52020IP0034

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

EUROPA
EUR-Lex home
EUR-Lex - 52020IP0034 - EN

Help

Search tips

Need more search options? Use the Advanced search

Document 52020IP0034

Help

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 lutego 2020 r. w sprawie rocznego raportu Europejskiego Banku Centralnego za rok 2018 (2019/2129(INI))

Dz.U. C 294 z 23.7.2021, pp. 33–39 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

HTML

PDF

Official Journal

23.7.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 294/33

P9_TA(2020)0034

Europejski Bank Centralny – raport roczny 2018

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 lutego 2020 r. w sprawie rocznego raportu Europejskiego Banku Centralnego za rok 2018 (2019/2129(INI))

(2021/C 294/05)

Parlament Europejski,

—	uwzględniając roczny raport Europejskiego Banku Centralnego (EBC) za rok 2018,

—	uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 15,

—	uwzględniając art. 127 ust. 1 i 2, art. 130 i art. 284 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

—	uwzględniając wysłuchanie kandydatki na prezesa Europejskiego Banku Centralnego Christine Lagarde z dnia 4 września 2019 r.,

—	uwzględniając dialog monetarny Maria Draghiego w charakterze prezesa Europejskiego Banku Centralnego z Parlamentem Europejskim z dnia 23 września 2019 r.,

—	uwzględniając sprawozdanie grupy roboczej G7 ds. stabilnych kryptowalut z dnia 18 października 2019 r. zatytułowany „Investigating the impact of global stablecoins” [Badanie wpływu globalnych stabilnych kryptowalut],

—	uwzględniając informacje przekazane przez EBC w odpowiedzi na uwagi Parlamentu Europejskiego zawarte w rezolucji w sprawie raportu rocznego Europejskiego Banku Centralnego za rok 2017,

—	uwzględniając sprawozdanie końcowe grupy ekspertów wysokiego szczebla ds. zrównoważonego finansowania z dnia 31 stycznia 2018 r. zatytułowane „Finansowanie zrównoważonej gospodarki europejskiej”,

—	uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie zrównoważonych finansów (1) oraz rezolucję ustawodawczą z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje (2),

—	uwzględniając Agendę ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i cele zrównoważonego rozwoju ONZ,

—	uwzględniając porozumienie paryskie w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu,

—	uwzględniając art. 142 ust. 1 Regulaminu,

—	uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0016/2020),

mając na uwadze, że według prognozy gospodarczej Komisji z jesieni 2019 r. najnowsze dane za 2019 r. wskazują na spowolnienie tempa wzrostu PKB w 2018 r. w strefie euro z 1,9 % do 1,1 % w 2019 r. oraz w UE-27 z 2,1 % w 2018 r. do 1,4 % w 2019 r., spowodowane niedawną eskalacją napięć handlowych, związaną z tym niepewnością oraz brexitem;

mając na uwadze, że według danych Eurostatu stopa bezrobocia w sierpniu 2019 r. wyniosła 6,2 % w UE i 7,4 % w strefie euro, co oznacza najniższe stopy od lipca 2008 r.; mając na uwadze, że stopa bezrobocia pozostaje niejednolita w całej Unii Europejskiej; mając na uwadze, że poważnym problemem do rozwiązania w UE pozostaje wysoka stopa bezrobocia młodzieży, ponad dwukrotnie wyższa od średniej; mając na uwadze, że niesłychane nierówności na szczeblu regionalnym utrzymują się zarówno w obrębie państw członkowskich, jak i między nimi;

mając na uwadze, że według makroekonomicznych prognoz ekspertów Eurosystemu z września 2019 r. roczna stopa inflacji w strefie euro na podstawie zharmonizowanego indeksu cen konsumpcyjnych (HICP) ma osiągnąć w latach 2019, 2020 i 2021 odpowiednio 1,2 %, 1,0 % i 1,5 %, a więc nie uda się utrzymać stopy inflacji poniżej, choć blisko, 2 %; mając na uwadze, że prognozy dotyczące inflacji są bardzo zróżnicowane w całej strefie euro;

D.	mając na uwadze, że pod koniec 2018 r. bilans Eurosystemu osiągnął rekordowo wysoki poziom 4,7 bln EUR, przekraczając 40 % PKB strefy euro, co stanowi wzrost o 4,25 % (0,2 bln) w porównaniu z końcem 2017 r.;

