KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 10.4.2019

COM(2019) 195 final

ZAŁĄCZNIK

do

KOMUNIKATU KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ, RADY, EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO, KOMITETU REGIONÓW I EUROPEJSKIEGO BANKU INWESTYCYJNEGO

Przeciwdziałanie skutkom wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy: skoordynowane podejście Unii

Prawa obywateli do pobytu i zabezpieczenia społecznego:
Skoordynowane podejście w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez porozumienia

1.Wprowadzenie

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii. Komisja niezmiennie uważa, że optymalnym rozwiązaniem byłoby uporządkowane wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii na podstawie umowy o wystąpieniu, która została wynegocjowana przez rząd Zjednoczonego Królestwa i którą Rada Europejska (art. 50) zatwierdziła w dniu 25 listopada 2018 r. Komisja nadal koncentruje swoje wysiłki na osiągnięciu tego celu. Na dwa dni przed terminem przesuniętym przez Radę Europejską na dzień 12 kwietnia 2019 r. 1 prawdopodobieństwo nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii znacznie się jednak zwiększyło. 

2.Prawa obywateli do pobytu

Z dniem wystąpienia obywatele Zjednoczonego Królestwa 2 przebywający w UE przestaną być obywatelami UE, zatem nie będą mieli już prawa do swobodnego przemieszczania się 3 . Zaczną oni automatycznie podlegać ogólnym zasadom mającym zastosowanie do obywateli państw trzecich w UE. Natomiast jeżeli chodzi o obywateli UE przebywających w Zjednoczonym Królestwie, nie będą już oni chronieni przepisami UE w zakresie swobodnego przemieszczania się. Fakt ten wpłynie na prawo do pobytu i pracy tam, gdzie ci obywatele Zjednoczonego Królestwa i obywatele UE aktualnie mieszkają.

2.1.Gwarancja niezmienionego prawa do pobytu obywateli Zjednoczonego Królestwa przebywających już w UE

Komisja konsekwentnie stoi na stanowisku, że ochronę statusu prawnego obywateli Zjednoczonego Królestwa przebywających obecnie w UE należy traktować priorytetowo; wzywała ona również państwa członkowskie do przyjęcia przychylnego podejścia do tych obywateli. Jeśli chodzi o prawo do pobytu obywateli Zjednoczonego Królestwa w państwach członkowskich UE-27, występują różne sytuacje: w niektórych z nich zastosowano krajowe środki awaryjne, natomiast pozostałe są w pełni objęte obowiązującymi przepisami.

W ciągu ostatnich miesięcy państwa członkowskie UE-27 opracowały krajowe środki awaryjne w ramach procedury koordynowanej przez Komisję w celu zapewnienia możliwości dalszego legalnego pobytu w okresie następującym bezpośrednio po wystąpieniu bez porozumienia wszystkim obywatelom Zjednoczonego Królestwa, którzy już legalnie przebywają w jednym z państw członkowskich w chwili wystąpienia. Środki te ułatwią również przekraczanie wewnętrznych i zewnętrznych granic UE w okresie następującym bezpośrednio po wystąpieniu.

Choć celem dobrowolnej koordynacji działań państw członkowskich jest zapewnienie spójnego podejścia, sposoby postępowania i procedury wybrane przez państwa członkowskie mogą się różnić w zależności od ich indywidualnej sytuacji. Każde państwo członkowskie stoi bowiem przed odmiennymi wyzwaniami, które zależą od liczby obywateli Zjednoczonego Królestwa przebywających na jego terytorium oraz od jego systemu prawnego i administracyjnego.

Państwa członkowskie podjęły niezbędne kroki w celu przyjęcia krajowych środków w odpowiednim czasie i poinformowały o tym Komisję. Komisja opracowuje i publikuje, na stronach internetowych dotyczących gotowości na brexit 4 , aktualny przegląd środków uwzględniający najnowsze wprowadzone przez państwa członkowskie UE-27 środki krajowe, w celu informowania obywateli Zjednoczonego Królestwa przebywających w Unii o ich prawach. Państwa członkowskie podejmują liczne działania na szczeblu krajowym, aby docierać z informacją do obywateli Zjednoczonego Królestwa przebywających na ich terytorium 5 . Komisja stwierdza, że wprowadzono już niezbędne środki. Wzywa jednocześnie te państwa członkowskie, które nie zakończyły jeszcze swoich procedur przyjmowania środków, do uczynienia tego w możliwie najkrótszym terminie.

Środki przyjęte przez państwa członkowski są zasadniczo spójne, choć występują pewne różnice pod względem dokładnego zakresu obowiązywania środków w odniesieniu do obywateli Zjednoczonego Królestwo przebywających już na terytorium danego państwa. Większość państw członkowskich wybrała pewną formę przepisów docelowo umożliwiającą trwałą lub tymczasową legalizację pobytu. W wielu państwach przewidywany status i prawa opierają na przepisach dyrektywy w sprawie swobodnego przemieszczania się 6 lub na postanowieniach umowy o wystąpieniu. Niektóre państwa członkowskie podkreślają znaczenie wzajemności ze strony Zjednoczonego Królestwa jako wiodącej zasady przyjętych przez nie środków.

Obywatele Zjednoczonego Królestwa, którzy legalnie przebywają w danym państwie członkowskim od ponad 5 lat, mogą uzyskać status rezydenta długoterminowego pod warunkiem spełnienia warunków określonych w dyrektywie 2003/109/WE 7 . Jest to dobrze ugruntowany status w państwie członkowskim zamieszkania, mający solidne podstawy w prawie Unii 8 i gwarantujący traktowanie na równi z obywatelami tego państwa członkowskiego i prawo do przeniesienia się do innego państwa członkowskiego UE oraz do pobytu, pracy lub studiowania w tym państwie pod warunkiem spełnienia określonych warunków 9 . Komisja niezmiennie uważa, że okresy legalnego pobytu obywateli Zjednoczonego Królestwa w państwie członkowskim UE-27 przed dniem wystąpienia należy uznać za okresy legalnego pobytu w państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z dyrektywą 2003/109/WE dotyczącą statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi 10 .

Komisja zachęca państwa członkowskie do rozważenia ewentualnych innych środków gwarantujących legalność dalszego pobytu – od chwili, w której przestaną obowiązywać tymczasowe środki awaryjne – wszystkich obywateli Zjednoczonego Królestwa przebywających legalnie na terytorium państw członkowskich UE-27 w dniu wystąpienia, a zwłaszcza tych, którzy przebywają w danym państwie mniej niż 5 lat. W przypadkach, w których obywatelom Zjednoczonego Królestwa nie przyznano z góry statusu rezydentów długoterminowych, okres obowiązywania tymczasowych środków awaryjnych wynosi, w zależności od podejścia przyjętego przez dane państwo członkowskie, od kilku miesięcy do kilku lat, licząc od dnia wystąpienia.

2.2.Prawa obywateli Zjednoczonego Królestwa do pobytu w UE po dniu wystąpienia

Jeśli chodzi o pobyt krótki (do 90 dni w okresie 180 dni), Parlament Europejski i Rada uzgodniły rozporządzenie w sprawie zwolnienia obywateli Zjednoczonego Królestwa 11 z obowiązku wizowego pod warunkiem zastosowania takiego samego zwolnienia ze strony Zjednoczonego Królestwa wobec obywateli UE 12 .

Obywatele Zjednoczonego Królestwa, którzy przyjadą do UE po dniu wystąpienia na dłuższy pobyt (więcej niż 90 dni, niezależnie od celu pobytu), będą podlegać unijnym i krajowym przepisom w dziedzinie legalnej migracji mającym zastosowanie do obywateli państw trzecich 13 . Przepisy te przewidują w szczególności wydanie pozwolenia, na podstawie odpowiednich kryteriów, na pobyt w celu podjęcia pracy 14 lub studiów, prowadzenia badań naukowych lub dołączenia do członka rodziny przebywającego w UE.

2.3.Niezmienione prawo do pobytu obywateli UE już przebywających w Zjednoczonym Królestwie

Komisja traktuje priorytetowo ochronę statusu prawnego obywateli UE przebywających już w Zjednoczonym Królestwie – choć kwestia ta należeć będzie do kompetencji Zjednoczonego Królestwa – tak jak dąży ona do zabezpieczenia statusu obywateli Zjednoczonego Królestwa przebywających już legalnie w UE. Komisja z zadowoleniem przyjęła więc zapewnienia ze strony Zjednoczonego Królestwa i środki polityczne przyjęte po to, aby nawet w przypadku braku porozumienia 15 prawa obywateli UE w Zjednoczonym Królestwie były chronione przez nadanie im tzw. statusu osoby osiedlonej 16 .

Przedstawicielstwo Komisji w Zjednoczonym Królestwie i odpowiednie służby w Brukseli ściśle monitorują i analizują działania przygotowawcze prowadzone przez Zjednoczone Królestwo w celu przekształcenia zapowiedzi politycznych w akty ustawodawcze i konkretne działania, tak aby status obywateli UE objęty był odpowiednią ochroną. Komisja zachęca przedstawicielstwa dyplomatyczne państw członkowskich w Zjednoczonym Królestwie do dalszej współpracy z przedstawicielstwem Komisji w tym państwie w celu – stosownie do potrzeb – udzielania informacji oraz udostępniania wiedzy fachowej i porad prawnych obywatelom UE w Zjednoczonym Królestwie 17 .

3.Prawa obywateli do zabezpieczenia społecznego

W przypadku braku porozumienia unijne przepisy w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego nie będą już miały zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. W przypadku braku środków awaryjnych zagrożone byłoby prawo do zabezpieczenia społecznego obywateli UE-27 oraz obywateli Zjednoczonego Królestwa dotyczące Zjednoczonego Królestwa oraz oparte na okolicznościach i zdarzeniach zaistniałych przed dniem wystąpienia, a także na okresach ubezpieczenia, zatrudnienia, pracy na własny rachunek i zamieszkania przebytych przed tym dniem.

Środki awaryjne przyjęto na szczeblu zarówno unijnym, jak i krajowym.

3.1.Rozporządzenie w sprawie środków awaryjnych w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

W dniu 25 marca 2019 r. przyjęto rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia środków awaryjnych w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii 18 .

