Sprawozdawca:

Petru Sorin DANDEA

Współsprawozdawca:

Kęstutis KUPŠYS

Doradczynie i doradcy	Véronique ORMEZZANO (z ramienia Grupy I) Myriam VANDER STICHELE (z ramienia współsprawozdawcy)
Procedura ustawodawcza	EU Law Tracker 2025/0826 COD EU Law Tracker 2025/0825 COD
Wniosek o konsultację	Rada Unii Europejskiej, 15.7.2025 Parlament Europejski, 8.9.2025
Podstawa prawna	Art. 114 i 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dokumenty Komisji Europejskiej	COM(2025) 825 final – 2025/0825 (COD) COM(2025) 826 final – 2025/0826 (COD) Legislacyjny rozkład jazdy – streszczenie wniosku
Odpowiednie cele zrównoważonego rozwoju	Cel 8 – Wzrost gospodarczy i godna praca
Sekcja odpowiedzialna	Sekcja ds. Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Spójności Gospodarczej i Społecznej
Data przyjęcia przez sekcję	5.9.2025
Data przyjęcia na sesji plenarnej	18.9.2025
Sesja plenarna nr	599
Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się)	98/0/0

1.   ZALECENIA

Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny (EKES):

1.1.

Apeluje, by poparto cele określone we wnioskach Komisji Europejskiej (1), polegające na tym, aby ożywić rynek sekurytyzacji w odpowiednio ukierunkowany i skalibrowany sposób, zwłaszcza z myślą o przyczynieniu się do finansowania strategicznych celów UE, m.in. inwestycji w transformację ekologiczną, cyfrową i społeczną. Można przy tym spodziewać się – choć nie jest to zagwarantowane – że banki wykorzystają tzw. uwolniony kapitał na dodatkowe i tańsze kredyty dla unijnych gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Zaleca, aby podczas przeglądu wzorów formularzy sprawozdawczych uwzględniono standardowe informacje z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego (ESG).

1.2.

Wnosi, by wzięto pod uwagę, że Europejskie Urzędy Nadzoru (2) i EKES (w opinii z inicjatywy własnej z 2024 r. (3)) wskazały, że ponowne skalibrowanie wymogów ostrożnościowych samo w sobie nie zapewni ożywienia rynku sekurytyzacji. Zaleca, by oprócz środków polityki zawartych w pakiecie sekurytyzacyjnym i unii oszczędności i inwestycji przedsięwzięto dodatkowe środki, aby zaradzić fundamentalnym słabościom istniejącego finansowania gospodarki realnej i słabościom rozwoju unijnego rynku akcji (4).

1.3.

Apeluje o to, by znaleziono właściwą równowagę między usuwaniem nadmiernych barier emisyjnych i inwestycyjnych a obecnymi unijnymi ogólnymi ostrożnościowymi ramami sekurytyzacji przyjętymi po światowym kryzysie finansowym, tak aby nie wprowadzać ryzyka dla stabilności systemu finansowego, integralności rynku czy ochrony inwestorów ani ryzyka związanego z klimatem, ryzyka wynikającego z pozabankowego pośrednictwa finansowego, ryzyka efektu domina i koncentracji ryzyka. Podkreśla, że pierwszeństwo przed potencjalnie niewielkimi skutkami proponowanych zmian w przepisach ma dobre funkcjonowanie sektora bankowego i instytucji rynku kapitałowego (a także poprawa wykorzystania kapitału). Postuluje, by w miarę możliwości nie zmniejszać zabezpieczeń dla banków i uniknąć odchyleń od norm międzynarodowych, tak aby zachować siłę norm opracowanych na szczeblu międzynarodowym i zapobiec pojawiającemu się globalnemu ryzyku systemowemu.

1.4.