E.	mając na uwadze, że w 2018 r. zysk netto EBC wyniósł 1,575 mld EUR w porównaniu z 1,275 mld EUR w 2017 r.; mając na uwadze, że wzrost ten można głównie przypisać wzrostowi wyniku odsetkowego netto w portfelu denominowanym w dolarach amerykańskich oraz w portfelu programu zakupu aktywów (APP);

F.	mając na uwadze, że silniejsza pozycja euro i jego częstsze wykorzystywanie jako waluty rezerwowej zwiększyłyby zdolność UE do obierania kursu polityki niezależnie od innych światowych mocarstw i są niezwykle istotny ochrony europejskiej suwerenności gospodarczej;

G.	mając na uwadze, że aby euro mogło zyskać silniejszą pozycję na świecie, strefa euro musi najpierw udowodnić, że jest w stanie przetrwać recesję bez uciekania się przez żadne z jej państw członkowskich do dokonywania (dobrowolnie lub nie) odpisów obniżających wartość długu publicznego;

H.	mając na uwadze, że art. 127 ust. 5 TFUE zobowiązuje ESBC do przyczyniania się do stabilności systemu finansowego;

I.	mając na uwadze, że MŚP, które są wciąż filarem gospodarki i społeczeństwa UE oraz zwiększają spójność gospodarczą i społeczną, potrzebują dalszego wsparcia;

mając na uwadze, że globalna wartość emisji obligacji ekologicznych wzrosła z mniej niż 1 mld EUR w 2008 r. do ponad 120 mld EUR w 2017 r., a od 2013 r. wartość netto emisji obligacji ekologicznych denominowanych w euro wzrosła dziesięciokrotnie; mając na uwadze, że stopniowo zanikła różnica między spreadami obligacji ekologicznych a spreadami obligacji w całym sektorze przemysłowym;

K.	mając na uwadze, że pomimo tej pozytywnej tendencji obligacje ekologiczne nadal stanowią zaledwie 1 % ogólnej podaży obligacji denominowanych w euro;

mając na uwadze, że liczba transakcji przeprowadzanych przy użyciu walut wirtualnych gwałtownie wzrasta i jest wyzwaniem dla przewagi tradycyjnych systemów prawnych środków płatniczych; mając na uwadze, że waluty wirtualne są alternatywnymi opcjami dokonywania płatności, a nie prawnym środkiem płatniczym;

M.	mając na uwadze, że zgodnie z badaniem Eurobarometr z grudnia 2018 r. poparcie społeczne dla euro w 2018 r. wzrosło do 75 %;

Informacje ogólne

z zadowoleniem przyjmuje rolę EBC w ochronie stabilności euro; podkreśla, że ustawowa niezależność EBC, określona w Traktatach, jest podstawowym warunkiem wykonywania przez niego mandatu polegającego na utrzymaniu stabilności cen;

przypomina, że euro jest też projektem politycznym, a nie wyłącznie gospodarczym; podkreśla, że wspólna waluta ma charakter nieodwracalny; przypomina o obowiązku ustanowionym w Traktatach, który dotyczy przyjęcia wspólnej waluty przez wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem Danii, pod warunkiem spełnienia kryteriów konwergencji z Maastricht; uważa, że udział w unii bankowej należy postrzegać jako korzystny dla państw, które chcą przystąpić do strefy euro;

jest zaniepokojony tym, że po krótkim okresie ożywienia gospodarczego tempo wzrostu gospodarczego uległo spowolnieniu do 1,1 % PKB; jest także zaniepokojony mniejszym wzrostem produkcji przemysłowej i światowej wymiany handlowej; zauważa w związku z tym, co podkreślił Mario Draghi, potrzebę utrzymania właściwych warunków w zakresie płynności oraz odpowiedniego stopnia akomodacji monetarnej;

podkreśla, że nie można osiągnąć zrównoważonego wzrostu i stabilności cen jedynie przy pomocy polityki pieniężnej oraz że potrzeba również wspierającej je polityki fiskalnej oraz społecznie wyważonych reform strukturalnych służących zwiększeniu wydajności;

