This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52010PC0746
Proposal for a DIRECTIVE OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL on the operating space, access to the driving position and the doors and windows of wheeled agricultural or forestry tractors
Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien kołowych ciągników rolniczych lub leśnych
Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien kołowych ciągników rolniczych lub leśnych
/* COM/2010/0746 końcowy - COD 2010/0358 */
Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien kołowych ciągników rolniczych lub leśnych /* COM/2010/0746 końcowy - COD 2010/0358 */
PL Bruksela, dnia 15.12.2010 KOM(2010) 746 wersja ostateczna 2010/0358 (COD) Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (tekst jednolity) UZASADNIENIE 1. W kontekście społeczeństwa obywatelskiego w Europie Komisja przywiązuje wielką wagę do uproszczenia i uporządkowania prawa Unii, tak aby stało się ono bardziej przejrzyste i dostępne dla obywateli, otwierając im w ten sposób nowe możliwości korzystania z przysługujących im konkretnych uprawnień. Ten cel nie może zostać osiągnięty tak długo, jak liczne przepisy, które były wielokrotnie zmieniane, często zasadniczo, pozostają rozproszone, tak iż trzeba ich szukać częściowo w oryginalnym akcie, a częściowo w późniejszych aktach zmieniających. Wymaga to pracochłonnego porównywania wielu różnych aktów w celu ustalenia obowiązujących norm prawnych. Z tego powodu ujednolicenie przepisów często zmienianych jest potrzebne, aby prawo stało się jasne i zrozumiałe. 2. W dniu 1 kwietnia 1987 r. Komisja postanowiła [1] zalecić swoim pracownikom, aby wszystkie akty były ujednolicane nie później niż po 10 zmianach, podkreślając, że jest to wymaganie minimalne i że odpowiednie jednostki powinny starać się nawet częściej ujednolicać teksty, za które są odpowiedzialne, tak aby przepisy tych aktów były jasne i łatwo zrozumiałe. 3. Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Edynburgu (grudzień 1992 r.) potwierdziły to stanowisko [2], podkreślając wagę ujednolicania, które daje pewność co do prawa stosowanego wobec danej materii w danym czasie. Ujednolicanie musi być podejmowane w pełnej zgodności z normalną procedurą przyjmowania aktów Unii. Zważywszy, że żadne zmiany co do treści nie mogą być wprowadzane do ujednolicanych aktów, Parlament Europejski, Rada i Komisja uzgodniły, w drodze porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 20 grudnia 1994 r., możliwość stosowania przyspieszonej procedury dla szybkiego przyjmowania takich aktów. 4. Celem niniejszego wniosku jest ujednolicenie dyrektywy Rady 80/720/EWG z 24 czerwca 1980 w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien kołowych ciągników rolniczych lub leśnych [3]. Nowa dyrektywa zastąpi włączone do niej akty [4]; niniejszy wniosek całkowicie zachowuje treść ujednolicanych aktów, zbiera je więc jedynie razem, dokonując tylko takich formalnych zmian, jakie wynikają z samego zadania ujednolicenia. 5. Wniosek w sprawie ujednolicenia został sporządzony na podstawie wstępnej konsolidacji, w 22 językach urzędowych, dyrektywy 80/720/EWG i aktów ją zmieniających, przygotowanej przez Urząd Publikacji Unii Europejskiej za pomocą systemu przetwarzania danych. Tam, gdzie artykułom nadano nowe numery, korelacja pomiędzy starą i nową numeracją została określona w tabeli zawartej w załączniku IV do ujednoliconej dyrektywy. 