Sugeruje, by ujednolicić zawarte we wniosku różne klauzule dotyczące monitorowania, sprawozdawczości i przeglądu, tak aby ulepszyć analizę wpływu zmian na dodatkowe kredyty instytucji kredytowych dla gospodarstw rolnych i przedsiębiorstw, w tym MŚP (5). Proponuje mechanizm przyspieszonego monitorowania, dzięki któremu organy nadzoru bankowego będą mogły co roku oceniać, czy uwolnienie kapitału prowadzi do dobrowolnego udzielania przez banki dodatkowych, tańszych kredytów gospodarce realnej, a w szczególności gospodarstwom domowym i MŚP, czy skutkuje zwiększeniem niezatrzymanych aktywów sekurytyzowanych, czy prowadzi do posiadania aktywów sekurytyzowanych jako zabezpieczenia w celu uzyskania płynności z banku centralnego lub czy wiedzie do wypłacania dywidend akcjonariuszom i skupowania od nich akcji własnych. Zaleca, by skrócić do dwóch lat okresy oceny i publikowania sprawozdań w przypadku Komisji i Europejskich Urzędów Nadzoru oraz by wyniki uzyskane za pomocą mechanizmu przyspieszonego monitorowania były włączane do codwuletnich sprawozdań w oparciu o współpracę między Europejskimi Urzędami Nadzoru i Komisją. Zaleca, aby podczas każdego przeglądu przepisów oceniano, czy potrzebne są dodatkowe środki i warunki, biorąc pod uwagę pilną potrzebę zwiększenia finansowania alternatywnego.

1.5.

Wzywa współprawodawców, by poparli propozycje Komisji dotyczące spójniejszego, bardziej konsekwentnego i zharmonizowanego nadzoru, z wystarczającymi zasobami, jako pragmatycznego tymczasowego rozwiązania kwestii wprowadzenia bardziej scentralizowanego nadzoru, za którym EKES się opowiada (6).

1.6.

Wnosi, aby dopracowano niektóre propozycje pakietu, zwłaszcza te mogące osłabić jego skuteczność – na przykład, by: 1) wyeliminowano pewne niespójności w kalibracji i definicjach, także odnośnie do „odpornych pozycji”; 2) dopilnowano, aby techniczne propozycje, by dolne limity wagi ryzyka uczynić „wrażliwymi na ryzyko”, nie pociągały za sobą ryzyka modelowania ani konieczności arbitrażu między bankami stosującymi metodę standardową a tymi stosującymi metodę wewnętrznych ratingów, 3) dogłębniej rozważono proponowaną kalibrację nieuprzywilejowanych prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji (STS) oraz ekspozycji innych niż STS dla inwestorów ubezpieczeniowych; 4) zmieniono zniesienie (wymóg dotyczący niezatrzymania ryzyka) odnośnie do sekurytyzacji, w przypadku gdy transza pierwszej straty jest gwarantowana przez podmioty publiczne.

1.7.

Wzywa do wprowadzenia dodatkowych środków w celu ochrony długoterminowej relacji między kredytodawcami a kredytobiorcami na każdym etapie procesu sekurytyzacji kredytów. Ta relacja obejmuje fazę udzielania kredytów, czas trwania obsługi kredytu oraz momenty, w których restrukturyzacja płatności prowadziłaby do należytego zmniejszenia obciążeń finansowych. W ten sposób zagwarantowano by, że prawa klientów będących gospodarstwami domowymi i MŚP do zaciągania pożyczek będą stale podlegały ścisłym ramom regulacyjnym i nadzorczym. Apeluje o przejrzystość we wszystkich relacjach w całym procesie sekurytyzacji i odradza zarówno przenoszenie inicjowania do nieregulowanych (lub luźno regulowanych) podmiotów niebędących bankami, takich jak prywatne instytucje kredytowe, jak i przenoszenie procesów sekurytyzacji do jurysdykcji, które dopuszczają agresywne planowanie podatkowe.

2.   NOTY WYJAŚNIAJĄCE

Argumenty na poparcie zalecenia 1.1

2.1.

Ta opinia dotyczy wniosków COM(2025) 825 final i COM(2025) 826 final, które są częścią komunikatu Komisji w sprawie unii oszczędności i inwestycji (7).

2.2.

