EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52014PC0344
Proposal for a DIRECTIVE OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL on the dissemination of Earth observation satellite data for commercial purposes
Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie rozpowszechniania w celach komercyjnych danych satelitarnych pochodzących z obserwacji Ziemi
Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie rozpowszechniania w celach komercyjnych danych satelitarnych pochodzących z obserwacji Ziemi
/* COM/2014/0344 final - 2014/0176 (COD) */
Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie rozpowszechniania w celach komercyjnych danych satelitarnych pochodzących z obserwacji Ziemi /* COM/2014/0344 final - 2014/0176 (COD) */
UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU W komunikacie Komisji z lutego 2013 r.
„Kosmiczna polityka przemysłowa UE – Uwolnienie potencjału wzrostu
gospodarczego w sektorze kosmicznym”[1]
wskazano jako jeden z celów kosmicznej polityki przemysłowej UE
ustanowienie kompleksowych ram regulacyjnych w celu poprawy spójności
prawa i wsparcia powstawania europejskiego rynku produktów i usług
kosmicznych. W tym kontekście komunikat odnosi się w
szczególności do przyjęcia ewentualnej inicjatywy regulacyjnej
dotyczącej produkcji i rozpowszechniania wysokorozdzielczych danych
satelitarnych do celów komercyjnych. W konkluzjach Rady z dnia 30 maja
2013 r. dotyczących powyższego komunikatu stwierdzono potrzebę
przeanalizowania istniejących ram prawnych z myślą o promowaniu
ochrony, bezpieczeństwa, stabilności oraz rozwoju gospodarczego
działalności związanej z przestrzenią kosmiczną,
a także zwrócono się do Komisji o dokonanie oceny zapotrzebowania na
opracowanie ram legislacyjnych dotyczących przestrzeni kosmicznej
w kontekście zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku
wewnętrznego. Zgodnie z powyższym niniejszy wniosek
dotyczący dyrektywy odnosi się do kwestii rozpowszechniania w Unii w
celach komercyjnych danych satelitarnych pochodzących z obserwacji Ziemi,
a w szczególności do zagadnienia zdefiniowania i kontrolowania
wysokorozdzielczych danych satelitarnych jako osobnej kategorii danych
wymagających odrębnego systemu regulacyjnego, w przypadku gdy są
rozpowszechniane w celach komercyjnych. Wniosek ma na celu zapewnienie prawidłowego
funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego produktów i usług
opartych na wysokorozdzielczych danych satelitarnych przez ustanowienie
przejrzystych, uczciwych i spójnych ram prawnych we wszystkich państwach
członkowskich. Przedmiotowa dyrektywa jest niezbędna, gdyż na
poziomie UE nie istnieją wyraźne gwarancje prawne stanowiące,
że rozpowszechnianie danych satelitarnych przez podmioty gospodarcze
powinno być w Unii działalnością swobodną i
niepodlegającą ograniczeniom, z wyjątkiem rozpowszechniania
danych, które można zdefiniować jako wysokorozdzielcze dane
satelitarne i które powinny podlegać kontroli ze względu wyższe
potencjalne zagrożenie, jakie może pociągać za sobą
ich nieupoważnione wykorzystanie. Ponadto na poziomie regulacji krajowych
brakuje wspólnego podejścia do przetwarzania wysokorozdzielczych danych
satelitarnych oraz do usług i produktów opartych na tych danych. Prowadzi
to do rozdrobnienia ram regulacyjnych w Europie, wiążącego
się z brakiem spójności, przejrzystości i przewidywalności,
co z kolei utrudnia rynkowi pełne wykorzystanie swojego potencjału.
Ponadto rosnąca liczba państw członkowskich zdolnych do
pozyskiwania wysokorozdzielczych danych oznacza prawdopodobieństwo
pogłębienia się problemu, jakim jest rozdrobnienie obowiązujących
ram regulacyjnych, co może skutkować powstaniem nowych barier na
rynku wewnętrznym i większymi przeszkodami dla konkurencyjności. W celu przezwyciężenia tych
trudności niniejszy wniosek doprowadzi do zbliżenia przepisów
państw członkowskich w dziedzinie rozpowszechniania danych
satelitarnych, w dążeniu do zapewnienia spójności. Przyczyni
się to do zmniejszenia barier biurokratycznych stojących przed
przemysłem oraz ułatwi działania niezbędne dla osiągnięcia
zgodności z wymogami prawnymi. Dzięki jaśniejszym warunkom
zakładania i funkcjonowania przedsiębiorstw poprawi się
przewidywalność biznesu. Ograniczone zostaną straty ekonomiczne
mogące wynikać z braku jasnych i przewidywalnych warunków
pozyskiwania danych oraz stworzone zostaną nowe możliwości biznesowe.
Przyjęcie wniosku wywrze istotny pozytywny wpływ na zakładanie i
działalność przedsiębiorstw dostarczających
wysokorozdzielcze dane satelitarne oraz na sprzedaż danych. 2. WYNIKI
KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Przez okres prawie dwóch lat Komisja,
bezpośrednio lub przez konsultantów zewnętrznych, prowadziła
konsultacje dotyczące zagadnień odnoszących się do
niniejszego wniosku ze wszystkimi podmiotami instytucjonalnymi w państwach
członkowskich oraz z szeroką grupą podmiotów w
łańcuchu wartości zaangażowanych w
działalność związaną z przestrzenią
kosmiczną i rozwiązaniami geoprzestrzennymi. Dwa badania zamówione przez Komisję u
konsultantów zewnętrznych skupiły się na analizie
istniejących ram regulacyjnych w odniesieniu do wysokorozdzielczych danych
satelitarnych i wraz z innymi źródłami stworzyły
podstawę dla przeprowadzonej przez Komisję oceny skutków. W badaniach
tych zidentyfikowano rozbieżne zasady i podejścia w odniesieniu do
rozpowszechniania wysokorozdzielczych danych satelitarnych. Eksperci z Niemiec i Francji, jedynych
państw członkowskich, które jak dotychczas ustanowiły
szczegółowe przepisy w tej dziedzinie regulujące zdolności
techniczne w zakresie wysokorozdzielczych danych satelitarnych, przedstawili
Komisji szczegółowe informacje dotyczące dedykowanych systemów
regulacyjnych wdrożonych w ich krajach. Zarazem przychylnie odnieśli
się do koncepcji wspólnych ram UE. W marcu 2012 r. zorganizowano warsztaty
z udziałem ekspertów prawnych ds. przestrzeni kosmicznej, w trakcie których potwierdzono rozdrobnienie ram regulacyjnych w
odniesieniu do danych satelitarnych w Europie. Między marcem 2012 r.
