KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 17.10.2023

COM(2023) 660 final

2023/0379(COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/1011 w odniesieniu do zakresu przepisów dotyczących wskaźników referencyjnych, stosowania w Unii wskaźników referencyjnych opracowywanych przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim oraz niektórych wymogów sprawozdawczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

UZASADNIENIE

1.KONTEKST WNIOSKU

•Przyczyny i cele wniosku

·Kontekst polityczny i prawny

Tabela 1 – Obowiązujące prawodawstwo: rozróżnienie wskaźników referencyjnych w zależności od zakresu stosowania w UE

Tabela 2 – Obowiązujące prawodawstwo: rozróżnienie wskaźników referencyjnych w zależności od klasy aktywów bazowych

Tabela 3 – Obowiązujące prawodawstwo: rozróżnienie wskaźników referencyjnych w zależności od rodzaju danych wejściowych

a)emitowanie instrumentu finansowego, dla którego indeks lub kombinacja indeksów stanowi odniesienie;

b)określanie kwoty przypadającej do zapłaty z tytułu instrumentu finansowego lub umowy finansowej poprzez odniesienie do indeksu lub kombinacji indeksów;

c)bycie stroną umowy finansowej, dla której indeks lub kombinacja indeksów stanowią odniesienie;

d)oferowanie stopy oprocentowania kredytu […] obliczonej jako spread lub marża ponad indeks lub kombinację indeksów […];

e)pomiar wyników funduszu inwestycyjnego z wykorzystaniem indeksu lub kombinacji indeksów […].

·Ogólne omówienie wniosku

1)niewystarczającej proporcjonalności w obecnym rozporządzeniu BMR, polegającej w szczególności na tym, że administratorzy pozaistotnych wskaźników referencyjnych podlegają wymogowi rejestracji od chwili pierwszego zastosowania oferowanego przez nich wskaźnika referencyjnego;

2)potencjalnie zniechęcającego wpływu wymogu uzyskania uznania lub zatwierdzenia na gotowość administratorów z państw trzecich do oferowania wskaźników referencyjnych w UE. Administratorzy wskaźników referencyjnych spoza UE, często niepodlegający nadzorowi w jurysdykcji swojego kraju pochodzenia, borykają się ze znacznym dodatkowym obciążeniem regulacyjnym przy ubieganiu się o dostęp do rynku UE w drodze uznania lub zatwierdzenia. Stwarza to ryzyko zmniejszenia liczby i różnorodności wskaźników referencyjnych dostępnych dla użytkowników wskaźników referencyjnych w UE.

W przypadku braku zmian w obecnych ramach regulacyjnych rozporządzenie BMR nadal miałoby ponadto zastosowanie do wszystkich wskaźników referencyjnych stosowanych przez uczestników rynków finansowych w UE, w tym do wskaźników referencyjnych z państw trzecich. Jak opisano w sprawozdaniu Komisji opublikowanym w dniu 14 lipca 2023 r. 12 , przepisy dotyczące stosowania wskaźników referencyjnych z państw trzecich nadal zniechęcałyby do oferowania klientom unijnym wskaźników referencyjnych z państw trzecich, co mogłoby prowadzić do ograniczonej dostępności odpowiednich wskaźników referencyjnych i potencjalnie zwiększonych kosztów dla użytkowników końcowych w UE. W rezultacie użytkownicy wskaźników referencyjnych w UE, tacy jak banki i firmy inwestycyjne, mogliby stracić dostęp do dużej części światowych indeksów, które stosują jako wskaźniki referencyjne dla instrumentów finansowych lub jako stopy referencyjne w umowach finansowych. Oznaczałoby to, że nie byliby już w stanie oferować produktów inwestycyjnych lub zabezpieczających, które odnoszą się do bardzo popularnych nawet indeksów spoza UE. Inwestorzy i przedsiębiorstwa z UE musieliby wówczas zwracać się o te podstawowe usługi do pośredników spoza UE i ponosić ryzyko, że zapłacą za nie premię. Mniejsza dostępność w UE wskaźników referencyjnych z państw trzecich mogłaby wówczas skutkować ograniczoną konkurencją i potencjalnym ryzykiem systemowym.

Aby zapewnić spójność wyznaczeń krajowych, ale zachować odpowiednią elastyczność, w niniejszym wniosku przewiduje się system koordynacji wyznaczania wskaźników referencyjnych przez organy krajowe i ESMA. Główne założenia tego systemu są następujące:

·Właściwy organ może wyznaczyć wskaźnik referencyjny jako istotny tylko wtedy, gdy żaden inny właściwy organ nie wyznaczył go wcześniej.

·Przed wyznaczeniem właściwy organ powinien zwrócić się do administratora (a w przypadku wyznaczenia transgranicznego – do właściwego organu krajowego państwa członkowskiego administratora) o przekazanie wszelkich użytecznych informacji.

·Przed wyznaczeniem właściwy organ powinien zasięgnąć opinii ESMA.

·ESMA powinien udzielać rad w kwestii prawidłowego stosowania kryteriów wyznaczenia krajowego i badać, czy wskaźnik referencyjny może kwalifikować się jako istotny w innych państwach członkowskich.

·W przypadku gdy więcej niż jeden organ mógłby wyznaczyć wskaźnik referencyjny, organy te powinny uzgodnić, który z nich to uczyni.

·W przypadku braku porozumienia ESMA jest uprawniony do rozstrzygnięcia sporu.

·Skutki racjonalizacji

Celem proponowanych zmian jest racjonalizacja rozporządzenia BMR na podstawie założenia, że obecnie obciążenie regulacyjne rozkłada się równomiernie na wszystkich administratorów podlegających temu rozporządzeniu, niezależnie od ich znaczenia gospodarczego. Podzbiór administratorów opracowujących wskaźniki referencyjne, które są najbardziej istotne z gospodarczego punktu widzenia, jest natomiast ograniczony. Administratorzy wskaźników referencyjnych są w szczególności zobowiązani do wystąpienia z wnioskiem o rejestrację z chwilą zastosowania pojedynczego wskaźnika referencyjnego w instrumencie finansowym lub umowie finansowej.

Wnioskiem zniesiono by wymóg uzyskania zezwolenia lub rejestracji (w przypadku administratorów z UE) lub zatwierdzenia lub uznania (w przypadku administratorów z państw trzecich) w odniesieniu do administratorów wyłącznie pozaistotnych wskaźników referencyjnych. Wolumen aktywów referencyjnych pozaistotnych wskaźników referencyjnych jest niski, w związku z czym tego rodzaju wskaźniki nie stwarzają żadnego ryzyka systemowego. W rezultacie obowiązek zgodności z wymogami organizacyjnymi dotyczącymi (i) zarządzania i konfliktów interesów, (ii) jednostki nadzorczej oraz hierarchii i monitorowania danych wejściowych; (iii) opracowania kodeksów postępowania w odniesieniu do danych wejściowych; (iv) zgłaszania naruszeń oraz (v) ujawniania informacji na temat metody i ujawniania oświadczeń dotyczących wskaźnika referencyjnego nie miałby już zastosowania do administratorów pozaistotnych wskaźników referencyjnych. Należy przypomnieć, że wymogi przewidziane w rozporządzeniu (UE) nr 596/2014 („rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku” lub „rozporządzenie MAR”) nadal jednak miałyby zastosowanie 17 . Należy również uwzględnić, że istnieje ponadto utrwalona praktyka rynkowa, która polega na tym, że administratorzy wskaźników referencyjnych prowadzą działalność zgodnie z odpowiednimi zasadami IOSCO.

Racjonalizacja ta doprowadzi do lepszego ukierunkowania działań nadzorczych na odpowiednie kategorie kluczowych lub istotnych wskaźników referencyjnych, definiowanych jako wskaźniki referencyjne odnoszące się do instrumentów finansowych i umów finansowych lub funduszy inwestycyjnych na łączną kwotę ponad 500 mld EUR (kluczowe) lub 50 mld EUR (istotne), lub na wskaźniki referencyjne, które – na podstawie oceny krajowej lub ogólnounijnej – odgrywają istotną rolę na rynku (detalicznym) w danym państwie członkowskim lub na rynku w szeregu państw członkowskich.

Oczekuje się, że wniosek spowoduje zmniejszenie liczby podmiotów z UE objętych zakresem stosowania rozporządzenia BMR. Spośród 73 administratorów z UE, którzy są obecnie objęci nadzorem, 66 administratorów nie wchodziłoby w ten zakres stosowania, chyba że ich wskaźniki referencyjne zostałyby wyraźnie wyznaczone jako istotne. Odpowiada to zmniejszeniu liczby administratorów podlegających obowiązkowi przestrzegania przepisów nawet o 90 %. Wpływ na koszty przedstawiono poniżej w sekcji dotyczącej REFIT.

·Wpływ na administratorów z państw trzecich

Zapewnienie równego traktowania administratorów niezależnie od ich lokalizacji jest zasadą przewodnią niniejszego wniosku. W związku z tym zakres stosowania rozporządzenia BMR w odniesieniu do administratorów z UE powinien być identyczny z zakresem jego stosowania w odniesieniu do administratorów z państw trzecich.