Sprawnie funkcjonujący europejski rynek sekurytyzacji może pozwolić zwiększyć kwotę finansowania dostępną gospodarce realnej i może, jeżeli zostanie odpowiednio skalibrowany, przyczynić się do wyższego wzrostu gospodarczego i ułatwić finansowanie strategicznych celów UE, m.in. inwestycji w transformację ekologiczną, cyfrową i społeczną, jak stwierdziła Komisja Europejska w swoim wniosku. Ożywienie sekurytyzacji jako narzędzia inwestycyjnego mogłoby się wpasować w zarządzanie ryzykiem stosowane przez różnych inwestorów, a tym samym przyczynić się do większej dynamizacji rynku finansowego.

2.3.

EKES zauważa również, jak to ujęto w uzasadnieniach wniosków, że oczekuje się, że banki wykorzystają kapitał, który może zostać dodany do ich bilansu (kapitał uwolniony), w celu udzielania dodatkowych, tańszych kredytów gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom, w tym MŚP. Ponieważ jednak udzielanie kredytów znajduje się pod kontrolą banków, nie ma gwarancji, że dodatkowe środki finansowe zapewnione dzięki sekurytyzacji trafią do sektora MŚP.

2.4.

Jak wspomniano w dokumencie roboczym służb Komisji (SWD(2025) 825 final), inicjatywa dotycząca przeglądu ram sekurytyzacji nie ma służyć osiągnięciu konkretnego celu dotyczącego skali wzrostu sekurytyzacji ani wprowadzeniu szczególnych warunków dla banków.

2.5.

Nie wiadomo jeszcze, czy zmiany związane z wymogami sekurytyzacji STS (art. 20, art. 26b, art. 26c i art. 26e) (8), według których to zmian próg 100 % bazowej puli ekspozycji składającej się z pożyczek dla MŚP zostaje obniżony do 70 %, umożliwią małym i średnim bankom bardziej elastyczny dostęp do rynków sekurytyzacji z portfelami o niższym stopniu granulacji, takimi jak pożyczki na projekty.

2.6.

W opinii z inicjatywy własnej (9) EKES wyraźnie stwierdził, że sekurytyzacja może odegrać pozytywną rolę w finansowaniu transformacji ekologicznej, na przykład poprzez zwiększenie pożyczek na renowację nieruchomości zapewniającą odporność na zmianę klimatu. Obecne ramy jednak nakładają na jednostki inicjujące transakcje sekurytyzacyjne tylko ograniczony obowiązek ujawniania informacji na temat zrównoważoności. Rozszerzenie istniejących wymogów dotyczących ujawniania informacji z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego (ESG) odnośnie do wszystkich emitentów sekurytyzacji i do szerszego zakresu aktywów sekurytyzowanych, dodatkowo do przepisów zawartych w rozporządzeniu w sprawie europejskich zielonych obligacji, lub wprowadzenie specjalnych należycie określonych ram dotyczących zielonej sekurytyzacji może przynieść wartość dodaną z perspektywy inwestorów. W ramach przeglądu wzorów formularzy sprawozdawczych należy wprowadzić w tym celu standardowe informacje ESG.

Argumenty na poparcie zalecenia 1.2

2.7.

W sprawozdaniu Wspólnego Komitetu EUN (10) wspomniano, że skupienie się wyłącznie na ramach ostrożnościowych, na domniemanych barierach wejścia zarówno dla emitentów, jak i inwestorów czy na fałszywych zachętach dotyczących wszystkich instrumentów i podmiotów rynku kapitałowego nie pozwala na uwzględnienie wzajemnie powiązanych i złożonych czynników, w tym roli wymogów w zakresie należytej staranności i przejrzystości. Ramy ostrożnościowe same w sobie nie są zatem jedynym czynnikiem hamującym rozwój rynku sekurytyzacji. Bariery wejścia powinny zmaleć, jeśli usunie się różnorakie przeszkody po stronie inwestycji – w szczególności dotyczące ubezpieczeń – i po stronie płynności rynkowej.

2.8.

