Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52012PC0619

Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/006 FI/Nokia Salo z Finlandii)

/* COM/2012/0619 final */

52012PC0619

Wniosek DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/006 FI/Nokia Salo z Finlandii) /* COM/2012/0619 final */


UZASADNIENIE

Przepisy pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[1] umożliwiają uruchomienie środków z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) poprzez zastosowanie mechanizmu elastyczności, w ramach rocznego limitu w wysokości 500 mln EUR, powyżej limitów właściwych działów ram finansowych.

Zasady mające zastosowanie do wkładów z EFG zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającym Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[2].

W dniu 4 lipca 2012 r. Finlandia złożyła wniosek nr EGF/2012/006 FI/Nokia Salo w sprawie wkładu finansowego z EFG w związku ze zwolnieniami pracowników w Nokia plc (Salo) w Finlandii.

Po dokładnym przeanalizowaniu wniosku Komisja uznała zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006, że warunki przekazania wkładu finansowego określone w tym rozporządzeniu zostały spełnione.

STRESZCZENIE WNIOSKU I ANALIZA

Podstawowe dane: ||

Nr referencyjny EFG || EGF/2012/006

Państwo członkowskie || Finlandia

Artykuł 2 || a)

Główne przedsiębiorstwo || Nokia plc (Salo)

Dostawcy i producenci niższego szczebla || 0

Okres odniesienia || 1.3.2012 – 1.7.2012

Data rozpoczęcia świadczenia zindywidualizowanych usług || 29.2.2012

Data złożenia wniosku || 4.7.2012

Zwolnienia w okresie odniesienia || 1 000

Zwolnienia przed okresem odniesienia i po nim || 0

Kwalifikowalne zwolnienia ogółem || 1 000

Liczba pracowników, co do których oczekuje się, że skorzystają ze środków || 1 000

Wydatki na zindywidualizowane usługi (EUR) || 10 273 000

Wydatki na wdrażanie EFG[3] (EUR) || 419 000

Wydatki na wdrażanie EFG (%) || 3,92

Łączny koszt (EUR) || 10 692 000

Wkład z EFG w EUR (50 %) || 5 346 000

1. Wniosek przedstawiono Komisji w dniu 4 lipca 2012 r. i uzupełniono dodatkowymi informacjami do dnia 21 sierpnia 2012 r.

2. Wniosek spełnia warunki wypłaty środków z EFG określone w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 oraz został złożony w terminie 10 tygodni, o którym mowa w art. 5 tego rozporządzenia.

Związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją

3. Aby ustalić związek między zwolnieniami pracowników a poważnymi zmianami strukturalnymi w handlu światowym spowodowanymi globalizacją, Finlandia wskazuje na fakt, że obecne trudności przedsiębiorstw Nokia, Nokia Siemens Networks, prawie wszystkich podwykonawców i dotkniętych regionów rozpoczęły się w lutym 2011 r. W tym czasie Nokia ogłosiła znaczącą zmianę strategii spółki i rozpoczęła szeroką współpracę z Microsoftem w zakresie stosowania Microsoft Windows Phone jako głównego systemu operacyjnego w smartfonach, utrzymując własny system operacyjny Nokii, Symbian, jako platformę oprogramowania w tańszych telefonach do końca 2016 r. Popyt na telefony z systemem Symbian spadł w międzyczasie znacząco i co za tym idzie działania rozwojowe i związane z utrzymaniem systemu Symbian nie będą już kontynuowane.

4. Planowano utrzymać funkcjonowanie zakładu Nokia Salo przy równoczesnym zmniejszeniu zatrudnienia w spółce o ok. 12 % w oddziałach na całym świecie. Doprowadziło to do zamknięcia zakładu w Klużu, w Rumunii (we wrześniu 2011 r.), w związku z którym złożono oddzielny wniosek w sprawie wkładu finansowego z EFG[4]. Przedsiębiorstwo Nokia Siemens Networks również ogłosiło zwolnienia na dużą skalę (listopad 2011 r.). W dniu 22 marca 2012 r. ogłoszono zwolnienia w Nokia Salo obejmujące 1 000 z 1 700 zatrudnionych pracowników. Zaplanowane są już dalsze redukcje i oczekuje się złożenia przez Finlandię wniosku dotyczącego następnej fali zwolnień.

5. Pierwszym powodem zwolnień jest przeniesienie funkcji w ramach sektora do państw trzecich poza Europą. Montaż telefonów komórkowych został przeniesiony z Salo i Kluż do Azji (Chiny, Korea Południowa, Indie oraz Wietnam, gdzie budowane są nowe zakłady Nokii). Wytwarzanie części i produkcja podzlecana już wcześniej zostały przeniesione poza Europę. W tym samym kierunku wyznaczonym przez produkcję zmierzają lub już podążyły działania związane z projektowaniem i rozwojem produktu.

