52011PC0925

UZASADNIENIE

Kontekst wniosku |

110 | Podstawa i cele wniosku W 2009 r. Republika Kirgiska dotkliwie odczuła światowy kryzys. Niewiele później jej problemy gospodarcze pogłębiły się w wyniku rewolty społecznej, która w kwietniu 2010 r. obaliła reżim prezydenta Bakijewa, zarzucając mu korupcję i brak demokracji. W sytuacji braku władz państwa w czerwcu 2010 r. na południu kraju doszło do wybuchu przemocy na tle etnicznym, co spowodowało śmierć blisko 470 osób i około 300 000 osób zostało wysiedlonych. Pomimo tych tragicznych wydarzeń nowy rząd tymczasowy uzyskał w referendum konstytucyjnym, które odbyło się dnia 27 czerwca 2010 r., poparcie dla demokratycznych reform. W nowej konstytucji wzmocniono w szczególności uprawnienia Parlamentu. Wolne wybory parlamentarne odbyły się w październiku 2010 r., a w ich wyniku utworzono pierwszą demokrację parlamentarną w regionie. Wybory doprowadziły do rządu opartego na szerokiej koalicji. Podczas gdy sytuacja polityczna pozostaje niepewna, w dniu 30 października 2011 r. odbyły się wybory prezydenckie, a nowo wybrany prezydent objął urząd w dniu 1 grudnia 2011 r. Jednocześnie rząd kieruje stałym procesem demokratyzacji i reform, co stanowi wyjątek w porównaniu z sytuacją polityczną w sąsiadujących krajach Azji Środkowej. Wspierając wysiłki prodemokratycznych władz Republiki Kirgiskiej mające na celu złagodzenie skutków tragicznych wydarzeniach, społeczność międzynarodowa podczas konferencji darczyńców w lipcu 2010 r. zobowiązała się udzielić Republice Kirgiskiej pomocy. UE była jednym z głównych darczyńców. MFW poszerzył pomoc dla Republiki Kirgiskiej w 2010 r. o trzymiesięczny szybki program kredytowy. W czerwcu 2011 r. MFW uzgodnił z władzami Republiki Kirgiskiej kontynuację porozumienia (dotyczącego rozszerzonego programu kredytowego) w wysokości 106 mln USD w ramach wsparcia dla wszechstronnego programu dostosowań i reform gospodarczych w okresie od połowy 2011 r. do połowy 2014 r. W 2010 r. prezydent i minister finansów Republiki Kirgiskiej oficjalnie zwrócili się o unijną pomoc makrofinansową w celu uzupełnienia wsparcia ze strony MFW. W tym kontekście Komisja dokonała oceny sytuacji makroekonomicznej i potrzeb finansowych Republiki Kirgiskiej. Główne wnioski płynące z tej oceny świadczą o tym, że tragiczne wydarzenia polityczne, które miały miejsce w ostatnim roku, oraz wynikające z nich wydatki socjalne i koszty odbudowy doprowadziły do znacznego zapotrzebowania w zakresie finansowania zewnętrznego i budżetowego w okresie 2011-2012. Podczas gdy potrzeby te są częściowo pokryte przez społeczność międzynarodową, wciąż jeszcze istnieją znaczne potrzeby pozostające do zaspokojenia. W celu uzupełnienia zasobów udostępnionych przez MFW, Komisja proponuje zapewnienie Republice Kirgiskiej pomocy makrofinansowej w wysokości do 30 mln EUR, która ma zostać wypłacona w połowie w formie pożyczek i w połowie w formie dotacji. Przewiduje się, że deficyt na rachunku bieżącym utrzyma się na poziomie około 8 % PKB w 2011 r. i 2012 r., a następnie będzie się stopniowo obniżał do poziomu około 5 % PKB do roku 2014. W oparciu o prognozy dotyczące rachunku bieżącego, napływu kapitału prywatnego i oficjalnego wsparcia finansowego (z wyłączeniem środków wsparcia budżetowego), w programie MFW szacuje się, że luka w finansowaniu bilansu płatniczego wyniesie 271 mln USD w 2011 r. i 149 mln USD w 2012 r. Po odliczeniu finansowania netto z MFW i wypłat w ramach środków wsparcia budżetowego z Banku Światowego, pozostająca do pokrycia luka w zakresie finansowania zewnętrznego wynosi około 330 mln USD w okresie dwóch lat i ma zostać pokryta przez pozostałych darczyńców. Proponowana pomoc makrofinansowa (30 mln EUR) odpowiadałaby około 12,4 % pozostającej do pokrycia luki w zakresie finansowania zewnętrznego w latach 2011-2012. Zapewnienie pomocy makrofinansowej dla Republiki Kirgiskiej, równolegle z realizacją porozumienia z MFW dotyczącego rozszerzonego programu kredytowego i świadczeniem wsparcia finansowego przez innych darczyńców wielostronnych (Bank Światowy) i regionalnych (Azjatycki Bank Rozwoju i fundusz antykryzysowy EaWG), byłoby uzasadnione z następujących powodów: pomoc na pokrycie szacunkowej krajowej luki w finansowaniu bilansu płatniczego; wspieranie przyjęcia odpowiednich ram w zakresie reform makroekonomicznych i strukturalnych, pomoc makrofinansowa może zarówno wzmocnić stabilność gospodarczą i polityczną, jak i zwiększyć skuteczność interwencji w ramach innych instrumentów wsparcia UE; przyczynianie się do utrzymania stabilności gospodarczej w kraju w tym krytycznym okresie pomaga prodemokratycznym władzom zapobiegać ponownemu wybuchowi przemocy na tle etnicznym, co miałoby negatywny polityczny i gospodarczy efekt rozlewania się na inne kraje tego regionu; polityczne i gospodarcze wsparcie UE dla powstającej demokracji parlamentarnej w Republice Kirgiskiej stanowiłoby sygnał polityczny silnego wsparcia ze strony UE dla demokratycznych reform w Azji Środkowej, zgodnie z polityką UE wobec tego regionu określoną w strategii dla Azji Środkowej na lata 2007-2013 oraz zgodnie z oświadczeniami przywódców UE; takie wsparcie byłoby również spójne z przywiązywaniem dużej wagi do wzmacniania związku pomiędzy pomocą zewnętrzną UE i postępem w zakresie demokracji i praw człowieka, co jeszcze wyraźniej podkreślono w kontekście ostatniego przeglądu europejskiej polityki sąsiedztwa i we wspólnym komunikacie w sprawie południowego sąsiedztwa z marca 2011 r.; w tym samym duchu, byłoby to sygnałem dla innych państw w regionie, że w przypadku trudności gospodarczych UE jest gotowa wspierać państwa, które jak Republika Kirgiska rozpoczęły proces demokratyzacji i reform politycznych. W tym kontekście i biorąc pod uwagę silne wsparcie polityczne UE dla powstającej demokracji parlamentarnej w Republice Kirgiskiej, Komisja uważa, że polityczne i ekonomiczne warunki dla udzielenia pomocy makrofinansowej w umiarkowanej kwocie zostały spełnione. Pomimo że Republika Kirgiska znajduje się poza normalnym zakresem geograficznym pomocy makrofinansowej, w ramach kryteriów z Genval przewidziano możliwość zatwierdzania operacji poza tym obszarem w wyjątkowych okolicznościach. Pomoc makrofinansowa UE miałyby na celu przyczynienie się do pokrycia potrzeb państwa w zakresie finansowania zewnętrznego, jak określono we współpracy z MFW w ramach rozszerzonego programu kredytowego MFW. Proponowana pomoc makrofinansowa stanowiłaby wsparcie dla programu reform gospodarczych rządu, jak uzgodniono z międzynarodową społecznością darczyńców. W krótkim okresie umożliwiłaby ona ograniczenie podatności na zagrożenia finansowe, przed którymi w dalszym ciągu stoi gospodarka kirgiska, wnosząc jednocześnie wkład w realizację reform służących lepszemu zrównoważeniu bilansu płatniczego i budżetu w perspektywie krótkookresowej. Pomoc stanowiłaby również wsparcie dla działań politycznych mających na celu poprawę zarządzania finansami publicznymi (w oparciu o środki wspierane przez sektorowe środki wsparcia budżetowego), dla reform systemu podatkowego w celu wzmocnienia stabilności finansów publicznych, jak również dla środków ukierunkowanych na wzmocnienie systemu bankowego. Będąca przedmiotem niniejszego wniosku dalsza pomoc makrofinansowa ma być ograniczona w czasie i udzielona wyjątkowo, równolegle z rozszerzonym programem kredytowym MFW. Miałaby ona uzupełniać wsparcie od darczyńców dwustronnych i międzynarodowych. |

