This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52023PC0433
Proposal for a COUNCIL DECISION on the position to be taken on behalf of the European Union in the Extended Commission of the Convention for the Conservation of Southern Bluefin Tuna and repealing Decision (EU) 2019/824
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum rozszerzonej komisji Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego, i uchylająca decyzję (UE) 2019/824
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum rozszerzonej komisji Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego, i uchylająca decyzję (UE) 2019/824
COM/2023/433 final
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 11.7.2023
COM(2023) 433 final
2023/0279(NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum rozszerzonej komisji Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego, i uchylająca decyzję (UE) 2019/824
UZASADNIENIE
1.Przedmiot wniosku
Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na posiedzeniach Rozszerzonej Komisji Konwencji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego w latach 2024–2028 w odniesieniu do przewidywanego przyjęcia środków ochrony i zarządzania.
2.Kontekst wniosku
2.1.Konwencja na rzecz ochrony tuńczyka południowego
Konwencja na rzecz ochrony tuńczyka południowego (konwencja CSBT) ma na celu – poprzez ustanowienie Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) – zapewnienie ochrony i optymalnej eksploatacji tuńczyka południowego. Konwencja weszła w życie dnia 20 maja 1994 r.
UE jest umawiającą się stroną Rozszerzonej Komisji CCSBT, ponieważ zatwierdziła konwencję zgodnie z decyzją Rady (UE) 2015/2437 1 .
2.2.Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego
CCSBT jest organem ustanowionym przez konwencję CSBT, którego obowiązkiem jest zarządzanie zasobami rybnymi i ich ochrona na obszarze występowania tuńczyka południowego. Ponieważ stronami konwencji mogą być wyłącznie państwa, CCSBT ustanowiła „Rozszerzoną Komisję CCSBT”, w której skład – poza członkami CCSBT – wchodzą również podmioty rybołówcze i Unia. Rozszerzona Komisja CCSBT opracowuje decyzje, które następnie formalnie zatwierdza CCSBT. Środki CCSBT na rzecz ochrony i optymalnej eksploatacji tuńczyka południowego oraz zarządzania tymi zasobami staną się wiążące dla Unii.
Jako członek Rozszerzonej Komisji CCSBT Unia jest uprawniona do udziału w podejmowaniu przez nią decyzji i głosowaniu w ich sprawie. CCSBT podejmuje decyzje w drodze konsensusu.
2.3.Decyzje CCSBT
CCSBT ma uprawnienia do przyjmowania środków ochrony i egzekwowania w odniesieniu do zasobów objętych jej kompetencją, a środki te są wiążące dla umawiających się stron.
Zgodnie z art. 8 ust. 7 konwencji CSBT środki te wchodzą w życie niezwłocznie po przyjęciu przez CCSBT.
3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu UE na corocznych posiedzeniach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, ustala się obecnie w dwóch etapach. Decyzja Rady określa wytyczne i kierunki dotyczące stanowiska UE w perspektywie wieloletniej; podlega ono następnie dostosowaniu na potrzeby każdego dorocznego posiedzenia w drodze dokumentów roboczych służb Komisji, zatwierdzanych przez Radę.
W przypadku CCSBT podejście to wdrożono decyzją Rady (UE) 2019/824 z dnia 14 maja 2019 r., która określa stanowisko UE na forum CCSBT na lata 2019–2023. Decyzja zawiera ogólne zasady, ale uwzględnia również w możliwie największym stopniu specyfikę CCSBT. Na wniosek państw członkowskich decyzja ustanawia dodatkowo standardową procedurę doprecyzowywania stanowiska UE z roku na rok.
W decyzji Rady (UE) 2019/824 uwzględniono zasady nowej wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 2 , jak również cele określone w komunikacie Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa 3 . Stanowisko Unii dostosowano w niej ponadto do traktatu lizbońskiego.
W decyzji Rady (UE) 2019/824 przewidziano przegląd stanowiska UE przed corocznym posiedzeniem w 2024 r. W związku z tym niniejszy wniosek określa stanowisko Unii na forum CCSBT na lata 2024–2028, zastępując tym samym decyzję Rady (UE) 2019/824.