6. Nokia planuje przenieść montaż urządzeń do zakładów w Azji, gdzie funkcjonuje większość dostawców podzespołów. Celem przeniesienia montażu do Azji jest przyśpieszenie wprowadzania urządzeń na rynek. Pracując bliżej podwykonawców, przedsiębiorstwo będzie w stanie szybciej wprowadzać innowacje na rynek i poprawi swoją konkurencyjność. Obecnie Nokia traci swoją pozycję na najważniejszych rynkach, tj. w Chinach i Indiach, gdzie udział w rynku zwiększa szereg przedsiębiorstw produkujących tanie telefony.

7. W szczytowym okresie przemysł elektroniczny i elektrotechniczny zapewniał zatrudnienie ponad 60 000 osób w Finlandii, ale do końca 2012 r. liczba ta spadnie do 50 000. Równocześnie liczba pracowników w jednostkach zależnych przedsiębiorstw tej branży, ulokowanych w państwach trzecich, wzrastała, co stanowiło wyraźny dowód na przenoszenie działalności poza Europę, w szczególności do Azji.

Pracownicy w Finlandii

 Pracownicy w jednostkach zależnych za granicą

8. Do chwili obecnej kilka wniosków o wkład finansowy z EFG dotyczyło sektora telefonii komórkowej i wszystkie wskazywały na globalizację handlu[5].

Wykazanie liczby zwolnień oraz zgodności z kryteriami określonymi w art. 2 lit. a)

9. Finlandia złożyła wniosek na podstawie kryteriów interwencji określonych w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1927/2006, który nakłada wymóg co najmniej 500 zwolnień w przedsiębiorstwie w jednym państwie członkowskim w okresie czterech miesięcy, włącznie z pracownikami zwalnianymi przez dostawców tego przedsiębiorstwa lub przez producentów niższego szczebla.

10. Wniosek dotyczy 1 000 zwolnień w Nokia plc (Salo) podczas czteromiesięcznego okresu odniesienia od 1 marca 2012 r. do 1 lipca 2012 r. Zarówno w Nokii, jak i u jej podwykonawców, oczekiwane są kolejne redukcje zatrudnienia. W odniesieniu do nich złożony zostanie oddzielny wniosek. Liczbę wszystkich zwolnień obliczono zgodnie z art. 2 akapit drugi tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1927/2006.

Wyjaśnienie nieprzewidzianego charakteru zwolnień

11. Władze fińskie twierdzą, że zwolnienia w zakładzie w Salo były nieprzewidziane, jako że w momencie ogłoszenia przez Nokię znaczących redukcji zatrudnienia w Finlandii w lutym 2011 r. stwierdzono wyraźnie, że nie będą one dotyczyły tego zakładu. W tym czasie oczekiwano, że zakład w Salo będzie produkował smartfony oparte na platformie Windows Phone.

12. Pod koniec listopada 2011 r., gdy ogłoszono zamknięcie zakładu w Klużu (Rumunia), Nokia ogłosiła również, że analizuje rolę zakładu w Salo i że możliwe są pewne redukcje personelu w 2012 r. W dniu 22 marca 2012 r. ogłoszono zwolnienie do końca czerwca 1 000 pracowników zakładu w Salo. Była to sytuacja nieprzewidziana, biorąc pod uwagę zapewnienia zaledwie sprzed roku oraz fakt, że był to pierwszy zakład produkcyjny Nokii, gdzie odbywały się prace z zakresu rozwoju produktów, oraz miejsce, w którym Nokia zazwyczaj rozpoczynała montaż i proces nauki montażu nowych i ważnych modeli telefonów. Ponadto dokonano już znaczących redukcji personelu w Finlandii i nie oczekiwano już dalszych zwolnień na taką skalę.

Dane identyfikacyjne zwalniających przedsiębiorstw oraz pracownicy, którzy mają być objęci pomocą

13. Wniosek dotyczy 1 000 zwolnień, z których wszystkie miały miejsce w Nokia plc (Salo). Środki opisane poniżej są skierowane do wszystkich 1 000 pracowników.