zwraca uwagę, że akomodacyjna polityka pieniężna nie może być postrzegana jako substytut reform strukturalnych;

podkreśla ustalenia dotyczące niskiego wzrostu płac (3) dokonane przez grupę ekspertów ESBC, którzy przeanalizowali brak powiązania wzrostu płac z ożywieniem na rynku pracy; z tych ustaleń wynika, że niski wzrost płac w ostatnich latach można wytłumaczyć głównie szokiem technologicznym i kryzysem negocjacji płacowych (na te ostatnie wpływ miały zmiany w strukturze negocjacji płacowych, co zmniejszyło siłę przetargową pracowników) oraz uregulowaniami rynku pracy – głównie w krajach najbardziej dotkniętych kryzysem zadłużeniowym, a także kombinacją takich czynników jak niewykorzystane zasoby pracy, pomiary inflacji wskazujące na jej niski poziom i osłabiony wzrost wydajności;

podkreśla, że wzmocnienie roli euro wymaga właściwych warunków strukturalnych, w tym:

—	pogłębienia europejskiej unii walutowej, w tym mechanizmu zdolności fiskalnej dla strefy euro zdolnego pełnić antycykliczną funkcję stabilizacyjną;

—	dokończenia tworzenia unii bankowej;

—	dokończenia tworzenia unii rynków kapitałowych;

podkreśla, że wszystkie państwa członkowskie UE z wyjątkiem Danii mają obowiązek przyjąć wspólną walutę, gdy spełnią kryteria konwergencji z Maastricht; wzywa EBC do kontynuowania owocnej współpracy również z państwami członkowskimi UE spoza strefy euro;

Polityka pieniężna

podkreśla, że operacje otwartego rynku oraz niestandardowe środki polityki pieniężnej wprowadzone przez EBC przyczyniły się do ożywienia gospodarczego, do poprawy warunków finansowania za pośrednictwem szeregu kanałów transmisji oraz do spłaszczenia stóp zwrotu z wielu klas aktywów; zwraca się do EBC o monitorowanie potencjalnego ryzyka związanego z jego bilansami, inflacją cen aktywów, potencjalną niewłaściwą alokacją zasobów i niekorzystnymi warunkami dla oszczędzających;

10.

zauważa, że w dniu 12 września 2019 r. EBC zapowiedział szeroki pakiet środków stymulacyjnych obejmujący zakupy netto w ramach programu skupu aktywów w wysokości 20 mld EUR miesięcznie, obniżenie stopy oprocentowania depozytów o 10 punktów bazowych, dwupoziomowy system wynagradzania za rezerwy oraz dogodniejsze warunki w przypadku warunkowych długoterminowych operacji refinansujących (TLTRO-III); zauważa brak jednomyślności i sądzi, że kierownictwo EBC i jego prezes Lagarde powinni dążyć do pokonywania podziałów w Radzie Prezesów EBC;

11.

zauważa, że limit emitenta wynoszący 33 % stosowany do programu luzowania ilościowego EBC może ograniczać zdolność EBC do zakupu obligacji niektórych państw członkowskich; uważa, że ten limit emitenta może wymagać zmian, biorąc pod uwagę, że odnowiony program luzowania ilościowego ma charakter otwarty i może wymagać zakupów obligacji, które przekraczają limit 33 % w niektórych państwach członkowskich; zauważa, że program luzowania ilościowego miał na celu zakup obligacji państw członkowskich proporcjonalnie do wielkości gospodarki i liczby ludności;

12.

odnotowuje, że Rada Prezesów EBC zamierza nadal reinwestować główne kwoty zysków z papierów wartościowych po upływie ich okresu zapadalności tak długo, jak będzie to konieczne;

13.

zauważa, że negatywny wpływ na wynik odsetkowy netto banków był jak dotąd równoważony korzyściami wynikającymi z większego kredytowania przez banki oraz z niższych kosztów rezerw i strat; jest zaniepokojony trudnościami napotykanymi w szczególności przez małe banki; wzywa EBC do monitorowania ryzyka powstania bańki cenowej na rynku aktywów;

14.

