This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52017DC0669
REPORT FROM THE COMMISSION TO THE EUROPEAN PARLIAMENT, THE EUROPEAN COUNCIL AND THE COUNCIL Progress report on the European Agenda on Migration
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
COM/2017/0669 final
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia15.11.2017
COM(2017) 669 final
SPRAWOZDANIE KOMISJI
DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY
Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
{SWD(2017) 372 final}
1. WPROWADZENIE
Od czasu przyjęcia Europejskiego programu w zakresie migracji w maju 2015 r. 1 działania UE mające na celu sprostanie wyzwaniom kryzysu uchodźczego i migracyjnego ujęto w ramy gwarantujące spójne podejście. We wrześniu 2017 r., przy okazji przeglądu śródokresowego programu, Komisja dokonała całościowej oceny postępów poczynionych w zakresie reakcji na kryzys i realizacji działań przewidzianych w programie 2 . Podczas posiedzenia w październiku 2017 r. Rada Europejska odnotowała wyniki osiągnięte na wszystkich płaszczyznach oraz wezwała do skonsolidowania podejmowanych prac 3 .
Komisja Europejska kontynuowała prace w odniesieniu do wszystkich poszczególnych części Europejskiego programu w zakresie migracji. Aby monitorować postępy i umożliwić opartą na dowodach ocenę wypełniania zobowiązań podjętych przez instytucje UE i przez państwa członkowskie, w tym zobowiązań ujętych w konkluzjach Rady Europejskiej, Komisja regularnie przedstawia sprawozdania z postępów prac w zakresie realizacji postanowień oświadczenia UE–Turcja, relokacji i przesiedlania, operacyjności Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz z postępów w realizacji działań w ramach partnerstwa w zakresie współpracy z poszczególnymi krajami pochodzenia lub tranzytu 4 .
Każdy z kierunków działań ma wpływ na ogólną skuteczność reakcji UE. Jak zapowiedziano w przeglądzie śródokresowym, niniejsze skonsolidowane sprawozdanie odzwierciedla i wzmacnia kompleksowe podejście dzięki połączeniu poszczególnych obszarów. Uwzględniając informacje zawarte w załącznikach, w sprawozdaniu przedstawiono najistotniejsze zmiany, jakie zaszły od publikacji ostatniego sprawozdania z dnia 6 września 5 , i określono kluczowe działania, które wymagają od stosownych podmiotów przeprowadzenia działań następczych, szczególnie w okresie poprzedzającym kolejne posiedzenie Rady Europejskiej, które odbędzie się w grudniu.
2. SYTUACJA NA GŁÓWNYCH SZLAKACH MIGRACYJNYCH
Szlak wschodniośródziemnomorski
W porównaniu z okresem sprzed rozpoczęcia stosowania oświadczenia UE–Turcja w marcu 2016 r. ruch migracyjny na szlaku wschodniośródziemnomorskim pozostaje ograniczony. jednak od początku lata 2017 r. wzrosła liczba migrantów przybywających na wyspy greckie, co jest zgodne z sezonowymi tendencjami. Od połowy sierpnia nastąpił dalszy wzrost presji migracyjnej, przy średniej liczbie 198 przypadków nielegalnego przekroczenia granicy dziennie we wrześniu i w październiku w porównaniu z 99 przypadkami w tym samym okresie w 2016 r. 6 . Od początku 2017 r. wśród migrantów przybywających na wyspy greckie najwięcej było osób pochodzących z Syrii (39 %), Iraku (17 %), Afganistanu (10 %) i Pakistanu (6 %) 7 .
Pojawiają się również sygnały, że migranci starają się opuścić Turcję innymi szlakami, które nie prowadzą przez Morze Egejskie. Chociaż liczba wykrytych przypadków nielegalnego przekroczenia granicy z Turcji do Bułgarii pozostaje niska, liczba osób nielegalnie przekraczających granicę z Turcji do Grecji drogą lądową wzrosła w ostatnim czasie (średnio 29 wykrytych przypadków dziennie w okresie między dniem 4 września a 9 listopada w porównaniu z 20 przypadkami w ciągu ostatnich sześciu miesięcy). W 2017 r. wśród migrantów przybywających do Grecji kontynentalnej znajdują się jak dotąd osoby z Turcji (37 %), Syrii (27 %), Pakistanu (15 %) i Iraku (12 %). Z drugiej strony wydaje się, że w okresie letnim migranci przestali przedostawać się z Turcji do Rumunii przez Morze Czarne 8 . Zmniejszyła się również liczba migrantów przedostających się z Turcji do Włoch, choć nadal zdarza się to regularnie (dotychczas 3 676 osób w 2017 r.). W 2017 r. zarejestrowano również szereg osób przybywających z Turcji na Cypr (dotychczas 917 osób w 2017 r.).
Szlak zachodniobałkański
Chociaż liczba wykrytych nielegalnych migrantów na punktach wejścia na szlak zachodniobałkański ustabilizowała się na niskim poziomie, niektóre państwa członkowskie na końcu tego szlaku donoszą, że na ich terytorium wciąż dociera znaczna liczba migrantów i osób ubiegających się o azyl. Fakt, że znaczna liczba takich osób nie figuruje w systemie Eurodac, dodatkowo potwierdza wniosek, że wielu nielegalnym migrantom udaje się kontynuować podróż bez wykrycia. Zasadnicze znaczenie dla rozwiązania tego problemu ma współpraca między tymi państwami członkowskimi, Europolem oraz Europejską Agencją Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Konieczna jest stała obserwacja sytuacji, między innymi przez pełne wykorzystanie odbywających się co dwa tygodnie wideokonferencji pod przewodnictwem Komisji.
Szlak środkowośródziemnomorski
Największa liczba osób przedostających się drogą morską nadal korzysta ze szlaku środkowośródziemnomorskiego. W ostatnich miesiącach nastąpiła stabilizacja ogólnej sytuacji migracyjnej, przy spadku liczby osób opuszczających Libię tym szlakiem, notowanym od połowy lipca. Liczba migrantów przekraczających granicę Włoch była wprawdzie zauważalnie wyższa na początku lata, jednak we wrześniu odnotowano stałą tendencję spadkową ogólnej liczby przybywających migrantów. Liczba ta spadła o 30 % w porównaniu z 2016 r., ogólnie pozostaje jednak wysoka i jak dotąd wynosi 114 000 osób w tym roku. Trzy główne narodowości wśród wszystkich przybywających migrantów to: Nigeryjczycy (15 %), Gwinejczycy (8 %), oraz obywatele Wybrzeża Kości Słoniowej (8 %). Ponadto zarejestrowano znaczny wzrost liczby migrantów opuszczających Tunezję w kierunku Włoch – liczba ta wzrosła w 2017 r. siedmiokrotnie w porównaniu z 2016 r., chociaż jest znacznie niższa niż w przypadku Libii 9 . Odpływy migrantów, których krajami pochodzenia są kraje Afryki Zachodniej, z Nigru w kierunku Libii i Europy wciąż podlegają tendencji spadkowej, nadal obserwuje się jednak pewne przesunięcia trasy w kierunku Algierii.
Szacuje się, że dotychczas w 2017 r. liczba osób, które straciły życie, i osób zaginionych wynosi 2 750 w porównaniu z 4 581 osobami w 2016 r. 10 W ramach działań UE wspierających włoską straż przybrzeżną uratowano ponad 285 100 migrantów 11 . Ponadto libijska straż przybrzeżna szacuje, że w tym roku uratowała na libijskich wodach terytorialnych łącznie ponad 18 400 osób (do dnia 6 października), w czym pomógł im zwrot statków po przeszkoleniu członków załogi 12 . Prace Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji i władz Nigru mające na celu prowadzenie misji poszukiwawczo-ratunkowych na pustyni wspiera również fundusz powierniczy UE dla Afryki 13 : w 2017 r. zapewniono bezpieczeństwo ponad 1 100 migrantom porzuconym przez przemytników.
Szlak zachodniośródziemnomorski
W 2017 r. odnotowano tendencję wzrostową w zakresie napływu nielegalnych migrantów na szlaku zachodniośródziemnomorskim i na szlaku atlantyckim, przy całkowitej liczbie osób przekraczających granicę Hiszpanii wynoszącej 22 031, czyli o blisko 94 % więcej niż w tym samym okresie w 2016 r. W 2017 r. – do końca sierpnia trzema głównymi krajami pochodzenia migrantów były: Maroko (21 %), Wybrzeże Kości Słoniowej (18 %) i Gwinea (14 %).
Tendencje w zakresie wniosków o udzielenie azylu
Do końca września 2017 r. w UE i państwach stowarzyszonych złożono 535 609 wniosków o udzielenie azylu, w porównaniu z 1 010 839 wnioskami złożonymi w tym samym okresie w ubiegłym roku 14 . W pierwszej połowie 2017 r. w pierwszej instancji rozpatrzono pozytywnie 275 710 wniosków 15 w porównaniu z 293 315 decyzjami wydanymi w tym samym okresie w ubiegłym roku.
3. WSPARCIE OPERACYJNE ZE STRONY UE NA SZLAKACH
Podstawą wsparcia UE pozostaje funkcjonujące od 2015 r. podejście „hotspot”. Komisja dokonała oceny dotychczasowego funkcjonowania hotspotów w Grecji i we Włoszech w ścisłej współpracy z agencjami oraz zgromadziła najlepsze praktyki dotyczące wdrażania tego podejścia 16 .
Istotne znaczenie dla określania profili ryzyka i walki z siatkami przemytników ma rozmieszczenie zaproszonych funkcjonariuszy Europolu. Funkcjonariusze ci będą nadal prowadzili kontrole bezpieczeństwa drugiej linii w greckich i włoskich hotspotach.
Kolejnym istotnym priorytetem w pracach UE jest skupienie szczególnej uwagi na potrzebach dzieci w procesie migracyjnym 17 . W najlepszych praktykach dotyczących wdrażania podejścia „hotspot” określono szczególne działania, jakie należy podejmować, aby pomagać dzieciom i innym grupom osób wymagających szczególnego traktowania. 11. Europejskie forum na rzecz praw dziecka, które odbyło się w dniach 7–8 listopada, stanowiło okazję do zastanowienia się nad potrzebą znalezienia rozwiązań stanowiących alternatywę dla środków detencyjnych stosowanych względem dzieci w kontekście migracji.
Szlak wschodniośródziemnomorski
Kluczowe znaczenie dla wdrożenia hotspotów w Grecji ma wsparcie udzielane przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu i Europol, jak również rozmieszczenie dwunastu statków na potrzeby operacji morskich. Obecnie trwają prace nad precyzyjniejszym ustaleniem liczby i potrzeb migrantów, w tym na terytorium hotspotów. Przewiduje się, że rząd Grecji zakończy pierwsze podsumowanie tych prac do końca listopada.
Wciąż niewystarczająca jest jednak liczba ośrodków przyjęć w hotspotach, pomimo ustaleń przewidzianych w krajowym programie w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji. Rosnąca presja spowodowana występującą ostatnio wysoką liczbą przybywających migrantów może przyczynić się do powstania dodatkowej presji. Pilną kwestią nadal jest poprawa dostępności 18 i jakości ośrodków przyjęć, w tym przez skuteczniejsze zaspokajanie szczególnych potrzeb grup osób wymagających szczególnego traktowania. Konieczne jest, aby greckie władze podjęły natychmiastowe działania w celu wyeliminowania niedociągnięć w ośrodkach recepcyjnych na wyspach i przygotowania ich do zimy. Komisja jest gotowa, aby udzielić stosownego wsparcia.
UE nadal udziela również znacznego wsparcia finansowego Grecji, która staje przed wyzwaniami, jakie niesie ze sobą kryzys. Dotychczas z instrumentu wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych rozdzielono ponad 440 mln EUR na terytorium UE, aby wesprzeć działania 15 partnerów zaangażowanych w pomoc humanitarną. Dzięki temu instrumentowi możliwe było zapewnienie wystarczającej liczby miejsc przyjęć na kontynencie (ich dostępność ulega zmianie w zależności od potrzeb, osiągając maksymalnie 40 000), jak również przyczynienie się do utworzenia zdolności przyjmowania na wyspach. Bieżącym priorytetem dla greckich władz w ramach tych prac jest przeniesienie jak największej liczby uchodźców z obozów do wynajmowanych miejsc zakwaterowania. Ustanowiono również program wielocelowego wsparcia pieniężnego 19 . Głównym celem programu udostępnienia wynajmowanych miejsc zakwaterowania i wsparcia pieniężnego jest zapewnienie godnych warunków osobom, które tego potrzebują. Na dzień 7 listopada utworzono 19 447 miejsc zakwaterowania. Liczba uchodźców objętych programem zakwaterowania w miastach jest jednak zmienna i obecnie wynosi 15 458 uchodźców. Średnio 32 500 uchodźców miesięcznie otrzymuje wsparcie pieniężne.
Trwają rozmowy z władzami greckimi dotyczące przyjęcia planu finansowego na 2018 r., w którym zostaną określone niezbędne potrzeby, działania i stosowne źródła finansowania. Poczyniono dalsze kroki w celu zapewnienia bardziej stabilnego wsparcia dzięki przejściu z finansowania kryzysowego na korzystanie ze środków pieniężnych przydzielonych Grecji w ramach programów krajowych. Finansowanie w ramach tych programów wykorzystuje się na przykład, aby wspierać świadczenie takich usług jak usługi w zakresie gastronomii, zakwaterowania i sprzątania w hotspotach, a także usługi w schroniskach dla osób małoletnich bez opieki. Już teraz w ramach tych programów finansowane są uzgodnione priorytety, w tym służby przyjmujące na wyspach i schroniska dla osób małoletnich bez opieki. Decydujące znaczenie dla łagodzenia presji miało również wsparcie UE (dotychczas ok. 27 mln EUR) na rzecz programu wspomaganych dobrowolnych powrotów i środków reintegracyjnych realizowanego przez Międzynarodową Organizację ds. Migracji: w 2017 r. w ramach tego programu ponad 4 800 osób powróciło do swojego kraju pochodzenia.
W Grecji zespoły Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu wspierają greckie władze w identyfikowaniu i rejestracji potencjalnych wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz przekazują migrantom informacje na temat systemu ochrony międzynarodowej w Grecji i procedury relokacji. Ponadto eksperci udzielają porad dotyczących oceny narodowości i możliwych kwestii związanych z wykluczeniem oraz przyczyniają się do wykrywania możliwych przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów. Na dzień 9 listopada w ramach Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu rozmieszczono 18 ekspertów z państw członkowskich, którzy mają zapewniać wsparcie w procesie relokacji, oraz jednego eksperta, który ma wspierać grecki departament przyjmowania i identyfikacji. Na dzień 8 listopada Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej rozmieściła 21 ekspertów na granicy między Grecją a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii.
Znaczne wsparcie finansowe przeznaczono również dla Bułgarii z przeznaczeniem na wyzwania migracyjne. Niedawno przedłużono o rok termin wykorzystania dotacji na pomoc doraźną, które przyznano Bułgarii jesienią 2016 r. Pozwoli to na ich pełne wykorzystanie. Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej nadal wspiera Bułgarię w kontroli jej granic lądowych, mając również na celu zapobieganie wtórnym przepływom. Obecnie rozmieszczonych jest 143 funkcjonariuszy, jak również różnego rodzaju wyposażenie. W ramach krajowego programu Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (2014–2020) przydzielono Bułgarii 4,5 mln EUR na pokrycie działań związanych z powrotem, w tym na wspomagane dobrowolne powroty; w ramach wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych 800 osób uzyskało pomoc we wspomaganym dobrowolnym powrocie (do dnia 10 listopada 2017 r.).