Szacuje się, że istnieje około 273 administratorów wskaźników referencyjnych z państw trzecich 22 . Zgodnie z obowiązującymi przepisami od dnia 1 stycznia 2026 r. wszystkie te podmioty musiałyby uzyskać dostęp do rynku UE w drodze równoważności, uznania lub zatwierdzenia, aby ich wskaźniki referencyjne pozostały dostępne do stosowania przez podmioty nadzorowane w UE. Obecnie spośród tej liczby dwóch administratorów jest objętych decyzją dotyczącą równoważności 23 , dwóch kolejnych uznał podmiot nadzorowany w UE 24 , a dziesięciu administratorów uznał ESMA 25 . Pozostałych 259 administratorów może do dnia 1 stycznia 2026 r. oferować swoje wskaźniki referencyjne bez ograniczeń w UE zgodnie z okresem przejściowym określonym w art. 51 ust. 5 rozporządzenia BMR. Oznacza to, że tylko około 5 % administratorów z państw trzecich z powodzeniem skorzystało z jednej z trzech możliwych „ścieżek dostępu” do rynku UE.

Jeżeli chodzi o istotne wskaźniki referencyjne, szacuje się, że co najmniej sześciu administratorów spoza UE opracowuje co najmniej jeden wskaźnik referencyjny przekraczający próg stosowania wynoszący 50 mld EUR w UE. Spośród tych sześciu administratorów na dzień dzisiejszy trzech uzyskało uznanie lub zatwierdzenie w UE. Z uwagi na fakt, że w niniejszym wniosku przewiduje się możliwość wyznaczenia przez ESMA dodatkowych wskaźników referencyjnych spoza UE jako istotnych, tych sześciu administratorów istotnych wskaźników referencyjnych spoza UE należy traktować jako minimalną liczbę administratorów, która nadal będzie podlegać systemowi państwa trzeciego.

•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki

Ta reforma rozporządzenia BMR przyczyni się ponadto do osiągnięcia ogólnych celów polityki UE w zakresie usług finansowych, ukierunkowanych na ochronę stabilności finansowej. Wniosek przyczyni się również do osiągnięcia celów planu działania na rzecz unii rynków kapitałowych, który służy pogłębieniu unijnych rynków kapitałowych oraz zwiększeniu konkurencyjności gospodarki europejskiej i europejskich przedsiębiorstw.

Podejście przyjęte w niniejszym wniosku należy porównać z podejściem, które Komisja zaproponowała we wniosku dotyczącym przejrzystości i rzetelności działalności ratingowej z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego (ESG) 26 . Inicjatywa dotycząca ratingów ESG opiera się na zasadach i w dużej mierze na zaleceniach opublikowanych przez IOSCO w listopadzie 2021 r. Inne jurysdykcje, które pracują nad poprawą przejrzystości i rzetelności ratingów ESG, również opierają swoje prace na zaleceniach IOSCO, co powinno doprowadzić do szerokiego globalnego dostosowania w zakresie traktowania dostawców tych ratingów. Na tej podstawie we wniosku dotyczącym ratingów ESG przyjęto kompleksowe podejście do regulacji działalności ratingowej w tym zakresie, obejmujące system państwa trzeciego, ale wniosek ten znacznie różni się od rozporządzenia BMR tym, że nie reguluje się w nim wykorzystywania ratingów ESG. Rynek ratingów ESG znajduje się ponadto na mniej rozwiniętym etapie, a użytkownicy ratingów ESG są w mniejszym stopniu zależni od pozycji rynkowej konkretnych dostawców, przy czym użytkownicy ratingów ESG są także w większości inwestorami instytucjonalnymi, którzy przed podjęciem decyzji w sprawie konkretnej strategii inwestycyjnej mogą uzupełnić otrzymane informacje własną analizą. Z tego powodu nie należy oczekiwać, że system ratingów ESG doprowadzi do szkody dla użytkowników w taki sam sposób, w jaki czyniłby to system państwa trzeciego przewidziany w rozporządzeniu BMR w przypadku braku uregulowania w przepisach.

•Spójność z innymi politykami Unii

2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ

•Podstawa prawna

•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)

•Proporcjonalność

•Wybór instrumentu

3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW

•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa

–zapewnieniu, aby użytkownicy wskaźników referencyjnych w UE mogli korzystać z jak najszerszego asortymentu wskaźników referencyjnych z UE i spoza UE oraz aby pozostawali konkurencyjni na światowych rynkach kapitałowych;

–zmniejszeniu obciążeń regulacyjnych dla unijnych administratorów wskaźników referencyjnych, które mają ograniczony wpływ gospodarczy, przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiedniego nadzoru nad kluczowymi i istotnymi wskaźnikami referencyjnymi, unijnymi wskaźnikami referencyjnymi transformacji klimatycznej i unijnymi wskaźnikami referencyjnymi dostosowanymi do porozumienia paryskiego.

•Konsultacje z państwami członkowskimi

Niezależnie od podejścia, które wybrano w celu określenia progu wykorzystywanego do wyznaczenia wskaźnika referencyjnego jako istotnego, większość państw członkowskich, które wyraziły opinię na ten temat, pragnie utrzymać w zakresie stosowania rozporządzenia BMR towarowe wskaźniki referencyjne opracowywane przez agencje zgłaszające ceny i stosować przepisy załącznika II do rozporządzenia BMR do tej kategorii wskaźników referencyjnych.

•Konsultacje z zainteresowanymi stronami

•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej

•Ocena skutków

–niniejszy wniosek odpowiada dwóm szczegółowym celom polityki, które w dużej mierze przesądzają o wariancie strategicznym przedstawionym we wniosku;

–niniejszy wniosek polega na ukierunkowanej ponownej kalibracji zakresu stosowania rozporządzenia BMR i uwydatnieniu elementów przyczyniających się do proporcjonalności; nie zmienia on przepisów prawa materialnego ani sposobu nadzoru. Utrzymuje się w nim wprawdzie rozróżnienie między pozaistotnymi wskaźnikami referencyjnymi a innymi wskaźnikami referencyjnymi, zgodnie z podziałem, który już dziś istnieje w rozporządzeniu BMR, ale ramy regulacyjne w większym stopniu dostosowano do regulacji dotyczących wskaźników referencyjnych obowiązujących w innych jurysdykcjach, które to przepisy zasadniczo opierają się na wyznaczeniu indeksów o największym wpływie gospodarczym;

–niniejszy wniosek opiera się ponadto na ocenie skutków przeprowadzonej w 2020 r. 28 oraz na sprawozdaniu Komisji przedstawionym współprawodawcom w 2023 r. 29 , w tym na dwóch konsultacjach publicznych 30 . Zamiar kontynuowania prac w ramach tej inicjatywy bez przeprowadzenia oceny skutków ogłoszono w zaproszeniu do zgłaszania uwag w okresie 1–29 marca 2023 r. 31 .

•Sprawność regulacyjna i uproszczenie

–Administratorzy wskaźników referencyjnych we wszystkich przypadkach zaoszczędzą na kosztach przestrzegania przepisów, w szczególności na kosztach wynikających z wymogów sprawozdawczych. Administratorzy opracowujący jedynie pozaistotne wskaźniki referencyjne zaoszczędzą na kosztach przestrzegania przepisów, które to koszty związane są z zapewnieniem struktury organizacyjnej tych administratorów, jak również z zapewnieniem, aby opracowywanie przez nich wskaźników referencyjnych było zgodne z dodatkowymi szczegółowymi wymogami rozporządzenia BMR wykraczającymi poza wymogi określone w zasadach IOSCO 33 . Zaoszczędzą oni także na rocznych opłatach nadzorczych 34 . Nowe podmioty zaoszczędzą ponadto na początkowej opłacie za rejestrację. W przypadku administratorów opracowujących istotne lub kluczowe wskaźniki referencyjne, unijne wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej lub unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego oszczędności kosztów są mało prawdopodobne. Administratorzy ci mogą jednak również osiągnąć oszczędności, jeżeli opracowują także pozaistotne wskaźniki referencyjne.

–Oczekuje się, że użytkownicy wskaźników referencyjnych odniosą korzyści dzięki zwiększonej dostępności wskaźników referencyjnych z UE i spoza UE, dzięki otoczeniu regulacyjnemu, które wskutek racjonalizacji wymogów regulacyjnych będzie bardziej otwarte na innowacje, oraz dzięki zwiększonej konkurencji na rynku wskaźników referencyjnych. Oczywiście również utrzymująca się dostępność wskaźników referencyjnych spoza UE mogłaby przynieść istotną oszczędność kosztów. Jedna z głównych instytucji kredytowych oszacowała, że przychody związane ze świadczeniem usług z zastosowaniem wskaźników referencyjnych spoza UE wynoszą 100–150 mln EUR. Są to przychody, które byłyby zagrożone, gdyby niektóre lub wszystkie wskaźniki referencyjne spoza UE stały się niedostępne do stosowania w UE.

–Właściwe organy w UE odnotują znaczne zmniejszenie liczby wskaźników referencyjnych i liczby administratorów wskaźników referencyjnych podlegających ich nadzorowi. Wprawdzie nie można zakładać, że oszczędności będą liniowe w stosunku do spadku liczby administratorów objętych nadzorem, ponieważ administratorzy, którzy pozostają objęci nadzorem, będą odpowiedzialni za wskaźniki referencyjne o większym wpływie gospodarczym, ale powinno dojść do znacznego spadku kosztów, a także powinna zaistnieć możliwość skoncentrowania funkcji nadzorczej na kluczowych wskaźnikach referencyjnych, istotnych wskaźnikach referencyjnych, unijnych wskaźnikach referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźnikach referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego.