Rozporządzenie to ma charakter jednostronny, wiąże w całości, jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich i będzie obowiązywać od dnia nieuporządkowanego wystąpienia. Swoim zakresem obejmuje następujące osoby:

·obywateli państwa członkowskiego, bezpaństwowców i uchodźców, którzy podlegają lub podlegali ustawodawstwu co najmniej jednego państwa członkowskiego i którzy znajdują się lub znajdowali w sytuacji dotyczącej Zjednoczonego Królestwa przed dniem wystąpienia, a także członków ich rodzin i osób pozostałych przy życiu po ich śmierci;

·obywateli Zjednoczonego Królestwa, którzy podlegają lub podlegali ustawodawstwu co najmniej jednego państwa członkowskiego przed dniem wystąpienia, a także członków ich rodzin i osób pozostałych przy życiu po ich śmierci.

Na podstawie tego rozporządzenia państwa członkowskie będą nadal stosować:

·zasadę sumowania w odniesieniu do okresów ubezpieczenia, zatrudnienia, pracy na własny rachunek lub zamieszkania w Zjednoczonym Królestwie przebytych przed dniem wystąpienia;

·zasadę równego traktowania świadczeń lub dochodów uzyskanych w Zjednoczonym Królestwie przed dniem wystąpienia i okoliczności lub zdarzeń zaistniałych w tym państwie przed dniem wystąpienia oraz

·zasadę równego traktowania w odniesieniu do dowolnej sytuacji zaistniałej przed dniem wystąpienia.

Rozporządzenie nie obejmuje okoliczności ani okresów zaistniałych po dniu wystąpienia ani też zasady eksportu świadczeń pieniężnych do Zjednoczonego Królestwa.

3.2.Skoordynowane podejście do jednostronnych środków awaryjnych

Wszystkie państwa członkowskie UE-27 zachęcono 19 do stosowania po dniu wystąpienia skoordynowanego podejścia do jednostronnych środków awaryjnych, które uzupełniałoby rozporządzenie, zapewniając możliwie największą ochronę osób odczuwających skutki wystąpienia.

Podobnie do rozporządzenia skoordynowane podejście miałoby zastosowanie do wszystkich osób ubezpieczonych mających prawa do zabezpieczenia społecznego w państwach członkowskich UE-27 dotyczące Zjednoczonego Królestwa przed dniem wystąpienia, do których miałyby zastosowanie właściwe rozporządzenia w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, gdyby nie doszło do wystąpienia.

Dotyczyłoby to obywateli UE-27 i obywateli Zjednoczonego Królestwa, którzy nabyli lub nabędą – w wyniku korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się przed dniem wystąpienia – prawa w UE w odniesieniu do okresów przebytych przed dniem wystąpienia lub okoliczności lub zdarzeń zaistniałych przed tym dniem 20 . Zakres skoordynowanego podejścia wykracza poza zakres rozporządzenia, gdyż obejmuje również:

·eksport świadczeń emerytalnych na rzecz osób mieszkających w Zjednoczonym Królestwie;

·zwrot kosztów leczenia lub kosztów związanych ze świadczeniami dla bezrobotnych pracowników przygranicznych udzielanych w chwili wystąpienia;

·rozpatrywane przez państwa członkowskie UE-27 wnioski o zwrot dotyczące Zjednoczonego Królestwa, które złożono po dniu wystąpienia, ale które dotyczą leczenia mającego miejsce przed dniem wystąpienia;

·planowane i niezbędne leczenie w Zjednoczonym Królestwie trwające w chwili wystąpienia;

·złożone po dniu wystąpienia wnioski o zwrot świadczeń dla bezrobotnych udzielonych przez Zjednoczone Królestwo przed dniem wystąpienia pracownikom przygranicznym mieszkającym w Zjednoczonym Królestwie, ale pracującym w innym państwie członkowskim UE-27.

3.3.Krajowe środki jednostronne o większym zasięgu

W niektórych obszarach poszczególne państwa członkowskie UE-27 mogłyby uzupełnić skoordynowane podejście do środków awaryjnych własnymi – krajowymi jednostronnymi środkami zapewniającymi dodatkową ochronę obywateli 21 . Do środków takich mogłoby należeć kontynuowanie eksportu do Zjednoczonego Królestwa świadczeń pieniężnych innych niż świadczenia emerytalne, takich jak: świadczenia dla bezrobotnych, świadczenia z tytułu macierzyństwa/świadczenia dla ojca, świadczenia z tytułu inwalidztwa, świadczenia chorobowe, renty rodzinne, świadczenia z tytułu wypadku przy pracy i świadczenia z tytułu śmierci.

3.4.Zminimalizowanie okresu próżni między wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa a ustabilizowaniem się sytuacji

W razie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE bez porozumienia nastąpi (w przeciwieństwie do sytuacji w przypadku ratyfikacji umowy o wystąpieniu) nieunikniony okres próżni, w którym okresy pracy, zamieszkania lub ubezpieczenia obywateli w Zjednoczonym Królestwie nie będą objęte ogólnounijnymi środkami awaryjnymi. Komisja jest zdania, że należy koniecznie zminimalizować skutki tego okresu dla obywateli.

Państwa członkowskie UE-27 wprowadzają obecnie środki w związku z sytuacją obywateli po wystąpieniu bez porozumienia. Środki te, które mogą wykraczać poza ogólnounijne środki awaryjne, powinny być jednostronne i ograniczone w czasie.

Państwa członkowskie UE-27 mogłyby rozważyć m.in. dalsze stosowanie zasady sumowania okresów również w odniesieniu do okresów zatrudnienia, ubezpieczenia i zamieszkania przebytych przez te osoby po dniu wystąpienia. Ponadto państwa członkowskie UE-27 mogłyby również zapewnić dostęp do opieki zdrowotnej obywatelom Zjednoczonego Królestwa, którzy są ubezpieczeni w tym państwie, ale którzy zamieszkują na terytorium państw członkowskich UE-27 – pod warunkiem wzajemności ze strony Zjednoczonego Królestwa.

4.Dodatkowe informacje

Organy publiczne i zainteresowane strony mogą znaleźć więcej informacji o skutkach nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii dotyczących praw obywateli do pobytu i zabezpieczenia społecznego na następującej stronie internetowej Komisji:

https://ec.europa.eu/info/brexit/brexit-preparedness/preparedness-notices_pl#empl

(1)      Decyzja Rady Europejskiej 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 80I z 22.3.2019, s. 1).

(2)      Pojęcie „obywatele Zjednoczonego Królestwa” należy rozumieć jako obejmujące również członków ich rodzin będących obywatelami państw trzecich, którzy przebywali już w danym państwie przyjmującym w chwili wystąpienia.

(3)      Obywatele Zjednoczonego Królestwa mający również obywatelstwo państwa członkowskiego UE pozostaną obywatelami UE i zachowają pełna prawa do swobodnego przemieszczania się.

(4)      https://ec.europa.eu/info/brexit/brexit-preparedness/residence-rights-uk-nationals-eu-member-states_en

(5)      Niemal wszystkie państwa członkowskie są w bliskim kontakcie z brytyjskimi ambasadami i konsulatami. Niektóre państwa udzielają również informacji na specjalnych stronach internetowych poświęconych prawom do pobytu oraz za pośrednictwem mediów społecznościowych. Inne znowu publikują broszury informacyjne, uruchamiają linie informacyjne na temat brexitu, czy też udzielają informacji organizacjom pozarządowym i organizacjom pracodawców. Niektóre państwa członkowskie kontaktują się również indywidualnie z każdym obywatelem Zjednoczonego Królestwa, który przebywa na ich terytorium.

(6)      Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 77).

(7)      Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowym (Dz.U. L 016 z 23.1.2004, s. 44). Dyrektywa ta nie stosuje się do Irlandii ani do Danii.

(8)      Aktualny przegląd dotyczący wdrażania dyrektywy przez państwa członkowskie zawarto w sprawozdaniu Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 marca 2019 r. w sprawie wdrażania dyrektywy 2003/109/WE dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (COM(2019) 161 final).

(9)      Zob. rozdział III dyrektywy 2003/109/WE (art. 14–23).

(10)      Komunikat Komisji z dnia 13 listopada 2018 r. pt. „Przygotowania do wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej w dniu 30 marca 2019 r.: Plan działania awaryjnego” (COM/2018/880 final).

(11)      Należy zauważyć, że obywatele brytyjscy, którym nie przysługiwało prawo do swobodnego przemieszczania się na podstawie prawa Unii, byli już zwolnieni z obowiązku wizowego.

(12)      Zmienione rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 z dnia 14 listopada 2018 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Jego formalne przyjęcie nastąpi w najbliższych dniach.

(13)      Unijny portal imigracyjny: https://ec.europa.eu/immigration/  

(14)      Możliwe są różne formy migracji w celu podjęcia pracy i do każdej z nich zastosowanie mają odmienne przepisy.

(15)      Dokument pt. „Policy paper on citizens' rights in the event of a no deal Brexit” (opublikowany dnia 6 grudnia 2018 r.; ostatnio zaktualizowany dnia 28 marca 2019 r.), zob. https://www.gov.uk/government/publications/policy-paper-on-citizens-rights-in-the-event-of-a-no-deal-brexit ; Dokument pt. „Policy paper on Immigration from 12 April 2019 if there is no deal” (opublikowany dnia 28 stycznia 2019 r.), zob. https://www.gov.uk/government/publications/eu-immigration-after-free-movement-ends-if-theres-no-deal/immigration-from-30-march-2019-if-there-is-no-deal  

(16)       https://www.gov.uk/eusettledstatus  

(17)      Zob. www.eurights.uk

(18)      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/500 z dnia 25 marca 2019 r. w sprawie ustanowienia środków awaryjnych w dziedzinie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w następstwie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, Dz.U. L 85I z 27.3.2019, s. 35.

(19)      Zob. projekt dokumentu służb Komisji zawierającego wskazówki pt. „Brexit contingency joint approach at EU-27 level in a no-deal scenario (‘unilateral coordinated contingency approach’)” [wskazówki dotyczące wspólnego podejścia do środków awaryjnych na szczeblu UE-27 w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez porozumienia (skoordynowane podejście do jednostronnych środków awaryjnych)], będących tematem seminarium z udziałem ekspertów technicznych w dniu 20 grudnia 2018 r.

