Kwestie kursu walutowego i układy monetarne ze strefą euro

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Nowe regulacje zostały ustanowione w ramach poniższych układów:

1. Kwestie kursu walutowego
   • Francja mogła nadal stosować zapisy swoich umów z Unią Gospodarczą i Walutową Afryki Zachodniej, Communauté économique et monétaire de l’Afrique centrale oraz Komorami. Gwarantowały one wymianę franków CFA (Afrykańskiej Wspólnoty Walutowej) i franków komoryjskich na franki francuskie po ustalonym kursie aż do czasu wycofania franka francuskiego.
   • Portugalia mogła nadal stosować zapisy swojej umowy z Republiką Zielonego Przylądka. Zapewniło to stabilność kursu wymiany waluty między dwoma krajami, a ponadto umożliwiło udzielenie wsparcia finansowego i technicznego przez Portugalię aż do czasu wycofania escudo.
   • Francja i Portugalia miały obowiązek informowania Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i Komitetu Ekonomiczno-Finansowego na temat wszelkich działań, które mogłyby wpłynąć na politykę pieniężną i politykę kursu walutowego.
2. Regulacje monetarne
   • Francuskie terytoria zależne Saint-Pierre i Miquelon, w pobliżu wschodniego wybrzeża Kanady, oraz Majotta położona na Oceanie Indyjskim, które nie są częścią UE, zastępują franka francuskiego walutą euro. Mogły one stosować banknoty i monety we frankach do dnia 30 czerwca 2002 r.
3. Stosunki monetarne
   • Przed wprowadzeniem banknotów i monet euro w 2002 r. Monako, San Marino i Watykan podpisały układy monetarne z UE. Były one renegocjowane, aby poprawić pewne niedociągnięcia. Zgodnie z nimi trzy wspomniane kraje są uprawnione do stosowania euro jako waluty urzędowej. Składający wniosek o przyjęcie w celu odbywania studiów powinien:
     • nie mogą emitować banknotów ani monet euro, chyba że umowa na to zezwoli;
     • muszą przestrzegać zasad UE dotyczących banknotów i monet, praw autorskich i wymiany uszkodzonych banknotów;
     • muszą zabezpieczyć banknoty i monety euro przed fałszowaniem.
   • Układy te pozwalają każdemu z tych trzech krajów na emisję ograniczonej liczby monet euro:
     • Monako (roczna wielkość emisji wynosi 1/500 liczby monet bitych we Francji),
     • San Marino (maksymalna roczna wartość nominalna wynosi 1 944 000 EUR),
     • Watykan (maksymalna wartość nominalna wynosi 1 mln EUR).
   • Andora wnioskowała 15 lipca 2003 r. o zawarcie układu monetarnego z UE. Zawarto go 30 czerwca 2011 r., co umożliwiło krajowi korzystanie z euro jako oficjalnej waluty oraz, od lipca 2013 r., wybijanie własnych monet euro.