•Prawa podstawowe

4.WPŁYW NA BUDŻET

5.ELEMENTY FAKULTATYWNE

•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania

•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku

Art. 1 – Zmiany w rozporządzeniu o wskaźnikach referencyjnych

W art. 2 ust. 1 rozporządzenia o wskaźnikach referencyjnych określa się zakres stosowania tego rozporządzenia. We wniosku zmienia się art. 1 ust. 1 w celu odzwierciedlenia nowego podejścia i dodaje się nowy ust. 1a. Określa się w nim również rodzaje wskaźników referencyjnych, do których mają zastosowanie określone tytuły rozporządzenia (UE) 2016/1011. Są to kluczowe wskaźniki referencyjne, istotne wskaźniki referencyjne, unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego oraz unijne wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej. Administratorzy wskaźników referencyjnych, których nie uznaje się za kluczowe zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia, są objęci zakresem stosowania rozporządzenia, gdy oferują co najmniej jeden wskaźnik referencyjny, który wyznaczono jako istotny zgodnie z nowym art. 24. W przypadku pozaistotnych wskaźników referencyjnych nie ma już zatem obowiązku stosowania wymogów określonych w tytułach II (Rzetelność i wiarygodność wskaźnika referencyjnego), III (Wymogi dotyczące różnych rodzajów wskaźników referencyjnych), IV (Przejrzystość i ochrona konsumentów) i VI (Udzielanie zezwoleń, rejestracja i nadzorowanie administratorów) (nowy ust. 1a w art. 2).

W art. 3 ust. 1 pkt 26 zmienia się definicję istotnego wskaźnika referencyjnego

Aby chronić rzetelność oznaczenia i zapewnić skuteczny nadzór, administratorzy unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego lub unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej pozostają objęci zakresem stosowania rozporządzenia BMR, niezależnie od ich znaczenia, pod warunkiem uzyskania przez nich zezwolenia lub rejestracji w UE.

Zgodnie z dostosowanym zakresem stosowania specjalne przepisy dotyczące „negatywnego wyznaczania” w odniesieniu do walutowych wskaźników referencyjnych i pozaistotnych wskaźników referencyjnych są zbędne i mogą zostać uchylone.

Unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego oraz unijne wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej

W art. 19a dodaje się nowy ust. 4 na potrzeby ochrony rzetelności oznaczenia i zapewnienia skutecznego nadzoru. Administratorzy unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego lub unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej pozostają objęci zakresem stosowania rozporządzenia BMR, niezależnie od ich znaczenia, pod warunkiem uzyskania przez nich zezwolenia lub rejestracji w UE.

Istotne wskaźniki referencyjne

Zasadniczą część niniejszego wniosku stanowią zmiany w art. 24. W akapicie pierwszym tego artykułu reguluje się kwestię ustalania, czy dany wskaźnik referencyjny jest istotny, na podstawie zwykłego progu liczbowego: czy takie wskaźniki referencyjne są stosowane jako odniesienie dla aktywów, których łączna wartość przekracza 50 mld EUR.

W art. 24 ust. 2 nakłada się na wszystkich administratorów wskaźników referencyjnych stosowanych przez podmioty nadzorowane w UE obowiązek powiadamiania Komisji, gdy co najmniej jeden wskaźnik referencyjny, którym administrują, przekracza próg stosowania wynoszący 50 mld EUR. Obowiązek ten ma zastosowanie do administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w Unii oraz do administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim. Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia BMR próg stosowania należy wyliczać w odniesieniu do stosowania wskaźnika referencyjnego w UE.

Po otrzymaniu powiadomienia takie wskaźniki referencyjne uznaje się za istotne i muszą one spełniać wymogi mające zastosowanie do istotnych wskaźników referencyjnych (art. 24a ust. 1).

Zgodnie z art. 24 właściwy organ krajowy może również wydać decyzję stwierdzającą, że wskaźnik referencyjny, którego stosowanie w UE nie przekracza progu wynoszącego 50 mld EUR, spełnia jakościowe warunki istotności określone w art. 24 ust. 1 lit. b) w odniesieniu do jego państwa członkowskiego („wyznaczenie dokonane przez właściwy organ krajowy”). Takie wyznaczenia powinny pozostać ograniczone i umotywowane w uzasadnionej decyzji właściwego organu, w której jasno określa się powody, dla których wskaźnik referencyjny jest istotny w rozumieniu lit. b) w tym państwie członkowskim.

Właściwe organy powinny publikować decyzje o wyznaczeniu, a ESMA powinien kompilować wszystkie wydane przez te organy decyzje o wyznaczeniu. Umożliwia to użytkownikom łatwą weryfikację statusu wyznaczenia wskaźników referencyjnych, które zamierzają stosować. Podmioty nadzorowane powinny być zobowiązane do regularnego korzystania z tych źródeł w celu sprawdzenia statusu wyznaczenia wszelkich wskaźników referencyjnych, które zamierzają stosować.

Równoległy system wyznaczania wskaźników referencyjnych spoza UE jako istotnych zgodnie z kryteriami jakościowymi określony jest w art. 24 ust. 6. Odpowiedzialność w tym przypadku powierza się ESMA, który działa na wniosek co najmniej jednego właściwego organu. Kryteria jakościowe są podobne do kryteriów wyznaczania wskaźników referencyjnych z UE, podobnie jak środki mające na celu zapewnienie przejrzystości wyznaczania.

Art. 2 stanowi, że wejście w życie tego aktu następuje dwudziestego dnia po jego publikacji. Rozpoczęcie stosowania tego aktu jest odroczone do dnia 1 stycznia 2026 r.

2023/0379 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/1011 w odniesieniu do zakresu przepisów dotyczących wskaźników referencyjnych, stosowania w Unii wskaźników referencyjnych opracowywanych przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim oraz niektórych wymogów sprawozdawczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego 35 ,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego 36 ,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą 37 ,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Wymogi sprawozdawcze odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu właściwego monitorowania przepisów i ich prawidłowego egzekwowania. Ważne jest jednak uproszczenie tych wymogów, aby zapewnić spełnianie przez nie celu, do którego były przeznaczone, oraz aby ograniczyć obciążenie administracyjne.

(2)Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 38 wszyscy administratorzy wskaźników referencyjnych, bez względu na znaczenie systemowe tych wskaźników referencyjnych lub kwotę instrumentów finansowych lub umów, w których stosuje się te wskaźniki referencyjne jako stopy referencyjne lub jako punkt odniesienia dla wyników, muszą spełniać szereg bardzo szczegółowych wymogów, w tym wymogów w zakresie ich organizacji, zarządzania i konfliktów interesów, jednostek nadzorczych, danych wejściowych, kodeksów postępowania, zgłaszania naruszeń oraz ujawniania informacji na temat metody i ujawniania oświadczeń dotyczących wskaźnika referencyjnego. Te bardzo szczegółowe wymogi nałożyły nieproporcjonalne obciążenie regulacyjne na administratorów mniejszych wskaźników referencyjnych w Unii, jeżeli wziąć pod uwagę cele rozporządzenia (UE) 2016/1011, tj. ochronę stabilności finansowej i uniknięcie negatywnych skutków gospodarczych wynikających z niewiarygodności wskaźników referencyjnych. Konieczne jest zatem zmniejszenie tego obciążenia regulacyjnego przez skoncentrowanie się na wskaźnikach referencyjnych o największym znaczeniu gospodarczym dla rynku Unii, tj. na istotnych i kluczowych wskaźnikach referencyjnych, oraz na wskaźnikach, które przyczyniają się do promowania kluczowych polityk Unii, tj. na unijnych wskaźnikach referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźnikach referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego. Z tego powodu zakres stosowania tytułów II, III, IV i VI rozporządzenia (UE) 2016/1011 należy ograniczyć do tych konkretnych wskaźników referencyjnych.

(3)Zgodnie z art. 18a rozporządzenia (UE) 2016/1011 Komisja może wyłączyć niektóre walutowe wskaźniki referencyjne spot z zakresu stosowania tego rozporządzenia, aby zapewnić ich dalszą dostępność do stosowania w Unii. Ze względu na potrzebę zmienionego i węższego ukierunkowania rozporządzenia (UE) 2016/1011 na kluczowe wskaźniki referencyjne, istotne wskaźniki referencyjne, unijne wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej i unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego nie ma już potrzeby stosowania szczególnego systemu wyłączeń w odniesieniu do walutowych wskaźników referencyjnych spot.

(4)Zgodnie z art. 19d rozporządzenia (UE) 2016/1011 administratorzy istotnych wskaźników referencyjnych mają obowiązek podejmować starania do dnia 1 stycznia 2022 r. w celu opracowywania unijnego wskaźnika referencyjnego transformacji klimatycznej lub unijnego wskaźnika referencyjnego dostosowanego do porozumienia paryskiego Ponieważ termin ten upłynął, należy skreślić ten przepis.

(5)Kryteria oceny, czy dany wskaźnik referencyjny jest istotnym wskaźnikiem referencyjnym, są określone obecnie w art. 24 rozporządzenia (UE) 2016/1011. Wskaźniki referencyjne zostaną uznane za istotne między innymi wtedy, gdy osiągną próg określony w art. 24 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia.