Oświadczenie UE–Turcja
Realizacja postanowień oświadczenia UE–Turcja nadal odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu skutecznego i wspólnego rozwiązania problemu migracji w regionie wschodniośródziemnomorskim przez UE i Turcję. Nadal przynosi ona konkretne rezultaty w ograniczaniu nielegalnych i niebezpiecznych przepraw i w ratowaniu życia na Morzu Egejskim. Za pośrednictwem Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji – realizowanego w ramach oświadczenia – udało się zapewnić praktyczne wsparcie dla uchodźców syryjskich i przyjmujących ich społeczności w Turcji oraz zagwarantować przesiedlenie Syryjczyków z Turcji do Europy. Pełna i trwała realizacja postanowień oświadczenia wymaga nieustających wysiłków i woli politycznej wszystkich stron.
Komisja i agencje UE kontynuują działania ukierunkowane na realizację postanowień oświadczenia (zob. załącznik 2), w tym udzielając wsparcie greckim służbom azylowym 20 . Jednakże nadal utrzymują się niedociągnięcia zidentyfikowane w poprzednich sprawozdaniach 21 . Przede wszystkim wciąż bardzo wolne jest tempo realizowanych na podstawie oświadczenia powrotów do Turcji – od marca 2016 r. odbyło się jedynie 1 969 powrotów 22 . z czego zaledwie 439 było skutkiem negatywnego orzeczenia sądowego w drugiej instancji wydanego w sprawie wniosku o udzielenie azylu. Główną część postanowień oświadczenia stanowi zapewnienie skutecznych powrotów po zakończeniu postępowania sądowego, zależy to zatem w dużym stopniu od zasobów przydzielonych na wszystkich istotnych etapach greckiego systemu azylowego. Pomimo orzeczenia greckiej Rady Państwa opublikowanego dnia 22 września 2017 r., w którym oddaliła ona odwołania dwóch Syryjczyków, stwierdzając tym samym, że Turcja jest krajem, do którego migranci mogą bezpiecznie wracać na podstawie oświadczenia, z zastrzeżeniem indywidualnej oceny, liczba decyzji wydawanych przez komitety odwoławcze nie wzrosła znacząco, co skutkuje niską liczbą powrotów, również z powodu licznych późniejszych odwołań administracyjnych. W rezultacie presja wywierana na ośrodki i na działania na wyspach greckich jest wciąż wysoka i nadal rośnie: szacuje się, że na dzień 9 listopada na wyspach przebywa 15 169 migrantów.
Przesiedlenia z Turcji na podstawie oświadczenia; są nadal realizowane. Ważne jest utrzymanie szybkiego tempa w tym obszarze. Od dnia 4 kwietnia 2016 r. przesiedlono z Turcji 11 354 osoby 23 . Jeżeli chodzi o program dobrowolnego przyjmowania ze względów humanitarnych, Komisja i Turcja sfinalizowały obowiązujące procedury działania, które wymagają teraz zatwierdzenia przez państwa członkowskie. Szybkie przyjęcie decyzji o uruchomieniu tych procedur przyczyniłoby się do wdrożenia postanowień oświadczenia i dałoby Syryjczykom bezpieczną i legalną alternatywę wobec nielegalnej migracji do Unii.
Kontynuowany jest dialog operacyjny z tureckimi władzami dotyczący kwestii migracji, a zwłaszcza powrotów i wymiany informacji, a także przesiedlenia. Jeżeli chodzi o wdrażanie planu działania na rzecz liberalizacji reżimu wizowego, Komisja w dalszym ciągu zachęca Turcję do jak najszybszego spełnienia wszystkich jeszcze niespełnionych kryteriów przewidzianych w tym planie.
Innym kluczowym elementem oświadczenia jest wsparcie za pośrednictwem Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji, ukierunkowane na udzielanie bezpośredniego wsparcia na miejscu (zob. załącznik 3). UE jest na dobrej drodze do zakontraktowania pełnej kwoty 3 mld EUR do końca 2017 r. Podpisano już umowy dotyczące 55 projektów na kwotę 1,78 mld EUR 24 . Wszystkie te umowy są już na etapie skutecznego wdrażania. Całkowita wypłacona kwota sięgnęła 908 mln EUR. Obecnie wdrażane są projekty, w rezultacie których blisko pół miliona syryjskich dzieci uzyska dostęp do edukacji, a około dwóch milionów osób uzyska dostęp do opieki zdrowotnej. We wrześniu 2017 r. nastąpił przełomowy moment, gdyż milion uchodźców znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji zaczęło otrzymywać comiesięczne przelewy elektroniczne na pokrycie swoich codziennych potrzeb.
Jordania i Liban
UE zapewnia również wsparcie innym państwom, które w następstwie kryzysu w Syrii zmagają się z presją migracyjną, oraz pomaga w stawianiu czoła ogromnemu wyzwaniu, jakim jest ciągły kryzys uchodźczy. Jordania i Liban wraz ze swoimi społecznościami przyjmującymi nadal zapewniają środki utrzymania uchodźcom . Zarówno Jordania, jak i Liban podjęły ostatnio istotne działania zmierzające do udostępnienia edukacji wszystkim dzieciom będącym uchodźcami. W ramach regionalnego funduszu powierniczego UE w odpowiedzi na kryzys w Syrii przydzielono jak dotąd 290 mln EUR na projekty w Libanie (zakontraktowano 152,3 mln EUR) i 141 mln EUR na projekty w Jordanii (zakontraktowano 96,5 mln EUR). UE będzie nadal nadawać priorytet działaniom służącym zapewnieniu ochrony i pomocy osobom znajdującym się w najtrudniejszej sytuacji. Wciąż będzie konieczne znaczne międzynarodowe wsparcie finansowe.
|
Najważniejsze działania w przyszłości ·Aby poprawa sytuacji na wyspach greckich była możliwa, greckie władze powinny pilnie zwiększyć odsetek powrotów do Turcji osób, które nie są upoważnione do pozostania w Grecji, przy pełnym poszanowaniu prawa unijnego i międzynarodowego. Odnosi się to również do powrotów Syryjczyków w związku z ostatnim orzeczeniem Rady Państwa. ·Poprawa warunków i zdolności przyjmowania na wyspach. ·Szybkie osiągnięcie porozumienia w sprawie programu dobrowolnego przyjmowania ze względów humanitarnych i jego uruchomienie zgodnie z warunkami określonymi w oświadczeniu UE–Turcja. ·Zakończenie do końca roku kontraktowania w związku z pozostałymi programami pomocy humanitarnej w ramach Instrumentu Pomocy dla Uchodźców w Turcji. ·Dalsze monitorowanie tendencji i zwalczanie przemytu ludzi na szlaku zachodniobałkańskim, w tym dzięki współpracy między państwami członkowskimi a odpowiednimi agencjami. ·Dalsze wsparcie ze strony państw członkowskich na rzecz odpowiednich agencji UE oraz zapewnianie zrównoważonego charakteru działań prowadzonych przez agencje. ·Zapewnienie wystarczającego finansowania, aby wspierać Jordanię i Liban w przyjmowaniu znacznej liczby uchodźców, również mając na względzie brukselską konferencję poświęconą kryzysowi w Syrii i regionowi, która ma się odbyć na wiosnę 2018 r. |
Szlak środkowośródziemnomorski
W październikowych konkluzjach Rady Europejskiej 25 podkreślono, że rozwiązanie problemów na szlaku środkowośródziemnomorskim leży we wspólnym interesie, a także wyszczególniono szereg działań priorytetowych. Obejmowały one skuteczne działania w zakresie powrotów, przesiedleń i zapewnienie humanitarnych warunków dla migrantów. UE rozszerzyła działania operacyjne w regionie środkowośródziemnomorskim w celu ratowania życia, zwalczania przemytu ludzi oraz wspierania ochrony, stabilizacji sytuacji społeczności i budowania zdolności w ścisłej współpracy z włoskimi władzami 26 . W ramach północnoafrykańskiego segmentu funduszu powierniczego UE dla Afryki zainwestowano całą dostępną kwotę w wysokości 264,58 mln EUR, z czego 131,1 mln EUR zakontraktowano, a 57 mln EUR wypłacono (na 11 programów).
We Włoszech Komisja pracuje nad nowymi sposobami zapewniania wsparcia zgodnie z planem działania z dnia 4 lipca 27 i z wymianą pism między przewodniczącym Junckerem a premierem Gentilonim w sierpniu 2017 r. W ramach działania krótkoterminowego Komisja niezwłocznie wyraziła swoją gotowość do uruchomienia środków finansowych w wysokości do 35 mln EUR jako pomoc doraźną w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Granice) przeznaczoną na wsparcie szeregu działań priorytetowych określonych przez włoskie ministerstwo spraw wewnętrznych, ukierunkowanych na hotspoty i zwiększenie wydajności procedur oraz zaspokojenie potrzeby osób przybywających do tego kraju 28 . W razie potrzeby Komisja jest, w ramach następnego kroku, gotowa uruchomić kolejne środki w kwocie do 100 mln EUR na wsparcie kryzysowe w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji. Powinno to pomóc Włochom w poczynieniu dalszych postępów w zakresie wewnętrznych aspektów planu działania, m.in. w przyspieszeniu procedur azylowych i procedur powrotu oraz w znacznym zwiększeniu zdolności detencyjnych.
Dnia 30 września 2017 r. otwarto piąty hotspot („Centrum pomocy, wsparcia i identyfikacji”) w Mesynie udostępniający 250 miejsc, niemniej ogólna zdolność przyjmowania w hotspotach jest wciąż zbyt ograniczona 29 . Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu jest obecny we Włoszech w ponad 45 miejscach na obszarze hotspotów i poza nimi. Eksperci prowadzą działania informacyjne i udzielają wsparcia w odniesieniu do rejestracji wnioskodawców występujących o ochronę międzynarodową, mając na uwadze procedurę relokacji. Dnia 9 listopada Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu rozmieścił we Włoszech 53 ekspertów z państw członkowskich, 55 mediatorów kulturowych i 18 członków personelu agencji.
Kontynuowane są operacje nadzoru morskiego. Obecnie rozlokowano osiem jednostek zasobów na potrzeby wspólnej operacji „Tryton” i pięć jednostek morskich na potrzeby operacji Sophia. W rezultacie tych działań zatrzymano 119 osób podejrzanych o przemyt i handel ludźmi oraz wycofano z obiegu ponad 497 zasobów.
UE wciąż dokłada szczególnych starań, aby wspierać libijską straż przybrzeżną. Na morzu i w ośrodkach państw członkowskich zakończył się właśnie cykl szkoleń wstępnych w ramach operacji Sophia, w którym wzięło udział łącznie 142 osób, w tym 39 członków załogi łodzi patrolowych, i w ramach którego przeprowadzono również szkolenie instruktorów 30 . Po przeprowadzeniu starannego procesu weryfikacyjnego 66 członków libijskiego personelu rozpoczęło niedawno szkolenie w Tarencie. Przewiduje się, że następne moduły odbędą się w nadchodzących tygodniach w Hiszpanii, Grecji i we Włoszech. Główne zmiany, jakie nastąpiły w ostatnim czasie, to zwrot statków straży przybrzeżnej i ustanowienie systemu monitorowania. System monitorowania służy do oceny budowania zdolności i dostosowania wymogów szkoleniowych, wspierania Libijczyków w przejmowaniu odpowiedzialności za ochronę ich wód terytorialnych oraz poprawy ochrony i poszanowania praw człowieka. Wstępne sprawozdanie z działań monitorujących zaplanowano na początek 2018 r. W ramach programu Seahorse ukończono ostatnio najnowsze szkolenie, które koncentrowało się na zwiększeniu zdolności libijskiej straży przybrzeżnej z myślą o długoterminowej pracy nad ustanowieniem śródziemnomorskiej sieci Seahorse.
Inicjatywy podejmowane na morzu nadal przynoszą istotne rezultaty, jednocześnie położono większy nacisk na działania na lądzie, aby poprawić przerażające nierzadko warunki, jakie napotykają migranci w Libii, i zapewnić alternatywne rozwiązania dla migrantów zablokowanych i ofiar handlu ludźmi. W ramach programu o wartości 90 mln EUR przyjętego w kwietniu w ramach funduszu powierniczego rozpoczęto specjalne działania na rzecz ochrony migrantów w Libii. Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców współpracował z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji w celu poprawy wsparcia migrantów w ośrodkach detencyjnych i w punktach zejścia na ląd. Niemal 4 000 migrantów otrzymuje pomoc medyczną i podstawowe wsparcie, usprawniono monitorowanie statusu osób potrzebujących ochrony w ośrodkach detencyjnych. Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców oraz Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji zapewnili również wsparcie ponad 2 000 wysiedlonych rodzin libijskich. W okresie po starciach między zbrojnymi ugrupowaniami w Sabracie udzielono pomocy medycznej i wsparcia ponad 14 000 migrantów w ośrodkach detencyjnych. W ten sposób fundusz powierniczy bezpośrednio przyczynia się do zaspokajania pilnych potrzeb migrantów.
Planowane są prace infrastrukturalne, aby pomóc w utworzeniu miejsc pracy dla Libijczyków i migrantów, udzielane jest również wsparcie na rozwój małych przedsiębiorstw oraz propagowanie bezpieczeństwa i stabilności społeczności. Szczególną uwagę zwraca się również na dzieci, odnawiając szkoły, zapewniając kształcenie pozaformalne dla Libijczyków i migrantów, szkoląc nauczycieli i zapewniając wsparcie na rzecz przejściowych placówek opieki dla dzieci bez opieki i odseparowanych od rodziców. Wspierane będą miejsca przyjazne dzieciom, takie miejsca będą również powstawać, w tym także w ramach istniejących struktur i ośrodków społecznych. W ramach programu prowadzone są również prace w szerszych sektorach gospodarki, począwszy od niewielkich prac infrastrukturalnych i budowania zdolności na szczeblu samorządowym. Wymagające środowisko, jakim jest obecnie Libia, stanowi przeszkodę w szybszym udzielaniu wsparcia przez UE, Komisja aktywnie współpracuje jednak z partnerami na miejscu, aby zminimalizować opóźnienia.
Do końca listopada zostanie do Trypolisu skierowana zostanie pewna liczba personelu w ramach misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zarządzaniu granicami w Libii. Wiosną 2018 r. nastąpi stopniowe wzmocnienie personelu, co umożliwi szerzej zakrojoną, rutynową współpracę z libijskimi władzami odpowiedzialnymi za zarządzanie granicami za ściganie przestępstw i wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych, w tym z policją cywilną i przybrzeżną. Personel misji uczestniczy również w planowaniu misji informacyjnej prowadzonej tej jesieni przez Włochów na południu Libii, w którą są w pełni zaangażowane organy libijskiej straży przybrzeżnej i która koncentruje się na zarządzaniu granicami i na kwestiach migracyjnych.
Rozpoczęto nowe działania na południowej granicy lądowej. Przyjęty w lipcu program na kwotę 46,3 mln EUR zostanie zakontraktowany w listopadzie. Walce z przemytem ludzi towarzyszy zapewnianie alternatywnych – dla przemytu – możliwości gospodarczych. Jest to podstawowy cel komponentu zakładającego stabilizację sytuacji społeczności w ramach przyjętego w kwietniu programu na kwotę 90 mln EUR 31 .