a październikiem 2013 r. Komisja wielokrotnie przedstawiała swoje
spostrzeżenia dotyczące wysokorozdzielczych danych satelitarnych
Grupie Ekspertów ds. Polityki Kosmicznej, w skład której wchodzą
krajowi eksperci ds. przestrzeni kosmicznej. Omawiano problemy i warianty
interwencji regulacyjnej. W czerwcu i lipcu 2013 r. odbyły się
konsultacje z zainteresowanymi stronami, obejmujące zamieszczony w
internecie kwestionariusz skierowany do odsprzedawców danych oraz
wysłuchanie publiczne mające na celu poznanie poglądów dostawców
danych i odsprzedawców danych. Najważniejsze wnioski płynące
ze wspomnianych konsultacji można podsumować w sposób
następujący: –
Przedstawiciele przemysłu, a w
szczególności odsprzedawcy danych potwierdzają, że
istniejące ramy dystrybucji danych satelitarnych, a zwłaszcza
wysokorozdzielczych danych satelitarnych, odznaczają się brakiem
przejrzystości i przewidywalności oraz nie gwarantują
równego traktowania, a zatem uniemożliwiają rynkowi pełne
wykorzystanie swojego potencjału. Zdecydowana większość
uważa, że podjęcie działań mających na celu
zmianę tej sytuacji doprowadziłoby do poprawy otoczenia biznesu. –
Ogólnie rzecz biorąc, państwa
członkowskie są otwarte na przyjęcie wspólnego podejścia UE
do rozpowszechniania danych satelitarnych, oferującego wyraźne
gwarancje dotyczące swobodnego obrotu danymi o niskiej rozdzielczości,
a zwłaszcza zapewniającego skuteczne i zintegrowane
działanie w kwestiach obejmujących bezpieczeństwo i zagadnienia
rynkowe, mających związek z wysokorozdzielczymi danymi
satelitarnymi. Wprowadzone środki powinny być proporcjonalne i
zapewniać niezbędny poziom bezpieczeństwa. Państwa członkowskie
podkreśliły również, że ostateczna
odpowiedzialność za decyzje dotyczące bezpieczeństwa musi
nadal spoczywać na organach krajowych. W ocenie skutków towarzyszącej
niniejszemu wnioskowi określono trzy warianty strategiczne – oprócz
scenariusza bazowego – mające służyć osiągnięciu
celów przez ustanowienie ram przetwarzania i rozpowszechniania w Unii
Europejskiej danych pochodzących z obserwacji Ziemi: wariant 1 –
scenariusz bazowy, wariant 2 – zalecenia i wytyczne, wariant 3 –
podstawowy instrument prawny i wariant 4 – rozszerzony instrument prawny. Zidentyfikowane problemy, w tym brak
przejrzystości, przewidywalności i równego traktowania, wynikają
z braku wspólnej definicji wysokorozdzielczych danych satelitarnych, kryteriów
ramowych określających, czy wysokorozdzielcze dane satelitarne
należy uznać za wrażliwe, jasnych procedur udzielania
zezwoleń, gwarancji swobodnego obrotu i jasnych wymogów dla podmiotów
zamierzających zostać dostawcami wysokorozdzielczych danych
satelitarnych. Wszystkie te warianty strategiczne, z wyjątkiem scenariusza
bazowego, zmierzałyby do rozwiązania wymienionych problemów.
Różnica między wariantami 3 i 4 odnosi się do zakresu – wariant
4 przewiduje wydawanie koncesji podmiotom zamierzającym prowadzić
działalność w charakterze dostawców danych, co wariant 3
pozostawia państwom członkowskim. Wariant 3 to wariant preferowany,
łączący zadowalający poziom korzyści gospodarczych,
strategicznych i społecznych z wysoką skutecznością i
efektywnością, a zarazem zostawiający państwom
członkowskim maksymalną możliwą swobodę kontrolowania
przedsiębiorstw dostarczających danych na ich terytoriach. 3. ASPEKTY
PRAWNE WNIOSKU Ponieważ inicjatywa przewiduje
harmonizację w celu zagwarantowania należytego ustanowienia i
funkcjonowania rynku wewnętrznego, właściwą podstawę
prawną dla dyrektywy stanowi art. 114 TFUE. Zasadniczo to postanowienie traktatu stosuje
się do dwóch różnych rodzajów sytuacji: –
gdy przepisy przyczyniają się do
eliminacji prawdopodobnych przeszkód dla korzystania z podstawowych swobód, –
gdy przepisy przyczyniają się do
usunięcia znacznych zakłóceń konkurencji, mogących
wynikać ze zróżnicowania przepisów krajowych. Orzecznictwo ustanowiło praktyczny
standard analizy wniosków objętych art. 114 TFUE, wskazując, że
proponowane środki muszą rzeczywiście mieć na celu
poprawę warunków ustanowienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego i
być w stanie faktycznie osiągnąć taki skutek.[2] Niniejszy wniosek jest zgodny z wymogami
wynikającymi ze stosowania art. 114 TFUE z następujących
względów: –
po pierwsze, poprzez wyraźne gwarancje
swobodnego obrotu danymi satelitarnymi o niskiej rozdzielczości
zostaje sprecyzowane, że wszelkie dane nieobjęte
definicją będą uważane za dane „kategorii biznesowej”,
podlegające swobodnemu rozpowszechnianiu niezwłocznie, co pozwala na
zapobieganie zakłóceniom w cyklach gospodarczych (art. 5), –
po drugie, dzięki ustanowieniu wspólnych
parametrów technicznych wysokorozdzielczych danych satelitarnych (art. 4)
możliwe będzie określenie wspólnego zakresu zastosowania zaawansowanego
reżimu prawnego i wyznaczenie granic rynku wewnętrznego
wysokorozdzielczych danych satelitarnych jako określonego komponentu rynku
obserwacji Ziemi. Ponadto sprecyzowanie, którego rodzaju lub jakiej klasy
jakości dane satelitarne mogłyby ewentualnie naruszyć interesy
bezpieczeństwa i w związku z tym powinny być rozpowszechniane
przy zachowaniu pewnych warunków, umożliwia ustanowienie najbardziej
odpowiednich wymogów proceduralnych chroniących społeczeństwo, –
po trzecie, poprzez poprawę spójności,
przejrzystości i przewidywalności ram regulacyjnych niniejsza
dyrektywa zmierza do eliminacji/zapobiegania powstawaniu przeszkód
mających związek z krajowymi systemami prawnymi, które
utrudniają swobodny obrót wysokorozdzielczymi danymi satelitarnymi w Unii,
zgodnie z warunkami kontroli lub udzielania zezwoleń. Przewiduje się,
że rozpowszechnianie wysokorozdzielczych danych satelitarnych zatwierdzone zgodnie z niniejszą dyrektywą nie może być
później poddawane ponownej ocenie, utrudniane ani ograniczane, jeśli
działalność taka spełnia warunki przeprowadzonej kontroli
lub procedury udzielania zezwoleń (art. 6 ust. 3), –
po czwarte, w dążeniu do pozytywnej
integracji niniejszy wniosek przewiduje podstawowe procedury rozpowszechniania
wysokorozdzielczych danych satelitarnych, promujące równe i
niedyskryminujące traktowanie wszystkich odsprzedawców danych w UE przez
dostawców danych, zapobiegające prawdopodobnym zakłóceniom
konkurencji i dodatkowo zwiększające możliwości rynkowe
dostępne w dziedzinie wysokorozdzielczych danych satelitarnych (art. 7
i art. 8). Podejście regulacyjne wybrane do celów
wniosku polega na częściowej harmonizacji. Potwierdza ono zasadę
swobodnego obrotu danymi satelitarnymi o niskiej rozdzielczości, lecz
ukierunkowane jest tylko na ograniczoną liczbę kluczowych elementów