120 | Kontekst ogólny Znaczne spowolnienie wzrostu gospodarki kirgiskiej w 2009 r. (stopa wzrostu PKB obniżyła się ze średnio 8,5 % w latach 2007-2008 do 2,3 % w 2009 r.) wynikało z kilku szoków zewnętrznych, w tym zmniejszenia przekazów dokonywanych przez pracowników, którzy wyemigrowali, niższego popytu na wywóz i malejącego bezpośrednich i innych inwestycji zagranicznych. Przed dramatycznymi wydarzeniami z 2010 r. przewidywano, że wzrost gospodarczy ponownie będzie wyższy i w 2010 r. osiągnie poziom 4,5-5,5 %. Jednakże rewolta społeczna z kwietnia 2010 r. i, co ważniejsze, eskalacja konfliktu na tle etnicznym w czerwcu doprowadziły do poważnego pogorszenia perspektyw wzrostu gospodarczego. Zamknięcie granic, w szczególności z Kazachstanem, utrudniło handel, natomiast sytuacja pod względem bezpieczeństwa znacząco wpłynęła na turystykę i częściowo zakłóciła produkcję rolną. W drugim kwartale 2010 r. działalność gospodarcza zmniejszyła się o 10 % W skali całego roku realny PKB zmniejszył się o 1,4 %. PKB wzrósł ponownie o 5,5 % w pierwszej połowie 2011 r., w miarę jak polepszała się sytuacja w sektorze rolnictwa i górnictwa oraz pod względem przekazów emigrantów. Deficyt budżetowy wzrósł z 3,5 % PKB w 2009 r. do 6,5 % PKB w 2010 r., odzwierciedlając koszty budżetowe realizacji środków kryzysowych i negatywny wpływ osłabienia działalności gospodarczej. Jednakże ze względu na brak zdolności do realizacji projektów odbudowy rzeczywisty deficyt był znacznie niższy niż przewidywany przez MFW deficyt na poziomie 12 % PKB. Część niezrealizowanych wydatków w 2010 r. została przeniesione na 2011 r., przyczyniając się do powiększania planowanego deficytu budżetowego do 7,6 % PKB. Przedsięwzięcia energetyczne finansowane przez pożyczki uprzywilejowane od sąsiadujących państw mogą jeszcze zwiększyć deficyt budżetowy w 2011 r. o 0,7 punktu procentowego PKB. Wzrost deficytu odzwierciedla również decyzje rządu co do utrzymania podwyżek emerytur, przyznanych przez poprzedni rząd, oraz podwyższenia wynagrodzeń dla nauczycieli i pracowników ochrony zdrowia, tak by były one wyższe od minimum socjalnego. MFW uważa, że przejściowego pogorszenie sytuacji budżetowej w 2011 r. przyczynia się do podtrzymania ożywienia gospodarczego oraz jest zrozumiałe z politycznego punktu widzenia. W tym samym czasie program MFW zakłada znaczne wysiłki na rzecz konsolidacji budżetowej w pozostałej części okresu objętego programem. We wrześniu 2011 r. przedstawiciele MFW wstępne uzgodnili z rządem dalsze dostosowanie średniookresowych celów budżetowych w ramach rozszerzonego programu kredytowego, poprzez stopniowe obniżanie deficytu budżetowego (z wyłączeniem przedsięwzięć dotyczących infrastruktury energetycznej) z około 8 % PKB w 2011 r. do 3,8 % PKB do 2014 r.. Gwałtowny wzrost światowych cen żywności i energii spowodował skok inflacji liczonej rok do roku z 0 % pod koniec 2009 r. do 22,7 % w czerwcu 2011 r. Podczas gdy ceny żywności i energii w największym stopniu spowodowały wzrost inflacji, istnieją również dowody, że presja cenowa zaczęła mieć również wpływ na inne produkty. Od połowy 2010 r. bank centralny znacznie zaostrzył swoją politykę monetarną. W ramach tego zaostrzenia kursu polityki bank centralny zintensyfikował sprzedaż krótkoterminowych obligacji, podniósł wymogi dotyczących rezerw z 8 % do 9 % oraz podwyższył stopę dyskontową z 2,7 % w połowie 2010 r. do ponad 13 % we wrześniu 2011 r. Środki te stopniowo zaczynają przynosić wyniki, ponieważ zgodnie z prognozą MFW przewiduje się spadek inflacji zasadniczej z 17,5 % w sierpniu 2011 r. do 13 % do końca 2011 r. Pozycja zewnętrzna bardzo otwartej gospodarki kirgiskiej jest nadal obarczona ryzykiem ze względu na niepewną sytuację w zakresie handlu, co powoduje, że finansowanie wysokiego deficytu na rachunku bieżącym jest niepewne. Trudności dotyczące bilansu płatniczego pojawiły się już w 2008 r. ze względu na wzrost cen towarów importowanych i spadek eksportu energii elektrycznej. Ceny towarów importowanych wzrosły ponownie w 2010 r. Ponadto w 2010 r. sytuacja w zakresie eksportu produktów rolnych oraz usług, takich jak turystyka i transport tranzytowy, uległa znacznemu pogorszeniu w wyniku zamknięcia granic przez państwa sąsiadujące, ze względu na obawy dotyczące bezpieczeństwa. Przewiduje się, że deficyt obrotów bieżących wyniesie około 8 % PKB w latach 2011 i 2012. Takie przewidywania opierają się na założeniu finansowania zewnętrznego przez darczyńców, pokrywającego (wspomnianą powyżej) pozostającą do pokrycia lukę w zakresie finansowania zewnętrznego w wysokości 330 mln USD (po finansowaniu z MFW i środkach wsparcia budżetowego przez Bank Światowy). Wartość nominalna rezerwy walutowej wyniosła 1,9 mld USD do września 2011 r., ale poziom pokrycia przywozu przez rezerwy walutowe zmniejszył się z 4,9 miesięcy w 2009 r. do szacunkowo 4 miesięcy w połowie 2011 r., w związku z tym, że wartość nominalna przywozu rosła szybciej niż wartość nominalna rezerwy walutowej. Podczas gdy na podstawie tradycyjnych założeń poziom pokrycia importu jest zbliżony do odpowiedniego poziomu, MFW szacuje, że rezerwy spadną poniżej zalecanych poziomów wobec braku oficjalnych wsparcia bilansu płatniczego. Ponadto pozycja zewnętrzna jest nadal bardzo narażona na zewnętrzne wstrząsy związane z wahaniami międzynarodowych cen surowców. Bank centralny stosuje mechanizm płynnego kursu walutowego pozwalający dostosować kurs wymiany w razie istotnych presji lub wstrząsów, a jednocześnie mający na celu utrzymanie konkurencyjności kursu walutowego. W kontekście światowego kryzysu finansowego kurs walutowy znalazł się pod znaczną zniżkową presją w okresie od sierpnia 2008 r. do sierpnia 2009 r. Następnie okres między wrześniem 2009 r. a czerwcem 2010 r. charakteryzował się względną stabilnością kursu walutowego. Od tamtej pory waluta krajowa miała tendencję do deprecjacji w umiarkowanym tempie. Według MFW obecny poziom kursu walutowego wydaje się zasadniczo zgodny z podstawami gospodarczymi. W odpowiedzi na zeszłoroczne wydarzenia polityczne i ich skutki gospodarcze społeczność międzynarodowa zorganizowała spotkanie darczyńców wysokiego szczebla na rzecz Republiki Kirgiskiej w Biszkeku w dniu 27 lipca 2010 r. Podczas tej konferencji darczyńcy zobowiązali się zapewnić 1,1 mld USD w ramach pomocy nadzwyczajnej do końca 2011 r. UE była jednym z głównych darczyńców, zobowiązując się do przekazania 117.9 mln na wsparcie w wielu krytycznych obszarach. Bank Światowy zaoferował 200 mln USD, w tym dwa środki nadzwyczajne: 70 mln USD w ramach projektu naprawy nadzwyczajnej i 30 mln USD w ramach operacji wsparcia ożywienia gospodarczego (ERSO). Azjatycki Bank Rozwoju zobowiązał się do przekazania 100 mln USD w formie środków wsparcia budżetowego w ramach pomocy nadzwyczajnej na ożywienie gospodarcze i odbudowę. Republika Kirgiska zwróciła się również o wsparcie w wysokości 106.7 mln USD z funduszu antykryzysowego Eurazjatyckiej Wspólnoty Gospodarczej (EURASES) (w formie pożyczki uprzywilejowanej). Jednakże wypłaty pożyczki są często opóźnione. Szybki program kredytowy MFW w wysokości 22,2 mln SDR został wdrożony w okresie od września do grudnia 2010 r. Władze zrealizowały wszystkie cele szybkiego programu kredytowego, co stanowi dobre rozpoczęcie dla nowe programu stanowiącego kontynuację. Ponieważ jednak szybki program kredytowy nie jest porozumieniem zakładającym pełnoprawne korzystanie z kolejnych transz kredytowych i ma bardzo ograniczony w czasie charakter, nie został uznany przez Komisję za wystarczający, by przedstawić na tym etapie wniosek dotyczący pomocy makrofinansowej. W czerwcu 2011 r. MFW uzgodnił z władzami kirgiskimi rozszerzony program kredytowy w wysokości 66,6 mln SDR (106 mln USD) w celu wsparcia trzyletniego programu dostosowania makroekonomicznego oraz reform strukturalnych. W ramach rozszerzonego programu kredytowego ustanowiono ramy średniookresowej polityki gospodarczej i reform. MFW osiągnął porozumienie na poziomie personelu z władzami kirgiskimi w sprawie pierwszego przeglądu rozszerzonego programu kredytowego we wrześniu 2011 r., przewidujące nawet bardziej ambitne środki konsolidacji fiskalnej w świetle lepszych niż oczekiwano wyników gospodarczych i budżetowych. Republika Kirgiska przy wsparciu szeregu darczyńców (WE, ABR, Bank Światowy i ONZ) opracowała krajową strategię rozwoju na lata 2012-2014, która została już przyjęta przez rząd. Krajowa strategia rozwoju obejmuje szeroki zakres różnych obszarów polityki, począwszy od rozsądnej polityki makroekonomicznej aż do porządku publicznego i polityki handlowej i ochrony środowiska. |

n | Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek Brak |

140 | Spójność z pozostałymi obszarami polityki i celami Unii Współpraca UE z Republiką Kirgiską opiera się na umowie o partnerstwie i współpracy (UPW), która weszła w życie w 1999 r. UE stosuje wobec Republiki Kirgiskiej ogólny system preferencji. Rada do Spraw Zagranicznych UE w swoich konkluzjach z dnia 26 lipca 2010 r. dotyczących Republiki Kirgiskiej z zadowoleniem przyjęła wysiłki nowego rządu Kirgizji na rzecz ustanowienia demokratycznych ram instytucjonalnych i wezwała Komisję „by nadal zapewniała władzom kirgiskim pomoc, w tym dzięki nowym programom pomocowym, w realizacji programu reform i by przyczyniała się do trwałego wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego kraju”. W październiku 2010 r. wysoki przedstawiciel i wiceprzewodnicząca Komisji pani Ashton z zadowoleniem przyjęli pokojowy przebieg wyborów parlamentarnych oraz powtórzyli, że UE jest gotowa do udzielenia pomocy Republice Kirgiskiej, w tym wspierając naprawę gospodarczą. Podczas spotkania darczyńców wysokiego szczebla w lipcu 2010 r. Komisja Europejska zobowiązała się do przekazania Republice Kirgiskiej pomocy w maksymalnej kwocie 117,9 mln EUR. Finansowanie to pochodzić będzie z instrumentów kryzysowych, takich jak Instrument na rzecz Stabilności, pomocy humanitarnej oraz instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju, a także środków w ramach wielu tematycznych linii budżetowych. Pomoc koncentruje się głównie na rozwoju obszarów wiejskich i sektorze rolnictwa, sektorze edukacji, zabezpieczeniu społecznym oraz reformach prawnych. UE zamierza udzielić Republice Kirgiskiej sektorowego wsparcia budżetowego w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju w łącznej kwocie 33 mln EUR w latach 2011-2013 r. w celu wspierania reform w zakresie ochrony socjalnej, edukacji i zarządzania finansami publicznymi. Wypłaty w ramach tych programów i projektów dokonywane są w perspektywie średnioterminowej i są uzależnione od realizacji uzgodnionych działań przez władze kirgiskie. Wspierając przyjęcie odpowiedniej polityki makroekonomicznej i ram reform strukturalnych, pomoc makrofinansowana będzie stanowić wsparcie dla skuteczności powyższych działań. |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena skutków |

Konsultacje z zainteresowanymi stronami |

Pomoc makrofinansowa stanowi integralną część międzynarodowego wsparcia dla programu stabilizacji i ożywienia gospodarczego Republiki Kirgiskiej. Przygotowując się do spotkania darczyńców wysokiego szczebla, służby Komisji ściśle współpracowały z MFW i Bankiem Światowym, a konsultacje w sprawie realizacji obiecanego pakietu pomocy prowadzone były z darczyńcami wielostronnymi i dwustronnymi. Przygotowując niniejszy wniosek w sprawie pomocy makrofinansowej, służby Komisji kontaktowały się z Międzynarodowym Funduszem Walutowym. Przed przedłożeniem wniosku Komisja konsultowała się również z państwami członkowskimi UE na forum Komitetu Ekonomiczno-Finansowego i Grupy Roboczej Radców Finansowych. Komisja utrzymywała również regularne kontakty z władzami Republiki Kirgiskiej. |

Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej |

Przy wsparciu ekspertów zewnętrznych Komisja przeprowadzi ocenę operacyjną jakości i wiarygodności publicznego obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych w Republice Kirgiskiej. |

Ocena skutków Pomoc makrofinansowa i powiązany z nią program dostosowań i reform gospodarczych przyczynią się w krótkim okresie do złagodzenia potrzeb finansowych Republiki Kirgiskiej, wspierając jednocześnie realizację działań politycznych służących poprawie sytuacji bilansu płatniczego i stabilności finansów publicznych w średnim okresie oraz wzmocnieniu trwałego wzrostu gospodarczego, jak uzgodniono z MFW. Przyczyni się ona przede wszystkim do zwiększenia skuteczności i przejrzystości zarządzania finansami publicznymi. Przeprowadzono ocenę ex ante i została ona załączona do niniejszego wniosku. Dokonano w niej analizy sytuacji makroekonomicznej, wyzwań związanych z reformami, zagrożeń i europejskiej wartości dodanej tego działania. |

Aspekty prawne wniosku |

305 | Krótki opis proponowanych działań Unia Europejska udostępni Republice Kirgiskiej pomoc makrofinansową w łącznej maksymalnej kwocie 30 mln EUR, przy czym połowa tej pomocy zostanie przyznana w formie dotacji, a połowa w formie pożyczki. Pomoc przyczyni się do pokrycia pozostających do zaspokojenia potrzeb Republiki Kirgiskiej w zakresie finansowania zewnętrznego w 2012 r., ustalonych przez Komisję w oparciu o szacunki MFW. Pomoc ma zostać wypłacona w roku 2012 w dwóch równych transzach, z których każda obejmować będzie zarówno dotację, jak i pożyczkę. Pomocą będzie zarządzać Komisja. Obowiązują szczegółowe przepisy dotyczące zapobiegania nadużyciom finansowym oraz innym nieprawidłowościom, zgodne z rozporządzeniem finansowym. Zakłada się, że wypłata pierwszej transzy nastąpi w pierwszym semestrze 2012 r. Wypłata drugiej transzy, uzależniona od spełnienia szeregu warunków dotyczących polityki, mogłaby nastąpić w drugim semestrze 2012 r. Jak zwykle w przypadku instrumentu pomocy makrofinansowej, wypłaty środków byłyby uzależnione od pozytywnych wyników przeglądów programu dokonywanych w ramach porozumienia finansowego z MFW (dotyczącego rozszerzonego programu kredytowego). Ponadto Komisja i władze Republiki Kirgiskiej uzgodnią w formie protokołu ustaleń konkretne środki na rzecz reform strukturalnych. Komisja ukierunkuje reformy strukturalne mające na celu poprawę ogólnego zarządzania makroekonomicznego i warunków trwałego wzrostu gospodarczego (np. w zakresie przejrzystości i skuteczności zarządzania finansami publicznymi, reformy podatkowej oraz stabilności finansowej). Decyzja o wypłacie połowy proponowanej pomocy w formie dotacji, a drugiej połowy w formie pożyczki jest uzasadniona stopniem rozwoju Republiki Kirgiskiej (mierzonym poziomem dochodu na mieszkańca) i wskaźnikami zadłużenia. Jest również zgodna z traktowaniem Republiki Kirgiskiej przez Bank Światowy, Azjatycki Bank Rozwoju i MFW, jako kraju mającego status „IDA-only”, który posiada dostęp do instrumentów finansowania pochodzących z tych instytucji na wysoce preferencyjnych warunkach. |

