—

uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2021)3114),

—

uwzględniając pismo Komisji z 12 maja 2021 r., w którym zwraca się ona do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyrazi on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

—

uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z dnia 3 czerwca 2021 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

—

uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 85 ust. 2 i art. 82 ust. 6,

—

uwzględniając art. 111 ust. 6 Regulaminu,

—

uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Gospodarczej i Monetarnej,

—

uwzględniając fakt, że w określonym w art. 111 ust. 6 tiret trzecie i czwarte Regulaminu terminie, który upłynął dnia 8 czerwca 2021 r., nie zgłoszono sprzeciwu,

A.

mając na uwadze, że art. 89 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 stanowi, że w okresie przejściowym do dnia 18 czerwca 2021 r. obowiązek rozliczania określony w art. 4 tego rozporządzenia nie ma zastosowania do kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, co do których można obiektywnie stwierdzić za pomocą pomiarów, że redukują ryzyka inwestycji bezpośrednio związane z wypłacalnością finansową systemów programów emerytalnych, ani do podmiotów utworzonych w celu realizacji świadczeń wyrównawczych na rzecz uczestników takich systemów programów emerytalnych w przypadku niewykonania zobowiązania; mając na uwadze, że ten okres przejściowy został wprowadzony w celu uniknięcia negatywnych skutków rozliczania centralnego kontraktów pochodnych dla świadczeń emerytalnych przyszłych emerytów oraz w celu zapewnienia czasu na opracowanie wykonalnych rozwiązań technicznych służących przenoszeniu przez systemy programów emerytalnych zabezpieczeń gotówkowych i niegotówkowych jako zmiennych depozytów zabezpieczających;

B.

mając na uwadze, że art. 85 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 648/2012 upoważnia Komisję do dwukrotnego przedłużenia o jeden rok tego okresu przejściowego, jeżeli Komisja stwierdzi, że nie opracowano jeszcze takich wykonalnych rozwiązań technicznych, a negatywne skutki rozliczania centralnego kontraktów pochodnych dla świadczeń emerytalnych przyszłych emerytów nie uległy zmianie;

C.

mając na uwadze, że Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) w sprawozdaniu z grudnia 2020 r. zalecił Komisji, by przedłużyła wyłączenie o jeden rok, co zapewni kontrahentom centralnym dodatkowy czas na udoskonalenie modeli dostępu, tak aby stały się one szerzej dostępne dla systemów programów emerytalnych, a jednocześnie pozwoli uniknąć sytuacji, w której z powodu dynamiki rynku spowodowanej pandemią COVID-19 wprowadzony zostanie obowiązek rozliczania dla systemów programów emerytalnych;

D.

mając na uwadze, że Komisja, po zapoznaniu się ze sprawozdaniem ESMA, jest zdania, że rzeczywiście konieczne jest przedłużenie okresu przejściowego o jeden rok, aby przewidziane rozwiązania dojrzały i by możliwe było ich dalsze udoskonalenie;

E.

mając na uwadze, że Komisja przyjęła zatem rozporządzenie delegowane przedłużające okres przejściowy do dnia 18 czerwca 2022 r.;

F.

mając na uwadze, że rozporządzenie delegowane powinno wejść w życie w trybie pilnym, aby dać unijnym systemom programów emerytalnych pewność, jakiej potrzebują w związku ze zwolnieniem z obowiązku rozliczania centralnego;

1.

2.