regulacyjnych w krajowych przepisach dotyczących wysokorozdzielczych
danych satelitarnych, które opracowane są na tyle dobrze, aby
umożliwiały dostosowanie. Dlatego też zamierzone zbliżenie
przepisów ma charakter ograniczony, pozostając w zgodzie z zasadami
pomocniczości i proporcjonalności (art. 5 ust. 3 i 4 TUE). W
szczególności, –
w odniesieniu do pomocniczości wniosek
ustanawia wymiar unijny przez wprowadzenie wspólnego podejścia do
rozpowszechniania danych satelitarnych w Unii i rozróżnienie
między danymi o niskiej i wysokiej rozdzielczości na podstawie
proponowanych definicji technicznych. Wniosek ustanawia również wspólne,
transakcyjne i oparte na metadanych podejście do oceny rozpowszechniania
wysokorozdzielczych danych satelitarnych oraz przejrzyste procedury,
pozostawiając wszystkie nieuregulowane kwestie państwom
członkowskim do rozstrzygnięcia zgodnie z ich krajowymi tradycjami
regulacyjnymi (np. w zakresie koncesjonowania i kontroli dostawców danych), –
w odniesieniu do proporcjonalności – przez
staranny dobór elementów regulacyjnych, które mają zostać
dostosowane, wniosek gwarantuje, że działanie Unii będzie
proporcjonalne do zidentyfikowanych problemów oraz że zalecane środki
będą w rzeczywistości najbardziej odpowiednie dla
osiągnięcia celów określonych w art. 1 proponowanej dyrektywy. Mając na uwadze fakt, że w
odniesieniu do szeregu zagadnień operacyjnych przepisy krajowe są
adekwatne oraz że jednocześnie uzasadnione interesy
bezpieczeństwa państw członkowskich mogą dopuszczać
pewne rozbieżności w przepisach krajowych, uznano, że
rozporządzenie całkowicie zastępujące
obowiązujące przepisy krajowe przez wprowadzenie ogólnounijnego
systemu nie jest rozwiązaniem ani uzasadnionym, ani pożądanym
przez państwa członkowskie. W związku z tym dyrektywa
zapewniłaby wymaganą elastyczność legislacyjną
umożliwiającą ograniczenie działania regulacyjnego do
harmonizacji wyłącznie najbardziej istotnych i wystarczająco
precyzyjnie sformułowanych podstawowych elementów ram prawnych komercjalizacji
danych satelitarnych pochodzących z obserwacji Ziemi. 4. WPŁYW
NA BUDŻET Wniosek nie
ma wpływu finansowego na budżet operacyjny. Załączona ocena
skutków finansowych przedstawia odnośny wpływ na budżet. 2014/0176 (COD) Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie rozpowszechniania w celach
komercyjnych danych satelitarnych pochodzących z obserwacji Ziemi PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114
ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym, uwzględniając opinię
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[3], stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co
następuje: (1) W komunikacie Komisji z dnia
28 lutego 2013 r. „Kosmiczna polityka przemysłowa UE – Uwolnienie
potencjału wzrostu gospodarczego w sektorze kosmicznym”[4] wskazano jako jeden z
celów kosmicznej polityki przemysłowej UE ustanowienie kompleksowych ram
regulacyjnych w celu poprawy spójności prawa i wsparcia powstawania
unijnego rynku produktów i usług kosmicznych. W tym kontekście
komunikat odnosi się w szczególności do przyjęcia ewentualnej inicjatywy
regulacyjnej dotyczącej produkcji i rozpowszechniania do celów
komercyjnych wysokorozdzielczych danych satelitarnych. (2) W konkluzjach Rady z dnia 30
maja 2013 r. dotyczących komunikatu w sprawie kosmicznej polityki
przemysłowej UE stwierdzono potrzebę przeanalizowania istniejących
ram prawnych z myślą o zapewnieniu ochrony, bezpieczeństwa,
stabilności oraz rozwoju gospodarczego działalności
związanej z przestrzenią kosmiczną, a także z zadowoleniem
przyjęto zamiar dokonania przez Komisję oceny zapotrzebowania na
opracowanie ram legislacyjnych dotyczących przestrzeni kosmicznej w
kontekście zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku
wewnętrznego, przy jednoczesnym poszanowaniu zasady pomocniczości. (3) Rozporządzenie
delegowane Komisji (UE) nr 1159/2013[5]
umożliwia wyłączenie z zakresu niniejszej dyrektywy danych
wykorzystywanych do celów programów GMES i Copernicus. (4) Rozpowszechnianie
wysokorozdzielczych danych satelitarnych przez podmioty gospodarcze było
dotychczas regulowane indywidualnie przez państwa członkowskie, w których
podmioty takie są zarejestrowane. (5) Na poziomie regulacji
krajowych brakuje wspólnego podejścia do przetwarzania wysokorozdzielczych
danych satelitarnych oraz do usług i produktów opartych na tych danych.
Prowadzi to do rozdrobnienia ram regulacyjnych w Unii, wiążącego
się z brakiem spójności, przejrzystości i
przewidywalności, co z kolei uniemożliwiało rynkowi pełne
wykorzystanie swojego potencjału. (6) Liczba państw
członkowskich zdolnych do pozyskiwania wysokorozdzielczych danych
satelitarnych rośnie, a krajowe ramy regulacyjne stają się coraz
bardziej rozbieżne. W rezultacie rozdrobnienie ram regulacyjnych stwarza
nowe bariery dla rynku wewnętrznego i większe przeszkody dla
konkurencyjności. (7) W celu
przezwyciężenia opisanych problemów niniejsza dyrektywa powinna
zapewnić prawidłowe funkcjonowanie i rozwój rynku wewnętrznego
wysokorozdzielczych danych satelitarnych oraz pochodnych produktów i usług
przez ustanowienie przejrzystych, uczciwych i spójnych ram prawnych w całej
Unii. Zbliżenie przepisów państw członkowskich w dziedzinie
rozpowszechniania wysokorozdzielczych danych satelitarnych w celu zapewnienia
spójności w odniesieniu do procedur kontroli rozpowszechniania takich
danych powinno zmniejszyć bariery biurokratyczne dla przemysłu i
ułatwić przestrzeganie wymogów prawnych. Poprzez jaśniejsze
warunki zakładania i działania przedsiębiorstw niniejsza
dyrektywa poprawi przewidywalność biznesu. (8) Funkcjonujący rynek
wewnętrzny wysokorozdzielczych danych satelitarnych oraz pochodnych
produktów i usług przyczyniłby się do rozwoju konkurencyjnego
przemysłu kosmicznego i sektora usług w Unii, zmaksymalizowałby
możliwości rozwijania i dostarczania przez przedsiębiorstwa
unijne innowacyjnych systemów i usług obserwacji Ziemi oraz
sprzyjałby wykorzystaniu wysokorozdzielczych danych satelitarnych. W
związku z tym potrzebna jest wspólna unijna norma odnosząca się
do wysokorozdzielczych danych satelitarnych, uwzględniająca
również zagrożenia wynikające z niezamierzonego
udostępnienia takich danych. (9) Wprowadzenie wspólnej unijnej
normy dotyczącej wysokorozdzielczych danych satelitarnych wymaga
opracowania definicji takich danych, bazującej na parametrach technicznych
systemu obserwacji Ziemi, jego czujników oraz trybów działania czujników
stosowanych do generowania danych pochodzących z obserwacji Ziemi.
