1)

Czy art. 5 dyrektywy 2008/115/WE (1) należy interpretować w ten sposób, że organ administracyjny, który wydaje decyzję nakazującą powrót wobec obywatela państwa trzeciego po tym, jak inny organ cofnął temu obywatelowi ochronę międzynarodową i w tym kontekście stwierdził, że w państwie pochodzenia nie istnieje poważne ryzyko traktowania lub sytuacji naruszających art. 4 Karty, a zatem art. 19 ust. 2 Karty nie stoi na przeszkodzie wydaleniu, oraz sąd, który dokonuje kontroli tej decyzji nakazującej powrót, są zobowiązane do ponownego zbadania od podstaw, bez uwzględnienia ustaleń dokonanych przy cofnięciu ochrony międzynarodowej, czy art. 4 i art. 19 ust. 2 Karty stoją na przeszkodzie wydaleniu do państwa pochodzenia?

2)

W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze: czy organ administracyjny wydający decyzję nakazującą powrót oraz sąd dokonujący jej kontroli są w sytuacji opisanej w pytaniu pierwszym zobowiązane na podstawie art. 5 dyrektywy 2008/115/WE do zbadania, czy okoliczności faktyczne, które zaistniały lub uległy zmianie po ustaleniu przy okazji cofnięcia ochrony międzynarodowej, że art. 4 i art. 19 ust. 2 Karty nie stoją na przeszkodzie wydaleniu, lub inne nieuwzględnione przy dokonywaniu wspomnianego ustalenia aspekty prowadzą do tego, że wspomniane postanowienia Karty stoją na przeszkodzie wydaleniu do państwa pochodzenia?

3)

W razie udzielenia na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej w odniesieniu do nieuwzględnionych dotychczas aspektów, które nie opierają się na nowych lub zmienionych okolicznościach faktycznych: czy ma znaczenie, czy obywatel państwa trzeciego mógł podnieść te aspekty w postępowaniu przed organem, który cofnął ochronę międzynarodową, a tego nie uczynił?