(20)      Podejście to ma również zastosowanie do bezpaństwowców i uchodźców w podobnej sytuacji, a także członków rodzin osób tej kategorii i osób pozostałych przy życiu po ich śmierci. W ramach tego podejścia zakres stosowania zostaje również rozszerzony na obywateli państw trzecich, którzy podlegają lub podlegali przepisom rozporządzenia (UE) nr 1231/2010 lub rozporządzenia (WE) nr 859/2003 przed dniem wystąpienia, a także do członków ich rodzin i osób pozostałych przy życiu po ich śmierci, w odniesieniu do praw nabytych lub które zostaną nabyte w związku z sytuacjami dotyczącymi Zjednoczonego Królestwa przed dniem wystąpienia. Oznacza to, że obywatele państw trzecich, którzy znajdowali się przed dniem wystąpienia w wewnątrzunijnej sytuacji transgranicznej dotyczącej Zjednoczonego Królestwa, a także członkowie ich rodzin i osoby pozostałe przy życiu po ich śmierci, zachowaliby swoje prawa w państwach członkowskich UE-27 w odniesieniu do okresów przebytych przed dniem wystąpienia lub okoliczności lub zdarzeń zaistniałych przed tym dniem. Rozporządzenie (UE) nr 1231/2010 nie stosuje się do Danii.

(21)      Zgodnie z projektem wytycznych (zob. przypis 19).

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 10.4.2019

COM(2019) 195 final

ZAŁĄCZNIK

do

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ, RADY, EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO, KOMITETU REGIONÓW I EUROPEJSKIEGO BANKU INWESTYCYJNEGO

Przeciwdziałanie skutkom wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy

Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych:
Skoordynowane podejście w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez porozumienia

1.Wprowadzenie

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii. Komisja niezmiennie uważa, że optymalnym rozwiązaniem byłoby uporządkowane wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii na podstawie umowy o wystąpieniu, która została wynegocjowana przez rząd Zjednoczonego Królestwa i którą Rada Europejska (art. 50) zatwierdziła w dniu 25 listopada 2018 r. Komisja nadal koncentruje swoje wysiłki na osiągnięciu tego celu. Na dwa dni przed terminem przesuniętym przez Radę Europejską 1 na dzień 12 kwietnia br. Prawdopodobieństwo nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii znacznie się jednak zwiększyło. 

2.Ramy awaryjne: Istniejące rozwiązania rezerwowe

W przypadku brexitu bez porozumienia w dniu wystąpienia do Zjednoczonego Królestwa przestaną mieć zastosowanie ramy prawne Unii dotyczące współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości. Oznacza to, że instrumenty prawne UE nie mogą być już wykorzystywane jako podstawa procedur współpracy lub mechanizmów wymiany informacji w kontaktach ze Zjednoczonym Królestwem. W związku z tym:

·Zjednoczone Królestwo zostanie odłączone od wszystkich sieci, systemów informacyjnych i baz danych UE 2 ;

·procedury współpracy wymiarów sprawiedliwości 3 ze Zjednoczonym Królestwem nie będą już realizowane w ramach UE;

·Zjednoczone Królestwo nie będzie już mogło uczestniczyć w działaniach agencji UE 4 i będzie traktowane jako państwo trzecie, z którym nie zawarto konkretnego porozumienia.

Wystąpienie wiąże się wprawdzie ze znaczącą zmianą sposobu, w jaki państwa członkowskie UE-27 współpracują obecnie ze Zjednoczonym Królestwem; nie oznacza to jednak, że współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości ze Zjednoczonym Królestwem nie może być kontynuowana. Współpraca między państwami członkowskimi UE-27 a Zjednoczonym Królestwem w sprawach policyjnych i sądowych będzie musiała opierać się na alternatywnych ramach prawnych i mechanizmach współpracy, umocowanych w prawie międzynarodowym i krajowym.

W celu zagwarantowania wszystkim obywatelom wysokiego poziomu bezpieczeństwa planowanie awaryjne UE skupia się w związku z tym na określeniu wiarygodnych mechanizmów rezerwowych 5 , przygotowaniu możliwości odwoływania się do alternatywnych ram prawnych i mechanizmów współpracy oraz poczynieniu niezbędnych przygotowań operacyjnych na poziomie państw członkowskich. Współpraca między państwami członkowskimi UE-27 a Zjednoczonym Królestwem będzie się różnić, jednak celem ram awaryjnych jest zapewnienie, aby współpraca organów ścigania i wymiarów sprawiedliwości ze Zjednoczonym Królestwem jako państwem trzecim mogła być kontynuowana, z pełnym poszanowaniem prawa Unii i bez poważniejszych zakłóceń.

Ponadto wystąpienie Zjednoczonego Królestwa nie wpłynie na zmianę współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości między 27 pozostałymi państwami członkowskimi 6 . Unia będzie nadal pracować nad umocnieniem rzeczywistej i skutecznej unii bezpieczeństwa, w której wszyscy członkowie ściśle ze sobą współpracują. Unia dysponuje solidnymi narzędziami, które pozwalają organom krajowym na wymianę informacji i danych wywiadowczych, wykrywanie osób podejrzanych, ściganie i karanie ich za pomocą systemu sądownictwa karnego, ochronę Europejczyków w internecie i skuteczne zarządzanie granicami. Państwa członkowskie UE-27 będą nadal ściśle współpracować i wymieniać informacje za pośrednictwem Europolu w celu zwalczania terroryzmu, cyberprzestępczości i innych poważnych i zorganizowanych form przestępczości. Ponadto do zwiększenia poziomu bezpieczeństwa w całej strefie Schengen dodatkowo przyczyni się wdrożenie w przyszłości nowych technologii zarządzania granicami, takich jak system wjazdu/wyjazdu i europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż. Zwiększona interoperacyjność wszystkich systemów spowoduje, że organy ścigania będą dysponować wiarygodniejszymi i pełniejszymi informacjami. Państwa członkowskie UE-27 będą w dalszym ciągu korzystać z unijnej sieci umów międzynarodowych.

Ramy współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych będą nadal gwarantować wysoki poziom bezpieczeństwa osobom, które mieszkają i pracują w UE lub do niej podróżują.

Zjednoczone Królestwo i państwa członkowskie UE-27 są świadome, że przejście do alternatywnych mechanizmów współpracy będzie wymagało dostosowań i zmian na poziomie operacyjnym. Poziom dostosowań będzie zależał od obowiązujących procedur, istniejących struktur, narzędzi, dostępnego personelu i innych zasobów w poszczególnych państwach członkowskich, a zatem każde państwo członkowskie musi ocenić to we własnym zakresie. Komisja współpracuje ze wszystkimi państwami członkowskimi, aby zapewnić odpowiednie działania awaryjne i przygotować się na każdy możliwy scenariusz.

3.Konkretne przygotowania i wytyczne dla państw członkowskich

Odłączenie Zjednoczonego Królestwa od sieci, systemów informacyjnych i baz danych UE

Dostęp organów Zjednoczonego Królestwa do sieci, systemów informacyjnych i baz danych UE zakończy się w dniu wystąpienia. Jeżeli chodzi o systemy scentralizowane (w tym system informacyjny Schengen/SIRENE, system informacyjny Europolu, Eurodac), odłączenie zostanie przygotowane i wykonane przez odpowiednie agencje UE, w razie potrzeby w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi. Komisja pozostaje w stałym i bliskim kontakcie z agencjami, podjęto również wszystkie działania przygotowawcze, które zagwarantują odłączenie w dniu wystąpienia. Jeżeli chodzi o systemy zdecentralizowane, państwa członkowskie zostały poinformowane zarówno o potrzebie podjęcia działań, jak i o tym, jakie działania należy podjąć. Stosownie do sytuacji, w dniu wystąpienia, w przypadku braku porozumienia, automatycznie przerwany zostanie ruch za pośrednictwem połączeń sieci TESTA (EuroDomain) w Zjednoczonym Królestwie. O ile Rada Europejska nie podejmie decyzji, w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, o dalszym przedłużeniu okresu przewidzianego w art. 50 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, działanie to zostanie wprowadzone w dniu 13 kwietnia 2019 r.

Zasoby danych w sieciach, systemach informacyjnych i bazach danych UE

Przedyskutowano z ekspertami z państw członkowskich kwestię zasobów danych w systemach, np. danych UE w Zjednoczonym Królestwie lub danych otrzymanych od Zjednoczonego Królestwa przed dniem wystąpienia, a także działania, jakie należy podjąć. Uwzględniono przy tym specyfikę poszczególnych systemów.

Ogólnie rzecz biorąc, jeżeli chodzi o dane Zjednoczonego Królestwa w UE lub w krajowych systemach informacyjnych, które to dane były przedmiotem wymiany przed dniem wystąpienia, nie ma ogólnego obowiązku usuwania takich – legalnie uzyskanych – danych z systemów UE lub z systemów krajowych, z wyjątkiem dwóch przypadków: (i) jeżeli Zjednoczone Królestwo pozostaje właścicielem danych, może zwrócić się o ich usunięcie; (ii) w przypadku danych osobowych – w takiej sytuacji konieczne będzie określenie w poszczególnych przypadkach, zgodnie z obowiązującymi przepisami, takimi jak ogólne rozporządzenie o ochronie danych 7 oraz dyrektywa w sprawie egzekwowania przepisów o ochronie danych 8 , w jakim zakresie nadal dopuszcza się przetwarzanie tych danych. W pewnych przypadkach wystąpi obowiązek usunięcia takich danych, dotyczy to zwłaszcza wpisów Zjednoczonego Królestwa w SIS – które szybko tracą ważność i dlatego nie mogą służyć za podstawę do stosowania środków przymusu wobec osób – a także danych Zjednoczonego Królestwa w Eurodac. Działanie w oparciu o nieaktualne wpisy mogłoby stwarzać poważne zagrożenie dla ochrony praw podstawowych (np. zatrzymanie osoby, która w międzyczasie została uniewinniona).