Niniejszy przegląd uwzględnia, w odniesieniu do rybołówstwa, Europejski Zielony Ład, w szczególności strategię na rzecz bioróżnorodności 4 , strategię w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu 5 i strategię „od pola do stołu” 6 . Uwzględniono w nim również strategię w dziedzinie tworzyw sztucznych 7 oraz plan działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń 8 . Uwzględniono w nim też wspólny komunikat w sprawie międzynarodowego zarządzania oceanami 9 .
4.Podstawa prawna
4.1.Proceduralna podstawa prawna
4.1.1.Zasady
Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu UE w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.
Pojęcie „aktów mających skutki prawne” obejmuje akty mające skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego regulujących dany organ oraz instrumenty, które nie mają mocy wiążącej na mocy prawa międzynarodowego, ale „mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 10 .
4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
CCSBT jest organem utworzonym na mocy porozumienia, a mianowicie konwencji CSBT.
Akty, które CCSBT ma przyjąć, to akty mające skutki prawne. Akty te będą wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. 20 konwencji CSBT i mogą mieć decydujący wpływ na treść przepisów unijnych, w tym na:
·rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania 11 ;
·rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa 12 ; oraz
·rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi 13 .
Planowane akty nie uzupełniają, ani nie zmieniają ram instytucjonalnych konwencji CSBT.
W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.
4.2.Materialna podstawa prawna
4.2.1.Zasady
Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie należy zająć w imieniu UE. Jeżeli akt ten ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. tę podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.
4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do rybołówstwa. Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 stanowi podstawę prawną określającą zasady, które stanowisko to ma odzwierciedlać.
Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 43 ust. 2 TFUE. Decyzja ta zastąpi decyzję Rady (UE) 2019/824, która obejmuje lata 2019–2023.
4.3.Podsumowanie
Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 43 ust. 2 TFUE, w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.
2023/0279 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum rozszerzonej komisji Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego, i uchylająca decyzję (UE) 2019/824
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z jego art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Decyzją Rady 2015/2437 14 Unia Europejska zawarła Konwencję na rzecz ochrony tuńczyka południowego („konwencja CSBT”), którą ustanowiono Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Południowego („CCSBT”).
(2)CCSBT jest odpowiedzialna za zarządzanie zasobami rybnymi i ich ochronę w obszarze występowania tuńczyka południowego. Ponieważ stronami konwencji CSBT mogą być wyłącznie państwa, CCSBT ustanowiła „Rozszerzoną Komisję CCSBT”, w której skład – poza członkami CCSBT – wchodzą również podmioty rybołówcze i Unia. W ramach CCSBT Rozszerzona Komisja CCSBT opracowuje decyzje, które formalnie zatwierdza CCSBT. CCSBT przyjmuje środki ochrony i zarządzania dotyczące ochrony i optymalnej eksploatacji tuńczyka południowego oraz zarządzania tymi zasobami. Środki te mogą stać się wiążące dla Unii.
(3)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 15 stanowi, że Unia ma zapewnić, by działalność w zakresie połowów i akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności. Rozporządzenie stanowi również, że Unia ma stosować podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dążyć do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi także, że Unia ma stosować środki zarządzania i ochrony oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, wspierać rozwój doradztwa naukowego i wiedzy, stopniowo eliminować odrzuty, propagować metody połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, oraz eliminować i ograniczać w miarę możliwości przypadkowe połowy, dążyć do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 wyraźnie stanowi, że Unia ma kierować się tymi celami i zasadami w ramach zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa.
(4)Zgodnie ze strategią na rzecz bioróżnorodności 16 , strategią w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu 17 i strategią „od pola do stołu” 18 ochrona przyrody i odwrócenie degradacji ekosystemów są konieczne. Zagrożenia wynikające ze zmiany klimatu i utraty różnorodności biologicznej nie mogą zagrażać dostępności towarów i usług, które zdrowe ekosystemy morskie zapewniają rybakom, społecznościom nadbrzeżnym i całej ludzkości.
