52012DC0059

Wprowadzenie

Niniejsze sprawozdanie za 2010 r. zostaje przedłożone Parlamentowi Europejskiemu w następstwie jego rezolucji z dnia 16 grudnia 1981 r. w sprawie unijnych działań antydumpingowych oraz sprawozdania parlamentarnej Komisji Przemysłu, Handlu Zewnętrznego, Badań i Energii.

To krótkie sprawozdanie, któremu, podobnie jak w latach ubiegłych, towarzyszy bardziej szczegółowy dokument roboczy służb Komisji oraz szczegółowe załączniki, przedstawia przegląd najważniejszych wydarzeń z 2010 r. Struktura niniejszego sprawozdania odpowiada strukturze dokumentu roboczego, łącznie ze wszystkimi sekcjami, co ma ułatwić odniesienia do pełniejszych informacji.

Niniejsze sprawozdanie oraz pełna treść dokumentu roboczego są także ogólnie dostępne na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/trade/issues/respectrules/anti_dumping/legis/index_en.htm

1.         Ogólny zarys prawodawstwa                                            

Dochodzenia antydumpingowe (AD), antysubsydyjne (AS) i w sprawie środków ochronnych (SFG) są prowadzone w oparciu o podstawowe rozporządzenia Rady. Ogólny zarys obowiązującego prawodawstwa znajduje się w dokumencie roboczym. Podstawowe akty prawne dotyczące AD i AS będą dalej określane jako „rozporządzenie(-a) podstawowe”.

2.           Podstawowe pojęcia

W sekcji 2 dokumentu roboczego przedstawiono ogólny przegląd terminologii i procedur stosowanych podczas dochodzeń z zakresu instrumentów ochrony handlu („trade defence instruments” – TDI).

3.           Modernizacja TDI

Zdaniem UE okresowy przegląd instrumentów ochrony handlu UE może pomóc w zapewnieniu ich skuteczności wobec nieuczciwych praktyk handlowych. W tym kontekście komisarz ds. handlu oświadczyła podczas wystąpienia przed Parlamentem Europejskim W 2009 r., że Komisja jest otwarta na debatę w tej kwestii. Podkreśliła ona jednak potrzebę osiągnięcia porozumienia wśród zainteresowanych stron.

W międzyczasie we wrześniu 2010 r. w ramach cyklicznego planowania oceny DG ds. Handlu Komisja opublikowała zaproszenie do składania ofert dotyczące oceny instrumentów ochrony handlu Unii Europejskiej. Ocena taka pomogłaby Komisji w opracowaniu lub udoskonaleniu swoich interwencji ustawodawczych oraz monitorowania ich skuteczności. Pomogłaby ona również obywatelom w korzystaniu z prawa do analizy i krytyki polityki i działań realizowanych przez Komisję w ich imieniu oraz wpływania na nie. W wyniku oceny złożonych ofert pod koniec grudnia 2010 r. podpisano umowę. Prace prowadzone były w 2011 r. i na początku 2012 r. spodziewane są ich wyniki.

Komisja wdrożyła już w 2010 r. pewne środki, min. udoskonalenie strony internetowej poświęconej TDI; określona pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP); usprawnienie ujawniania informacji, które to środki poprawiają przejrzystość w dochodzeniach dotyczących ochrony handlu.

4.           Ogólnokrajowy status gospodarki rynkowej (MES)

Do celów dochodzeń antydumpingowych państwo może uzyskać status gospodarki rynkowej, jeżeli spełnia pięć kryteriów, które są szczegółowo określone w dokumencie roboczym dołączonym do niniejszego sprawozdania.

W 2010 r. kontynuowano prace w zakresie oceny pięciu z sześciu złożonych wniosków o ogólnokrajowy MES otrzymanych od Chin, Wietnamu, Armenii, Kazachstanu, Mongolii i Białorusi. Wszystkie państwa, z wyjątkiem Białorusi, w ciągu roku dostarczały dodatkowe informacje uzupełniające złożone wnioski, które są na różnych etapach. Konsultacje z władzami Republiki Białorusi zostały zawieszone z powodu sytuacji politycznej w tym państwie. Pozostałe pięć państw kandydujących znajduje się na różnych etapach spełniania pięciu kryteriów MES.

