This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52013JC0016
Joint Proposal for a COUNCIL REGULATION amending Regulation (EU) No 204/2011 concerning restrictive measures in view of the situation in Libya
Wspólny wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie Rady (UE) nr 204/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
Wspólny wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie Rady (UE) nr 204/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii
/* JOIN/2013/016 final - 2013/0154 (NLE) */
Wspólny wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie Rady (UE) nr 204/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii /* JOIN/2013/016 final - 2013/0154 (NLE) */
UZASADNIENIE (1)
W dniu 2 marca 2011 r. Rada przyjęła
rozporządzenie (UE) nr 204/2011 w sprawie środków
ograniczających w związku z sytuacją w Libii
w celu nadania skutku środkom przewidzianym w decyzji
2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. (2)
W dniu 22 stycznia 2013 r. Rada
przyjęła decyzję 2013/45/WPZiB przewidującą
wprowadzenie zmiany do decyzji 2011/137/WPZiB, by zezwolić na uwolnienie
niektórych zamrożonych środków lub zasobów gospodarczych, w przypadku
gdy są one konieczne do uwzględnienia warunków określonych w
orzeczeniu sądowym lub administracyjnym wydanym w Unii lub w orzeczeniu
sądowym wykonalnym w państwie członkowskim. (3)
W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada
przyjęła decyzję 2013/182/WPZiB zmieniającą po raz
kolejny decyzję 2011/137/WPZiB i przewidującą dodatkowe
odstępstwa od embarga na broń. (4)
Niektóre z tych środków wchodzą w zakres
Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich wdrożenia
niezbędne są działania regulacyjne na szczeblu unijnym,
mające w szczególności zapewnić jednolite stosowanie tych
środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach
członkowskich. (5)
Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i
Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisja Europejska wnoszą o wprowadzenie
odpowiednich zmian do rozporządzenia (UE) nr 204/2011. 2013/0154 (NLE) Wspólny wniosek ROZPORZĄDZENIE RADY zmieniające rozporządzenie Rady
(UE) nr 204/2011 w sprawie środków ograniczających w
związku z sytuacją w Libii RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215, uwzględniając decyzję Rady
2011/137/WPZiB z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie środków
ograniczających w związku z sytuacją w Libii[1], uwzględniając wspólny wniosek
Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
i Komisji Europejskiej, a także mając na uwadze, co
następuje: (1) Rozporządzenie Rady (UE)
nr 204/2011 z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie środków
ograniczających w związku z sytuacją w Libii[2] nadaje skutek środkom
przewidzianym w decyzji 2011/137/WPZiB. (2) Decyzja Rady 2013/45/WPZiB z
dnia 22 stycznia 2013 r.[3]
przewiduje wprowadzenie zmiany do decyzji 2011/137/WPZiB, by zezwolić na
uwolnienie niektórych zamrożonych środków lub zasobów gospodarczych,
w przypadku gdy są one konieczne do uwzględnienia warunków
określonych w orzeczeniu sądowym lub administracyjnym wydanym w Unii
lub w orzeczeniu sądowym wykonalnym w państwie członkowskim. (3) Decyzja Rady 2013/182/WPZiB z
dnia 22 kwietnia 2013 r.[4]
przewiduje wprowadzenie zmiany do decyzji 2011/137/WPZiB, zgodnie z
rezolucją nr 2095 (2013) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów
Zjednoczonych zmieniającą embargo na broń, które
nałożono na mocy pkt 9 lit a) rezolucji nr 1970 (2011), a
następnie rozwinięto w pkt 13 lit. a) rezolucji nr 2009 (2011). (4) Niektóre z tych środków
wchodzą w zakres Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich
wdrożenia niezbędne są działania regulacyjne na szczeblu
unijnym, mające w szczególności zapewnić jednolite stosowanie
tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach
członkowskich. (5) Należy zatem odpowiednio
zmienić rozporządzenie (UE) nr 204/2011, PRZYJMUJE NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W rozporządzeniu (UE) nr 204/2011
wprowadza się następujące zmiany: 1) artykuł 3 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 3 1. Zakazuje się: a) bezpośredniego lub pośredniego
udzielania osobom, podmiotom lub organom z Libii albo do użytku w tym
państwie pomocy technicznej związanej z towarami i technologiami
wyszczególnionymi we Wspólnym wykazie uzbrojenia Unii Europejskiej[5] (zwanym dalej „wspólnym wykazem
uzbrojenia”) lub związanej z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją
i użytkowaniem towarów zawartych w tym wykazie; b) bezpośredniego lub pośredniego
udzielania osobom, podmiotom lub organom z Libii albo do użytku w tym
państwie wsparcia technicznego, finansowego lub pomocy finansowej lub
usług pośrednictwa związanych ze sprzętem, który
mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych,
wyszczególnionym w załączniku I; c) bezpośredniego lub pośredniego udzielania
wsparcia finansowego lub pomocy finansowej związanych z towarami i
technologiami wyszczególnionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia lub w
załączniku I, w tym w szczególności udzielania dotacji,
pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby sprzedaży,
dostaw, przekazywania lub wywozu takich produktów lub na potrzeby udzielania
związanej z tym pomocy technicznej osobom, podmiotom lub organom z Libii