14. Podział pracowników, którzy mają być objęci pomocą, przedstawia się następująco:

Kategoria || Liczba || Odsetek

Mężczyźni || 365 || 36,5

Kobiety || 635 || 63,5

Obywatele UE || 944 || 94,4

Obywatele państw trzecich || 56 || 5,6

Osoby w wieku od 15 do 24 lat || 28 || 2,8

Osoby w wieku od 25 do 54 lat || 803 || 80,3

Osoby w wieku od 55 do 64 lat || 169 || 16,9

Osoby w wieku powyżej 64 lat || 0 || 0,0

15. Wśród tych pracowników jest 20 osób dotkniętych chronicznymi problemami ze zdrowiem lub niepełnosprawnością.

16. Pod względem kategorii zawodów podział przedstawia się następująco:

Kategoria || Liczba || Odsetek

Przedstawiciele władz prawodawczych, wyżsi urzędnicy państwowi i kadra zarządzająca || 15 || 1,5

Specjaliści || 14 || 1,4

Technicy i inny personel średniego stopnia || 64 || 6,4

Pracownicy biurowi || 49 || 4,9

Robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy || 104 || 10,4

Operatorzy i monterzy maszyn i urządzeń || 713 || 71,3

Pracownicy przy pracach prostych || 41 || 4,1

17. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 Finlandia potwierdza, że polityka równości kobiet i mężczyzn, jak również zapobiegania dyskryminacji, jest i będzie stosowana na kolejnych etapach wdrażania EFG, a w szczególności w zakresie dostępu do EFG.

Opis obszaru, którego dotyczy wniosek, jego władz i zainteresowanych stron

18. Podregion Salo jest częścią regionu Finlandia Właściwa, który jest jednym z najbardziej nastawionych na eksport regionów państwa (wywożone jest ponad 60 % produkcji przemysłowej). Region rósł pod tym względem w siłę w latach 90-tych, w czasie szybkiego rozwoju Nokii, która stawała się w tym czasie wiodącym producentem telefonów komórkowych na świecie. W miarę słabnięcia pozycji Nokii i z nadejściem światowego kryzysu finansowego i ekonomicznego, sytuacja w Salo pogorszyła się pod względem zatrudnienia i produkcji i region ten został dotknięty bardziej, niż inne regiony Finlandii.

19. Struktura ekonomiczna podregionu Salo była wyjątkowo wyspecjalizowana od lat 90-tych, przy czym sektor informatyczny i komunikacyjny odpowiadały za ponad 50 % wartości dodanej w 2008 r. Na utraconej pozycji Nokii ucierpieli w pierwszej kolejności jej dostawcy, co skutkowało redukcją sektora komponentów elektronicznych, sektora części plastikowych oraz innych sektorów wspierających. Dopiero w drugiej fazie Nokia zmniejszyła produkcję własną, a w końcu również zatrudnienie w swoim przedsiębiorstwie.

20. Salo znajduje się na wybrzeżu Finlandii Właściwej, ok. 50 km od centrum regionu, Turku, i 100 km od Helsinek. Pracownicy mieszkają w większości na miejscu, jednak niektórzy dojeżdżają z Turku, a kilka osób nawet z Helsinek.

21. Głównymi zainteresowanymi stronami są Centrum rozwoju gospodarczego, transportu i środowiska Finlandii Właściwej, Urząd zatrudnienia i gospodarki regionu Salo, miasto Salo i miasto Somero.

22. Utworzono wysoce reprezentatywną grupę roboczą ds. reorganizacji zadań w ramach działalności Nokia Salo. Różne podgrupy zajmują się szeroką gamą tematów, w tym usługami, dobrostanem, studiami, nowymi miejscami pracy poza Nokią i przedsiębiorczością. Utworzono lokalną grupę ds. współpracy zajmującą się wyłącznie pomocą dla pracowników biurowych. Inna grupa, pod nazwą Inwestuj w Salo, stara się dopasować podaż pracowników do zapotrzebowania zainteresowanych przedsiębiorstw.

Spodziewany wpływ zwolnień na zatrudnienie lokalne, regionalne lub krajowe

23. Przed początkiem recesji w 2008 r. stopa bezrobocia w podregionie Salo wynosiła ok. 6 %. Przed końcem 2009 r. podwoiła się do 12 % i od tego czasu powoli rośnie. Przy obecnych zwolnieniach i oczekiwanej drugiej fali redukcji etatów istnieje ryzyko, że stopa bezrobocia może wzrosnąć do końca 2012 r. do 15%-17 %.

24. Sytuacja Salo różni się znacząco od sytuacji w innych zakładach w Finlandii, w których Nokia ograniczyła swoją działalność. Większość pracowników w Nokia Salo była tradycyjnie zatrudniona przy montażu i podobnych zadaniach, podczas gdy w innych jednostkach w Finlandii kładziono nacisk na badania i projektowanie. Dlatego też obecne i przyszłe zwolnienia w Nokia Salo dotyczą głównie pracowników fizycznych. Biorąc pod uwagę wykształcenie pracowników, z których ok. 40 % ma tylko wykształcenie podstawowe, a kolejne 39 % wykształcenie średnie, zwolnienia te znacząco zwiększą odsetek osób słabo wykształconych wśród bezrobotnych w Salo. Swoje kwalifikacje zawodowe pracownicy ci uzyskali w większości przypadków w sektorach innych, niż technologia lub technika. Osoby te zdobyły swoje umiejętności dawno temu i nie zdobyły żadnego doświadczenia w tych dziedzinach, nie mogą zatem podnosić swoich kwalifikacji.