podkreśla, że bardzo niskie lub ujemne stopy procentowe stwarzają możliwości konsumentom, przedsiębiorstwom, w tym MŚP, pracownikom i kredytobiorcom, którzy mogą czerpać korzyści z większego tempa rozwoju gospodarki, niższego bezrobocia i niższych kosztów pożyczek; istnieją jednak obawy co do potencjalnego wpływu na systemy emerytalne i ubezpieczeniowe z racji niskich zysków, nierówności ekonomicznych i wyzwań dla indywidualnych oszczędzających; zauważa ponadto, że niektóre państwa członkowskie nie skorzystały z niskich stóp procentowych w celu konsolidacji budżetów i przeprowadzenia reform strukturalnych;

15.

odnotowuje, że zamiarem Rady Prezesów EBC jest dalsze reinwestowanie głównych kwot zysków z papierów wartościowych po upływie ich okresu zapadalności tak długo, jak będzie to konieczne do utrzymania korzystnych warunków w zakresie płynności oraz wysokiego stopnia akomodacji monetarnej;

16.

jest zaniepokojony przedłużającą się osłabioną presją inflacyjną oraz nadmiernym poleganiem na polityce pieniężnej EBC w celu utrzymania wzrostu, a także jego coraz bardziej ograniczonymi możliwościami w ramach obecnie dostępnego zestawu narzędzi;

17.

odnotowuje apel prezesa Maria Draghiego o większe ujednolicenie polityki pieniężnej EBC i polityki fiskalnej państw członkowskich, podkreślając, że bardziej zrównoważona kombinacja polityk makroekonomicznych umożliwiłaby obniżenie stóp procentowych dające taki sam bodziec jak w przeszłości przy mniejszej liczbie skutków ubocznych;

18.

podkreśla znaczenie współpracy między bankami centralnymi, zarówno w Unii Europejskiej, jak i na szczeblu światowym, dla osiągnięcia celów inflacyjnych w średnim okresie;

Przeciwdziałanie zmianie klimatu

19.

przypomina, że EBC, jako instytucję UE, wiąże porozumienie klimatyczne z Paryża oraz że powinno to być odzwierciedlone w jego polityce, przy pełnym poszanowaniu jego mandatu i niezależności; z zadowoleniem przyjmuje poddanie pod dyskusję roli banków centralnych i organów nadzoru we wspieraniu walki ze zmianą klimatu; wzywa EBC do stosowania się do zasad z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego w ramach swojej polityki przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu jego mandatu i niezależności;

20.

podziela stanowisko członków Zarządu EBC, że ważne jest stworzenie prawdziwie europejskich systemów płatniczych odpornych na zakłócenia zewnętrzne (w tym o charakterze politycznym); wzywa EBC do kontynuowania prac nad europejską inicjatywą płatniczą (EPI) w celu zachowania suwerenności UE i efektywności ekonomicznej z myślą o wszystkich użytkownikach i usługodawcach, a także w celu zapewnienia uczciwej konkurencji;

21.

z uwagą odnotowuje oświadczenie prezes EBC Christine Lagarde z dnia 4 września 2019 r., w którym poparła ona „stopniowe wyeliminowanie aktywów związanych z emisjami dwutlenku węgla” z portfela EBC, pozytywnie oceniła udział EBC w sieci na rzecz ekologizacji systemu finansowego (NGFS) oraz zobowiązanie EBC do pomocy w identyfikowaniu i ocenie stopnia narażenia systemu finansowego na ryzyko związane z klimatem i do wspierania bardziej ekologicznego systemu finansowego, lecz przy pełnym poszanowaniu mandatu EBC w zakresie utrzymania stabilności cen i bez szkody dla innych celów;

22.

sugeruje, by EBC potraktował kwestię tego, w jaki sposób banki centralne i nadzór bankowy mogą przyczynić się do zrównoważonej gospodarki i walki ze zmianą klimatu, jako jeden z priorytetów w analizach; sugeruje, aby w tym celu EBC współpracował również z międzynarodowymi sieciami innymi niż NGFS, w szczególności z siecią zrównoważonej bankowości i inicjatywą ONZ dotyczącą zasad odpowiedzialnej bankowości;

23.