(5)Strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych 19 odnosi się do konkretnych środków służących ograniczeniu zanieczyszczenia mórz tworzywami sztucznymi, jak również gubienia lub porzucania narzędzi połowowych na morzu. Celem planu działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń 20 jest ponadto ograniczenie o 50 % ilości odpadów z tworzyw sztucznych w morzu oraz o 30 % ilości mikrodrobin plastiku uwalnianych do środowiska.
(6)Zgodnie ze wspólnym komunikatem w sprawie międzynarodowego zarządzania oceanami 21 ochrona mórz i oceanów oraz ochrona ich różnorodności biologicznej są kluczowymi priorytetami działań zewnętrznych UE. UE jest najważniejszym podmiotem w regionalnych organizacjach ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i organach ds. rybołówstwa na całym świecie. Na tych forach UE propaguje zrównoważony rozwój zasobów rybnych i przejrzysty proces decyzyjny oparty na rzetelnych opiniach naukowych, rozwija badania naukowe i zwiększa poziom przestrzegania przepisów.
(7)Należy ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach CCSBT w latach 2024–2028, ponieważ środki CCSBT w zakresie ochrony i egzekwowania będą wiążące dla Unii i będą mieć decydujący wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 22 ; rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 23 ; i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 24 .
(8)Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach CCSBT, jest obecnie określone w decyzji Rady (UE) 2019/824 25 . Należy uchylić tę decyzję i ustanowić nową decyzję na lata 2024–2028.
(9)Ze względu za ograniczoną wiedzę na temat charakteru zasobów rybnych na obszarze występowania tuńczyka południowego, i w konsekwencji konieczność ustalenia stanowiska Unii, które uwzględni nową sytuację, w tym nowe informacje naukowe i inne istotne informacje przedstawione przed posiedzeniami CCSBT lub w ich trakcie, należy ustanowić procedury, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zawartą w art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), w celu corocznego doprecyzowania stanowiska Unii na lata 2024–2028,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach Rozszerzonej Komisji Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego (CCSBT), określono w załączniku I do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć na posiedzeniach Rozszerzonej Komisji CCSBT, odbywa się zgodnie z załącznikiem II.
Artykuł 3
Stanowisko Unii określone w załączniku I podlega ocenie i, w stosownych przypadkach, przeglądowi, których dokonuje Rada na wniosek Komisji, najpóźniej do dnia corocznego posiedzenia Rozszerzonej Komisji CCSBT w 2029 r.
Artykuł 4
Decyzja (UE) 2019/824 traci moc.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 11.7.2023
COM(2023) 433 final
ZAŁĄCZNIKI
do
wniosku dotyczącego decyzji Rady
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum rozszerzonej komisji Konwencji na rzecz ochrony tuńczyka południowego, i uchylającej decyzję (UE) 2019/824
ZAŁĄCZNIK I
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na forum Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT)
1.ZASADY
W ramach CCSBT Unia:
a)gwarantuje zgodność środków podejmowanych przez CCSBT z prawem międzynarodowym, a w szczególności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1982 r. o prawie morza, porozumienia ONZ z 1995 r. w sprawie ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi oraz porozumienia z 1993 r. o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu, a także porozumienia Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa z 2009 r. o środkach stosowanych przez państwo portu;
b)propaguje cele porozumienia w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza dotyczące ochrony i zrównoważonego użytkowania morskiej różnorodności biologicznej na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową oraz cele przyjęte na 15. Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej, w szczególności odnoszące się do zwiększenia ochrony różnorodności biologicznej mórz i ochrony 30 % światowych oceanów w ramach chronionych obszarów morskich;