25. Sytuacja finansowa miasta Salo jest słaba, a zwolnienia w Nokii wpłyną na dochody gminy z podatków. Jako pracodawca, miasto będzie musiało prawdopodobnie zwolnić część swoich pracowników i nie będzie w stanie pomóc żadnemu ze zwalnianych pracowników Nokii poprzez zaoferowanie im pracy.

Skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług, które mają być finansowane, z podziałem na szacunkowe koszty, w tym informacje dotyczące ich komplementarności z działaniami finansowanymi z funduszy strukturalnych

26. Działania skierowane do pracowników Nokia Salo mają na celu udzielenie im pomocy w przejściu do nowego miejsca pracy/rozpoczęciu własnej działalności gospodarczej bądź też w poświęceniu się dalszym szkoleniom lub edukacji (czy też obydwu tym ścieżkom rozwoju). Należą do nich programy w następujących dziedzinach:

– Doradztwo przy poszukiwaniu pracy: Po przeprowadzeniu sesji poświęconych poradom indywidualnym, zapewnionych wszystkim pracownikom, którzy mają być zwolnieni (te sesje nie są objęte zakresem wniosku o fundusze z EFG), na terenie zakładu Nokii zaczęto oferować bardziej szczegółowe doradztwo w czasie, gdy pracownicy byli wciąż w okresie wypowiedzenia. Działanie to jest kontynuowane w formie porad indywidualnych i grupowych, organizacji targów pracy i zapewniania uczestnictwa w nich, udzielania informacji o lokalnym rynku pracy i oferowanych miejscach pracy, podnoszenia umiejętności z zakresu poszukiwania pracy, w szczególności dla osób, które nie pozostawały przez wiele lat bez pracy. Czas trwania działania w formie doradztwa w zakresie poszukiwania pracy waha się od 5 do 20 dni, w zależności od potrzeb pracowników. Szacuje się, że ok. 600 pracowników będzie chciało wziąć udział w tych działaniach z zakresu szczegółowego doradztwa, których koszt wynosi ok. 450 EUR od osoby. Pozostałych 400 pracowników nie będzie potrzebowało dalszych porad po tym, jak wezmą udział w początkowych sesjach, podczas których oferowano porady indywidualne.

– Szkolenia i przekwalifikowanie: W tym zakresie istnieją dwa zasadnicze obszary: szkolenie przygotowujące poświęcone rynkowi pracy dla osób, które mogą jeszcze nie mieć planów co do przyszłej kariery zawodowej, oraz ponowne kształcenie zawodowe dla tych, którzy wyznaczyli sobie cele, ale potrzebują niezbędnych kwalifikacji. Szkolenie przygotowujące poświęcone rynkowi pracy stanowi logiczną kontynuację poprzedzających je działań w formie porad z zakresu poszukiwania pracy. Szacuje się, że z powyższej oferty, której koszt sięga ok. 2 700 EUR od osoby, skorzysta ok. 170 pracowników. Co się tyczy ponownego kształcenia zawodowego, może się ono opierać bądź to na wcześniejszych kwalifikacjach i doświadczeniu, bądź może pomagać osobie szukającej pracy w rozpoczęciu nowej ścieżki kariery zawodowej. W pewnych warunkach możliwe jest ukończenie studiów wyższych. Pracownikom zwalnianym z Nokia Salo oferowana jest szeroka gama kursów. Szacuje się, że z powyższej opcji, której koszt sięga ok. 6 880 EUR od osoby, skorzysta ok. 550 pracowników.

– Ukierunkowywanie ku przedsiębiorczości i usługi dla nowych przedsiębiorców: Do tego celu władze fińskie wykorzystają działania Protomo organizowane w Yrityssalo, centrum rozwoju stanowiącym w całości własność miasta Salo, gdzie oferowane będą usługi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym wsparcie jej rozpoczęcia. Protomo jest środowiskiem otwartych innowacji, pozwalającym uczestnikom na urzeczywistnianie ich pomysłów poprzez tworzenie prototypów, pracę w zespołach nad projektami pilotażowymi, rozwijanie nowych rodzajów produktów i usług oraz otwieranie działalności gospodarczej w nowych zawodach. Protomo łączy nowe idee i innowacyjnych ludzi. Podczas wdrażania niniejszej sprawy EFG trzy osoby (mieszkające w Salo i Turku) będą zatrudnione na pełny etat w wynajętym lokalu, świadcząc usługi Protomo pracownikom, którzy mają być objęci pomocą. Koszt świadczenia tej usługi ok. 240 pracownikom wyniesie 450 000 EUR.