80/720/EWG (dostosowany) 2010/0358 (COD) Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien kołowych ciągników rolniczych lub leśnych (tekst jednolity) (Tekst mający znaczenie dla EOG) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 , uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [5], stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa Rady 80/720/EWG z 24 czerwca 1980 w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien kołowych ciągników rolniczych lub leśnych [6] została kilkakrotnie znacząco zmieniona [7]. Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy ją ujednolicić. 80/720/EWG (dostosowany) motyw 2 (2) Dyrektywa Rady 80/720/EWG jest jedną z oddzielnych dyrektyw systemu homologacji typu WE, określonego w dyrektywie 74/150/EWG [8] zastąpionej dyrektywą 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi oraz uchylającą dyrektywę 74/150/EWG i określa normy techniczne dotyczące projektowania i budowy kołowych ciągników rolniczych lub leśnych odnoszące się do przestrzeni roboczej, dostępu do miejsca kierowcy oraz drzwi i okien. Te normy techniczne dotyczą zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w celu umożliwienia stosowania procedury homologacji typu WE przewidzianej w dyrektywie 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady do każdego typu ciągnika. W związku z tym przepisy dyrektywy 2003/37/WE odnoszące się do ciągników rolniczych i leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi stosują się do niniejszej dyrektywy. (3) Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i rozpoczęcia stosowania dyrektyw określonych w załączniku III część B, 80/720/EWG (dostosowany) PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: 2010/62/UE art. 1 pkt 1 Artykuł 1 1. Do celów niniejszej dyrektywy „ciągnik” oznacza ciągnik według definicji zawartej w art. 2 lit. j) dyrektywy 2003/37/WE. Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się kategorie ciągników zdefiniowane w załączniku II do dyrektywy 2003/37/WE. 2. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do kategorii ciągników T1, T3 i T4, zdefiniowanych w załączniku II do dyrektywy 2003/37/WE. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do ciągników kategorii T4.3, w przypadku gdy punkt odniesienia dla siedzenia kierowcy, określony w załączniku II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/144/WE [9] znajduje się w odległości większej niż 100 mm od wzdłużnej płaszczyzny środkowej ciągnika. 80/720/EWG (dostosowany) Artykuł 2 1. W odniesieniu do ciągników, które spełniają wymagania określone w załączniku I, państwa członkowskie nie mogą odmówić homologacji typu WE lub krajowej homologacji typu, ani odmówić dokonania rejestracji lub zakazać sprzedaży, dopuszczenia do ruchu lub eksploatowania ze względu na: a) przestrzeń roboczą; b) dostęp do miejsca kierowcy (sposoby wchodzenia i wychodzenia); c) drzwi i okna . 88/414/EWG art. 2 (dostosowany) 2. Państwa członkowskie mogą odmówić udzielenia krajowej homologacji typu w odniesieniu do typu ciągnika, którego przestrzeń roboczą, dostęp do miejsca kierowcy, drzwi i okna nie odpowiadają wymaganiom niniejszej dyrektywy. 80/720/EWG (dostosowany) Artykuł 3 Zmiany niezbędne w celu dostosowania do postępu technicznego wymagań załącznika I przyjmuje się zgodnie z procedurą o której mowa w art. 20 ust. 3 dyrektywy 2003/37/WE . Artykuł 4 Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Artykuł 5 Dyrektywa 80/720/EWG, zmieniona dyrektywami wymienionymi w załączniku III część A, traci moc, bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminów przeniesienia do prawa krajowego i rozpoczęcia stosowania dyrektyw określonych w załączniku III część B. Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku IV. Artykuł 6 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie w dniu 1 maja 2011 r. 80/720/EWG art. 5 Artykuł 7 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich. Sporządzono w […] dnia W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący 80/720/EWG ZAŁĄCZNIK I I. Przestrzeń robocza I.1. „Przestrzeń robocza” oznacza minimalną przestrzeń zawartą między stałymi urządzeniami dostępnymi dla kierowcy ciągnika umożliwiającymi mu kierowanie pojazdem z jego siedzenia w dowolny, całkowicie bezpieczny sposób. „Punkt odniesienia siedzenia” oznacza punkt odniesienia wyznaczony sposobem opisanym w dodatku 1. „Płaszczyzna odniesienia” oznacza płaszczyznę równoległą do środkowej wzdłużnej płaszczyzny ciągnika przechodzącej przez punkt odniesienia siedzenia. 2010/62/UE art. 1 pkt 2 i załącznik I I.2. Dla wszystkich ciągników z wyjątkiem ciągników wąskich o rozstawie ≤ 1 150 mm i ciągników należących do kategorii T4.3 przestrzeń robocza musi rozciągać się na szerokości przynajmniej 900 mm, 400–900 mm powyżej punktu odniesienia oraz na długości 450 mm przed tym punktem (zob. rys. 1 i 3). Dla ciągników kategorii T4.3 przestrzeń robocza musi mieć – w strefie rozciągającej się 450 mm przed punktem odniesienia, na wysokości 400 mm powyżej punktu odniesienia – całkowitą szerokość przynajmniej 700 mm, a na wysokości 900 mm powyżej punktu odniesienia całkowitą szerokość przynajmniej 600 mm. 80/720/EWG (dostosowany) 1 88/414/EWG art.1 i załącznik I.3. Części pojazdu i wyposażenie nie mogą zawadzać kierowcy podczas kierowania ciągnikiem. I.4. Przy wszystkich pozycjach kolumny kierownicy i kierownicy 1 z wyjątkiem tych, które są przeznaczone wyłącznie do wchodzenia i wychodzenia prześwit między spodem koła kierownicy i stałymi częściami ciągnika musi wynosić przynajmniej 50 mm; we wszystkich pozostałych kierunkach odległość stałych elementów ciągnika musi wynosić przynajmniej 80 mm od brzegu kierownicy, mierzona poza obszarem zajmowanym przez kierownicę (zob. rys. 2). I.5. Tylna ściana kabiny położona 300–900 mm ponad punktem odniesienia siedzenia musi znajdować się najmniej w odległości 150 mm za płaszczyzną pionową, która jest prostopadła do płaszczyzny odniesienia i przechodzi przez punkt odniesienia (zob. rys. 2 i 3). Ściana ta musi wystawać co najmniej 300 mm z obu stron płaszczyzny odniesienia siedzenia (zob. rys. 3). I.6. Ręczne urządzenia sterujące muszą być położone względem siebie oraz względem innych części ciągnika tak, aby ich obsługa nie stanowiła zagrożenia dla rąk kierowcy. W przypadku gdy siła potrzebna do obsługi urządzenia sterującego przekracza 150 N, prześwit 55 mm uznaje się za odpowiedni, a tam gdzie siła ta zawarta jest między 80 i 150 N wystarcza prześwit 25 mm. Każdy prześwit jest uważany za odpowiedni w przypadku urządzeń sterujących, których wymagana siła obsługi jest mniejsza od 80 N (zob. rys. 3). Dopuszczalne są także inne położenia urządzeń sterujących, jeżeli spełniają w sposób zadowalający wymogi bezpieczeństwa. I.7. Żaden 1 sztywny punkt na dachu nie może być oddalony o mniej niż 1 050 mm od punktu odniesienia siedzenia w części położonej przed płaszczyzną pionową przechodzącą przez punkt odniesienia i prostopadłą do płaszczyzny odniesienia (zob. rys. 2). 