wyraża zaniepokojenie faktem, że 62,1 % zakupów obligacji korporacyjnych nabywanych przez EBC dotyczy sektorów, które odpowiadają za 58,5 % emisji gazów cieplarnianych w strefie euro; wzywa EBC do przeprowadzenia analizy wpływu programu skupu aktywów, a zwłaszcza programu zakupów w sektorze przedsiębiorstw (CSPP), na zmianę klimatu jako wstępnego kroku w kierunku zmiany koncepcyjnej CSPP w sposób zrównoważony pod względem społecznym i środowiskowym; w tym kontekście proponuje stworzenie ram koordynacji między EBC a Europejskim Bankiem Inwestycyjnym, włącznie z InvestEU;

Inne aspekty

24.

uznaje znaczenie mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw w UE; zachęca EBC do zachowania czujności w kwestii dostępu tych przedsiębiorstw do kredytów, w szczególności w świetle powolnej poprawy ich sytuacji finansowej; w związku z tym zwraca uwagę na potrzebę wspierania w UE inwestycji publicznych i prywatnych i wzywa do dalszych wysiłków na rzecz zapewnienia finansowania gospodarki realnej;

25.

zwraca się do EBC o kontynuowanie działań przygotowawczych w celu zapewnienia stabilności rynków finansowych UE w obliczu wszelkich nieprzewidzianych wydarzeń i negatywnych skutków, w szczególności związanych z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę fakt, że niektóre regiony i kraje odczują je bardziej bezpośrednio niż inne;

26.

jest zaniepokojony ryzykiem wynikającym z opóźnienia w tworzeniu unii bankowej i wzywa do szybkiego ukończenia tego procesu; odnotowuje powtarzające się apele EBC o ustanowienie europejskiego systemu gwarantowania depozytów (EDIS) jako trzeciego filaru unii bankowej;

27.

podkreśla, że należy przestrzegać szczególnych zasad działania i szczególnej misji banków spółdzielczych i towarzystw ubezpieczeń wzajemnych oraz że powinny one znaleźć odzwierciedlenie w polityce i podejściach EBC;

28.

apeluje o przyspieszenie realizacji projektu unii rynków kapitałowych, by pogłębić integrację finansową, ułatwić MŚP dostęp do finansowania, umożliwić skuteczną mobilizację kapitału w Europie, aby pomóc w promowaniu zrównoważonego wzrostu w gospodarce realnej z korzyścią dla wszystkich obywateli oraz poprawić stabilność finansową i odporność Unii na wstrząsy; uznaje dotychczasowe silne poparcie ze strony EBC dla stworzenia prawdziwej unii rynków kapitałowych; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście wkład grupy roboczej Next CMU;

29.

zwraca się do EBC i do wszystkich organów nadzoru, by baczniej monitorowały kryptoaktywa i większe ryzyko dla cyberbezpieczeństwa i w związku z praniem pieniędzy, aby zapobiec negatywnym skutkom dla stabilności, uczciwości i bezpieczeństwa sektora finansowego; zgadza się z opinią EUNB 2014/08, w której zaproponowano powstrzymanie się od używania terminu „waluty wirtualne”, gdyż w tym przypadku termin „waluta” może być pod wieloma względami mylący;

30.

odnotowuje uwagi poczynione przez Christine Lagarde na posiedzeniu Komisji Gospodarczej i Monetarnej w dniu 4 września 2019 r. na temat nowego uregulowania kryptoaktywów, że „EBC i ogólnie banki centralne powinny ściśle monitorować rozwój sytuacji i wnosić wkład w trwające na forum międzynarodowym prace dotyczące reakcji na poziomie strategii politycznych”; zwraca się do EBC, aby we współpracy z Komisją dokonał oceny unijnych ram prawnych i regulacyjnych dotyczących pieniądza elektronicznego, instrumentów finansowych oraz wirtualnych aktywów, aby stworzyć kompleksowe ramy nadzoru instrumentów finansowych, podmiotów lub infrastruktury w celu przeciwdziałania praniu pieniędzy i zapewnienia stabilności, a także do celów transgranicznej współpracy i koordynacji; zwraca się do EBC o współpracę z Komisją nad stworzeniem ram dla tych nowych walut, które to ramy powiążą ze sobą innowacje, potrzeby obywateli, zachowanie stabilności finansowej i praworządność;

31.