(6)Administratorzy wskaźników referencyjnych są w stanie najlepiej monitorować stosowanie w Unii wskaźników referencyjnych, które opracowują. Powinny oni zatem powiadomić dany właściwy organ lub Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) – w zależności od tego, gdzie administrator ma siedzibę lub miejsce zamieszkania – że zagregowane stosowanie jednego z ich wskaźników referencyjnych przekroczyło próg określony w art. 24 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/1011. W celu zapewnienia, aby administratorzy wskaźników referencyjnych mieli wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się do wymogów mających zastosowanie do istotnych wskaźników referencyjnych, powinni oni podlegać tym wymogom dopiero po upływie 60 dni roboczych od dokonania takiego powiadomienia. Administratorzy wskaźników referencyjnych powinni ponadto przekazywać danym właściwym organom lub ESMA na ich wniosek wszelkie informacje niezbędne do oceny zagregowanego stosowania tego wskaźnika referencyjnego w Unii. W przypadku gdy administrator wskaźnika referencyjnego pomija, że stosowanie jednego z jego wskaźników referencyjnych przekroczyło próg określony w art. 24 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/1011, lub odmawia zgłoszenia tego faktu oraz jeżeli właściwe organy mają wyraźne i możliwe do wykazania powody, by uznać, że próg ten został przekroczony, dane właściwe organy lub ESMA, stosownie do przypadku, powinny mieć możliwość oświadczenia, że próg ten został przekroczony, po uprzednim umożliwieniu administratorowi przedstawienia swojego stanowiska. Takie oświadczenie powinno wiązać się z nałożeniem na administratora wskaźnika referencyjnego takich samych obowiązków jak powiadomienie dokonane przez administratora wskaźnika referencyjnego. Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla możliwości nakładania przez ESMA lub właściwe organy sankcji administracyjnych na tych administratorów, którzy nie zgłoszą, że jeden z ich wskaźników referencyjnych przekroczył próg mający zastosowanie.

(7)Rynki, ceny i otoczenie regulacyjne zmieniają się z czasem. Aby uwzględnić te zmiany, Komisja powinna być uprawniona do doprecyzowania metody, którą administratorzy i właściwe organy mają stosować do obliczania całkowitej wartości instrumentów finansowych, umów finansowych lub funduszy inwestycyjnych stosujących wskaźnik referencyjny jako odniesienie.

(8)W wyjątkowych przypadkach mogą jednak istnieć wskaźniki referencyjne o zagregowanym stosowaniu poniżej progu określonego w art. 24 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/1011, które ze względu na szczególną sytuację na rynku danego państwa członkowskiego mają jednak dla tego państwa członkowskiego takie znaczenie, że jakikolwiek brak wiarygodności miałby wpływ porównywalny z wpływem wskaźnika referencyjnego, którego stosowanie przekracza ten próg. Z tego powodu właściwy organ tego państwa członkowskiego powinien mieć możliwość wyznaczenia takiego wskaźnika referencyjnego jako istotnego na podstawie zestawu kryteriów jakościowych, w przypadku gdy wskaźnik ten jest opracowywany przez administratora z UE. W przypadku wskaźników referencyjnych opracowywanych przez administratora spoza UE to ESMA powinien wyznaczyć taki wskaźnik jako istotny wskaźnik referencyjny na wniosek co najmniej jednego właściwego organu.

(9)Aby zapewnić spójność i koordynację krajowych wyznaczeń wskaźników referencyjnych jako istotnych wskaźników referencyjnych, właściwe organy, które zamierzają wyznaczyć wskaźnik referencyjny jako istotny, powinny zasięgać opinii ESMA. Z tego samego powodu właściwy organ państwa członkowskiego, który zamierza wyznaczyć jako istotny wskaźnik referencyjny opracowywany przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim, powinien również skonsultować się z właściwym organem tego innego państwa członkowskiego. W przypadku gdy właściwe organy nie zgadzają się co do tego, który z nich powinien wyznaczyć i nadzorować wskaźnik referencyjny, ESMA powinien rozstrzygnąć ten spór zgodnie z art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 39 .

(10)W celu poszanowania prawa do bycia wysłuchanym właściwy organ lub ESMA powinny przed wyznaczeniem wskaźnika referencyjnego jako istotnego umożliwić administratorowi tego wskaźnika dostarczenie wszelkich użytecznych informacji istotnych dla jego wyznaczenia.

(11)Aby wyznaczenie wskaźnika jako istotnego wskaźnika referencyjnego było jak najbardziej przejrzyste, właściwe organy lub ESMA powinny wydać decyzję o wyznaczeniu zawierającą powody, dla których ten wskaźnik referencyjny uznaje się za istotny. Właściwe organy powinny opublikować decyzję o wyznaczeniu na swojej stronie internetowej i powiadomić o niej ESMA. Z tych samych powodów, w przypadku gdy ESMA wyznacza wskaźnik referencyjny jako istotny na wniosek właściwego organu, ESMA powinien opublikować decyzję o wyznaczeniu na swojej stronie internetowej i powiadomić o niej wnioskujący właściwy organ.

(12)Unijne wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej i unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego to szczególne kategorie wskaźników referencyjnych, które określa się na podstawie ich zgodności z przepisami regulującymi ich metodę i informacje ujawniane przez ich administratora. Z tego powodu oraz aby zapobiec twierdzeniom, które mogłyby skłonić użytkowników do myślenia, że takie wskaźniki referencyjne są zgodne ze standardami przypisanymi do tych oznaczeń, konieczne jest poddanie tych wskaźników referencyjnych obowiązkowej rejestracji lub obowiązkowemu uzyskaniu zezwolenia, stosownie do przypadku, oraz nadzorowi.

(13)Aby zapewnić terminowe rozpoczęcie nadzoru nad istotnymi wskaźnikami referencyjnymi, administratorzy wskaźników referencyjnych, które stały się istotne wskutek osiągnięcia mającego zastosowanie progu ilościowego albo wyznaczenia, powinni być zobowiązani do ubiegania się w terminie 60 dni roboczych o udzielenie zezwolenia lub o rejestrację lub – w przypadku wskaźników referencyjnych opracowywanych przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim – o zatwierdzenie lub uznanie.

(14)Aby ograniczyć ryzyko związane ze stosowaniem wskaźników referencyjnych, które potencjalnie nie są bezpieczne do stosowania w Unii, oraz aby ostrzec potencjalnych użytkowników, właściwe organy i ESMA powinny mieć możliwość wydania ostrzeżenia w formie publicznego ogłoszenia, że administrator istotnego wskaźnika referencyjnego nie spełnia mających zastosowanie wymogów, w szczególności jeżeli chodzi o spełnienie przez administratora obowiązku uzyskania zezwolenia, rejestracji, zatwierdzenia lub uznania w odniesieniu do danego wskaźnika referencyjnego, stosownie do przypadku. Po wydaniu takiego ostrzeżenia podmioty nadzorowane nie powinny już mieć możliwości dodawania nowych odniesień do takich wskaźników referencyjnych lub zestawu wskaźników referencyjnych. Podobnie aby zapobiec ryzyku związanemu ze stosowaniem wskaźników referencyjnych, co do których twierdzi się, że są zgodne z oznaczeniami związanymi z unijnym wskaźnikiem referencyjnym transformacji klimatycznej i unijnym wskaźnikiem referencyjnym dostosowanym do porozumienia paryskiego, lecz wskaźniki te nie są objęte odpowiednim nadzorem, podmioty nadzorowane nie powinny mieć również możliwości dodawania nowych odniesień do unijnego wskaźnika referencyjnego transformacji klimatycznej ani unijnego wskaźnika referencyjnego dostosowanego do porozumienia paryskiego, ani zestawu takich wskaźników referencyjnych w Unii, jeżeli administrator tych wskaźników referencyjnych nie jest wpisany do rejestru administratorów i wskaźników referencyjnych prowadzonego przez ESMA.

(15)Aby uniknąć potencjalnie nadmiernych zakłóceń rynku w następstwie zakazu stosowania wskaźnika referencyjnego, właściwe organy lub ESMA powinny mieć możliwość zezwolenia na tymczasowe dalsze stosowanie takiego wskaźnika referencyjnego. Aby zapewnić inwestorom końcowym wystarczający poziom przejrzystości i ochrony, użytkownicy tych wskaźników referencyjnych, które są przedmiotem ostrzeżenia w formie publicznego ogłoszenia, powinni określić odpowiedni wskaźnik alternatywny zastępujący te wskaźniki referencyjne w terminie sześciu miesięcy od opublikowania tego publicznego ogłoszenia lub w inny sposób zapewnić, aby klienci byli odpowiednio informowani o braku alternatywnego wskaźnika referencyjnego.

(16)Zgodnie z art. 32 rozporządzenia (UE) 2016/1011 uznanie administratorów wskaźników referencyjnych mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim stanowi tymczasowy środek dostępu do rynku Unii do czasu przyjęcia przez Komisję decyzji dotyczącej równoważności. Z uwagi na bardzo ograniczoną liczbę wskaźników referencyjnych z państw trzecich, które to wskaźniki są objęte decyzjami dotyczącymi równoważności, takie uznanie powinno jednak stać się stałym środkiem dostępu do rynku Unii w przypadku takich administratorów wskaźników referencyjnych.

(17)Wskaźniki referencyjne objęte decyzją dotyczącą równoważności uznaje się za regulowane i nadzorowane w sposób równoważny z unijnymi wskaźnikami referencyjnymi. Obowiązek ubiegania się o zatwierdzenie lub uznanie nie powinien zatem mieć zastosowania do administratorów istotnych wskaźników referencyjnych mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim, którzy korzystają z decyzji dotyczącej równoważności.