1 Wyściełanie może sięgać w dół do 1 000 mm powyżej punktu odniesienia siedzenia. 88/414/EWG art. 1 i Załącznik I.8. Promień krzywizny powierzchni między tylną ścianą i dachem kabiny może osiągnąć najwyżej 150 mm. 80/720/EWG (dostosowany) 1 88/414/EWG art. 1 i załącznik II. Dostęp do miejsca kierowcy (sposoby wchodzenia i wychodzenia) II.1. Musi być możliwe bezpieczne wchodzenie i wychodzenie. Osłony kół, kołpaki lub obręcze kół nie mogą służyć jako stopnie lub szczeble. II.2. Wejście do miejsca kierowcy i siedzenia pasażerów nie może zawierać jakichkolwiek elementów mogących zranić osoby wsiadające lub wysiadające. W przypadku takiej przeszkody jak pedał sprzęgła, musi być zamontowany stopień lub podnóżek umożliwiający bezpieczny dostęp do miejsca kierowcy. II.3. Stopnie, wgłębienia na stopy i szczeble muszą mieć następujące wymiary: głębokość prześwitu: | minimum 150 mm, | szerokość prześwitu: | minimum 250 mm,Wartości mniejsze od minimalnej szerokości są dozwolone jedynie, jeżeli są one technicznie uzasadnione. W takim przypadku celem musi być osiągnięcie największej możliwej szerokości prześwitu. Nie może on jednakże wynosić mniej niż 150 mm, | wysokość prześwitu: | minimum 120 mm, | odległość między powierzchnią dwóch stopni: | maksimum 300 mm (zob. rys. 4). | II.4. Górny stopień lub szczebel musi być łatwy do zauważenia i łatwo dostępny dla osoby wysiadającej z pojazdu. Odległości pionowe między kolejnymi stopniami lub szczeblami muszą być możliwie jak najbardziej równe. II.5. Przy wszystkich wyjściach i wejściach muszą być odpowiednie uchwyty. II.6. Najniższy stopień nie może być zamontowany na wysokości większej niż 550 mm nad ziemią, gdy ciągnik jest wyposażony w największe opony zalecane przez producenta (zob. rys. 4). Stopnie lub szczeble muszą być tak zaprojektowane i skonstruowane, aby stopy nie ślizgały się po nich. III. Drzwi, okna, wyjścia awaryjne III.1. Urządzenia obsługi drzwi i okien muszą być zaprojektowane i zamontowane w taki sposób, aby nie stanowiły zagrożenia dla kierowcy i nie zawadzały mu podczas kierowania pojazdem. III.2. Kąt otwarcia drzwi musi Okna służące do wentylacji, 1 jeżeli występują , muszą być łatwo regulowane. III.4. Kabiny dwudrzwiowe muszą mieć jeszcze jedno wyjście dodatkowe, będące wyjściem awaryjnym. Kabiny jednodrzwiowe muszą mieć dwa dodatkowe wyjścia, będące wyjściami awaryjnymi. Każde z trzech wyjść musi znajdować się na innej ścianie kabiny (pojęcie „ściana” może także oznaczać dach). Szyba przednia oraz okna boczne, tylne i znajdujące się w dachu mogą być uważane za wyjścia awaryjne, jeżeli można je szybko otworzyć 1 lub przesunąć z wnętrza kabiny. Otoczenie wyjścia awaryjnego nie może stanowić zagrożenia przy wychodzeniu. Wyjścia awaryjne muszą mieć minimalne wymiary wymagane do wpisania w nie elipsy o osi małej 440 mm i osi wielkiej 640 mm. 2010/22/UE art. 1 i załącznik I pkt 2 Każde okno odpowiedniej wielkości może zostać przeznaczone na wyjście bezpieczeństwa, pod warunkiem że zostanie ono wykonane z tłukącego się szkła, które można stłuc przy pomocy narzędzia znajdującego się w tym celu w kabinie. Szkło, o którym mowa w dodatkach 3–7 do załącznika III B do dyrektywy Rady 89/173/EWG [10] nie jest szkłem uznawanym za szkło tłukące się w rozumieniu niniejszej dyrektywy. 