z zadowoleniem przyjmuje ciągłe wysiłki EBC na rzecz dalszego wzmocnienia jego zdolności w zakresie reagowania i przywracania gotowości do pracy w razie cyberataku na tę instytucję;

32.

apeluje do EBC o zapewnienie właściwej równowagi między finansową innowacyjnością, włącznie z technologiami finansowymi, a stabilnością finansową;

33.

zachęca EBC do współpracy z Komisją i wszystkimi odpowiednimi zainteresowanymi stronami w celu wspierania roli euro jako waluty rezerwowej; uważa, że można to osiągnąć różnymi kanałami, takimi jak reprezentacja instytucjonalna lub europejskie produkty finansowe uzyskujące dobre wyniki;

34.

zgadza się ze stwierdzeniem prezes EBC Christine Lagarde, że przegląd ram polityki pieniężnej EBC przypada we właściwym momencie i jest uzasadniony tym, by zapewnić EBC właściwe narzędzia umożliwiające lepsze wspieranie ogólnych polityk UE bez szkody dla jego głównego celu, jakim jest utrzymanie stabilności cen; zwraca się do EBC o zorganizowanie w ramach tego procesu konsultacji publicznych w celu zadbania o to, by przegląd był otwarty na opinie i uwagi szerokiego grona zainteresowanych stron; wzywa EBC do włączenia w ten proces przeglądu także Parlamentu; zgadza się ponadto z prezes EBC, że EBC musi usprawnić metody informowania obywateli o wpływie swojej polityki;

35.

wskazuje na znaczenie gotówki jako środka płatniczego dla obywateli UE; zwraca się również do EBC o stworzenie, bez uszczerbku dla prerogatyw państw członkowskich, systemu umożliwiającego lepsze monitorowanie transakcji o dużej wartości w celu zwalczania prania pieniędzy, uchylania się od opodatkowania oraz finansowania terroryzmu i zorganizowanej przestępczości;

36.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że od 2017 r. EBC publikuje pełny wykaz wszystkich udziałów w ramach CSPP, w tym nazwiska emitentów, wraz z zagregowanymi danymi dotyczącymi tych udziałów według kraju, ryzyka, oceny i sektora; ubolewa, że nie zastosowano podobnej polityki względem programu zakupu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami (ABSPP) i trzeciego programu zakupu obligacji zabezpieczonych (CBPP3); przypomina, że konieczna jest większa przejrzystość, w szczególności w przypadku CBPP3, biorąc pod uwagę znaczny zasięg programu;

37.

z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie krótkoterminowej stopy euro, nowej jednodniowej stopy referencyjnej dla rynków pieniężnych strefy euro; zwraca się do EBC o uwzględnienie w następnym raporcie rocznym pierwszej oceny jej ewolucji i funkcjonowania na rynku;

38.

zauważa, że EBC wciąż nie włączył greckich obligacji do programu skupu aktywów sektora publicznego pomimo poprawy sytuacji Grecji pod względem stabilności zadłużenia i jej powrotu na rynki obligacji;

39.

podkreśla techniczny charakter decyzji EBC dotyczących ustalania stóp procentowych oraz znaczenie publicznego wsparcia dla decyzji podejmowanych przez ekspertów w tej dziedzinie; krytykuje w związku z tym upolitycznienie decyzji dotyczących polityki EBC; wzywa wszystkich polityków i przedstawicieli krajowych banków centralnych do zachowania ostrożności w składaniu publicznych oświadczeń, które mogą podważać zaufanie do polityki EBC i poparcie dla niej;

Rozliczalność

40.

z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie odpowiedzialności EBC przed Parlamentem Europejskim za czasów prezesa Maria Draghiego i oczekuje na jego jeszcze większą rozliczalność, dialog i otwartość pod zwierzchnictwem prezes Christine Lagarde, w oparciu o zobowiązania podjęte podczas wysłuchania przed Komisją Gospodarczą i Monetarną w dniu 4 września 2019 r.;

41.

uważa, że EBC powinien umożliwić dostateczny dostęp do dokumentów i informacji na potrzeby kontroli prowadzonych przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w związku z nadzorem bankowym; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje protokół ustaleń między Trybunałem a EBC z października 2019 r. określający praktyczne ustalenia dotyczące wymiany informacji podczas kontroli Trybunału dotyczących działań nadzorczych EBC;