W opinii z inicjatywy własnej EKES wyraził również zastrzeżenia i stwierdził, że rekalibracja wymogów ostrożnościowych sama w sobie nie zapewni ożywienia rynku sekurytyzacji (11).

2.9.

Europa musi zająć się podstawowymi słabościami obecnego finansowania gospodarki realnej, zwłaszcza finansowania za pośrednictwem kapitału własnego. Przykładem do naśladowania w tym względzie mógłby być model podatkowy dla finansowania dłużnego przedsiębiorstw w porównaniu z finansowaniem kapitałowym.

2.10.

EKES uważa, że sektor finansowy UE ma niewykorzystany potencjał ze względu na swoje rozdrobnienie. Po dziesięciu latach dyskusji nad unią bankową i unią rynków kapitałowych postępy raczej rozczarowują. O ile sekurytyzacja może przyczynić się do finansowania transgranicznego i do transgranicznego podejmowania ryzyka (także przez inwestorów spoza UE, którzy obecnie stanowią wśród inwestorów zdecydowaną większość), o tyle w planie działania nie należy tracić z oczu szerszych przeszkód dla jednolitego rynku finansowania.

Argumenty na poparcie zalecenia 1.3

2.11.

EKES nalega na podjęcie wysiłków, aby uniknąć osłabienia zabezpieczeń dla banków oraz, zwłaszcza w obecnym kontekście geopolitycznym, podważenia siły standardów opracowanych na szczeblu międzynarodowym, które mogłoby doprowadzić do wzrostu globalnego ryzyka systemowego.

2.12.

Komitet pragnie zwrócić uwagę, że sekurytyzacja ryzykownych kredytów hipotecznych była głównym czynnikiem wystąpienia światowego kryzysu finansowego. Wiele z tych aktywów sekurytyzowanych otrzymało od agencji ratingowych najwyższe możliwe ratingi, co przyczyniało się do podejmowania nadmiernego ryzyka przez niektóre banki i inwestorów. Sekurytyzacja może być ryzykowna, jeżeli wiedza o jakości aktywów wchodzących w skład produktów sekurytyzowanych jest niewielka. Inwestorzy muszą znać jakość aktywów bazowych sekurytyzowanego produktu, aby mogli dokładnie ocenić podejmowane przez siebie ryzyko.

2.13.

Podejmowanie nadmiernego ryzyka przez banki i inwestorów doprowadziło do reform wdrażających zabezpieczenia, które znacznie ograniczyły ryzyko agencyjne i ryzyko modelu, a obecnie umożliwiają zmniejszenie braku neutralności kapitałowej, który wprowadzono po światowym kryzysie finansowym właśnie po to, by uwzględnić utrzymujące się wtedy ryzyko agencyjne i ryzyko modelu. EKES docenia kroki podjęte przez Komisję Europejską w celu oceny wymogów kapitałowych dla zakładów ubezpieczeń prowadzących działalność według standardowej formuły.

2.14.

Obecne ogólne zasady sekurytyzacji po reformach – zwłaszcza w dziedzinie ostrożnościowej – uznaje się za wystarczające i zasadniczo zadowalające. W obrębie podejścia przyjętego przez Komisję należy utrzymać ogólne ramy sekurytyzacji oraz wysokie standardy przejrzystości, ochrony inwestorów i nadzoru, a jednocześnie ograniczać nadmierne koszty ostrożnościowe i administracyjne ponoszone przez emitentów i inwestorów.

Argumenty na poparcie zalecenia 1.4

2.15.