UE nadal aktywnie współpracuje z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji w zakresie ochrony migrantów za pośrednictwem wspólnej inicjatywy dotyczącej ochrony i reintegracji migrantów. Programy te obejmują wsparcie wspomaganych dobrowolnych powrotów oraz pomoc w reintegracji, a dotyczą szlaku śródziemnomorskiego. W 2017 r. udzielono pomocy ponad 10 000 migrantów, którzy utknęli w Libii, aby mogli powrócić do swoich państw pochodzenia, a mianowicie Nigerii, Senegalu, Gwinei, Mali, oraz Gambii. Po uwzględnieniu migrantów, którzy – bez szans na dalszą podróż – znajdują się w Nigrze, Mali i Mauretanii, łączna liczba przekracza 15 000 osób. Ponadto zacieśniono współpracę z państwami sąsiedzkimi Libii, aby pomóc większej liczbie migrantów w powrocie do domu z Libii lub większej liczbie uchodźców w przesiedleniu przez społeczność międzynarodową z pomocą Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców. Delegatury Unii w poszczególnych krajach pochodzenia i tranzytu umożliwiły nawiązanie kontaktów w celu zwiększenia wsparcia konsularnego, ułatwiając w ten sposób większą liczbę powrotów.
UE podtrzymuje zaangażowanie na rzecz przemian politycznych sprzyjających włączeniu społecznemu zgodnie z konkluzjami Rady z lipca 2017 r. 32 Przemiany te stanowią warunek wstępny osiągnięcia jednoznacznych i trwałych wyników w zakresie zarządzania ruchami migracyjnymi w Libii i przez jej terytorium. Będzie to stanowiło wsparcie podejmowanych działań mających na celu ustanowienie stałej obecności UE, do czego wzywa Rada Europejska, i co ma istotny wpływ na skuteczność reakcji.
Liczba migrantów wyjeżdżających z Egiptu jest wciąż niewielka. W ostatnim czasie podpisano porozumienie w sprawie finansowania programu na kwotę 60 mln EUR, aby zniwelować czynniki ekonomiczne napędzające nielegalną migrację, zwiększyć zdolność do zatrudnienia oraz podnieść odporność społeczeństw dotkniętych migracją. Oczekuje się, że dialog z Egiptem na temat migracji rozpocznie się w grudniu.
We współpracy z włoskimi władzami opracowywane jest działanie będące odpowiedzią na problem wzrostu liczby migrantów przybywających z Tunezji – zmierzające do ograniczenia liczby przybywających osób, a także zwiększenia liczby powrotów. UE utrzymuje kontakty z Algierią, oferując intensyfikację dialogu i zacieśnienie współpracy zarówno na poziomie dwustronnym, jak i regionalnym.
Rada Europejska kładzie szczególny nacisk na zobowiązanie do zapewnienia wystarczającego i ukierunkowanego finansowania północnoafrykańskiego segmentu funduszu powierniczego UE dla Afryki.
W bezpośrednim finansowaniu zidentyfikowano lukę w wysokości 110 mln EUR, mówiąc dokładniej chodzi tu o finansowanie kontynuacji realizowanego obecnie programu dotyczącego mieszanych przepływów migracyjnych. W ramach rozszerzonego programu będzie prowadzona współpraca z Wysokim Komisarzem Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców i z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji w celu podjęcia kluczowych działań w zakresie wspomaganego dobrowolnego powrotu i środków reintegracyjnych; poprawy warunków dla migrantów w ośrodkach detencyjnych; oraz stabilizacji sytuacji społeczności i wsparcia władz lokalnych w takich obszarach jak nowe możliwości zatrudnienia i wsparcie kluczowych usług. Uwzględniając kluczowe znaczenie działań podejmowanych w Afryce Północnej dla polityki UE ogółem, w 2018 r. konieczna będzie realizacja kolejnych programów zarówno w Libii, jak i w innych państwach Afryki Północnej. Nie będzie możliwe zaspokojenie tych potrzeb, jeżeli państwa członkowskie nie zrealizują dodatkowych wkładów do funduszu powierniczego. Rada Europejska oceni postępy w wypełnieniu tego zobowiązania w grudniu 2017 r.
Szlak zachodniośródziemnomorski 33
W związku z obserwowaną większą liczbą migrantów na tym szlaku nastąpiła intensyfikacja kontaktów z Marokiem. W październiku na poświęconym tej kwestii spotkaniu ministrów spraw wewnętrznych grupy G6 34 Komisja wyraziła gotowość świadczenia dalszej pomocy w zakresie zarządzania migracją.
|
Najważniejsze działania w przyszłości ·Zwiększenie przez państwa członkowskie wkładu do przeznaczonego dla Afryki Północnej segmentu funduszu powierniczego, celem zaspokojenia potrzeby przeznaczenia dalszych 110 mln EUR na rzecz Libii. Opracowanie kolejnych kluczowych programów na 2018 r. ·Ustanowienie stałej obecności UE w Libii, gdy tylko pozwolą na to warunki bezpieczeństwa. ·Kontynuacja współpracy z afrykańskimi krajami pochodzenia i tranzytu w ramach partnerstwa, w tym na południowej granicy Libii, intensyfikacja współpracy z państwami sąsiedzkimi Libii w celu zwiększenia liczby powrotów i przesiedleń. ·Monitorowanie przepływów migracyjnych z Tunezji i ocena konieczności podejmowania możliwych działań i udzielania wsparcia. ·Monitorowanie zmian na szlaku zachodniośródziemnomorskim i przygotowanie możliwego wsparcia. |
4. DZIAŁANIA PRZECIWKO PRZEMYTOWI MIGRANTÓW
Dołożono znaczących starań, aby zakłócić model działalności przemytników na wszystkich głównych szlakach migracyjnych prowadzących do Europy. Wspierane przez Europol Biuro Wspólnych Operacji w Wiedniu umożliwiło państwom członkowskim przeprowadzenie szeregu działań na obszarze Bałkanów Zachodnich, dzięki którym od czasu rozpoczęcia prac doszło do 185 aresztowań. W październiku Europejskie Centrum Zwalczania Przemytu Migrantów Europolu koordynowało dzień wspólnego działania wraz z państwami członkowskimi i państwami sąsiadującymi na obszarze Bałkanów Zachodnich: w rezultacie wykryto ponad 760 nielegalnych migrantów i zaaresztowano 24 osoby podejrzane o przemyt.
Zwalczanie przemytu jest sednem podejścia przewidzianego w ramach partnerstwa. Dzięki temu, że UE wspierała zdecydowane zaangażowanie nigerskiego rządu, liczba nielegalnych migrantów przemieszczających się przez Agadez spadła z 340 osób dziennie w 2016 r. do 40–50 osób dziennie w 2017 r. Obecnie realizowany jest projekt pilotażowy w ramach funduszu powierniczego UE dla Afryki mający na celu wzmocnienie zdolności operacyjnych i sądowych nigerskiej policji (wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego). W pierwszej połowie 2017 r. zaaresztowano i postawiono przed sądem 101 osób; przejęto u zapieczętowano 66 pojazdów i 8 motorów (dodatkowo zaaresztowano 79 osób w związku z przestępstwami powiązanymi z handlem ludźmi). Model ten zostanie rozszerzony na inne państwa, do czego wezwała Rada Europejska w październiku 2017 r. Równocześnie UE zapewnia wsparcie dochodu społecznościom zamieszkującym tereny północnego Nigru, aby zapewnić alternatywne źródła dochodu względem przemytu, 35 .
UE zorganizuje w Brukseli międzynarodową konferencję na wysokim szczeblu w sprawie bezpieczeństwa i rozwoju Sahelu. Celem konferencji jest skupienie się na stabilności i stabilizacji peryferyjnych, transgranicznych i wrażliwych stref Sahelu. Po udzieleniu wsparcia połączonym siłom Grupy Pięciu na rzecz Sahelu (G5 Sahel) (50 mln EUR za pośrednictwem Instrumentu na rzecz Pokoju w Afryce) 36 UE pomoże w zmobilizowaniu międzynarodowego wsparcia na rzecz połączonych sił, aby wspomóc je w walce z terroryzmem, narkotykami, przemytem nielegalnych migrantów i handlem ludźmi. Ponadto UE rozszerza zakres działań szkoleniowych i doradczych, aby poprawić zdolności lokalnych sił bezpieczeństwa 37 . Cywilna misja w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony „EUCAP Sahel Niger” wciąż zwiększa liczbę swoich wizyt w terenie służących realizacji projektów w różnych regionach, prowadzi szkolenia, określa dalsze potrzeby organów ścigania oraz przyczynia się do identyfikacji nielegalnych przepływów migracyjnych. We wrześniu 2017 r. odbyła ona drugą wizytę w Madamie – ważnym ośrodku, w którym koncentruje się handel ludźmi. Misja ta będzie nadal wzmacniana, przy czym większy nacisk zostanie położony na walkę z przemytem migrantów i handel ludźmi, narkotykami i bronią, a także na dalsze wsparcie na rzecz nigeryjskich sił bezpieczeństwa i obrony oraz na dalszy rozwój zdecentralizowanych działań w całym kraju.
Niezbędnym elementem w walce z przemytem i handlem ludźmi jest współpraca. We wrześniu w ramach Europolu ustanowiono informacyjną izbę rozrachunkową zajmującą się przemytem nielegalnych imigrantów. Obejmuje już ona operację Sophia i pięć państw członkowskich (krajowych ekspertów oddelegowanych z Grecji, Hiszpanii, Niemiec, Włoch i ze Zjednoczonego Królestwa) i ma otrzymywać wsparcie od innych państw 38 . Do końca listopada kontakty za pomocą oficerów łącznikowych mają nawiązać Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej i Interpol. Czynione są starania, aby pomóc urzędnikom konsularnym UE w walce z przemytem bazującym na oszustwach wizowych 39 . Rozpoczęto już korzystanie z unijnych platform współpracy w zakresie zwalczania przemytu nielegalnych imigrantów w Nigerii i w Pakistanie w celu skuteczniejszego ukierunkowywania interwencji w regionach o wysokim priorytecie 40 . Podejście to zostanie rozszerzone na inne regiony w ramach operacyjnego planu działania w zakresie ułatwiania nielegalnego wjazdu i pobytu, który państwa członkowskie mają przyjąć do końca listopada w ramach cyklu polityki dotyczącego przestępczości zorganizowanej.
|
Najważniejsze działania w przyszłości ·Usprawnienie wymiany informacji w obrębie UE, między państwami członkowskimi, agencjami UE, misjami i operacjami WPBiO oraz rozszerzenie operacyjnych wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych we współpracy z kluczowymi zachodnioafrykańskimi partnerami. ·Wsparcie wprowadzania połączonych sił Grupy Pięciu na rzecz Sahelu. |
5. ELIMINOWANIE PRZYCZYN NIELEGALNEJ MIGRACJI
Dzięki funduszowi powierniczemu UE dla Afryki 41 , obejmującemu trzy segmenty: Sahel i basen jeziora Czad, Róg Afryki oraz Afrykę Północną, ponownie skierowano nacisk na kwestie migracji. Zatwierdzono 117 programów na łączną kwotę 2 mld EUR oraz podpisano umowy na nieco ponad 1,3 mld EUR 42 . Rada Europejska za najpilniejszy priorytet uznała wprawdzie segment północnoafrykański, jednak istotne znaczenie ma także poczynienie postępów w działaniach dotyczących pozostałych segmentów funduszu powierniczego.
Jeżeli chodzi o Róg Afryki. w ramach funduszu powierniczego realizowane są obecnie projekty, dzięki którym zostanie utworzonych ponad 44 000 miejsc pracy w Etiopii, Kenii i Somalii; dalszych 30 000 miejsc pracy zostanie bezpośrednio sfinansowanych w Sudanie Południowym. W ramach projektów wspiera się świadczenie podstawowych usług socjalnych na rzecz ponad 1,6 mln beneficjentów. Działania prowadzone w Afryce Zachodniej i Sahelu mają na celu utworzenie 114 000 miejsc pracy i wsparcie blisko 10 000 mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw. Większość z tych działań obejmuje wsparcie na rzecz powracających migrantów, aby zapewnić im możliwości reintegracji.
W odniesieniu do Azji we wrześniu Komisja przyjęła specjalny środek w wysokości 196 mln EUR w celu sprostania wyzwaniom wynikającym z przedłużających się przymusowych wysiedleń i migracji na obszarze Azji i Bliskiego Wschodu. W ramach tego środka pomoc otrzymają Afganistan, Pakistan, Iran, Irak i Bangladesz 43 , będzie on uzupełnieniem dialogu między UE a wszystkimi pięcioma państwami docelowymi. Kluczowe cele obejmują zwiększenie odporności i samodzielności, w tym społeczności lokalnych i społeczności przyjmujących, wspieranie zrównoważonych źródeł utrzymania, poprawę ochrony praw społeczności i zapewnienie trwałej reintegracji.
Ponadto długoterminowe projekty inwestycyjne, które przyczyniają się do eliminowania przyczyn migracji będą również mogły niedługo skorzystać z Planu inwestycji zewnętrznych, w tym z Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju w ramach tego planu, który wszedł w życie dnia 28 września 2017 r. Plan zakłada tworzenie innowacyjnych partnerstw finansowych w Afryce i w sąsiedztwie w celu promowania wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, tworzenia miejsc pracy i zrównoważonego rozwoju. Trwają prace nad szybkim uruchomieniem funduszu, przy czym Komisja podejmie decyzję, w której zdefiniuje pięć specjalnych segmentów inwestycyjnych 44 jeszcze przed szczytem Partnerstwa Wschodniego i szczytem Unia Afrykańska-UE, umożliwiając w ten sposób zgłoszenie pierwszych zaproszeń do wyrażenia zainteresowania przed końcem roku 45 .
Rozwiązanie długoterminowego problemu migracji wymaga prawdziwie globalnego podejścia. Obecnie dobiegła połowa dwuletniego procesu tworzenia globalnego porozumienia w sprawie migracji. Etap konsultacji, który zakończy się w grudniu 2017 r., będzie pierwszym krokiem w stronę zatwierdzenia porozumienia na międzyrządowej konferencji w 2018 r. W listopadzie 2017 r. ma się zakończyć nieformalny etap rozmów dotyczących globalnego porozumienia w sprawie uchodźców. Dialog Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców dotyczący wyzwań związanych z ochroną, który odbędzie się 12 grudnia w Genewie, będzie poświęcony ocenie poczynionych postępów i określeniu doświadczeń i wniosków zgromadzonych podczas prac przygotowawczych oraz przygotowaniu podstaw globalnego porozumienia w sprawie uchodźców.
Działania te będą decydowały o znaczeniu migracji w kontekście szczytu UE–Unia Afrykańska, który odbędzie się pod koniec listopada. Szczyt ten będzie opierał się na działaniach następczych podjętych po szczycie w Valetcie. Dla wyeliminowania przyczyn migracji konieczne jest wyważenie relacji, zapewnianie pomocy rozwojowej, walka z przemytem i handlem ludźmi oraz promowanie legalnej migracji oraz skutecznej readmisji i reintegracji.
|
Najważniejsze działania w przyszłości ·Podpisanie w grudniu umowy w sprawie nowej serii projektów w ramach segmentów: Sahel i basen jeziora Czad oraz Róg Afryki funduszu powierniczego UE dla Afryki. ·Szczyt UE-Unia Afrykańska mający na celu utworzenie z państwami afrykańskimi partnerstwa zakładającego wspólne zarządzanie migracją. ·Pierwsze zaproszenie do składania wniosków w ramach planu inwestycji zewnętrznych do końca 2017 r. |
6. POWRÓT I READMISJA
Konkluzje Rady Europejskiej z ubiegłego miesiąca odzwierciedlają fakt, że jednym z elementów Europejskiego programu w zakresie migracji jest zwiększenie odsetka powrotów osób bez prawa do pozostania w UE. Jest to wyzwanie wymagające zaangażowania wszystkich stron: państw członkowskich, które są odpowiedzialne za podejmowanie indywidualnych decyzji nakazujących powrót i których działania na rzecz wdrożenia zalecenia i uaktualnionego planu działania 46 w zakresie powrotów mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia faktycznego odsyłania osób, które uzyskały decyzję nakazującą powrót; Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, która posiada specjalne uprawnienia pozwalające na wspieranie tych działań; oraz państw trzecich, które muszą wypełniać swoje zobowiązania dotyczące readmisji.