c)przyczynia się do realizacji celów Europejskiego Zielonego Ładu, w tym wdrażaniu strategii na rzecz adaptacji do zmiany klimatu i różnorodności biologicznej – szczególnie w zakresie ochrony przyrody – a także strategii „Od pola do stołu” oraz kształtowania silniejszej pozycji Europy na świecie;
d)realizuje cele strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych oraz planu działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń, w szczególności dotyczących zmniejszenia zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi i zanieczyszczenia morza;
e)działa zgodnie z celami i zasadami Unii realizowanymi w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), w szczególności poprzez stosowanie zasady ostrożnego zarządzania zasobami oraz dzięki celom dotyczącym maksymalnego podtrzymywalnego połowu gatunków określonym w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, aby wspierać wdrażanie podejścia ekosystemowego do zarządzania rybołówstwem, unikać przypadkowych połowów i w jak największym stopniu je ograniczać, stopniowo eliminować odrzuty, a także aby zminimalizować wpływ działalności połowowej na ekosystemy morskie i ich siedliska, jak również aby poprzez promowanie opłacalnego ekonomicznie i konkurencyjnego unijnego rybołówstwa zapewniać odpowiedni standard życia osobom zależnym od działalności połowowej i uwzględniać interesy konsumentów;
f)działa zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa 1 ;
g)działa zgodnie z celami zawartymi we wspólnym komunikacie dotyczącym unijnego programu międzynarodowego zarządzania oceanami 2 w odniesieniu do ochrony różnorodności biologicznej mórz, a także z konkluzjami Rady dotyczącymi tego wspólnego komunikatu 3 ;
h)pracuje na rzecz odpowiedniego zaangażowania zainteresowanych stron w fazę przygotowywania środków CCSBT i zapewnia zgodność środków przyjmowanych w ramach CCSBT z celami konwencji CSBT;
i)propaguje stanowiska spójne z najlepszymi praktykami regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) w tym samym obszarze;
j)dąży do spójności i osiągnięcia synergii z unijną polityką w ramach dwustronnych stosunków z państwami trzecimi w dziedzinie rybołówstwa oraz gwarantuje spójność z innymi politykami, zwłaszcza w zakresie stosunków zewnętrznych, środowiska, handlu, rozwoju, badań naukowych i innowacyjności;
k)dąży do stworzenia równych warunków działania dla floty unijnej w obszarze objętym konwencją CSBT, na podstawie takich samych zasad i norm jak w obowiązującym prawie Unii, oraz do promowania jednolitego stosowania tych zasad i norm;
l)wspiera koordynację między CCSBT a istniejącymi RFMO i regionalnymi konwencjami morskimi oraz współpracę z organizacjami światowymi w ramach ich mandatów, stosownie do przypadku i w razie potrzeby;
m)wspiera mechanizmy współpracy między RFMO zajmującymi się połowami tuńczyka, poprzez tzw. proces z Kobe, który dotyczy RFMO zajmujących się połowami tuńczyka.
2.KIERUNKI DZIAŁANIA
W stosownych przypadkach Unia Europejska stara się wspierać podejmowanie przez CCSBT działań takich jak:
a)środki mające na celu propagowanie ochrony i pełnej odbudowy ekosystemów morskich i różnorodności biologicznej mórz, zrównoważenie środowiskowe zasobów, z uwzględnieniem kwestii związanych ze zmianą klimatu;
b)środki ochrony i zarządzania w odniesieniu do zasobów rybnych w obszarze objętym konwencją CSBT na podstawie najlepszej dostępnej wiedzy naukowej, takie jak środki dotyczące całkowitych dopuszczalnych połowów i kwot lub regulacji nakładu połowowego w rybołówstwie w przypadku pozyskiwania żywych morskich zasobów biologicznych podlegających regulacjom CCSBT w celu odbudowy lub zachowania tych zasobów co najmniej na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. W razie konieczności, do tych środków ochrony i zarządzania włącza się środki szczególne dotyczące stad dotkniętych przełowieniem, tak aby nakład połowowy utrzymany był na poziomie wartości adekwatnych do odbudowy tych zasobów;
