—

stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 11 czerwca 2025 r. w zakresie, w jakim dotyczy ona skarżącej i w której EBC oddalił jej wniosek o udzielenie dostępu do akt zgodnie z przepisami regulującymi prawo dostępu do akt sprawy (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”); oraz

—

obciążenie EBC kosztami postępowania poniesionymi przez stronę skarżącą

1.

Zarzut pierwszy dotyczący błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 41 Karty.

2.

Zarzut drugi dotyczący błędnego zastosowania art. 22 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1) oraz art. 32 ust. 1 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 468/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego) (2).

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że niezbadanie wniosku o udzielenie dostępu jako takie stanowi jako decyzję, której podjęcie jest rozważane przez EBC.

4.

Zarzut czwarty dotyczący błędnej wykładni i błędnego zastosowania art. 7 ust. 1 decyzji ECB/2004/3 z dnia 4 marca 2004 r.