Koncepcja Protomo funkcjonuje jak usługa dopasowywania świadczona nowym przedsiębiorcom. Baza danych Protomo stanowi zbiór obiecujących pomysłów przedstawionych przez osoby indywidualne i przedsiębiorstwa z regionu. Wyznaczeni przez Protomo nauczyciele pomagają małym grupom zwalnianych pracowników zareagować na pomysły poprzez utworzenie nowego przedsiębiorstwa, które mogłoby produkować towary lub świadczyć usługi, na które, jak się wydaje, jest zapotrzebowanie, lub dają im możliwość przyłączenia się do pomysłodawcy i pracowania nad ideą w istniejącym już przedsiębiorstwie. Zespół Protom udostępnia lokal i oferuje porady w czasie pracy grupowej oraz ocenia wykonalność propozycji, a także w razie konieczności zapewnia udział ekspertów. Koszt zapewnienia pomocy ekspertów i dostępu do sprzętu szacuje się na 360 000 EUR w przypadku 240 uczestników. Protomo działa w grupach od 4 do 6 osób, których ma być ostatecznie 60, i oczekuje się, że ponad połowa z tych grup może przekształcić się w nowe rentowne przedsiębiorstwa.

Potencjalnym nowym przedsiębiorcom udzielana jest pomoc w formie porad, odpowiednich szkoleń, doradztwa, konsultacji i wsparcia, a także pewnych dotacji na założenie przedsiębiorstwa. Dotacje na założenie przedsiębiorstwa będą przyznawane nowemu przedsiębiorcy w formie dodatku na utrzymanie w pierwszych miesiącach funkcjonowania jego firmy. Koszt niezbędnego szkolenia szacowany jest na 240 000 EUR za 240 pracowników. Protomo będzie mogło również zapewnić usługi ekspertów zewnętrznych posiadających wiedzę specjalistyczną, przydatną nowym przedsiębiorcom. Koszt tej usługi szacowany jest na 120 000 EUR dla 240 zainteresowanych pracowników.

– Wsparcie z tytułu rozpoczęcia własnej działalności gospodarczej: Jest to dotacja na rozpoczęcie działalności, zapewniająca początkującemu przedsiębiorcy dochód przez okres do 18 miesięcy od założenia firmy. Podstawowy dodatek wynosi 31,36 EUR dziennie. Dodatek ten uzupełniany jest kwotą w zmiennej wysokości, która nie może przekroczyć 60 % podstawowego dodatku. Szacuje się, że ok. 60 osób będzie się kwalifikowało do otrzymania tego dodatku i że średnia kwota im wypłacona przez cały okres realizacji działania wyniesie 6 000 EUR. W tej fazie beneficjenci będą w dalszym ciągu otrzymywać porady i wsparcie z Protomo.

– Wsparcie z tytułu kosztów podróży: Wsparcie to dotyczy zarówno wydatków na podróże, jak i wydatków z tytułu przeprowadzki. Osoby szukające pracy mogą nie znaleźć zatrudnienia w najbliższej okolicy, mogą więc być zmuszone do podróżowania w celu uczestnictwa w rozmowach o pracę, jak również mogą nie uniknąć przeprowadzki do nowego miejsca zamieszkania, w pobliżu podejmowanej pracy. Wydatki na podróże obliczane są na podstawie przejechanych kilometrów, przy czym w razie potrzeby zwracane są koszty zakwaterowania. Koszty przeprowadzki zwracane są do kwoty 700 EUR.

– Służby zatrudnienia w punkcie świadczenia usług: Pracownicy z Nokia Salo mają do dyspozycji punkt świadczenia usług, który zajmuje się nimi podczas fazy realizacji działań. Punkt świadczenia usług, utworzony pierwotnie na terenie zakładu Nokia, służy od początku pracownikom objętym zwolnieniami, zapewniając im bardziej zindywidualizowaną i wszechstronną pomoc niż ta, którą normalnie byłby w stanie zaoferować urząd pracy. Szczególną uwagę przykłada się do zadbania o to, by żaden z pracowników nie wpadł w spiralę długotrwałego bezrobocia. Po początkowych intensywnych działaniach, w tej chwili punkt świadczenia usług w dalszym ciągu pozostaje do dyspozycji pracowników, zapewniając im doradztwo w miarę, jak rozwijają się z wykorzystaniem indywidualnych działań. Koszt utrzymania punktu świadczenia usług dla wszystkich 1 000 pracowników szacowany jest na 900 000 EUR.