(18)W interesie przejrzystości i w celu zapewnienia pewności prawa właściwe organy, które wyznaczają wskaźnik referencyjny jako istotny, powinny określić potencjalne ograniczenia stosowania, które pojawiają się w przypadku, gdy administrator takiego wskaźnika referencyjnego nie uzyska zezwolenia lub nie zostanie zarejestrowany albo nie spełni wymogów zatwierdzenia lub uznania, stosownie do przypadku.

(19)Aby ograniczyć ryzyko związane ze stosowaniem nieodpowiednio nadzorowanych istotnych wskaźników referencyjnych, w przypadku gdy administrator wskaźnika referencyjnego, który staje się istotny, nie ubiega się o zezwolenie, rejestrację, uznanie lub zatwierdzenie w wyznaczonym terminie lub w przypadku gdy zezwolenie, rejestracja, uznanie lub zatwierdzenie takiego administratora wskaźnika referencyjnego nie powiedzie się, lub w przypadku cofnięcia zezwolenia, rejestracji, zatwierdzenia lub uznania, właściwy organ lub ESMA, stosownie do przypadku, powinny wydać publiczne ogłoszenie stwierdzające, że istotne wskaźniki referencyjne opracowywane przez tego administratora nie są odpowiednie do stosowania w Unii.

(20)Użytkownicy wskaźników referencyjnych opierają się na przejrzystości w odniesieniu do statusu regulacyjnego wskaźników referencyjnych, które stosują lub zamierzają stosować. Z tego powodu ESMA powinien wprowadzić do rejestru administratorów i wskaźników referencyjnych te wskaźniki referencyjne, które podlegają najbardziej szczegółowym wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) 2016/1011 ze względu na to, że ich stosowanie w Unii przekracza ustalony próg dla istotnych wskaźników referencyjnych albo zostały one uznane za istotne przez krajowy organ nadzoru lub ESMA, albo są kluczowymi wskaźnikami referencyjnymi. Z tego samego powodu ESMA powinien również wprowadzić do tego rejestru unijne wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej oraz unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego opracowywane przez administratorów, którzy uzyskali zezwolenie lub zostali zarejestrowani. Ponadto ESMA powinien również wprowadzić do rejestru wskaźniki referencyjne, w odniesieniu do których właściwy organ lub ESMA wydały publiczne ogłoszenie zakazujące dalszego stosowania tego wskaźnika referencyjnego. Aby jeszcze bardziej zmniejszyć obciążenie użytkowników, wszystkie takie informacje powinny być również łatwo dostępne w europejskim pojedynczym punkcie dostępu (ESAP).

(21)Aby zapewnić sprawne przejście na przepisy wprowadzone niniejszym rozporządzeniem oraz uniknąć sytuacji, w której administratorzy muszą przechodzić procedurę rejestracji lub uzyskania zezwolenia więcej niż jeden raz, właściwe organy i ESMA powinny przewidzieć mniej uciążliwe procedury składania wniosków w przypadku administratorów, którzy już uzyskali zezwolenie, zostali zarejestrowani, zatwierdzeni lub uznani i którzy ubiegają się o nowe zezwolenie, nową rejestrację, nowe zatwierdzenie lub uznanie w ciągu dwóch lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zmieniającego.

(22)Aby zapewnić właściwym organom i ESMA niezbędny czas na zebranie informacji na temat potencjalnych istotnych wskaźników referencyjnych oraz na dostosowanie istniejącej infrastruktury do nowych ram zaproponowanych w niniejszym rozporządzeniu zmieniającym, należy odroczyć datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.

(23)Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2016/1011,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (UE) 2016/1011

W rozporządzeniu (UE) 2016/1011 wprowadza się następujące zmiany:

1)w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Tytuły II, III, IV i VI stosuje się wyłącznie w odniesieniu do kluczowych wskaźników referencyjnych, istotnych wskaźników referencyjnych, unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego.”;

b)w ust. 2 uchyla się lit. g) i i);

2)w art. 3 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)uchyla się pkt 22a;

b)uchyla się pkt 27;

3)w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)w ust. 5 akapit drugi uchyla się ostatnie zdanie;

b)uchyla się ust. 6;

4)w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a)w ust. 5 akapit pierwszy uchyla się ostatnie zdanie;

b)uchyla się ust. 6;

5)w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

a)w ust. 3 akapit pierwszy uchyla się ostatnie zdanie;

b)uchyla się ust. 4;

6)w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a)w ust. 5 akapit drugi uchyla się ostatnie zdanie;

b)uchyla się ust. 6;

7)w tytule III tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie:

„Wskaźniki referencyjne stóp procentowych”;

8)uchyla się art. 18a;

9)w art. 19a dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4.    Administratorzy, którzy nie uzyskali zezwolenia lub nie zostali zarejestrowani zgodnie z art. 34, nie mogą:

a) opracowywać unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej lub unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego;

b) wskazywać lub sugerować w nazwie wskaźników referencyjnych, które udostępniają do stosowania w Unii, lub w dokumentacji prawnej lub marketingowej dotyczącej tych wskaźników referencyjnych, że udostępniane przez nich wskaźniki referencyjne spełniają wymogi mające zastosowanie do opracowywania unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej lub unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego.”;

10)uchyla się art. 19d;

11)art. 24 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 24

Istotne wskaźniki referencyjne

1.    Wskaźnik referencyjny, który nie jest kluczowym wskaźnikiem referencyjnym, jest istotny, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

a) wskaźnik referencyjny jest wykorzystywany pośrednio lub bezpośrednio w zestawie wskaźników referencyjnych stosowanych w Unii jako odniesienie dla instrumentów finansowych lub umów finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych, o całkowitej uśrednionej wartości wynoszącej co najmniej 50 mld EUR szacowanej na podstawie wszystkich okresów zapadalności wskaźnika referencyjnego, w stosownych przypadkach, za okres sześciu miesięcy;

b) wskaźnik referencyjny wyznaczono jako istotny zgodnie z procedurą określoną w ust. 3, 4 i 5 lub procedurą określoną w ust. 6.

2.    Administrator natychmiast powiadamia właściwy organ państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, lub ESMA, w przypadku gdy administrator ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim, jeżeli co najmniej jeden ze wskaźników referencyjnych tego administratora przekracza próg, o którym mowa w ust. 1 lit. a). Po otrzymaniu tego powiadomienia właściwy organ lub ESMA, stosownie do przypadku, publikuje na swojej stronie internetowej oświadczenie stwierdzające, że dany wskaźnik referencyjny jest istotny.

Administrator na wniosek przekazuje właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, lub ESMA, w przypadku gdy administrator ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim, informacje, czy próg, o którym mowa w ust. 1 lit. a), został faktycznie przekroczony.

W przypadku gdy właściwy organ lub, w przypadku administratora z państwa trzeciego, ESMA ma wyraźne i możliwe do wykazania powody, by uznać, że wskaźnik referencyjny przekracza próg, o którym mowa w ust. 1 lit. a), właściwy organ lub ESMA może wydać ogłoszenie stwierdzające ten fakt. Takie ogłoszenie powoduje nałożenie na administratora wskaźnika referencyjnego takich samych obowiązków jak powiadomienie, o którym mowa w ust. 2. Co najmniej 10 dni roboczych przed wydaniem takiego ogłoszenia właściwy organ lub ESMA informuje administratora danego wskaźnika referencyjnego o swoich ustaleniach i zwraca się do tego administratora o przedstawienie wszelkich uwag.

3.    Właściwy organ może, po konsultacji z ESMA zgodnie z ust. 4 i z uwzględnieniem jego opinii, wyznaczyć wskaźnik referencyjny opracowany przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w Unii, który to wskaźnik nie spełnia warunku określonego w ust. 1 lit. a), jako istotny, jeżeli ten wskaźnik referencyjny spełnia wszystkie następujące warunki:

a) wskaźnik referencyjny nie ma żadnych lub ma bardzo niewiele odpowiednich rynkowych zastępczych wskaźników referencyjnych;

b) w przypadku gdyby zaprzestano opracowywania wskaźnika referencyjnego lub gdyby był on opracowywany na podstawie danych wejściowych, które przestały być w pełni reprezentatywne dla danego rynku lub danych realiów gospodarczych, lub na podstawie niewiarygodnych danych wejściowych, miałoby to znaczący i negatywny wpływ na integralność rynku, stabilność finansową, konsumentów, gospodarkę realną lub finansowanie gospodarstw domowych i przedsiębiorstw w danym państwie członkowskim;

c) wskaźnik referencyjny nie został wyznaczony przez właściwy organ innego państwa członkowskiego.

W przypadku gdy właściwy organ stwierdzi, że wskaźnik referencyjny spełnia kryteria określone w akapicie pierwszym, właściwy organ przygotowuje projekt decyzji o wyznaczeniu wskaźnika referencyjnego jako istotnego i powiadamia o tym projekcie decyzji danego administratora oraz właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego administratora, w stosownych przypadkach. Dany właściwy organ zasięga również opinii ESMA w sprawie projektu decyzji.

Dani administratorzy i właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego administratora mają 15 dni roboczych od daty powiadomienia o projekcie decyzji danego wyznaczającego właściwego organu na przedstawienie spostrzeżeń i uwag na piśmie. Dany wyznaczający właściwy organ informuje ESMA o otrzymanych spostrzeżeniach i uwagach oraz należycie uwzględnia te spostrzeżenia i uwagi przed przyjęciem ostatecznej decyzji.