Parametry techniczne systemu obserwacji Ziemi, jego czujników i trybów
działania czujników, które należy wziąć pod uwagę, to
rozdzielczość widmowa, zakres spektralny, rozdzielczość
przestrzenna, rozdzielczość radiometryczna, rozdzielczość
czasowa oraz dokładność pozycyjna. Definicja powinna
opierać się na dostępności podobnych danych
pochodzących z obserwacji Ziemi na rynkach globalnych i powinna
uwzględniać potencjalne naruszenie interesów, w tym interesów
bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego, Unii lub państw
członkowskich, mogące wynikać z rozpowszechniania danych
pochodzących z obserwacji Ziemi. Taka definicja umożliwia
również identyfikację danych satelitarnych pochodzących
z obserwacji Ziemi innych niż dane wysokorozdzielcze i stanowi
podstawę do zagwarantowania swobodnego obrotu takimi danymi ze
względu na fakt, że nie odznaczają się one potencjałem
naruszenia wspomnianych powyżej interesów. (10) Możliwość oceny
wszystkich istotnych zmiennych w zakresie rozpowszechniania wysokorozdzielczych
danych satelitarnych powinna umożliwiać dokładną
ocenę, co sprzyja wykorzystaniu takich danych i, w efekcie, stwarza
maksymalnie korzystną sytuację komercyjną dla zaangażowanych
przedsiębiorstw. Ocena rozpowszechniania jest bardziej efektywna pod
względem bezpieczeństwa niż ocena oparta tylko na samych
wysokorozdzielczych danych satelitarnych. (11) Kontrola wysokorozdzielczych
danych satelitarnych w związku z ich pierwszym wprowadzeniem na rynek w
drodze specjalnej procedury kontrolnej powinna zapewnić promocję
wykorzystania wysokorozdzielczych danych satelitarnych i wzmocnienie
rynków obserwacji Ziemi w Unii, zarazem zapobiegając naruszeniu interesów
Unii bądź jednego lub większej liczby państw
członkowskich. Kryteria stosowane w procedurze kontrolnej powinny
uwzględniać wszystkie istotne czynniki w zakresie rozpowszechniania
wysokorozdzielczych danych satelitarnych, aby zapewnić państwom
członkowskim możliwość stworzenia najbardziej odpowiednich
warunków przez określenie takich kryteriów i opracowanie na podstawie
uzyskanych norm najbardziej odpowiedniej procedury. Kryteria powinny
opisywać metadane odnoszące się do przewidywanego
rozpowszechniania, co zagwarantuje możliwość przeprowadzania
kontroli bez oceniania samych wysokorozdzielczych danych satelitarnych, a zatem
przed wygenerowaniem i rozpowszechnieniem danych. W szczególności
dzięki swojej przejrzystości oraz zdolności do dostarczania
jasnych wyników, umożliwiających ich szybkie i automatyczne
wykorzystanie i przez to pozwalających na efektywne funkcjonowanie systemu
filtrowania, procedura kontrolna powinna sprzyjać komercyjnemu użyciu
wysokorozdzielczych danych satelitarnych i zaangażowanym w taką
działalność przedsiębiorstwom. (12) W celu zapewnienia możliwości
najbardziej efektywnego i skutecznego zaspokojenia potrzeb biznesowych i
administracyjnych państwa członkowskie mogą zezwolić na
przeprowadzanie procedury kontrolnej przez samego dostawcę danych lub
przez inny właściwy podmiot prywatny. (13) Podczas gdy określone
kryteria i zasady operacyjne odnoszące się do procedury kontrolnej
powinny w zdecydowanej większości przypadków umożliwiać
rozpowszechnianie wysokorozdzielczych danych satelitarnych, nadal potrzebna będzie
procedura udzielania zezwoleń, która powinna służyć
przeprowadzaniu w trybie indywidualnym dogłębnej oceny
uwzględniającej wszystkie okoliczności danego przypadku, w celu
promowania rozpowszechniania wysokorozdzielczych danych satelitarnych. W niniejszej
dyrektywie wyszczególnia się interesy mogące uzasadniać
odmowę. (14) W związku z procedurami
administracyjnymi ustanowionymi w państwach członkowskich w celu
zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą oraz,
w szczególności, w związku z procedurą udzielania
zezwoleń, państwa członkowskie powinny przestrzegać
sprawiedliwości proceduralnej w postępowaniu administracyjnym. (15) Aby zapewnić swobodny
obrót wysokorozdzielczymi danymi satelitarnymi wygenerowanymi przez systemy
obserwacji Ziemi obsługiwane z państw trzecich, niniejsza dyrektywa
określa warunki, w jakich państwa członkowskie nie powinny
zabraniać, ograniczać ani utrudniać swobodnego obrotu takimi
danymi. (16) W celu dotrzymania kroku
rozwojowi technicznemu i dostępności wysokorozdzielczych danych
satelitarnych na rynkach globalnych niniejsza dyrektywa zawiera przepis
przewidujący poddawanie jej regularnym przeglądom. (17) Aby umożliwić
Komisji monitorowanie procesu wdrożenia, państwa członkowskie
powinny zostać zobowiązane do przedstawiania Komisji informacji
niezbędnych dla oceny ewolucji unijnego rynku wysokorozdzielczych danych
satelitarnych. (18) Niniejsza dyrektywa pozostaje
bez wpływu na kompetencje państw członkowskich w dziedzinie
polityki zagranicznej i bezpieczeństwa narodowego, a także nie
powinna być interpretowana w sposób uniemożliwiający
państwom członkowskim wykonywanie ich kompetencji w tej dziedzinie
oraz uwzględnianie interesów bezpieczeństwa i polityki zagranicznej
Unii. (19) Przepisy niniejszej dyrektywy
powinny pozostawać bez uszczerbku dla stosowania ogólnych zasad prawa umów
i innych właściwych praw w innych obszarach, w tym prawa
konkurencji, prawa własności intelektualnej lub przemysłowej,
poufności, tajemnic handlowych, prywatności i praw konsumentów. (20) Do usługi
rozpowszechniania wysokorozdzielczych danych satelitarnych pochodzących z
obserwacji Ziemi powinna mieć zastosowanie dyrektywa 2006/123/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady[6].
