—

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2025)0157 – C10-0188/2025),

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/691 z dnia 28 kwietnia 2021 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (EFG) oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 (1) („rozporządzenie w sprawie EFG”),

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (2), zmienione rozporządzeniem (UE, Euratom) 2024/765 (3), w szczególności jego art. 8,

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych (4), w szczególności jego pkt 12,

—

uwzględniając opinię przedstawioną przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A10-0163/2025),

A.

mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami istotnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy; mając na uwadze, że pomoc ta przybiera postać wsparcia finansowego udzielanego pracownikom i przedsiębiorstwom, dla których pracowali;

B.

mając na uwadze, że Belgia złożyła wniosek EGF/2025/001 BE/BelGaN o wkład finansowy z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w następstwie 417 zwolnień w sektorze działalności gospodarczej zaklasyfikowanym do działu 26 według klasyfikacji NACE Rev. 2 (Produkcja komputerów, produktów elektronicznych i optycznych) w regionie Provincie Oost-Vlaanderen (BE23) w czteromiesięcznym okresie odniesienia, który trwał od 31 lipca 2024 r. do 30 listopada 2024 r.;

C.

mając na uwadze, że wniosek opiera się na kryterium interwencji przewidzianym w art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, którym to kryterium jest zaprzestanie działalności przez co najmniej 200 zwalnianych pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek w czteromiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców i producentów na wcześniejszych etapach w łańcuchu dostaw;

D.

mając na uwadze, że rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie i rosnąca inflacja miały wpływ na koszty energii, materiałów i pracy, zwiększając presję na marże BelGaN;

E.

mając na uwadze, że BelGaN specjalizował się w produkcji półprzewodników dla sektora motoryzacyjnego; mając na uwadze, że europejski przemysł motoryzacyjny i jego dostawcy znajdują się pod bezprecedensową presją w wyniku wyzwań zewnętrznych i wewnętrznych, takich jak zakłócenie konkurencji i wysokie koszty energii;

F.

mając na uwadze, że przedsiębiorstwo to stało się znacznie mniej rentowne ze względu na ograniczenia przepływów środków pieniężnych wynikające z utrudnionego przejścia z czipów krzemowych na technologię azotku galu (GaN) z powodu wysokich kosztów produkcji i niewystarczających inwestycji w okresie przejściowym;

G.

mając na uwadze, że 30 lipca 2024 r. BelGaN złożył wniosek o ogłoszenie upadłości;

H.

mając na uwadze, że flamandzkie służby zatrudnienia (VDAB (5)) wypłacają zaliczki na poczet wspomnianych środków i je współfinansują;

I.

mając na uwadze, że to przedsiębiorstwo zastosowało, zgodnie z prawem belgijskim, obowiązkową procedurę informowania przedstawicieli pracowników i konsultowania się z nimi; mając na uwadze, że obowiązek utworzenia jednostki ds. zatrudnienia, która oferuje osobom zwalnianym w ramach zwolnień grupowych program wsparcia zawodowego, nie ma zastosowania w przypadku upadłości, w związku z czym usługi w tym zakresie świadczył VDAB;

J.

mając na uwadze, że wkłady finansowe z EFG powinny być ukierunkowane przede wszystkim na środki aktywnej polityki rynku pracy i zindywidualizowane usługi, które mają na celu szybką reintegrację beneficjentów poprzez umożliwienie im godnego i trwałego zatrudnienia w ich pierwotnym sektorze działalności lub poza nim, przy jednoczesnym przygotowaniu ich do funkcjonowania w bardziej ekologicznej i cyfrowej gospodarce europejskiej;

K.

mając na uwadze, że środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 30 mln EUR (w cenach z 2018 r.), jak określono w art. 8 rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093, zmienionego rozporządzeniem (UE, Euratom) 2024/765;

1.

zgadza się z Komisją, że spełniono warunki wymienione w art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG i że Belgia ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 931 690 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 85 % łącznych kosztów wynoszących 1 096 107 EUR (wliczając wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 1 052 607 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, zarządzanie, informacje, reklamy, kontrolę i sprawozdawczość w wysokości 43 500 EUR);