Jak zapowiedziano we wrześniowym przeglądzie śródokresowym dotyczącym realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji, Komisja będzie regularnie przedstawiała sprawozdania z postępów. Niniejsze sprawozdanie stanowi pierwszą taką okazję, przy czym Komisja zamierza usprawniać prowadzone monitorowanie i udzielanie informacji zwrotnych w tym obszarze.
Jednym z ważnych aspektów jest w tym przypadku potrzeba uzyskiwania aktualnych danych wysokiej jakości. W tym celu zasadnicze znaczenie ma wspieranie aplikacji zarządzania nielegalną migracją (IRMA) przez państwa członkowskie, które pozwoli na wykorzystanie jej potencjału w zakresie zapewniania rzetelnego i regularnego przeglądu aktualnej sytuacji w dziedzinie powrotów. Eurostat rozpocznie zwiększanie częstotliwości gromadzenia danych dotyczących powrotów z corocznej na kwartalną, aby umożliwić bardziej zaktualizowane monitorowanie.
Rada Europejska w swoich konkluzjach z października 2017 r. kładzie szczególny nacisk na pracę Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Pod koniec listopada Agencja podejmie decyzję dotyczącą następnych kroków operacyjnych niezbędnych do zapewnienia państwom członkowskim wsparcia w dziedzinie powrotów. Oprócz zapewniania szkoleń i rozpowszechniania najlepszych praktyk 47 Agencja będzie prowadziła bardziej aktywne działania w zakresie powrotów z państw członkowskich, aby mogły one służyć jako centralny punkt działań operacyjnych w dziedzinie powrotów. Dla skuteczności stosowania przez Agencję ram wdrażania powrotów zasadnicze znaczenie ma pełne poparcie ze strony państw członkowskich oraz ich zaangażowanie. Do końca pierwszego kwartału 2018 r. należy na tej podstawie opracować plany operacyjne.
Wspieranie operacji powrotowych przez Agencję 48
|
Łączna liczba koordynowanych operacji powrotowych |
279 49 : 54 % z nich było monitorowanych przy fizycznej obecności obserwatora (w porównaniu z 41 % w tym samym okresie w 2016 r.). W okresie objętym sprawozdaniem Agencja rozmieściła 70 obserwatorów z zasobu obserwatorów przymusowego powrotu na potrzeby 70 operacji. |
|
Łączna liczba osób, które powróciły przy wsparciu Agencji |
11 698 |
|
Pięć państw trzecich, których dotyczy najwięcej powrotów |
1. Albania: 87 operacji, 3 416 powrotów 2. Tunezja: 47 operacji, 1 187 powrotów 3. Kosowo 50 : 46 operacji, 1 597 powrotów 4. Serbia: 36 operacji, 1 508 powrotów 5. była jugosłowiańska republika Macedonii: 26 operacji, 962 powrotów |
|
Pięć państw, do których odbywa się najwięcej operacji powrotowych, z wyłączeniem państw regionu Bałkanów Zachodnich |
1. Tunezja: 47 operacji, 1 187 powrotów 2. Gruzja: 16 operacji, 502 powrotów 3. Afganistan: 16 operacji, 237 powrotów 4. Nigeria: 14 operacji, 522 powrotów 5. Armenia: 9 operacji, 168 powrotów |
|
10 państw członkowskich, które najczęściej uczestniczą w operacjach powrotowych (niezależnie od liczby osób powracających) 51 |
1. Niemcy: 103 operacji 2. Włochy: 51 operacji 3. Francja: 39 operacji 4. Austria: 29 operacji 5. Szwecja: 10 operacji 6. Hiszpania: 8 operacji 7. Belgia: 8 operacji 8. Grecja: 7 operacji 9. Islandia: 6 operacji 10. Finlandia: 6 operacji |
Od lata poczyniono dalsze postępy w ustanawianiu bardziej ustrukturyzowanej praktycznej współpracy w zakresie powrotów z szeregiem państw trzecich. Dnia 25 września 2017 r. Rada poparła obowiązujące procedury działania uzgodnione z Bangladeszem, dzięki czemu państwa członkowskie mają teraz jasne ramy pozwalające na spójną współpracę z państwem, z którego – jak dotąd – pochodzi jedna piąta wszystkich migrantów w tym roku. Komisja jest w trakcie ustalania podobnych uzgodnień z szeregiem kluczowych afrykańskich partnerów. Aby uzgodnienia te odniosły praktyczny skutek, państwa członkowskie muszą w pełni wykorzystywać dobre praktyki i uzgodnione umowy operacyjne. Dnia 28 listopada odbędzie się nowa tura negocjacji w sprawie umowy o readmisji z Tunezją równocześnie z negocjacjami w sprawie umowy o ułatwieniach wizowych.
W przypadku niektórych kluczowych państw odnotowano postępy, inne natomiast wciąż sprawiają trudności. W dalszym ciągu podejmowane będą starania służące zwiększeniu zaangażowania w przypadku Nigerii, Wybrzeża Kości Słoniowej, Senegalu i Mali, gdzie nie poczyniono żadnych postępów w zarządzaniu migracją i w kwestii readmisji. We wszystkich przypadkach nadal aktywnie rozważana będzie kwestia mobilizacji zachęt i dźwigni finansowych na poziomie UE i na poziomie krajowym oraz ich ewentualnego stosowania w razie konieczności.
|
Najważniejsze działania w przyszłości ·Przedstawienie przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej na następnym posiedzeniu zarządu kolejnych kroków w kierunku zintegrowanego systemu zarządzania powrotami. ·Gromadzenie i przedstawianie danych dotyczących powrotów przez państwa członkowskie w celu umożliwienia lepszej oceny skuteczności powrotów na poziomie UE. ·Przedstawianie przez Eurostat danych dotyczących powrotów co kwartał zamiast co rok. ·Stosowanie przez państwa członkowskie w praktyce uzgodnień, które poczyniono z państwami trzecimi i które mających ułatwiać powroty. Monitorowanie przez Komisję stosowania tych uzgodnień. ·Jak najszybsze sfinalizowanie umów operacyjnych z kluczowymi krajami pochodzenia, w tym negocjacje w sprawie umowy o readmisji z Nigerią i Tunezją. |
7. RELOKACJA, PRZESIEDLENIE I INNE LEGALNE DROGI
Relokacja kwalifikujących się wnioskodawców przez państwa członkowskie nadal stanowi przydatny sposób pomocy osobom, które wyraźnie potrzebują ochrony międzynarodowej, i ograniczenia presji na systemy azylowe we Włoszech i w Grecji. Na dzień 9 listopada relokowano 31 503 osoby (10 265 z Włoch i 21 238 z Grecji), z czego 3 807 osób od czasu ostatniego sprawozdania w sprawie relokacji i przesiedleń 52 . Cypr, Estonia, Chorwacja i Litwa nadal okazują wsparcie dla relokacji – złożyły deklarację po dniu 26 września. Państwa członkowskie powinny pilnie zakończyć relokację pozostałych kwalifikujących się wnioskodawców.
Ogólnie jeszcze 758 ma być relokowanych z Grecji (w tym 369 do Irlandii). Chociaż w przypadku Grecji liczba obecnych zobowiązań jest wystarczająca, państwa członkowskie powinny pilnie zakończyć relokację pozostałych kwalifikujących się wnioskodawców. W szczególności Irlandia powinna znaleźć zakwaterowanie i dokonać transferu z Grecji przypadków, które zostały już zgłoszone, natomiast Niemcy i Szwajcaria powinny odpowiedzieć na przesłane przez Grecję wnioski w sprawie relokacji. Wszystkie pozostałe państwa członkowskie, w przypadku których dokonano już dostosowania i zgłoszenia poszczególnych przypadków, powinny przyspieszyć transfery z Grecji.
Z Włoch należy relokować 3 110 wnioskodawców. Włochy wciąż prowadzą jednak rejestrację pozostałych kwalifikujących się kandydatów i powinny ją jak najszybciej zakończyć, aby ustabilizować tę liczbę. Niemcy, Szwajcaria, Francja i Austria powinny przyspieszyć udzielanie odpowiedzi na wnioski w sprawie relokacji z Włoch a wszystkie państwa członkowskie powinny przyspieszyć dokonywanie transferów z Włoch w przypadku wniosków już dopasowanych i zgłoszonych. Państwa członkowskie powinny ponadto pilnie odpowiedzieć na 190 oczekujących wniosków w sprawie osób małoletnich bez opieki złożonych przez Włochy i zapewnić co najmniej 200 dodatkowych miejsc pozwalających na relokację oczekujących kwalifikujących się osób małoletnich bez opieki, których nie można jednak przypisać jeszcze żadnemu państwu członkowskiemu ze względu na brak zobowiązań.
W swoich regularnych sprawozdaniach w sprawie relokacji i przesiedlenia Komisja przypominała wielokrotnie wszystkim państwom członkowskim o ich prawnych zobowiązaniach wynikających z decyzji Rady i wzywała państwa członkowskie, które nie dokonały jeszcze żadnej relokacji i nie złożyły zobowiązań dotyczących relokacji z Grecji i Włoch, aby niezwłocznie podjęły stosowne działania. Niestety pomimo wielokrotnych wezwań nadal żadnych relokacji nie dokonały Węgry i Polska, a Republika Czeska relokowała jedynie kilka osób i od ponad roku nie złożyła żadnych nowych zobowiązań. W związku z tym w dniu 14 czerwca 2017 r. Komisja podjęła decyzję o wszczęciu przeciwko tym trzem państwom postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. W następstwie odpowiedzi udzielonych na wezwania do usunięcia uchybienia, dnia 26 lipca 2017 r. Komisja zdecydowała o przyjęciu uzasadnionych opinii, co jest kolejnym krokiem w postępowaniu. W swoim orzeczeniu z dnia 6 września 2017 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej potwierdził ważność drugiej decyzji Rady w sprawie relokacji, Komisja oczekuje zatem podjęcia działań ze strony wspomnianych trzech państw członkowskich. Niestety Republika Czeska, Węgry i Polska nie podjęły dotychczas żadnych działań w odpowiedzi na skargi ujęte w uzasadnionej opinii; rzeczone postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego są zatem nadal prowadzone.
Chociaż realizacja bieżących programów dobiega końca, UE powinna być nadal solidarna z Włochami i Grecją. Zachęca się zatem państwa członkowskie, aby kontynuowały relokacje z Włoch i z Grecji po zakończeniu bieżących programów. Komisja jest gotowa, aby udzielać wsparcia finansowego tym państwom członkowskim, które utrzymają swoje starania w zakresie relokacji. Pomoc, jaką świadczą Włochom i Grecji agencje UE, również będzie kontynuowana oraz, w razie potrzeby, zwiększana.
Zasadniczą rolę w realizacji programu relokacji od samego początku we wrześniu 2015 r. odegrał Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, między innymi angażując ekspertów z państw członkowskich, opracowując narzędzia wspierające poszczególne etapy procedury relokacji, a także realizując pakiet komunikatów w sprawie relokacji. Kluczowe znaczenie ma nieustanne wspieranie Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu przez państwa członkowskie.
Przesiedlenie pozwala UE i jej państwom członkowskim zarówno na wypełnianie obowiązku pomocy osobom potrzebującym ochrony międzynarodowej, jak i na ograniczanie zachęt do nielegalnej migracji. W 2015 r. uzgodniono 22 504 przesiedleń 53 , z czego zakończono ponad 81 %. Na dzień 10 listopada 2017 r. przesiedlono 18 366 osób do 20 państw członkowskich i czterech państw stowarzyszonych 54 , głównie z Turcji, Jordanii i Libanu. Niektóre z państw, które uzgodniły wysokie kontyngenty, wypełniły już swoje zobowiązania w zakresie przesiedleń lub są bardzo bliskie ich wypełnienia, a zatem starania nadal skupiają się głównie na przesiedleniach realizowanych na podstawie oświadczenia UE–Turcja. Całkowita liczba osób przesiedlonych w ramach obu unijnych programów przesiedleń od momentu ich uruchomienia wyniosła 25 739.
W następstwie zalecenia Komisji, w którym wezwano państwa członkowskie do zaoferowania co najmniej 50 000 miejsc przesiedlenia 55 do dnia 31 października 2017 r., 16 państw członkowskich zobowiązało się do zapewnienia ogółem ponad 34 400 miejsc przeznaczonych dla przesiedlonych. Komisja przyjmuje z zadowoleniem zobowiązania otrzymane od Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Cypru, Finlandii, Francji, Hiszpanii, Irlandii, Litwy, Luksemburga, Portugalii, Rumunii, Słowenii, Szwecji, Włoch i Zjednoczonego Królestwa. Kilka innych państw członkowskich zapowiedziało, że niebawem przedstawi swoje zobowiązania, a kilka innych państw, które już złożyły swoje zobowiązania, rozważają ich zwiększenie. Komisja zachęca państwa członkowskie do pilnego składania dalszych zobowiązań, szczególnie te państwa członkowskie, które jeszcze tego nie zrobiły. Pozwoli to osiągnąć cel, jakim jest co najmniej 50 000 osób, i umożliwi UE rozpoczęcie planowania konkretnego procesu przesiedlenia, w tym ewakuacji z Libii przy współpracy z Wysokim Komisarzem Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców.
Jak ogłoszono we wrześniowym przeglądzie śródokresowym, poczyniono już postępy w zakresie projektów pilotażowych dotyczących legalnej migracji, które mają być realizowane z państwami trzecimi. Większość państw członkowskich przyjęło tę koncepcję z zadowoleniem, a kilka jest gotowych do jej realizacji 56 .
|
Najważniejsze działania w przyszłości ·Zakończenie przez Włochy rejestracji wnioskodawców kwalifikujących się do relokacji. ·Pilne zakończenie przez państwa członkowskie relokacji pozostałych kwalifikujących się wnioskodawców z Włoch i z Grecji ze szczególnym uwzględnieniem dodatkowych miejsc pozwalających na relokowanie z Włoch kwalifikujących się osób małoletnich bez opieki. Gotowość Komisji do kontynuowania wsparcia tych państw członkowskich, które będą prowadziły dalszą relokację z Włoch i z Grecji po zakończeniu bieżących programów. ·Złożenie przez państwa członkowskie zobowiązań pozwalających na osiągnięcie celu, jakim jest minimum 50 000 miejsc przeznaczonych dla przesiedlonych. ·Sfinalizowanie przez Komisję wraz z Wysokim Komisarzem Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców projektu ewakuacji uchodźców z Libii zakładającego ich dalsze przesiedlenie. ·Określenie wraz z zainteresowanymi państwami członkowskimi zakresu projektów pilotażowych w zakresie legalnej migracji i wskazanie państw trzecich, które mogłyby w nich uczestniczyć. |
8. CIĄGŁE USPRAWNIANIE ZARZĄDZANIA GRANICAMI ZEWNĘTRZNYMI
Rok po rozpoczęciu działalności Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej wspiera dzisiaj państwa członkowskie za pośrednictwem wspólnych operacji prowadzonych na głównych szlakach migracyjnych w regionach wschodniośródziemnomorskim, środkowośródziemnomorskim i zachodniośródziemnomorskim oraz w regionie Bałkanów Zachodnich, rozmieszczając na tym terenie ponad 1 500 funkcjonariuszy straży granicznej i innych pracowników. Ze względu na wzrost liczby migrantów przybywających do Hiszpanii przedłużono czas trwania operacji Indalo, którą zwykle prowadzi się wyłącznie w okresie letniego szczytu migracyjnego, do końca 2017 r. Kolejnym obszarem wsparcia jest przygotowanie ocen narażenia i powiązanych z nimi zaleceń dla państw członkowskich.