W przypadku sprzeczności między przepisami dyrektywy 2006/123/WE a
niniejszą dyrektywą nadrzędne są przepisy niniejszej
dyrektywy. (21) Niniejsza dyrektywa nie
powinna mieć zastosowania do żadnej usługi świadczonej
między operatorem satelitarnym a dostawcą danych,
umożliwiającej temu drugiemu dostęp do wysokorozdzielczych
danych satelitarnych. Jeśli dostawca danych świadczy usługę
na rzecz systemu obserwacji Ziemi, przyznanie dostawcy danych odpowiedniego
zamówienia musi być zgodne z mającymi zastosowanie przepisami
w sprawie zamówień publicznych. (22) Zastosowanie mają
przepisy unijne dotyczące ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania
danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych,
w szczególności dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[7]
i rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady[8] z dnia 18 grudnia
2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie
takich danych. (23) Ponieważ cel niniejszej
dyrektywy, którym jest zapewnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego
danych pochodzących z obserwacji Ziemi, nie może w
wystarczającym stopniu zostać osiągnięty przez państwa
członkowskie, o czym świadczą rozbieżności w
obowiązujących przepisach krajowych i ich rozdrobnienie, może
natomiast, w drodze ograniczenia barier biurokratycznych i poprawy
warunków działania dla przedsiębiorstw, zostać lepiej
osiągnięty na poziomie Unii, proporcjonalne jest przyjęcie
środków na poziomie Unii zgodnie z zasadą pomocniczości
określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z
zasadą proporcjonalności określoną we wspomnianym artykule
niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne dla
osiągnięcia tego celu. (24) Zgodnie ze wspólną
deklaracją polityczną z dnia 28 września 2011 r. państw
członkowskich i Komisji dotyczącą dokumentów
wyjaśniających[9]
państwa członkowskie zobowiązały się do
dołączania, w uzasadnionych przypadkach, do powiadomienia
o środkach transpozycji jednego lub większej liczby dokumentów
wyjaśniających związki między elementami dyrektywy a
odpowiadającymi im częściami krajowych instrumentów
służących transpozycji. W odniesieniu do niniejszej dyrektywy
ustawodawca uznaje, że przekazanie takich dokumentów jest uzasadnione, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ
DYREKTYWĘ: Artykuł 1
Cel i przedmiot 1. Celem niniejszej dyrektywy jest
ustanowienie rynku wewnętrznego danych pochodzących z obserwacji
Ziemi poprzez harmonizację niektórych przepisów dotyczących
rozpowszechniania tych danych. 2. W celu określonym w ust. 1
niniejsza dyrektywa ustanawia zasady i procedury dotyczące
rozpowszechniania danych satelitarnych pochodzących z obserwacji Ziemi. Artykuł 2
Zakres 1. Niniejsza
dyrektywa ma zastosowanie do rozpowszechniania danych pochodzących z
obserwacji Ziemi wygenerowanych przez systemy obserwacji Ziemi. 2. Niniejsza dyrektywa nie ma
wpływu na rozpowszechnianie danych pochodzących z obserwacji
Ziemi wygenerowanych przez systemy obserwacji Ziemi, które są: a) danymi do celów programu GMES zgodnie z
rozporządzeniem delegowanym Komisji[10]
(UE) nr 1159/2013 i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 911/2010[11]
oraz podlegają odpowiedniej polityce w zakresie danych i informacji; b) danymi z misji dedykowanych programu
Copernicus zgodnie z [COM NB][12]
i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 377/2014[13] oraz podlegają
polityce w zakresie danych i informacji z programu Copernicus. 3. Niniejsza dyrektywa nie ma
zastosowania do rozpowszechniania danych satelitarnych, o których mowa w ust.
1, jeśli takie dane są rozpowszechniane przez Unię
bądź jedno lub więcej państw członkowskich lub
też w ich imieniu i pod ich nadzorem oraz do celów bezpieczeństwa i
obrony. Artykuł 3
Definicje Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się
następujące definicje: 1) „system obserwacji Ziemi” oznacza
system transportu orbitalnego, satelitę lub konstelację satelitów,
które, używając jednego lub większej liczby czujników, są
w stanie generować dane pochodzące z obserwacji Ziemi; 2) „dane pochodzące z obserwacji
Ziemi” oznaczają dane przetworzone z sygnałów wygenerowanych przez
jeden lub więcej czujników systemu obserwacji Ziemi, a także
informacje z nich pozyskane, niezależnie od stopnia ich przetworzenia oraz
sposobu przechowywania lub przedstawienia; 3) „wysokorozdzielcze dane satelitarne”
oznaczają dane pochodzące z obserwacji Ziemi zdefiniowane w art. 4; 4) „dostawca danych” oznacza osobę
fizyczną lub prawną, która bezpośrednio lub poprzez operatora
systemu obserwacji Ziemi ma dostęp do wysokorozdzielczych danych
satelitarnych, których nie poddano procedurom kontroli i udzielania
zezwoleń określonym w art. 7 i art. 8, oraz rozpowszechnia takie dane
na żądanie klienta lub z własnej inicjatywy; 5) „czujnik” oznacza
część systemu obserwacji Ziemi rejestrującą fale
elektromagnetyczne dowolnego zakresu widma lub pola grawitacyjne
generujące dane pochodzące z obserwacji Ziemi; 6) „tryb działania czujnika”
oznacza sposób generowania przez jeden lub większą liczbę
czujników danych pochodzących z obserwacji Ziemi w odniesieniu do
pozyskiwania określonych danych pochodzących z obserwacji Ziemi; 7) „rozpowszechnianie” oznacza
działalność, w ramach której wysokorozdzielcze dane satelitarne,
wygenerowane przez system obserwacji Ziemi, udostępniane są
jakiejkolwiek stronie trzeciej przez dostawcę danych; 8) „rozpowszechniane wrażliwe”
oznacza rozpowszechnianie mogące w różnym stopniu naruszać
interesy, w tym interesy bezpieczeństwa wewnętrznego
i zewnętrznego, Unii lub państw członkowskich. Artykuł 4
Definicja wysokorozdzielczych danych satelitarnych Wysokorozdzielcze dane satelitarne definiuje się na podstawie
dokładnych specyfikacji technicznych. Wspomniane specyfikacje techniczne
przedstawiono w załączniku. Artykuł 5
Rozpowszechnianie danych pochodzących z obserwacji Ziemi Państwa
członkowskie nie mogą zabraniać, ograniczać ani w inny
sposób utrudniać rozpowszechniania innych niż wysokorozdzielcze
danych satelitarnych lub swobodnego obrotu nimi ze względu na fakt,
że rozpowszechnianie uznaje się za wrażliwe. Artykuł 6
Rozpowszechnianie wysokorozdzielczych danych satelitarnych 1. Państwa
członkowskie zapewniają, aby na ich terytorium żadne
wysokorozdzielcze dane satelitarne wygenerowane przez system obserwacji Ziemi
obsługiwany z terytorium danego państwa członkowskiego nie
były rozpowszechniane bez odpowiedniego monitorowania przez
właściwe organy krajowe. 2. Państwa członkowskie
zapewniają, w przypadku gdy na ich terytorium znajduje się dostawca
danych, aby rozpowszechniane danych, o których mowa w ust. 1, odbywało się
zgodnie z procedurami kontroli i udzielania zezwoleń określonymi w
art. 7 i art. 8. 3. Państwa
członkowskie nie mogą zabraniać, ograniczać ani
utrudniać swobodnego obrotu wysokorozdzielczymi danymi satelitarnymi ze
względu na fakt, że rozpowszechnianie uznaje się za
wrażliwe, w przypadku gdy takie rozpowszechnianie zatwierdzono zgodnie z
procedurami określonymi w art. 7 i art. 8. Artykuł 7
Procedura kontrolna 1. Państwa
członkowskie zapewniają, aby na ich terytorium wszelkie
rozpowszechnianie danych, o których mowa w art. 6 ust. 1, podlegało