albo do użytku w tym państwie; d) bezpośredniego lub pośredniego
udzielania pomocy technicznej, finansowania lub pomocy finansowej, usług
pośrednictwa lub usług transportowych związanych z zapewnianiem
uzbrojonego najemnego personelu wojskowego w Libii albo do użytku w tym
państwie; e) świadomego i celowego udziału w
działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o
których mowa w lit. a)–d). 2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 zakazy, o
których mowa w tym ustępie, nie mają zastosowania do: a) udzielania wsparcia technicznego, finansowego
lub pomocy finansowej związanych z nieśmiercionośnym
sprzętem wojskowym służącym wyłącznie celom
humanitarnym lub ochronnym; b) udzielania wsparcia technicznego, finansowego
lub pomocy finansowej związanych z inną sprzedażą i
dostawami broni i powiązanych materiałów zatwierdzonych
wcześniej przez Komitet Sankcji. c) udzielania wsparcia technicznego, finansowego i
pomocy finansowej, służących wyłącznie do zapewnienia
władzom Libii wsparcia w dziedzinie bezpieczeństwa lub rozbrojenia; d) odzieży ochronnej, w tym kamizelek
kuloodpornych i hełmów wojskowych, wywożonych czasowo do Libii
wyłącznie do użytku osobistego personelu Organizacji Narodów
Zjednoczonych, personelu Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli
mediów, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji wspierających
rozwój oraz personelu pomocniczego. 3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1
właściwe organy państw członkowskich wyszczególnione w
załączniku IV mogą zezwolić na udzielanie pomocy
technicznej, finansowania i pomocy finansowej związanej ze sprzętem,
który mógłby zostać użyty do celów represji wewnętrznych,
na warunkach, jakie uzna za stosowne, jeżeli zostanie określone,
że sprzęt ten jest przeznaczony wyłącznie do celów
humanitarnych i ochronnych.”; 2) artykuł 8 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 8 1. Na zasadzie odstępstwa od art. 5
właściwe organy państw członkowskich, wymienione w
załączniku IV, mogą w odniesieniu do osób, podmiotów i organów,
wymienionych w załączniku II, udzielić zezwolenia na uwolnienie
niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych,
o ile spełnione zostały następujące warunki: a) dane środki finansowe lub zasoby
gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub
arbitrażowego ustanowionego przed datą umieszczenia w
załączniku II lub wymienienia w art. 5 ust. 4 osoby, podmiotu lub
organu, o których mowa w art. 5, lub orzeczenia sądowego,
administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą; b) dane środki finansowe lub zasoby
gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do zaspokojenia
roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za uzasadnione w
takim orzeczeniu, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i
wykonawczymi regulującymi prawa osób mających takie roszczenia; c) zastaw nie został ustanowiony lub
orzeczenie nie zostało wydane na korzyść osoby, podmiotu lub
organu wyszczególnionych w załączniku II lub III lub o których mowa w
art. 5 ust. 4; d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest
sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego
oraz e) Komitet Sankcji został powiadomiony przez
państwo członkowskie o zastawie lub orzeczeniu. 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 5
właściwe organy państw członkowskich, wymienione w
załączniku IV, mogą w odniesieniu do osób, podmiotów i organów,
wymienionych w załączniku III, udzielić zezwolenia na uwolnienie
niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych,
o ile spełnione zostały następujące warunki: a) dane środki finansowe lub zasoby
gospodarcze są przedmiotem decyzji arbitrażowej wydanej przed
datą umieszczenia w załączniku III osoby fizycznej lub prawnej,
podmiotu lub organu, o których mowa w art. 5, lub są przedmiotem
orzeczenia sądowego lub administracyjnego wydanego w Unii lub orzeczenia
sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim przed tą
datą lub po tej dacie; b) środki finansowe lub zasoby gospodarcze
zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń
zabezpieczonych takim orzeczeniem lub taką decyzją lub uznanych w
takim orzeczeniu lub takiej decyzji, w granicach określonych przez
mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa
osób mających takie roszczenia; c) decyzja nie została wydana na
korzyść osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu
wyszczególnionych w załączniku II lub III lub o których mowa w art. 5
ust. 4; d) uznanie decyzji nie jest sprzeczne z
porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego oraz e) dane państwo członkowskie
poinformowało pozostałe państwa członkowskie i Komisję
o wszelkich udzielonych zezwoleniach.”; 3) w art. 9 ust. 1 dodaje się litery c) i d)
w brzmieniu: „c) płatności należnych z
tytułu zastawu lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub
arbitrażowego, zgodnie z art. 8 ust. 1; d) płatności należnych z
tytułu orzeczenia sądowego, decyzji administracyjnej lub orzeczenia
arbitrażowego, wydanych w Unii, lub wykonalnych w danym państwie
członkowskim, zgodnie z art. 8 ust. 2.”. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia …r. W
imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 58, z 3.3.2011, s. 53. [2] Dz.U. L 58 z 3.3.2011, s. 1. [3] Dz.U. L 20 z 23.1.2013, s. 60. [4] Dz.U. L 111 z 23.4.2013, s. 50. [5] Dz.U. C 69 z 18.3.2010, s. 19.