c)środki mające na celu propagowanie gromadzenia danych na temat rybołówstwa, aby umożliwić rzetelną ocenę zasobów, wspieranie prac badawczych komitetu naukowego CCSBT oraz ustanowienie naukowej podstawy dla decyzji zarządczych, środki mające na celu wzmocnienie komitetu ds. zgodności, propagowanie kultury przestrzegania przepisów i prowadzenie okresowych niezależnych ocen skuteczności;
d)środki mające na celu zapobieganie nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywanie i eliminowanie na obszarze objętym konwencją, w tym umieszczenie w wykazie statków NNN i wpisywanie do wykazu statków NNN statków ujętych w wykazach innych RFMO, a także środki propagujące identyfikowalność ryb i produktów rybołówstwa na podstawie dobrowolnych wytycznych w sprawie systemu dokumentowania połowów;
e)środki monitorowania, kontroli i nadzoru w obszarze objętym konwencją w celu zapewnienia skuteczności kontroli i zgodności ze środkami przyjętymi w ramach CCSBT, w tym wzmocnienie kontroli operacji przeładunku na podstawie dobrowolnych wytycznych FAO dotyczących przeładunku;
f)środki mające na celu zminimalizowanie negatywnego wpływu działalności połowowej na różnorodność biologiczną mórz oraz na ekosystemy morskie i ich siedliska, w tym środki ochrony wrażliwych ekosystemów morskich znajdujących się na obszarze objętym konwencją CSBT i zgodne z tą konwencją oraz z międzynarodowymi wytycznymi FAO dotyczącymi zarządzania dalekomorskimi połowami głębinowymi oraz środki, których celem jest zapobieżenie w jak największym stopniu przypadkowym połowom oraz ich ograniczenie, zwłaszcza w odniesieniu do wrażliwych gatunków morskich, jak również stopniowe wyeliminowanie odrzutów;
g)środki służące zmniejszeniu zanieczyszczenia morza i niedopuszczaniu do wyrzucania tworzyw sztucznych do morza oraz zmniejszeniu wpływu tworzyw sztucznych obecnych w morzu na różnorodność biologiczną mórz i ekosystemy, w tym środki służące ograniczeniu wpływu porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych do oceanu narzędzi połowowych oraz mające na celu ułatwienie identyfikacji i odzysku takich narzędzi na podstawie dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie oznakowania narzędzi połowowych;
h)środki mające na celu zakaz połowów służących jedynie do pozyskiwania płetw rekinów oraz ustanowienie wymogu wyładunku wszystkich rekinów ze wszystkimi płetwami naturalnie połączonymi z korpusem;
i)zalecenia wspierające wdrażanie Konwencji dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), w stosownych przypadkach oraz w zakresie dozwolonym w ramach odpowiednich dokumentów statutowych;
j)wspólne strategie z innymi RFMO (w stosownych przypadkach) w szczególności z tymi, które są zaangażowane w zarządzanie rybołówstwem w tym samym regionie;
k)dodatkowe środki techniczne w oparciu o opinie organów pomocniczych i grup roboczych CCSBT.
ZAŁĄCZNIK II
Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć
na posiedzeniach Rozszerzonej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Południowego
Przed każdym posiedzeniem Rozszerzonej Komisji CCSBT, kiedy organ ten ma podjąć decyzje mające skutki prawne dla Unii, należy podjąć niezbędne kroki, aby stanowisko wyrażone w imieniu Unii uwzględniało najnowsze informacje naukowe i inne istotne informacje przekazane Komisji, zgodnie z zasadami i kierunkami działania określonymi w załączniku I.
W tym celu i na podstawie tych informacji Komisja przekazuje Radzie lub jej organom przygotowawczym w odpowiednim terminie przed każdym posiedzeniem CCSBT pisemny dokument zawierający szczegółowe określenie stanowiska Unii do dyskusji i w celu zatwierdzenia szczegółów stanowiska, które ma być przedstawione w imieniu Unii.
Jeżeli podczas posiedzenia Rozszerzonej Komisji CCSBT, w tym na miejscu, niemożliwe jest osiągnięcie porozumienia, kwestię tę przekazuje się Radzie lub jej organom przygotowawczym, tak aby stanowisko Unii uwzględniało nowe elementy.