310 | Podstawa prawna Podstawą prawną niniejszego wniosku jest art. 209 TFUE, ponieważ Republika Kirgiska powinna zostać uznana za kraj rozwijający się, w rozumieniu art. 208 TFUE. Według Międzynarodowego Funduszu Walutowego Republika Kirgiska należy go kategorii „krajów wschodzących i rozwijających się”; według Banku Światowego Republika Kirgiska należy do grupy „gospodarek o niskich dochodach” i krajów mających status „IDA-only”; według OHRLLS ONZ[1] Republika Kirgiska należy do kategorii „śródlądowych krajów rozwijających się”; według Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD Republika Kirgiska znajduje się na liście „innych krajów o niskich dochodach”. |

329 | Zasada pomocniczości Niniejszy wniosek wchodzi w zakres dzielonych kompetencji UE. Zasada pomocniczości ma zastosowanie, gdyż cel przywrócenia krótkoterminowej stabilności makroekonomicznej w Republice Kirgiskiej nie może zostać tak skutecznie osiągnięty przez poszczególne państwa członkowskie jak przez Unię Europejską. Głównymi przyczynami są ograniczenia budżetowe na szczeblu krajowym oraz konieczność ścisłej koordynacji między darczyńcami celem zmaksymalizowania zakresu i skuteczności pomocy. |

Zasada proporcjonalności |

331 | Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności: ogranicza się on do minimum koniecznego do osiągnięcia celu krótkoterminowej stabilności makroekonomicznej i nie wykracza poza to, co niezbędne do osiągnięcia tego celu. |

332 | Zgodnie z ustaleniami Komisji w oparciu o szacunki MFW w kontekście porozumienia dotyczącego rozszerzonego programu kredytowego, kwota pomocy odpowiada 12,4 % pozostającej do pokrycia luki finansowej Republiki Kirgiskiej w latach 2011-2012. Jest to zgodne z normalnymi przepisami dotyczącymi podziału zadań dla operacji pomocy makrofinansowej. Biorąc pod uwagę wielkość pomocy dla Republiki Kirgiskiej zadeklarowanej przez innych dwustronnych i wielostronnych darczyńców i wierzycieli, uznaje się, że jest to odpowiedni poziom finansowania ze strony UE. |

Wybór instrumentów |

342 | Pozostałe instrumenty byłyby niewłaściwe, gdyż wobec braku rozporządzenia ramowego dla instrumentu pomocy makrofinansowej doraźne decyzje Parlamentu Europejskiego i Rady podejmowane na mocy art. 209 i 212 TFUE są właściwym instrumentem prawnym w odniesieniu do rozpatrywanej pomocy. Pomoc na finansowanie projektów lub pomoc techniczna nie byłyby odpowiednim lub wystarczającym narzędziem realizacji zakładanych celów makroekonomicznych. Główna wartość dodana pomocy makrofinansowej w porównaniu z innymi instrumentami UE polegałaby na złagodzeniu ograniczeń w zakresie finansowania zewnętrznego oraz wsparciu budowy stabilnych ram makroekonomicznych, w tym poprzez przyczynienie się do zrównoważenia bilansu płatniczego i budżetu, oraz właściwych warunków ramowych dla reform strukturalnych. Poprzez pomoc w ustanowieniu właściwych ogólnych ram dla polityki makroekonomicznej i strukturalnej, pomoc makrofinansowa może zwiększyć skuteczność działań finansowanych w Republice Kirgiskiej w ramach innych, bardziej ukierunkowanych instrumentów finansowych UE. |

Wpływ na budżet |

401 | Pomoc w formie dotacji (w wysokości 15 mln EUR) zostanie sfinansowana ze środków na zobowiązania w budżecie na 2012 r., w ramach pozycji w budżecie nr 01 03 02 (Pomoc makroekonomiczna), przy czym wypłaty nastąpią w 2012 r. Zgodnie z rozporządzeniem ustanawiającym Fundusz Gwarancyjny[2] wpłata do funduszu ma nastąpić w roku 2014 i wyniesie maksymalnie 1,35 mln EUR. Stanowi to 9 % pożyczki w kwocie 15 mln EUR, której wypłata ma nastąpić w 2012 r. |

Informacje dodatkowe |

Klauzula przeglądu/rewizji/wygaśnięcia |

533 | Wniosek zawiera klauzulę wygaśnięcia. Proponowana pomoc makrofinansowa udostępniana jest na dwuletni okres, rozpoczynający się pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń. |

2. 2011/0458 (COD)

Wniosek

DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Kirgiskiej

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej[3],

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą[4],

a także mając na uwadze, co następuje:

3. Współpracy z UE opiera się na umowie o partnerstwie i współpracy (UPiW), która weszła w życie w 1999 r. UE stosuje wobec Republiki Kirgiskiej ogólny system preferencji.

4. Gospodarka Kirgiska ucierpiała na skutek międzynarodowego kryzysu finansowego w 2009 r. i w wyniku wybuch przemocy etnicznej w czerwcu 2010 r., co zakłóciło działalność gospodarczą, spowodowało znaczne wydatki publiczne konieczne na odbudowę i pomoc społeczną, a także doprowadziło do istotnych luk w zakresie finansowania zewnętrznego i luk budżetowych.

5. Podczas spotkania darczyńców wysokiego szczebla, które odbyło się w lipcu 2010 r., społeczność międzynarodowa zobowiązała się do przekazania 1,1 mld USD w ramach wsparcia nadzwyczajnego celem udzielenia pomocy na rzecz ożywienia gospodarczego w Republice Kirgiskiej. Podczas tego spotkania darczyńców wysokiego szczebla UE zapowiedziała, że przeznaczy do 117,9 mln EUR w ramach pomocy finansowej.

6. Rada do Spraw Zagranicznych UE w swoich konkluzjach z dnia 26 lipca 2010 r. dotyczących Republiki Kirgiskiej z zadowoleniem przyjęła wysiłki nowego rządu Republiki Kirgiskiej na rzecz ustanowienia demokratycznych ram instytucjonalnych i wezwała Komisję „by nadal zapewniała władzom kirgiskim pomoc, w tym dzięki nowym programom pomocowym, w realizacji programu reform i by przyczyniała się do trwałego wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego kraju”.

7. Polityczne i gospodarcze wsparcie UE dla powstającej demokracji parlamentarnej w Republice Kirgiskiej stanowić będzie sygnał polityczny silnego wsparcia ze strony UE dla demokratycznych reform w Azji Środkowej, zgodnie z polityką UE wobec tego regionu określoną w strategii dla Azji Środkowej na lata 2007-2013 oraz zgodnie z oświadczeniami przywódców UE.

8. Procesom dostosowań gospodarczych i reform w Republice Kirgiskiej służy pomoc finansowa Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW). W czerwcu 2011 r. władze kirgiskie uzgodniły z MFW trzyletni rozszerzony program kredytowy w wysokości 66,6 mln SDR w ramach wsparcia dla tego państwa.

9. UE zamierza udzielić Republice Kirgiskiej sektorowego wsparcia budżetowego w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju w łącznej kwocie 33 mln EUR w latach 2011-2013 w celu wspierania reform w zakresie ochrony socjalnej, edukacji i zarządzania finansami publicznymi.