88/414/EWG art 1 i Załącznik (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) 80/720/EWG (dostosowany) (...PICT...) Rysunek 4 Dodatek 1 METODA WYZNACZANIA PUNKTU ODNIESIENIA SIEDZENIA (S) 1. Definicja punktu odniesienia siedzenia (S) „Punktem odniesienia siedzenia” (S) jest punkt znajdujący się na środkowej wzdłużnej płaszczyźnie siedzenia w punkcie przecięcia płaszczyzny stycznej oparcia z płaszczyzną poziomą. Ta płaszczyzna pozioma przecina powierzchnię pokrywy dolnej siedzenia w odległości 150 mm od punktu odniesienia siedzenia. 2. Położenie siedzenia Siedzenie musi być jak najbardziej odsunięte do tyłu oraz na środkowej pozycji zakresu regulacji wysokości. Siedzenia z układem zawieszenia, z regulacją do ciężaru kierowcy lub też bez regulacji, muszą być ustawione w środkowej pozycji drogi zawieszenia. 3. Urządzenie służące do wyznaczania punktu odniesienia siedzenia (S) Urządzenie pokazane na rys. 1 składa się z pokrywy dolnej siedzenia i dwóch części oparcia pod plecy. Niższa część oparcia jest połączona przegubami w okolicy górnej części pleców (okolice łopatek) (A) oraz dolnej (część lędźwiowa) (B). Istnieje możliwość pionowej regulacji przegubu (B). 4. Sposób wyznaczenia punktu odniesienia siedzenia (S) Położenie punktu odniesienia siedzenia (S) uzyskuje się przy pomocy urządzenia pokazanego na rys. 1 i 2, które symuluje obciążenia przez człowieka. Urządzenie musi znajdować się na siedzeniu. Jest obciążane siłą 550 N w punkcie znajdującym się 50 mm naprzeciw przegubu (A), a dwie części oparcia są lekko i stycznie oparte o poduszki oparcia siedzenia. Jeżeli nie jest możliwe wyznaczenie dokładnych stycznych do każdej części poduszki oparcia (poniżej i powyżej okolicy lędźwiowej), postępuje się następująco: a) gdy nie jest możliwe wyznaczenie stycznej do możliwie najniższej części, niższa część oparcia w pozycji pionowej musi lekko opierać się o poduszkę oparcia; b) gdy nie jest możliwe wyznaczenie stycznej do możliwie najwyższej części, jeżeli niższa część oparcia pozostaje w pozycji pionowej, przegub (B) musi znajdować się na wysokości 230 mm nad punktem odniesienia siedzenia (S). Obie części oparcia w pozycji pionowej muszą lekko opierać się o poduszkę oparcia. (...PICT...) _____________ 80/720/EWG (dostosowany) ZAŁĄCZNIK II WZÓR Nazwa urzędu | ZAŁĄCZNIK DO ŚWIADECTWA HOMOLOGACJI TYPU WE CIĄGNIKÓW W ZAKRESIE PRZESTRZENI ROBOCZEJ, DOSTĘPU DO MIEJSCA KIEROWCY (SPOSOBY WCHODZENIA I WYCHODZENIA) ORAZ DRZWI I OKIEN (art. 4 dyrektywy 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi oraz uchylającej dyrektywę 74/150/EWG) | (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) (...PICT...) ZAŁĄCZNIK III Część A Uchylona dyrektywa i wykaz jej kolejnych zmian (o których mowa w art. 5) Dyrektywa Rady 80/720/EWG (Dz.U. L 194 z 28.7.1980, s. 1) | | Dyrektywa Rady 82/890/EWG (Dz.U. L 378 z 31.12.1982, s. 45) | Wyłącznie art. 1 ust. 2 | Dyrektywa Komisji 88/414/EWG (Dz.U. L 200 z 26.7.1988, s. 34) | | Dyrektywa 97/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 277 z 10.10.1997, s. 24) | Wyłącznie w zakresie odesłania w art. 1 tiret pierwsze do dyrektywy 80/720/EWG | Dyrektywa Komisji 2010/22/UE (Dz.U. L 91 z 10.4.2010, s. 1) | Wyłącznie art. 1 i załącznik I | Dyrektywa Komisji 2010/62/UE (Dz.U. L 238 z 9.9.2010, s. 7) | Wyłącznie art. 1 i załącznik I | Część B Wykaz terminów przeniesienia do prawa krajowego i rozpoczęcia stosowania (o których mowa w art. 5) Dyrektywa | Termin przeniesienia | Data rozpoczęcia stosowania | 80/720/EWG82/890/EWG88/414/EWG97/54/WE2010/22/UE2010/62/UE | 26 grudnia 198121 czerwca 198430 września 