|
W oparciu o ocenę istniejącego prawodawstwa i uwagi zainteresowanych stron stworzono kompleksowy wykaz potencjalnych środków. Po wstępnej selekcji wybrano 22 środki do poddania szczegółowej ocenie. Ostatecznie 17 preferowanych środków połączono w trzy niezależne warianty strategiczne, odpowiadające każdemu z trzech stwierdzonych obszarów problemowych:
1. Odpowiednia klasyfikacja chemikaliów stwarzających krytyczne zagrożenie będzie zapewniona w drodze:
– wprowadzenia ED, PBT, vPvB, PMT i vPvM do rozporządzenia CLP jako nowych klas zagrożenia i nadanie im pierwszeństwa w zakresie ujęcia ich w zharmonizowanej klasyfikacji;
– publikowania przyczyn rozbieżności w samoklasyfikacjach zgłoszonych do wykazu klasyfikacji i oznakowania ECHA, wraz z nazwami zgłaszających;
– wymagania w określonym terminie aktualizacji zgłoszeń samoklasyfikacji;
– częstszego nadawania na wczesnym etapie pierwszeństwa zharmonizowanej klasyfikacji oraz
– umożliwienia Komisji inicjowania i finansowania opracowywania większej ilości dokumentacji dotyczącej zharmonizowanej klasyfikacji i zharmonizowanego oznakowania, w tym za sprawą upoważnienia ECHA.
2. Poprawa przekazywania informacji o zagrożeniach będzie zapewniona poprzez:
– wyraźne uwzględnienie koncepcji sprzedaży produktów w powtórnie napełnianych pojemnikach z pewnymi odstępstwami od obowiązków etykietowania i ograniczenie tej praktyki wyłącznie do łagodnych zagrożeń;
– zwiększenie czytelności etykiet związanych z klasyfikacją, oznakowaniem i pakowaniem dzięki uregulowaniu kwestii formatu etykiet;
– zezwolenie na udostępnienie w formie cyfrowej niektórych informacji uzupełniających, które nie są obowiązkowe w ramach Globalnie Zharmonizowanego Systemu Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Organizacji Narodów Zjednoczonych, jeżeli ich fizyczna dostępność na etykiecie nie jest niezbędna do ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska, oraz stworzenie ram dla dalszego udostępniania tych informacji na etykietach cyfrowych;
– dopuszczenie szerszego stosowania etykiet rozkładanych dla chemikaliów będących przedmiotem obrotu w kilku państwach UE oraz
– określenie odstępstwa od wymogów dotyczących etykietowania w przypadku chemikaliów sprzedawanych konsumentom luzem (np. paliwa) i w bardzo małych opakowaniach (np. przybory do pisania).
3. Usuwanie głównych luk prawnych i niejasności będzie zapewnione poprzez:
– doprecyzowanie zasad dotyczących ofert i reklam internetowych;
– wzmocnienie obowiązku przestrzegania wymogów dotyczących klasyfikacji, oznakowania i pakowania przy sprzedaży przez internet przez podmioty gospodarcze odpowiedzialne za tę sprzedaż oraz
– wprowadzenie ukierunkowanych obowiązków powiadamiania ośrodków zatruć w przypadku utraty informacji, np. w przypadku przemieszczenia chemikaliów między państwami członkowskimi lub ich ponownego etykietowania.
Powyższe warianty były preferowane w stosunku do następujących wariantów, które odrzucono:
Po pierwsze, w odniesieniu do klasyfikacji zagrożeń, wariant strategiczny polegający na wprowadzeniu zharmonizowanych wartości referencyjnych toksyczności w odniesieniu do ludzi i środowiska. Chociaż takie wartości są przydatne, w rozporządzeniu CLP nie można przewidzieć ich stosowania w innych przepisach dotyczących chemikaliów, co spowodowałoby dodatkowe koszty i zapewniłoby niewielką wartość dodaną. Podczas konsultacji publicznych poparcie dla takiego środka było ponadto niewielkie. Preferowane warianty natomiast uzupełniają się wzajemnie, uwzględniają różne czynniki powodujące rozpatrywany problem i równoważą dodatkowe koszty dzięki zapewnieniu dodatkowej wartości dodanej.
Po drugie, wariant strategiczny, w którym wzywa się do opracowania dokumentu aktualizującego wytyczne na potrzeby wyjaśnienia określonych w rozporządzeniu CLP obowiązków dotyczących chemikaliów sprzedawanych w bardzo małych opakowaniach, luzem i w powtórnie napełnianych pojemnikach – jako że nie rozwiązuje on problemu w wystarczającym stopniu. Ponieważ sam tekst prawny nie jest jasny, wytyczne nie mają takiej samej wartości prawnej jak doprecyzowany tekst prawny.
Po trzecie, wariant strategiczny polegający na prowadzeniu okresowych kampanii informacyjnych na temat umieszczania elementów oznakowania w internecie. Wariant ten jest mniej skuteczny niż ustanowienie przepisów dotyczących ofert internetowych i wzmocnienie przepisów dotyczących reklam internetowych oraz podkreślenie potrzeby istnienia odpowiedzialnego podmiotu gospodarczego w łańcuchu dostaw, ponieważ podczas dokonywania zakupów w internecie konsumenci mogą nie pamiętać treści kampanii informacyjnych. W odniesieniu do powiadamiania ośrodków zatruć odrzucono – na rzecz ukierunkowanych obowiązków powiadamiania – wzajemnie wykluczające się środki polegające na pełnym powiadamianiu ośrodków zatruć przez wszystkich uczestników łańcucha dostaw oraz powiadamianiu ośrodków zatruć przez podmioty zmieniające markę i etykietę. Ukierunkowane obowiązki powiadamiania to wariant, który charakteryzuje się najkorzystniejszym stosunkiem kosztów dla podmiotów gospodarczych do korzyści społecznych, ponieważ zapobiega wielu przypadkom utraty informacji, nie zobowiązując wszystkich dystrybutorów do domyślnego powiadamiania.
|