10. W 2010 r. Republika Kirgiska wystąpiła do Unii z wnioskiem o udzielenie pomocy makrofinansowej ze względu na pogarszającą się sytuację gospodarczą i prognozy gospodarcze.

11. Biorąc pod uwagę fakt, że nawet po uwzględnieniu pomocy makroekonomicznej z MFW i Banku Światowym, w bilansie płatniczym Republiki Kirgiskiej utrzymuje się pozostająca do pokrycia luka finansowa, a także ze względu na narażenie pozycji zewnętrznej na wstrząsy zewnętrzne powodujące konieczność utrzymania odpowiedniego poziomu rezerw walutowych , udzielenie Republice Kirgiskiej pomocy makrofinansowej jest w obecnych nadzwyczajnych okolicznościach właściwą odpowiedzią na wniosek tego kraju. Program pomocy makrofinansowej UE dla Republiki Kirgiskiej (zwany dalej „pomocą makrofinansową Unii”) stanowiłby wsparcie dla stabilizacji gospodarczej tego państwa oraz dla programu reform strukturalnych, uzupełniając środki udostępnione w ramach porozumienia finansowego z MFW.

12. Unijna pomoc makrofinansowa nie powinna jedynie uzupełniać programów i zasobów MFW i Banku Światowego, lecz powinna zapewnić wartość dodaną wynikającą z zaangażowania Unii.

13. Komisja powinna zapewnić pełną zgodność prawną i merytoryczną pomocy makrofinansowej Unii ze środkami podejmowanymi w innych obszarach działań zewnętrznych oraz z innymi odpowiednimi strategiami politycznymi Unii.

14. Cele szczególne pomocy makrofinansowej Unii powinny służyć zwiększeniu skuteczności, przejrzystości i odpowiedzialności organów odpowiedzialnych za zarządzanie finansami publicznymi w Republice Kirgiskiej. Komisja powinna regularnie monitorować te cele.

15. Warunki stanowiące podstawę udzielenia pomocy makrofinansowej Unii powinny odzwierciedlać kluczowe zasady i cele polityki Unii wobec Republiki Kirgiskiej.

16. W celu zapewnienia skutecznej ochrony interesów finansowych UE związanych z niniejszą pomocą makrofinansową konieczne jest, aby Republika Kirgiska wprowadziła odpowiednie środki w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji oraz wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z tą pomocą i w zakresie ich zwalczania. Konieczne jest również zapewnienie stosownych kontroli przez Komisję i stosownych audytów przez Trybunał Obrachunkowy.

17. Udostępnienie pomocy finansowej UE nie narusza uprawnień władzy budżetowej.

18. Pomocą tą powinna zarządzać Komisja. Aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu możliwość śledzenia wykonania niniejszej decyzji, Komisja powinna je regularnie informować o rozwoju sytuacji w związku z pomocą i udostępniać im odpowiednie dokumenty.

19. W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrożenia niniejszej decyzji należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[5].

20. Warunki dotyczące polityki gospodarczej, które mają zostać określone w protokole ustaleń, zostaną załączone do pomocy makrofinansowej Unii. W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania i ze względu na efektywność Komisja powinna być upoważniona do negocjowania tych warunków z władzami kirgiskimi pod nadzorem Komitetu państw członkowskich, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 182/2011. Fakt, że na pomoc przeznaczono ograniczoną maksymalną kwotę, stanowi odpowiednie uzasadnienie wymagane zgodnie z art. 2 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia (UE) nr 182/2011, by przyjęcie protokołu ustaleń objąć procedurą doradczą.

21. Według Międzynarodowego Funduszu Walutowego Republika Kirgiska należy go kategorii „krajów wschodzących i rozwijających się”; według Banku Światowego Republika Kirgiska należy do grupy „gospodarek o niskich dochodach” i krajów mających status „IDA-only”; według OHRLLS ONZ[6] Republika Kirgiska należy do kategorii „śródlądowych krajów rozwijających się”; według Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD Republika Kirgiska znajduje się na liście „innych krajów o niskich dochodach”. Dlatego też Republika Kirgiska powinna zostać uznana za kraj rozwijający się, w rozumieniu art. 208 TFUE, co uzasadnia wybór artykułu 209 TFUE jako podstawy prawnej niniejszej decyzji,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

22. Unia Europejska udostępnia Republice Kirgiskiej pomoc makrofinansową w maksymalnej kwocie 30 mln EUR, z przeznaczeniem na wsparcie stabilizacji gospodarczej tego państwa oraz pokrycie jego potrzeb w zakresie bilansu płatniczego określonych w aktualnym programie MFW. Z kwoty tej maksymalnie 15 mln EUR udostępnia się w formie pożyczek i maksymalnie 15 mln EUR udostępnia się w formie dotacji. Udostępnienie proponowanej pomocy makrofinansowej następuje pod warunkiem zatwierdzenia przez władzę budżetową budżetu na rok 2012. Komisję jest upoważniona do pożyczenia w imieniu Unii Europejskiej niezbędnych środków w celu sfinansowania pożyczki stanowiącej część udzielanej pomocy. Maksymalny termin wymagalności pożyczki wynosi 15 lat.

23. Udostępnianiem pomocy finansowej Unii zarządza Komisja, w sposób spójny z umowami lub ustaleniami zawartymi między MFW i Republiką Kirgiską oraz z głównymi zasadami i celami reform gospodarczych określonymi w umowie o partnerstwie i współpracy UE-Republika Kirgiska oraz w Strategii EU dla Azji Środkowej na lata 2007-2013. Komisja regularnie informuje Parlament Europejski i Komitet Ekonomiczno-Finansowy o postępach w zarządzaniu pomocą i udostępnia im odpowiednie dokumenty.

24. Pomoc finansowa Unii Europejskiej udostępniana jest na okres dwóch lat począwszy od pierwszego dnia po wejściu w życie protokołu ustaleń, o którym mowa w art. 2 ust. 1.

Artykuł 2

1. Komisja, działając zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 6 ust. 2, jest uprawniona do uzgodnienia z władzami Republiki Kirgiskiej warunków dotyczących polityki gospodarczej oraz warunków finansowych związanych z pomocą makrofinansową Unii Europejskiej, które określone zostaną w protokole ustaleń zawierającym harmonogram ich realizacji (zwanym dalej „protokołem ustaleń”). Warunki dotyczące polityki gospodarczej i warunki finansowe określone w protokole ustaleń muszą być zgodne z umowami lub ustaleniami, o których mowa w art. 1 ust. 3. Warunki te mają w szczególności służyć zwiększeniu skuteczności i przejrzystości pomocy oraz odpowiedzialności z nią związanej, w tym systemów zarządzania finansami publicznymi w Republice Kirgiskiej. Komisja regularnie monitoruje postępy w osiąganiu tych celów. Szczegółowe warunki finansowe pomocy określają umowa o dotację i umowa pożyczki do uzgodnienia między Komisją a władzami Republiki Kirgiskiej.

2. W okresie realizacji pomocy finansowej Unii Europejskiej Komisja monitoruje prawidłowość regulacji finansowych Republiki Kirgiskiej, procedur administracyjnych oraz wewnętrznych i zewnętrznych mechanizmów kontroli, które są istotne z punktu widzenia takiej pomocy, jak również przestrzeganie uzgodnionego harmonogramu.

3. W regularnych odstępach czasu Komisja ocenia, czy polityka gospodarcza Republiki Kirgiskiej jest zgodna z celami pomocy makrofinansowej Unii oraz czy uzgodnione warunki dotyczące polityki gospodarczej są przestrzegane w zadowalający sposób. Komisja działa w tym zakresie w ścisłej współpracy z MFW i Bankiem Światowym oraz, jeżeli jest to wymagane, z Komitetem Ekonomiczno-Finansowym.

Artykuł 3

1. Pomoc finansowa Unii Europejskiej jest udostępniana Republice Kirgiskiej przez Komisję w dwóch transzach, z których każda obejmuje pożyczkę i dotację, z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w ust. 2. Wysokość każdej transzy określa się w protokole ustaleń.

2. O wypłacie każdej transzy decyduje Komisja, przy czym warunkiem wypłaty jest zadowalająca realizacja warunków dotyczących polityki gospodarczej do uzgodnienia w protokole ustaleń. Wypłata drugiej transzy następuje nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od wypłaty pierwszej transzy.

