Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2011 r. — Voss of Norway przeciwko OHIM — Nordic Spirit (Trójwymiarowa „butelka”)

(Sprawa T-178/11)

2011/C 145/61

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: Voss of Norway ASA (Oslo, Norwegia) (przedstawiciele: adwokaci F. Jacobacci i B. La Tella)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Nordic Spirit AB (pubI) (Sztokholm, Szwecja)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa do znaku: trójwymiarowy znak towarowy przedstawiający „butelkę” dla towarów z klas 32 i 33 — wspólnotowy znak towarowy nr 3156163

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego: Nordic Spirit AB

Uzasadnienie wniosku o unieważnienie prawa do znaku: strona wnosząca o unieważnienie prawa do wspólnotowego znaku towarowego uzasadniła swój wniosek istnieniem bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji zgodnie z art. 52 ust. 1 lit. a) w związku z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 oraz tym, że właściciel wspólnotowego znaku towarowego działał w złej wierze w momencie dokonywania zgłoszenia zgodnie z art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009.

Decyzja Wydziału Unieważnień: oddalenie wniosku o unieważnienie

Decyzja Izby Odwoławczej: unieważnienie rejestracji wspólnotowego znaku towarowego

Podniesione zarzuty: naruszenie art. 75, 99 i art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady nr 207/2009 oraz naruszenie zasady 37 lit. b) ppkt iv) rozporządzenia Komisji nr 2868/95 ze względu na popełnienie przez Izbę Odwoławczą błędu: i) przy uzasadnieniu poprzez oparcie go na nowym wymogu ustalenia ważności trójwymiarowych znaków towarowych, co do którego strona skarżąca nie miała okazji przedstawienia swoich uwag; ii) przez przesunięcie ciężaru dowodu z naruszeniem zasad rzetelnego procesu; iii) przez niewłaściwą interpretację i zastosowanie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i iv) przez istotne przeinaczenie okoliczności faktycznych, wskutek czego Izba Odwoławcza doszła do niesłusznego wniosku.