Komitet proponuje, by poszczególne klauzule dotyczące monitorowania, oceny skutków, sprawozdawczości i przeglądu zostały uproszczone, ujednolicone i usprawnione w zmienionym motywie (14) preambuły i w zmienionym art. 506d ust. 1 i 2 COM(2025) 825 final; w art. 44 lit. a) i b) COM(2025) 826 final; w zmienionym art. 13 i w uzupełnieniu do pkt 15 projektu rozporządzenia delegowanego Komisji zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2015/61; w SWD(2025) 825 final, s. 77–78. Biorąc pod uwagę pilną potrzebę rozszerzenia alternatywnych źródeł finansowania, jest niezwykle ważne, aby monitorować wykorzystywanie uwolnionego kapitału z korzyścią dla gospodarki oraz wszystkich przedsiębiorstw i gospodarstw domowych w całej UE. Sama Komisja dostrzega ograniczenia wniosku, ponieważ w uzasadnieniu tylko zakłada (bez żadnej pewności), że banki wykorzystają wynikającą z proponowanych przepisów ulgę w kapitale w celu udzielania dodatkowych kredytów.

2.16.

Aby propozycja EKES-u przyniosła efekty zgodnie z zamierzeniem: (i) wszystkie wymogi dotyczące monitorowania, oceny i przeglądu zawarte w wyżej wymienionych artykułach powinny prowadzić do uproszczenia różnorakich wytycznych i wskaźników służących do oceny i raportowania wkładu zmienionych ram sekurytyzacji w finansowanie gospodarki UE i udzielanie dodatkowych kredytów przez instytucje finansowe unijnym przedsiębiorstwom, w tym MŚP, i gospodarstwom domowym; (ii) okresy oceny i publicznej sprawozdawczości należy skrócić do dwóch lat, biorąc pod uwagę, że wyżej wskazane artykuły wymagają różnych okresów: dwu-, trzy-, cztero- i pięcioletniego; (iii) Komisja, Wspólny Komitet EUN, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Europejski Bank Centralny i Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych powinny ze sobą współpracować i koordynować swoją pracę nad codwuletnimi sprawozdaniami.

2.17.

Komitet proponuje również mechanizm przyspieszonej oceny dla organów nadzoru bankowego w celu dokonywania corocznej oceny wykorzystania uwolnionego kapitału. Wyniki tej przyspieszonej oceny powinny być uwzględniane we wspomnianych sprawozdaniach codwuletnich. W minionych latach banki nie doświadczały niedoboru kapitału, a EBC donosi, że nie było luki w finansowaniu w ostatnich latach, które cechowały słaby wzrost i ograniczone inwestycje (12). W ocenie skutków przeprowadzonej przez Komisję (13) stwierdzono, że ponad 40 % tradycyjnych transakcji sekurytyzacyjnych wykorzystano jako zabezpieczenie w celu uzyskania płynności od EBC. Dlatego jest istotne, aby reforma i związane z nią monitorowanie koncentrowały się na rozwoju rynku niezatrzymanych aktywów sekurytyzacyjnych. EKES uważa, że potrzebna jest staranna ocena potencjalnych negatywnych skutków, gdy kapitał uwolniony w wyniku szerszego stosowania sekurytyzacji jest zwracany akcjonariuszom za pośrednictwem dywidend i skupu akcji własnych lub wykorzystywany do celów spekulacyjnych, a nie do finansowania gospodarki realnej, a w szczególności MŚP. Komitet ufa, że EBC i krajowe organy nadzoru już sprawują nadzór nad polityką dywidend i odkupu pod względem adekwatności kapitałowej i ekspansji akcji kredytowej. Dostrzega również, że ze względu na obecną sytuację na rynkach finansowych stabilna polityka dywidendowa pomaga utrzymać zaufanie inwestorów, obniżyć koszt kapitału i pozyskać nowy kapitał własny, który może umożliwiać wzrost akcji kredytowej.

2.18.

EKES uważa, że każdy przegląd legislacyjny zaproponowany przez Komisję w oparciu o monitorowanie i oceny zawarte w sprawozdaniach codwuletnich musi obejmować dodatkowe środki i warunki, aby uwzględnić w pełnym zakresie czynniki wykraczające poza niską podaż i niski popyt na sekurytyzację.

Argumenty na poparcie zalecenia 1.5

2.19.

