EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62017TN0148
Case T-148/17: Action brought on 7 March 2017 — Troszczynski v Parliament
Sprawa T-148/17: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2017 r. – Mylene Troszczynski/Parlament
Sprawa T-148/17: Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2017 r. – Mylene Troszczynski/Parlament
Dz.U. C 144 z 8.5.2017, p. 52–53
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
8.5.2017 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 144/52 |
Skarga wniesiona w dniu 7 marca 2017 r. – Mylene Troszczynski/Parlament
(Sprawa T-148/17)
(2017/C 144/71)
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Mylene Troszczynski (Noyon, Francja) (przedstawiciel: adwokat M. Ceccaldi)
Strona pozwana: Parlament Europejski
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
— |
stwierdzenie nieważności decyzji kwestorów Parlamentu Europejskiego z dnia 6 stycznia 2017 r., w zakresie w jakim utrzymuje w mocy decyzję sekretarza generalnego z dnia 23 czerwca 2016 r. dotyczącą odzyskania kwoty w wysokości 56 554 EUR od Mylème Troszczynski; |
— |
stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 23 czerwca 2016 r., wydanej na podstawie art. 33, 43, 62, 67 i 68 decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego 2009/C 159/01 z dni 19 maja i 9 lipca 2008 r. i „dotyczącej przepisów wykonawczych do statutu posła do Parlamentu Europejskiego” ze zmianami, która to decyzja sekretarza generalnego stwierdza istnienie długu po stronie skarżącej w wysokości 56 554,00 EUR z tytułu nienależnie wypłaconych kwot w ramach zatrudniania asystentów parlamentarnych i uzasadnia jej windykację oraz zobowiązuje właściwego zarządzającego we współpracy z księgowym instytucji do przeprowadzenia windykacji na podstawie art. 68 przepisów wykonawczych i art. 78, 79 i 80 regulaminu finansowego; |
— |
stwierdzenie nieważności noty debetowej nr 2016-888, nieopatrzonej datą, informującej skarżącą, że po jej stronie został stwierdzony dług, zgodnie z decyzją sekretarza generalnego z dnia 23 czerwca 2016 r. – windykacja nienależnie wypłaconych kwot z tytułu zatrudniania asystentów parlamentarnych – zastosowanie art. 68 MAS i art. 78, 79 i 80 rozporządzenia finansowego; |
— |
stwierdzenie nieważności noty debetowej z dnia 29 czerwca 2016 r.; |
— |
obciążenie Parlamentu Europejskiego całością kosztów postępowania; |
— |
zasądzenie od Parlamentu Europejskiego na rzecz Mylène Troszczynski, tytułem zwrotu kosztów podlegających zwrotowi, kwoty 50 000 EUR. |
Zarzuty i główne argumenty
Kwoty będące przedmiotem niniejszego sporu wynikają z umowy o pracę na czas nieokreślony zawartej pomiędzy skarżącą a asystentem krajowym pełniącym funkcję asystenta parlamentarnego w pełnym wymiarze czasu pracy w państwie członkowskim, gdzie skarżąca została wybrana. Tymczasem strona pozwana kwestionuje, na podstawie pewnych poszlak dotyczących stanowisk zajmowanych przez asystenta krajowego w partii politycznej, do której przynależy skarżąca, że ten nie przestrzegał obowiązków wynikających z art. 33, 43 i 62 przepisów wykonawczych do statutu posła.
Na poparcie skargi skarżąca argumentuje, że w niniejszej sprawie sporne akty są dotknięte wadami mającymi wpływ na ich zgodność z prawem formalnym, związanymi w szczególności z niewłaściwością ratione materiae podmiotu wydającego akt, brakiem uzasadnienia oraz nieprzestrzeganiem wymogów proceduralnych.
Skarżąca twierdzi również, że na tę zgodność z prawem materialnym spornych aktów wpływają wady związane z nieistnieniem zarzucanych czynów, wskazaniem strony, na której spoczywa ciężar dowodowy, naruszeniem zasady proporcjonalności, pogwałceniem praw politycznych przysługujących asystentom krajowym, nadużyciem władzy, dyskryminującym charakterem spornych decyzji i istnieniem fumus persecutionis, naruszeniem niezależności poselskiej i zakazem narzucania jakichkolwiek instrukcji, naruszeniem zasady una via electa et non bis in idem, w zakresie, w jakim przewodniczący Parlamentu Europejskiego przekazał OLAF-owi informacje nasuwające przypuszczenie istnienia rzekomych nieprawidłowości dotyczących skarżącej.