Kontynuowano prace dotyczące wniosku MES z Chin, w ramach których zorganizowano 10. tematyczne spotkanie grupy roboczej MES we wrześniu 2010 r. w Pekinie. W trakcie spotkania grupy roboczej obie strony dyskutowały m.in. na temat prowadzonego wspólnie badania praktyk księgowych w Chińskiej Republice Ludowej, a zwłaszcza kwestii dostępu konsultantów do firm chińskich. Dalsze prace związane z wnioskiem MES Chin miały miejsce w 2011 r.

Pierwsze sprawozdanie z oceny w sprawie MES dla Armenii, informujące o spełnieniu dwóch z pięciu kryteriów MES, zostało przekazane władzom Armenii na początku 2010 r. Następnie w czerwcu 2010 r. wysłano prośbę o dostarczenie informacji dotyczących dalszego postępu w kierunku otrzymania MES. Pod koniec 2010 r. Komisja nie otrzymała jednak od Armenii żadnych nowych informacji.

Drugie wstępne sprawozdanie z oceny dotyczące Wietnamu, stwierdzające, że Wietnam spełnia jedno z pięciu kryteriów, odnoszące się do ingerencji państwa w gospodarkę, ukończono w lutym 2010 r. Spotkania z przedstawicielami Wietnamu poświęcone MES miały miejsce we wrześniu 2010 r. Dalsza analiza wniosku odbyła się w 2011 r.

W odniesieniu do Kazachstanu służby DG ds. Handlu stwierdziły pod koniec 2010 r., że pomimo pozytywnych zmian postępy tego państwa zostały zahamowane przez działania w odpowiedzi na wpływ światowego kryzysu ekonomicznego na jego gospodarkę. Zamierza się opracować wspólnie z Kazachstanem plan działania, określający następne kroki, jakie należy podjąć w celu otrzymania MES.

W październiku 2010 r. Komisja przedstawiła Komisji ds. handlu między UE a Mongolią informacje na temat postępów dotyczących oceny MES i w grudniu 2010 r. zwróciła się z prośbą o dostarczenie dodatkowych informacji.

5.           Instrumenty ochrony handlu – strategia w zakresie surowców

Rolę TDI w zakresie zaradzania skutkom pewnych zakłóceń w podaży surowców po raz pierwszy podkreślono w sprawozdaniu rocznym za rok 2009. W szczególności zwrócono uwagę na fakt, że po raz pierwszy odmówiono przyznania MET pięciu chińskim firmom produkującym elementy złączne z uwagi na to, iż koszty najważniejszych nakładów, czyli walcówki stalowej, nie odzwierciedlały we właściwy sposób wartości rynkowej zgodnie z wymaganiami art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

W roku 2010 Komisja kontynuowała tę praktykę przy ocenie każdego wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych, między innymi poprzez analizowanie każdej polityki powodującej zakłócenia cen surowców. Problem ten pojawił się na przykład w 2010 r. w sprawie dotyczącej aluminiowych kół jezdnych z Chin.

6.           Działania informacyjne i związane z komunikacją/kontakty dwustronne

6.1.        Małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP)

Pod koniec 2009 r. Komisja, uznając znaczenie roli MŚP w gospodarce UE oraz trudności, jakie napotykają one podczas uczestnictwa w dochodzeniach z zakresu ochrony handlu, rozpoczęła badanie w celu określenia potrzeb unijnych MŚP związanych z uczestnictwem w dochodzeniach z zakresu ochrony handlu. Pod koniec 2010 r. Komisja otrzymała od wykonawcy wyniki badania ustalającego potrzeby MŚP z 27 państw członkowskich związane ze składaniem skarg lub uczestnictwem w dochodzeniach z zakresu ochrony handlu w charakterze importera, użytkownika lub eksportera w dochodzeniach wszczętych przez państwa trzecie. Wyniki tego badania objęły również konkretne propozycje sposobów, w jakie Komisja mogłaby lepiej wspomagać MŚP we wszystkich aspektach takich dochodzeń.

