KOMISJA EUROPEJSKA
Strasburg, dnia 22.11.2016
SWD(2016) 388 final
DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI
oceniający Konsensus europejski w sprawie rozwoju z 2005 r. i towarzyszący inicjatywie „Wniosek dotyczący nowego konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju”
Streszczenie
Towarzyszący dokumentowi:
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW
Wniosek
Nowy konsensus europejski w sprawie rozwoju
Nasz świat, nasza godność, nasza przyszłość
{COM(2016) 740 final}
{SWD(2016) 387 final}
{SWD(2016) 389 final}
Dokument roboczy Służb Komisji
oceniający Konsensus europejski w sprawie rozwoju z 2005 r. i towarzyszący inicjatywie „Wniosek dotyczący nowego konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju”
Niniejszy dokument roboczy służb Komisji towarzyszy komunikatowi do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wniosku dotyczącego nowego konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju. Zgodnie z planem działania celem dokumentu roboczego służb Komisji jest przedstawienie przeglądu wyników z dostępnych ocen. W dokumencie roboczym służb Komisji przeanalizowano zakres, w jakim UE i jej państwa członkowskie dostosowały swoje polityki i strategie do celów, wartości i zasad Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju (dalej „Konsensus”), a także dokonano przeglądu zakresu, w jakim Konsensus stanowił podstawę działań powierzonych UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju oraz ich wdrażania.
Jak wynika z ustaleń, UE i państwa członkowskie zasadniczo uwzględniły cele Konsensusu, takie jak ograniczanie ubóstwa, zrównoważony rozwój i spełnianie milenijnych celów rozwoju (MCR), w swoich politykach rozwoju. Odnotowano również ogólne dostosowanie do wspólnych wartości Konsensusu, to jest poszanowania praw człowieka, praw podstawowych, pokoju, demokracji, dobrych rządów, równouprawnienia płci, praworządności, solidarności i sprawiedliwości. Zauważono, że polityki UE i państw członkowskich zostały w znacznym stopniu dopasowane do zasad Konsensusu, takich jak zasada odpowiedzialności i partnerstwa, dialogu politycznego, udziału społeczeństwa obywatelskiego, a także zasad dotyczących płci i niestabilności, chociaż w przypadku niektórych zasad nie zawsze wdrażano działania następcze w postaci jasno określonych strategii. Jeżeli chodzi o lepszą współpracę, UE i państwa członkowskie wykazały wysoki poziom zaangażowania na rzecz poprawy koordynacji i komplementarności oraz zwiększenia skuteczności pomocy i rozwoju. Znajduje to odzwierciedlenie w ich wiodącej roli na forach międzynarodowych i w konkretnych działaniach podejmowanych na rzecz zwiększenia przejrzystości, integracyjnych partnerstw, a także koordynacji, która została ulepszona zwłaszcza dzięki znacznemu postępowi we wspólnym programowaniu.
Dowody wskazują na to, że Konsensus jest istotny i skuteczny, ponieważ kieruje współpracą UE na rzecz rozwoju i przyczynia się do spełnienia jej celów, w szczególności do ograniczania ubóstwa, zwłaszcza poprzez wsparcie na rzecz bezpieczeństwa żywnościowego, edukacji i zdrowia, oraz do wzrostu gospodarczego – poprzez wsparcie stabilności makroekonomicznej, handlu i infrastruktury. W podobny sposób Konsensus przełożył się na zróżnicowanie podziału zasobów z ukierunkowaniem na kraje najbardziej potrzebujące, wykorzystanie innowacyjnych sposobów udzielania pomocy i zwiększone zaangażowanie w spójność polityki na rzecz rozwoju.
Zgodnie z wzajemnymi ocenami Komitetu Pomocy Rozwojowej przy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD/DAC) Konsensus jest „dużym sukcesem strategicznym” i „kluczowym kamieniem milowym”. Dowody rzeczywiście wskazują na to, że Konsensus zapewnił wartość dodaną, wspierając opracowanie wspólnej i powszechnej wizji współpracy UE i państw członkowskich na rzecz rozwoju, a w przypadku nowych państw członkowskich miał on bezpośredni wpływ na kształtowanie ich polityk rozwoju. Konsensus odegrał również ważną rolę w kierowaniu współpracą UE na rzecz rozwoju, którą stopniowo dostosowywano do jego priorytetów i zasad. Konsensus przyczynił się także do zwiększenia wartości dodanej UE, umożliwiając UE odgrywanie wiodącej roli na przykład w promowaniu wspólnego programowania i w przedstawianiu opinii UE i państw członkowskich w porozumieniach międzynarodowych. Podsumowując, Konsensus odegrał kluczową rolę w zapewnieniu wsparcia polityki rozwoju UE i nadaniu jej nowego impulsu.