This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62025CA0440
Case C-440/25, Ebilum: Judgment of the Court (Second Chamber) of 4 June 2026 (request for a preliminary ruling from the Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle – Netherlands) – PM, QN, RM, SM, TM, UM, VM and WM v Minister van Asiel en Migratie (Reference for a preliminary ruling – Area of freedom, security and justice – Asylum policy – Common procedures for granting and withdrawing international protection – Directive 2013/32/EU – Article 46 – Right to an effective remedy – Full and ex nunc examination – Extent of the powers of the first-instance court or tribunal – Examination of the facts by the first-instance court or tribunal – Examination of the international protection needs by the first-instance court or tribunal – Refugee status or subsidiary protection status – Directive 2011/95/EU – Standards for the qualification of third-country nationals as beneficiaries of refugee status – Article 2(d) – Well-founded fear of being persecuted – Assessment)
Sprawa C-440/25, Ebilum: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle – Niderlandy) – PM, QN, RM, SM, TM, UM, VM, WM/ Minister van Asiel en Migratie, (Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Polityka azylowa – Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej – Dyrektywa 2013/32/UE – Artykuł 46 – Prawo do skutecznego środka zaskarżenia – Pełne rozpatrzenie ex nunc – Zakres uprawnień sądu pierwszej instancji – Badanie okoliczności faktycznych przez sąd pierwszej instancji – Badanie przez sąd pierwszej instancji potrzeby zapewnienia ochrony międzynarodowej – Status uchodźcy lub status osoby potrzebującej ochrony uzupełniającej – Dyrektywa 2011/95/UE – Warunki, jakie muszą spełnić obywatele państw trzecich, aby ubiegać się o status uchodźcy – Artykuł 2 lit. d) – Uzasadniona obawa przed prześladowaniem – Ocena)
Sprawa C-440/25, Ebilum: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle – Niderlandy) – PM, QN, RM, SM, TM, UM, VM, WM/ Minister van Asiel en Migratie, (Odesłanie prejudycjalne – Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – Polityka azylowa – Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej – Dyrektywa 2013/32/UE – Artykuł 46 – Prawo do skutecznego środka zaskarżenia – Pełne rozpatrzenie ex nunc – Zakres uprawnień sądu pierwszej instancji – Badanie okoliczności faktycznych przez sąd pierwszej instancji – Badanie przez sąd pierwszej instancji potrzeby zapewnienia ochrony międzynarodowej – Status uchodźcy lub status osoby potrzebującej ochrony uzupełniającej – Dyrektywa 2011/95/UE – Warunki, jakie muszą spełnić obywatele państw trzecich, aby ubiegać się o status uchodźcy – Artykuł 2 lit. d) – Uzasadniona obawa przed prześladowaniem – Ocena)
Dz.U. C, C/2026/3819, 27.7.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2026/3819/oj (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
|
Dziennik Urzędowy |
PL Seria C |
|
C/2026/3819 |
27.7.2026 |
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 4 czerwca 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle – Niderlandy) – PM, QN, RM, SM, TM, UM, VM, WM/ Minister van Asiel en Migratie,
(Sprawa C-440/25 (1) , Ebilum (2) )
(Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Polityka azylowa - Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej - Dyrektywa 2013/32/UE - Artykuł 46 - Prawo do skutecznego środka zaskarżenia - Pełne rozpatrzenie ex nunc - Zakres uprawnień sądu pierwszej instancji - Badanie okoliczności faktycznych przez sąd pierwszej instancji - Badanie przez sąd pierwszej instancji potrzeby zapewnienia ochrony międzynarodowej - Status uchodźcy lub status osoby potrzebującej ochrony uzupełniającej - Dyrektywa 2011/95/UE - Warunki, jakie muszą spełnić obywatele państw trzecich, aby ubiegać się o status uchodźcy - Artykuł 2 lit. d) - „Uzasadniona obawa przed prześladowaniem” - Ocena)
(C/2026/3819)
Język postępowania: niderlandzki
Sąd odsyłający
Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle
Strony w postępowaniu głównym
Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: PM, QN, RM, SM, TM, UM, VM, WM
Druga strona postępowania: Minister van Asiel en Migratie,
Sentencja
|
1) |
Artykuł 46 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w świetle art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że: po pierwsze, przyznaje on sądowi pierwszej instancji, do którego wniesiono środek zaskarżenia na decyzję o oddaleniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, właściwość do orzekania w sposób wiążący w przedmiocie wiarygodności oświadczenia przedstawionego na poparcie tego wniosku, w przedmiocie wiarygodności obawy wnioskodawcy przed prześladowaniem lub rzeczywistego ryzyka doznania przez niego poważnej krzywdy w przypadku powrotu do państwa pochodzenia, a także zasadności wspomnianego wniosku, z uwzględnieniem dowodów przedstawionych w toku postępowania odwoławczego, a po drugie, państwa członkowskie nie mogą ograniczyć tej właściwości. |
|
2) |
Artykuł 2 lit. d) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony należy interpretować w ten sposób, że: wyrażenie „uzasadniona obawa przed prześladowaniem” odnosi się do sytuacji, w której istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, że osoba ubiegająca się o udzielenie ochrony międzynarodowej będzie prześladowana po powrocie do kraju pochodzenia, i że w celu ustalenia istnienia tej uzasadnionej obawy przed prześladowaniem właściwe organy krajowe powinny przeprowadzić indywidualną, konkretną i obiektywną ocenę osobistych uwarunkowań tego wnioskodawcy, faktów i okoliczności dotyczących jego wniosku oraz sytuacji w kraju pochodzenia. |
(1) Dz.U. C, C/2025/4748.
(2) Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa. Nie odpowiada ona rzeczywistej nazwie ani rzeczywistemu nazwisku żadnej ze stron postępowania.
ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2026/3819/oj
ISSN 1977-1002 (electronic edition)