W przeglądzie zidentyfikowano szereg konkretnych środków służących wspieraniu rozwoju i konkurencyjności MŚP i zaproponowano w szczególności działania na rzecz lepszego informowania i wsparcia MŚP w odniesieniu do wykorzystania instrumentów ochrony handlu UE. Działania te zostały przedyskutowane z organami krajowymi zajmującymi się ochroną handlu oraz służbami ochrony handlu DG ds. Handlu, z zamiarem przyjęcia w 2011 r. deklaracji dotyczącej konkretnych działań w celu zaradzenia trudnościom napotykanym przez MŚP zaangażowane w dochodzenia związane z instrumentami ochrony handlu.

W związku ze złożonością postępowań z zakresu TDI oraz niewielkie rozmiary i rozdrobnienie MŚP utworzono punkt kontaktowy ds. ochrony handlu dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Zajmuje się on konkretnymi pytaniami i problemami MŚP dotyczącymi TDI, czy to natury ogólnej, czy tymi związanymi z poszczególnymi przypadkami. Część strony internetowej TDI poświęcona jest MŚP i odnosi się do punktów kontaktowych ds. ochrony handlu. Ta część strony internetowej została uaktualniona, co zwiększyło jej dostępność i funkcjonalność, zwłaszcza dla MŚP.

W 2010 r. wskazane punkty kontaktowe otrzymały wiele próśb o informacje, na które bezzwłocznie udzielono odpowiedzi. Zapytania te dotyczyły zarówno procedur, jak i treści postępowań w zakresie TDI.

6.2.        Kontakty dwustronne/działania informacyjne – przemysł i państwa trzecie

Udzielanie wyjaśnień dotyczących prawodawstwa i praktyk UE z zakresu ochrony handlu stanowi istotną część prac służb ds. TDI.

W 2010 r. zorganizowano dla urzędników z państw trzecich seminarium poświęcone ochronie handlu. Ponadto w 2010 r. nawiązano dwustronne kontakty z państwami trzecimi, m.in. z Chinami, Koreą, Wietnamem, Indiami, Białorusią i Australią, poświęcone omówieniu różnych kwestii związanych z ochroną handlu.

W 2010 r. przeprowadzono także kilka spotkań z głównymi zainteresowanymi stowarzyszeniami i przedsiębiorstwami, w tym szereg wydarzeń z udziałem Konfederacji Europejskiego Biznesu (tj. seminarium dla wszystkich najważniejszych członków stowarzyszenia oraz kilka dwustronnych spotkań z Komitetem ds. Polityki Handlowej Konfederacji Europejskiego Biznesu), a także seminarium i regularne spotkania z najważniejszymi stowarzyszeniami importerów i dystrybutorów, takimi jak Eurocommerce i FTA.

7.           Rzecznik praw stron

Rok 2010 był trzecim pełnym rokiem działalności rzecznika praw stron DG ds. Handlu, który rozpoczął działalność w kwietniu 2007 r. Rzecznik praw stron pod względem administracyjnym związany jest z Dyrekcją Generalną ds. Handlu, lecz pozostaje niezależny. Odpowiada przed Dyrektorem Generalnym.

Głównym zadaniem rzecznika praw stron jest zapewnianie skutecznego korzystania z praw proceduralnych zainteresowanych stron oraz rozpatrywania postępowań w zakresie handlu toczących się przed Komisją Europejską w sposób bezstronny, uczciwy i w rozsądnym terminie. W stosownych przypadkach rzecznik praw stron doradza również Dyrektorowi Generalnemu ds. Handlu w kwestiach związanych z należytymi procedurami oraz wszelkimi innymi sprawami związanymi z postępowaniami w zakresie handlu.

