This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52013PC0924
Proposal for a COUNCIL DECISION on the conclusion of the Framework Agreement on Comprehensive Partnership and Cooperation between the European Union and its Member States, of the one part, and the Socialist Republic of Viet Nam, of the other part
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony
/* COM/2013/0924 final - 2013/0440 (NLE) */
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Umowy ramowej o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony /* COM/2013/0924 final - 2013/0440 (NLE) */
UZASADNIENIE W maju 2007 r. Rada udzieliła Komisji
upoważnienia do wynegocjowania umowy ramowej o partnerstwie i
współpracy z Wietnamem, w oparciu o upoważnienie z listopada 2004 r.
do negocjacji z Tajlandią, Indonezją, Singapurem, Filipinami,
Malezją i Brunei. Negocjacje z Wietnamem zostały rozpoczęte w
Hanoi w listopadzie 2007 r. Obie strony parafowały umowę ramową
o partnerstwie i współpracy dnia 4 października 2010 r. w Brukseli.
Umowę ramową o partnerstwie i współpracy podpisano w Brukseli
dnia 27 czerwca 2012 r. Umowa ramowa o partnerstwie i współpracy
z Wietnamem zastąpi obecne ramy prawne tj. umowę między
Wspólnotą Europejską i Wietnamem z 1995 r. oraz umowę o
współpracy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a
państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji
Południowo-Wschodniej (ASEAN) z 1980 r., którą w 1999 r. został
objęty również Wietnam. Umowa ramowa o partnerstwie i współpracy
z Wietnamem stanowi ważny krok w kierunku większego politycznego i
gospodarczego zaangażowania UE w Azji Południowo-Wschodniej. Zawiera
ona standardowe klauzule polityczne UE dotyczące praw człowieka,
Międzynarodowego Trybunału Karnego, broni masowego rażenia,
broni strzeleckiej i lekkiej oraz zwalczania terroryzmu. Umowa wzmacnia współpracę
sektorową w wielu różnych dziedzinach polityki, do których
należą podatki, migracja, zdrowie, środowisko, zmiana klimatu,
energia, edukacja i kultura, praca, zatrudnienie i sprawy społeczne, nauka
i technologia oraz transport. Umowa obejmuje ponadto kwestie współpracy
prawnej, prania pieniędzy i finansowania terroryzmu,
przestępczości zorganizowanej i korupcji, a także dotyczy
dziedzin stanowiących przedmiot szczególnego zainteresowania Wietnamu,
takich jak współpraca w zakresie praw człowieka i
praworządności, a także pozostałości wojenne i
zapobieganie katastrofom naturalnym. Umowa o partnerstwie i współpracy stanowi
podstawę skuteczniejszego zaangażowania UE i jej państw
członkowskich w obszar rozwoju, handlu i gospodarki w Wietnamie, a
także ułatwi zawarcie umowy o wolnym handlu z Wietnamem. Zawarcie
umowy o partnerstwie i współpracy jest zgodne z założeniem UE,
aby stworzyć kompleksowe i spójne ramy gospodarcze i społeczne dla
stosunków UE z krajami ASEAN. Komisja zauważa, że decyzja Rady nr
2012/272/UE w sprawie podpisania Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy
między Unią Europejską a Republiką Filipin jest przedmiotem
sprawy C-377/12 toczącej się przed Trybunałem: Komisja
zwróciła się do Trybunału o unieważnienie tej decyzji w
zakresie, w jakim Rada dodała podstawy prawne dotyczące transportu
(art. 91 i 100 TFUE), readmisji (art. 79 ust. 3 TFUE) oraz środowiska
(art. 191 ust. 4 TFUE). Decyzja Rady nr 2012/279/UE w sprawie podpisania umowy
ramowej o partnerstwie i współpracy z Wietnamem wiąże się
odpowiednio z tymi samymi kwestiami prawnymi co decyzja Rady nr 2012/272/UE w
sprawie podpisania umowy ramowej o partnerstwie i współpracy z Filipinami.
Sprawa C-377/12 ma zatem również znaczenie dla wniosku dotyczącego
decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy ramowej o partnerstwie i współpracy z
Wietnamem. Z zastrzeżeniem wyroku Sądu w sprawie C-377/12 niniejszy
wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy ramowej o
partnerstwie i współpracy z Wietnamem opiera się na art. 207, 209 i
218 ust. 6. Komisja zwraca uwagę Rady na motyw w umowie
dotyczący szczególnego stanowiska Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i
Danii zgodnie z protokołami 21 i 22 dołączonymi do Traktatów.
Dodanie tego motywu wynika wyłącznie z genezy niniejszego tekstu. W
zależności od zakończenia sprawy C-377/12 obecnie toczącej
się przed Trybunałem Sprawiedliwości, może być
konieczne późniejsze usunięcie lub przeformułowanie tego motywu. Komisja jest zdania, że do czasu
rozstrzygnięcia tej sprawy nie można zakończyć procedury
zawarcia niniejszej Umowy. 2013/0440 (NLE) Wniosek DECYZJA RADY w sprawie zawarcia Umowy ramowej o
wszechstronnym partnerstwie i współpracy między Unią
Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a
Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art.
207 i 209, w związku z art. 218 ust. 6 lit. a), uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej, uwzględniając zgodę Parlamentu
Europejskiego, a także mając na uwadze, co
następuje: (1) Zgodnie z decyzją Rady
nr 2012/279/UE[1]
Umowa ramowa o wszechstronnym partnerstwie i współpracy między
Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej
strony, a Socjalistyczną Republiką Wietnamu, z drugiej strony,
została podpisana dnia 27 czerwca 2012 r., z zastrzeżeniem jej
zawarcia w terminie późniejszym. (2) Umowa powinna zostać
zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii
Europejskiej Umowę ramową o wszechstronnym partnerstwie i
współpracy między Unią Europejską i jej państwami
członkowskimi, z jednej strony, a Socjalistyczną Republiką
Wietnamu, z drugiej strony. Tekst umowy dołączony jest do
niniejszej decyzji. Artykuł 2 Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw
Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa przewodniczy Wspólnemu Komitetowi,
o którym mowa w art. 52 Umowy. Unia, lub w
odpowiednim przypadku, Unia i państwa członkowskie są
reprezentowane we Wspólnym Komitecie w zależności od tematyki. Artykuł 3 Przewodniczący Rady wyznacza osobę
uprawnioną do dokonania, w imieniu Unii Europejskiej, powiadomienia, o
którym mowa w art. 63 ust. 1 Umowy. Artykuł 4 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem
jej przyjęcia. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W
imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 137 z 26.5.2012, s. 1.