Przejście z systemu informacyjnego Schengen na system Interpolu w celu wymiany informacji dotyczących egzekwowania prawa między państwami członkowskimi UE-27 a Zjednoczonym Królestwem

System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) umożliwia właściwym organom krajowym, takim jak policja i straż graniczna, wymianę informacji na temat zarządzania granicami i bezpieczeństwa na terytorium UE i państw strefy Schengen. W dniu wystąpienia Zjednoczone Królestwo zostanie odłączone od systemu informacyjnego Schengen (SIS) oraz współpracy w ramach SIRENE. Państwa członkowskie UE-27 oraz Zjednoczone Królestwo ustaliły, że stosownym rozwiązaniem rezerwowym w stosunku do SIS, jeżeli chodzi o dalszą wymianę informacji w zakresie egzekwowania prawa między państwami członkowskimi UE-27 a Zjednoczonym Królestwem, jest Interpol oraz jego system not. Zarówno państwa członkowskie UE-27, jak i Zjednoczone Królestwo przygotowują się – wprawdzie oddzielnie, jednak w tym samym duchu – do przejścia na równoważny system not i dyfuzji na potrzeby wymiany informacji, które są obecnie wymieniane za pośrednictwem SIS 9 . Zdaniem brytyjskiego ministra spraw wewnętrznych, odpowiednie wykorzystanie kanałów Interpolu pozwoli, zagwarantować, aby „Zjednoczone Królestwo nadal mogło reagować na istotne ostrzeżenia operacyjne zgłaszane przez państwa członkowskie” 10 . Dodatkowo państwa członkowskie przygotowują się do tego, aby na potrzeby wymiany informacji ze Zjednoczonym Królestwem przejść od systemu krajowych biur SIRENE (tj. punktów kontaktowych na potrzeby wymiany informacji i koordynacji w związku z wpisami do SIS) do należącej do Interpolu globalnej sieci łączności policji I-24/7.

Komunikacja policji za pośrednictwem Interpolu jest już ugruntowana we wszystkich 27 państwach członkowskich oraz w Zjednoczonym Królestwie. Na przestrzeni minionych miesięcy państwa członkowskie UE-27 poczyniły, wspólnie z Komisją, przygotowania do zapewnienia, aby na poziomie operacyjnym wszystko było gotowe do zwiększonego wykorzystania kanałów Interpolu i zapewnienia współpracy policyjnej ze Zjednoczonym Królestwem. Państwa członkowskie zbadały i dostosowały swoje krajowe procedury operacyjne, liczbę personelu, dostępne szkolenia i narzędzia informacyjne, mając na uwadze maksymalizację skuteczności not Interpolu i ich dostępności dla pracowników organów ścigania w terenie.

Współpraca między agencjami Zjednoczonego Królestwa a agencjami UE, w tym z Europolem 11 , Eurojustem 12 i agencją eu-LISA 13

Jeżeli chodzi o agencje, w tym Europol, Eurojust i agencję eu-LISA, Zjednoczone Królestwo nie będzie już mogło uczestniczyć w ich działaniach i będzie musiało być traktowane jako państwo trzecie, z którym nie zawarto konkretnej umowy o współpracy. Jeżeli chodzi o Europol i Eurojust, do Zjednoczonego Królestwa stosowane będą przepisy regulujące współpracę z państwami trzecimi, w tym w odniesieniu do wykorzystywania danych. Europol i Zjednoczone Królestwo mogą wymieniać dane strategiczne 14 , to samo dotyczy Eurojustu. Zjednoczone Królestwo będzie mogło udostępniać Europolowi dane osobowe na podstawie przepisów swojego prawa krajowego. Europol mógłby korzystać z podstaw określonych w rozporządzeniu ustanawiającym, które pozwalają na przekazywanie danych osobowych do państw trzecich, z którymi nie zawarto umowy o współpracy 15 . Europol i Eurojust podjęły działania w zakresie gotowości i w razie potrzeby będą w stanie wdrożyć odpowiednie procedury.

Postępowanie w przypadku toczących się spraw – współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych

W przypadku braku porozumienia przepisy Unii przestają mieć zastosowanie do wszystkich spraw dotyczących współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, które mogą toczyć się w związku ze Zjednoczonym Królestwem.

W przypadku braku porozumienia, państwa członkowskie UE-27 mogą zatem – począwszy od dnia wystąpienia: a) zaprzestać kontynuowania toczących się postępowań w ramach współpracy wymiarów sprawiedliwości z udziałem Zjednoczonego Królestwa oraz b) zaprzestać wszczynania nowych postępowań w ramach współpracy wymiarów sprawiedliwości z udziałem Zjednoczonego Królestwa na podstawie prawa Unii.

Kwestia, czy takie toczące się sprawy zostaną wstrzymane czy nie, pozostaje poza zakresem prawa Unii. Zależy to od wewnętrznego porządku prawnego poszczególnych państw członkowskich UE-27, ich przepisów prawa krajowego regulujących współpracę z państwami trzecimi lub wiążących umów międzynarodowych.

Jeżeli możliwa jest kontynuacja na podstawie przepisów prawa krajowego lub na podstawie odpowiedniej konwencji międzynarodowej, prawo Unii nie zabrania państwom członkowskim złożenia dodatkowego wniosku na podstawie odpowiednich przepisów prawa krajowego/międzynarodowej konwencji przed dniem wystąpienia. Takie wnioski musiałyby jednak być uzależnione od wystąpienia Zjednoczonego Królestwa bez porozumienia oraz wykonywane dopiero od dnia wystąpienia.

Odpowiednie instrumenty rezerwowe o zasięgu międzynarodowym (np. konwencje Rady Europy) oraz odpowiednie środki krajowe dopuszczalne w przypadku takich toczących się spraw określono i omówiono podczas konkretnych seminariów technicznych. Państwa członkowskie wprowadziły niezbędne środki w zakresie gotowości, które pozwolą ograniczyć wszelki ujemny wpływ na bezpieczeństwo publiczne, jaki wystąpienie Zjednoczonego Królestwa bez porozumienia mogłoby mieć w związku z takimi toczącymi się sprawami.

Państwa członkowskie wezwano również do przeanalizowania, w ramach planowania awaryjnego, czy powinny ratyfikować niektóre konwencje i protokoły Rady Europy, aby umożliwić skuteczniejszą współpracę ze Zjednoczonym Królestwem. Nie przywraca się umów dwustronnych, które ewentualnie obowiązywały między państwami członkowskimi i Zjednoczonym Królestwem przed wprowadzeniem instrumentów UE.

W celu zapewnienia, aby przejście ze współpracy unijnej na współpracę na podstawie prawa krajowego lub międzynarodowego w trwającej współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych przebiegło jak najsprawniej w okresie bezpośrednio po wystąpieniu i nie naruszało przyszłych kontaktów, właściwe mogą być kontakty dwustronne między odpowiednimi organami państw członkowskich UE-27 i Zjednoczonego Królestwa, wyłącznie do celów operacyjnych związanych z konkretnymi sprawami w toku.

Prawa osób skazanych lub oskarżonych będą gwarantowane na podstawie właściwych instrumentów Rady Europy i europejskiej konwencji praw człowieka, której stroną jest Zjednoczone Królestwo. Natomiast ochrona ofiar przestępstw będzie opierała się na przepisach i praktykach krajowych Zjednoczonego Królestwa. Zjednoczone Królestwo wprowadziło już pakiet praw ofiary, w którym uwzględniono przepisy UE.

4.Informacje dodatkowe

Organy publiczne i zainteresowane strony mogą znaleźć więcej informacji o skutkach nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii dotyczących współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych na następującej stronie internetowej Komisji:

https://ec.europa.eu/info/brexit/brexit-preparedness/preparedness-notices_pl

ZAŁĄCZNIK: Instrumenty rezerwowe określone przez Komisję 16

(1)      Decyzja Rady Europejskiej 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE, Dz.U. L 80 I z 22.3.2019, s. 1.

(2)      Takich jak system informacyjny Schengen (SIS-II), system informacyjny Europolu, EURODAC, ECRIS.

(3)      Takie jak europejski nakaz aresztowania.

(4)      Takich jak Europol, Eurojust i eu-LISA.

(5)      Zestawienie określonych mechanizmów rezerwowych znajduje się w załączniku I.

(6)      Niektóre instrumenty dorobku w zakresie współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości obowiązują także państwa stowarzyszone w ramach Schengen, tj. Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria – w zakresie, w jakim instrumenty te stanowią część dorobku Schengen. W związku z tym na potrzeby niniejszego komunikatu pojęcie „27 państw członkowskich UE” należy rozumieć jako obejmujące również państwa stowarzyszone w ramach Schengen w odniesieniu do instrumentów, które są dla nich wiążące.

(7)      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1.

(8)      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW, Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89.

(9)      Noty to międzynarodowe wnioski o współpracę lub wpisy umożliwiające policji centralną wymianę krytycznych informacji związanych z przestępstwami ze wszystkimi innymi państwami będącymi członkami Interpolu. Dyfuzje to narzędzia mniej formalne, które pozwalają państwom będącym członkami Interpolu na bezpośrednie wnioskowanie o pomoc wszystkich lub niektórych państw będących członkami Interpolu.

(10)      Pismo brytyjskiego ministra spraw wewnętrznych i członka parlamentu, Sajida Javida, do ministrów spraw wewnętrznych i sprawiedliwości państw członkowskich UE-27 z dnia 15 lutego 2019 r.

(11)      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW, Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53.

(12)      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) oraz zastąpienia i uchylenia decyzji Rady 2002/187/WSiSW, Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 138.

(13)      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), zmiany rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1077/2011, Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 99.

(14)      Zob. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW, Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53.

(15)      W wyraźnie określonych przypadkach oraz z zastrzeżeniem obowiązujących warunków i zabezpieczeń w rozporządzeniu ustanawiającym Europolu dopuszcza się, w indywidualnych przypadkach, przekazywanie danych osobowych państwom trzecim, z którymi nie zawarto umowy o współpracy. W rozporządzeniu ustanawiającym dopuszcza się również tymczasowy zestaw transferów danych, o ile spełnione zostaną odpowiednie warunki i zapewnione odpowiednie zabezpieczenia, które obejmują udzielenie zgody przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

(16)      Wszystkie określone rozwiązania rezerwowe należy stosować przy pełnym poszanowaniu obowiązujących unijnych przepisów dotyczących ochrony danych.