– Dopłaty do wynagrodzeń: Mogą zostać udostępnione tym pracodawcom pragnącym zatrudnić pracowników, którzy mają być objęci pomocą, którzy są w pełni świadomi braków w zakresie kompetencji lub umiejętnościach zawodowych osób, które mają zostać zatrudnione, i którzy chcą zapewnić tym osobom wszelką pomoc i niezbędne szkolenia praktyczne na etapie zaznajamiania się z nowym zajęciem. Okres przyznawania dopłat ustalany jest zgodnie z potrzebami pracownika i szacuje się, że ich kwota wyniesie średnio 7 500 EUR na pracownika korzystającego z tego programu.

– Program gromadzenia danych umiejscowiony w przedsiębiorstwie: Program ten umożliwia urzędom zatrudnienia i rozwoju gospodarczego, centrom rozwoju gospodarczego i Ministerstwu Zatrudnienia i Gospodarki prowadzenie wywiadów telefonicznych z przedsiębiorstwami i zbieranie aktualnych informacji na temat zapotrzebowania przedsiębiorstw na pracowników. Informacja ta umożliwia urzędom prowadzenie pracowników we właściwym kierunku i pomaganie im w wybieraniu szkoleń. Wywiady prowadzone są w sposób scentralizowany, a wyniki udostępniane są zainteresowanym stronom w uporządkowanej formie. Koszt świadczenia tej usługi szacowany jest na 120 000 EUR.

– Poradnictwo zawodowe i dopasowywanie kompetencji zawodowych: Kompetencje zawodowe i wykształcenie osób pracujących od dawna przy taśmach montażowych w Nokii znacząco się różnią, przy czym można je ocenić za pomocą dopasowywania kompetencji zawodowych. Do opracowania indywidualnych wytycznych i stworzenia planów szkoleniowych niezbędna jest znajomość punktu wyjścia każdego z pracowników. Mapowanie kompetencji zawodowych służy jako przeciwwaga dla informacji o potrzebach personalnych przedsiębiorstw otrzymywanych w sprawozdaniach i statystykach tworzonych na podstawie wywiadów telefonicznych z przedsiębiorstwami. Mapowanie kompetencji zawodowych jest zasadniczo kupowane od instytucji szkolenia zawodowego w formie usługi kontraktowej. Oczekuje się, że w działaniu tym weźmie udział 450 pracowników, a jego koszt wyniesie 500 EUR od osoby.

– Dokonywanie ocen zdolności do pracy: Niektórzy zwolnieni pracownicy posiadają pewne ograniczenia w zakresie ich zdolności do pracy, co należy zbadać przed uzgadnianiem nowych planów i środków wsparcia dotyczących zatrudnienia. Do celów oceny zdolności do pracy Urząd zatrudnienia i rozwoju gospodarczego może skierować osobę szukającą pracy na niezbędne badania lekarskie. Ich koszt szacuje się średnio na ok. 2 500 EUR od osoby.

27. Wydatki na wdrożenie EFG, zawarte we wniosku zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006, obejmują przygotowanie i zarządzanie (tworzenie niezbędnych systemów, koszty podróży i tłumaczenia), komunikację (na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym) oraz certyfikowanie i monitoring. Komunikacja na szczeblu krajowym została już podjęta w czasie, gdy po raz pierwszy rozpatrywano złożenie wniosku o wkład z EFG, i ponownie, w czasie, gdy wniosek złożono do Komisji. Osoby zwolnione przez Nokię zostaną poinformowane, że świadczone im usługi są współfinansowane przez EFG. Najlepsze praktyki w ramach realizacji działań zostaną uwydatnione, przy czym szczególna uwaga zostanie zwrócona na osoby, które z nich skorzystały i znalazły nowe miejsce pracy.

28. Zindywidualizowane usługi przedstawione przez władze Finlandii są aktywnymi środkami rynku pracy wchodzącymi w zakres kwalifikowalnych działań określonych w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Władze Finlandii szacują łączne koszty tych usług na 10 692 000 EUR, w tym wydatki na zindywidualizowane usługi na 10 273 000 EUR, a wydatki na wdrożenie EFG na 419 000 EUR (tj. 3,92 % łącznej kwoty). Całkowity objęty wnioskiem wkład z EFG wynosi 5 346 000 EUR (50 % łącznych kosztów).

