informacji;

d)

jeżeli Komisja zastrzega sobie prawo do przedstawienia opinii i zwraca się do zgłaszającego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje, odpowiednią opinię wydaję się na rzecz zgłaszającego państwa członkowskiego za pośrednictwem bezpiecznego i szyfrowanego systemu, o którym mowa w art. 12 ust. 4, nie później niż 30 dni kalendarzowych po otrzymaniu kompletnych dodatkowych informacji.

d)

jeżeli Komisja zastrzega sobie prawo do przedstawienia opinii i zwraca się do zgłaszającego państwa członkowskiego o dodatkowe informacje, odpowiednią opinię wydaję się na rzecz zgłaszającego państwa członkowskiego nie później niż 30 dni kalendarzowych po otrzymaniu kompletnych dodatkowych informacji.

a)

spotkanie, o którym mowa w art. 7 ust. 6, odbywa się w ciągu 20 dni kalendarzowych od otrzymania przez przyjmujące państwo członkowskie ostatniej uwagi lub opinii na podstawie art. 7, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza;

b)

przyjmujące państwo członkowskie przekazuje projekt decyzji na podstawie art. 7 ust. 8 w terminie 10 dni kalendarzowych od daty spotkania, o którym mowa w art. 7 ust. 6;

c)

sprzeciw państwa członkowskiego lub Komisji na podstawie art. 7 ust. 9 zgłasza się w terminie 10 dni kalendarzowych od otrzymania projektu decyzji dotyczącej monitorowania na podstawie art. 7 ust. 8.

a)

zgłaszające państwo członkowskie przyjmuje decyzję dotyczącą monitorowania dopiero po upływie terminów, o których mowa w ust. 3 lit. a)–d) niniejszego artykułu;

b)

jeżeli ani państwa członkowskie, ani Komisja nie zastrzegły prawa do przedstawienia odpowiednio uwag lub opinii w terminach wskazanych w ust. 1 niniejszego artykułu, zgłaszające państwo członkowskie przyjmuje decyzję dotyczącą monitorowania w terminie 60 dni kalendarzowych od daty zgłoszenia;

c)

w następstwie sprzeciwu zgłoszonego zgodnie z art. 7 ust. 9 przyjmujące państwo członkowskie i państwo członkowskie, które zgłosiło sprzeciw, przekazują informacje, o których mowa w art. 7 ust. 9a, w terminie 5 dni kalendarzowych;

d)

po podjęciu przez Komisję decyzji na podstawie art. 7 ust 9b przyjmujące państwo członkowskie przyjmuje decyzję dotyczącą monitorowania w ciągu 15 dni kalendarzowych od powiadomienia, o którym mowa w art. 7 ust. 9d;

e)

powiadomienia o decyzji dotyczącej monitorowania na podstawie art. 7 ust. 9f dokonuje się w terminie 3 dni kalendarzowych.

a)

Komisja przyjmuje decyzję w terminie 20 dni kalendarzowych od otrzymania kompletnych informacji, o których mowa w art. 7 ust. 9a;

b)

powiadomienia na podstawie art. 7 ust. 9d dokonuje się w terminie 3 dni kalendarzowych.

a)

uwagi państw członkowskich lub opinię Komisji przesyła się nie później niż w terminie 35 dni kalendarzowych od otrzymania kompletnych informacji, o które zwrócono się zgodnie z ust. 5;

b)

w przypadku procedur wszczętych na podstawie ust. 1 po upływie terminu dla państwa członkowskiego wyznaczonego w lit. a) niniejszego ustępu Komisji przysługuje 15 dodatkowych dni kalendarzowych na wydanie opinii.

a)

zawiera podstawę prawną i cel, wskazanie zakresu wymaganych informacji, a także określenie terminu na ich przekazanie;

b)

jest należycie uzasadniony i ograniczony do informacji ściśle niezbędnych do oceny potencjalnego wpływu transakcji na bezpieczeństwo lub porządek publiczny;

c)

zawiera pouczenie wskazujące, że jeżeli przekazane informacje są niepoprawne, niepełne lub wprowadzające w błąd, istnieje możliwość nałożenia okresowych kar pieniężnych przewidzianych w ust. 6;

d)

zawiera pouczenie, że brak współpracy umożliwia Komisji podjęcie decyzji na podstawie dostępnych jej faktów.

a)

grzywny nieprzekraczające 1 % łącznego obrotu danej strony lub danego podmiotu w poprzedzającym roku obrotowym; lub

b)

okresowe kary pieniężne, jeżeli przedstawione informacje są niekompletne, nieprawidłowe lub wprowadzają w błąd lub jeżeli wymaganych informacji nie przedstawiono w wyznaczonym terminie. Takie okresowe kary pieniężne nie przekraczają 5 % średniego dziennego łącznego obrotu danej strony lub danego podmiotu w poprzedzającym roku obrotowym za każdy dzień opóźnienia, liczonego od daty określonej w decyzji do czasu zastosowania się do wniosku.

e)

informacje dotyczące działalności inwestora zagranicznego, jego nazwę i adres oraz

e)

informacje dotyczące działalności inwestora zagranicznego, jego nazwę i adres ;

ea)

w stosownych przypadkach powody uzasadniające zgłoszenie, w tym czy spełniono którykolwiek z warunków zgłoszenia inwestycji zagranicznej, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. b) ppkt (i)–(iii);

eb)

czy docelowe przedsiębiorstwo unijne jest odbiorcą środków finansowych zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 59 rozporządzenia (UE) 2024/2509 lub odbiorcą jakiegokolwiek środka lub instrumentu finansowego ustanowionego lub zarządzanego przez Unię oraz