42.

przypomina, że mianowanie członków Zarządu powinny być starannie przygotowane i przeprowadzane z zachowaniem pełnej przejrzystości wspólnie z Parlamentem, jak przewidują Traktaty; apeluje do Rady o przygotowanie wyważonej pod względem płci listy kandydatów na stanowiska, które zostaną zwolnione w najbliższym czasie, oraz o przekazanie jej Parlamentowi, co pozwoli mu odegrać bardziej znaczącą rolę doradczą w procesie mianowania; wyraża ubolewanie, że jak dotąd nie osiągnięto zadowalających postępów; przypomina o znaczeniu ust. 4 rezolucji Parlamentu z dnia 14 marca 2019 r. w sprawie równowagi płci przy obsadzaniu stanowisk w obszarze polityki gospodarczej i monetarnej UE (4), w której Parlament zobowiązał się do niebrania pod uwagę list kandydatów niezgodnych z zasadą równowagi płci;

43.

choć uznaje, że w ciągu ostatniej dekady poszerzono zakres funkcji Banku i w związku z tym potrzebuje on większej liczby pracowników zatrudnionych na różnych warunkach, aby wykonywali postawione przed nim zadania, domaga się, aby powstałe problemy dotyczące zasobów ludzkich zostały rozwiązane w sposób sprawiedliwy, przejrzysty i szybki w odniesieniu do wszystkich pracowników;

44.

podkreśla potrzebę większej i skuteczniejszej rozliczalności EBC w kontekście rozszerzonego zakresu jego zadań od czasu wybuchu światowego kryzysu finansowego; ponawia swój apel o większą przejrzystość EBC i jego odpowiedzialność przed Parlamentem; wyraża gotowość udoskonalenia w tym celu formy dialogu monetarnego z prezesem EBC; zauważa kroki podjęte na tym polu przez EBC, w szczególności przyjęcie dla wszystkich urzędników EBC wysokiego szczebla jednolitego kodeksu postępowania, który obejmuje wymóg publikowania deklaracji interesów członków Rady Prezesów oraz określa jasne wytyczne, wymogi w zakresie przejrzystości i stosowne ograniczenia, jeśli chodzi o spotkania z interesariuszami; jest zdania, że uzgodnienia dotyczące większej przejrzystości powinny obejmować co najmniej następujące elementy:

—	pilnowanie, by w Komitecie ds. Audytu oraz w Komitecie ds. Etyki zasiadali niezależni członkowie;

—	przyjęcie nowej polityki w zakresie sygnalizowania nieprawidłowości;

—	określenie szczegółowych wymogów dotyczących stanowiska zajmowanego przez instytucję w ramach programów pomocy finansowej, a także na forach wielostronnych, takich jak komitet bazylejski;

45.

przyjmuje z zadowoleniem istotne, szczegółowe i odnoszące się do poszczególnych części informacje przekazane przez EBC w odpowiedzi na rezolucję Parlamentu w sprawie raportu rocznego EBC za rok 2017; apeluje do EBC, by nadal realizował i dalej wzmacniał swoje zobowiązanie na rzecz rozliczalności i co roku publikował pisemne informacje przekazywane w odpowiedzi na rezolucje Parlamentu w sprawie raportu rocznego EBC;

46.

podkreśla, że EBC udoskonalił swój sposób komunikowania; jest jednak przekonany, że EBC powinien kontynuować starania, aby jego decyzje były dostępne i zrozumiałe dla wszystkich obywateli, podobnie jak jego działania podejmowane na rzecz utrzymania stabilności cen w strefie euro, a tym samym zachowania siły nabywczej wspólnej waluty;

o o

47.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz Europejskiemu Bankowi Centralnemu.

(1) Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0215.

(2) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0325.

(3) Occasional Paper Series EBC nr 232 / wrzesień 2019 r.: „Understanding low wage growth in the euro area and European countries” [Jak rozumieć niski wzrost płac w strefie euro i państwach europejskich]. https://www.ecb.europa.eu/pub/pdf/scpops/ecb.op232~4b89088255.en.pdf

(4) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0211.

Top

Choose the experimental features you want to try