Działania || Szacowana liczba pracowników objętych działaniem || Szacunkowy koszt na jednego pracownika objętego działaniem (w EUR) || Koszty ogółem (EFG i współfinansowanie krajowe) (w EUR)

Zindywidualizowane usługi (art. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1927/2006)

Doradztwo przy poszukiwaniu pracy || 600 || 450 || 270 000

Szkolenia i przekwalifikowanie (zawodowe) || 550 || 6 880 || 3 784 000

Szkolenia i przekwalifikowanie (przygotowawcze) || 170 || 2 700 || 459 000

Promocja przedsiębiorczości (działania Protomo) || 240 || 1 875 || 450 000

Promocja przedsiębiorczości (świadczenie usług Protomo) || 240 || 1 500 || 360 000

Promocja przedsiębiorczości (szkolenie Protomo) || 240 || 1 000 || 240 000

Promocja przedsiębiorczości (świadczenie usług) || 240 || 500 || 120 000

Wsparcie z tytułu rozpoczęcia własnej działalności gospodarczej || 60 || 6 000 || 360 000

Wsparcie z tytułu kosztów podróży || 300 || 200 || 60 000

Służby zatrudnienia w punkcie świadczenia usług || 1 000 || 900 || 900 000

Dopłaty do wynagrodzeń || 360 || 7 500 || 2 700 000

System gromadzenia danych umiejscowiony w przedsiębiorstwie || 1 000 || 120 || 120 000

Poradnictwo zawodowe i dopasowywanie kompetencji zawodowych || 450 || 500 || 225 000

Dokonywanie ocen zdolności do pracy || 90 || 2 500 || 225 000

Zindywidualizowane usługi ogółem || || 10 273 000

Wydatki na wdrożenie EFG (art. 3 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1927/2006)

Działania przygotowawcze || || 72 000

Zarządzanie || || 152 000

Dostarczanie i upowszechnianie informacji || || 183 000

Działania kontrolne || || 12 000

Wydatki na wdrożenie EFG razem || || 419 000

Szacunkowe koszty ogółem || || 10 692 000

Wkład z EFG (50 % łącznych kosztów) || || 5 346 000

29. Finlandia potwierdza, że opisane powyżej środki uzupełniają działania finansowane z funduszy strukturalnych i że wprowadzone są środki, aby zapobiec wszelkim wypadkom podwójnego finansowania. W regionie Finlandii Właściwej działa grupa koordynacyjna zajmująca się nagłymi zmianami strukturalnymi, która odpowiada m.in. za uzgadnianie podziału zakresów odpowiedzialności między EFS i EFG. Grupa sterująca w ramach tego projektu ma za zadanie określać strategiczne wytyczne i cele działań oraz zarządzać i sterować nimi. Grupa ds. projektu jest z drugiej strony odpowiedzialna za rozpoczęcie działań w podregionie Salo oraz monitorowanie i ocenę praktycznego postępu zmian strukturalnych na podstawie strategicznych celów wyznaczonych przez grupę sterującą. Uczestnicy procesu na poziomie regionalnym, w tym partnerzy społeczni i gminne organy ds. edukacji, są szeroko reprezentowani w grupach roboczych.

Terminy, od których rozpoczęto lub planuje się rozpocząć świadczenie zindywidualizowanych usług dla pracowników objętych zwolnieniami

30. W dniu 29 lutego 2012 r. Finlandia rozpoczęła świadczenie pracownikom objętym zwolnieniami zindywidualizowanych usług ujętych w skoordynowanym pakiecie zgłoszonym do współfinansowania z EFG. Data ta stanowi zatem początek okresu kwalifikowalności do jakiejkolwiek pomocy, która może być przyznana z EFG.

Procedury konsultacji z partnerami społecznymi

31. Partnerzy społeczni od samego początku byli i w dalszym ciągu są zaangażowani w proces. Dodatkowe informacje na ten temat znajdują się w pkt 29 powyżej.

32. Władze Finlandii potwierdziły, że wymogi dotyczące zwolnień zbiorowych określone w prawodawstwie krajowym i prawodawstwie UE zostały spełnione.

Informacje o działaniach, które są wymagane zgodnie z prawem krajowym lub na podstawie układów zbiorowych

33. Jeżeli chodzi o spełnienie kryteriów określonych w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006, władze Finlandii we wniosku:

· potwierdziły, że wkład finansowy z EFG nie zastępuje środków, za które zgodnie z prawem krajowym lub układami zbiorowymi odpowiedzialne są przedsiębiorstwa;

· wykazały, że działania te mają na celu udzielenie pomocy poszczególnym pracownikom i nie zostaną wykorzystane w celu przeprowadzenia restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów gospodarki;

· potwierdziły, że działania kwalifikowalne, o których mowa powyżej, nie są objęte pomocą z innych instrumentów finansowych UE.