2.

zauważa, że władze belgijskie złożyły wniosek 21 lutego 2025 r. oraz że po przekazaniu przez Belgię dodatkowych informacji Komisja zakończyła ocenę wniosku 7 lipca 2025 r., prawie pięć miesięcy później, i przekazała ją Parlamentowi 26 sierpnia 2025 r.; podkreśla, jak ważne jest skrócenie czasu między złożeniem wniosku o pomoc z EFG a podjęciem decyzji w sprawie finansowania; podkreśla potrzebę uproszczenia i przyspieszenia procedur wewnętrznych bez podważania równowagi instytucjonalnej, w szczególności praw Parlamentu Europejskiego jako władzy budżetowej;

3.

odnotowuje, że wniosek dotyczy 417 beneficjentów objętych pomocą, których zwolniono z przedsiębiorstwa BelGaN;

4.

zwraca uwagę, że zwolnienia z przedsiębiorstwa BelGaN spowodowały wzrost rocznej stopy bezrobocia na terytorium Oudenaarde do 9 %, zwłaszcza wśród bezrobotnych o wysokich i średnich kwalifikacjach; zauważa, że jednocześnie liczba nowych miejsc pracy na tym obszarze zmniejszyła się o 22 % ze względu na znaczny wzrost liczby przedsiębiorstw, które złożyły wniosek o ogłoszenie upadłości w ciągu ostatnich trzech lat;

5.

przypomina, że zindywidualizowane usługi, które należy świadczyć pracownikom, obejmują: sesje informacyjne, zwolnienia monitorowane, szkolenia, w tym szkolenia umożliwiające zmianę kwalifikacji, szkolenia w miejscu pracy, targi pracy, pomoc w poszukiwaniu pracy, wyszukiwanie potencjalnych ofert pracy i kojarzenie ich z pracownikami poszukującymi zatrudnienia, aby umożliwić pracownikom jak najszybszy powrót na rynek pracy, zapewnić im wysokiej jakości umiejętności i szkolenia istotne dla potencjalnych pracodawców w tym sektorze, a jednocześnie rozwijać ich zdolności do opracowywania inicjatyw w zakresie przedsiębiorczości i nowych projektów; podkreśla w tym kontekście, że dobrze wyszkolona siła robocza ma kluczowe znaczenie dla europejskiej gospodarki przygotowanej na przyszłe wyzwania;

6.

apeluje o przeprowadzenie kompleksowych ocen końcowych wdrożonych środków, z uwzględnieniem danych dotyczących liczby pracowników, którzy z powodzeniem powrócili do zatrudnienia, oraz informacji zwrotnych od beneficjentów na temat jakości i adekwatności udzielonego wsparcia;

7.

stwierdza, że 8 sierpnia 2024 r. Belgia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą, a zatem okres kwalifikowalności do otrzymania wkładu finansowego z EFG będzie trwał od tego dnia do upłynięcia 24 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji załączonej do niniejszej rezolucji;

8.

stwierdza, że Belgia zaczęła ponosić wydatki administracyjne związane z wdrażaniem EFG 31 lipca 2024 r. i że takie wydatki kwalifikują się do otrzymania wkładu finansowego z EFG od tego dnia do upłynięcia 31 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji załączonej do niniejszej rezolucji;

9.

podkreśla, że władze belgijskie potwierdziły, iż przy dostępie do proponowanych działań i ich wdrażaniu przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji oraz że będzie się zapobiegać ewentualnym przypadkom podwójnego finansowania;

10.

podkreśla potrzebę zapewnienia wyraźnego uznania i widoczności finansowania Unii w celu podkreślenia jego wartości dodanej; apeluje o spójną i dobrze ukierunkowaną komunikację z beneficjentami, władzami regionalnymi i lokalnymi, partnerami społecznymi, mediami i ogółem społeczeństwa;

11.

przypomina, że pomoc z EFG nie może zastępować działań, za które na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialne są przedsiębiorstwa;

12.

zatwierdza decyzję załączoną do rezolucji;

13.

zobowiązuje swoją przewodniczącą do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i dopilnowania, by opublikowano ją w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

14.

zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.