Aktualizacja wytycznych w sprawie współpracy między rzecznikiem praw stron i służbami Komisji prowadzącymi dochodzenia handlowe została zatwierdzona. W wytycznych tych określono pewne zasady operacyjne i wprowadzono ramy czasowe przeznaczone na organizację przesłuchań. Istnieją też zasady dotyczące interwencji w zakresie poufności oraz dostępu do dokumentacji, jak również mechanizmy dotyczące komunikacji i dalszych działań po interwencji rzecznika praw stron. Uaktualnione wytyczne stanowiły podstawę projektu zakresu uprawnień rzecznika praw stron. W trakcie 2010 r. i 2011 r. decyzja ta podlegała wewnętrznym konsultacjom z zamiarem jej podjęcia na początku 2012 r.

W 2010 r. rzecznik praw stron interweniował 55 razy w 29 sprawach dotyczących ochrony handlu i odbył 24 przesłuchania, co stanowi znaczny wzrost w porównaniu z 2009 r. Z rzecznikiem praw stron kontaktowały się zainteresowane strony, służby Komisji prowadzące dochodzenia i inni zainteresowani. Interweniował on w sprawach związanych z wszystkimi etapami dochodzenia.

Główne sprawy, z którymi zetknął się rzecznik praw stron w 2010 r., można podzielić na następujące sześć kategorii: (i) przyznawanie MET; (ii) dokumentacja niepoufna i kwestie poufności; (iii) terminy ujawnienia informacji i ich treść; (iv) definicje producenta unijnego, importera lub użytkownika; (v) kryteria wyboru państwa analogicznego: oraz (vi) korzystanie z pomocy ekspertów.

Za radą rzecznika praw stron i w wyniku prac grup roboczych utworzonych przez służby Komisji przyjęto szereg dobrych praktyk. Na przykład, służby zaczęły dołączać do dokumentacji przeznaczonej do konsultacji przez zainteresowane strony notatki dotyczące decyzji wstępnych takich jak kontrola wyrywkowa. Skrócił się również czas przesyłania ujawnianych informacji do zainteresowanych stron. Rzecznik praw stron nie otrzymał wielu skarg, z wyjątkiem tych dotyczących ujawnianych dokumentów w sprawie traktowania na zasadach rynkowych (MET). W jednym przypadku służby współpracowały z ekspertem, który pomógł w analizie możliwego obchodzenia środków. Rzecznik praw stron oczekuje, że w przyszłości nawiązana będzie współpraca z większą liczbą ekspertów.

Biorąc pod uwagę zwiększoną ilość interwencji oraz zróżnicowanie spraw, którymi zajmował się rzecznik praw stron, można uznać że jego funkcja jest obecnie dobrze ugruntowana.

8.           Przegląd dochodzeń i środków antydumpingowych, antysubsydyjnych i ochronnych

8.1.        Uwagi ogólne

Pod koniec 2010 r. w UE obowiązywało 124 środków AD (zob. załącznik O) i 11 środków AS (zob. załącznik P).

W 2010 r. 0,43% całkowitego przywozu do UE było objętych środkami AD lub AS.

Należy zauważyć, iż szczegółowe informacje na temat poruszanych dalej kwestii są podane w dokumencie roboczym załączonym do niniejszego sprawozdania. Odniesienia do załączników do dokumentu roboczego podane są obok tytułów sekcji.

8.2.        Nowe dochodzenia (zob. załączniki A do E i załącznik N)

W 2010 r. wszczęto 18 dochodzeń[1]. W wyniku 13 postępowań nałożono cła tymczasowe. 9 spraw zakończyło się nałożeniem ceł ostatecznych. Dziesięć postępowań zakończono bez wprowadzania środków. Czternaście środków wygasło automatycznie po ich pięcioletnim okresie obowiązywania.

8.3.        Dochodzenia przeglądowe

Dochodzenia przeglądowe nadal stanowią znaczną część pracy służb ds. TDI. W okresie 2006-2010 stanowiły one 61% wszystkich wszczętych dochodzeń. Tabela 2 w dokumencie roboczym zawiera informacje statystyczne dotyczące lat 2006-2010.

