Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52020XC0212(02)

Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej Unii Europejskiej2020/C 48/07

C/2020/804

Dz.U. C 48 z 12.2.2020, p. 8–8 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

12.2.2020   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 48/8


Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej Unii Europejskiej

(2020/C 48/07)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (1)(1) w Notach wyjaśniających do Nomenklatury scalonej Unii Europejskiej (2) wprowadza się następujące zmiany:

Na stronie 161, w nocie wyjaśniającej do podpozycji „2933 49 10 Pochodne fluorowcowe chinoliny; pochodne kwasu chinolinokarboksylowego”, akapit trzeci otrzymuje następujące brzmienie, a także dodaje się dodatkowe akapity w brzmieniu:

„Określenie »pochodne kwasu chinolinokarboksylowego« obejmuje pochodne kwasu chinolinokarboksylowego, w których jeden lub więcej atomów wodoru zostało zastąpionych w układzie pierścieni aromatycznych lub w kwasowej grupie funkcyjnej. Pochodne kwasu chinolinodikarboksylowego są również objęte tym określeniem.

Kwasy 4-hydroksychinolino-3-karboksylowe (tautomery enolowe) oraz kwasy 4-okso-1,4-dihydrochinolino-3-karboksylowe (tautomery ketonowe) można uznać za pochodne kwasu chinolinokarboksylowego objęte podpozycją 2933 49 10. Zastąpienie któregokolwiek atomu w pierścieniu (w tym azotu) zarówno w tautomerze enolowym, jak i w tautomerze ketonowym nie powoduje usunięcia z cząsteczki ugrupowania chinolinokarboksylowego.

Ponadto, ze względu na fakt, że grupa funkcyjna kwasu karboksylowego nie odgrywa żadnej roli w tautomerii ketonowo-enolowej, również np. kwasy 4-hydroksychinolino-2-karboksylowe i inne regioizomery są objęte określeniem »kwas chinolinkarboksylowy«.

Przykłady:

Image 1 ”.


(1)  ozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).

(2)  Dz.U. C 119 z 29.3.2019, s. 1.


Top