W związku z powyższym Komitet opowiada się za scentralizowanym nadzorem transakcji sekurytyzacyjnych przez Europejskie Urzędy Nadzoru, ponieważ przyniosłoby to atuty pod względem budowania wiedzy fachowej, dostępu do danych i monitorowania rynku, a także ekonomii skali. To, że większość transakcji sekurytyzacyjnych ma z natury charakter transgraniczny (tj. wiąże się z grupowaniem ryzyk i sprzedażą ich inwestorom w państwach członkowskich), stanowi dodatkowy argument przemawiający za scentralizowanym nadzorem. Powinno to zachęcić organy nadzoru do ściślejszej współpracy, m.in. poprzez gromadzenie i wymianę odpowiednich danych i ocen ryzyka (14). Dlatego też EKES popiera, jako pragmatyczny pierwszy krok, wniosek Komisji dotyczący nadzoru.

Argumenty na poparcie zalecenia 1.6

2.20.

EKES uważa, że wniosek Komisji pozostaje dość ostrożny, a oczekiwania dotyczące sprawozdawczości i należytej staranności nadal wychodzą daleko poza to, co istnieje w przypadku innych instrumentów finansowych. Faktycznego obniżenia dolnych limitów wagi ryzyka, by uczynić dolne limity „wrażliwymi na ryzyko”, nie należy jednak zamieniać w funkcję modelowania ryzyka (co czyniłoby ją podatną na ryzyko modelu). Jak już wskazała Komisja, kalibracja ma służyć temu, by „pod względem obniżenia wymogów kapitałowych osiągnąć wyniki […] ambitn[e]” (15). EKES podkreśla jednak, że te ambicje powinny wzmocnić wysiłki zmierzające do tego, by zapewnić ścisłe monitorowanie z perspektywy mikro- i makroostrożnościowej.

2.21.

EKES dostrzega również okazję, by współprawodawcy dopracowali te propozycje, które mogłyby osłabić skuteczność pakietu, takie jak definicja odpornych pozycji, pewne niespójności kalibracji między pozycjami odpornymi a nieodpornymi oraz między sekurytyzacjami STS a innymi niż STS oraz odnośnie do innych szczególnych kryteriów (np. definicja minimalnej grubości, dostęp dla ubezpieczycieli). Dzięki takiemu dopracowaniu sekurytyzacja powinna być dostępna w przypadku szerszego zakresu klas aktywów (w tym aktywów wysokiej jakości), szerszego grona emitentów (w tym małych i średnich banków stosujących standardową metodę) oraz szerszego grona inwestorów (w tym ubezpieczeń i funduszy). Aby osiągnąć cele Komisji, konieczna może być dalsza ocena nieuprzywilejowanych ekspozycji STS pod kątem wymogów kapitałowych dla zakładów ubezpieczeń prowadzących działalność według standardowej formuły.

2.22.

Zawarta we wniosku wzmianka, że pozycja sekurytyzacyjna gwarantowana przez wielostronny bank rozwoju lub inny podmiot publiczny odpowiada wadze ryzyka równej 0 %, może mieć potencjalny wpływ na finanse publiczne. Sam fakt, że wielostronny bank rozwoju w pełni gwarantuje transzę uprzywilejowaną, nie oznacza, że ta pozycja jest „niskiego ryzyka” w całym systemie, o czym świadczą przykłady Fannie Mae i Freddie Mac w Stanach Zjednoczonych. Zniesienie dotyczące niezatrzymania ryzyka w przypadku sekurytyzacji gwarantowanych przez podmioty publiczne należy zatem usunąć.

Argumenty na poparcie zalecenia 1.7

2.23.

Podczas światowego kryzysu finansowego wystąpiły problemy z restrukturyzacją kredytów. Klientów, zwłaszcza gospodarstwa domowe i MŚP, pozostawiono w niepewności. Nie wiedzieli, do kogo się zwrócić. Komitet zwraca uwagę, że w pakiecie sekurytyzacyjnym trzeba wprowadzić dodatkowe środki, aby zachować relację między kredytodawcami a kredytobiorcami przez cały okres kredytowania, także w sytuacji, gdy restrukturyzacja płatności może zapewnić należycie uregulowane wsparcie finansowe. Zajmując się nowymi przepisami dotyczącymi sekurytyzacji, współprawodawcy powinni zachować ostrożność i wprowadzić dodatkowe środki, aby zapewnić przejrzystość wszystkich relacji w całym procesie sekurytyzacji, zwłaszcza w przypadku przeniesienia ekspozycji kredytowych z sektora regulowanego do sfery nieregulowanej (lub luźno regulowanej), w tym do prywatnych instytucji kredytowych i innych instytucji niebędących bankami. Wymagałoby to ram regulacyjnych i nadzorczych dla instytucji niebędących bankami.

