This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62026CN0186
Case C-186/26: Action brought on 9 March 2026 – Hungary v Council
Sprawa C- 186/26: Skarga wniesiona w dniu 9 marca 2026 r. – Węgry/Rada
Sprawa C- 186/26: Skarga wniesiona w dniu 9 marca 2026 r. – Węgry/Rada
Dz.U. C, C/2026/2509, 11.5.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2026/2509/oj (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
|
Dziennik Urzędowy |
PL Seria C |
|
C/2026/2509 |
11.5.2026 |
Skarga wniesiona w dniu 9 marca 2026 r. – Węgry/Rada
(Sprawa C- 186/26)
(C/2026/2509)
Język postępowania: węgierski
Strony
Wnioskodawca: Węgry (przedstawiciel: Z Fehér, pełnomocnik)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania Komisji
Węgry wnoszą do Trybunału o:
|
— |
Stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2025/2600 z dnia 12 grudnia 2025 r. w sprawie środków nadzwyczajnych mających na celu zaradzenie poważnym trudnościom gospodarczym spowodowanym działaniami Rosji w kontekście wojny napastniczej przeciwko Ukrainie (1) (zwanego dalej „rozporządzeniem”); |
|
— |
Obciążenie Rady kosztami postępowania; |
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
Zarzut pierwszy, dotyczy błędnego wyboru podstawy prawnej i niezgodnego z prawem zastosowania art. 122 TFUE jako takiej podstawy.
Podstawa prawna rozporządzenia została błędnie wybrana, a zastosowanie art. 122 TFUE jako takiej podstawy jest niezgodne z prawem. Po pierwsze, przesłanka stosowania art. 122 TFUE nie jest spełniona, ponieważ nie mamy do czynienia z kryzysem nagłym; po drugie, rozporządzenie przewiduje w rzeczywistości środki ograniczające, które należałoby przyjąć na podstawie art. 29 TUE i 215 TFUE, tak jak te, które zostały już faktycznie przyjęte wcześniej i które obowiązują równolegle z rozporządzeniem; po trzecie, nie istnieje bezpośredni związek między sytuacją gospodarczą Unii a środkami przewidzianymi w rozporządzeniu, który to związek pozwoliłby na zastosowanie art. 122 TFUE; po czwarte, kolejna przesłanka zastosowania art. 122 TFUE również nie jest spełniona, ponieważ środki przewidziane w rozporządzeniu nie są ograniczone w czasie, a po piąte, cel środków ustanowionych w rozporządzeniu jest nie do pogodzenia z wyborem art. 122 TFUE jako podstawy prawnej.
Zarzut drugi, dotyczy naruszenia zasady pewności prawa
Rozporządzenie narusza zasadę pewności prawa, ponieważ z jednej strony obowiązki informacyjne nałożone przez rozporządzenie, a z drugiej strony zakończenie lub uchylenie ustanowionych w tym rozporządzeniu środków wiąże się z trudnościami dla podmiotów odpowiedzialnych za jego stosowanie.
Zarzut trzeci dotyczy naruszenia obowiązku uzasadnienia
Rada nie dopełniła w rozporządzeniu obowiązku uzasadnienia ciążącego na niej na mocy art. 296 ust. 2 TFUE.
ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2026/2509/oj
ISSN 1977-1002 (electronic edition)