3. Środki Unii Europejskiej są wypłacane bankowi centralnemu Republiki Kirgiskiej. Środki Unii mogą zostać przekazane na rzecz skarbu państwa Republiki Kirgiskiej jako beneficjenta końcowego, z zastrzeżeniem postanowień uzgodnionych w protokole ustaleń, w tym potwierdzenia pozostających do zaspokojenia budżetowych potrzeb finansowych.

Artykuł 4

1. Operacje zaciągania i udzielania pożyczek związane z instrumentem pożyczkowym, który stanowi część przedmiotowej pomocy Unii Europejskiej, przeprowadzane są w euro z tą samą datą waluty i nie wiążą się dla Unii Europejskiej ze zmianą terminów wymagalności ani z ryzykiem walutowym, ryzykiem stopy procentowej ani innym ryzykiem handlowym.

2. Na wniosek Republiki Kirgiskiej Komisja podejmuje niezbędne kroki w celu dopilnowania, aby w warunkach udzielanej pożyczki uwzględniona została klauzula wcześniejszej spłaty i aby odpowiadała jej odpowiednia klauzula w warunkach zaciąganej pożyczki.

3. Na wniosek Republiki Kirgiskiej oraz jeśli okoliczności pozwalają na poprawę oprocentowania udzielonej pożyczki, Komisja może refinansować całość lub część zaciągniętej przez nią pierwotnie pożyczki lub zmienić odpowiednie warunki finansowe. Operacje refinansowania lub zmiany warunków pożyczki przeprowadzane są zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i nie skutkują przedłużeniem średniego terminu wymagalności pożyczki ani zwiększeniem kwoty głównej pozostającej do spłaty na dzień refinansowania lub zmiany warunków pożyczki.

4. Republika Kirgiska pokrywa wszystkie koszty poniesione przez Unię Europejską w związku z operacjami zaciągania i udzielania pożyczek na podstawie niniejszej decyzji.

5. Parlament Europejski i Komitet Ekonomiczno-Finansowy są na bieżąco informowane o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 2 i 3.

Artykuł 5

Pomoc finansowa Unii Europejskiej jest udzielana zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich[7] oraz przepisów wykonawczych do tego rozporządzenia. Protokół ustaleń, umowa pożyczki oraz umowa o dotację do uzgodnienia z władzami Republiki Kirgiskiej przewidują w szczególności podjęcie przez Republikę Kirgiską stosownych środków w zakresie zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji oraz wszelkim innym nieprawidłowościom związanym z udzielaną pomocą i zwalczania ich. W celu zapewnienia większej przejrzystości zarządzania środkami oraz ich wydatkowania, protokół ustaleń, umowa pożyczki oraz umowa o dotację przewidują także kontrole, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, przeprowadzane przez Komisję, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych. Dokumenty te przewidują ponadto audyty Trybunału Obrachunkowego, w tym w stosownych przypadkach audyty na miejscu.

Artykuł 6

1. Komisja jest wspierana przez komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 7

1. Do dnia 30 czerwca każdego roku Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wykonania niniejszej decyzji w poprzednim roku, zawierające ocenę wykonania. Sprawozdanie zawiera informacje o związku pomiędzy warunkami dotyczącymi polityki gospodarczej określonymi w protokole ustaleń, bieżącymi wynikami gospodarczymi i budżetowymi Republiki Kirgiskiej a decyzjami Komisji dotyczącymi wypłaty poszczególnych transz pomocy.

2. Nie później niż dwa lata po upływie okresu na jaki udostępniona została pomoc, o którym mowa w art. 1 ust. 4, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny ex post .

Artykuł 8

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady

Przewodniczący Przewodniczący

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy

1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

1.3. Charakter wniosku/inicjatywy

1.4. Cel/cele

1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

1.6. Czas trwania działania i jego wpływu finansowego

1.7. Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania

2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA

2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości

2.2. System zarządzania i kontroli

2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

3.1. Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki

3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu

3.3. Szacunkowy wpływ na dochody

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI

STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

Tytuł wniosku/inicjatywy

Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Republice Kirgiskiej

Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB[8], których dotyczy wniosek/inicjatywa

Dziedzina polityki: Tytuł 01 – Sprawy gospodarcze i finansowe

Działanie: 03 – Międzynarodowe kwestie gospodarcze i finansowe

Charakter wniosku/inicjatywy

X Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania

( Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[9]

( Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania

( Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

Cele

Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

„Promowanie dobrobytu poza obszarem Unii Europejskiej”

Główny obszar działań DG ds. Gospodarczych i Finansowych związany z przedmiotową pomocą obejmuje:

Przygotowywanie, wdrażanie i monitorowanie pomocy makrofinansowej dla partnerskich państw trzecich we współpracy z właściwymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi.

Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cel szczegółowy nr 3: „Udzielanie pomocy makrofinansowej państwom trzecim w ramach rozwiązywania sytuacji kryzysowych dotykających ich bilansów płatniczych i przywracania zdolności obsługi zadłużenia zewnętrznego”

Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa Międzynarodowe stosunki gospodarcze i finansowe, ład globalny.

Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Proponowana pomoc dla Republiki Kirgiskiej składa się z pożyczki UE w kwocie 15 mln EUR oraz dotacji w kwocie maksymalnie 15 mln EUR (dotacja ma być finansowana z budżetu ogólnego), które mają się przyczynić do lepszego zrównoważenia bilansu płatniczego tego kraju. Zarówno pożyczka, jak i dotacja udzielone w ramach pomocy będą wypłacone w dwóch transzach. Pomoc ta ułatwi Republice Kirgiskiej przezwyciężenie trudności gospodarczych i społecznych, jakich kraj ten doświadcza w wyniku przemocy na tle etnicznym i politycznym. oraz w związku z następstwami światowego kryzysu finansowego. Pomoc ta będzie również wspierać reformy strukturalne mające na celu wzmocnienie trwałego wzrostu gospodarczego oraz poprawę zarządzania finansami publicznymi.

We wrześniu i październiku 2011 r. służby Komisji przeprowadziły ocenę ex ante (zob. towarzyszący wnioskowi Komisji dokument roboczy służb Komisji), stwierdzając, że udostępnienie pomocy makrofinansowej przez UE jest uzasadnione.

Wskaźniki wyników i wpływu

Władze Republiki Kirgiskiej, a w szczególności krajowe ministerstwo finansów, zobowiązane będą do składania służbom Komisji regularnych sprawozdań dotyczących określonych wskaźników. Przed wypłatą drugiej transzy pomocy złożą one również obszerne sprawozdanie dotyczące spełnienia uzgodnionych warunków dotyczących polityki.

Po dokonaniu oceny operacyjnej obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych, przeprowadzanej w Republice Kirgiskiej w fazie przygotowawczej tego przedsięwzięcia, służby Komisji kontynuować będą monitorowanie zarządzania finansami publicznymi. Delegatura Unii Europejskiej w Republice Kirgiskiej będzie także składać regularne sprawozdania dotyczące kwestii istotnych z punktu widzenia monitorowania pomocy. Służby Komisji pozostają w ścisłym kontakcie z MFW oraz Bankiem Światowym, by korzystać z wiedzy, jaką instytucje te dysponują dzięki prowadzonej przez nie w Republice Kirgiskiej działalności.

Operacja będąca przedmiotem niniejszego wniosku zostanie poddana ocenie ex post w ciągu dwóch lat po upływie okresu, na jaki udostępniona została pomoc.

W proponowanej decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady przewidziano coroczne sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady, obejmujące ocenę realizacji operacji udzielenia pomocy makrofinansowej.

Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Wypłata pomocy będzie uzależniona od zadowalających postępów w realizacji aktualnie obowiązującego, trzyletniego porozumienia uzgodnionego przez Republikę Kirgiską i MFW w ramach rozszerzonego programu kredytowego MFW. Ponadto Komisja uzgodni z władzami Republiki Kirgiskiej szczególne warunki dotyczące polityki, które muszą zostać spełnione przed wypłatą drugiej raty pomocy przez Komisję. Warunki te będą zgodne z uzgodnieniami dokonanymi przez Republikę Kirgiską i MFW. Przed wypłatą pomocy służby Komisji, we współpracy z władzami krajowymi, ocenią, czy warunki te zostały spełnione.

Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej

Republika Kirgiska należy do państw w regionie, które podjęły reformy demokratyczne. Pomagając temu państwu przezwyciężyć szok gospodarczy spowodowany światową recesją oraz wewnętrznym konfliktem na tle etnicznym, proponowana pomoc makrofinansowa przyczyni się do wsparcia stabilności makroekonomicznej, reform gospodarczych i postępu politycznego. Uzupełniając zasoby udostępnione przez międzynarodowe instytucje finansowe, UE i pozostałych darczyńców, pomoc ta przyczynia się do ogólnej skuteczności pakietu wsparcia finansowego uzgodnionego przez międzynarodową społeczność darczyńców w następstwie kryzysu.

Oprócz finansowych efektów pomocy makrofinansowej, proponowany program wzmocni zaangażowanie rządu na rzecz reform oraz jego aspiracje związane z zacieśnieniem stosunków z UE. Wynik ten zostanie osiągnięty, między innymi, poprzez odpowiednie warunki uzależniające wypłatę pomocy. W szerszym kontekście program byłby to sygnałem dla innych państw w regionie, że w przypadku trudności gospodarczych UE jest gotowa wspierać państwa, które jak Republika Kirgiska, rozpoczęły proces demokratyzacji i reform politycznych.

Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

W przeprowadzonych ostatnio zewnętrznych ocenach programów pomocy makrofinansowej wskazano, że praktyka wyboru ograniczonej liczby zasadniczych reform strukturalnych okazała się sukcesem i zaproponowano jej kontynuowanie – z zastrzeżeniem utrzymania odpowiedniego monitorowania oraz ścisłego dialogu politycznego przez cały okres realizacji operacji pomocy.

Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

Podczas konferencji darczyńców, która odbyła się w lipcu 2010 r., UE była jednym z głównych darczyńców, zobowiązując się do przekazania 117.9 mln na wsparcie w wielu krytycznych obszarach. Część tych zobowiązań została poczyniona w ramach instrumentów mających zastosowanie w sytuacjach nadzwyczajnych (takich jak Instrument na rzecz stabilności i pomoc humanitarna ECHO). Pozostała część, pochodząca w większości z środków instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju i środków w ramach wielu tematycznych pozycji w budżecie, polegała na zwiększeniu i przyspieszeniu wypłat w ramach przyjętych już programów/projektów. Pomoc koncentruje się głównie na rozwoju obszarów wiejskich i sektorze rolnictwa, sektorze edukacji, zabezpieczeniu społecznym oraz reformach prawnych. Wsparcie udzielone w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju obejmuje program wsparcia polityki sektorowej w wysokości 33 mln EUR w latach 2011-2013 r. w celu wspierania reform w zakresie ochrony socjalnej, edukacji i zarządzania finansami publicznymi. Główna wartość dodana pomocy makrofinansowej w porównaniu z innymi instrumentami UE polegałaby na stworzeniu stabilnych ram makroekonomicznych, w tym poprzez przyczynienie się do zrównoważenia bilansu płatniczego i budżetu, oraz właściwych warunków ramowych dla reform strukturalnych.

Pomoc makrofinansowa nie stanowi regularnej pomocy finansowej ani nie ma na celu wspierania rozwoju gospodarczego i społecznego w otrzymujących ją krajach. Wypłata pomocy makrofinansowej jest wstrzymywana, gdy tylko sytuacja kraju pod względem finansowania zewnętrznego wraca na ścieżkę równowagi. W kolejnym etapie korzysta się wówczas z regularnych unijnych instrumentów pomocy i współpracy, takich jak np. wspomniane bezpośrednie wsparcie budżetowe udzielane na mocy rozporządzenia w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa.

Pomoc makrofinansowa stanowi również w zamyśle uzupełnienie interwencji podejmowanych przez międzynarodowe instytucje finansowe, w szczególności wspieranych przez MFW programów reform i dostosowań. Pomoc o charakterze makroekonomicznym udostępniana jest jedynie wówczas, gdy spełnione są warunki dotyczące polityki gospodarczej i finansowej.

Czas trwania działania i jego wpływu finansowego

X Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania

- X Czas trwania wniosku/inicjatywy: dwa lata od wejścia w życie protokołu ustaleń, zgodnie z art. 1 ust. 4 proponowanej decyzji.

- X Czas trwania wpływu finansowego: od 2012 r. do 2014 r. (finansowanie Funduszu Gwarancyjnego i ocena ex post )

( Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania

- Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,

- po którym następuje faza operacyjna.

Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[10]

X Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję

( Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:

- ( agencjom wykonawczym

- ( organom utworzonym przez Wspólnoty[11]

- ( krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek świadczenia usługi publicznej

- ( osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego

( Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

( Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi

( Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi ( należy wyszczególnić )

Uwagi

Przy monitorowaniu pomocy finansowej oczekuje się aktywnej współpracy ze strony delegatur UE.

ŚRODKI ZARZĄDZANIA

Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Niniejsza pomoc ma charakter makroekonomiczny i dostosowana została do programu gospodarczego wspieranego przez MFW. Monitorowanie działań przez służby Komisji będzie prowadzone na podstawie postępów w realizacji porozumienia dotyczącego rozszerzonego programu kredytowego oraz konkretnych środków reform, które zostaną uzgodnione z władzami Republiki Kirgiskiej w protokole ustaleń. Władze Republiki Kirgiskiej, a w szczególności jej ministerstwo finansów, zobowiązane będą do składania służbom Komisji kwartalnych sprawozdań dotyczących określonych wskaźników oraz złożą obszerne sprawozdanie dotyczące spełnienia uzgodnionych warunków przed wypłatą drugiej transzy pomocy makrofinansowej.

Po dokonaniu oceny operacyjnej obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych, przeprowadzanej w Republice Kirgiskiej w fazie przygotowawczej tego przedsięwzięcia, służby Komisji kontynuować będą monitorowanie zarządzania finansami publicznymi. Delegatura Unii Europejskiej w Republice Kirgiskiej będzie także składać regularne sprawozdania dotyczące kwestii istotnych z punktu widzenia monitorowania pomocy. Służby Komisji pozostaną w ścisłym kontakcie z MFW oraz Bankiem Światowym, by korzystać z wiedzy, jaką instytucje te dysponują dzięki prowadzonej przez nie w Republice Kirgiskiej działalności.

W proponowanej decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady przewidziano coroczne sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady, obejmujące ocenę realizacji operacji udzielenia pomocy. Ponadto w ciągu dwóch lat od upływu okresu realizacji pomocy planowane jest przeprowadzenie przez Komisję lub jej należycie upoważnionych przedstawicieli niezależnej oceny ex-post dotyczącej udzielonej pomocy.

System zarządzania i kontroli

Zidentyfikowane ryzyko

Z proponowaną operacją pomocy makrofinansowej wiąże się ryzyko o charakterze powierniczym, ryzyko związane z prowadzoną polityką gospodarczą, a także ogólne ryzyko polityczne.

Nie można wykluczyć, że pomoc makrofinansowa, która nie jest przeznaczona na sfinansowanie konkretnych wydatków (w przeciwieństwie chociażby do finansowania projektów), zostanie wykorzystana w sposób mający charakter oszustwa. Zasadniczo ryzyko to powiązane jest z takimi czynnikami jak niezależność banku centralnego, jakość systemów zarządzania i procedur administracyjnych, funkcje kontroli i nadzoru w odniesieniu do obiegu środków finansowych, bezpieczeństwo systemów informatycznych oraz odpowiednie możliwości prowadzenia audytów wewnętrznych i zewnętrznych.