System zarządzania i kontroli

34. Finlandia poinformowała Komisję, że wkład finansowy będzie zarządzany przez Ministerstwo Zatrudnienia i Gospodarki, które zarządza również funduszami EFS. To samo ministerstwo działa również jako instytucja certyfikująca. Między departamentami odpowiedzialnymi za te dwie funkcje istnieje ścisły podział obowiązków i zasad sprawozdawczości. Funkcje zarządzania zostały przydzielone Departamentowi zatrudnienia i przedsiębiorczości, a funkcje certyfikowania podlegają Działowi zasobów ludzkich i administracji. Ministerstwo przygotowało podręcznik opisujący szczegółowo procedury, które należy stosować.

Finansowanie

35. Na podstawie wniosku złożonego przez Finlandię proponowany wkład z EFG w skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług (włącznie z wydatkami na wdrożenie EFG) wynosi 5 346 000 EUR, co stanowi 50 % łącznych kosztów. Przydział środków, o jaki występuje Komisja z funduszu, opiera się na informacjach udostępnionych przez Finlandię.

36. Biorąc pod uwagę maksymalną dopuszczalną wysokość wkładu finansowego z EFG zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 oraz zakres możliwości dokonania przesunięć środków, Komisja wnosi o uruchomienie środków z EFG na łączną kwotę, o której mowa powyżej, w ramach działu 1a ram finansowych.

37. Po udzieleniu pomocy we wnioskowanej wysokości do dyspozycji pozostanie jeszcze ponad 25 % maksymalnej rocznej kwoty zarezerwowanej dla EFG do wykorzystania na przydział środków w ostatnich czterech miesiącach roku, zgodnie z wymogami zawartymi w art. 12 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006.

38. Składając niniejszy wniosek o uruchomienie środków z EFG, Komisja rozpoczyna uproszczoną procedurę rozmów trójstronnych, zgodnie z przepisami pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r., celem uzyskania zgody obydwu organów władzy budżetowej co do potrzeby wykorzystania EFG i wnioskowanej kwoty. Komisja zwraca się do organu władzy budżetowej, który jako pierwszy osiągnie porozumienie w sprawie projektu wniosku o uruchomienie środków na odpowiednim szczeblu politycznym, o poinformowanie o swoich zamiarach drugiego organu władzy budżetowej i Komisji. W przypadku braku zgody jednego z organów władzy budżetowej zwołane zostanie formalne spotkanie trójstronne.

39. Komisja przedstawia oddzielnie wniosek o przesunięcie tych środków w celu zapisania w budżecie na 2012 r. szczegółowych środków na zobowiązania, zgodnie z wymogami pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r.

Źródła środków na płatności

40. Kwota środków na płatności pierwotnie zapisana w pozycji budżetu 04 05 01 w 2012 r. zostanie w pełni wykorzystana po przyjęciu przez obydwa organy władzy budżetowej wniosków o uruchomienie EFG przedłożonych do tego czasu, a zatem nie będzie wystarczająca do pokrycia kwoty niezbędnej dla niniejszego wniosku. Zwiększenie środków na płatności z pozycji budżetowej EFG zostanie objęte wnioskiem o transfer, w przypadku zidentyfikowania źródła dostępnych środków, lub zmianę budżetu. Środki z tej pozycji w budżecie zostaną wykorzystane na pokrycie kwoty 5 346 000 EUR wymaganej w związku z przedmiotowym wnioskiem.

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji, zgodnie z pkt 28 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (wniosek EGF/2012/006 FI/Nokia Salo z Finlandii)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami[6], a w szczególności jego pkt 28,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[7], w szczególności jego art. 12 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[8],

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku istotnych zmian w strukturze światowego handlu spowodowanych globalizacją oraz udzielenia im pomocy umożliwiającej reintegrację na rynku pracy.

(2) Zgodnie z Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. EFG można uruchomić w ramach rocznego pułapu 500 mln EUR.

(3) W dniu 4 lipca 2012 r. Finlandia złożyła wniosek o uruchomienie środków z EFG w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Nokia plc (Salo) i uzupełniła go dodatkowymi informacjami do dnia 21 sierpnia 2012 r. Wniosek ten spełnia wymogi art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 dotyczące określenia wkładu finansowego. Komisja wnosi więc o uruchomienie kwoty 5 346 000 EUR.

(4) Należy zatem uruchomić środki z EFG, aby zapewnić wkład finansowy dla wniosku złożonego przez Finlandię,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2012 uruchamia się środki z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG), aby udostępnić kwotę 5 346 000 EUR w formie środków na zobowiązania i środków na płatności.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia  r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady

Przewodniczący                                             Przewodniczący

[1]               Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

[2]               Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.

[3]               Zgodnie z art. 3 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1927/2006.

[4]               EGF/2011/014 RO/Nokia.

[5]               Regularne aktualizacje dostępne są na stronie: http://ec.europa.eu/social/BlobServlet?docId=4558&langId=en.

[6]               Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

[7]               Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.

[8]               Dz.U. C […] z […], s. […].

Top