8.3.1.     Przeglądy wygaśnięcia (zob. załącznik F)

Przepisy art. 11 ust. 2 i art. 18 rozporządzeń podstawowych przewidują wygaśnięcie środków po pięciu latach, chyba że przegląd wygaśnięcia wykaże, iż powinny one zostać utrzymane w pierwotnej formie.

W 2010 r. wszczęto 14 dochodzeń związanych z przeglądem wygaśnięcia. Zakończono 10 przeglądów wygaśnięcia, w wyniku których przedłużono obowiązywanie cła na kolejne 5 lat. Jeden przegląd wygaśnięcia został zamknięty podjęciem decyzji o zakończeniu stosowania środków.

8.3.2.     Przeglądy okresowe (zob. załącznik G)

Przepisy art. 11 ust. 3 i art. 19 rozporządzeń podstawowych przewidują dokonanie przeglądu środków w okresie ich obowiązywania. Przeglądy mogą ograniczać się do aspektów dumpingu/subsydiowania lub szkody.

W 2010 r. wszczęto ogółem 12 przeglądów okresowych. Dziewięć przeglądów okresowych zakończono podjęciem decyzji o utrzymaniu lub zmianie cła. Żaden z przeglądów okresowych nie został zamknięty podjęciem decyzji o zakończeniu stosowania środków.

8.3.3.     „Inne” przeglądy okresowe (zob. załącznik H)

W 2010 r. nie wszczęto ani nie zakończono żadnych „innych” przeglądów, tj. nieobjętych art. 11 ust. 3 lub art. 19 rozporządzeń podstawowych.

8.3.4.     Przeglądy pod kątem nowego eksportera (zob. załącznik I)

Przepisy art. 11 ust. 4 i art. 20 rozporządzeń podstawowych przewidują odpowiednio przeglądy dotyczące „nowych eksporterów” oraz przeglądy „w trybie przyspieszonym”, aby ustalić indywidualny margines dumpingu lub indywidualne cło wyrównawcze dla nowych eksporterów z siedzibą w danym państwie wywozu, którzy nie dokonywali wywozu danego produktu podczas okresu objętego dochodzeniem. Tacy eksporterzy muszą wykazać, że są rzeczywiście nowymi eksporterami i że faktycznie zaczęli dokonywać wywozu do UE po okresie objętym dochodzeniem. W takim przypadku może zostać obliczone dla nich cło indywidualne, które jest zazwyczaj niższe od cła ogólnokrajowego.

W 2010 r. wszczęto 3 przeglądy pod kątem nowego eksportera.

8.3.5.     Dochodzenia w sprawie absorpcji (zob. załącznik J)

Jeżeli istnieją wystarczające informacje wskazujące na to, że po okresie objętym pierwotnym dochodzeniem i przed wprowadzeniem środków lub po tym fakcie, ceny eksportowe zostały obniżone lub że nie nastąpiła zmiana cen odsprzedaży lub dalszych cen sprzedaży produktu przywożonego do UE albo gdy taka zmiana nie była wystarczająca, może zostać wszczęte dochodzenie w sprawie absorpcji, w celu zbadania czy środki wywarły wpływ na wyżej wymienione ceny. Marginesy dumpingu mogą zostać ponownie obliczone, a cło podwyższone w celu uwzględnienia niższych cen eksportowych. Możliwość wszczęcia przeglądów dotyczących absorpcji jest wskazana w art. 12 i 19 ust. 3 rozporządzeń podstawowych.

W 2010 r. nie wszczęto ani nie zakończono żadnego przeglądu dotyczącego absorpcji.

8.3.6.     Dochodzenia w sprawie obejścia środków (zob. załącznik K)

Możliwość ponownego otwarcia dochodzeń w przypadku udowodnienia obchodzenia środków została przewidziana w art. 13 i 23 rozporządzeń podstawowych.

W 2010 r. wszczęto dwa takie dochodzenia. Jedno dochodzenie w sprawie obchodzenia środków zakończono rozszerzeniem stosowania cła i jedno dochodzenie zakończono bez rozszerzania stosowania środków.