Wyznaczający właściwy organ bez zbędnej zwłoki powiadamia ESMA o swojej decyzji i publikuje ją na swojej stronie internetowej, wraz z uzasadnieniem i konsekwencjami tego wyznaczenia.

4.    W przypadku gdy właściwy organ zasięga opinii ESMA w sprawie zamierzonego wyznaczenia wskaźnika referencyjnego jako istotnego zgodnie z ust. 3 akapit pierwszy, ESMA w terminie trzech miesięcy wydaje opinię, w której uwzględnia następujące czynniki w świetle szczególnych cech danego wskaźnika referencyjnego:

a) czy właściwy organ zasięgający opinii w wystarczającym stopniu uzasadnił swoją ocenę, że warunki, o których mowa w ust. 3 akapit pierwszy, są spełnione;

b) czy w przypadku gdyby zaprzestano opracowywania wskaźnika referencyjnego lub gdyby był on opracowywany na podstawie danych wejściowych, które przestały być w pełni reprezentatywne dla danego rynku lub danych realiów gospodarczych lub które są niewiarygodne, miałoby to znaczący i negatywny wpływ na integralność rynku, stabilność finansową, konsumentów, gospodarkę realną lub finansowanie gospodarstw domowych i przedsiębiorstw w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie właściwego organu zasięgającego opinii.

Do celów lit. b) ESMA należycie uwzględnia, w stosownych przypadkach, informacje przekazane na podstawie ust. 3 akapit trzeci przez właściwy organ zasięgający opinii.

5.    Jeżeli ESMA stwierdzi, że wskaźnik referencyjny spełnia warunki określone w ust. 3 akapit pierwszy lit. a)–c) w więcej niż jednym państwie członkowskim, informuje o tym właściwe organy danych państw członkowskich. Organy te uzgadniają, który z nich wyznacza dany wskaźnik referencyjny jako istotny wskaźnik referencyjny.

W przypadku gdy właściwe organy nie zgadzają się w kwestii, o której mowa w akapicie pierwszym, przekazują sprawę ESMA, a ESMA rozstrzyga ten spór zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

6.    Na wniosek właściwego organu ESMA może wyznaczyć wskaźnik referencyjny opracowywany przez administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim, który to wskaźnik nie osiąga progu określonego w ust. 1 lit. a), jako istotny, jeżeli ten wskaźnik referencyjny spełnia wszystkie następujące warunki:

a) wskaźnik referencyjny nie ma żadnych lub ma bardzo niewiele odpowiednich rynkowych zastępczych wskaźników referencyjnych;

b) w przypadku gdyby zaprzestano opracowywania wskaźnika referencyjnego lub gdyby był on opracowywany na podstawie danych wejściowych, które przestały być w pełni reprezentatywne dla danego rynku lub danych realiów gospodarczych lub które są niewiarygodne, miałoby to znaczący i negatywny wpływ na integralność rynku, stabilność finansową, konsumentów, gospodarkę realną lub finansowanie gospodarstw domowych i przedsiębiorstw w co najmniej jednym państwie członkowskim.

Przed podjęciem decyzji o wyznaczeniu i tak szybko, jak to możliwe, ESMA informuje administratora wskaźnika referencyjnego o swoim zamiarze i zwraca się do niego o przedstawienie ESMA w terminie 15 dni roboczych uzasadnionego oświadczenia zawierającego wszelkie istotne informacje do celów oceny związanej z wyznaczeniem wskaźnika referencyjnego jako istotnego.

W stosownych przypadkach ESMA zwraca się tak szybko, jak to możliwe, do właściwego organu jurysdykcji, w której administrator ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, o przekazanie wszelkich istotnych informacji do celów oceny związanej z wyznaczeniem wskaźnika referencyjnego.

ESMA uzasadnia każdą decyzję o wyznaczeniu, biorąc pod uwagę, czy istnieją wystarczające dowody na to, że warunki, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, są spełnione, w świetle szczególnych właściwości danego wskaźnika referencyjnego.

ESMA publikuje swoją uzasadnioną decyzję na swojej stronie internetowej i bez zbędnej zwłoki powiadamia o niej wnioskujący właściwy organ lub wnioskujące właściwe organy.

7.    Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 49 w celu doprecyzowania metody wyliczania stosowanej do ustalania progu, o którym mowa w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, w świetle zmian rynkowych, rozwoju cen i zmian regulacyjnych.”;

12)dodaje się art. 24a w brzmieniu:

„Artykuł 24a

Wymogi dotyczące administratorów istotnych wskaźników referencyjnych

1)W terminie 60 dni roboczych od powiadomienia, o którym mowa w art. 24 ust. 2, administrator wskaźnika referencyjnego spełniającego kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a) tego artykułu, występuje o zezwolenie lub rejestrację do właściwego organu państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. W przypadku gdy administrator ten ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim i o ile dany wskaźnik referencyjny nie jest objęty decyzją dotyczącą równoważności przyjętą na podstawie art. 30, administrator ten w terminie 60 dni roboczych od powiadomienia, o którym mowa w art. 24 ust. 2, ubiega się o jedno z poniższych:

a)uznanie przez ESMA zgodnie z procedurą określoną w art. 32;

b)zatwierdzenie zgodnie z procedurą określoną w art. 33.

2)W terminie 60 dni roboczych od wyznaczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 3, administrator danego wskaźnika referencyjnego, chyba że administrator ten uzyskał już zezwolenie lub został już zarejestrowany, występuje o zezwolenie lub rejestrację do wyznaczającego właściwego organu zgodnie z art. 34.

3)W terminie 60 dni roboczych od wyznaczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 6, administrator danego wskaźnika referencyjnego, o ile dany wskaźnik nie jest objęty decyzją dotyczącą równoważności przyjętą na podstawie art. 30, ubiega się o jedno z poniższych:

a)uznanie przez ESMA zgodnie z procedurą określoną w art. 32;

b)zatwierdzenie zgodnie z procedurą określoną w art. 33.

4)ESMA lub właściwe organy korzystają z uprawnień w zakresie nadzoru i nakładania sankcji, które powierzono im na mocy niniejszego rozporządzenia, w celu zapewnienia, aby odpowiedni administratorzy wywiązywali się ze swoich obowiązków.

5)Właściwy organ lub ESMA wydaje publiczne ogłoszenie stwierdzające, że istotny wskaźnik referencyjny opracowywany przez administratora nie jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem oraz że użytkownicy powinni powstrzymać się od stosowania tego wskaźnika referencyjnego, jeżeli spełniony jest którykolwiek z następujących warunków:

a)w terminie 60 dni roboczych od powiadomienia, o którym mowa w art. 24 ust. 2, wyznaczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 3, lub wyznaczenia, o którym mowa w art. 24 ust. 6, dany administrator nie wszczął procedur w celu zapewnienia zgodności z ust. 2 niniejszego artykułu;

b)procedury udzielania zezwolenia, rejestracji, uznania lub zatwierdzenia zakończyły się niepowodzeniem;

c)ESMA cofnął rejestrację administratora zgodnie z art. 31;

d)ESMA cofnął lub zawiesił uznanie danego administratora zgodnie z art. 34 ust. 6;

e)cofnięto zatwierdzenie danego administratora;

f)właściwy organ cofnął lub zawiesił zezwolenie udzielone danemu administratorowi lub rejestrację danego administratora.

Właściwe organy bez zbędnej zwłoki powiadamiają ESMA o wszystkich wydanych publicznych ogłoszeniach. ESMA publikuje wszystkie wydane publiczne ogłoszenia na swojej stronie internetowej. ESMA lub właściwy organ usuwa publiczne ogłoszenie bez zbędnej zwłoki, gdy tylko powód, dla którego je wydano, utraci ważność.”;

13)w tytule III uchyla się rozdział 6;

14)w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:

a)tytuł otrzymuje brzmienie:

„Stosowanie istotnych wskaźników referencyjnych, unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego”;

b)ust. 1 otrzymuje brzmienie:

   „1. Podmiot nadzorowany nie dodaje nowych odniesień do istotnego wskaźnika referencyjnego lub zestawu takich wskaźników referencyjnych w Unii, jeżeli ten wskaźnik referencyjny lub zestaw wskaźników referencyjnych są przedmiotem publicznego ogłoszenia wydanego przez ESMA lub właściwy organ zgodnie z art. 24a ust. 5. Podmiot nadzorowany nie dodaje nowych odniesień do unijnego wskaźnika referencyjnego transformacji klimatycznej ani unijnego wskaźnika referencyjnego dostosowanego do porozumienia paryskiego, ani zestawu takich wskaźników referencyjnych w Unii, jeżeli administrator tych wskaźników referencyjnych nie jest wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 36.