(17)      Rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4. Rozporządzenie (WE) nr 1986/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dostępu służb odpowiedzialnych w państwach członkowskich za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów do Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 1. Decyzja Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.

(18)      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), zastępujące i uchylające decyzje Rady 2009/371/WSiSW, 2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW, Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53.

(19)      Decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1–11; decyzja Rady 2008/616/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 12.

(20)      Decyzja ramowa Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 89.

(21)      Decyzja Rady 2007/845/WSiSW z dnia 6 grudnia 2007 r. dotycząca współpracy pomiędzy biurami ds. odzyskiwania mienia w państwach członkowskich w dziedzinie wykrywania i identyfikacji korzyści pochodzących z przestępstwa lub innego mienia związanego z przestępstwem, Dz.U. L 332 z 18.12.2007, s. 103.

(22)      Wspólne działanie 98/700/WSiSW z dnia 3 grudnia 1998 r. przyjęte przez Radę na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczące ustanowienia Europejskiego Systemu Archiwizacji Obrazu (FADO), Dz.U. L 333 z 9.12.1998, s. 4.

(23)      Decyzja Rady 2002/348/WSiSW z dnia 25 kwietnia 2002 r. dotycząca bezpieczeństwa w związku z meczami piłki nożnej o charakterze międzynarodowym, Dz.U. L 121 z 8.5.2002, s. 1.

(24)      AT, BE, BG, HR, CY, CZ, DK, EE, FI, DE, EL, HU, IE, IT, LV, LT, LU, NL, RO, SK, SI, ES i SE nie dokonały ratyfikacji. UK nie dokonało ratyfikacji.

(25)      Rezolucja Rady w sprawie wzoru umowy o powołaniu wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego (zespołu JIT), Dz.U. C 18 z 19.1.2017, s. 1.

(26)      Konwencja, ustanowiona przez Radę zgodnie z artykułem 34 Traktatu o Unii Europejskiej, o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej – oświadczenie Rady w sprawie art. 10 ust. 9 – oświadczenie Zjednoczonego Królestwa w sprawie art. 20, Dz.U. C 197 z 12.7.2000, s. 3–23; Akt Rady z dnia 29 maja 2000 r. ustanawiający, zgodnie z artykułem 34 Traktatu o Unii Europejskiej, Konwencję o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, Dz.U. C 197 z 12.7.2000, s. 1.

(27)      Wspólne działanie 97/827/WSiSW z dnia 5 grudnia 1997 r. przyjęte przez Radę na podstawie art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, ustanawiające mechanizm oceny zastosowania i wdrażania na poziomie krajowym międzynarodowych przedsięwzięć w zakresie walki ze zorganizowaną przestępczością, Dz.U. L 344 z 15.12.1997, s. 7.

(28)      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości, Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1.

(29)      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/40/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. dotycząca ataków na systemy informatyczne i zastępująca decyzję ramową Rady 2005/222/WSiSW, Dz.U. L 218 z 14.8.2013, s. 8.

(30)      IE i SE nie dokonały ratyfikacji.

(31)      AT, BE, BG, EE, HU, IE, IT, MT i SE nie dokonały ratyfikacji. UK nie dokonało ratyfikacji.

(32)      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępująca decyzję ramową Rady 2004/68/WSiSW, Dz.U. L 335 z 17.12.2011, s. 1.

(33)      Decyzja Rady z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie zwalczania pornografii dziecięcej w internecie, Dz.U. L 138 z 9.6.2000, s. 1.

(34)      IE nie dokonała ratyfikacji.

(35)      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar, zastępująca decyzję ramową Rady 2002/629/WSiSW, Dz.U. L 101 z 15.4.2011, s. 1.

(36)      Ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie.

(37)      Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi – oświadczenia niektórych państw członkowskich w sprawie przyjęcia decyzji ramowej, Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1.

(38)      Ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie i UK.

(39)

     UK i AT, FI, FR, DE, EL, IE i IT nie dokonały ratyfikacji.

(40)

     FR, EL, IE i LU nie dokonały ratyfikacji.

(41)      BE, BG, CZ, HR, EE, EL, IE, FI, FR, HU, IT, LU, MT, PL, PT, SE i SK nie dokonały ratyfikacji.

(42)      Ratyfikowany jedynie przez UK oraz LV, AT i SI.

(43)      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2014/41/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie europejskiego nakazu dochodzeniowego w sprawach karnych, Dz.U. L 130 z 1.5.2014, s. 1.

(44)      Ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie i UK.

(45)      Ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie i UK.

(46)      EL, IT i LU nie dokonały ratyfikacji.

(47)      IE i SE nie dokonały ratyfikacji.

(48)      Decyzja ramowa Rady 2006/783/WSiSW z dnia 6 października 2006 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do nakazów konfiskaty, Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 59–78; Decyzja ramowa Rady 2003/577/WSiSW z dnia 22 lipca 2003 r. w sprawie wykonania w Unii Europejskiej postanowień o zabezpieczeniu mienia i środków dowodowych, Dz.U. L 196 z 2.8.2003, s. 45–55.

(49)      Wszystkie państwa członkowskie i UK dokonały ratyfikacji.

(50)      AT, CZ, EE, FI, IE, LT i LU nie dokonały ratyfikacji.

(51)      Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności – w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej (Dz.U. L 327 z 5.12.2008, s. 27).

(52)      Wszystkie państwa członkowskie i UK dokonały ratyfikacji.

(53)      IT, PT i SK nie dokonały ratyfikacji.

(54)      Żadne państwo członkowskie ani UK nie dokonały ratyfikacji.

(55)      Decyzja ramowa Rady 2008/675/WSiSW z dnia 24 lipca 2008 r. w sprawie uwzględniania w nowym postępowaniu karnym wyroków skazujących zapadłych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, Dz.U. L 220 z 15.8.2008, s. 32.

(56)      Decyzja ramowa Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania do kar o charakterze pieniężnym, Dz.U. L 76 z 22.3.2005, s. 16.

(57)      UK i HR, CZ, FI, FR, DE, EL, HU, IE, IT, LU, MT, PL, PT i SK nie dokonały ratyfikacji.

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 10.4.2019

COM(2019) 195 final

ZAŁĄCZNIK

do

KOMUNIKATU KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ, RADY, EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO, KOMITETU REGIONÓW I EUROPEJSKIEGO BANKU INWESTYCYJNEGO

Przeciwdziałanie skutkom wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy

Produkty lecznicze i wyroby medyczne:
Skoordynowane podejście w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez porozumienia

1.Wprowadzenie

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii. Komisja niezmiennie uważa, że optymalnym rozwiązaniem byłoby uporządkowane wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii na podstawie umowy o wystąpieniu, która została wynegocjowana przez rząd Zjednoczonego Królestwa i którą Rada Europejska (art. 50) zatwierdziła w dniu 25 listopada 2018 r. Komisja nadal koncentruje swoje wysiłki na osiągnięciu tego celu. Na dwa dni przed terminem przesuniętym przez Radę Europejską 1 na dzień 12 kwietnia 2019 r. prawdopodobieństwo nieuporządkowanego wystąpienia znacznie się jednak zwiększyło. 

2.Gotowość w sektorze medycznym

Od początku sektor medyczny jest priorytetem prac przygotowawczych Komisji Europejskiej. Pełna zgodność produktów leczniczych stosowanych u ludzi, weterynaryjnych produktów leczniczych oraz wyrobów medycznych z prawodawstwem UE ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjentów i zapewnienia stałej dostępności w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa bez umowy o wystąpieniu.

Już w maju 2017 r. przy okazji wydawania pierwszego zawiadomienia o produktach leczniczych 2 Komisja wezwała zainteresowane strony do przygotowania się na ewentualność braku porozumienia. Od tego czasu wydano i regularnie aktualizowano szereg zawiadomień oraz dokumentów zawierających pytania i odpowiedzi dotyczące produktów leczniczych i wyrobów medycznych 3 . W zawiadomieniach tych zwrócono się do odpowiednich zainteresowanych stron o przygotowanie się na ewentualność wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE bez umowy i wskazanie wszystkich wymaganych działań.

Podmioty gospodarcze są odpowiedzialne za podjęcie niezbędnych kroków w celu zapewnienia ciągłej zgodności z prawodawstwem UE, w tym w odniesieniu do wymogów dotyczących lokalizacji w UE niektórych funkcji (np. posiadaczy pozwoleń na dopuszczenie do obrotu w przypadku produktów leczniczych lub upoważnionych przedstawicieli w przypadku wyrobów medycznych) i działań (np. miejsc zwolnienia serii), jak również za zastąpienie w procesie uzyskiwania pozwolenia na wprowadzanie produktów na rynek UE właściwych organów Zjednoczonego Królestwa i jednostek notyfikowanych w Zjednoczonym Królestwie właściwymi organami w UE-27 i jednostkami notyfikowanymi w UE 27.

Komisja, Europejska Agencja Leków (EMA) i 27 państw członkowskich UE przekazały funkcję państwa członkowskiego pełniącego rolę sprawozdawcy – sprawowaną dotychczas przez Zjednoczone Królestwo – jednemu z 27 państw członkowskich UE oraz, w stosownych przypadkach, ułatwiły przekazanie roli państwa członkowskiego odniesienia. Ponadto Komisja wydała wytyczne 4 dla państw członkowskich UE-27 w celu rozwiązania sytuacji, w których terminowa zmiana miejsca kontroli partii ze Zjednoczonego Królestwa na UE-27 nie jest możliwa. W szczególności właściwe organy mogą – w należycie uzasadnionych przypadkach – stosować istniejące wyłączenie przewidziane w dyrektywach dotyczących produktów leczniczych stosowanych u ludzi 5 i weterynaryjnych produktów leczniczych 6 , aby przez ograniczony czas umożliwić posiadaczom pozwolenia na dopuszczenie do obrotu poleganie na kontrolach jakości przeprowadzanych w Zjednoczonym Królestwie.