8.4.        Dochodzenie w sprawie środków ochronnych (zob. załącznik L)

W 2010 r. wszczęto jedno takie dochodzenie.

9.           Wykonanie środków AD/AS

9.1.        Dalsze działania związane ze środkami

Dalsze działania związane z obowiązującymi środkami skupiają się na czterech głównych obszarach: 1) ograniczanie nadużyć; 2) monitorowanie przepływów handlowych i zmian na rynku; 3) poprawa skuteczności za pomocą odpowiednich instrumentów oraz 4) reagowanie na nieprawidłowe praktyki. Wymienione działania prowadzone we współpracy z państwami członkowskimi umożliwiły służbom ds. TDI aktywne zapewnianie skutecznego wykonania środków ochrony handlu w Unii Europejskiej.

9.2.        Monitorowanie zobowiązań (zob. załączniki M i Q)

Jako że zobowiązania są rodzajem środków AD lub AS, monitorowanie zobowiązań stanowi część działań związanych z wykonaniem środków. Zobowiązania są przyjmowane przez Komisję jeśli uzna ona, że mogą one skutecznie przyczynić się do usunięcia szkodliwego wpływu dumpingu lub subsydiowania.

Na początku 2010 r. obowiązywały 42 zobowiązania. W trakcie 2010 r. nastąpiły następujące zmiany w kwestii zobowiązań: wygasły zobowiązania jednego przedsiębiorstwa w związku z wygaśnięciem środków; zobowiązania trzech przedsiębiorstw zostały przyjęte, a akceptacja 22 zobowiązań została anulowana przez Komisję z powodu stwierdzonych naruszeń. W związku z tym całkowita liczba obowiązujących zobowiązań na koniec 2010 r. wynosiła 22.

10.         Zwroty (zob. załącznik U)

Artykuły 11 ust. 8 i 21 ust. 1 rozporządzeń podstawowych umożliwiają importerom składanie wniosków o zwrot pobranych ceł w przypadku wykazania, że margines dumpingu/subsydiowania, na podstawie którego uiszczono cła, został usunięty lub obniżony do poziomu niższego od poziomu obowiązującego cła.

W 2010 r. złożono 29 nowych wniosków dotyczących zwrotu. Pod koniec 2010 r. prowadzonych było 15 dochodzeń, które obejmowały 27 wniosków. W 2010 r. przyjęto 28 decyzji Komisji: Dwadzieścia trzy dotyczyły przyznania częściowego zwrotu, a w 5 decyzjach odrzucono wnioski o zwrot. Wycofano 12 wniosków.

11.         Przegląd sądowy: decyzje wydane przez Trybunał Sprawiedliwości/Sąd

W 2010 r. Trybunał Sprawiedliwości i Sąd wydały w sumie 13 wyroków dotyczących kwestii środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych. Streszczenie niektórych spośród tych wyroków znajduje się w dokumencie roboczym.

W 2010 r. wniesiono 13 nowych spraw – 8 do Sądu i 5 do Trybunału Sprawiedliwości.

Wykaz spraw AD/AS wniesionych do Sądu oraz do Trybunału Sprawiedliwości i wciąż nierozstrzygniętych z końcem 2010 r. jest podany w załączniku S do dokumentu roboczego.

12.         Działania w ramach światowej organizacji handlu (WTO)

12.1.      Rozstrzyganie sporów w dziedzinie AD, AS i SFG

WTO przewiduje rygorystyczną procedurę rozstrzygania sporów między członkami WTO dotyczących stosowania porozumień WTO.

W lutym 2010 r. Chiny zwróciły się do Unii Europejskiej z prośbą o konsultacje dotyczące środków antydumpingowych wprowadzonych w 2006 r. względem niektórych rodzajów obuwia skórzanego z Chin. Konsultacje te miały miejsce w marcu 2010 r. Następnie, w kwietniu 2010 r., Chiny wystąpiły z prośbą o powołanie zespołu orzekającego. Został on powołany w maju 2010 r. a jego członków wybrano w lipcu 2010 r. Sprawozdanie zespołu orzekającego złożono w październiku 2011 r.