Utrzymują się jednak luki w prowadzonych obecnie wspólnych operacjach zapewniających wsparcie państwom członkowskim znajdującym się pod presją. Zobowiązania nadal obejmują zbyt krótki okres i są w niewystarczającym stopniu dostosowane do specyfikacji, a także mają zbyt małą skalę. Jedynym obszarem, w którym nie przewiduje się żadnych luk do połowy listopada, jest wspólna operacja „Posejdon”.
Osiągnięto dalsze postępy w ustanawianiu stałej zdolności szybkiego reagowania, a do dnia 9 listopada 2017 r. 26 państw członkowskich wyznaczyło swoją straż graniczną, co odpowiada 74 % wymaganego składu rezerwy (1 110 z 1 500 funkcjonariuszy). Od września nie poczyniono żadnych dalszych postępów w odniesieniu do puli wyposażenia na potrzeby szybkiego reagowania 57 , utrzymują się znaczne luki w przypadku większości rodzajów wyposażenia – wkład wnosi zaledwie 14 państw członkowskich, a od kwietnia nie otrzymano żadnych nowych zobowiązań. Aby uzupełnić wyposażenie oddane do dyspozycji Agencji, w sierpniu 2017 r. Komisja przydzieliła kolejne 76 mln EUR w ramach szczególnych działań 58 Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na zakup zasobów morskich przez państwa członkowskie. Stanowi to uzupełnienie kwoty 132 mln EUR przydzielonej na ten cel w 2015 r. Państwa członkowskie powinny teraz dołożyć większych starań w celu wdrożenia tych projektów, tak aby udostępnić te zasoby Agencji. . Ponadto Agencja przyjęła strategię na lata 2017–2020 na rzecz pozyskania własnych środków i pracuje obecnie nad strategią długoterminową na okres do 2027 r.
Kluczowym obszarem pracy Agencji jest opracowywanie ocen narażenia, które pozwalają określić możliwe niedociągnięcia w kontrolach granicznych państw członkowskich. Następnym krokiem państw członkowskich musi być wdrożenie zaleceń z lipca 2017 r. Agencja ustanawia natomiast skuteczny mechanizm monitorowania w celu zapewnienia wdrożenia planów działania przedłożonych przez państwa członkowskie we wrześniu 2017 r. Agencja powinna zakończyć sporządzanie ocen po przeprowadzeniu ćwiczeń symulacyjnych 59 . Proces ten może również doprowadzić do sformułowania dodatkowych zaleceń. Oczekuje się, że przegląd wspólnej metodyki dokonywania ocen narażenia zostanie dokonany na następnym posiedzeniu zarządu, które odbędzie się w dniach 22–23 listopada 2017 r. Ponadto podejmowane są działania, aby rozpocząć rozmieszczanie oficerów łącznikowych 60 w państwach członkowskich; Agencja powinna zakończyć ten proces do lutego 2018 r.
Współpraca z państwami trzecimi jest kluczowa dla pracy Agencji. Trwają negocjacje z Serbią i z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii, których celem jest zawarcie umów o statusie. Dnia 16 października 2017 r. Rada wyraziła swoją aprobatę dla negocjowania podobnych umów z Albanią, Czarnogórą oraz Bośnią i Hercegowiną.
Tematem specjalnego spotkania z Parlamentem Europejskim i państwami członkowskimi, które odbyło się dnia 17 października 2017 r, było opracowanie strategii europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami dla połączenia działań na szczeblu krajowym i na szczeblu UE. Wyniki spotkania zostaną uwzględnione w dalszej pracy nad ustanawianiem kluczowych elementów strategii wspólnego zintegrowanego zarządzania granicami dla całej UE 61 .
|
Najważniejsze działania w przyszłości ·Wypełnienie przez państwa członkowskie zobowiązań polegających na wniesieniu wkładu do rezerwy szybkiego reagowania ustanowionej przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej. ·Terminowe wdrożenie przez państwa członkowskie zaleceń sformułowanych na podstawie oceny podatności na zagrożenia i ich skuteczne monitorowanie przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej. ·Pełne wykorzystanie przez państwa członkowskie wszelkiego możliwego wsparcia zapewnianego przez Agencję. |
9. WNIOSKI I DALSZE DZIAŁANIA
W niniejszym sprawozdaniu omówiono poszczególne kierunki działań, które są realizowane w ramach Europejskiego programu w zakresie migracji. Przedstawia ono kompleksowy charakter działań i konieczność utrzymania intensywności starań UE we wszystkich obszarach. Komisja utrzyma w przyszłości podejście zakładające sporządzanie jednego szeroko zakrojonego sprawozdania, w którym kładzie się nacisk na kwestie wymagające szczególnej uwagi.
W niniejszym sprawozdaniu wskazano najważniejsze działania operacyjne, które są konieczne do zapewnienia skutecznej reakcji UE w obliczu problemu migracji. Wymagają one bezpośredniej uwagi i stałego zaangażowania państw członkowskich oraz instytucji i agencji UE. Przyczyniają się one również do przygotowania podstawy do ujednolicenia podejścia w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie reformy wspólnego europejskiego systemu azylowego. W tym zakresie grudniowe posiedzenie Rady Europejskiej będzie stanowiło okazję do podsumowania poczynionych postępów i do określenia dalszych działań zgodnych z programem agendy przywódców przyjętej podczas październikowego posiedzenia Rady Europejskiej.
COM(2015) 240 final z 13.5.2015.
COM(2017) 558 final z 27.9.2017.
Konkluzje Rady Europejskiej z dnia 19 października 2017 r., EUCO 14/17, dokument CO EUR 17, CONCL 5.
Sporządzono siedem sprawozdań w sprawie realizacji postanowień oświadczenia UE–Turcja, piętnaście w sprawie relokacji i przesiedleń, pięć w sprawie operacyjności Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz pięć w sprawie postępów w realizacji działań w ramach partnerstwa.
W sprawozdaniu przedstawiono również długoterminowe tendencje i porównania.
W porównaniu ze średnią liczbą 1 700 przybywających migrantów dziennie w miesiącach poprzedzających oświadczenie UE–Turcja.
Od dnia 1 sierpnia największy odsetek migrantów stanowią: Syryjczycy (40 %), Irakijczycy (22 %), Afgańczycy (12 %) i Turcy (8 %).
Liczba zatrzymań przez turecką straż przybrzeżną wskazuje, że mogło się do tego przyczynić rozmieszczenie dodatkowych zasobów nadzoru na Morzu Czarnym w drugiej połowie sierpnia, jak również pogarszające się warunki pogodowe.
Około 98 % migrantów podążających trasą z Tunezji to Tunezyjczycy, jak dotąd łącznie 5 749 osób w 2017 r.
Źródło: Projekt IOM na rzecz zaginionych migrantów (https://missingmigrants.iom.int/region/mediterranean).
Rok do dnia 5 listopada.
Statki te zostały wcześniej zatrzymane przez Włochy.
Kryzysowy fundusz powierniczy UE na rzecz stabilności oraz eliminowania przyczyn migracji nieuregulowanej i wysiedleń w Afryce („fundusz powierniczy UE dla Afryki”). Decyzja Komisji C(2015) 7293 final.
Najnowsze dostępne dane Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu.
Źródło: Eurostat. Ostatnia aktualizacja: dnia 26 października 2017 r.
SWD(2017) 372 z 14.11.2017.
Komunikat w sprawie ochrony migrujących dzieci, COM(2017) 211 final z 12.4.2017.
Na wyspach greckich przebywa obecnie łącznie blisko 15 000 migrantów, czyli ponad dwukrotnie więcej niż zdolność przyjmowania, która wynosi 7 000 osób.
W ramach programu pieniężnego w Grecji uchodźcy i migranci potrzebujący pomocy humanitarnej otrzymują ustaloną miesięczną kwotę na pokrycie potrzeb żywieniowych i innych.
107 krajowych ekspertów z państw członkowskich zostało przydzielonych do EASO, aby wesprzeć wdrażanie postanowień oświadczenia UE-Turcja w Grecji.
Zob. COM(2017) 470 final z 6.9.2017.
Od dnia 20 marca 2016 r. na podstawie oświadczenia UE–Turcja odbyło się 1 380 powrotów do Turcji, natomiast na podstawie protokołu dwustronnego między Grecją a Turcją – 589 powrotów.
Dotychczas 15 państw członkowskich UE przesiedliło uchodźców z Turcji, mianowicie: Austria, Belgia, Estonia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta – w ramach pierwszej operacji przesiedlenia na podstawie oświadczenia UE–Turcja – Niderlandy, Niemcy, Portugalia, Szwecja i Włochy. Ponadto od dnia 4 kwietnia 2016 r. 814 Syryjczyków z Turcji przesiedliła Norwegia. W październiku swoją pierwszą wizytę weryfikacyjną w Turcji przeprowadziła Chorwacja, w najbliższych tygodniach spodziewane jest przesiedlenie.
W grudniu 2017 r. nastąpi podpisanie dwóch dużych umów służących rozszerzeniu Siatki bezpieczeństwa socjalnego w sytuacjach nadzwyczajnych oraz warunkowego transferu pieniężnego na rzecz edukacji.
Konkluzje Rady Europejskiej z dnia 19 października 2017 r., EUCO 14/17, dokument CO EUR 17, CONCL 5.
Ostatnio dzięki warsztatom operacyjnym przeprowadzonym w listopadzie mającym na celu poprawę skuteczności powrotów.
SEC(2017) 339 z 4.7.2017.
Na podstawie krajowych programów w ramach Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na lata 2014–2020 Włochy otrzymały łącznie 634 mln EUR. Od 2014 r. Komisja Europejska przyznała Włochom pomoc doraźną wynoszącą łącznie 149,1 mln EUR.
W odniesieniu do najlepszych praktyk dla hotspotów zob. s. 4.
W ramach operacji Sophia zapoczątkowano drugi pakiet szkoleń lądowych prowadzonych od końca stycznia 2017 r. w Grecji i na Malcie, dzięki któremu przeszkolono dodatkowo 40 członków personelu.
Jednocześnie dzięki operacjom w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony trwa nadal budowanie zdolności w krajach partnerskich: Misja Unii Europejskiej dotycząca pomocy w zarządzaniu granicami w Libii wspiera opracowanie nowej strategii zintegrowanego zarządzania granicami.
Konkluzje Rady w sprawie Libii z dnia 17 lipca 2017 r. (dok. 11155/17).
Obecnie w ramach wspólnej operacji w regionie zachodniośródziemnomorskim rozmieszczono trzy jednostki zasobów.
Sewilla (Hiszpania), dnia 16 października 2017 r.
Podobnie w Sudanie realizowany jest program sprawniejszego zarządzania migracją, aby połączyć działania policji krajowej i regionalnej: doprowadziło to do utworzenia prokuratury wyspecjalizowanej w ściganiu handlu ludźmi.
Oświadczenie wygłoszone przez WP na spotkaniu ministerialnym UE-Grupa Pięciu na rzecz Sahelu w Bamako dnia 5 czerwca 2017 r.
Misja uczestniczy również, wraz z europejskim oficerem łącznikowym ds. migracji, oficerem łącznikowym Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz Międzynarodową Organizacją ds. Migracji, w platformie wymiany informacji dotyczących nielegalnej migracji.
W ramach planu działań operacyjnych na 2018 r. skierowanych przeciwko ułatwianiu nielegalnej imigracji EMPACT (europejskiej multidyscyplinarnej platformy przeciwko zagrożeniom przestępstwami).
W dniach 30 listopada – 1 grudnia zaplanowano w Moskwie pierwsze warsztaty dotyczące walki z oszustwami wizowymi dla przedstawicieli konsulatów UE / strefy Schengen.
Na dzień 23 listopada zaplanowano w Islamabadzie drugie formalne spotkanie platformy współpracy UE–Pakistan poświęcone przemytowi nielegalnych imigrantów.
Decyzja Komisji C(2015) 7293 final; Kryzysowy fundusz powierniczy UE na rzecz stabilności oraz eliminowania przyczyn migracji nieuregulowanej i wysiedleń w Afryce (fundusz powierniczy UE dla Afryki).
Wkłady wniesione niedawno przez państwa członkowskie: Austria, Estonia, Republika Czeska i Włochy wniosły dodatkowe wkłady finansowe; Chorwacja, Łotwa i Włochy przesłały zaświadczenia dotyczące wkładu finansowego, Bułgaria i inni darczyńcy pracują nad formalizacją swoich deklaracji.
Równocześnie UE angażuje się aktywnie w zaspokojenie potrzeb humanitarnych grupy Rohingja i jej społeczności przyjmujących zarówno w Bangladeszu, jak i w Mjanmie/Birmie. Dnia 23 października 2017 r. na międzynarodowej konferencji darczyńców w Genewie UE zobowiązała się przeznaczyć dodatkową kwotę w wysokości 30 mln EUR, dzięki czemu jej całkowite wsparcie tego kryzysu w 2017 r. wyniosło 51 mln EUR. Pomoc humanitarna skupia się na wyżywieniu, zapobieganiu epidemiom, przeciwdziałaniu przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć, a także na edukacji w sytuacjach nadzwyczajnych.
Zrównoważona energia i zrównoważona łączność; finansowanie mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw; zrównoważone rolnictwo, przedsiębiorcy wiejscy i przemysł rolny; zrównoważony rozwój miast; cyfryzacja na rzecz zrównoważonego rozwoju.
Również dnia 28 września odbyło się pierwsze spotkanie Rady Strategicznej EFZR; wspólne spotkanie rad operacyjnych obu platform geograficznych, sąsiedztwa i Afryki, odbyło się dnia 7 listopada w celu szczegółowego omówienia wszystkich pięciu sektorowych segmentów interwencji.
Komunikat w sprawie skuteczniejszej polityki powrotowej w Unii Europejskiej –uaktualniony plan działania, COM(2017) 200 final z 2.3.2017.
Ostatnio dzięki wsparciu warsztatów organizowanych we Włoszech na temat zwiększania skuteczności polityki powrotów (dnia 6 listopada).
Okres sprawozdawczy od dnia 1.1.2017 r. do dnia 15.10.2017 r.
W tym 153 do państw innych niż państwa regionu Bałkanów Zachodnich.
Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.
Liczby obejmują wspólne operacje powrotowe, krajowe operacje powrotowe i zbiorowe operacje powrotowe.
COM(2017) 465 final z 6.9.2017.
Konkluzje Rady („w sprawie przesiedlenia – za pomocą wielostronnych i krajowych systemów – 20 000 osób w sposób oczywisty wymagających ochrony międzynarodowej”) z dnia 20 lipca 2015 r., dokument 11130/15.
Austria, Belgia, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Islandia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niderlandy, Niemcy, Norwegia, Portugalia, Republika Czeska, Rumunia, Szwajcaria, Szwecja, Włochy i Zjednoczone Królestwo.
Zalecenie Komisji z dnia 27 września 2017 r. w sprawie usprawnienia legalnych dróg migracji dla osób potrzebujących ochrony międzynarodowej; C(2017) 6504.
Zaplanowano spotkanie zainteresowanych państw członkowskich z Komisją, które odbędzie się dnia 29 listopada 2017 r.
COM(2017) 467 final z 6.9.2017.