W przypadku wyrobów medycznych Komisja i państwa członkowskie ściśle monitorują stałe postępy w przenoszeniu certyfikatów z jednostek notyfikowanych w Zjednoczonym Królestwie na jednostki notyfikowane w UE-27 (tj. upoważnione podmioty wyznaczone przez właściwe organy państw członkowskich do wykonywania zadań związanych z oceną zgodności w ramach unijnego prawodawstwa dotyczącego produktów). Ani Komisja, ani państwa członkowskie nie są częścią tego procesu. Jeśli przeniesienie w odniesieniu do kluczowych wyrobów medycznych nie może zostać zakończone przed dniem wystąpienia, Komisja wydała wytyczne dla 27 państw członkowskich UE dotyczące istniejących krajowych odstępstw przewidzianych w dyrektywie w sprawie wyrobów medycznych 7 i dyrektywie w sprawie wyrobów medycznych używanych do diagnozy in vitro 8 . Odstępstwa te mogą w należycie uzasadnionych przypadkach umożliwić państwom członkowskim upoważnienie Zjednoczonego Królestwa do wprowadzania do obrotu produktów na terytorium danego państwa członkowskiego przez określony czas.

Oczekuje się, że działania przygotowawcze i możliwe stosowanie wyżej wymienionych zwolnień i odstępstw znacznie ograniczą ryzyko wystąpienia niedoborów produktów leczniczych i kluczowych wyrobów medycznych w przypadku braku porozumienia. Z tego powodu w odniesieniu do produktów leczniczych lub wyrobów medycznych nie stwierdzono potrzeby podejmowania działania awaryjnego na szczeblu UE.

3.Pozostałe kwestie w sektorze medycznym

W oparciu o dostępne informacje większość produktów leczniczych, których dotyczy wystąpienie Zjednoczonego Królestwa, powinna być w dniu wystąpienia zgodna z prawodawstwem UE. Jest jednak możliwe, że – pomimo dołożenia wszelkich starań – niektóre produkty lecznicze i wyroby medyczne nie będą zgodne w terminie i w związku z tym, jeżeli podmioty gospodarcze nie podejmą szybkich działań w celu zaradzenia tej sytuacji, może wystąpić ryzyko niedoborów. Komisja i państwa członkowskie będą nadal ściśle monitorować postępy w realizacji działań w zakresie gotowości i udzielać wsparcia zainteresowanym stronom.

4.Skoordynowane działania w zakresie zarządzania niedoborami

Aby zapewnić skoordynowane podejście do ewentualnych niedoborów produktów leczniczych w ramach unijnej sieci regulacyjnej w zakresie produktów leczniczych 9 , EMA wraz z krajowymi organami regulacyjnymi ds. leków oraz Komisją będą korzystać z doświadczeń w zakresie reagowania na nieprzewidziane sytuacje, takie jak incydenty związane z bezpieczeństwem lub niedobory. Obejmuje to koordynację między kluczowymi decydentami w ramach krajowych organów regulacyjnych, EMA i Komisji w celu monitorowania sytuacji, rozwiązywania problemów i odpowiedniego informowania pacjentów i lekarzy. Struktura ta opiera się na istniejących strategiach przeciwdziałania takim incydentom i niedoborom w ramach opracowanego przez sieć planu zarządzania incydentami 10 oraz grupy zadaniowej ds. dostępności dopuszczonych leków stosowanych u ludzi i zwierząt (TF AMM), składającej się z szefów agencji leków (HMA) i EMA 11 ; podejmowane działania mogą jednak również uwzględniać specyfikę wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE 12 .

W dziedzinie wyrobów medycznych Komisja ściśle współpracuje z państwami członkowskimi UE-27 w ramach Grupy Koordynacyjnej ds. Wyrobów Medycznych (MDCG) i sieci organów właściwych ds. wyrobów medycznych (CAMD) w celu monitorowania postępów w przenoszeniu certyfikatów i identyfikowania kluczowych urządzeń medycznych, które mogą być narażone na niedobory. Komisja będzie w szczególności koordynować przejrzyste i spójne stosowanie odstępstw krajowych przez państwa członkowskie w całej UE, aby uniknąć rozdrobnienia jednolitego rynku.

5.Informacje dodatkowe

Organy publiczne i zainteresowane strony mogą znaleźć więcej informacji o skutkach nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii dotyczących produktów leczniczych i wyrobów medycznych na następujących stronach internetowych Komisji i EMA:

https://ec.europa.eu/info/brexit/brexit-preparedness/preparedness-notices_pl  

https://www.ema.europa.eu/en/about-us/united-kingdoms-withdrawal-european-union-brexit  

(1)      Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 80I z 22.3.2019, s. 1).

(2)       https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/file_import/medicinal_products_for_human_use-veterinary_medicinal_products_pl_0.pdf  

(3)     https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/file_import/medicinal_products_for_human_and_veterinary_use-qa_pl_0.pdf
https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/file_import/industrial_products_pl_1.pdf  
https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/industrial-products-qanda_pl.pdf  

(4)   https://ec.europa.eu/health/sites/health/files/files/documents/brexit_batchtesting_medicinalproducts_en.pdf

(5)      Art. 20 lit. b) dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67).

(6)      Art. 24 lit. b) dyrektywy 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 1).

(7)      Art. 9 ust. 9 dyrektywy Rady 90/385/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do wyrobów medycznych aktywnego osadzania (Dz.U. L 189 z 20.7.1990, s. 17) oraz art. 11 ust. 13 dyrektywy Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącej wyrobów medycznych (Dz.U. L 169 z 12.7.1993, s. 1).

(8)      Art. 9 ust. 12 dyrektywy 98/79/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 1998 r. w sprawie wyrobów medycznych używanych do diagnozy in vitro (Dz.U. L 331 z 7.12.1998, s. 1).

(9)      Sieć ta obejmuje Komisję Europejską (KE), właściwe organy krajowe w państwach członkowskich oraz Europejską Agencję Leków (EMA).

(10)       https://www.ema.europa.eu/en/human-regulatory/post-authorisation/pharmacovigilance/incident-management-plan  

(11)       www.hma.eu/522.html  

(12)      Ponadto w odniesieniu do izotopów promieniotwórczych europejskie obserwatorium dostaw izotopów promieniotwórczych do celów medycznych monitoruje wpływ wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE.

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 10.4.2019

COM(2019) 195 final

ZAŁĄCZNIK

do

KOMUNIKATU KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ, RADY, EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO, KOMITETU REGIONÓW I EUROPEJSKIEGO BANKU INWESTYCYJNEGO

Przeciwdziałanie skutkom wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy: skoordynowane podejście Unii

Działalność połowowa:
Skoordynowane podejście w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez porozumienia

1.Wprowadzenie

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii. Komisja niezmiennie uważa, że optymalnym rozwiązaniem byłoby uporządkowane wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii na podstawie umowy o wystąpieniu, która została wynegocjowana przez rząd Zjednoczonego Królestwa i którą Rada Europejska (art. 50) zatwierdziła w dniu 25 listopada 2018 r. Komisja nadal koncentruje swoje wysiłki na osiągnięciu tego celu. Na dwa dni przed terminem przesuniętym przez Radę Europejską 1 na dzień 12 kwietnia 2019 r. prawdopodobieństwo nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii znacznie się jednak zwiększyło. 

2.Przygotowania na różne ewentualności w sektorze gospodarki rybnej

W przypadku wystąpienia z UE bez porozumienia dostęp do wód Zjednoczonego Królestwa będzie regulowany przepisami Zjednoczonego Królestwa zgodnie z prawem międzynarodowym.

Unia Europejska jest gotowa do końca 2019 r. nadal zapewniać statkom Zjednoczonego Królestwa dostęp do wód UE, o ile Zjednoczone Królestwo umożliwi statkom UE dostęp do swoich wód. Jako środek awaryjny Unia Europejska przyjęła niezbędną podstawę prawną, aby upoważnić statki UE i Zjednoczonego Królestwa do dalszego prowadzenia połowów na wodach każdej ze stron do dnia 31 grudnia 2019 r., z poszanowaniem warunków określonych w rozporządzeniach w sprawie uprawnień do połowów na 2019 r. 2 , uzgodnionych, gdy Zjednoczone Królestwo było jeszcze państwem członkowskim.

Jeżeli Zjednoczone Królestwo umożliwi statkom UE dalszy dostęp do swoich wód, Komisja będzie ściśle współpracować z państwami członkowskimi, aby zminimalizować wszelkie ewentualne zakłócenia, które mogą być spowodowane koniecznością otrzymania upoważnień do prowadzenia działalności połowowej w wodach Zjednoczonego Królestwa przez statki UE. W celu wdrożenia tego środka awaryjnego Komisja i państwa członkowskie podjęły niezbędne kroki, aby móc przekazać wykazy statków, które ubiegają się o upoważnienie do prowadzenia połowów w wodach Zjednoczonego Królestwa, gdy tylko Zjednoczone Królestwo stanie się państwem trzecim.

Ogólnym celem pozostaje kontynuowanie działalności połowowej w możliwie największym stopniu. Unia podjęła jednak działania przygotowawcze na wypadek sytuacji, w której Zjednoczone Królestwo podjęłoby decyzję o odmowie dostępu dla statków UE do wód Zjednoczonego Królestwa. Unia dostosowała istniejący instrument prawny, aby umożliwić państwom członkowskim przyznawanie rekompensat finansowych rybakom, którzy są w znacznym stopniu uzależnieni od dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa i którzy muszą tymczasowo wstrzymać tę działalność z powodu braku takiego dostępu 3 . Taka rekompensata z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej stanowi środek dodatkowy w stosunku do innych środków dostępnych w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), które mogą być wykorzystane do złagodzenia niekorzystnych skutków gospodarczych spowodowanych wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii.

3.Pozostałe kwestie związane z prowadzeniem działalności połowowej

Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE bez porozumienia może mieć niekorzystny wpływ na sektor gospodarki rybnej, jeżeli statki UE nie będą już miały dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa. Skutki nieuporządkowanego brexitu muszą być przedmiotem ciągłych, szczegółowych i systematycznych analiz Komisji, państw członkowskich i Europejskiej Agencji Kontroli Rybołówstwa (EFCA), aby umożliwić szybką, skoordynowaną reakcję.