Podmioty nadzorowane regularnie sprawdzają informacje w europejskim pojedynczym punkcie dostępu (ESAP), o którym mowa w art. 28a, lub rejestrze ESMA, o którym mowa w art. 36, w celu weryfikacji statusu regulacyjnego administratorów istotnych wskaźników referencyjnych, unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej lub unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego, które to wskaźniki zamierzają stosować.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego ESMA lub właściwy organ, stosownie do przypadku, może zezwolić na stosowanie wskaźnika referencyjnego będącego przedmiotem publicznego ogłoszenia wydanego zgodnie z art. 24a ust. 5 przez sześć miesięcy od daty opublikowania publicznego ogłoszenia, z możliwością jednokrotnego przedłużenia, jeżeli jest to konieczne w celu uniknięcia poważnych zakłóceń rynku.”;

c)dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Podmiot nadzorowany, który w istniejących umowach finansowych lub instrumentach finansowych stosuje wskaźnik referencyjny będący przedmiotem publicznego ogłoszenia na podstawie art. 24a ust. 5, zastępuje ten wskaźnik referencyjny odpowiednim wskaźnikiem alternatywnym w terminie sześciu miesięcy od publikacji tego ogłoszenia lub wydaje i publikuje na swojej stronie internetowej oświadczenie informujące klientów o braku odpowiedniego wskaźnika alternatywnego.”;

15)w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

a)uchyla się ust. 1;

b)ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.    Administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim zamierzający ubiegać się o uznanie, o którym mowa w art. 24a ust. 1 i 3, musi spełniać wymogi niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 11 ust. 4 oraz art. 16, 20, 21 i 23. Administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim może spełnić ten warunek, stosując, stosownie do przypadku, zasady IOSCO dotyczące finansowych wskaźników referencyjnych lub zasady IOSCO dotyczące agencji zgłaszających ceny ropy naftowej, pod warunkiem że takie stosowanie jest równoważne ze spełnianiem wymogów niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem art. 11 ust. 4, art. 16, 20, 21 i 23.

   Przy ustalaniu, czy warunek, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest spełniony, oraz przy ocenie zgodności z, stosownie do przypadku, zasadami IOSCO dotyczącymi finansowych wskaźników referencyjnych lub zasadami IOSCO dotyczącymi agencji zgłaszających ceny ropy naftowej ESMA może uwzględnić:

a)ocenę administratora mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim przeprowadzoną przez niezależnego audytora zewnętrznego;

b)zaświadczenie wystawione przez właściwy organ państwa trzeciego, w którym administrator ma siedzibę lub miejsce zamieszkania.

   Jeżeli i w zakresie, w jakim administrator z państwa trzeciego jest w stanie wykazać, że opracowywany przez niego wskaźnik referencyjny jest wskaźnikiem referencyjnym danych regulowanych lub towarowym wskaźnikiem referencyjnym, który nie opiera się na danych pochodzących od podmiotów przekazujących dane, z których większość stanowią podmioty nadzorowane, administrator nie jest zobowiązany do spełniania wymogów, które zgodnie z art. 17 i art. 19 ust. 1 nie mają zastosowania do opracowywania wskaźników referencyjnych danych regulowanych i towarowych wskaźników referencyjnych.

3.    Administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim zamierzający ubiegać się o uznanie musi posiadać przedstawiciela prawnego. Przedstawiciel prawny jest osobą fizyczną lub prawną mającą siedzibę lub miejsce zamieszkania w Unii, którą wspomniany administrator wyraźnie wyznaczył do podejmowania w jego imieniu czynności w związku z obowiązkami administratora wynikającymi z niniejszego rozporządzenia. Przedstawiciel prawny wykonuje, wraz z administratorem, zadania jednostki nadzorczej w stosunku do opracowywania wskaźników referencyjnych prowadzonego przez administratora na podstawie niniejszego rozporządzenia i w tym zakresie ponosi odpowiedzialność wobec ESMA.”;

c)ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Administrator mający siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie trzecim zamierzający ubiegać się o uznanie, o którym mowa w ust. 2, występuje z wnioskiem o uznanie do ESMA. Wnioskujący administrator przekazuje wszelkie informacje, których ESMA potrzebuje, aby upewnić się, że administrator na dzień uznania ustanowił wszelkie rozwiązania niezbędne do spełnienia wymogów określonych w ust. 2 w odniesieniu do jego wskaźnika referencyjnego lub wskaźników referencyjnych wyznaczonych zgodnie z art. 24. W stosownych przypadkach wnioskujący administrator wskazuje właściwy organ w państwie trzecim odpowiedzialny za nadzór nad nim.

W terminie 15 dni roboczych od otrzymania wniosku ESMA sprawdza kompletność wniosku i informuje o tym odpowiednio wnioskodawcę. Jeżeli wniosek jest niekompletny, wnioskodawca przedkłada dodatkowe informacje wymagane przez ESMA. Termin, o którym mowa w niniejszym akapicie, biegnie od dnia przekazania przez wnioskodawcę takich dodatkowych informacji.”;

16)w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:

a)ust. 1 otrzymuje brzmienie:

   „1. Osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę lub miejsce zamieszkania w Unii, która działa lub zamierza działać jako administrator, składa wniosek do właściwego organu wyznaczonego na podstawie art. 40, w państwie członkowskim, w którym osoba ta ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, w celu uzyskania:

a)zezwolenia, jeżeli opracowuje lub zamierza opracowywać indeksy, które są stosowane lub przeznaczone do stosowania jako kluczowe wskaźniki referencyjne, jako istotne wskaźniki referencyjne, jako unijne wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej lub jako unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego;

b)rejestracji, jeżeli jest podmiotem nadzorowanym, innym niż administrator, który opracowuje lub zamierza opracowywać indeksy, które są stosowane lub przeznaczone do stosowania jako istotne wskaźniki referencyjne, jako unijne wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej lub jako unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego, pod warunkiem że działalności polegającej na opracowywaniu wskaźnika referencyjnego nie uniemożliwiają przepisy sektorowe mające zastosowanie do podmiotu nadzorowanego i że żaden z opracowywanych indeksów nie mógłby zostać uznany za kluczowy wskaźnik referencyjny.”;

b)ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie 30 dni roboczych od zawarcia przez podmiot nadzorowany umowy o stosowaniu indeksu opracowywanego przez wnioskodawcę jako odniesienie dla instrumentu finansowego lub umowy finansowej lub do pomiaru wyników funduszu inwestycyjnego lub w terminach określonych w art. 24a ust. 2 i 3, stosownie do przypadku.”;

17)w art. 36 ust. 1 dodaje się lit. e)–j) w brzmieniu:

„e)    wskaźniki referencyjne będące przedmiotem oświadczenia opublikowanego przez ESMA lub właściwy organ zgodnie z art. 24 ust. 2 oraz hiperłącza do takich oświadczeń;

f)    wskaźniki referencyjne będące przedmiotem wyznaczenia przez właściwe organy, o którym powiadomiono ESMA zgodnie z art. 24 ust. 4, oraz hiperłącza do takich wyznaczeń;

g)    wskaźniki referencyjne będące przedmiotem wyznaczenia przez ESMA oraz hiperłącza do takich wyznaczeń;

h)    wskaźniki referencyjne będące przedmiotem publicznych ogłoszeń wydanych przez ESMA i właściwe organy zgodnie z art. 24a ust. 5 oraz hiperłącza do takich publicznych ogłoszeń;

i)    wykaz unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego dostępnych do stosowania w Unii;

j)    wykaz kluczowych wskaźników referencyjnych.”;

18)w art. 41 ust. 1 dodaje się lit. k) i l) w brzmieniu:

„k)    mogą wyznaczać wskaźnik referencyjny jako istotny zgodnie z art. 24 ust. 3;

l)    w przypadku uzasadnionych podstaw, by podejrzewać naruszenie któregokolwiek z wymogów określonych w rozdziale 3a, mogą wymagać, aby administrator zaprzestał na okres nieprzekraczający 12 miesięcy:

(i)    opracowywania unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej lub unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego;

(ii)    odnoszenia się do unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej lub unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego w nazwie wskaźników referencyjnych, które udostępnia do stosowania w Unii, lub w dokumentacji prawnej lub marketingowej dotyczącej tych wskaźników referencyjnych;

(iii)    odnoszenia się do zgodności z wymogami mającymi zastosowanie do opracowywania takich wskaźników referencyjnych w nazwie wskaźników referencyjnych, które udostępnia do stosowania w Unii, lub w dokumentacji prawnej lub marketingowej dotyczącej tych wskaźników referencyjnych.”;

19)w art. 42 wprowadza się następujące zmiany:

a)ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a) każdego naruszenia art. 4–16, art. 19a, 19b, 19c i 21, art. 23–29 lub art. 34, w przypadkach, w których mają one zastosowanie; oraz”;

b)w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)    lit. g) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„(i)    w przypadku naruszenia art. 4–10, art. 11 ust. 1 lit. a), b), c) i e), art. 11 ust. 2 i 3, art. 12–16, art. 21, art. 23–29 i art. 34 – 500 000 EUR, a w państwach członkowskich, w których euro nie jest oficjalną walutą, równowartość w walucie krajowej z dnia 31 grudnia 2023 r.; lub”;

(ii)    lit. h) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„(i)    w przypadku naruszenia art. 4–10, art. 11 ust. 1 lit. a), b), c) i e), art. 11 ust. 2 i 3, art. 12–16, art. 21, art. 23–29 i art. 34 – 1 000 000 EUR, a w państwach członkowskich, w których euro nie jest oficjalną walutą, równowartość w walucie krajowej z dnia 31 grudnia 2023 r. albo 10 % całkowitego obrotu rocznego według ostatniego dostępnego sprawozdania zatwierdzonego przez organ zarządzający – w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa; lub”;