Szczególne działania obejmują specjalny program finansowania uzupełniającego w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego mający na celu współfinansowanie wyposażenia państw członkowskich, które po zakupieniu musi zostać zarejestrowane w puli wyposażenia technicznego i musi być udostępniane na wniosek Agencji na potrzeby rozmieszczenia na dowolnym odcinku granic zewnętrznych, szczególnie w przypadku szybkich interwencji na granicy.
W przypadku Bułgarii, Grecji, Włoch i Chorwacji proces ten zakończy się do końca listopada, zaś w przypadku Francji i Hiszpanii – w grudniu.
Art. 12 rozporządzenia w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej (rozporządzenie (UE) 2016/1624 z dnia 14 września 2016 r. (Dz.U. L 251/1 z 16.9.2016)). Oficerowie łącznikowi zostaną w przeważającej części rozmieszczeni w klastrach państw członkowskich.
Art. 4 rozporządzenia w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej.
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia15.11.2017
COM(2017) 669 final
ZAŁĄCZNIK
do
SPRAWOZDANIA KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY
Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
Unijny fundusz powierniczy dla Afryki - wkłady państw członkowskich
{SWD(2017) 372 final}
|
Wkłady zaświadczone (EUR) |
Wkłady otrzymane (EUR) |
||||||
|
Państwo |
Wszystkie obszary |
W podziale na obszary |
Na dzień 2017-11-13 r. |
||||
|
Sahel i jezioro Czad |
Róg Afryki |
Afryka Północna |
Ogółem |
||||
|
Austria |
6 000 000 |
|
3 000 000 |
3 000 000 |
6 000 000 |
||
|
Belgia |
10 000 000 |
5 500 000 |
500 000 |
4 000 000 |
6 000 000 |
||
|
Bułgaria |
50 000 |
20 000 |
20 000 |
10 000 |
50 000 |
||
|
Chorwacja |
200 000 |
100 000 |
100 000 |
||||
|
Republika Czeska |
1 669 008 |
|
740 000 |
929 008 |
1 669 008 |
||
|
Dania |
6 001 921 |
2 400 768 |
2 400 768 |
1 200 384 |
6 001 921 |
||
|
Estonia |
1 450 000 |
|
|
1 450 000 |
1 450 000 |
||
|
Finlandia |
5 000 000 |
1 000 000 |
3 000 000 |
1 000 000 |
5 000 000 |
||
|
Francja |
3 000 000 |
1 200 000 |
1 200 000 |
600 000 |
3 000 000 |
||
|
Niemcy |
51 000 000 |
39 600 000 |
1 200 000 |
10 200 000 |
23 000 000 |
||
|
Węgry |
700 000 |
|
700 000 |
|
700 000 |
||
|
Irlandia |
3 000 000 |
|
3 000 000 |
|
1 200 000 |
||
|
Włochy |
102 000 000 |
86 000 000 |
5 000 000 |
11 000 000 |
102 000 000 |
||
|
Łotwa |
300 000 |
20 000 |
20 000 |
260 000 |
50 000 |
||
|
Litwa |
50 000 |
20 000 |
20 000 |
10 000 |
50 000 |
||
|
Luksemburg |
3 100 000 |
3 000 000 |
100 000 |
|
3 100 000 |
||
|
Malta |
250 000 |
|
125 000 |
125 000 |
100 000 |
||
|
Niderlandy |
16 362 000 |
6 000 000 |
7 362 000 |
3 000 000 |
13 362 000 |
||
|
Norwegia (ekwiwalent NOK w EUR) |
3 593 344 1 |
1 113 937 |
2 479 407 |
|
3 593 344 |
||
|
Polska |
1 100 000 |
|
1 100 000 |
|
1 100 000 |
||
|
Portugalia |
450 000 |
180 000 |
180 000 |
90 000 |
450 000 |
||
|
Rumunia |
100 000 |
40 000 |
40 000 |
20 000 |
100 000 |
||
|
Słowacja |
600 000 |
200 000 |
300 000 |
100 000 |
600 000 |
||
|
Słowenia |
50 000 |
20 000 |
20 000 |
10 000 |
50 000 |
||
|
Hiszpania |
3 000 000 |
1 200 000 |
1 200 000 |
600 000 |
3 000 000 |
||
|
Szwecja |
3 000 000 |
1 200 000 |
1 200 000 |
600 000 |
3 000 000 |
||
|
Szwajcaria |
4 100 000 |
1 640 000,00 |
1 640 000 |
820 000 |
3 600 000 |
||
|
Zjednoczone Królestwo |
3 000 000 |
|
3 000 000 |
|
1 200 000 |
||
|
Wkłady ogółem |
229 126 273 |
150 354 705 |
39 647 176 |
39 124 392 |
189 426 274 |
||
|
Projekty zatwierdzone zgodnie z celami strategicznymi funduszu powierniczego UE dla Afryki (w mln EUR) |
||||
|
Fundusz powierniczy UE dla Afryki – cele strategiczne |
Sahel i jezioro Czad |
Róg Afryki |
Afryka Północna |
Ogółem |
|
Lepsze perspektywy gospodarcze i większe możliwości zatrudnienia |
225 |
260 |
0 |
485 |
|
Zwiększanie odporności wspólnot lokalnych |
297,6 |
275 |
0 |
572,6 |
|
Lepsze zarządzanie migracją |
143,8 |
70 |
264,7 |
478,5 |
|
Lepsze zarządzanie i bardziej skuteczne zapobieganie konfliktom |
322,4 |
50 |
0 |
372,4 |
|
Inne |
13 |
4 |
0 |
17 |
|
Cele przekrojowe |
0 |
6 |
0 |
6 |
|
Ogółem |
1 001,8 |
665 |
264,7 |
1 931,5* |
*Wartości zaokrąglone
|
Projekty zatwierdzone według priorytetów określonych w planie działania z Valletty (w mln EUR) |
||||
|
Obszary/Państwa |
Sahel i jezioro Czad |
Róg Afryki |
Afryka Północna |
Ogółem (w mln EUR) |
|
Płynące z migracji korzyści dla rozwoju |
540,3 |
442 |
155,3 |
1 137,6 |
|
Legalna migracja i mobilność |
87,2 |
7 |
8 |
94,2 |
|
Ochrona i azyl |
121,2 |
88 |
58,7 |
267,9 |
|
Zapobieganie nielegalnej migracji, przemytowi migrantów i handlowi ludźmi oraz zwalczanie ich |
185 |
35 |
7,2 |
227,2 |
|
Powroty, readmisja i reintegracja |
55,1 |
93 |
34,3 |
182,4 |
|
Inne |
13 |
|
1,2 |
14,2 |
|
Suma całkowita |
1 001,8 |
665 |
264,7 |
1 931,5* |
*Wartości zaokrąglone
Norwegia zadeklarowała 8 936 651 EU, zaświadczenia otrzymano na kwotę 3 593 344 EUR.
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia15.11.2017
COM(2017) 669 final
ZAŁĄCZNIK
do
SPRAWOZDANIA KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY
Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
Wspólny plan działania w zakresie realizacji postanowień oświadczenia UE-Turcja
{SWD(2017) 372 final}
|
Działania priorytetowe |
Stan obecny 1 |
|
Delegowanie większej liczby pracowników zajmujących się rozpatrywaniem wniosków o udzielenie azylu na wyspach |
Na dzień 12 listopada Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) oddelegował do ośrodków przyjmowania i identyfikacji na wyspach 232 pracowników, w tym 107 ekspertów z państw członkowskich jako pracowników do opracowywania poszczególnych spraw, ekspertów ds. ustalania statusu osoby wymagającej szczególnej troski i ekspertów ds. zapewniania informacji, 17 pracowników EASO, 25 tymczasowych pracowników EASO oraz 83 tłumaczy ustnych. W ostatnim czasie EASO zatrudnił w wymiarze tymczasowym 15 dodatkowych pracowników do opracowywania poszczególnych spraw. Obecnie przechodzą oni specjalne szkolenia i będą mogli zostać niedługo oddelegowani. EASO regularnie informuje państwa członkowskie o tym, jaka liczba i jaki profil ekspertów jest potrzebny w ośrodkach przyjmowania i identyfikacji. Dostępne są pakiety informacyjne opisujące wymagane profile oraz zawierające informacje poprzedzające oddelegowanie na daną wyspę. Greckie służby azylowe: na początku listopada w hotspotach zatrudnionych było 101 pracowników. |
|
Zajmowanie się przypadkami łączenia rodzin na podstawie rozporządzenia dublińskiego |
Nadal oczekiwane jest przyjęcie przez grecki parlament przepisu, zgodnie z którym osoby ubiegające się o azyl, które występują z wnioskiem o łączenie rodzin na podstawie rozporządzenia Dublin III, nie byłyby wyłączone z procedury granicznej. Jeżeli chodzi o procedury mające zastosowanie do łączenia rodzin z terytorium Turcji, greckie służby azylowe analizują informacje gromadzone przez EASO z 15 państw członkowskich; przygotowywane są odpowiednie wytyczne. |
|
Zajmowanie się osobami wymagającymi szczególnej troski |
Greckie służby azylowe uważają, że osoby wymagające szczególnej troski powinny być wyłączone z procedury granicznej, aby móc w dostatecznym zakresie zagwarantować tym osobom specjalne gwarancje proceduralne (np. obiektywny brak adekwatnej opieki medycznej i psychiatrycznej. Bardzo istotne jest jednak zagwarantowanie obiektywnej oceny statusu osoby wymagającej szczególnej troski. Z tego powodu w ośrodkach przyjmowania i identyfikacji należy jak najszybciej wdrożyć nowy model oceny statusu osoby wymagającej szczególnej troski z punktu widzenia medycznego; jest to w interesie standardowego i obiektywnego ustalania statusu osoby wymagającej szczególnej troski. Ponadto władze greckie muszą zapewnić w hotspotach stałą obecność dostatecznie wyszkolonych lekarzy i innych służb pomocy medycznej oraz wsparcia psychologicznego, co pozwoli na skuteczne ocenianie statusu osoby wymagającej szczególnej troski. |
|
Przyspieszenie tempa prowadzenia przesłuchań i procedur oceny wniosków o udzielenie azylu |
Pod koniec września EASO ustanowił we współpracy z greckimi służbami azylowymi punkt informacyjny z siedzibą w Atenach, w którym do dyspozycji jest trzech wysokiej rangi ekspertów z państw członkowskich oraz jeden ekspert z państwa pochodzenia; odpowiadają oni na zapytania pracowników odpowiedzialnych za opracowywanie poszczególnych spraw i ekspertów ds. oceny statusu osoby wymagającej szczególnej troski, które dotyczą kwestii proceduralnych, przeglądu jakościowego oraz oceny statusu osoby wymagającej szczególnej troski. Używane obecnie narzędzia azylowe to nowe standardowe procedury operacyjne na potrzeby granicznej procedury azylowej, model połączonych rozmów oraz odesłania do wykazu informacji o krajach pochodzenia. Odnotowano znaczną poprawę w zakresie planowania rozmów w sprawie azylu, a także jakości i czasu trwania tych rozmów, Odstęp czasu między wyrażeniem zainteresowania ubieganiem się o azyl, a faktycznym złożeniem wniosku nie przekracza, średnio, dwóch tygodni. Dzięki skutecznemu funkcjonowaniu punktów informacyjnych na wszystkich wyspach poprawie uległo również informowanie rezydentów w ośrodkach przyjmowania i identyfikacji. Procedury przyspieszone nie miały jeszcze wpływu na wyniki procedury odwoławczej. Podczas ostatniego spotkania z członkami komitetu odwoławczego ustalono, że dla poprawy wyników dalszemu rozważeniu poddane zostaną następujące propozycje: a) poprawa systemu przydzielania spraw; b) zatrudnienie większej liczby sprawozdawców oraz poprawa ustaleń dotyczących pracy; c) specjalizacja komitetów; oraz d) określenie celów, jeżeli chodzi o osiągnięcia oraz monitorowanie wydajności. |
|
Utrzymywanie i dalsze przyspieszanie procedury badania kwalifikowalności w odniesieniu do osób ubiegających się z krajów pochodzenia o niskich wskaźnikach przyznawania azylu |
Procedura uległa przyspieszeniu na wszystkich wyspach, zaś służby azylowe i EASO uważnie monitorują sytuację. W dniu 19 października 2017 r., podczas wspólnego spotkania operacyjnego greckich służby azylowych i EASO, dyskutowano nad kluczowymi kwestiami związanymi z ustalaniem harmonogramów i wstępnym planowaniem, zarządzaniem tłumaczeniami oraz zagadnieniami proceduralnymi, mając na celu ocenę potrzeb w najbliższych miesiącach oraz dalsze zacieśnienie współpracy na szczeblu centralnym i lokalnym. |
|
Poprawa ustaleń dotyczących bezpieczeństwa na wyspach |
Obszerne plany ewakuacyjne i podsumowania w odniesieniu do wszystkich wysp są obecnie dostępne dla każdego hotspotu. We wszystkich ośrodkach przyjmowania i identyfikacji przeprowadzono ćwiczenia ewakuacyjne dla pracowników zatrudnionych w hotspotach. Niezbędne jest dalsze wsparcie ze strony greckiej policji, aby zapewnić systematyczną kontrolę wejść na teren ośrodkach przyjmowania i identyfikacji. Należy wzmocnić patrole na obszarach zakwaterowania, połączone ze ścisłym nadzorowaniem wszystkich bezpiecznych obszarów dla małoletnich bez opieki, których nadal brakuje w niektórych ośrodkach przyjmowania i identyfikacji. |
|
Powoływanie stałych koordynatorów hotspotów |
Począwszy od dnia 20 lutego 2017 r. na terytorium hotspotów koordynację zapewniają stali koordynatorzy. Władze greckie powinny jak najszybciej przyjąć formalnie standardowe procedury operacyjne dla hotspotów, aby rozpocząć ich wdrażanie przez ośrodki przyjmowania i identyfikacji na terytorium wszystkich hotspotów. |
|
Zwiększenie liczby komitetów odwoławczych |
Funkcjonuje13 komitetów, których działalność uzupełnia komitet zastępczy. |
|
Zwiększenie liczby decyzji wydawanych przez każdy komitet odwoławczy |
Mimo wzrostu liczby komitetów odwoławczych oraz wsparcia ze strony 11 sprawozdawców EASO, nadal niska jest liczba decyzji wydawanych przez komitety odwoławcze w drugiej instancji. Oddzielną kwestią pozostaje liczba opinii sporządzanych przez sprawozdawców. Metody, dzięki którym władze Grecji mogłyby szybko zwiększyć wydajność komitetów, obejmują: zaangażowanie pracowników komitetów w pełnym wymiarze godzin i zlecenie im tylko tych zadań; znalezienie rozwiązań w celu zapewnienia niedużej odległości komitetów odwoławczych od lokalizacji danych osób ubiegających się o azyl (w miarę możliwości bezpośrednio na wyspach); oraz liczbę komitetów odwoławczych. Opublikowane w dniu 22 września br. orzeczenie Rady Stanu potwierdziło niedopuszczalność wniosków o azyl dwóch Syryjczyków, orzeczoną wcześniej w pierwszej i drugiej instancji ze względu na fakt, że Turcja jest dla nich bezpiecznym krajem trzecim, do którego mogą wrócić; nie przyniosło ono jeszcze spodziewanego rezultatu w postaci wzrostu decyzji odwoławczych, który z kolei spowodowałby wzrost liczby powrotów. W tygodniu, w którym wypadał 30 października, komitety odwoławcze wydały 63 negatywne decyzje w drugiej instancji w sprawie niedopuszczalności wniosków dotyczących Syryjczyków. |
|
Utrzymanie niezbędnych poziomów rozmieszczenia przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej |
Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej oddelegowała na wyspę Lesbos 45 funkcjonariuszy eskorty, którzy są odpowiedzialni za potrzeby operacji powrotowych. Potrzebni są dalsi funkcjonariusze z państw członkowskich. Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej powinna być gotowa do szybkiego zwiększenia wsparcia w kontekście ewentualnego zwiększenia operacji powrotowych do Turcji. |
|
Ograniczenie ryzyka ucieczki |
Greckie władze nadal stosują ograniczenia geograficzne w odniesieniu do przemieszczania się nowo przybyłych migrantów i osób ubiegających się o azyl, którzy nie mogą opuszczać wyspy, na którą przybyli. Funkcjonuje elektroniczny system monitorowania za pomocą zautomatyzowanych dziennych i tygodniowych list/sprawozdań: codziennie: lista zaplanowanych rozmów, lista spotkań w celu rejestracji, lista decyzji w związku z niedostarczonymi powiadomieniami, lista przypadków, które można skierować do powrotu, codzienna lista przerwanych spraw, lista spraw zarchiwizowanych, która jest wykorzystywana przez władze greckie na potrzeby monitorowania osób objętych ochroną oraz, w miarę możliwości, wdrażania środków powrotowych; tygodniowo: lista osób niestawiających się na rozmowy, lista osób niestawiających się na spotkania w celu rejestracji. Zwiększenie patrolowania przez oficerów policji greckiej ograniczyłoby dodatkowo ryzyko ucieczki. Szybkie wprowadzenie systemu wjazdu/wyjazdu w hotspotach również przyczyniłoby się do lepszego monitorowania migrantów i śledzenia ich miejsca pobytu. |
|
Rozszerzenie programu wspomaganych dobrowolnych powrotów i reintegracji na wyspach |
W okresie od stycznia do września 2017 r. przekazywano z greckich wysp średnio 145 osób miesięcznie za pośrednictwem programu wspomaganych dobrowolnych powrotów i reintegracji, podczas gdy w okresie od czerwca do grudnia 2016 r. każdego miesiąca przekazywano średnio około 70 beneficjentów. Działania podejmowane na wyspach w ramach programu wspomaganych dobrowolnych powrotów i reintegracji, obecnie realizowane przez Międzynarodową Organizację ds. Migracji, powinny być w dalszym ciągu wspierane, aby liczba operacji powrotowych wzrosła. |
|
Wydawanie decyzji nakazujących powrót na wcześniejszym etapie procesu powrotu |
Należy pilnie dokonać technicznych i informatycznych adaptacji, aby można było wydawać decyzje o powrocie w tym samym momencie, w którym wydawane jest powiadomienie o negatywnej decyzji pierwszej instancji w sprawie azylu. |
|
Tworzenie na wyspach dodatkowego potencjału w zakresie przyjmowania oraz modernizacja istniejących obiektów |
Mimo znacznych wysiłków w celu zwiększenia zdolności przyjmowania na wyspach i poprawy warunków, w wielu przypadkach zakwaterowanie nowo przybywających osób pozostaje poniżej dopuszczalnego poziomu. Niedociągnięcia te zostały uwypuklone w obliczu rosnącej liczby osób przybywających, a także w kontekście pilnej potrzeby modernizacji ze względu na nadchodzący okres zimowy. Na wyspach cały czas nie zapewniono jeszcze odpowiednich warunków przyjmowania małoletnich bez opieki, w tym w kontekście środków bezpieczeństwa; dotyczy to zwłaszcza dzieci pozostających pod ochroną. |
|
Tworzenie dostatecznych możliwości w zakresie zatrzymywania |
Obecnie na wyspach dostępnych jest 710 miejsc w ośrodkach zatrzymania przed wydaleniem, 210 na wyspie Lesbos i 500 na wyspie Kos. Ciągle jeszcze nie ma ośrodków detencyjnych na wyspach Samos i Chios. Władze Grecji powinny pilnie zwiększyć możliwości w zakresie zatrzymywania, tak aby można było zwiększyć tempo powrotów. |
Niniejszy załącznik opiera się na poprzednich sprawozdaniach dostępnych w siódmym sprawozdaniu z postępów w zakresie realizacji postanowień oświadczenia UE-Turcja (COM(2017) 470), przede wszystkim załączniku 1.