1988(*)22 września 199830 kwietnia 201129 września 2011 | ---23 września 19981 maja 201129 września 2011(**) | ___________________________________ (*) Zgodnie z art. 2 dyrektywy 88/414/WE: „1. Od dnia 1 października 1988 r. żadne państwo członkowskie nie może: – odmówić, w odniesieniu do typu ciągnika udzielenia homologacji typu EWG, wydania dokumentu określonego w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 74/150/EWG lub udzielenia krajowej homologacji typu; lub – zakazać dopuszczenia do ruchu ciągników; których przestrzeń robocza, dostęp do miejsca kierowcy, drzwi i okna są zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy. 2. Od dnia 1 października 1989 r. państwa członkowskie: – nie mogą już wydawać dokumentów określonych w art. 10 ust. 1 tiret ostatnie dyrektywy 74/150/EWG w odniesieniu do typu ciągnika, którego przestrzeń robocza, dostęp do miejsca kierowcy, drzwi i okna nie są zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy, – mogą odmówić udzielenia krajowej homologacji typu w odniesieniu do typu ciągnika, którego przestrzeń robocza, dostęp do miejsca kierowcy, drzwi i okna nie są zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy”. (**) Zgodnie z art. 6 dyrektywy 2010/62/UE: „1. W przypadku ciągników kategorii T1, T2 i T3, zdefiniowanych w załączniku II do dyrektywy 2003/37/WE, państwa członkowskie stosują przepisy, o których mowa w art. 7 ust. 1 niniejszej dyrektywy, do nowych typów pojazdów od dnia 29 września 2011 r., a do nowych pojazdów od dnia 29 września 2012 r. 2. W przypadku ciągników kategorii T4.3, zdefiniowanych w załączniku II do dyrektywy 2003/37/WE, państwa członkowskie stosują przepisy, o których mowa w art. 7 ust. 1 niniejszej dyrektywy, do nowych typów pojazdów od dnia 29 września 2013 r., a do nowych pojazdów od dnia 29 września 2016 r. 3. W przypadku kategorii pojazdów T4.1, T4.2, T5, C, R i S, zdefiniowanych w załączniku II do dyrektywy 2003/37/WE, państwa członkowskie stosują przepisy, o których mowa w art. 7 ust. 1 niniejszej dyrektywy, do nowych typów pojazdów i do nowych pojazdów od dat określonych w art. 23 ust. 2 dyrektywy 2003/37/WE”. _____________ ZAŁĄCZNIK IV Tabela korelacji Dyrektywa 80/720/EWG | Dyrektywa 88/414/EWG | Niniejsza dyrektywa | Artykuł 1 | | Artykuł 1 | Artykuł 2 formuła wprowadzająca | | Artykuł 2 ust. 1 formuła wprowadzająca | Artykuł 2 tiret pierwsze | | Artykuł 2 ust. 1 lit. a) | Artykuł 2 tiret drugie | | Artykuł 2 ust. 1 lit. b) | Artykuł 2 tiret trzecie | | Artykuł 2 ust. 1 lit. c) | Artykuł 2 zdanie końcowe | | Artykuł 2 ust. 1 formuła wprowadzająca | - | Artykuł 2 ust. 2 tiret drugie | Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 3 | | Artykuł 3 | Artykuł 4 ust. 1 | | - | Artykuł 4 ust. 2 | | Artykuł 4 | - | | Artykuł 5 | - | | Artykuł 6 | Artykuł 5 | | Artykuł 7 | Załącznik I i II | | Załącznik I i II | - | | Załącznik III | - | | Załącznik IV | ____________ [1] COM(87) 868 PV. [2] Zob. załącznik 3 do części A konkluzji. [3] Przygotowane zgodnie z komunikatem Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – Ujednolicenie dorobku wspólnotowego, COM(2001) 645 wersja ostateczna. [4] Zob. część A załącznika III do niniejszego wniosku. [5] Dz.U. C […] z […], s.[…]. [6] Dz.U. L 194 z 28.7.1980, s. 1. [7] Zob. załącznik III część A. [8] Dz.U. L 171 z 9.7.2003, s. 1. [9] Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 33. [10] Dz.U. L 67 z 10.3.1989, s. 1. --------------------------------------------------