procedurze kontrolnej. 2. Procedura
kontrolna służy ustaleniu, czy rozpowszechnianie nie jest
wrażliwe i może odbywać się bez dodatkowego zezwolenia,
bądź czy uznaje się je za wrażliwe i wymaga ono zezwolenia
zgodnie z art. 8. 3. Procedura
kontrolna umożliwia przeprowadzenie opartego na metadanych badania ex ante
i obejmuje sprawdzenie zgodności z następującymi kryteriami w
odniesieniu do przewidywanego rozpowszechniania: a) tożsamość
strony występującej o dane pochodzące z obserwacji Ziemi; b) osoby i kategorie osób, które mogą
mieć dostęp do danych pochodzących z obserwacji Ziemi; c) charakterystyka informacji
przedstawianych przez dane pochodzące z obserwacji Ziemi pozyskane w
wyniku działania czujnika i trybu przetwarzania; d) docelowy obszar przedstawiany przez dane
pochodzące z obserwacji Ziemi; e) czas wygenerowania danych
pochodzących z obserwacji Ziemi i czas opóźnienia między
wygenerowaniem danych a przewidywanym rozpowszechnianiem; f) naziemne stacje odbiorcze, do których
dane pochodzące z obserwacji Ziemi mają być transmitowane z
satelity. 4. Państwa
członkowskie określają kryteria, o których mowa w ust. 3, i
ustanawiają zasady operacyjne odnoszące się do sposobu ich
łączenia w trakcie procedury kontrolnej. Kryteria
i zasady operacyjne określa się z uwzględnieniem
następujących czynników: a) dostępność na rynkach
globalnych podobnych danych pochodzących z obserwacji Ziemi; b) potencjalne naruszenie interesów, w tym
interesów bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego, Unii lub
państw członkowskich, mogące być skutkiem rozpowszechniania
danych pochodzących z obserwacji Ziemi. 5. Państwa członkowskie
zapewniają, aby kryteria i zasady operacyjne były publicznie
dostępne, określone i ustanowione w niedyskryminujący sposób
oraz aby nie pozostawiały swobody uznania, czy rozpowszechnianie jest
wrażliwe, czy też nie. 6. Państwa członkowskie
wyznaczają właściwy podmiot prywatny lub publiczny
odpowiedzialny za przeprowadzanie procedury kontrolnej. Podmiot taki bez
zbędnej zwłoki powiadamia ubiegającą się stronę o
wyniku procedury kontrolnej. Artykuł 8
Procedura udzielania zezwoleń 1. Państwa
członkowskie ustanawiają procedurę udzielania zezwoleń,
zgodnie z którą właściwy organ krajowy może udzielić
zezwolenia na rozpowszechnianie uznane za wrażliwe zgodnie z
procedurą kontrolną określoną w art. 7. 2. Do celów ust. 1 dostawca danych
zainteresowany rozpowszechnianiem wrażliwym przedkłada wniosek
właściwemu organowi krajowemu. 3. Właściwy
organ krajowy może odrzucić wniosek o zezwolenie na rozpowszechnianie
wysokorozdzielczych danych satelitarnych, jeśli uzna, że ich
rozpowszechniane mogłoby naruszać którekolwiek spośród
następujących interesów: a) podstawowe interesy bezpieczeństwa
Unii lub państwa członkowskiego; b) fundamentalne interesy polityki
zagranicznej Unii lub państwa członkowskiego; c) podstawowe interesy bezpieczeństwa
publicznego Unii lub państwa członkowskiego. 4. Jeśli właściwy organ
krajowy stwierdzi, że nie występuje żadna z przyczyn odrzucenia
wniosku, o których mowa w ust. 3, udziela zezwolenia na rozpowszechnianie
odnośnych danych. 5. Udzielając zezwolenia,
właściwy organ krajowy może nałożyć
określone warunki w celu zagwarantowania zgodności z celami
przedstawionymi w ust. 3. Każdy taki warunek musi opierać się na
obiektywnych kryteriach i nie może być dyskryminujący. 6. Udzielając zezwolenia,
właściwy organ krajowy może zdecydować o skonsultowaniu
się z właściwym organem krajowym państwa
członkowskiego, którego dotyczy pierwsze rozpowszechnienie wysokorozdzielczych
danych satelitarnych. 7. W ramach jednej procedury
administracyjnej państwa członkowskie mogą udzielać
zezwoleń na rozpowszechnianie danych w regularnych odstępach czasu
lub reprezentujących duże obszary docelowe. 8. Państwa członkowskie
zapewniają, aby właściwe organy krajowe podejmowały
decyzje, o których mowa w ust. 3, w najwcześniejszym możliwym
terminie i nie później niż w ciągu siedmiu dni od otrzymania
wniosku, o którym mowa w ust. 2. Właściwy organ krajowy powiadamia o
decyzji dostawcę danych. 9. Państwa członkowskie
zapewniają możliwość odwołania się od decyzji
właściwego organu krajowego, o której mowa w ust. 3 i 5. 10. Państwa członkowskie
mogą nakładać opłaty z tytułu wniosków, o których mowa
w ust. 2, o ile opłaty takie są zasadne i proporcjonalne do
kosztów procedury udzielania zezwoleń ponoszonych przez właściwy
organ krajowy. Artykuł 9
Wysokorozdzielcze dane satelitarne z państw trzecich Państwa członkowskie nie mogą
zabraniać, ograniczać ani utrudniać swobodnego obrotu
wysokorozdzielczymi danymi satelitarnymi wygenerowanymi przez systemy
obserwacji Ziemi obsługiwane z państw trzecich ze względu na
fakt, że rozpowszechnianie uznaje się za wrażliwe, jeśli
obrót wysokorozdzielczymi danymi satelitarnymi odbywa się na podstawie
zezwolenia i podlega skutecznemu nadzorowi ze strony właściwego
organu krajowego państwa członkowskiego, w którym znajduje się
siedziba dostawcy danych rozpowszechniającego wysokorozdzielcze dane
satelitarne z państwa trzeciego. Artykuł 10
Właściwe organy krajowe 1. Państwa
członkowskie wyznaczają właściwy organ krajowy lub
właściwe organy krajowe odpowiedzialne za stosowanie niniejszej
dyrektywy. 2. Właściwym organem krajowym
do celów art. 8 jest właściwy organ krajowy państwa
członkowskiego, w którym znajduje się siedziba dostawcy danych. Artykuł 11
Sprawozdawczość państw członkowskich 1. Państwa
członkowskie przekazują Komisji następujące informacje: a) wykaz systemów obserwacji Ziemi
generujących wysokorozdzielcze dane satelitarne i obsługiwanych z ich
terytorium oraz odpowiednich operatorów satelitarnych; b) wykaz dostawców danych na ich terytorium; c) wyznaczone właściwe organy
krajowe, o których mowa w art. 10. 2. Państwa
członkowskie corocznie przekazują Komisji dane statystyczne
dotyczące procedury kontrolnej, o której mowa w art. 7, oraz procedury
udzielania zezwoleń, o której mowa w art. 8, w tym
następujące informacje: a) ogólną liczbę skontrolowanych
transakcji dotyczących danych; b) odsetek procedur kontrolnych, w wyniku
których ustalono, że rozpowszechniane jest/nie jest wrażliwe; c) odsetek stron ubiegających się
o dane z obserwacji Ziemi zgodnie z art. 7 ust. 3 lit. a) pochodzących z
danego kraju, z innego państwa członkowskiego Unii i spoza Unii; d) ogólną liczbę wniosków o
udzielenie zezwolenia; e) odsetek odmów udzielenia zezwolenia na
rozpowszechnianie. 3. Państwa członkowskie
udostępniają informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, w formacie
elektronicznym. Artykuł 12
Przegląd W ciągu trzech lat od upływu okresu
transpozycji, o którym mowa w art. 13, Komisja przedstawia Parlamentowi
Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrożenia niniejszej dyrektywy. Artykuł 13
Transpozycja 1. Państwa członkowskie
wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze
i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy
najpóźniej do dnia 31 grudnia 2017 r. Niezwłocznie przekazują
Komisji tekst tych przepisów. 2. Przepisy przyjęte przez
państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej
dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji.
Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez
państwa członkowskie. 3. Państwa członkowskie
przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego
przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Artykuł 14
Wejście w życie Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie
dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej. Artykuł 15
Adresaci Niniejsza
dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W
imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący UPROSZCZONA OCENA SKUTKÓW
FINANSOWYCH (stosowana w przypadku
każdej wewnętrznej decyzji Komisji o charakterze ogólnym, która ma
wpływ na budżet pod względem środków administracyjnych lub
zasobów ludzkich, w przypadku gdy stosowanie innego rodzaju oceny skutków
finansowych nie jest właściwe – art. 27 przepisów wewnętrznych) 1 Tytuł projektu decyzji: DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie rozpowszechniania w celach komercyjnych danych satelitarnych
pochodzących z obserwacji Ziemi 2 Dziedziny polityki oraz odpowiednie działania budżetu
zadaniowego: Dziedziny polityki: Przestrzeń kosmiczna i rynek wewnętrzny. Budżet zadaniowy (ABB): Zasoby ludzkie i pozostałe wydatki
administracyjne. 3 Podstawa prawna ¨ Autonomia administracyjna X Inna (należy
określić): art. 114 TFUE 4 Opis i uzasadnienie: Zgodnie z komunikatem Komisji z lutego 2013 r. w sprawie kosmicznej
polityki przemysłowej UE pt. „Uwolnienie potencjału wzrostu
gospodarczego w sektorze kosmicznym” DG ENTR opracowała projekt wniosku
dotyczącego dyrektywy w sprawie rozpowszechniania w celach komercyjnych
danych satelitarnych pochodzących z obserwacji Ziemi. Dyrektywa ma na celu
zapewnienie prawidłowego funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego
komercyjnych produktów i usług opartych na danych satelitarnych poprzez
ustanowienie przejrzystych, przewidywalnych, uczciwych i spójnych ram prawnych
we wszystkich państwach członkowskich. 5 Okres trwania oraz szacunkowe skutki finansowe: 5.1 Okres stosowania: ¨ Decyzja o ograniczonym okresie
obowiązywania: decyzja obowiązuje od [data] do [data] X Decyzja o nieograniczonym
okresie obowiązywania od 01.01.2015 r. 5.2 Szacunkowy
wpływ na budżet:
Projekt decyzji wiąże się z: ¨ oszczędnościami X kosztami
dodatkowymi (w takim przypadku należy podać odpowiedni dział
wieloletnich ram finansowych): Dział 5 Należy wypełnić
załączoną tabelę szacowanych skutków finansowych danymi
dotyczącymi środków o charakterze administracyjnym lub przeznaczonych
na zasoby ludzkie. W przypadku projektu decyzji o nieograniczonym okresie
obowiązywania należy podać koszty za każdy rok
opracowywania, a następnie za każdy rok w pełni operacyjnego
działania (w kolumnie „Ogółem/koszt roczny”). 5.3 Udział
osób trzecich w finansowaniu projektu decyzji: Jeżeli
wniosek przewiduje współfinansowanie przez państwa członkowskie
lub inne podmioty (które należy określić), należy
podać szacunkowy poziom współfinansowania, jeżeli jest on znany. Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || Rok n || Rok n+1 || Rok n+2 || Rok n+3 || Rok n+4 || Rok n+5 || Rok n+6 || Ogółem Źródło współfinansowania / podmiot współfinansujący || || || || || || || || OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem || || || || || || || || 5.4 Wyjaśnienie danych liczbowych: Średnie koszty personelu przedstawiono na
dole strony internetowej
http://www.cc.cec/budg/pre/legalbasis/pre-040-020_preparation_en.html. Wniosek nie ma wpływu na budżet pod względem
środków operacyjnych ani środków administracyjnych. Wpływ na
budżet ogranicza się do zasobów ludzkich i innych wydatków administracyjnych
ponoszonych przez Komisję w celu zapewnienia wypełniania jej
obowiązków wynikających z proponowanego instrumentu prawnego, tj.