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia15.11.2017
COM(2017) 669 final
ZAŁĄCZNIK
do
SPRAWOZDANIA KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY
Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
Instrument Pomocy dla Uchodźców w Turcji
{SWD(2017) 372 final}
W ramach kwoty 3 mld EUR przyznanej z unijnego instrumentu pomocy dla uchodźców w Turcji na lata 2016–2017, łączna alokacja sięgnęła kwoty 2,9 mld EUR oraz podpisano umowy na 55 projektów 1 na kwotę 1,78 mld EUR. Realizacja wszystkich tych umów już się rozpoczęła. Całkowita wypłacona kwota sięgnęła 908 mln EUR 2 .
Pomoc humanitarna 3
Kwota zawartych umów wzrosła do 638 mln EUR w ramach 40 projektów w zakresie pomocy humanitarnej realizowanych przez 19 partnerów; projekty te służą zaspokojeniu podstawowych potrzeb oraz zapewnieniu ochrony, dostępu do edukacji i służby zdrowia, a także żywności i schronienia. Z zakontraktowanych 638 mln EUR dotychczas wypłacono 488 mln EUR. Najważniejsze projekty obejmują:
·Siatka bezpieczeństwa socjalnego w sytuacjach nadzwyczajnych: we wrześniu osiągnięto kolejny ważny etap – pomoc dotarła do jednego miliona odbiorców. Projekt warunkowego przekazywania środków pieniężnych na rzecz edukacji przynosi korzyści ponad 136 000 dzieci. Oba projekty zostaną przedłużone w grudniu.
·Inne projekty zapewniają dostęp do usług takich jak ochrona, usługi socjalne, państwowe systemy opieki społecznej oraz usługi związane ze zdrowiem reprodukcyjnym i seksualnym oraz z przemocą seksualną i przemocą ze względu płeć.
Pomoc pozahumanitarna
Wartość umów zwiększyła się do 1,14 mld EUR, a wartość wypłaconych środków osiągnęła kwotę 420 mln EUR.
·W listopadzie podpisano pierwszy projekt dotyczący poprawy dostępu uchodźców syryjskich oraz tureckich małoletnich wymagających szczególnego traktowania do kształcenia i szkolenia zawodowego, drugi projekt dotyczący budowy sześciu systemów zaopatrzenia w wodę pitną, oczyszczalni ścieków i infrastruktury sanitarnej, a także trzeci projekt przewidujący budowę szpitala na 300 łóżek.
·Trwające działania finansowane z instrumentu mają istotne oddziaływanie bezpośrednio w terenie. Ponad 20 000 syryjskich pacjentów skorzystało z konsultacji w trzech ośrodkach zdrowia uruchomionych dotychczas przez UE. Do ośrodków tych skierowano 585 pracowników medycznych i niemedycznych, aby pomogli lokalnym placówkom opieki zdrowotnej w okresie największego natężenia pracy. Jeżeli chodzi o kształcenie, zatrudniono 100 nauczycieli języka arabskiego, 11 445 dzieci syryjskich skorzystało z korepetycji, zaś ponad 25 000 z nowego wyposażenia szkół. Już 1 605 osób wzięło udział w szkoleniach z zakresu rozwoju umiejętności zawodowych lub przedsiębiorczych.
Lista projektów finansowanych z powyższego instrumentu znajduje się pod adresem: https://ec.europa.eu/neighbourhood-enlargement/sites/near/files/facility_table.pdf
Środki są wypłacane w transzach do czasu zakończenia projektów, zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami. W ramach działań na rzecz promocji instrumentu powstała interaktywna mapa, która pozwala na bezpośrednią wizualizację lokalizacji i oczekiwanych wyników poszczególnych projektów: http://ec.europa.eu/enlargement/news_corner/migration/index_en.htm .
Działania zapewniające pomoc humanitarną w ramach tego instrumentu będą wdrażane zgodnie z unijnym prawem pomocy humanitarnej i według zasad określonych w Konsensusie europejskim w sprawie pomocy humanitarnej.
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia15.11.2017
COM(2017) 669 final
ZAŁĄCZNIK
do
SPRAWOZDANIA KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY
Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
Europejska Straż Graniczna i Przybrzeżna
{SWD(2017) 372 final}
1. Oddelegowywanie
Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej nadal wspiera państwa członkowskie pierwszej linii, oddelegowując pracowników do Grecji, Włoch, Bułgarii i Hiszpanii, a także do regionu Bałkanów Zachodnich – łącznie około 1 500 członków zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Na mapie przedstawiono sytuację w tygodniu od dnia 13 do 17 listopada 2017r.
* Bałkany Zachodnie
W okresie od dnia 1 stycznia do 31 października 2017 r. państwa członkowskie przeznaczyły ponad 489 000 osobodni.
|
Zasoby ludzkie w Grecji, we Włoszech, w Bułgarii, Hiszpanii oraz w regionie Bałkanów Zachodnich od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 października 2017 r. |
|||||
|
P.Cz./P.Sch. |
Oddelegowanie europejskich zespołów straży granicznej (z wyłączeniem oddelegowań wewn.) |
Załoga/personel techniczny, pracownicy koordynujący i tłumacze ustni - oddelegowane osobodni (z wyłączeniem oddelegowań wewn.) |
Oddelegowania wewnętrzne - liczba osobodni |
Oddelegowania - region Bałkanów Zachodnich |
Ogółem |
|
Austria |
6 484 |
366 |
3 713 |
10 563 |
|
|
Belgia |
979 |
174 |
1 153 |
||
|
Bułgaria |
10 881 |
1 037 |
7 512 |
117 |
19 547 |
|
Chorwacja |
1 739 |
1 353 |
29 |
3 121 |
|
|
Cypr |
444 |
444 |
|||
|
Republika Czeska |
6 190 |
228 |
162 |
6 580 |
|
|
Dania |
2 082 |
1 722 |
3 804 |
||
|
Estonia |
2 754 |
462 |
203 |
4 582 |
|
|
Finlandia |
891 |
3 204 |
487 |
4 582 |
|
|
Francja |
14 208 |
5 124 |
87 |
19 419 |
|
|
Niemcy |
24 842 |
8 092 |
1 499 |
34 433 |
|
|
Grecja |
9 504 |
2 |
131 354 |
218 |
141 078 |
|
Węgry |
1 657 |
44 |
1 701 |
||
|
Islandia |
775 |
775 |
|||
|
Włochy |
1 545 |
5 678 |
32 485 |
174 |
39 882 |
|
Łotwa |
2 914 |
4 465 |
303 |
7 682 |
|
|
Litwa |
3 859 |
758 |
234 |
4 851 |
|
|
Luksemburg |
802 |
971 |
1 773 |
||
|
Malta |
168 |
12 911 |
56 |
13 079 |
|
|
Niderlandy |
13 151 |
9 075 |
205 |
22 431 |
|
|
Norwegia |
917 |
13 183 |
|
14 100 |
|
|
Polska |
11 052 |
1 122 |
590 |
12 764 |
|
|
Portugalia |
6 849 |
24 100 |
461 |
31 410 |
|
|
Rumunia |
15 907 |
8 535 |
1 287 |
25 729 |
|
|
Słowacja |
1 858 |
145 |
2 003 |
||
|
Słowenia |
1 240 |
594 |
1 834 |
||
|
Hiszpania |
8 012 |
18 726 |
15 136 |
338 |
42 212 |
|
Szwecja |
1 949 |
3 590 |
57 |
5 596 |
|
|
Szwajcaria |
760 |
200 |
960 |
||
|
Wielka Brytania* |
3 035 |
9 326 |
12 361 |
||
|
Ogółem |
156 673 |
134 805 |
186 487 |
11 321 |
489 286 |
* Nieformalny wkład w europejskie zespoły straży granicznej
2. Zdolności szybkiego reagowania, w tym obowiązkowe łączenie zasobów
Do dnia 9 listopada 2017 r. łączna liczba „wyznaczonych” funkcjonariuszy dostępnych na potrzeby oddelegowania rezerwy szybkiego reagowania wyniesie 1 110, co stanowi 74 % rezerwy.
|
Państwa członkowskie |
Austria |
Belgia |
Bułgaria |
Chorwacja |
Cypr |
Republika Czeska |
Dania |
Estonia |
Finlandia |
Francja |
Niemcy |
Grecja |
Węgry |
Islandia |
Włochy |
Łotwa |
Litwa |
Luksemburg |
Malta |
Niderlandy |
Norwegia |
Polska |
Portugalia |
Rumunia |
Słowacja |
Słowenia |
Hiszpania |
Szwecja |
Szwajcaria |
|
Liczba wyznaczonych funkcjonariuszy straży granicznej (Opera) |
47 |
89 |
40 |
97 |
0 |
132 |
29 |
168 |
57 |
378 |
65 |
58 |
65 |
0 |
131 |
30 |
53 |
7 |
14 |
81 |
12 |
275 |
5 |
196 |
4 |
8 |
0 |
63 |
46 |
|
Liczba funkcjonariuszy w ramach obowiązkowego oddelegowania do rezerwy szybkiego reagowania |
34 |
30 |
40 |
65 |
0 |
20 |
29 |
18 |
30 |
170 |
65 |
50 |
65 |
0 |
125 |
30 |
39 |
7 |
6 |
50 |
12 |
100 |
5 |
75 |
4 |
8 |
0 |
17 |
16 |
|
Wkład na podstawie załącznika I do rozporządzenia w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej |
34 |
30 |
40 |
65 |
8 |
20 |
29 |
18 |
30 |
170 |
225 |
50 |
65 |
2 |
125 |
30 |
39 |
8 |
6 |
50 |
20 |
100 |
47 |
75 |
35 |
35 |
111 |
17 |
16 |
W ramach rezerwy sprzętu szybkiego reagowania utrzymują się znaczne niedobory w odniesieniu do większości rodzajów wyposażenia, a bieżący wkład nadal zapewnia jedynie 14 państw członkowskich:
|
Rodzaj wyposażenia |
Liczba aktywo-miesięcy wymaganych na podstawie decyzji zarządu |
Liczba aktywo-miesięcy oferowane przez państwa członkowskie/państwa stowarzyszone Schengen |
Niedobór |
P.Cz. zapewniające sprzęt |
|
Autobusy |
36 |
5 |
31 |
Bułgaria, Republika Czeska, Finlandia, Chorwacja, Węgry, Łotwa, Niderlandy, Słowenia, Portugalia, Włochy, Austria, Polska, Niemcy |
|
Łódź patrolowa w strefie przybrzeżnej |
67 |
24 |
43 |
|
|
Statek patrolowy w strefie przybrzeżnej |
33 |
13 |
20 |
|
|
Stałopłat |
19 |
3 |
16 |
|
|
Śmigłowiec |
20 |
3 |
17 |
|
|
Morski statek patrolowy |
28 |
13 |
15 |
|
|
Wóz patrolowy |
167 |
442 |
-275 1 |
|
|
Pojazdy termowizyjne |
55 |
33 |
22 |
3. Oceny narażenia
Wraz z przeprowadzeniem sześciu ćwiczeń symulacyjnych do końca grudnia 2017 r. Agencja zakończy pierwszy cykl ocen narażenia.