Utrata dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa może zwiększyć presję na stada w wodach UE, a to może mieć poważne skutki społeczno-gospodarcze w przypadku tych statków UE, które są bardzo uzależnione od dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa, jak również w przypadku tych statków, których tradycyjne łowiska w UE będą bardziej eksploatowane w wyniku przemieszczenia nakładu połowowego. Zgodnie z zasadą równego dostępu istotna jest koordynacja działań państw członkowskich UE-27 i ich flot.

Całkowite lub częściowe przemieszczenie w obrębie wód UE działalności połowowej, którą statki UE-27 prowadzą obecnie na wodach Zjednoczonego Królestwa, mogłoby doprowadzić do poważnych problemów: (i) istnieje ryzyko, że wynikająca z tego większa presja połowowa na wodach UE mogłaby nieodwracalnie zubożyć zasoby morskie wskutek uszczuplenia stad ryb i degradacji ekosystemu; oraz (ii) istnieje ryzyko, że z powodu „przepełnienia” będzie dochodzić do sporów między różnymi flotami i statkami, które prowadzą działalność na łowiskach UE.

Nieskoordynowane podejście państw członkowskich wiązałoby się z ryzykiem zakłócenia wspólnej polityki rybołówstwa i równych warunków działania rybaków w UE.

4.Skoordynowane działania

Skutkami wystąpienia Zjednoczonego Królestwa bez porozumienia należy zarządzać zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim. Z poszanowaniem odpowiednich kompetencji wynikających z Traktatów Komisja jest gotowa odgrywać rolę koordynatora.

Zasady i działania zaproponowane poniżej mają na celu wspieranie państw członkowskich UE-27 w zorganizowanym i skoordynowanym stosowaniem środków łagodzących niekorzystne skutki, które mają pomóc rybakom, jeżeli po dniu wystąpienia statki UE nie będą już miały dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa.

Główne cele koordynacji są następujące:

·zminimalizowanie zakłóceń i utrzymanie działalności połowowej flot UE w jak największym stopniu, biorąc pod uwagę skumulowane skutki takiego przemieszczenia działalności połowowej; oraz

·zapewnienie proporcjonalnego i równego skoordynowanego stosowania środków łagodzących niekorzystne skutki w przypadkach, gdy przemieszczenie nie jest możliwe lub pożądane.

Główne zasady przewodnie:

Komisja jest gotowa do współpracy z zainteresowanymi państwami członkowskimi na podstawie następujących zasad przewodnich:

·przy ocenie przemieszczenia działalności połowowej należy wziąć pod uwagę jego skumulowane skutki;

·środki łagodzące niekorzystne skutki muszą dotyczyć flot i stad dotkniętych skutkami utraty dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa; oraz

·skoordynowane podejście w żadnym wypadku nie będzie przesądzać o stanowisku negocjacyjnym UE w sprawie przyszłych stosunków ze Zjednoczonym Królestwem. .

4.1.Zalecane działania

4.1.1.Określenie przemieszczenia działalności połowowej i zarządzanie nim

Oprócz stosowania środków przewidzianych w rozporządzeniu w sprawie kontroli 4 i rozporządzeniu Rady w sprawie EFCA 5 Komisja będzie współpracować z zainteresowanymi państwami członkowskimi, aby uzgodnić dobrowolne ramy wzmożonego monitorowania zmian w działalności połowowej na wodach UE.

Na podstawie dogłębnej analizy obecnych modeli połowów, której podjęła się Komisja i zainteresowane państwa członkowskie, opracowanej z wykorzystaniem danych od państw członkowskich, Komisja jest gotowa do współpracy z zainteresowanymi państwami członkowskimi w celu określenia odpowiednich kryteriów w ramach istniejących ram, aby ocenić rentowność i skalę potencjalnych przemieszczeń działalności połowowej.

Kryteria te powinny obejmować ewentualne wykorzystanie obecnych połowów Zjednoczonego Królestwa z wód UE-27, biologiczny potencjał stad do sprostania zwiększonej presji połowowej w wodach UE-27, możliwe alternatywy dla rozłożenia presji połowowej, wykorzystanie kwoty połowowej oraz wpływ gospodarczy na odnośne statki.

4.1.2.Skoordynowane stosowanie środków łagodzących niekorzystne skutki, w tym rekompensaty z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej

W przypadkach gdy przemieszczanie działalności połowowej nie jest możliwe lub pożądane, po przeprowadzeniu analizy, o której mowa wyżej, uzasadniony jest wybór odpowiedniego narzędzia(-i) ograniczania niekorzystnych skutków. Łagodzenie niekorzystnych skutków może przybierać różne formy. Zgodnie z odpowiednimi kompetencjami instytucjonalnymi Komisja jest gotowa, by wraz z zainteresowanymi państwami członkowskimi koordynować określenie odpowiednich instrumentów, jak również warunków korzystania z takich instrumentów, w stosownych przypadkach.

Możliwe narzędzia ograniczania niekorzystnych skutków obejmują środki w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (m.in. na podstawie art. 9 i 10 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w sprawie planów wieloletnich, art. 12 w sprawie środków Komisji na wypadek poważnego zagrożenia dla ochrony żywych zasobów morza, art. 13 w sprawie środków nadzwyczajnych państwa członkowskiego, art. 16 w sprawie ustalania uprawnień do połowów i wymiany uprawnień do połowów) oraz na podstawie rozporządzenia (UE) nr 508/2014 w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego.

Narzędzia mogą być łączone, jeżeli zostanie to uznane za konieczne.

Komisja będzie współpracować z zainteresowanymi państwami członkowskimi w celu sformułowania wspólnego podejścia do zarządzania działalnością połowową, w tym możliwego zastosowania rekompensaty z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej jako narzędzia, które ma na celu wsparcie rybaków w odniesieniu do utraconych możliwości połowów.

Rozporządzenie (UE) 2019/497 zezwala na zastosowanie tymczasowego zaprzestania działalności połowowej w celu zrekompensowania strat spowodowanych utratą dostępu do wód Zjednoczonego Królestwa. Korzystając z możliwości dopuszczonych na mocy rozporządzenia w sprawie EFMR, zachęca się państwa członkowskie do przedkładania Komisji szczegółowych planów dotyczących (możliwości) zastosowania tymczasowego zaprzestania działalności połowowej w okresie do dnia 31 grudnia 2019 r. Na tej podstawie Komisja będzie współpracować z państwami członkowskimi w odniesieniu do stosowania tego narzędzia, aby zapewnić jego sprawiedliwe i proporcjonalne wykorzystanie we wszystkich flotach i w ramach określonych połowów.

5.Wzmocniona współpraca ze wszystkimi zaangażowanymi podmiotami

W celu ułatwienia wyżej wspomnianej koordynacji zachęca się państwa członkowskie do wskazania punktu kontaktowego na potrzeby bezpośredniej komunikacji z Komisją i innymi państwami członkowskimi. Ponadto należy wprowadzić operacyjną sieć korespondentów w celu rozwiązania konkretnych kwestii operacyjnych, które mogą powstać w wyniku nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii.

Skuteczna koordynacja wymaga, aby wszystkie zainteresowane podmioty były zaangażowane i odegrały swoją rolę w niezbędnych działaniach. Zasadnicza jest sprawna koordynacja między organizacjami sektora rybołówstwa, która może znacząco przyczynić się do zapobiegania potencjalnym konfliktom między rybakami. Komisja będzie współpracować z państwami członkowskimi w celu dalszego konsultowania się z organizacjami sektora rybołówstwa i nadal będzie propagować konsultacje między tymi organizacjami.

6.Informacje dodatkowe

Organy publiczne i zainteresowane strony mogą znaleźć więcej informacji o skutkach nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii dotyczących działalności połowowej na następującej stronie internetowej Komisji:

https://ec.europa.eu/info/brexit/brexit-preparedness/preparedness-notices_pl

(1)      Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem w dniu 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 80 z 22.3.2019, s. 1).

(2)      Rozporządzenie Rady (UE) 2019/124 z dnia 30 stycznia 2019 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2019 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb (Dz.U. L 29 z 31.1.2019, s. 1) i rozporządzenie Rady (UE) 2018/2025 z dnia 17 grudnia 2018 r. ustanawiające na lata 2019 i 2020 uprawnienia do połowów dla unijnych statków rybackich dotyczące niektórych stad ryb głębokowodnych (Dz.U. L 325 z 20.12.2018, s. 7).

(3)      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/497 z dnia 25 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 508/2014 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii (Dz.U. L 85 z 27.3.2019, s. 22).

(4)      Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

(5)      Rozporządzenie Rady (WE) nr 768/2005 z dnia 26 kwietnia 2005 r. ustanawiające Wspólnotową Agencję Kontroli Rybołówstwa (Dz.U. L 128 z 21.5.2005, s. 1).

KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 10.4.2019

COM(2019) 195 final

ZAŁĄCZNIK

do

KOMUNIKATU KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ, RADY, EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO, KOMITETU REGIONÓW I EUROPEJSKIEGO BANKU INWESTYCYJNEGO

Przeciwdziałanie skutkom wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez umowy: skoordynowane podejście Unii

Ochrona danych: skoordynowane podejście w przypadku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii bez porozumienia

1.Wprowadzenie

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii. Komisja niezmiennie uważa, że optymalnym rozwiązaniem byłoby uporządkowane wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii na podstawie umowy o wystąpieniu, która została wynegocjowana przez rząd Zjednoczonego Królestwa i którą Rada Europejska (art. 50) zatwierdziła w dniu 25 listopada 2018 r. Komisja nadal koncentruje swoje wysiłki na osiągnięciu tego celu. Na dwa dni przed terminem przesuniętym przez Radę Europejską na dzień 12 kwietnia 2019 r. 1 prawdopodobieństwo nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii znacznie się jednak zwiększyło. 

2.Przekazywanie danych do Zjednoczonego Królestwa w przypadku jego wystąpienia bez odnośnej umowy

Unia dysponuje kompleksowym zestawem zasad regulujących kwestie przekazywania danych osobowych do państw trzecich i w przypadku braku porozumienia to właśnie na ich podstawie dane będą przekazywane do Zjednoczonego Królestwa. Zasady te zostały określone przede wszystkim w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych (RODO) 2 oraz w dyrektywie o ochronie danych w sprawach karnych 3 . Niniejszy dokument dotyczy głównie narzędzi przewidzianych w RODO.