Jeśli chodzi o ryzyko związane z prowadzoną polityką gospodarczą, punkt wyjścia stanowi założenie, że rząd Republiki Kirgiskiej utrzyma swoje zobowiązanie do dokonania dostosowań budżetowych oraz spełnienia wymogów umowy zawartej z MFW. Będzie to weryfikowane przy pomocy regularnego monitorowania przez MFW wskaźników osiągnięć oraz strukturalnych wartości odniesienia. Istnieje ryzyko, że rząd Republiki Kirgiskiej nie spełni warunków określonych w programie MFW, gdyż osiągnięcie wskazanych w nim celów może się okazać trudniejsze niż zakładano lub gdyby doszło do zmiany ogólnych warunków politycznych w kraju. Ponadto Republika Kirgiska jest nadal narażona na negatywne zmiany w warunkach wymiany handlowej wynikające z możliwych wstrząsów zewnętrznych. Władze wykazały jednak dotychczas silne zaangażowanie we współpracę z międzynarodowymi instytucjami finansowymi na rzecz wdrożenia programu reform. Dobre wyniki uzyskane w ramach poprzedniego krótkoterminowego działania MFW w Republice Kirgiskiej jest dobrym znakiem w tym zakresie.

Dalsze ryzyko wiąże się z możliwością ponownego wystąpienia napięć na tle etnicznym oraz niestabilności politycznej. W dniu 30 października 2011 r. w Republice Kirgiskiej przeprowadzono wybory prezydenckie, które miały pokojowy przebieg i były obserwowane przez międzynarodową misję obserwacyjną. Biorąc pod uwagę znaczne wysiłki podejmowane przez władze kirgiskie w celu ustanowienia demokratycznych instytucji, ryzyko niestabilności politycznej pozostaje możliwe do opanowania.

Przewidywane metody kontroli

Pomoc makrofinansowa podlegać będzie procedurom weryfikacji, kontroli i audytu, za które odpowiedzialna będzie Komisja, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), oraz Trybunał Obrachunkowy.

Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

Służby Komisji zainicjowały program oceny operacyjnej obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych we wszystkich państwach trzecich korzystających z pomocy makrofinansowej Unii Europejskiej w celu spełnienia wymogów wynikających z rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. Uwzględniane są również ewentualne dostępne wnioski z ocen („safeguard assessments”) MFW oraz z innych odpowiednich sprawozdań MFW i Banku Światowego.

Służby Komisji, przy wsparciu należycie upoważnionych ekspertów zewnętrznych, przeprowadzą w Republice Kirgiskiej ocenę operacyjną obiegu środków finansowych oraz procedur administracyjnych w ministerstwie finansów oraz banku centralnym. Przegląd ten obejmie takie obszary jak: struktura i organizacja zarządzania, zarządzanie i kontrola funduszy, bezpieczeństwo systemów informatycznych, możliwości w zakresie kontroli wewnętrznych i zewnętrznych oraz niezależność banku centralnego.

Proponowana podstawa prawna pomocy makrofinansowej dla Republiki Kirgiskiej obejmuje przepis dotyczący środków zapobiegania nadużyciom finansowym. Środki te zostaną bardziej szczegółowo określone w protokole ustaleń. Przewiduje się, że pomoc podlegać będzie warunkom właściwym dla odnośnych obszarów polityki, szczególnie w dziedzinie zarządzania finansami publicznymi, w celu zwiększenia skuteczności, przejrzystości i rozliczalności.

Ponadto określając uwarunkowania polityczne, którym podlegać ma niniejsza operacja udzielenia pomocy makrofinansowej, Komisja zamierza położyć nacisk na reformy zarządzania finansami publicznymi.

SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(pozycje) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

- Istniejące pozycje w budżecie

Dział wieloletnich ram finansowych | Pozycja w budżecie | Rodzaj środków | Wkład |

Numer [Treść…...….] | Zróżnicowane /niezróżnicowane ([12]) | państw EFTA[13] | krajów kandydujących[14] | państw trzecich | w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego |

4 | 01 03 02 Pomoc makrofinansowa | Zróżnicowane | NO | NO | NO | NO |

4 | 01 04 01 14 Finansowanie Funduszu Gwarancyjnego | Zróżnicowane | NO | NO | NO | NO |

Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych musi zostać zasilony wpłatami zgodnie ze zmienionym rozporządzeniem ustanawiającym Fundusz. Zgodnie z tym rozporządzeniem wpłaty są dokonywane na podstawie kwoty pożyczki pozostającej do spłaty na koniec roku. Wysokość wpłaty jest obliczana na początku roku „n” jako różnica pomiędzy kwotą docelową a wartością aktywów netto Funduszu na koniec roku „n–1”. Jest ona włączana w roku „n” do budżetu wstępnego na rok „n+1” i faktycznie przekazywana w ramach jednej transakcji na początku roku „n+1” z pozycji „Finansowanie Funduszu Gwarancyjnego” (pozycja w budżecie nr 01 04 01 04). W konsekwencji 9 % (maksymalnie 1,35 mln EUR) wypłaconej faktycznie kwoty zostanie uwzględnione w kwocie docelowej na koniec roku „n–1” do celów obliczenia wpłat zasilających Fundusz.

Wpis w budżecie („p.m.”) odzwierciedlający gwarancję budżetową z tytułu pożyczki (15 mln EUR) zostanie uruchomiony tylko w razie faktycznego wykorzystania gwarancji. Oczekuje się, że gwarancja budżetowa nie zostanie uruchomiona.

- Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje : brak

Szacunkowy wpływ na wydatki

Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Dział wieloletnich ram finansowych: | 4 | UE jako partner na arenie międzynarodowej |

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

-

Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

- ( Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich

- X Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

Wartości szacunkowe należy wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z dokładnością do jednego miejsca po przecinku)

Rok N | Rok N+1 | Rok N+2 | Rok N+3 | wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (por. pkt 1.6) |

( Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) |

XX 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) | 0,3 | 0,1 | 0,1 |

XX 01 01 02 (w delegaturach) |

XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) |

10 01 05 01 (Bezpośrednie badania naukowe) |

( Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy: FTE)[22] |

XX 01 02 01 (AC, END, INT z globalnej koperty finansowej) |

XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) |

XX 01 05 02 (CA, INT, SNE - bezpośrednie badania naukowe) |

Inna pozycja w budżecie (określić) |

OGÓŁEM | 0,3 | 0,1 | 0,1 |

XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie

Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

Koszty wymaganego personelu szacowane są w oparciu o 30 % rocznych wydatków na urzędnika kategorii AD5–AD12.

Opis zadań do wykonania:

Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony | Przygotowywanie protokołów ustaleń, umów o pożyczkę lub dotację, kontakty z władzami i międzynarodowymi instytucjami finansowymi, kontakty z ekspertami zewnętrznymi dotyczące ocen operacyjnych i ocen ex-post, odbywanie podróży służbowych w celu dokonywania przeglądów, przygotowywanie sprawozdań służb Komisji oraz procedur Komisji związanych z zarządzaniem pomocą. |

Personel zewnętrzny |

Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

- X Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi.

- ( Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych.

- ( Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[25].

Udział osób trzecich w finansowaniu

- Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

Szacunkowy wpływ na dochody

- X Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.

- ( Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

- ( wpływ na zasoby własne

- ( wpływ na dochody różne

[1] Biuro Wysokiego Przedstawiciela ONZ ds. Krajów Słabo Rozwiniętych, Krajów Rozwijających się Pozbawionych Dostępu do Morza i Krajów Rozwijających się Położonych na Małych Wyspach.

[2] Artykuł 5 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 z dnia 25 maja 2009 r. ustanawiającego Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (wersja ujednolicona). Wpłata pochodzi ze środków z pozycji „Finansowanie Funduszu Gwarancyjnego” (pozycja w budżecie 01 04 01 14).

[3] Dz.U. C […] z […], s. […].

[4] Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia […] 2012 r. oraz decyzja Rady z dnia […] 2012 r.

[5] Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

[6] Biuro Wysokiego Przedstawiciela ONZ ds. Krajów Słabo Rozwiniętych, Krajów Rozwijających się Pozbawionych Dostępu do Morza i Krajów Rozwijających się Położonych na Małych Wyspach.

[7] Dz.U. L 248 z 16. 9.2002, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, s. 1).

[8] ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.

[9] O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

[10] Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html

[11] O którym mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.

[12] Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane

[13] EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu

[14] Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.

[15] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy (2012).

[16] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

[17] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.

[18] Realizacje odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).

[19] Zgodnie z opisem w sekcji 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”

[20] Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.

[21] Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

[22] AC= pracownik kontraktowy; INT= pracownik tymczasowy; JED= młodszy oddelegowany ekspert AL= członek personelu miejscowego; END= oddelegowany ekspert krajowy.

[23] Poniżej pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).

[24] Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki

[25] Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.