|
Rodzaj informacji zwrotnych ze strony Agencji |
Liczba zainteresowanych państw członkowskich |
|
Państwa członkowskie, do których skierowano zalecenia wraz z działaniami i określeniem konkretnych terminów realizacji |
21 |
|
Państwa członkowskie, do których skierowano zalecenia, aby kwestią słabych stron zajęto się na szczeblu krajowym (bez podawania żadnych konkretnych działań) |
6 |
|
Państwa członkowskie, do których nie skierowano zaleceń |
2 |
|
ŁĄCZNIE |
29 |
Łącznie Agencja zaleciła 33 działania w 21 państwach członkowskich; działania służą wyeliminowaniu słabych stron w różnych obszarach.
|
Słabe strony |
Zalecane działania |
Liczba państw członkowskich |
|
Odprawa graniczna |
·Dostosowanie procedur na potrzeby konsultacji bazy danych celem systematycznych kontroli ·Określenie szacowanej liczby niewykrytych przypadków sfałszowanych dokumentów/nielegalnych wjazdów oraz realizowanie ukierunkowanych kontroli |
20 |
|
Planowanie ewentualnościowe |
·Opracowanie lub aktualizacja planu awaryjnego, testowanie planu |
6 |
|
Możliwości rejestrowania i zakwaterowania |
·Zwiększenie możliwości zakwaterowania ·Ustanowienie szczegółowego spisu urządzeń umożliwiających pobieranie odcisków na potrzeby systemu Eurodac |
4 |
|
Pracownicy realizujący kontrole graniczne |
·Zwiększenie faktycznej liczby pracowników |
2 |
|
Ochrona granicy |
·Stworzenie rejestru czasu reakcji po wykryciu |
1 |
4. Łączenie zasobów i tworzenie własnego potencjału Agencji w celu zapewnienia wsparcia operacyjnego
|
Stałopłat |
Statki patrolowe w strefie przybrzeżnej |
Łodzie patrolowe w strefie przybrzeżnej |
Pojazdy termowizyjne/pojazdów służące do nadzoru |
Łączny budżet |
|
|
Konkretne działania w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 2015 r. |
6 pozycji: Polska (2), Hiszpania (1), Francja (1), Malta (1), Włochy (1) |
6 pozycji: Grecja (2), Hiszpania (1), Włochy (2), Francja (1) |
Finlandia (1) |
11 pozycji: Grecja (1), Łotwa (2), Hiszpania (2), Portugalia (2), Bułgaria (1), Rumunia (1), Litwa (1), Austria (1) |
132 mln EUR. |
|
Konkretne działania w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 2015 r. |
5 pozycji: Grecja, Włochy, Portugalia, Litwa, Rumunia |
20 pozycji: Niemcy (1), Finlandia (3), Grecja (3), Łotwa (3), Włochy (3), Portugalia (3), Rumunia (3) |
11 pozycji: Grecja (1), Łotwa (2), Hiszpania (2), Portugalia (2), Bułgaria (1), Rumunia (1), Litwa (1), Austria (1) |
86 mln EUR. |
Wartość ujemna wskazuje na fakt, że liczba zasobów uzgodnionych jest wyższa niż liczba zasobów udostępnionych
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia15.11.2017
COM(2017) 669 final
ZAŁĄCZNIK
do
SPRAWOZDANIA KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY
Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
Powroty
{SWD(2017) 372 final}
|
2014 |
2015 |
2016 |
|||||||
|
Wydano nakaz wyjazdu |
Powrót do państwa trzeciego |
Odsetek powrotów 1 |
Wydano nakaz wyjazdu |
Powrót do państwa trzeciego |
Odsetek powrotów |
Wydano nakaz wyjazdu |
Powrót do państwa trzeciego |
Odsetek powrotów |
|
|
Unia Europejska (28 państw) |
470 080 |
196 280 |
41,75% |
533 395 |
196 190 |
36,78 % |
493 790 |
226 150 |
45,80 % |
|
Belgia |
35 245 |
5 575 |
15,82 % |
31 045 |
5 550 |
17,88 % |
33 020 |
6 920 |
20,96 % |
|
Bułgaria |
12 870 |
1 155 |
8,97 % |
20 810 |
540 |
2,59 % |
14 120 |
1 105 |
7,83 % |
|
Republika Czeska |
2 460 |
320 |
13,01 % |
4 510 |
330 |
7,32 % |
3 760 |
390 |
10,37 % |
|
Dania |
2 905 |
1 400 |
48,19 % |
3 925 |
1 040 |
26,50 % |
3 050 |
930 |
30,49 % |
|
Niemcy (do 1990 r. byłe terytorium RFN) |
34 255 |
21 895 |
63,92 % |
54 080 |
53 640 |
99,19 % |
70 005 |
74 080 |
105,82 % |
|
Estonia |
475 |
445 |
93,68 % |
590 |
40 |
6,78 % |
505 |
380 |
75,25 % |
|
Irlandia |
970 |
345 |
35,57 % |
875 |
205 |
23,43 % |
1 355 |
245 |
18,08 % |
|
Grecja |
73 670 |
27 055 |
36,72 % |
104 575 |
14 390 |
13,76 % |
33 790 |
19 055 |
56,39 % |
|
Hiszpania |
42 150 |
15 150 |
35,94 % |
33 495 |
12 235 |
36,53 % |
27 845 |
9 530 |
34,23 % |
|
Francja |
86 955 |
19 525 |
22,45 % |
79 950 |
12 195 |
15,25 % |
81 000 |
10 930 |
13,49 % |
|
Chorwacja |
3 120 |
2 245 |
71,96 % |
3 910 |
1 405 |
35,93 % |
4 730 |
1 720 |
36,36 % |
|
Włochy |
25 300 |
5 310 |
20,99 % |
27 305 |
4 670 |
17,10 % |
32 365 |
5 715 |
17,66 % |
|
Cypr |
3 525 |
2 990 |
84,82 % |
2 250 |
1 840 |
81,78 % |
1 575 |
1 035 |
65,71 % |
|
Łotwa |
1 555 |
1 550 |
99,68 % |
1 190 |
1 030 |
86,55 % |
1 450 |
1 355 |
93,45 % |
|
Litwa |
2 245 |
1 930 |
85,97 % |
1 870 |
1 685 |
90,11 % |
1 740 |
1 545 |
88,79 % |
|
Luksemburg |
775 |
605 |
78,06 % |
700 |
720 |
102,86 % |
655 |
405 |
61,83 % |
|
Węgry |
5 885 |
4 345 |
73,83 % |
11 750 |
5 755 |
48,98 % |
10 765 |
780 |
7,25 % |
|
Malta |
990 |
495 |
50,00 % |
575 |
465 |
80,87 % |
415 |
420 |
101,20 % |
|
Niderlandy |
33 735 |
7 995 |
23,70 % |
23 765 |
8 380 |
35,26 % |
32 950 |
11 215 |
34,04 % |
|
Austria |
: |
2 480 |
: |
9 910 |
: |
: |
11 850 |
5 895 |
49,75 % |
|
Polska |
10 160 |
9 280 |
91,34 % |
13 635 |
12 750 |
93,51 % |
20 010 |
18 530 |
92,60 % |
|
Portugalia |
3 845 |
820 |
21,33 % |
5 080 |
565 |
11,12 % |
6 200 |
0 |
0,00 % |
|
Rumunia |
2 030 |
2 085 |
102,71 % |
1 930 |
1 995 |
103,37 % |
2 070 |
1 865 |
90,10 % |
|
Słowenia |
1 025 |
840 |
81,95 % |
1 025 |
155 |
15,12 % |
1 375 |
205 |
14,91 % |
|
Słowacja |
925 |
695 |
75,14 % |
1 575 |
970 |
61,59 % |
1 735 |
1 390 |
80,12 % |
|
Finlandia |
3 360 |
3 195 |
95,09 % |
4 905 |
2 980 |
60,75 % |
17 975 |
5 610 |
31,21 % |
|
Szwecja |
14 280 |
6 630 |
46,43 % |
18 150 |
9 695 |
53,42 % |
17 585 |
10 160 |
57,78 % |
|
Zjednoczone Królestwo |
65 365 |
49 920 |
76,37 % |
70 020 |
40 965 |
58,50 % |
59 895 |
34 740 |
58,00 % |
|
Islandia |
: |
: |
: |
: |
: |
: |
: |
: |
: |
|
Liechtenstein |
15 |
15 |
100,00 % |
15 |
0 |
0,00 % |
15 |
5 |
33,33 % |
|
Norwegia |
13 305 |
5 365 |
40,32 % |
13 705 |
3 540 |
25,83 % |
: |
: |
: |
|
Szwajcaria |
3 335 |
: |
: |
3 730 |
0 |
0,00 % |
: |
: |
: |
Odsetek powrotów to stosunek między liczbą osób, którym wydano decyzję nakazującą powrót, oraz liczbą osób, które faktycznie powróciły (niezależnie od tego, czy był to powrót dobrowolny czy przymusowy).
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia15.11.2017
COM(2017) 669 final
ZAŁĄCZNIK
do
SPRAWOZDANIA KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY
Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
Relokacje
{SWD(2017) 372 final}
Relokacje z Włoch i Grecji do dnia 14 listopada br.
|
Państwo członkowskie |
Rzeczywiste relokacje z Włoch |
Rzeczywiste relokacje z Grecji |
Łączna liczba relokacji |
Zobowiązania prawne przewidziane w decyzjach Rady 1 |
|
Austria 2 |
15 |
15 |
1 953 |
|
|
Belgia |
361 |
698 |
1 059 |
3 812 |
|
Bułgaria |
50 |
50 |
1 302 |
|
|
Chorwacja |
18 |
60 |
78 |
968 |
|
Cypr |
47 |
96 |
143 |
320 |
|
Republika Czeska |
12 |
12 |
2 691 |
|
|
Estonia |
141 |
141 |
329 |
|
|
Finlandia |
779 |
1 201 |
1 980 |
2 078 |
|
Francja |
377 |
4322 |
4699 |
19 714 |
|
Niemcy |
3972 |
5197 |
9169 |
27536 |
|
Węgry |
1294 |
|||
|
Islandia |
||||
|
Irlandia |
646 |
646 |
600 |
|
|
Łotwa |
27 |
294 |
321 |
481 |
|
Liechtenstein |
10 |
10 |
||
|
Litwa |
29 |
355 |
384 |
671 |
|
Luksemburg |
211 |
271 |
482 |
557 |
|
Malta |
67 |
101 |
168 |
131 |
|
Niderlandy |
842 |
1 709 |
2 551 |
5 947 |
|
Norwegia |
816 |
693 |
1 509 |
|
|
Polska |
6182 |
|||
|
Portugalia |
315 |
1 192 |
1 507 |
2 951 |
|
Rumunia |
45 |
683 |
728 |
4 180 |
|
Słowacja |
0 |
16 |
16 |
902 |
|
Słowenia |
60 |
172 |
232 |
567 |
|
Hiszpania |
205 |
1 096 |
1 301 |
9 323 |
|
Szwecja 3 |
1 202 |
1 649 |
2 851 |
3 766 |
|
Szwajcaria |
877 |
574 |
1 451 |
|
|
ŁĄCZNIE |
10 265 |
21 238 |
31 503 |
98 255 |
Liczba ta nie obejmuje około 8 000 osób, które nadal pozostają do przydzielenia w ramach pierwszej decyzji Rady, ani alokacji dodatkowych 54 000 miejsc.
Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2016/408 z dnia 10 marca 2016 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia relokacji 30 % wnioskodawców przydzielonych Austrii na mocy decyzji (UE) 2015/1601 ustanawiającej środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji.
Decyzja Rady (UE) 2016/946 z dnia 9 czerwca 2016 r. ustanawiająca środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Szwecji zgodnie z art. 9 decyzji (UE) 2015/1523 oraz art. 9 decyzji (UE) 2015/1601 ustanawiających środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji.
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia15.11.2017
COM(2017) 669 final
ZAŁĄCZNIK
do
SPRAWOZDANIA KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY
Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji
Przesiedlenia
{SWD(2017) 372 final}
Przesiedlenia – stan na dzień 10 listopada 2017 r.
|
Państwo członkowskie/
|
Zobowiązania podjęte na podstawie konkluzji z dnia 20 lipca 2015 r. |
Przesiedlenia na podstawie konkluzji z dnia 20 lipca 2015 r. |
Przesiedlenia 1 na podstawie oświadczenia UE-Turcja |
Łączna liczba osób przesiedlonych na podstawie obu programów UE |
Państwo trzecie, z którego odbyło się przesiedlenie na podstawie obu programów UE |
|
Austria |
1 900 |
1 880 |
192 (192) |
1 880 |
Irak, Jordania, Liban, Turcja |
|
Belgia |
1 100 |
1 100 |
823 (245) |
1 678 |
Egipt, Jordania, Liban, Turcja |
|
Bułgaria |
50 |
0 |
0 |
0 |
|
|
Chorwacja |
150 |
0 |
0 |
0 |
|
|
Cypr |
69 |
0 |
0 |
0 |
|
|
Republika Czeska |
400 |
52 |
0 |
52 |
Jordania, Liban |
|
Dania |
1 000 |
481 |
0 |
481 |
Liban, Uganda |
|
Estonia |
20 |
20 |
30 (20) |
30 |
Turcja |
|
Finlandia |
293 |
293 |
994 |
1 287 |
Egipt, Jordania, Liban, Turcja |
|
Francja |
2 375 |
2 283 |
1 091 (228) |
3 146 |
Irak, Jordania, Liban, Turcja |
|
Niemcy |
1 600 |
1 600 |
3 797 (1 600) |
3 797 |
Turcja |
|
Grecja |
354 |
0 |
0 |
0 |
|
|
Węgry |
0 |
0 |
|||
|
Islandia |
50 |
50 |
50 |
Liban |
|
|
Irlandia |
520 |
520 |
0 |
520 |
Liban |
|
Włochy |
1 989 |
1 521 |
327 (327) |
1 521 |
Liban, Jordania, Syria, Sudan, Turcja |
|
Łotwa |
50 |
42 |
42 (42) |
42 |
Turcja |
|
Liechtenstein |
20 |
20 |
20 |
Turcja |
|
|
Litwa |
70 |
32 |
32 (32) |
32 |
Turcja |
|
Luksemburg |
30 |
26 |
206 |
232 |
Liban, Turcja |
|
Malta |
14 |
14 |
17 (14) |
17 |
Turcja |
|
Niderlandy |
1 000 |
1 000 |
2 594 (556) |
3 038 |
Egipt, Etiopia, Irak, Izrael, Jordania, Kenia, Liban, Libia, Maroko, Arabia Saudyjska, Syria, Turcja |
|
Norwegia |
3 500 |
3 489 |
3 489 |
Jordania, Liban, Turcja |
|
|
Polska |
900 |
0 |
0 |
0 |
|
|
Portugalia |
191 |
76 |
46 (46) |
76 |
Egipt, Maroko, Turcja |
|
Rumunia |
80 |
26 |
0 |
26 |
Turcja |
|
Słowacja |
100 |
0 |
0 |
0 |
|
|
Słowenia |
20 |
0 |
0 |
0 |
|
|
Hiszpania |
1 449 |
631 |
410 (410) |
631 |
Liban, Turcja |
|
Szwecja |
491 |
491 |
753 (269) |
975 |
Egipt, Irak, Jordania, Kenia, Liban, Sudan, Turcja |
|
Szwajcaria |
519 |
519 |
519 |
Liban, Syria |
|
|
Wielka Brytania |
2 200 |
2 200 |
0 |
2 200 |
Egipt, Irak, Jordania, Liban, Turcja, inne |
|
ŁĄCZNIE |
22 504 |
18 366 |
11 354 (3 981) |
25 739 |
Liczba w nawiasach odnosi się do liczby osób przesiedlonych na podstawie oświadczenia UE-Turcja, uwzględnionej już w ramach programu UE z dnia 20 lipca 2015 r.