monitorowania, oceny i, w stosownych przypadkach, zmian lub aktualizacji aktów
ustawodawczych. Łączny wpływ na budżet jest bardzo
niewielki i będzie ograniczony do ok. 0,3 mln EUR w okresie objętym
wieloletnimi ramami finansowymi na lata 2014–2020. 6 Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi
ramami finansowymi: X Wniosek
jest zgodny z obecnym programowaniem finansowym. ¨ Wniosek wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w
wieloletnich ramach finansowych. ¨ Wniosek wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub
zmiany wieloletnich ram finansowych[14]. 7 Wpływ oszczędności lub dodatkowych kosztów na
alokację zasobów: X Zasoby, które zostaną pozyskane
dzięki przesunięciom wewnętrznym w ramach departamentów ¨ Zasoby, które już przydzielono do odpowiednich departamentów ¨ Zasoby, o które zostanie złożony wniosek w ramach
kolejnej procedury przydziału środków Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich i administracyjnych zostaną pokryte z zasobów, które
mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej
w ramach procedury rocznego przydziału środków w świetle
istniejących ograniczeń budżetowych. ZAŁĄCZNIK: SZACOWANE SKUTKI FINANSOWE (oszczędności lub koszty
dodatkowe) DOTYCZĄCE ŚRODKÓW O CHARAKTERZE ADMINISTRACYJNYM LUB
PRZEZNACZONYCH NA ZASOBY LUDZKIE EPC = ekwiwalent pełnego czasu pracy XX oznacza odpowiednią dziedzinę
polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie w mln EUR (do
trzech miejsc po przecinku) EPC w osobach/rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Ogółem N (2014) || n+1 || n+2 || n+3 || n+4 || n+5 || n+6 Dział 5 || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || EPC || środki || || Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || || || || || || || 0,25 || 0,033 || 0,25 || 0,033 || 0,25 || 0,033 || 0,25 || 0,033 || 1 AD || 0,132 XX 01 01 02 (w delegaturach) || || || || || || || || || || || || || || || || Personel zewnętrzny || XX 01 02 01 (z globalnej koperty finansowej) || || || || || || || || || || || || || || || || XX 01 02 02 (w delegaturach) || || || || || || || || || || || || || || || || Inna linia budżetowa (określić) || || || || || || || || || || || || || || || || Dział 5 – suma cząstkowa || || || || || || || 0,25 || 0,033 || 0,25 || 0,033 || 0,25 || 0,033 || 0,25 || 0,033 || 1 || 0,132 Poza działem 5 || Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || || || || || || || || || || || || || || || || 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || || || || || || || || || || || Personel zewnętrzny XX 01 04 yy || || || || || || || || || || || || || || || || - w centrali || || || || || || || || || || || || || || || || - w delegaturach || || || || || || || || || || || || || || || || XX 01 05 02 (pośrednie badania naukowe) || || || || || || || || || || || || || || || || 10 01 05 02 (bezpośrednie badania naukowe) || || || || || || || || || || || || || || || || Inna linia budżetowa (określić) || || || || || || || || || || || || || || || || Poza działem 5 – suma cząstkowa || || || || || || || || || || || || || || || || OGÓŁEM || || || || || || || || || || || || || || || || Potrzeby w
zakresie zasobów ludzkich i administracyjnych zostaną pokryte z zasobów,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków w świetle
istniejących ograniczeń budżetowych. Inne
środki administracyjne XX oznacza odpowiednią dziedzinę
polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku) || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || Rok || OGÓŁEM n || n+1 || n+2 || n+3 || n+4 || n+5 || n+6 Dział 5 || || || || || || || || Centrala: || || || || || || || || XX 01 02 11 01 - Wydatki na podróże służbowe i cele reprezentacyjne || || || || 0,004 || 0,004 || 0,004 || 0,004 || 0,016 XX 01 02 11 02 - Koszty konferencji i spotkań || || || || || || || || XX 01 02 11 03 - Komitety || || || || || || || || XX 01 02 11 04 - Badania i konsultacje || || || || || || || 0,15 || 0,15 XX 01 03 01 03 - Sprzęt ICT[15] || || || || || || || || XX 01 03 01 04 - usługi ICT2 || || || || || || || || Inne linie budżetowe (określić w stosownych przypadkach) || || || || || || || || Delegatury: || || || || || || || || XX 01 02 12 01 - Wydatki na podróże służbowe, konferencje i cele reprezentacyjne || || || || || || || || XX 01 02 12 02 - Szkolenia specjalistyczne personelu || || || || || || || || XX 01 03 02 01 - Nabywanie, wynajem i koszty pochodne || || || || || || || || XX 01 03 02 02 - Wyposażenie, umeblowanie, materiały i usługi || || || || || || || || Dział 5 – suma cząstkowa || || || || 0,004 || 0,004 || 0,004 || 0,154 || 0,166 Poza działem 5 || || || || || || || || XX 01 04 yy - Wydatki na pomoc techniczną i administracyjną (oprócz personelu zewnętrznego) ze środków operacyjnych (uprzednio pozycje „BA”) || || || || || || || || - Centrala || || || || || || || || - Delegatury || || || || || || || || XX 01 05 03 - Inne wydatki na zarządzanie w ramach pośrednich badań naukowych || || || || || || || || 10 01 05 03 - Inne wydatki na zarządzanie w ramach bezpośrednich badań naukowych || || || || || || || || Inne linie budżetowe (określić w stosownych przypadkach) || || || || || || || || Poza działem 5 – suma cząstkowa || || || || || || || || SUMA CAŁKOWITA || || || || 0,037 || 0,037 || 0,037 || 0,187 || 0,298 Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich i administracyjnych zostaną
pokryte z zasobów, które mogą zostać przydzielone
zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego
przydziału środków w świetle istniejących ograniczeń
budżetowych. [1] COM(2013) 108 final. [2] Sprawa C–380/03 Reklama tytoniu II, Zb.Orz. 2006, s.
I–11573, pkt 80, 81. [3] Dz.U. C […] z […], s. […]. [4] COM(2013) 108 final. [5] Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1159/2013
z dnia 12 lipca 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 911/2010 w sprawie europejskiego programu
monitorowania Ziemi (GMES) poprzez ustanowienie warunków rejestracji i
licencjonowania dla użytkowników GMES i określenie kryteriów
ograniczających dostęp do danych do celów GMES i informacji z
usług GMES (Dz.U. L 309 z 19.11.2013, s. 1). [6] Dyrektywa 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca usług na rynku wewnętrznym
(Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36). [7] Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z
dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie
przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U. L
281 z 23.11.1995, s. 31). [8] Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych
w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy
wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001,
s. 1). [9] Dz.U. C 369 z 17.12.2011, s. 14. [10] Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1159/2013 z
dnia 12 lipca 2013 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 911/2010 w sprawie europejskiego programu
monitorowania Ziemi (GMES) poprzez ustanowienie warunków rejestracji i licencjonowania
dla użytkowników GMES i określenie kryteriów ograniczających
dostęp do danych do celów GMES i informacji z usług GMES (Dz.U. L 309
z 19.11.2013, s. 1). [11] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 911/2010 z dnia 22 września 2010 r. w sprawie europejskiego
programu monitorowania Ziemi (GMES) i początkowej fazy jego realizacji
(lata 2011–2013) (Dz.U. L 276 z 20.10.2010, s. 1). [12] [13] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 377/2014 z dnia 3 kwietnia 2014 r. ustanawiające program
Copernicus i uchylające rozporządzenie (UE) nr 911/2010 (Dz.U. L 122
z 24.4.2014, s. 44). [14] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego
na okres 2007–2013. [15] ICT: technologie informacyjne i komunikacyjne. ZAŁĄCZNIK
Specyfikacje techniczne Specyfikacje techniczne, o których mowa w art.
4, oznaczają dowolne spośród następujących parametrów
systemu obserwacji Ziemi, jego czujników i trybów działania czujników, umożliwiających
generowanie danych pochodzących z obserwacji Ziemi: a) przy rozdzielczości
przestrzennej (zdolności do wykrywania i rozróżniania struktur
geometrycznych w dowolnym kierunku w przestrzeni) wynoszącej 2,5 metra lub
mniej; b) w zakresie widma wynoszącym
8–12 mikrometrów (podczerwień termalna) przy rozdzielczości
przestrzennej wynoszącej 5 metrów lub mniej; c) w zakresie widma wynoszącym od
1 milimetra do 1 metra (mikrofale) przy rozdzielczości przestrzennej
wynoszącej 3 metry lub mniej; d) przy liczbie kanałów
spektralnych > 49 (czujniki hiperspektralne) i rozdzielczości
przestrzennej wynoszącej 10 metrów, lub e) przy inherentnej
dokładności pozycyjnej wynoszącej 5 metrów lub mniej.