20)w art. 49 wprowadza się następujące zmiany:

a)ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 13 ust. 2a, art. 19a ust. 2, art. 19c ust. 1, art. 20 ust. 6, art. 24 ust. 7, art. 27 ust. 2b, art. 33 ust. 7, art. 51 ust. 6 i art. 54 ust. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 30 czerwca 2024 r. Komisja sporządzi sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż do dnia 31 grudnia 2028 r. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na kolejne takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3 ust. 2, art. 13 ust. 2a, art. 19a ust. 2, art. 19c ust. 1, art. 20 ust. 6, art. 24 ust. 7, art. 27 ust. 2b, art. 30 ust. 2a, art. 30 ust. 3a, art. 33 ust. 7, art. 48i ust. 10, art. 48l ust. 3, art. 51 ust. 6 i art. 54 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”;

b)ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6.Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 ust. 2, art. 13 ust. 2a, art. 19a ust. 2, art. 19c ust. 1, art. 20 ust. 6, art. 24 ust. 7, art. 27 ust. 2b, art. 30 ust. 2a, art. 30 ust. 3a, art. 33 ust. 7, art. 48i ust. 10, art. 48l ust. 3, art. 51 ust. 6 lub art. 54 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

21)w art. 51 dodaje się ust. 4c w brzmieniu:

„4c. Właściwe organy i ESMA zapewniają, aby administratorzy wskaźników referencyjnych, którzy posiadali zezwolenie, byli zarejestrowani, zatwierdzeni lub uznani na dzień [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zmieniającego] r., mogli korzystać z procedury uproszczonej, jeżeli występują z wnioskiem o udzielenie zezwolenia, o rejestrację, uznanie lub zatwierdzenie zgodnie z art. 24a ust. 1, 2 lub 3, stosownie do przypadku, do dnia ... [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę = datę rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zmieniającego + dwa lata] r.”.

Artykuł 2

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2026 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

(1)    COM(2023) 168.

(2)    Indeks jest statystyczną miarą zazwyczaj ceny lub ilości, obliczaną lub wyznaczaną na podstawie reprezentatywnego zestawu danych bazowych.

(3)    Obliczenia oparte na łącznej wartości instrumentów finansowych, umów finansowych lub funduszy inwestycyjnych w Unii, dla których wskaźnik referencyjny jest stosowany jako punkt odniesienia określony przez administratora wskaźnika referencyjnego.

(4)    Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1368, z późniejszymi zmianami.

(5)    Nie obejmuje to nieznanej liczby istotnych wskaźników referencyjnych oferowanych przez administratorów spoza UE, którzy w tym czasie nie uzyskali uznania ani zatwierdzenia.

(6)    Obszar zacieniony odpowiada wskaźnikom referencyjnym, w przypadku których administrator nie byłby już zobowiązany do rejestracji; zob. poniżej.

(7)    Podmioty nadzorowane są zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia BMR.

(8)    Art. 2 ust. 1 rozporządzenia BMR. Rozporządzenie BMR reguluje stosowanie wskaźnika referencyjnego przez podmioty nadzorowane w UE, które nazywa się „użytkownikami wskaźnika referencyjnego”. Klienci tych podmiotów nadzorowanych, inwestorzy i przedsiębiorstwa dążący do ekspozycji na wskaźniki referencyjne w jednym z wymienionych powyżej przypadków stosowania, będą nazywani „użytkownikami końcowymi” wskaźników referencyjnych.

(9)    Zob. https://webgate.ec.europa.eu/regdel/#/delegatedActs/2036?lang=pl .

(10)    Zob. sprawozdanie ESMA z 2021 r. dotyczące sankcji nałożonych na podstawie rozporządzenia o wskaźnikach referencyjnych, https://www.esma.europa.eu/document/report-sanctions-imposed-under-benchmarks-regulation-in-2021.

(11)    COM(2023) 455 final.

(12)    Ibidem.

(13)    Przykładem właściwego rynku detalicznego mogą być kredyty hipoteczne lub bardzo popularne fundusze inwestycyjne.

(14)    Wszystkie informacje zawarte w rejestrze prowadzonym na podstawie art. 36 będą również dostępne za pośrednictwem europejskiego pojedynczego punktu dostępu (ESAP).

(15)    Aby chronić rzetelność i reputację powiązanych „oznaczeń UE”, unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego i unijne wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej pozostałyby objęte zakresem stosowania rozporządzenia i mogą być opracowywane wyłącznie przez administratorów posiadających zezwolenie lub zarejestrowanych w Unii.

(16)    Zgodnie z definicją „stosowania wskaźnika referencyjnego” zawartą w art. 2 ust. 1 rozporządzenia BMR.

(17)    Rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku ma zastosowanie na podstawie jego art. 2 do zachowań związanych ze wskaźnikami referencyjnymi. Art. 12 rozporządzenia MAR stanowi, że manipulacja na rynku obejmuje również działania polegające na przekazywaniu fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji, lub dostarczaniu fałszywych lub wprowadzających w błąd danych dotyczących wskaźnika referencyjnego, jeżeli osoba przekazująca informacje lub dostarczająca dane wiedziała lub powinna była wiedzieć, że są one fałszywe lub wprowadzające w błąd, lub każde inne zachowanie stanowiące manipulowanie obliczaniem wskaźnika referencyjnego. We wniosku ustawodawczym w sprawie aktu dotyczącego dopuszczania do obrotu giełdowego Komisja zaproponowała zmianę rozporządzenia w sprawie nadużyć na rynku, która polegała na włączeniu administratorów wskaźników referencyjnych i podmiotów przekazujących dane na potrzeby wskaźników referencyjnych do zakresu systemu sankcji administracyjnych określonych w rozporządzeniu MAR poprzez zmianę art. 30 ust. 2 lit. e)–g). Proponowane zmiany w art. 23 zwiększają również uprawnienia właściwych organów w odniesieniu do administratorów wskaźników referencyjnych.

(18)    Art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia BMR, w którym wymaga się, aby wskaźnik referencyjny był stosowany jako odniesienie dla umów finansowych oraz instrumentów finansowych o całkowitej wartości wynoszącej co najmniej 500 mld EUR.

(19)    Art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia BMR.

(20)    Po uzyskaniu dostępu do rynku UE w drodze uznania lub zatwierdzenia. Do tego trzeba dodać nieznaną liczbę administratorów spoza UE, którzy oferują istotne wskaźniki referencyjne w UE na podstawie przepisów przejściowych.

(21)     Wskaźniki referencyjne stosowane jako odniesienie dla umów finansowych i instrumentów finansowych, których całkowita wartość przekracza 50 mld EUR, lub [które] nie mają żadnych lub mają bardzo niewiele odpowiednich rynkowych zastępczych wskaźników referencyjnych oraz [mogłyby mieć] znaczący i negatywny wpływ na integralność rynku, stabilność finansową, konsumentów, gospodarkę realną lub finansowanie gospodarstw domowych lub przedsiębiorstw w co najmniej jednym państwie członkowskim.

(22)    Wszystkie dane w tej sekcji przekazał ESMA, w tym dane na podstawie komercyjnej bazy danych ( www.rimes.com ).

(23)    ABS Benchmarks Administration CO PTE. LTD. (Singapore) i ASX Benchmarks Limited (Australia).

(24)    S&P Dow Jones Indices, LLC (Stany Zjednoczone) i SIX Index AG (Szwajcaria).

(25)    Hedge Fund Research, Inc. (USA), ICAP information Services Limited (Zjednoczone Królestwo), Invesco Indexing LLC (Stany Zjednoczone), JPX Market Innovation & Research, Inc. (Japonia), Leonteq Securities AG (Szwajcaria), LPX AG (Szwajcaria), Nikkei Inc. (Japonia), Scientific Infra Pte Ltd (Singapur), STOXX Ltd. (Szwajcaria), WisdomTree, Inc. (Stany Zjednoczone).

(26)    COM(2023) 314 final; ratingi ESG to „opinie” dostawcy ratingów, których to opinii nie należy traktować jako formy oznaczenia lub certyfikacji.

(27)    COM(2023) 455 final.

(28)    SWD(2020) 147 final.

(29)    COM(2023) 455 final.

(30)     https://ec.europa.eu/info/law/better-regulation/have-your-say/initiatives/12016-Report-pursuant-to-Article-54-of-the-Benchmark-Regulation/public-consultation_pl i https://finance.ec.europa.eu/regulation-and-supervision/consultations/finance-2022-benchmarks-third-country_pl .

(31)     https://ec.europa.eu/info/law/better-regulation/have-your-say/initiatives/13762-Rozporzadzenie-w-sprawie-wskaznikow-referencyjnych-przeglad-zakresu-i-systemu-wskaznikow-referencyjnych-spoza-UE_pl  

(32)    Ukierunkowane konsultacje przeprowadzone latem 2022 r. obejmowały pytania dotyczące kosztów, ale w ich ramach uzyskano jedynie niepotwierdzone informacje.

(33)    Jeden z głównych administratorów wskaźników referencyjnych oszacował całkowity koszt organizacji dla posiadającego zezwolenie w UE administratora wskaźnika referencyjnego na 2–3 mln EUR, a roczny koszt bieżącego nadzoru na 1,5–2 mln EUR.

(34)    Opłaty te znacznie się różnią – od zryczałtowanych rocznych opłat w wysokości kilkuset euro, które pobierają niektóre organy krajowe, po opłaty oparte na rzeczywistych nakładach czasu na nadzór.

(35)    Dz.U. C […] z […], s. […]. .

(36)    Dz.U. C […] z […], s. […]. .

(37)    Dz.U. C […] z […], s. […]. .

(38)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 1).

(39)    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).