Zdaniem Komisji, co podkreśliła w swoim komunikacie dotyczącym przygotowań do brexitu z dnia 13 listopada 2018 r. , istniejące narzędzia w zakresie wymiany danych są wystarczające, by zaspokoić najpilniejsze potrzeby w zakresie przekazywania danych do Zjednoczonego Królestwa w przypadku braku porozumienia. Narzędzia te są już wykorzystywane na potrzeby przekazywania danych do wszystkich państw na świecie, z wyjątkiem trzynastu państw trzecich lub terytoriów (częściowo) objętych decyzją stwierdzającą odpowiedni stopień ochrony 4 . W związku z powyższym Komisja nie przyjęła środka awaryjnego w tej dziedzinie i na obecnym etapie nie planuje przyjąć decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochrony w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa.

Przepisy rozdziału V RODO przewidują szeroki zakres narzędzi w zakresie przekazywania danych do państw trzecich, zarówno na potrzeby podmiotów prywatnych, jak i organów publicznych. Są to:

·standardowe klauzule umowne: Komisja zatwierdziła trzy zestawy standardowych klauzul umownych, jakie podmioty gospodarcze mogą bezpośrednio wykorzystywać w przypadku przekazywania danych do państwa trzeciego. Wspomniane klauzule można znaleźć na stronie internetowej Komisji 5 ;

·wiążące reguły korporacyjne: prawnie wiążące zasady ochrony danych, zatwierdzone przez właściwy organ ochrony danych, mogą być stosowane w ramach danej grupy przedsiębiorstw;

·kodeksy postępowania i mechanizmy certyfikacji: narzędzia te mogą zapewniać odpowiednie zabezpieczenia w zakresie przekazywania danych osobowych, jeśli zawierają wiążące i możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej zobowiązania danej organizacji w państwie trzecim, m.in. w odniesieniu do praw indywidualnych;

·wyjątki, czyli przewidziane w prawie okoliczności uzasadniające przekazanie danych, np. zgoda podmiotu danych, wykonanie umowy, realizacja roszczeń prawnych lub ważne przesłanki interesu publicznego (więcej informacji na temat wyjątków przedstawiono w sekcji 3).

Dalsze informacje na ten temat można znaleźć w zawiadomieniu dotyczącym stanu przygotowań do brexitu w dziedzinie ochrony danych 6 oraz w wydanej przez Europejską Radę Ochrony Danych (EROD) nocie informacyjnej w sprawie przekazywania danych na podstawie RODO w przypadku braku porozumienia w sprawie brexitu 7 .

3.Praktyczne działania, jakie powinny podjąć podmioty przekazujące dane (przedsiębiorstwa i organy publiczne), aby zapewnić ciągłą zgodność z przepisami UE

Do celów przekazywania danych do Zjednoczonego Królestwa podmioty przekazujące dane powinny wykorzystywać narzędzia, które są w ich ocenie najbardziej właściwe w danym przypadku.

Zanim przekażą dane do Zjednoczonego Królestwa, powinny:

1.określić, które czynności przetwarzania wiążą się z przekazywaniem danych osobowych do Zjednoczonego Królestwa;

2.ustalić, które narzędzie przekazywania danych jest odpowiednie w danej sytuacji;

3.wdrożyć wybrane narzędzie, aby było ono gotowe do zastosowania od dnia wystąpienia;

4.wskazać w dokumentacji wewnętrznej, że będzie się przekazywać dane osobowe do Zjednoczonego Królestwa; oraz

5.w odpowiednich przypadkach – zaktualizować oświadczenie o polityce ochrony prywatności w celu poinformowania obywateli.

Przekazywanie danych w oparciu o wyjątki

Co się tyczy przekazywania danych do Zjednoczonego Królestwa w oparciu o wyjątki 8 , administrator danych powinien być świadomy, że stanowią one odstępstwo od zasady nakazującej zapewnienie odpowiednich zabezpieczeń. Muszą być zatem interpretowane w sposób zawężający i wiązać się głównie z czynnościami przetwarzania, które są sporadyczne i nie mają charakteru powtarzalnego.

Wyjątki takie obejmują między innymi następujące sytuacje:

·osoba, której dane dotyczą, otrzymawszy wszystkie niezbędne informacje o ryzyku związanym z przekazaniem danych, udzieliła wyraźnej zgody na ich przekazanie;

·przekazanie jest niezbędne do wykonania lub zawarcia umowy między osobą, której dane dotyczą, a administratorem lub umowa taka zawierana jest w interesie tej osoby;

·przekazanie jest niezbędne ze względu na ważne względy interesu publicznego – przykładem takiego przekazania może być międzynarodowa wymiana danych pomiędzy właściwymi służbami odpowiedzialnymi za kwestie zabezpieczenia społecznego 9 ;

·przekazanie jest niezbędne do ochrony ważnych prawnie uzasadnionych interesów organizacji, nad którymi to interesami nie przeważają interesy osoby. W przypadku tego wyjątku organizacja musi zapewnić odpowiednie zabezpieczenia w zakresie ochrony danych osobowych.

Dalsze wskazówki i wyjaśnienia dotyczące wyjątków i sposobów ich stosowania można znaleźć w wytycznych EROD w sprawie wyjątków określonych w art. 49 10 .

Narzędzia, z których mogą korzystać wyłącznie organy i podmioty publiczne

Państwa członkowskie mogą też wykorzystywać niewiążące prawnie porozumienia administracyjne, takie jak protokoły ustaleń 11 . Takie porozumienia administracyjne podlegają zatwierdzeniu przez właściwy krajowy organ ochrony danych po zaopiniowaniu przez Europejską Radę Ochrony Danych.

Na podstawie dyrektywy o ochronie danych w sprawach karnych organy ścigania (np. policja, prokuratura) mogą przekazywać dane osobowe władzom Zjednoczonego Królestwa, jeśli na podstawie własnej oceny okoliczności towarzyszących przekazaniu potwierdzą istnienie odpowiednich zabezpieczeń w zakresie ochrony danych osobowych 12 . Rozporządzenie w sprawie Europolu 13 oraz dyrektywa w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera 14 zawierają szczegółowe przepisy określające zasady, na jakich Europol i właściwe organy państw członkowskich przekazują dane osobowe organom państw trzecich.

Przekazywanie danych do Zjednoczonego Królestwa przez podmioty gospodarcze

Narzędzia, z jakich mogą korzystać prywatne przedsiębiorstwa na potrzeby przekazywania danych do państw trzecich, powinny być dobrze znane podmiotom gospodarczym w państwach członkowskich i w Zjednoczonym Królestwie, ponieważ podmioty te już teraz stosują je do przekazywania danych osobowych do państw trzecich. Informacje na temat takich narzędzi zostały też niedawno przekazane zainteresowanym podmiotom w związku z wejściem w życie w maju 2018 r. nowych przepisów o ochronie danych. Zachęca się jednak państwa członkowskie do zapewnienia, by informacje na temat tych narzędzi trafiły także do przedsiębiorstw niezaznajomionych z problematyką przekazywania danych do państw trzecich, takich jak małe i średnie przedsiębiorstwa, które do tej pory ograniczały swoją działalność do państw członkowskich.

Ciągłe wsparcie dla państw członkowskich

Komisja, a w szczególności Dyrekcja Generalna ds. Sprawiedliwości i Konsumentów, współpracuje z zainteresowanym podmiotami i organami ochrony danych, aby zapewnić optymalne wykorzystanie przewidzianych w RODO narzędzi przekazywania danych. Gotowa jest też wspierać państwa członkowskie w zakresie ich stosowania. W celu ułatwienia stosowania przepisów RODO Komisja powołała ponadto ekspercką grupę zainteresowanych stron, w której skład weszli przedstawiciele przemysłu, społeczeństwa obywatelskiego i środowisk akademickich. Zainteresowane strony mogą również zgłaszać się do krajowych organów ochrony danych w celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat stosowania narzędzi przekazywania danych.

4.Informacje dodatkowe

Organy publiczne i zainteresowane strony mogą znaleźć więcej informacji o skutkach nieuporządkowanego wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii w zakresie ochrony danych osobowych na następującej stronie internetowej Komisji:

https://ec.europa.eu/info/brexit/brexit-preparedness/preparedness-notices_pl

(1)      Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE, Dz.U. L 80I z 22.3.2019, s. 1.

(2)      Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1.

(3)      Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylająca decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW, Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 89.

(4)      Wspomniane państwa i terytoria to: Andora , Argentyna , Kanada (wyłącznie organizacje handlowe), Wyspy Owcze , Guernsey , Izrael , Wyspa Man , Japonia , Jersey , Nowa Zelandia , Szwajcaria , Urugwaj oraz Stany Zjednoczone (wyłącznie współpraca w ramach Tarczy Prywatności ).

(5)        https://ec.europa.eu/info/law/law-topic/data-protection/data-transfers-outside-eu/model-contracts-transfer-personal-data-third-countries_en  

(6)       https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/file_import/data_protection_pl.pdf  

(7)       https://edpb.europa.eu/our-work-tools/our-documents/other/information-note-data-transfers-under-gdpr-event-no-deal-brexit_en  

(8)      Na podstawie art. 49 RODO.

(9)      Motyw 112 RODO.

(10)       https://edpb.europa.eu/our-work-tools/our-documents/nasoki/guidelines-22018-derogations-article-49-under-regulation-2016679_pl  

(11)      Art. 46 ust. 3 lit. b) RODO. Jednym z najnowszych przykładów takiego porozumienia, które otrzymało pozytywną opinię EROD, jest porozumienie administracyjne dotyczące przekazywania danych osobowych między organami nadzoru finansowego z Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) i organami nadzoru finansowego spoza EOG. Tekst tego porozumienia można znaleźć na stronie EROD: https://edpb.europa.eu/our-work-tools/our-documents/other/draft-administrative-arrangement-transfer-personal-data-between_en  

(12)      Art. 37 ust. 1 lit. b) dyrektywy (UE) 2016/680.

(13)      Art. 25 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), Dz.U. L 135 z 24.5.2016, s. 53.

(14)      Art. 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/681 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie wykorzystywania danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i poważnej przestępczości, ich wykrywania, prowadzenia postępowań przygotowawczych w ich sprawie i ich ścigania, Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 132.