3.   PROPONOWANE ZMIANY DO WNIOSKU USTAWODAWCZEGO KOMISJI EUROPEJSKIEJ

Poprawka 1

COM(2025) 826 final, poprawka do art. 44.

Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską	Poprawka EKES-u
w art. 44 wprowadza się następujące zmiany: a) w akapicie pierwszym lit. e) otrzymuje brzmienie: „ e) wkładu sekurytyzacji w finansowanie unijnych przedsiębiorstw i w gospodarkę Unii.”; b) uchyla się akapit drugi ;	w art. 44 wprowadza się następujące zmiany: a) w akapicie pierwszym lit. e) nie ulega zmianie; b) nie uchyla się akapitu drugiego ; c) w akapicie pierwszym dodaje się lit. f) w brzmieniu: „ f) wkładu sekurytyzacji w finansowanie unijnych przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, i gospodarstw domowych, a także w gospodarkę Unii”;

Uzasadnienie

Należy utrzymać przejrzystość całego procesu sekurytyzacji i podatkowych ram regulacyjnych. Usunięcie wymogu (ponieważ organy nadzoru nie posiadają danych) dotyczącego oceny, czy lokalizacja geograficzna jednostek specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji jest wybierana ze względu na korzystne systemy podatkowe lub regulacyjne, może spowodować „martwe pole” w zakresie nadzoru, nadmierną konkurencję i arbitraż regulacyjny, agresywne planowanie podatkowe i potencjalne ryzyko finansowe (stabilności finansowej). Zamiast tego wskazane byłoby zlikwidowanie luki w danych poprzez zapewnienie współpracy z organami podatkowymi i ekspertami. Wskaźniki oceny i monitorowania muszą być spójne, aby można było ocenić wkład unijnych ram sekurytyzacji w finansowanie unijnych przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, i gospodarstw domowych oraz w gospodarkę Unii.

---

(1)   COM(2025) 825 final, COM(2025) 826 final i SWD(2025) 825 final.

(2)  Wspólny Komitet EUN, Joint Committee advice on the review of the securitisation prudential framework , 12 grudnia 2022 r.

(3)  Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego – Przegląd ram prawnych dotyczących sekurytyzacji w UE (opinia z inicjatywy własnej) (Dz.U. C, C/2025/763, 11.2.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/763/oj).

(4)  Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego – Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Banku Centralnego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów Unia oszczędności i inwestycji – Strategia na rzecz zwiększenia zamożności obywateli i konkurencyjności gospodarczej w UE (COM(2025) 124 final) (Dz.U. C, C/2025/5155, 28.10.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/5155/oj).

(5)  Zob. artykuły wymienione w pkt 2.15.

(6)   Dz.U. C, C/2025/763, 11.2.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/763/oj.

(7)   COM(2025) 124 final.

(8)   COM(2025) 826 final.

(9)   Dz.U. C, C/2025/763, 11.2.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/763/oj.

(10)  Wspólny Komitet EUN, Joint Committee advice on the review of the securitisation prudential framework , 12 grudnia 2022 r.

(11)   Dz.U. C, C/2025/763, 11.2.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/763/oj.

(12)  EBC, SAFE report , lipiec 2025 r.; OECD Economic Outlook , czerwiec 2025 r., s. 72, 75, 77, 78.

(13)   SWD(2025) 825 final, s. 11.

(14)   Dz.U. C, C/2025/763, 11.2.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/763/oj, pkt 3.3.

(15)   COM(2025) 825 final.