EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62010TN0117
Case T-117/10: Action brought on 5 March 2010 — Italy v Commission
Sprawa T-117/10: Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji
Sprawa T-117/10: Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji
Dz.U. C 148 z 5.6.2010, p. 32–33
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
5.6.2010 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 148/32 |
Skarga wniesiona w dniu 5 marca 2010 r. — Włochy przeciwko Komisji
(Sprawa T-117/10)
2010/C 148/57
Język postępowania: włoski
Strony
Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: P. Gentili, avvocato dello Stato, G. Palmieri, avvocato dello Stato)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania strony skarżącej
— |
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2009) 10350 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie anulowania części wkładu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) do włoskiego programu operacyjnego POR Puglia w zakresie celu 1 (2000-2006) i |
— |
obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Republika Włoska podważa w postępowaniu przed Sądem decyzję Komisji Europejskiej C(2009) 10350 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie anulowania części wkładu z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) do włoskiego programu operacyjnego POR Puglia w zakresie celu 1 (2000-2006).
W uzasadnieniu skargi Republika Włoska podnosi następujące zarzuty.
Zarzut pierwszy: naruszenie art. 39 ust. 2 lit. c) i ust. 3 rozporządzenia nr 1260/1999 (1), jak również art. 4 rozporządzenia nr 438/2001 (2). Skarżąca podnosi w tym zakresie, że audytorzy wspólnotowi ustalili istnienie braków systemu na poziomie kontroli pierwszego stopnia, niesygnalizowanych w trakcie kontroli postępowań przetargowych oraz wykonania umów w sprawie zamówień publicznych. Mimo że Komisja w zaskarżonej decyzji nie wykazała błędności szczegółowych argumentów Regione Puglia, wykluczających braki systemowe, zastosowała ona na podstawie art. 39 rozporządzenia nr 1260/1999 korektę ryczałtową w wysokości 10 %, tak jakby regionalne systemy kontroli pierwszego stopnia nie spełniały wymogów art. 4 rozporządzenia nr 438/2001. Tym samym Komisja naruszyła również zasadę partnerstwa.
Zarzut drugi: naruszenie art. 39 ust. 2 lit. c) i ust. 3 rozporządzenia nr 1260/1999, jak również art. 10 rozporządzenia nr 438/2001. Skarżąca dodaje w tym względzie, że zarzut drugi jest podobny do zarzutu pierwszego, dotyczy jednak kontroli drugiego stopnia, przewidzianych w art. 10 rozporządzenia nr 438/2001, które w opinii audytorów wspólnotowych wykazują regularne braki z powodu niesygnalizowanych nieprawidłowości, ujawnionych w trakcie kilku kontroli wyrywkowych, mimo że wszystkie wspomniane nieprawidłowości zostały zakwestionowane przez analizy Regione Puglia, poparte argumentami dotyczącymi stanu faktycznego i argumentami natury prawnej, których błędności Komisja nie wykazała jednak w zaskarżonej decyzji.
Zarzut trzeci: brak uzasadnienia i kolejne naruszenia art. 39 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1260/1999. Skarżąca podnosi, że decyzja jest obciążona brakiem uzasadnienia, ponieważ stwierdzając braki systemowe uzasadniające korektę ryczałtową rzędu 10 %, Komisja oparła się na sytuacji zastanej przez audytorów w 2007 r. i 2008 r., pomijając całkowicie udokumentowany przez Regione Puglia do 2009 r. rozwój ilościowy i jakościowy oraz argumenty podniesione w odpowiedzi na szczegółowe zarzuty audytorów, przytoczone w ww. zarzutach. Wniosek Komisji, jakoby istniało poważne ryzyko dla funduszu, jest zatem pozbawiony uzasadnienia.
Zarzut czwarty: naruszenie art. 12 rozporządzenia nr 1260/1999, art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 438/2001 i art. 258 TFUE oraz przekroczenie kompetencji przez stronę pozwaną. Zdaniem skarżącej Komisja nadała decydujące znaczenie, okoliczności, iż nie ujawniono rzekomych naruszeń przepisów regulujących postępowanie przetargowe. Z prawidłowej wykładni art. 12 rozporządzenia nr 1260/1999 i art. 4 rozporządzenia nr 438/2001 wynika jednak, że regularne naruszenia tych przepisów nie powodują automatycznego zastosowania korekty finansowej, ale winny prowadzić do wszczęcia postępowania w przedmiocie naruszenia z jednoczesnym zawieszeniem płatności na działania, których naruszenie dotyczy, na podstawie art. 32 ust. 3 lit. f) rozporządzenia nr 1260/1999.
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz.U. L 161, s. 1)
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych (Dz.U. L 63, s. 21)