W grudniu 2010 r. rozesłano sprawozdanie zawierające ustalenia zespołu orzekającego WTO w związku ze sporem dotyczącym skargi Chin na UE w kwestii środków antydumpingowych wprowadzonych względem przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chin. Zespół orzekający ustalił, że w większości przeanalizowanych kwestii UE działała w pełnej zgodzie z zasadami WTO. Zespół orzekający uznał jednak, że w kilku przypadkach pewne aspekty podstawowego prawodawstwa UE i niektóre praktyki nie były zgodne z pewnymi elementami Porozumienia antydumpingowego WTO. W sprawie tej wniesiono odwołanie i w lipcu 2011 r. Organ Apelacyjny WTO przedłożył na ten temat sprawozdanie . Dnia 18 sierpnia 2011 r. Unia Europejska poinformowała Organ Rozstrzygania Sporów o zamiarze wdrożenia w rozsądnym terminie zaleceń i orzeczeń Organu w sposób odpowiadający jej zobowiązaniom wobec WTO.

Szczegółowe informacje dotyczące tych spraw zawarte są w dokumencie roboczym załączonym do niniejszego sprawozdania.

12.2.      Inne działania WTO

W 2010 r. na stanowisko przewodniczącego grupy negocjacyjnej dauhańskiej agendy rozwoju ds. przepisów mianowano Jego Ekscelencję Dennisa Francisa (Trynidad i Tobago). Pod jego przewodnictwem grupa odbywała regularne spotkania, również wielostronne, w celu omówienia kwestii kontrowersyjnych oraz tych, w których możliwe jest osiągnięcie porozumienia, zawartych w dokumencie przewodniczącego z grudnia 2008 r. Ponadto m.in. Chiny i Indie zgłosiły kilka nowych propozycji zapisów dotyczących różnych aspektów Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Nie poczyniono jednak żadnych postępów w zakresie środków antydumpingowych i subsydiów horyzontalnych.

W zakresie rybołówstwa grupa prowadziła intensywne dyskusje dotyczące wszelkich aspektów różnych przepisów. Umożliwiło to wyjaśnienie stanowisk członków na temat kluczowych zagadnień, nie pomogło jednak w osiągnięciu wspólnego stanowiska, a wręcz potwierdziło rozłam pomiędzy członkami (zarówno jeżeli chodzi o kraje rozwijające się, jak i rozwinięte) oraz złożoność i problematyczny charakter sytuacji w krajach rozwijających się.

Równolegle do tych działań służby Komisji w dalszym ciągu uczestniczyły w regularnych pracach komitetów: antydumpingowego, ds. subsydiów, ds. środków wyrównawczych i ds. środków ochronnych. Komitety zebrały się dwukrotnie w formie regularnych posiedzeń, aby dokonać przeglądu notyfikacji oraz omówić szczególnie istotne kwestie.

Podsumowanie

W porównaniu z ubiegłym rokiem w 2010 r. odnotowano nieznaczny spadek liczby wszczętych nowych spraw oraz liczby wprowadzonych środków ostatecznych. W porównaniu z poprzednim rokiem nieznacznie spadła również liczba dochodzeń zakończonych podjęciem decyzji o niestosowaniu środków, a liczba przypadków wprowadzenia środków tymczasowych wzrosła niemal o jedną trzecią. Przeglądy nadal stanowią znaczną część prac służb, przy czym liczba wszczętych przeglądów nieznacznie spadła w porównaniu do 2009 r. Liczba zakończonych przeglądów spadła o połowę w porównaniu z danymi za rok 2009.

[1]               Tabela 1 w dokumencie roboczym zawiera informacje statystyczne na temat nowych dochodzeń przeprowadzonych w latach 2006 - 2010 zgodnie z przepisami art. 5 i 10 rozporządzeń podstawowych.